WATERSCHOENEN: art

Posts tonen met het label art. Alle posts tonen

zondag 10 oktober 2021

14 JAAR WATERSCHOENEN

Op 10 oktober 2007 verscheen de eerste post in

WATERSCHOENEN.BLOGSPOT.COM

WOENSDAG 10 OKTOBER 2007

Mijn waterschoenen staan klaar...

Even geduld !

Achter de schermen wordt diep nagedacht...

U bent gewaarschuwd !

(Zeg achteraf niet dat we het U niet gezegd hebben)

GEPOST DOOR ARTSPOTTER OP 10:47:00

LABELS: ARTSPOTTER

Wat begon met een nogal raadselachtige vermelding evolueerde al snel naar talloze ontdekkingen, kennismakingen, vriendschappen,… in de wereld van de beeldende kunsten.

Tentoonstellingen, kunstmanifestaties in binnen- en buitenland stonden op het menu en werden besproken. Talloze kunstenaars kwamen aan bod.

Bijna 1450 posts later begint een nieuw jaar waarin ART SPOTTER nog steeds met 'Waterschoenen' op het wateroppervlak van de grote kunstvijver loopt, al mag het tempo wel wat rustiger worden. Hopelijk kunnen we in 2022 toch ook nog eens naar de Biënnale van Venetië.

Maar eerst een (uiteraard zeer beperkte) terugblik in één FOTO met LINK voor elk jaar dat voorbij ging... (wie meer in detail wil gaan, houden we natuurlijk niet tegen).

2021

https://waterschoenen.blogspot.com/2021/08/nicolas-vander-biest-la-pera-projects.html

2020

https://waterschoenen.blogspot.com/2020/01/sara-bjarland-bij-hopstreet-gallery.html

2019

https://waterschoenen.blogspot.com/2019/07/saudade-in-watou.html

2018

https://waterschoenen.blogspot.com/2018/05/work-flow-in-tentoonstellingszaal.html

2017

https://waterschoenen.blogspot.com/2017/03/belgian-art-prize-2017-in-bozar-brussel.html

2016

https://waterschoenen.blogspot.com/2016/09/tentoonstelling-30-jaar-de-ziener-in-de.html

2015

https://waterschoenen.blogspot.com/2015/03/een-gevarieerde-groep-in-villa-de-olmen.html

2014

https://waterschoenen.blogspot.com/2014/06/coming-people-in-het-smak-gent.html

2013

https://waterschoenen.blogspot.com/2013/04/sofie-muller-met-brandt-co-in-galerie.html

2012

https://waterschoenen.blogspot.com/2012/06/memymom-met-escape-bij-croxhapox.html

2011

https://waterschoenen.blogspot.com/2011/07/biennale-van-venetie-2011-giardini-deel_24.html

2010

https://waterschoenen.blogspot.com/2010/01/down-to-woods-met-maria-degreve-bij.html

2009

https://waterschoenen.blogspot.com/2009/08/op-bezoek-bij-een-gedreven.html

2008

https://waterschoenen.blogspot.com/2008/01/jo-de-smedt-in-galerie-c-de-vos-in-aalst.html

donderdag 23 april 2020

ARTISTS IN QUARANTAINE project door L'Internationale

'Artists in Quarantaine'

online project

De museumconfederatie L'Internationale - waar ook het M HKA deel van uitmaakt - heeft kunstenaars Babi Badalov, Osman Bozkurt, Simnikiwe Buhlungu, Ola Hassanain, Sanja Iveković, Siniša Labrović, Rogelio López Cuenca & Elo Vega, Kate Newby, Daniela Ortiz, Zeyno Pekünlü, Maja Smrekar, Isidoro Valcárcel Medina, Guy Woueté, Akram Zaatari en Paweł Żukowski uitgenodigd om deel te nemen aan een gesprek vanuit hun huidige werk- en leefruimtes, omstandigheden en plaatsen. Hun beschouwingen bieden nieuwe perspectieven op de publieke/private ruimte, solidariteit en kritiek die intrinsiek verbonden zijn met de huidige tijd.

In 1979, op de dag van het bezoek van president Tito aan Zagreb, voerde kunstenaar Sanja Iveković op haar balkon de 18 minuten durende performance Triangle (1979) op. Ze ging naar buiten en begon een boek te lezen, dronk een whisky en maakte gebaren alsof ze aan het masturberen was, totdat een veiligheidsagent verscheen en haar naar binnen stuurde. Hebben dergelijke huiselijke ruimtes nog steeds het potentieel om subversief te zijn en een publieke boodschap uit te dragen, zoals Ivekovic's balkon dat deed in de late jaren 1970?

Sanja Iveković op haar balkon, 1979, performance Triangle

In deze tijd van wereldwijde isolatie hebben de virtuele ruimte en ramen, balkons of gevels van onze huizen de rol en het belang van stadspleinen voor collectieve expressie overgenomen, terwijl ook de grenzen tussen de publieke en private sferen zijn vervaagd. Artists in Quarantaine draagt op bescheiden wijze bij aan het gesprek over de gevolgen van de huidige pandemie, door de communicatiekanalen die de huidige perceptie en consumptie van informatie hebben beïnvloed te heroverwegen en door de potentie van de bestaande ruimtes te herdenken.

De bijdragen van kunstenaars worden vanaf 21 april online gedeeld via de social media kanalen van L'Internationale, @internationaleonline, en via de websites en social media kanalen van de leden van de confederatie, zoals het M HKA (@mhkamuseum) Gedurende twee maanden worden twee keer per week, elke dinsdag en donderdag, werken van kunstenaars gepubliceerd. Zodra alle werken zijn verschenen, zullen ze samen worden gepubliceerd op het L'Internationale Online platform.

Meer over L'Internationale

L'Internationale confederatie verenigt zeven grote Europese kunstinstellingen: Moderna galerija (MG+MSUM, Ljubljana, Slovenië); Museo Reina Sofía (Madrid, Spanje); MACBA Museu d'Art Contemporani de Barcelona (Spanje); Museum van Hedendaagse Kunst Antwerpen (M HKA, Antwerpen, België); Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (Warschau, Polen), SALT (Istanbul en Ankara, Turkije) en het Van Abbemuseum (VAM, Eindhoven, Nederland), in samenwerking met HDK-Valand Academy (Göteborg, Zweden) en het National College of Art and Design (NCAD, Dublin, Ierland). De confederatie en haar partners werken momenteel in het kader van het project Our Many Europes, dat medegefinancierd wordt door het Creative Europe-programma van de Europese Unie en dat meer dan 40 publieke activiteiten omvat, waaronder tentoonstellingen, workshops en onderzoek.

https://www.instagram.com/internationaleonline/

https://www.internationaleonline.org

donderdag 23 januari 2020

Karel THIENPONT bij Galerie VAN CAELENBERG (Aalst)

Karel THIENPONT, die nog maar pas de gerenommeerde Tekenprijs van de stad Ronse won, staat sinds 16 januari 2020 met een kleurrijke, sprookjesachtige expositie in de Aalsterse galerie VAN CAELENBERG.

In Ronse werd hij met zijn winnende tekening 'Part-time zelfportret' door de jury als volgt beoordeeld:

"Deze kunstenaar maakt een werk met een vreemde compositie en opvallend formaat waarbij de toeschouwer niet echt kan achterhalen waar het concept vandaan komt. Toch zit alles goed aan de tekening: het is waar gebeurd, niet bedacht, het voelt aan als noodzaak van de kunstenaar en met een bijzonder eigenzinnige dynamiek. De kunstenaar zet een onnavolgbare verbeelding op papier maar evenzeer een diepgaande reflectie."

Bovenstaande omschrijving is tevens perfect toepasbaar op de huidige tentoonstelling bij galerie van caelenberg.

Je wordt in eerste instantie overvallen door een veelheid aan kleurrijke impulsen. Nader onderzoek dringt zich echter op om dieper door te dringen in de 'eigenzinnige dynamiek' en de 'onnavolgbare verbeelding' van de kunstenaar.

Karel Thienpont, Sad Ending

Tijdens de bijzonder druk bijgewoonde vernissage werd de kunstenaar door curator Jan Hoet Jr. voorgesteld.

Als u straks zelf de tentoonstelling gaat bezoeken, zal ook galeriehouder Bruno Van Caelenberg u met verve introduceren in de driedubbel gelaagde wereld van Karel Thienpont.

Door deze tentoonstelling lopen twee betekenislijnen die het werk van deze kunstenaar zin geven en de inhoud en vormgeving verklaren: 'vrijheid' en 'kinderlijke speelsheid'.

De titel 'The cry of the wild goose", een tophit in de Verenigde Staten uit 1950 van Franky Laine, benadrukt die vrijheid. Het was in Amerika ook de tijd van de abstract expressionisten die hun artistieke vrijheid opeisten.

"My heart knows what the wild goose knows

And I must go where the wild goose goes

Wild goose, brother goose, which is best?

A wandering fool or a heart at rest?…"

Hier en nu gebruikt ook Karel THIENPONT diezelfde vrijheid om zich artistiek te manifesteren zonder compromissen.

Een tweede lijn doorheen de tentoonstelling is de 'kinderlijke speelsheid'. Natuurlijk is Thienpont niet de eerste kunstenaar die zich dit gegeven toeëigent.
Denk maar aan COBRA, de kunstbeweging die in 1948 door figuren als Karel Appel, Asger Jorn, Corneille en anderen werd opgericht.

Als kind van zijn tijd vult hij die 'speelsheid' op zijn manier in met referenties aan Jigglypuff (Pokemon), Pacman,... en talloze andere interventies.

Plots moet ik hier denken aan de vraag die één van mijn kleindochters (8) (moppenboekje bij de hand) me pas nog stelde:

Welk dier doet KAAWK KAAWK? ... Een eend die achteruit zwemt!

Ook Karel Thienpont spreekt of schildert een 'omgekeerde' of 'tegendraadse' taal, alsof ook hij achteruit zwemt. Hij wil in elk geval niet mee met de massa en vaart zijn eigen artistieke koers.

Karel Thienpont, Soul Mates

Karel THIENPONT is een man van het BEELD, ook al vult hij dikwijls de achtergrond van zijn doeken met taal. Hij schildert ellenlange zinnen, die quasi onleesbaar worden.

We hadden het in het begin reeds over de veelheid aan 'kleurrijke impulsen'. Je wordt vergast op pasteuze verfoppervlakken in bijwijlen suikerzoete kleuren. Soms vullen collage en verf elkaar aan. Je wordt getrakteerd op onverwachte vorm- en kleurcombinaties.

De kunstenaar dompelt je onder in een zeer levendige wereld.

Maar onderhuids spelen de symbolen dikwijls een andere rol.

Neem nu de 'Soul Mates' hierboven, of de Jigglypuff (zie onderaan). De Pacman-figuurtjes staan rug aan rug, onlosmakelijk verbonden, maar houdt de liefde stand?

En wat te denken van het grote schilderij 'Sad Ending'? De titel en de doodskoppen liegen er niet om, al laten de snoepjeskleuren je een ander verhaal verzinnen.

Karel Thienpont, Aperon Farth (detail)

Karel Thienpont, Jigglypuff

Naar aanleiding van het tentoonstellingsproject 'CHARIVARI' in Oudenaarde (2018) schreef Melanie DEBOUTTE (sinds 1 januari aan het hoofd van het Raveelmuseum en toen medecurator samen met Jan Hoet Jr.):

"Thienpont is een autodidact die een geheel eigen 'anti-esthetische' en vrije vormentaal ontwikkeld heeft. Via een spel van vrije associaties op verschillende niveaus ontplooien narratieve structuren zich op zijn gerecycleerde dragers. De schilderijen dragen referenties zowel naar de kunstgeschiedenis als naar de persoonlijke omgeving van de kunstenaar. Van de meest banale tot traumatische of memorabele gebeurtenisssen, alles wordt verweven tot een bevreemdend en chaotisch geheel als weerspiegeling van een overweldigende realiteit."

(md)

De strakke meubelwereld van designer Pieter De Bruyne

ontmoet de wilde frisheid van Karel Thienpont in spiegelbeeld

Tot 17 FEBRUARI 2020

galerie van caelenberg

Dendermondsesteenweg 15 - 17

(vlakbij de Zeshoek)

9300 AALST

vrijdag van 13 tot 18 uur

zaterdag van 10 tot 18 uur

galerievancaelenberg.com

maandag 20 januari 2020

PAPER STORIES bij SCHONFELD GALLERY (Brussel)

Met
'PAPER STORIES'
duikt Schönfeld Gallery in Brussel
vol kleurrijke en uitgebalanceerde
ambitie het nieuwe jaar in.

Na de eerdere installatie van de trap naar de verdieping heeft de galerie alweer voor een nieuwe uitbreiding gezorgd.

'Paper Stories' laat met werk van 5 kunstenaars een hele waaier aan onderwerpen, benaderingswijzen en technieken op ons los, maar de gemeenschappelijke noemer is 'PAPIER'.

Nog voor je naar binnen gaat kan je op de lange wand rechts al genieten van de 'klassieke' stillevens die Eliza PEPERMANS (°1988) in een levendig kleurenpalet neerzet.

Sinds we in 2012 haar eveneens kleurrijke, bladvullende, wrange sprookjes op KRASJ (Ninove) ontdekten, heeft ze een hele weg afgelegd. We bespraken haar tentoonstelling 'Make money, not war' in 2013 en bezochten haar in 2015 onder de titel 'Het zachte geweld van Eliza Pepermans'.

Toen was ze in haar illustraties voor kranten en tijdschriften geëvolueerd naar een soort 'podiumsituaties'. Ze creëerde voor haar personages een achtergrond, een scène, waardoor ze acteurs werden in een regie van de illustratrice.

Diezelfde tactiek past natuurlijk ook perfect in het thema 'stilleven'.

Sinds enige tijd is het illustratiewerk naar de achtergrond verschoven en richt ze zich ten volle op de eigen artistieke activiteit, zeg maar de 'vrije' kunst.

Het stilleven krijgt in haar handen een nieuw elan, dankzij een gedegen constructieve kracht en een gedurfd maar weloverwogen kleurenpalet. Ik denk aan een uitgepuurde versie van Matisse of Cézanne met hier en daar een vleugje strakheid van Morandi.

Binnenkort stelt ze ook in Gent tentoon en presenteert er haar boek met tekeningen die ze vorig jaar tijdens een vakantie in Bourgondië maakte: THE BURGUNDIAN SUMMERHOUSE.
Vernissage op 8 februari bij Rufus Gallery.
Wij houden u op de hoogte.

Eliza Pepermans

Peonies and tomatoes / Bowl of tomatoes / Jug with peonies

48x64 cm, oil on paper, 2018

Vooraan links toont Jesse WILLEMS (°1984) een totaal andere beeldtaal in zijn gebruik van het medium papier. Voor deze geometrisch-abstract uitziende collages gebruikt hij 'gedateerd' papier (vrij van beeld of taal) dat met andere woorden al een geschiedenis in zich draagt.

Zijn keuze voor geometrische abstractie in deze presentatie is blijkbaar een manier om afstand te nemen van 'de' werkelijkheid. Toch gebruikt hij titels die verwijzen naar een realiteit, een verhaal. What's in a name?

Jesse Willems is ook fotograaf.

Jesse Willems

The larks - still bravely singing, 60x48 cm, handcut collage, 2019

Grus Grus, 41x30 cm, handcut collage, 2019

Comédie Sentimentale Américaine, 81x62 cm, handcut collage, 2019

De nieuwe ruimte rechtsachter is het terrein van Albert PEPERMANS (°1947).
Al een hele kunstenaarscarrière lang werkt hij op papier. Het medium heeft voor hem dus geen geheimen. Als een zachte anarchist gaat hij hij op de drager te keer met acryl, inkt, zelf ontworpen stempels en sjablonen, oliestick,...

Elke dag vindt hij zijn kunst weer uit, op groot of klein formaat. Zijn beeldtaal lijkt chaotisch, maar is zeer trefzeker en straalt een grote intensiteit uit.
Naast het grote werk hieronder toont hij twee series kleine werken.

In december 2018 hadden we het in Waterschoenen over zijn tentoonstelling 'Serial Killer - Part 2' in deze galerie. In 2011 keken we in Watou met grote ogen naar zijn samenwerking met Hugo Claus.

Albert Pepermans,

Blue Face, 200x200 cm, acrylic and ink on paper, 2000

Op de bovenverdieping staan we meteen oog in oog met het werk van Manuel GEERINCK (Brussel °1961, woont en werkt in New York).

Hij presenteert hier tekeningen in acryl, potlood of ballpoint. Zijn onderwerpen laten zich slechts raden. Je denkt aan vreemdsoortige objecten en af en toe aan figuren. Geerinck laat je in het ongewisse of geeft je integendeel de ruimte om zelf in te vullen, want hij noemt al zijn tekeningen simpelweg 'Dessin'.

Hij is ook actief als fotograaf.

Manuel Geerinck

Dessin 1719, 67x52 cm, ballpoint pen on paper,

framed museumglass, 2018

Janine VANDEBOSCH (°1967), interieurarchitecte sinds 1989, maakt hier haar debuut als kunstenares in het officiële kunstcircuit. Dat doet ze met verve.

Ik probeer in de drukte van de vernissage haar werk van dichtbij te bekijken, maar geniet in eerste instantie van de speelse, doch doelgerichte installatie. Wervelende lijnen en kleuren op bladen met een verleden banen zich een weg naar mijn netvlies.