André Van Schuylenbergh 'HERONTDEKT' in Aalst

In het Stedelijk Museum 't Gasthuys en het Cultureel Centrum De Werf loopt tot en met 22 december 2012 een dubbeltentoonstelling met werk van André VAN SCHUYLENBERGH (°1952).

Hoewel hij al jaren zeer grote bekendheid verwierf met zijn 'lineair gestileerde' vrouwenhoofden, is zijn schilderspalet en interessesfeer duidelijk veel ruimer en gevarieerder.
Natuurlijk zijn die gestileerde vrouwenhoofden (al dan niet met felle kleurvlakken gelieerd) de synthese van een weldoordacht métier en zijn ze dus niet zomaar toevallig een succesverhaal binnen zijn oeuvre geworden.
Maar het is toch onvoorstelbaar vast te mogen stellen hoe hij als kunstenaar van alle markten thuis is.

 (c) André Van Schuylenbergh

Voor heel wat mensen zal deze overzichtstentoonstelling een echte openbaring zijn:

André Van Schuylenbergh (HER) ONTDEKT !

Zijn kunst is tegelijk universeel en intiem verbonden met zijn stad en de mensen rondom hem.

Met spreekwoordelijk gemak schetst hij een doorleefd winters landschap met de Aalsterse watertoren, gezien vanuit het stadspark en het belendende natuurdomein.

Even verderop in de tentoonstelling schildert hij met fotografische precisie het 'Klein Parksken' in de buurt van zijn jeugd.

André Van Schuylenbergh is en blijft een jongen van Aalst, waar hij meeleeft met het stadsleven, de carnavaleske cultuur of andere feestelijkheden. Op de fiets toert hij door de stad, van zijn huis naar zijn atelier in de schaduw van de Sint-Jozefkerk, of zomaar 'fiets-flanerend' op zoek naar bekenden voor een babbeltje.

(c) André Van Schuylenbergh 

Kleur speelt een belangrijke rol in zijn werk. Zijn gestileerde lijntekeningen laat hij figureren tegen sterke blauwe achtergronden of accentueert hij met sterk geel, rood of groen. In de realiteitsgebonden schilderijen van vrouwenfiguren (al of niet in vakantiesfeer) laat hij de kleuren ook stevig los in een wervelende show, waartegen 'zijn' vrouwen zich ten volle mee in het leven gooien.

 (c) André Van Schuylenbergh

 In 'De Werf' toont hij onder andere een 'fresco' van aaneengesloten doeken, waarin de magnolia's voor een meterslange, levendige pracht zorgen. De schilderkunst van Van Schuylenbergh is ook hier weer een uiting van absolute levensvreugde en bijgevolg een verademing binnen de diepzinnige ernst van de zichzelf soms al te ernstig nemende beeldende kunst.

Tegelijk biedt hij hier een blik op een andere kant van André Van Schuylenbergh. Zijn activiteiten als verzamelaar worden hier even belicht in de installatie en de sublieme schilderijen met Lusso-vazen.

Hij is niet alleen een verwoed verzamelaar van vazen, maar richtte als rasechte Aalstenaar ook zijn verzamelaarspijlen op maskers (carnaval is zijn tweede natuur) en bouwde bovendien een verzameling meubels op van zijn te vroeg overleden stadsgenoot en designer Pieter De Bruyne (onlangs nog aan bod in Waterschoenen n.a.v. de overzichtstentoonstelling in het Gentse Designmuseum).

 (c) André Van Schuylenbergh

André Van Schuylenbergh was tot voor kort leraar schilderkunst in de Aalsterse academie, maar is als kunstenaar toch in allerlei artistiek-technische disciplines thuis. Ook beeldhouwkunst en grafiek behoren tot zijn bagage. 

 (c) André Van Schuylenbergh

Het klare licht en de klare lijn houden elkaar perfect in evenwicht in het Cultureel Centrum De Werf. 

 André Van Schuylenbergh

HERONTDEKT

tot en met 22 december 2012

in

Stedelijk Museum 't Gasthuys

Oude Vismarkt 13

9300 AALST

maandag - vrijdag: 10-12 en 13-17 uur

zaterdag - zondag: 14-18 uur

en

C.C. De Werf

Molenstraat 51

9300 AALST

maandag - vrijdag: 10-19 uur

zaterdag: 10-17 uur

zondag: 14-17 uur



MUhKA@Aalst in CC De Werf

In Cultureel Centrum De Werf loopt sinds vorige vrijdag en tot 27 september een -qua omvang bescheiden- tentoonstelling, waarin werken uit het Museum voor Hedendaagse Kunst Antwerpen (MUhKA) geconfronteerd worden met gelijkgestemde werken uit de rijke tentoonstellingstraditie van de stad Aalst.

Het MUhKA zelf sluit een tijd de deuren voor een grondige renovatie en stelt tijdens die periode werken uit de collectie ter beschikking van een veertigtal cultuurhuizen.

In Aalst werd o.a. gekozen voor werk van Ria Pacqée, geplaatst tegenover de gelijklopende thema's van daklozen en zwervers bij Thomas Huyghe.

Loek Grootjans in confrontatie met

Anatoli Osmolovski

'Tweeling' van Jörgen Voordeckers

De videopresentaties met performances van Andrea Fraser krijgen in Aalst het gezelschap van Les Levine, die hier tijdens de jaren 90 in het kader van de Papierbiennales in het stedelijk landschap opdook met zijn gigantische billboards.

Enkele typische slogans van Anatoli Osmolovski werden door studenten van het atelier Kunstambachten o.l.v. leerkracht Marianne Kosolosky op de tentoonstellingspanelen aangebracht.


Anatoli Osmolovski (detail)

Zo staat "Chaos and a lack of motivation could become the basis of a new moral position" in relatie tot de veeltalige tekstpanelen van Loek Grootjans.


'Sans abris' (detail) van Thomas Huyghe

Bekijk de lieflijk ogende 'Tweeling' van Jörgen Voordeckers ooks eens van dichtbij. Waar ligt hier de grens tussen origineel en copie? En is het allemaal zo lieflijk als je eerst zou vermoeden?

Tenslotte is er de lichtbak van Hermann Pitz, waarin hij ons meeneemt in zijn eigen artistieke beeldtaal.


Zaaloverzicht met achteraan Les Levine


Open van di - vrij: 10 - 19 uur
za - zo: 14 - 17 uur

In juli en augustus
di - do: 10 - 17 uur
za: 14 - 17 uur

Gesloten van vrij 17 juli t.e.m. zo 2 augustus
en op 15 augustus 2009

INFO: zie CC De Werf bij 'Links'

Salle des pas perdus: boekvoorstelling

'Salle des pas perdus' =

een grote verkeersruimte binnen een architectonische compositie die bedoeld is om grote stromen mensen te leiden (een soort grote hall).

Je vindt deze ruimte bijvoorbeeld in een groot station of een gerechtsgebouw, maar bij uitbreiding kan deze term zich ook naar de straat verplaatsen, zeker wanneer hij door An Van de Vyvere en haar performance-dansgroep Irma Firma toegepast wordt op de situatie van de 'sans-papiers' in Brussel.

Samen met fotograaf Pablo Castillo wandelde Ann Van de Vyvere door Brussel om de leefwereld en de thematiek van de 'sans-papiers' in beeld te brengen. Daarbij is wandelen voor Ann Van de Vyvere de essentie van de mens, de vrijheid te kunnen nemen om zich te bewegen in de richting die men wil.

Laat dat nu precies één van de essentiële problemen zijn waarmee 'sans-papiers' geconfronteerd worden in de zoektocht naar een ander, beter bestaan: angst, grenzen, eindeloos wachten, onmacht, niet erkend, gesloten, opgesloten,...

'Sans-papiers mais pas perdus' ?

In de tentoonstelling 'Van Provo tot nu: kunst in een sociaal-politieke context', nog tot 23 november in CC De Werf (Aalst), is Ann Van de Vyvere overigens met deze thematiek reeds sterk aanwezig.

(zie bespreking op deze site: dinsdag 21 oktober 2008)

(c) artspotter voor Waterschoenen

'Salle des pas perdus' is dan ook de titel van het fotoboek (met audiofragmenten) dat op donderdag 13 november 2008 om 19 uur voorgesteld wordt in de tentoonstellingsruimte van CC De Werf in Aalst.

VAN PROVO TOT NU: kunst in een sociaal-politieke context

Performance door Ann Van de Vyvere en groep tijdens de vernissage

Sinds vorige zaterdag loopt in Aalst een schitterende dubbeltentoonstelling in CC De Werf en het Stedelijk Museum 't Gasthuys.

'Provo' in de titel verwijst uiteraard naar de Provo-beweging die in 1965 in Nederland ontstond als uiting van 'geweldloos anarchisme' en ook hier een voedingsbodem vond. 'Provo' is ook duidelijk afgeleid van 'provoceren' en staat dus voor het ageren tegen de gangbare socio- politieke normen en waarden.

Heel wat groepen of individuele kunstenaars hebben zich sindsdien met hun eigen artistieke middelen afgezet tegen bepaalde maatschappelijke problemen of fenomenen. Soms zijn ze erin geslaagd de wereld rondom zich positief te beïnvloeden, maar in heel wat gevallen zijn ze ook op een gigantische muur van onbegrip en onwil bij de heersende klasse gestoten of maakten ze keihard kennis met ongekende vormen van censuur of gerechtelijke vervolging.

Maar deze tentoonstelling toont ook de authentieke gevallen van positieve inzet om kunst op een democratische manier bij de mensen te brengen. Initiatieven als de grafiekuitgaven van het Museum voor Hedendaagse Kunst in Gent (het huidige SMAK) of de (reeds in 1954) artistieke en poëtische uitgaven van de Galerie Drieghe uit Wetteren waren duidelijk pionierswerk.

Roger D'Hondt, de samensteller van deze tentoonstelling, toont hier een schitterend overzicht met (inter)nationale allure. Dat deze tentoonstelling in Aalst doorgaat, heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat hij daar woont, maar het is duidelijk dat ook de aanwezigheid van Louis-Paul Boon en Priester Daens (als bekende 'dwarsliggers') een extra dimensie aan deze tentoonstelling toevoegt. Roger D'Hondt heeft met zijn galerie 'New Reform' in de jaren 70 een voortrekkersrol gespeeld op het vlak van progressieve, niet-commerciële, geëngageerde en experimentele kunst. Deze materie kent hij bijgevolg door en door.

L'imitation du cinéma (1959)

Provocatieve film van Marcel Mariën

In het Stedelijk Museum zijn twee zalen volledig gewijd aan deze tentoonstelling. In andere zalen werd gekozen voor confrontatie met de bestaande opstelling.

In de 'Boonzaal' bieden vier tafelvitrines plaats voor alle documenten in verband met 'censuur': van het Aalsterse 'BOM'-tijdschrift met vermeende erotische teksten tot de problemen met het tentoonstellen van de 'Fenominale Feminatheek' van Boon in Antwerpen.

De pelsen jassen van Frank JMA Castelyns

In de eerste grote zaal wordt vooral documentatiemateriaal getoond van de kunstenaarsgroep 'Kleenex, over 'Mass and Individual Moving', het Antwerpse 'Vaga', de galerie 'Drieghe' of 'Celbeton', aangevuld met 'L'invitaiton du cinéma' van Marcel Mariën of een film over de blinde dichter Marcel van Maele.

Zaaloverzicht 'Tweede zaal' in het Stedelijk Museum

De tweede zaal richt zich meer op de kunstwerken als dusdanig met werk van o.a. Sven 't Jolle, Luc Deleu, Johan van Geluwe, de affiches van Frans Pans, assemblages van Marcel van Maele, de 'Stille Kempen' van Jef Geys, de foto's van Mariën en de 'strijd der titanen' tussen champagne en coca-cola door Frank JMA Castelyns.


En vergeet ook de bovenzaal 'Valerius De Saedeleer' niet. Daar wacht een schitterende confrontatie (noem het gerust een samenspraak) tussen de 'Leiebocht' van Valerius en het originele, artistieke vlot (zie foto op 'Aalstdailyphoto') waarmee Roger Raveel in 1972 opkwam voor het behoud van 'zijn' Leiebocht.
Let bij terugkeer door de 'Daenszaal' even op de spiegel met opschrift die kunstenaar Luk Berghe daar geplaatst heeft...(een schitterende vondst in deze omgeving).


Het socio-politiek nieuwsdagboek (2006-2007) van Luk Berghe

In CC De Werf tenslotte worden een aantal hedendaagse werken gepresenteerd: o.a. het gigantische nieuws-dagboek van Luk Berghe, de 'symbolencollectie' pelsen jassen van Frank JMA Castelyns, de video over de activiteiten van het dans-performancecollectief 'Irma Firma' rond Ann Van de Vyvere...(tijdens de vernissage was er overigens een performance van deze groep)


Deze tentoonstelling licht de sluier op van zowat 50 jaar artistiek-maatschappelijke geschiedenis in Vlaanderen. Het geeft ons vooral een beeld van de drang naar en de nood aan artistieke vrijheid en het gevecht voor de vrijheid van meningsuiting.

Het is zeker geen simpele tentoonstelling: er wordt een zeer genuanceerd beeld geschetst aan de hand van kunstwerken en een pak nooit eerder vertoonde documenten. Het is dus zeker geen tentoonstelling waar je zomaar eventjes doorloopt. Ze creëert echter, zowel voor mensen die deze periode meegemaakt hebben als voor de jeugd , een doordacht overzicht. Bovendien is er voor de bezoekers een mooie (gratis) catalogus.


Het is hoe dan ook een tentoonstelling die je moet gezien hebben!


Werk van Sven 't Jolle



(c) artspotter voor waterschoenen