Zoeken in deze blog

zaterdag 24 juli 2021

VERNISSAGE SACHA ECKES bij galerie van caelenberg (Aalst)

 

galerie van caelenberg

vernissage

donderdag 29 juli 2021

van 15 tot 21 uur

***

SACHA ECKES

met

'hubba hubba'


- gelieve een afspraak te maken via de website -

uiteraard zullen alle veiligheidsmaatregelen voor de gezondheid in acht genomen worden zodanig dat iedereen in alle rust zal kunnen genieten van de kunst

dendermondsesteenweg 17 - 9300 aalst - belgium

+32 (0) 475 73 07 77

galerievancaelenberg@outlook.com

www.galerievancaelenberg.com






dinsdag 20 juli 2021

KUNSTOEVERS 2021 in AALST

 

KUNSTOEVERS 2021


"Kunstoevers is weer helemaal terug tot 19 september! Deze editie zal je over de hele zomer kunnen genieten van een openluchtexpo verspreid in de stad en deelgemeenten. Overal waar je gaat kom je op die manier Kunstoevers tegen en ontdek je het werk van artiesten uit de buurt. Daarnaast kan je even verpozen aan een van de ‘Tafels van vermenigvuldiging’. Deze kunstige picknicktafels vermenigvuldigen zich razendsnel en verspreiden zich over de stad."


Je ontdekt er alles over via de website (link hierboven: KUNSTOEVERS 2021).

Volg het project ook op FACEBOOK en INSTAGRAM.




Locaties openluchtexpo Kunstoevers
vanaf 16 juli 2021

Ontdek hier waar je het werk van 78 Aalsterse talenten kan terugvinden.








DU PARC:

Frank Van Heesvelde – Zonder titel (‘Olen’)
Hannahj - Cosmo in de vensterbank
Sarah De Bruecker - Impressie van geluk
Ingrid Mulder – Leeuw
Lucienne Van Sande - Vlammend oog
Maaike Van den Abbeele - MA_impression
Steffi Coppens - Corona Haircut
Tessa De Ceuninck - Yesterday is another Land
Jan Hutsebaut - De Gilles op de Sint Annabrug
Eric Dooms - Mijn Oilsjt

GRAANMARKT:

© Karoline Marie

Tom De Beul - Ellie
Jochen Lammens - Stay away from Marylou
Moodpie - Pig in Space
Sam De Grote – I’m sorry Stanley, I’m afraid I can’t do that
De kruidenier des levens
Elise De Greif - Jongeman met regenboogtrui
Karoline Marie - Een serie over Duitse vrouwen, waaronder Sophie Scholl, die actief waren in het verzet tegen het nazi-regime en geëxecuteerd werden. Een eerbetoon aan vrouwelijke moed.
Erwin Claes - Charles Ernest : Brusseleir né a Ostende...
Liljo - The lady
Elke Scheirlinckx – Bubble Pop

HOPMARKT:

Ronald Geraltovskiy - Zonder titel
Lily - Yellow 1
Christa Jacobs - lock49down
Toni&Tomaz studio - Stuk(ken) gebroken
Jean-Pierre Decort - Connected Colors and Shapes
Joeri Van Sande - Zonder titel
Jess - Vitamins
Anne Thielemans - Watermeloen
Karolina Gotowska - Romance
Anke De Backer – Regenwolken

KONINGING ASTRIDPARK:

© Suzie Jacobs

Vaula Harju - Vuorenpeikko (Mountain Troll)
Machteld Van Pottelbergh - Nutteloos geluk
Suzie Jacobs – Berglandschap
Mark Luyten - Beuk
Rudi Poelman - Zomer
Svetlana Mischenko - Stilleven pioen en kersen

STADSPARK:

Timo - Geknield uitrusten en Muzikaal stretchen
Hendrik Parmentier - Ik ben een genadige god
Jaronax - De laatste dans
Larisa Kada - Doorbraak
Ines Thora - Untitled 2020 I & II
Brigitte Schockaert - Strong faces
Hilde Van Lierde - Duck in the room
Ilse Hertveldt - De vergadering
Evelyne Rabe - Seedling
Ingrid Van der Eeken – Dresses

WZC SINT-JOB:

Call Me Frank - Broken beyond repair
Adriana Barcenas – Tied
Lyudmyla Voloshyna - Noch begin noch einde
Kathelijne - Sprankelende stroom
Filip Clinckspoor - De Misantropen
Johan Roggeman - Recyclage van metaal
Gillian Temmerman - FOXHUNTING
Bo De Maesschalck - Infecting space
Poor Anishka - Zonder titel (‘StAD AALST’)
Stuft - Sea you later
Ann Raphaëlle Vervoenen

BIB TERLINDEN:

© Maurice Droogh

Maurice Droogh - Trash II
Anna van Ro - Verdriet
Paul De Ryck - Sangre santa negra (links) en Episch centrum (rechts)
Kyra De Backer - Het antwoord
Emilienne Huylebroeck - Iconic duo
Annie De Schepper - Denken aan kunst
JoJo - MilkShaker
Hans Temmerman - Uit de reeks ‘Blending mode’
RV 
Jv© - A Chinese view

WERFPLEIN:

© Jan De Nys

Jan Rochette - Skatepark(ing)
Luc Wasteels - Een vleugje rood
Koen Ceusters - Fading away
Ingrid Buys - We all make mistakes but some are unforgiven
Jürgen Vanhoof – Cubestellingstories – Desolation
Nele Bogaerts - Uit de reeks ‘Sweet orange zest’
Pieter Lievens – Du Pont en Tatra
Tom Windey - The Hotel bar
Jan De Nys - closed/carnaval/corona
Mel - Zonder title

STATIEPLEIN XXL:

© Luna Verleysen

Hans Temmerman
Luna Verleysen
Bjorn Pauwels
Nele Bogaerts

© Nele Bogaerts & Bjorn Pauwels


ACADEMIE BEELDENDE KUNST CAPUCIENENLAAN 8:

Frank Van Heesvelde



© Art Spotter / Waterschoenen


zaterdag 17 juli 2021

LA RANDONNEUSE

 



Gustaaf Vander Biest 

La Randonneuse

Collage

2020

27,4 x 19 cm


© Art Spotter / Waterschoenen



dinsdag 13 juli 2021

KUNSTENFESTIVAL WATOU 2021 deel 2: naar POPERINGE

 

Na ons eerste artikel op 9 juli 2021...

Het Kunstenfestival Watou 2021 heeft meer dan ooit een stevige tweede poot in Poperinge. Net zoals in Watou nemen we u hier mee langs een aantal hoogtepunten.

De oogst is groot...

Pal in het centrum ligt de als monument geklasseerde Gasthuiskapel, waarvoor Leon Vranken in de hoofdruimte de vloerinstallatie 'Doublers' maakte. De titel staat voor een samensmelting tussen het Engels 'boulders' (stenen) en de begrippen origineel/kopie (doubles). De stenen liggen er, in verschillende maten en gewichten als ongelijke tweelingen, de ene in natuurlijke verschijningsvorm, de andere (geheel of deels) verpakt in een andere huid. Ik sta er aanvankelijk wat onwennig bij tot ik besef dat ze ook symbool kunnen staan voor de verschillen en overeenkomsten in onze multiculturele samenleving en dat in een nog steeds religie ademende omgeving als deze kapel.

Toch is de bedoeling van de kunstenaar wellicht prozaïscher met verwijzingen naar licht en zwaar, puur of verpakt, ... maar de combinatie tussen werk en omgeving blijft een ongelooflijke trigger naar de hierboven geciteerde symboliek.


De drie curatoren in de Gasthuiskapel
bij het werk 'Doublers' van Leon Vranken
courtesy: the artist

De 'donkere' video van Anouk De Clercq in de al even duistere volgende ruimte straalt een enorme intensiteit en positiviteit uit. De samenwerking tussen de kunstenares en de Amerikaanse performer Helga Davis in deze 'One' resulteert in een majestueuze, subtiele protestsong waarin kwetsbaarheid en kracht samen gaan.


Anouk De Clercq, One, 6:30 min, video
courtesy: the artist

Op weg naar de uitgang wacht ons nog de poëzie van Gertrude Starink

ik zag de oude beker staan en dronk
want ik had dorst en dacht er niet bij na
en waar ik stond draaiden de dingen om
en alles wat hiervoor kwam kwam hierna
en alles wat hierna kwam kwam hiervoor
en alles kwam en ging en draaide door...


En wij gaan door naar het domein De Lovie, bijna halfweg tussen de stad en het dorp. Hiervoor, hierna en tussendoor... wachten ons nog flink wat hoogtepunten.

Het domein herbergt een mix van activiteiten en mogelijkheden, met zijn natuur, het kasteel, de verschillende instellingen voor werking met verstandelijk gehandicapte jongeren en volwassenen, ...

Het statige kasteel biedt in zijn toch wel gehavende toestand een prachtig decor voor beeldende kunst en poëzie, maar onze wandeling begint buiten bij het licht uitziende, maar 300 kilogram zware 'spiegelgordijn' boven een vijver. 'Witness' van Carla Arocha & Stéphane Schraenen speelt subtiel met de omgeving en vice versa. De beeldtaal is die van reusachtige mobiles en spiegeleffecten en roept bij mij herinneringen op in een mix van Jesus Rafael Soto, Pol Bury en Victor Vasarely.


Carla Arocha & Stéphane Schraenen, Witness, 2018,
320 x 1750 cm, gespiegeld plexiglas, roestvrij staal
courtesy: the artists

We stappen verder naar het kasteel, maar gaan eerst op het grasplein voor de ingang een groet brengen aan Tracey Emin, met het grote bronzen beeld 'All I want is you' (2016), gemaakt als een ode aan haar overleden moeder.

Even verder staat een kapel, waar Joris Van de Moortel een plek gevonden heeft voor zijn installatie 'Portal-Art' (2121). Het is één van zijn typische samensmeltingen van diverse materialen, technieken en uitdrukkingswijzen. Kunst en verbeelding worden in de catalogus van Watou 2021 in één adem genoemd. Dan mag je je die verbeelding bij Van de Moortel minstens in het kwadraat voorstellen.


Joris Van de Moortel
Portal-Art, 2021, 400 x 290 x 80 cm
hout, was, neon, brons, acrylverf, cement, drum,
geluidsboxen, stof, andere materialen
courtesy: Joris Van de Moortel &
Galerie Nathalie Obadia Paris-Bruxelles


Met statige tred begeven we ons naar het kasteel, waar we ons in de centrale zaal op het gelijkvloers allereerst laten verleiden door de subtiele installatie van Edith Dekyndt in de voormalige eetzaal, die ze afsloot met een voile waarop ze het behangpapier van de kamer liet printen. Gecombineerd met een audiopresentatie van Amber Moreel krijgt de kamer het subtiele aura van weleer.

Edith Dekyndt dook reeds meermaals op in Waterschoenen. Vooral haar 'ijzeren gordijn' in Bozar (Belgian Art Prize 28 maart 2017) en haar installatie met zand en licht in het Arsenale van Venetië (15 augustus 2017) staan nog steeds op mijn netvlies gebrand.


Edith Dekyndt
Illusie of is het Gewoon anders,2021
courtesy: the artist & Galerie Greta Meert


In de middenruimte stelt Mekhitar Garabedian, van oorsprong Armeens, met twee tekst-tapijten vragen over taal en oorsprong, migratie, vervreemding, aanpassing, betekenis, bewustzijn,...

Lieven De Boeck duikt her en der op, maar raakt vooral met zijn 'herschepping' van de wereld in 'The World Un-made #5', geschilderd op 41 basketballen en uiteindelijk lukraak op de vloer van een kamer achtergelaten.



Stefan Hertmans
Francesco's paradox I
Verzamelde gedichten - De Bezige Bij

De eerste verdieping wenkt en we stappen zo meteen de wereld van de poëzie binnen. Stefan Hermans wordt extra in de bloemetjes gezet voor zijn zeventigste verjaardag (welkom in de club). Zie het fragment hierboven naast andere uit zijn 'Verzamelde gedichten'. 
Ook Thomas Möhlmann, Jan de Roek en Mattijs Deraedt zitten mee aan de feesttafel.


Mark Manders
Room with drawings, 1990 - 2021 (detail)
papier, inkt, touw, wasknijpers


We stappen het laboratorium van Mark Manders binnen: een ruime keuze uit meer dan 20 jaar schetsen, schijnbaar achteloos opgehangen aan touwen langs de muren rondom en in het midden een installatie van pure beeldende poëzie of wat een platenspeler, wat suiker en een stuk parketvloer vermogen.



Bendt Eyckermans
De vergissing, 2019
50 x 50 x 2,5 cm, olieverf op doek
courtesy: the artist and private collection,
the artist & Gallery Sofie Van de Velde


In de kamer ernaast gunnen Bendt Eyckermans en Peter Buggenhout met hun totaal uiteenlopend werk elkaar de ruimte.


Nadia Gerroui, Phosphen, 2021
verf op muur
courtesy: the artist

In de volgende kamer legt Nadia Gerroui op subtiele wijze het licht vast op de gehavende muur.

Neo Matloga legt in een opbouw van gemengde technieken op groot formaat de menselijke ziel bloot in spelmomenten als kaart of schaken (of weten de deelnemers zich net voor elkaar te camoufleren...?)


Neo Matloga, Dikarata, 2021, 175 x 250 cm
collage, houtskool, vloeibare houtskool, 
inkt en zachte pastel op doek

In de gang, hoog tegen het plafond, geeft Tracey Emin u in neonletters nog de volgende boodschap mee:

'YOU FORGOT TO KISS MY SOUL'

En dan ontdekt u ongetwijfeld nog heel wat eigen favorieten... zowel in beeldende kunst als poëzie.


Het evenwicht van de dichter


Raadpleeg ons eerste artikel van 9 juli voor alle praktische info, de geschiedenis en het tentoonstellingsluik in WATOU.


Dan is er ook nog het GEDICHTENPARCOURS, een fietsroute waar je gedichten kan lezen of beluisteren.
Je vindt een gratis fietskaart in o.a. de onthaalpunten van Watou 2021.
.
Het Kunstenfestival Watou 2021 mag zich dan (in tegenstelling tot de voorbije jaren) presenteren zonder centraal thema, toch blijft de essentie dat je hier kan 'wandelen tussen woord en beeld'.
En zo worden we net als vroeger doordrongen van de liefde die we niet begrijpen, de luwte van de tussentijd, het verlangen en de troost of het klein geluk in tijden van overvloed,...


© Art Spotter / Waterschoenen



vrijdag 9 juli 2021

KUNSTENFESTIVAL WATOU 2021

 



Bij een verjaardagseditie hoort een terugblik, onder het motto:

RECULER POUR MIEUX SAUTER

Er was eens een dichter in een 'godvergeten' Westvlaams dorp vlakbij de grens met Frankrijk. Hij droomde van poëzie en beeldende kunst en wilde ook zijn medebewoners en andere geïnteresseerden mee laten genieten. Dus organiseerde hij (Gwy Mandelinck is zijn dichtersnaam) samen met zijn echtgenote (Agnes Hondekyn) op 17 augustus 1980 een'artiestenfoor' in het dorp.

Dat initiatief evolueerde in de loop der jaren naar een 'Poëziezomer' waarin ook de beeldende kunst een prominente rol kreeg. In het dorp WATOU waren geen cultuurtempels of daartoe voorziene tentoonstellingsruimtes voorhanden. Kunst en poëzie nestelden zich in schuren en stallen, leegstaande gebouwen of de open lucht.

Vrij snel stond de naam WATOU op de literaire en artistieke kaart en volgden talrijke zomerse samenwerkingen met vooraanstaande curatoren, dichters en beeldende kunstenaars elkaar op. Poëzie en beeldende kunst werden aan elkaar gekoppeld in bijvoorbeeld 'Dichters rond José Vermeersch (1992) of Roger Raveel (1993)' of omgekeerd met 'Beeldende kunstenaars rond Hugo Claus (1994)'. Panamarenko passeerde de revue (1997), Jan Hoet bracht het S.M.A.K. naar Watou (1998) en maakte in 2003 en 2004 zijn opwachting als curator. En er was meer, veel meer...

Tot 2008 bleef Mandelinck aan de kar trekken.

(In november 2019 verscheen het boek: DAT WAS WATOU - DAGBOEK VAN DE POËZIEZOMERS 1980 - 2008 van Gwy Mandelinck bij de Arbeiderspers.)


Dat was Watou

In 2009 werd het roer overgenomen door vzw Kunst van Jan Moeyaert, die onder de titel 'Kunstenfestival Watou’ het evenwicht en de dialoog tussen poëzie (met curator Willy Tibergien) en beeldende kunst bewaakte en verder tot bloei liet komen. 
Ondanks de zeer ruime publieke belangstelling kende het festival nogal wat subsidiëringsperikelen en in 2019 verzorgde het team van Jan Moeyaert de laatste keer Watou.

Om de continuïteit te verzekeren nam het stadsbestuur van Poperinge (waartoe Watou behoort) zelf het heft in handen en contacteerde voor de editie 2020 drie curatoren: Chantal Pattyn en Benedicte Goesaert voor het luik beeldende kunsten en Peter Verhelst voor de poëzie.

Maar toen kwam corona en viel de feesteditie (40 jaar na 1980) zomaar in het water. Misschien was dat een geluk bij een ongeluk, want zo konden een aantal ideeën nog een jaartje rijpen. Alle voor 2020 geselecteerde kunstenaars zijn ook vandaag van de partij en sommigen hebben voor deze editie splinternieuw werk gemaakt.

Voor we op stap gaan wil ik nog snel twee misverstanden uit de weg ruimen:

 Allereerst is er de mythe over Watou als afgelegen plek. Natuurlijk is dit in heel wat opzichten een verre uithoek en zit je hier al snel op 125 kilometer van Brussel, maar als je via Google Watou op de kaart situeert en uitzoomt, ligt Watou netjes in de driehoek Brussel - Londen - Parijs. (Zeg maar dat co-curator Benedicte Goesaert het gezegd heeft).

Ten tweede is er de uitspraak van 'Watou', waarbij de klemtoon op de eerste lettergreep ligt. (En zo is ook dat probleem voorgoed opgelost).


Festivalhuis Watou


Wie de voorbije jaren de zomers in Watou bezocht, zal ongetwijfeld vertrouwd zijn met tentoonstellingsplekken als de Douviehoeve, het Blauwhuys, het Parochiehuisje, de Graanschuur, de Rode Hoed, het Klooster,...

Sommige waren vroeger al uit het beeld verdwenen, maar door de nog steeds heersende coronamaatregelen verdwijnen dit jaar ook nog wat kleine locaties.

Uiteraard blijft WATOU het centrum van het gebeuren, maar met de Gasthuiskapel (zat reeds in het aanbod) vlakbij de Markt van Poperinge en het kasteeldomein van vzw De Lovie (tussen de stad en het dorp) wordt de focus wat gesplitst.

In Watou zelf wordt de Parochiezaal bevorderd tot 'Onthaalpunt / Festivalshop', het Parochiehuisje is de speeltuin van Michael Dean. De Brouwerij, het Brennepark, het Festivalhuis, de kerk en 't Graafschap wentelen zich in een mix van poëzie en beeldende kunst.

Wat die mix betreft: Peter Verhelst heeft er als curator ondubbelzinnig voor gekozen om poëzie en beeldende kunst gescheiden te houden. Op alle locaties worden de gedichten in aparte ruimtes gepresenteerd, klaar om gelezen of beluisterd te worden. Daardoor wordt het gevaar weggenomen dat gedichten als commentaar of verklaring bij de beeldende werken beschouwd worden.

Een apart, handig boekje laat u toe de 40 gedichten mee te nemen uit de Festivalshop (Watou 2021 gedichten, gekozen door Peter Verhelst).


Onthaal en Festivalshop in de Parochiezaal

In de  Festivalshop is ook de catalogus 'Watou 2021 kunst' beschikbaar (samengesteld door de curatoren en uitgegeven door HART magazine), waaruit we u alvast dit meegeven:

"Als de wereld onder onze ogen aan het veranderen is en we nog niet kunnen benoemen wat we zien. Als alles wat we al decennia lang denken en voor waar aannemen onder druk staat. Als we ons, beroofd van onze zekerheden, onveilig voelen. Als de wereld complex is geworden, dan is er één plek waar al die onzekerheden, al dat geweld, al die onrust, al die complexiteit, en ook al die schoonheid en al dat verlangen samenkomen: de kunst."

"Met de kunst komt ook de verbeelding in zicht."

***

We begonnen dit artikel met de klassieke openingszin van een sprookje: 
ER WAS EENS...

Net zoals Gwy Mandelinck in 1980 presenteert het Kunstenfestival vandaag een sprookje voor de inwoners van Watou, met dank aan de poëtische en beeldende fantasie van 'BLAUWHAUS', een project van Wim Wauman en Isabel Bouttens. Het zal wel (geen) toeval zijn dat er in Watou ook een Blauwhuys en een Blauwhuisstraat bestaat.
Het 'WAARTOUBLAD' van Blauwhaus is een schitterend boekje (Blauwblad N° 03) dat in de brievenbussen van Watou gedropt werd.
Het is een ode aan het dorp Watou, dat door Blauwhaus onveranderlijk 'Waartou' genoemd wordt (koosnaam voor Watou als raadselachtige bestemming).

In woord en beeld wordt het sprookje verteld, balancerend tussen nuchter en dromend, soms in een taal die aan Roobjee doet denken, hedendaags en historisch, "een ode aan het dwalen en zoeken in het leven" en tussendoor "een hommage aan Johan van Geluwe (1929 - 2020), die nu gevierd wordt in Watou 2021".


WAARTOUBLAD (Blauwblad N° 03)

(Op 21 maart 2021 verschenen de mensen van Blauwhaus in Waterschoenen met hun project 'De tuin van gistern* en morgen', dat ze in de Sint-Martinuskerk van mijn thuisstad Aalst realiseerden.)


Hoog tijd om op stap te gaan...

Tickets dienen vooraf online besteld te worden en zijn 
(mits een nieuwe reservatie) meerdere dagen geldig. 
Tussen Poperinge en Watou rijdt een GRATIS bus.
Laat je ticket valideren in de Gasthuiskapel (Poperinge) of de Parochiezaal (Watou).

RAADPLEEG VOORAF DE WEBSITE voor bestelling van tickets en alle praktische info:


'kunstenfestivalwatou' zit ook met heel wat beeldmateriaal op Facebook en Instagram


In Watou is alles te voet bereikbaar. Hopelijk zijn ook de weergoden goedgezind.

We nemen u mee langs enkele hoogtpunten die we zelf mochten ervaren en beginnen in het FESTIVALHUIS op de Markt, waar we in de hal begroet worden door Bendt Eyckermans met het grote schilderij 'De Constructie' (2020), een wat 'onaangename' samensmelting van twee lichamen in een bijzonder sterke beeldvorming.

Links van de hal zijn als hommage twee kamers gewijd aan Johan Van Geluwe (1929 - 2020), architect, conceptueel kunstenaar par excellence, oprichter van het fictieve 'The Museum of Museums', initiator van mailart en stampart, conservator en commentator,... kortom een fenomeen in het kunstgebeuren. Kunst zit soms in een klein hoekje... getuige de sticker op het raam aan de straatkant: 'Beschermd fudament' (2015) en let ook op de deur in de gang net achter de trap: 'De kunstenaar is altijd aanwezig' (2004).

Zijn artistieke erfenis wordt beheerd door de 'Stichting Johan van Geluwe' die 2 x 40 affiches geschonken heeft aan inwoners van Watou. (Ga maar eens kijken op het uitstalraam van slagerij Vermeulen tegenover het Festivalhuis).


Neem zeker de tijd voor de video 'MAINSTREAM' (2019) van Ariane Loze, waarin ze verschillende rollen als 'business woman' speelt, gebaseerd op uitspraken van CEO's in managementmagazines over prestatiegerichtheid en rendement.
Ariane Loze acteert niet alleen, maar neemt ook alle filmtechnische activiteiten op zich.

Ariane Loze, Mainstream, 2019, 19:26 min., HD video
Courtesy: the artist and Michel Rein Paris / Brussels


Op de eerste verdieping creëert Zhang Yunyao met grafiet op papier (al zou je aanvankelijk fotografie veronderstellen) een wereld van water, licht en schaduw als hommage aan zijn vader na diens overlijden ver weg in zijn thuisland.

Noteer hier ook het 'gedreven' schilderij 'I will look for you in every sleeping hour' (2017) van Tracey Emin, die reeds in de jaren '90 samen met o.a. Sarah Lucas, Damien Hirst en Ron Mueck als 'Young British Artist' de kunstwereld bestormde.

Het verschil met de glanzende, maar subtiele 'lichtvlekken' die Nadia Gerroui hier en op andere plekken langs het parcours (de kerk en de Lovie) achterlaat, kan visueel niet groter zijn.

De poëziekamer rechts achteraan brengt de veelgeroemde Gerrit Kouwenaar samen met de als dichter onbekende en begin dit jaar overleden René Van Gijsegem. Samen leiden ze ook het 'Gedichtenboek van Watou 2021' in.


In de kerk


In de KERK is de liggende sculpturale installatie 'Sticks & Stones' door Lucy Skaer van een indrukwekkende, maar ingetogen schoonheid. Negen dubbele vloersculpturen, waarbij de volgende steeds een herwerking is van de vorige, met dezelfde afmetingen maar met andere materialen: van hout met inzetstukken over keramische tegels, marmer, papierpulp,... (telkens gemaakt door andere ambachtslieden) om te eindigen bij een glazen versie speciaal voor Watou 2021.


Lucy Skaer, Stich & Stones II, 2013-2015,
376 x 71 x 5 cm / 358 x 61 x 5 cm,
keramische geglazuurde tegels, 
keramiek gegoten steengoed


We verlaten het dorpscentrum voor een 'groene' wandeling richting 't GRAAFSCHAP. Onderweg komen we bij een witte wenteltrap ('Speaker' - Socle) met ingebouwde luidsprekers die op verschillende niveaus poëzie laten horen met fragmenten uit 'De straat en het struikgewas' van Armando
Beneden zit je 'gevangen' in het landschap. Daarboven heb je een weids uitzicht naar alle kanten.

Armando zegt ondermeer (bij monde van Anouk De Clercq)

"Ik heb het struikgewas buitengewoon gewantrouwd, ofschoon daar, bij enig nadenken, geen enkele reden toe is.
Integendeel, zou ik haast zeggen. 
En niet alleen het struikgewas, ook jegens de bomen koester ik een groot wantrouwen..."

Even verder staat een metershoge, kleurrijke sculptuur van Peter Buggenhout: 'On Hold #9'.
Op haar metalen benen en stevige betonnen voeten lijkt ze niettemin klaar om nog hoger de lucht in te schieten.  Zijn sculpturen zijn accumulaties van 'ordinaire' materialen die stilgezet worden.

We moeten nog even verder naar een loods van boomkwekerij 't Graafschap, die Vincent Meessen omgebouwd heeft tot projectieruimte voor zijn video- en textielinstallatie 'Ultramarine' met een aangrijpende combinatie van gesproken tekst en drums.
Gylan Kain, Afo-Amerikaans dichter, bespreekt de (gelaagde) betekenis van de kleur blauw in relatie tot begrippen als slavernij, kolonialisme, ballingschap,... en dit in dialoog met drumsessies van Lander Gyselinck.
De hele projectie is bepaald indrukwekkend en daarvoor hoeft u geenszins het hele project (42' 46") mee te maken.


Vincent Meessen, Ultramarine (sfeerbeeld)
2018, 42:46 min., video- en textielinstallatie met geluid,
courtesy: the artist


We keren terug naar het dorp, waar we in de BROUWERIJ o.a. op zoek gaan naar Sarah & Charles, Bart Lodewijks & Jan Kempenaers en de poëzie van Marieke Lucas Rijneveld. In het BRENNEPARK kunt u in geen geval naast 'Tabernacle' van het duo Gijs Van Vaerenbergh kijken. 

Ga alvast op ontdekkingstocht voor nog veel meer... in Watou

Wij nemen de gratis BUS of ander vervoer naar Poperinge voor een bezoek aan de GASTHUISKAPEL en het domein en kasteel DE LOVIE.

Maar dat verslag krijgt u binnenkort, want ook daar is de literaire en beeldende oogst bijzonder groot...


Kunstenfestival Watou 2021

tot 5 september 2021

woensdag t.e.m. maandag

van 11 tot 19 uur
ook op feestdagen

dinsdag gesloten

Raadpleeg ook het programma van
Watou Live’ slaat de brug tussen beeldende kunst, 
poëzie, performance en muziek.


P.S.: WATERSCHOENEN bracht sinds 2011 (bijna) elk jaar live verslag uit over het Kunstenfestival in Watou. Noteer 'WATOU' in de zoekbalk van de blog en het voorbije decennium komt weer tot leven.


© Art Spotter / Waterschoenen

 

maandag 5 juli 2021

ZOMERTIPS van WATERSCHOENEN





De komende weken hou ik me als 'ART SPOTTER' een beetje 'in stilte bezig', al mag u heel binnenkort een uitgebreid verslag verwachten van ons ‘preview’ bezoek aan

WATOU 2021

(dat het voorbije weekend gestart is)


Ook trek ik wellicht af en toe mijn 'waterschoenen' aan voor een of ander uitstapje op de grote kunstvijver.

(WATERSCHOENEN zijn  -volgens een woordenboek van 100 jaar geleden- ‘schoenen om mede op het water te loopen’)




Misschien ontmoeten we elkaar in...




COMPOSTE 2021 

Deze zomer opent COMPOSTE terug zijn tuinen in het landelijke Steenhuize: een openlucht tentoonstelling waar kunst en natuur een humuslaag vormen voor nieuwe installaties en interventies. 

De tentoonstelling is samengesteld door Luc Vrydaghs met werk van Willem Boel, Rudi Bogaerts, Jan Bultheel, Johan Gelper, Serge Haelterman, Zhang Huan, Katie Lagast, Jason Slabbynck, Thijs Van der Linden, Kris Vanhemelrijck, Stephanie Vandevelde, Philip Van Isacker, Cedric Van Parys, Yves Velter, Alexi Williams.

De overdekte bar aan de circuswagen brengt schaduw en verfrissing bij de heerlijke hapjes van Dick Stockman/TAKK. Elke zondag programmeert Jan De Campenaere een tuinkamerconcertje van onder andere Chantal Acda, Marble Sounds, Myrddin, Neeka, Jan Oelbrandt & Bo Waterschoot, Tom Theuns. Roland opent het evenement op zaterdag 3 juli!

COMPOSTE is een initiatief van Luc Vrydaghs
in samenwerking met de gemeente Herzele

Open op zaterdag en zondag van 12u tot 22u 
van 3 juli tot en met 8 augustus 2021

Inkom 10€
Eikestraat 34 in Steenhuize/Herzele
Parkeren doe je aan de kerk/verder te voet of met de fiets

Bekijk het hele programma en meer informatie op 


***************

Of ook nog bij...
































© Art Spotter / Waterschoenen




woensdag 30 juni 2021

Hans VANDEKERCKHOVE en DE PRIVATE COLLECTIE Paul & Marie Rose DECLERCQ - BENOOT bij Galerie TATJANA PIETERS (Gent)

 



Enkele weken geleden mochten we in 'WATERSCHOENEN' al een private verzameling presenteren (DMDC in Garage Neven - Ninove).

Het huidige project bij Galerie Tatjana Pieters combineert evenwel een keuze uit de privécollectie van Paul en Marie-Rose DECLERCQ - BENOOT met de tentoonstelling van Hans VANDEKERCKHOVE, die overigens de selectie uit de privécollectie zelf mocht maken.

De imposante galerie van Tatjana Pieters biedt voldoende ademruimte voor de confrontatie tussen de twee 'versmolten' onderdelen en maakt het gesprek tussen individuele werken perfect mogelijk. Hierbij speelt de uitgebalanceerde accrochage uiteraard een belangrijke rol.

Deze 'Private Collection Selected by...' is intussen de derde in de reeks (na Anneke Eussen met de collectie Tanguy en Bieke Van Quickenborne en Derek Sullivan met de collectie Anny De Decker.

Kunstenaars, galeries en verzamelaars zijn drie pijlers in de actuele beeldende kunsten, die elkaar ondersteunen. Zonder kunstenaars geen kunst, zonder galeries geen promotie, zonder verzamelaars geen financieel evenwicht. Het klinkt wellicht simpel, maar de samenwerking tussen die drie actoren is onmisbaar voor de levensvatbaarheid van de actuele beeldende kunst.


@endroitdenicolas

Paul en Marie-Rose Declercq - Benoot hebben inmiddels wel meer dan twee schilderijen en concentreren zich al geruime tijd op het werk van actuele Belgische kunstenaars.

Toch begon het wellicht allemaal met hun ontdekking van het stadje Gargilesse Dampierre in het Franse departement Indre (midden Frankrijk) waar ze het werk van de post-impressionistische schilder Paul MADELINE (1863 - 1920) leerden kennen.
Vooraan in de galerie mag Paul Madeline dan ook de honneurs waarnemen (L'obus, huile sur toile, 1917, 38x46 cm).

Maar later drong het contact met de levende kunst en de kunstenaars zich op. Ze richtten zich op de actuele kunstmarkt en meer bepaald ter ondersteuning van Belgische kunstenaars.
Vermits het hen niet zozeer om de grote namen te doen is, duiken naast een aantal gevestigde waarden ook heel wat jonge, veelbelovende kunstenaars op.


Carole Vanderlinden
Farces et attrapes, 2018, oil on canvas, 84x67 cm
Collection Declercq-Benoot

Robbert&Frank Frank&Robbert houden met hun 'Mask Totem Pole Suitcase' (2020) helemaal vooraan de wacht.
Roger Raveel verschijnt een paar keer met gouaches (1967 & 1968) in zijn zo specifieke beeldtaal.
De kleurrijke, grillige vormentaal van Carole Vanderlinden (2018) weet ons telkens weer te bekoren.
Panamarenko, Rinus Van De Velde en Anne-Mie Van Kerckhoven zijn met stevig werk vertegenwoordigd.


Rinus van de Velde
After Having Done, 2015, charcoal on canvas, 200x190 cm
Collection Declercq-Benoot

De uitgebalanceerde combinatie op de middenwand achteraan bekoort ondermeer met een inktblauw logogram van Christian Dotremont uit zijn laatste levensjaar: 'Il y a des lointains qui sont très proches"... hij overleed op 20 augustus 1979.

Noteer ook het kleine, maar schitterende 'Blue Bird' (2016) van Bendt Eyckermans of Fleur De Roeck met 'Billboard' (2018). De 'Red Cloud' (2019) van Tim Volckaert of het verrassende lijnenspel van Charline Tyberghein in 'Key me' (2020) mag u geenszins missen.

In de gepresenteerde collectie zit ook nog werk van Rob Buelens, Lisse Declercq, Karin Hanssen, Anne Marie Laureys, Karl Philips, Reniere&Depla, Floris Van Look, Tinus Vermeersch, Lisa Vaminck en Hans Vandekerckhove

Maar het is zoals steeds de bedoeling dat u het zelf gaat ontdekken.


Bendt Eyckermans
Blue bird, 2016, oil on paper, mounted on wood
29,5x21 cm
Collection Declercq-Benoot

Daarnaast presenteert Hans Vandekerckhove een overzicht met een aantal zeer recente schilderijen, waarin ondermeer de indrukwekkende serie 'The Mountain and the Rainbow' (2021), maar ook zijn typische parklandschappen, serres (in de bergen nog wel), 'verstoorde' landschappen zoals 'Brexit Trees' (2016) dat we meteen bij het binnenkomen te zien krijgen. Hier heeft zich blijkbaar een (natuur)ramp voltrokken.


Hans Vandekerckhove
Peter's Park 1, 2021, oil on canvas, wooden frame
150x120 cm

De landschappen van Hans Vandekerckhove herbergen dikwijls een kleurrijk vleugje David Hockney, een verre glimp Valerius De Saedeleer, een flard Ludwig Mies van der Rohe in de interpretatie van architecturale elementen, een brok Caspar David Friedrich in de mystieke vergezichten.
Een volleerd kunsthistoricus als Hans Vandekerckhove kent zijn klassiekers, maar weet zijn voorbeelden bovendien als geen ander naar zijn hand te zetten.

Naast de landschappen zijn er de veeleer koele interieurs met schijnbaar in zichzelf gekeerde mensen die niettemin geconnecteerd zijn: de kunstenaar en zijn vrouw of dochter, de kunstenaar in relatie tot de kosmos.


Hans Vandekerckhove
The Mountain and the Rainbow 3, 2021
oil on canvas, wooden frame, 142x190 cm


In 'The Mountain and th Rainbow' creëert hij landschappelijke mythes die niet zomaar toegankelijk zijn. Hij vraagt concentratie, maar ook onthechting. Hij toont ons een futuristisch aandoend, maar tegelijk nostalgisch wereldbeeld. Hij zet de wereld stil, maar introduceert gigantische ruimteschepen die zo meteen razendsnelle draaibewegingen kunnen ontwikkelen.

Hans Vandkerckhove woont in zijn schilderijen, rustig zittend in een strak afgelijnd interieur of van buitenaf in landschappen met een ongezien ruimtelijk karakter, ja zelfs 'ruimtekarakter' en duikt in zijn 'Liquid City Blues' (2018) blijkbaar onder water.



Hans Vandekerckhove
Liquid City Blues 2, 2018
oil on canvas, wooden frame, 80x80 cm


Galerie Tatjana Pieters
Nieuwevaart 124/001
9000 GENT

tot 28 augustus 2021
(gesloten van19 juli tot 8 augustus)

woensdag tot zondag
14 tot 18 uur






© Art Spotter / Waterschoenen