Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Galerie Dauwens & Beernaert. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Galerie Dauwens & Beernaert. Alle posts tonen

zaterdag 2 mei 2015

Quinten Ingelaere met 'Paradox Paradise' bij Dauwens & Beernaert (Brussel)


In de openingstentoonstelling van Galerie Dauwens & Beernaert was hij begin dit jaar al vertegenwoordigd. Nu krijgt Quinten INGELAERE (°1985) de grote zaal en het directiebureau van het voormalige bankkantoor ter beschikking.

Met PARADOX PARADISE presenteert hij zijn artistieke visie op een paradijs waar niets is wat het lijkt. De eerste indruk is er een van klassieke schilderkunst die zowel technisch als qua onderwerpen naar veel vroegere eeuwen verwijst.
Bloemstukken, stillevens, het Vanitas thema, portretten tegen idyllische landschappen,... lijken je te verwelkomen.
Pas wanneer je dichterbij kijkt wordt duidelijk dat Quinten Ingelaere je in de representatie van die onderwerpen meestal flink te grazen neemt.

What you see is definitely not what you expected to get.



 At first sight


Nu pas komen de tegenstrijdigheden tussen de aanvankelijke verwachtingen en de uiteindelijke verhalen aan het licht. Ingelaere laat je meteen achter met een ongemakkelijk gevoel, maar maakt je tegelijk nieuwsgierig naar de gedetailleerde inhoud van dit en volgende schilderijen.

Quinten Ingelaere schildert volgens de aloude methode, als een 'fijnschilder' met olieverf op paneel en respecteert dus ook de codes van de klassieke opbouw. Inhoudelijk kiest hij daarentegen voor het principe van de 'trompe-l'oeil'.

Georges Braque formuleerde het reeds als volgt:

"Ecrire n'est pas décrire. Peindre n'est pas dépeindre. La vraisemblance n'est qu'un trompe-l'oeil."

Als devies voor het werk van Ingelaere en deze tentoonstelling in het bijzonder laat die quote niets aan het toeval over.


 Quinten Ingelaere, Untitled, oil on panel, 43 x 58 cm


Quinten Ingelaere kent zijn klassiekers. Zoveel is duidelijk ! Op een bepaald moment doet hij me aan zijn naamgenoot Quinten Metsys (ca. 1486 - 1530) denken. Ik zie een schilderij van wat een getransformeerde Madonna met Kind zou kunnen zijn tegen de achtergrond van een idyllisch landschap. Alleen is de Madonna vervangen door een ingewikkelde, geschilderde collage van dierlijke en florale vormen, waarin ook het sensuele aspect een rol krijgt.

In dat laatste verband duikt ook de naam van een te vroeg verdwenen Belgische kunstenaar in mijn achterhoofd op. De sensualiteit in de sierlijke vormen van Yves Rhayé (1936 - 1995) komt me weer  helemaal voor de geest. Maar dat is in hoofde van Quinten Ingelaere vermoedelijk toeval.


Quinten Ingelaere, Untitled, oil on panel, 43 x 58 cm


Vanaf dit moment speelt ook de fantasie van de toeschouwer een belangrijke rol in de persoonlijke interpretatie van deze werken.
Toch zijn de beelden van Ingelaere niet transponeerbaar naar de echte wereld. Ze behoren tot een surrealistische, fantastische wereld, ook al zijn ze een mix van realistische elementen. Maar soms gaat Ingelaere zo diep op zijn onderwerp in dat het resultaat quasi abstract wordt.
Neem nu de installatie in het directeursbureau aan de straatkant. Het opgezette hert met nertskroon in het gewei staat er als inspiratiebron voor de kunstenaar en kijkt trots in een ovale lijst die het perfecte huwelijk lijkt tussen de iconografie van Broodthaers en de beeldtaal van Hans Hartung (Ingelaere tekent een realistische, maar sterk 'ingezoomde' versie van haren op een dierenvacht).

Ik laat u de 'vreemde' wereld van Quinten Ingelaere verder zelf ontdekken in de galerie en via zijn website.


 Maxim Frank, Cigarette, 2014, videoloop 9' 20" (still)


Vergeet eeen bezoek 'achter de schermen' niet, want achteraan verschuilen zich zowel Maxim FRANK (°1985) met zijn videoproject 'Cigarette' als Alex VERHAEST (°1985) met haar interactieve animatie 'The View'. Alex Verhaest was er ook al bij in de openingstentoonstelling.

Let even op de geboortedatum van de deelnemende kunstenaars: 1985.
Bij Dauwens & Beernaert hebben ze zich voorgenomen een relatie op te bouwen met kunstenaars van hun eigen generatie zodat ze samen aan een mooie toekomst kunnen bouwen. 


 Alex Verhaest, Still uit The View, interactive animation loop


De huidige tentoonstelling loopt tot 6 juni 2015

bij
Dauwens & Beernaert Gallery
Stalingradlaan 26
1000 BRUSSEL

woensdag t.e.m. zaterdag: 11 - 18 uur




Art Spotter voor WATERSCHOENEN

woensdag 4 februari 2015

Retrospective / Introspective bij Dauwens & Beernaert Gallery (Brussel)


 
 Je bent jong en je wil wat. Voor Laurence Dauwens (kunsthistorica) en haar partner Joris Beernaert (advocaat) leek de start van een nieuwe galerie voor actuele kunst een onafwendbare stap.

Joris Beernaert werd als zestienjarige door de kunstmicrobe gebeten toen hij met het geld van zijn eerste vakantiejob een werk van Berlinde De Bruyckere kocht. Een verzamelaar was geboren. Een tijdje geleden dook een deel van die verzameling op in Maison Particulière.
Laurence Dauwens liet onlangs de zekerheid van een interessante baan achter om deze nieuwe galerie uit de grond te stampen.
 
 
 
 
De ambitie om het meteen goed te doen laat zich ook voelen in de keuze voor Brussel en de historiek van het flink uit de kluiten gewassen pand achter de klassieke gevel op de Stalingradlaan 26.
Aanvankelijk was hier een bank gevestigd. Later deed het al eens dienst als kunstgalerie. Zelfs Donald Judd was hier kind aan huis.
 
Wie de moeite doet om spiegelschrift te lezen, weet zich al meteen welkom dankzij de neonsculptuur in het boogvenster boven de dubbele toegangsdeur. Zoniet moet u het voorlopig met 'Fuck you' doen. Laat u door dit artistieke knipoog van Stanislas LAHAUT niet afschrikken. U bent meer dan welkom!
 
In de hal wordt het bankverleden extra in de verf gezet door Karl PHILIPS met foto's van de bankkantoren waar hij een nachtelijke 'open deur actie' organiseerde. Helemaal achteraan in de galerie, op het afgesloten balkon, krijgt u straks een simultane videopresentatie van deze nachtelijke escapades.
Het project wil tegelijk het debat openen over de rol van de galerie als open ruimte. Ook hier ligt bij de voordeur symbolisch een houten spie klaar...
 

Stanilas Lahaut, Fuck You Welcome, 2015, Neon on plexi, 95 x 40 cm
 
 
Retrospective / Introspective lijkt een bijzonder vreemde  titel voor de allereerste tentoonstelling van een splinternieuwe galerie. Het retrospectieve element zit in de verwijzing naar en de aanwezigheid van een klein schilderij door Andy WARHOL uit 1964: 'Flowers'. Daarmee keert het werk terug naar de plek van de voormalige galerie die het hier presenteerde.
 
De bloemen van Warhol zijn inmiddels uitgegroeid tot een artistiek statussymbool. Misschien is het wel de al dan niet heimelijke droom van elke kunstenaar om een gelijkaardige status te bereiken. Ook galeriehouders zien voor hun kunstenaars ongetwijfeld graag een schitterende toekomst weggelegd.
 
 
Karl Philips, Wedge, 2014, photographs / wooden wedge, 40 x 55 cm
 
 
Dauwens & Beernaert gaan doelbewust in zee met kunstenaars van hun eigen generatie. De meesten zijn dan ook geboren in de jaren '80, een gezelschap dat samen hopelijk een lang en mooi parcours kan afleggen. Met deze openingstentoonstelling leveren ze alvast een stevig visitekaartje af.
De gevarieerde presentatie beweegt zich tussen uitgepuurde, minimalistische en romantische, klassieke benaderingen met oog voor metier en ruimte voor een portie kritische kijk en een vleugje g(l)(r)imlach.
 
Neem nu voor die eerste categorie Gauthier OUSHOORN (die we in Waterschoenen al meermaals citeerden, bvb. A Whitsun Wedding en A split second) en Nadia GERROUI, één van onze favorieten in Coming People 2014.
 
Nicolas HOMMELEN en Quinten INGELAERE profileren zich daarnaast als quasi klassieke schilders.
 
Laurence Dauwens weet hoe ze een tentoonstelling moet opbouwen. Ze benut zowel de kleine ruimtes van het gebouw als de grote, museale zaal en deelt de mix tussen de uitersten perfect in.
 

 
Laetitia de Chocqueuse, L'histoire de l'ami (Inénnarable), 2011, Print on Leather, 13 x 21 x 1 cm
Quinten Ingelaere, Visage de la terre 2, 2014-2015, Oil on canvas, 29 x 22 cm
Gauthier Oushoorn, Daisy & Violet, 2014-2015, Wood, 73 x 30 x 37 cm
 
 
Alex VERHAEST is met haar bewegende stillevens en portretten prominent en tegelijk bescheiden aanwezig. Zij opereert niet met toeters en bellen, maar levert pure introspectie in haar subtiele video's. We kennen haar nog van WATOU 2012, waar ze in het huisje De Rode Hoed onder andere indruk maakte met haar 'Character Study - Dolores' (nu te zien in het directeursbureau van Dauwens & Beernaert).
 
Laetitia de CHOCQUEUSE voelt zich thuis in diverse technieken. Tekenen doet ze op schitterende wijze en tegelijk etaleert ze haar visie op de kunstgeschiedenis door taferelen uit verschillende genres en periodes in elkaar te puzzelen. Maar ze heeft nog meer in haar mars, ook in de huidige presentatie.
De eerste solotentoonstelling in deze galerie mag zij overigens binnenkort voor haar rekening nemen. Wij houden u graag op de hoogte.
 
Retrospective / Introspective biedt ook nog werk van Pauline M'BAREK, Frédéric DUMOULIN en Juan Pablo PLAZAS (met bijvoorbeeld het wondermooie 'La Rousse' op de foto hieronder). 
 
 

 Juan Pablo Plazas, La Rousse, 2014, Mixed Media
Alex Verhaest, Table prop (Madeleine, Angela, Peter, Dolores, Hélène), 2014,
Animation loop, 19 inch screen
 
 
 Tot 19 maart 2015
bij
 
DAUWENS & BEERNAERT
Stalingradlaan 26
1000 BRUSSEL
 
woensdag tot zaterdag: 11 - 18 uur
 
 
Meer info over de galerie en de betrokken kunstenaars staat op:
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN