Alain Vandenbroucke en Hendrik Devos in de 'Oude Brouwerij' te Sint-Martens-Latem

Vorige zaterdag bezochten we een tentoonstelling van twee 'debutanten'. Dat is natuurlijk op zich niet zo vreemd, ware het niet dat deze beide kunstenaars en vrienden reeds in 1989 afstudeerden. Allebei volgden ze 'grafiek' in de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent.

Hoewel de artistieke microbe hen nooit helemaal losliet, hebben ze zich toch pas de laatste jaren tenvolle op een eigen oeuvre geconcentreerd.

De 'Oude Brouwerij' is een fijne tentoonstellingsruimte voor hun debuut.

Een schitterende locatie

Uiteraard heeft Sint-Martens-Latem nog steeds een magische klank in een Vlaams kunsthistorisch perspectief: de eerste en tweede Latemse School, met een evolutie van symbolisme naar Vlaams expressionisme in de eerste decennia van de twintigste eeuw en namen als Valerius De Saedeleer, Gustave Van de Woestijne tot Gust De Smet en Constant Permeke. Vandaag zijn nog verschillende verwijzingen naar die periode aanwezig, maar ook de link met de hedendaagse kunst wordt levend gehouden via ondermeer het Museum Dhondt-Dhaenens in deelgemeente Deurle en verschillende galeries.

(c) Alain Vandenbroucke & Hendrik Devos

Beide kunstenaars zijn intussen schilder geworden, elk met hun eigen invalshoeken, technieken en visie.


Alain Vandenbroucke (°1965) levert kleurrijk werk (we zien hier dikwijls groene vlakken opduiken) waarin de grafische elementen duidelijk de opbouw bepalen. Vandenbroucke is gepassioneerd door ruimte en vlakverdeling. Het voetvalveld lijkt een van zijn favoriete (artistieke) speelterreinen.
Met acryl op papier realiseert hij 'gekleurde tekeningen' die een enorme spankracht en een grote uitbundigheid tentoon spreiden. Ik noem het 'mentale landschappen', ontstaan vanuit een zuivere waarneming. In vogelvlucht beweegt hij zich over het landschap en hangt even stil voor een momentopname: een artistieke 'google earth'.




Het contrast met het werk van Hendrik Devos (°1965) kan nauwelijks groter zijn. Devos toont zich als een zuivere schilder, die zich met olieverf terugtrekt binnen de grenzen van zijn kleine doeken. Zijn onderwerp is telkens weer de mens, dikwijls gereduceerd tot een hoofd, een gezicht of nog meer in detail weergegeven. Ook hij baseert zich op reële beelden die hij meestal betrekt uit de media.
Als een onderzoeker puurt hij zijn onderwerp uit. Daarbij ontziet hij ook zichzelf niet. Zijn 'jeugdportret met bril' is een schitterend werk. Maar elk van zijn kleine schilderijen verdient nader onderzoek, zowel inhoudelijk als schilder-technisch.


(c) Alain Vandenbroucke & Hendrik Devos

De kleurrijk-heldere, met los-vaste hand uitgelijnde wereld van Alain Vandenbroucke en de subtiele kleurtoetsen in de onderzoeksschilderijen van Hendrik Devos houden elkaar perfect in evenwicht, mede dankzij de uitgekiende accrochage in een overigens schitterende locatie.

Wij kijken zeker uit naar de verdere evolutie in het werk van deze kunstenaars.

*
Nog te bezoeken op 18 en 19 september 2010
zaterdag en zondag: 10 - 19 uur

Oude Brouwerij
Dorp 24
Sint-Martens-Latem

Michel Leonardi bij Galerie c. de vos in Aalst

Het werk van Michel Leonardi (°1951) heb ik leren kennen als dat van een 'dichter' die met kleur en eenvoudige vormen werkt, maar daarmee een absolute poëtische en beeldende kracht weet te bereiken. Zijn schilderijen zijn verstilde denkoefeningen in afgewogen kleurvlakken.

Ook als ontwerper van tafels houdt hij zich aan een strak schema met al even strakke materialen als glas en metaal.

Toen ik tijdens de vorige editie van Lineart bij Galerie c. de vos geconfronteerd werd met zijn witte, driedimensionale torentjes, zorgde dat aanvankelijk voor enige bevreemding. Ik kon ze niet meteen plaatsen in de lijn der verwachtingen, hoewel ze mij toen overvielen met een zeker 'duizend-en-één-nacht-gevoel'.

Toen ik enkele dagen geleden bij Galerie c. de vos binnenstapte, werd stilaan een en ander duidelijk. De galerie is door Leonardi herschapen in een opeenvolging van kamers vol verhalen, waarin de poëtische kracht nog steeds sterk aanwezig is, maar waarin hij ook zijn bekommernis over de teloorgang van de wereld onder de aandacht brengt.

De ondergang van het ecologisch systeem, de onmenselijkheid van sommige politieke structuren of andere ervaringen brengt hij via schitterende installaties (met schilderijen, tekeningen, foto's, objecten,...) in beeld. De torentjes of tekeningen van kastelen blijken plots veel minder speels, sprookjesachtig of onschuldig.


(c) Michel Leonardi & Galerie c. de vos

Kunst met een boodschap' leidt dikwijls niet tot artistiek hoogstaande resultaten. Bij Leonardi daarentegen is het resultaat ronduit verbluffend.
Hij presenteert zich bijwijlen als een artistieke onderzoeksjournalist, die de zaken bestudeert en verbanden blootlegt, maar die daarbij vooral het beeldverband in het oog houdt.


(c) Michel Leonardi & Galerie c. de vos

Het is een letterlijk rijkgevulde, maar inhoudelijk en esthetisch zo sterke tentoonstelling geworden, dat je echt als fijnproever van het ene 'gerecht' naar het andere moet gaan. Je riskeert bijlange geen indigestie, maar integendeel zin om met een gouden lepeltje steeds weer nieuwe hapjes te nemen.
Dit is echt een tentoonstelling om te savoureren...

(c) Michel Leonardi & Galerie c. de vos

De tentoonstelling

'I saw it with my own eyes'

loopt tot 3 oktober 2010

bij Galerie c. de vos

Oude Gentbaan 295-297

9300 AALST

vrijdag en zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 10.30 - 13.30 uur

en na afspraak

www.galcdevos.be

Carole Vanderlinden bij Galerie Van De Weghe in Antwerpen

'Whispers' heet de solotentoonstelling van Carole Vanderlinden (°1973) en meestal vertalen haar fluisteringen zich in kleine formaten op papier en een aantal schilderijen. Een paar keer wordt het fluisterniveau opgetrokken tot een heuse, kleurrijke (ingehouden) schreeuw vanuit een donkere achtergrond met het schilderij 'Cristaux' of het grote 'Ligne de mire', allebei uit 2010. Het resultaat lijkt op een artistiek geregisseerde 'big bang'.

In wezen schildert Carole Vanderlinden natuurlijke elementen, gaande van bloemen en planten over figuren tot kleurrijke kristallen.

Helemaal achteraan op het gelijkvloers hangt een schilderij van een 'aapje' dat lijkt te twijfelen tussen dierlijke en menselijke kwaliteiten. Die 'twijfel' of dat bevreemdend zoeken is wel meer aanwezig. Zo is er bijvoorbeeld het grote gouden schilderij (zie laatste foto) met de 'zwevende' gekleurde-blokjes-boomstructuur. Het lijkt erop alsof ze een soort 'sacrale' sfeer wil creëren door de middelen aan te wenden die daar ook in vroegere eeuwen voor gebruikt werden.

Ik moet hier onvermijdelijk denken aan de gouden achtergronden van Simone Martini, recent in confrontatie met het werk van Jan Vanriet (Closing Time) in het KMSKA vlakbij. Ze slaagt erin eeuwen schilderkunst in haar eigen werk bij elkaar te brengen.

Soms gebruikt ze dat goud ook in de lijnvoering van haar onderwerpen, waardoor ze de figuren als het ware aan de achtergrond onttrekt.

Carole Vanderlinden voelt zich duidelijk thuis in de door haar gecreëerde wereld, maar tegelijk ligt de weg naar een verdere evolutie ruimschoots open.


(c) Carole Vanderlinden & Galerie Van De Weghe

Naast deze tentoonstelling blijft Hendrik Van De Weghe ook trouw aan de oorsprong van deze galerie: de grafiek.

Op de hoogste verdieping werd een ruimte vrijgemaakt voor de edities in samenwerking met 'Graphic Matter'. Zo zijn er nu meteen werken van o.a. Thierry De Cordier, Panamarenko, Raoul De Keyser en Luc Tuymans beschikbaar.

Ook de eigen grafiekuitgaven met o.a. Johan Tahon en Philippe Vandenberg krijgen weer een permanente plek in het aanbod. Een nieuwe uitgave van Johan Tahon, 'MOHOWK', een reeks van 2 etsen op 15 exemplaren (2010) is meteen de aanzet voor deze doorstart.




De tentoonstelling van Carole Vanderlinden
loopt tot 9 oktober 2010
in Galerie Van De Weghe
Museumstraat 4
2000 Antwerpen

Open van woensdag t.e.m. zaterdag
van 14 tot 18 uur
en na afspraak

www.galerievandeweghe.be

Jo De Smedt bij 'The Pub City' in Antwerpen

Vorige donderdag werd het tentoonstellingsseizoen in de Antwerpse galeries voor hedendaagse kunst weer op gang getrokken.

Tussen de vele galeries op het Zuid heeft ook Jo De Smedt zich met zijn project 'KULTUR, daar zit toch eigenlijk niemand op te wachten?' een plaats verworven.

We namen U al eerder mee naar de eerste versie van dit project in galerie De Ziener (Asse). Ook in De Markten (Brussel) met de tentoonstelling van Betonrot kwam het thema aan bod.

(c) Jo De Smedt

In de tentoonstellingsruimte van 'The Pub City' (Verlatstraat 29) laat hij de verdere evolutie zien.

Het gebouw van 'The Pub City' is de zetel van 'The Pubagency', een bureau op het vlak van communicatie en marketing. Op de begane grond is een multifunctionele ruimte beschikbaar voor activiteiten als teambuildingsessies, seminars, congressen en... tentoonstellingen.

Jo De Smedt bijt hier dus de spits af met het nieuwe luik van zijn 'Kultur'-project. In de eerste tentoonstelling toonde hij zowel zijn intussen welbekende, uiterlijk speelse, maar strak getekende combinaties in grafiet als een schitterende reeks schilderijen op diverse ondergronden (soms in een mixed-media met alweer die grafiettekeningen).

(c) Jo De Smedt

In deze nieuwe tentoonstelling toont hij enkel tekeningen, maar het ziet er naar uit dat zijn benadering 'losser uit de pols' komt, zonder dat zijn tekeningen aan sterkte verliezen. Integendeel zelfs! Hij heeft niet langer de behoefte om zijn bladen tot in de kleinste hoekjes te vullen, maar gaat resoluut voor de absolute ruimtewerking, terwijl hij zijn boodschappen nog speelser, nog stouter, nog duidelijker poneert.

Ook past hij technieken uit zijn schilderijen toe op wat in wezen tekeningen zijn, zoals in onderstaand 'Sjas KlapklapPlak'.

(c) Jo De Smedt

Zeker met de grote bladen, die simpelweg tegen de oneffen bakstenen muren gespijkerd zijn, is het effect ontzettend sterk. De bladen die hij als dragers gebruikt heeft, hadden al een heel leven achter de rug vooraleer hij er zijn stempel op gedrukt heeft.

Ik kan niet nalaten bij dit recente werk te denken aan Patrick Van Caeckenbergh. Ook hij bekijkt de wereld als een antropoloog van onze eigen cultuur. Allebei creëren ze uit een 'beeldenafval' een nieuwe taal via een soort verteringsproces, dat uiteindelijk tot nieuwe evenwichten moet leiden.
'Kultuur' als doolhof of als spijsverteringsstelsel... ?

*

Deze tentoonstelling loopt tot 10 oktober 2010 in
The Pub City
Verlatstraat 29
2000 Antwerpen

zaterdag en zondag van 14 tot 18.30 uur
en tijdens de week op afspraak

www.jodesmedt74.be



(c) Jo De Smedt

De volgende kunstenaar op deze locatie is
Manor Grunewald

SONS in Kruishoutem: Shoes or no Shoes ?

Wie vanuit de dorpskern van Kruishoutem de weg naar Waregem volgt, komt na enige tijd links bij de 'Van de Voordeweg' en een pijltje naar SONS.

De ligging van het gebouw even verder op de heuvel is gewoon subliem. De inplanting dateert al van 1973. Het gebouw was meer dan dertig jaar de thuisbasis van de Stichting Veranneman, in het leven geroepen door meubelontwerper, galeriehouder en kunstliefhebber Emiel VERANNEMAN (1924-2003).

SONS, een ' tempel' voor kunst en schoenen

De nieuwe eigenaar, Dirk Vanderschueren, vond hier een perfect onderkomen voor SONS. Van het oorspronkelijke gebouw werd de complete structuur bewaard. Alleen werden de buitenkanten volledig met lood bekleed, wat het monumentale karakter van het complex versterkt.

Ontvangstruimte en zaal voor tijdelijke tentoonstellingen

De verschillende binnenruimtes hebben in feite hun oorspronkelijke functie bewaard. De grote ontvangstruimte herbergt de balie en een zaal voor tijdelijke tentoonstellingen.
Daarnaast vind je de eigenlijke collectie, bestaande uit drie verschillende afdelingen.

De ingelijste oude bakstenen muren op het immense terras

Op de benedenverdieping vind je de kleine 'designer collectie' en de immense 'etnografische collectie'. Op het gelijkvloers huist de 'moderne collectie', in feite een verzameling kunstenaarsschoenen en kunstwerken met schoenen, gemaakt door hedendaagse beeldende kunstenaars.

Een laatste ruimte wordt ingenomen door een originele bibliotheek met boeken over schoenen en over de kunstenaars die in de collectie vertegenwoordigd zijn.

De kunstenaarscollectie (detail)

De etnografische collectie is in feite de verzameling van William Habraken, een Nederlander geboren en getogen tussen schoenen. Als zoon van een schoenhandelaar startte hij zelf een eigen groothandel-import in schoenen. Tijdens zijn vele zakenreizen verzamelde hij uiteindelijk ook ruim 2700 paar schoenen uit meer dan 155 landen en streken. De verzameling is hier op schitterende wijze gepresenteerd per continent en land of streek van herkomst. Dit is een collectie met een onschatbare cultuur-historische waarde.

Werk van beeldhouwerPaul Gees

In een kleine ruimte beneden bij de traphal bevindt zich de 'designer collectie', eveneens samengebracht door William Habraken. Hier krijg je de meest vooraanstaande schoenontwerpers van de afgelopen eeuw voorgeschoteld: Ferragamo, Blahnik, Jimmy Choo, Courrèges, Mary Quant,... een verzameling die zelfs Imelda Marcos nog zou kunnen verbazen.

Gebicte balletschoentjes van Jan Fabre

En dan is er het kunstproject van Veerle Swenters en Pierre Bogaert, een Antwerps schoenmakerskoppel. Vanaf het begin van de jaren '90 contacteerden zij meer dan 1000 beeldende kunstenaars (nationaal en internationaal). Dat resulteerde al snel in een groeiende collectie tot kunstwerk gepromoveerde of getransformeerde schoenen: shoes or no shoes?

Zijn het nu nog schoenen of zijn het kunstwerken geworden?

'Shoes or no shoes?', afgekort tot 'SONS' werd meteen de titel voor de complete collectie en het totaalproject.

De eigenaar van het gebouw en sponsor van het project, Dirk Vanderschueren, heeft als eigenaar van de schoenengroep 'Cortina', eveneens een enorme liefde voor schoenen en kunst.

Op

www.shoesornoshoes.com

vind je alles over dit project, het museum en de collecties.

De bibliotheek

Maar natuurlijk is een bezoek ter plaatse pas het echte werk. Met een audiospeler ga je op stap voor een verrijkende wandeling. Trek alvast je gemakkelijkste schoenen aan...

*

SONS

Vandevoordeweg 3

9770 KRUISHOUTEM

open op

doonderdag, vrijdag en zaterdag

van 13.30 tot 17.30 uur

De buitenwanden werden met lood bekleed