'Johan De Wilde invites' bij HOPSTREET GALLERY in DEURLE

 

Sinds begin 2013 nemen we U in WATERSCHOENEN regelmatig mee naar HOPSTREET gallery in Brussel, aanvankelijk gevestigd in de Hopstraat (omgeving Dansaert) en nu al geruime tijd in de Rivoli building. Met de opening van een tweede ruimte in hun thuisbasis te DEURLE (vlakbij de ingang van MDD) creëren ze een nieuwe, schitterende plek waar kunst, kunstenaars en kunstliefhebbers ongetwijfeld nog meer ademruimte krijgen.

Art Spotter

‘Johan De Wilde invites’

 26.07 – 27.09.2020

Voor deze eerste tentoonstelling in Hopstreet Gallery Deurle nodigt Johan De Wilde vijf collega’s uit met zijn reeks ‘Indoor Impressionismus’ als uitgangspunt. Elke kunstenaar reageert associatief op de beelden waardoor misschien een organisch geheel ontstaat - misschien, want zeker is men nooit. Wél gegarandeerd is de grote concentratie die hun werk kenmerkt en die haar oorsprong vindt in de verfijning en vooral in de wijze waarop zij materialen, werkwijze en kunstenaarschap verenigen tot een ‘perspectief’, een manier van leven en de kunst van het ter discussie stellen.

Wim Bouciqué

Wim Bouciqué (°83 Kortrijk, B) maakt delicate tekeningen van natuurlijke objecten op schaal 1:1. Ondanks het realisme en de fijne detaillering is het in de eerste plaats een stille en breekbare gevoeligheid die aan de basis van het werk ligt. De laatste jaren werden ook enkele nieuwe reeksen opgestart, gaande van abstracte grafiet vlakken en blokken, over bloemstukken en bomen of de Sint-Maartenskerk van Kortrijk, tot een reeks boeken onder de titel 'Fetish trilogy'.

Wim Bouciqué

Large Stone, 2019

Graphite drawing

21.5 x 15 cm

Marthe Coolens

Als je probeert om de functie en het beeld van een afbeelding los te koppelen van elkaar, zou je kunnen ontdekken dat ze is opgebouwd uit eigenaardige vormen. Je zou kunnen vaststellen dat in elke afbeelding een bouwpakket vervat zit. Hoe meer je de onderdelen afzonderlijk zou onderzoeken en onderling verschuiven, hoe minder ze doen herinneren aan het doel en de functie die ze ooit hadden. Zo manifesteren ze zich als nieuwe betekenisinhouden en autonome beelden. Het is dit ‘ontheemden’ dat kenmerkend is voor de artistieke praktijk van Marthe Coolens (°92 Gent, B).

Marthe Coolens

Kerdi Shower Kit, 2020

Lambda print mounted on aluminium + matt foil

108.8 x 90 cm, ed. 5

Rik De Boe

Vooral het venster speelt een rol in het werk van Rik De Boe, (°64 Ninove, B) want het is gelegen tussen de binnen- en buitenruimte en het bundelt een verscheidenheid van visuele bewegingen. Rik De Boe maakt wisselend gebruik van wit of lichtblauw papier, waardoor zijn tekeningen naast hun inherent licht-schaduweffect ook voor verschillende kleurtemperaturen zorgen. Het raam is een grensgebied dat gebroken situaties produceert, uitzicht en inzichten combineert, beeld–en tegenbeelden. Reflecties op het glas, rolluiken en gordijnen, die als filters fungeren tegenover het persoonlijke decor als potplanten op de vensterbank – dit alles zorgt voor een diffuse overgangszone met een dicht atmosferisch effect die filmische scènes of een memory-lane oproept.

In die zin zijn de getekende afbeeldingen vergelijkbaar met een camera obscura, het oorspronkelijke model van alle beeldvormen, die zich richt op de buitenwereld als door een vergrootglas, en zo de opslagplaats wordt van innerlijke mentaal opgeslagen beelden.

Rik De Boe

Commonplace window view 2020

Charcoal and oil stick on paper

152.5 x 112 cm

Johan De Wilde

De inmiddels bekende tekenstijl van Johan De Wilde (°64 Zele, B) lijkt nog intenser te worden. Ironisch genoeg enige tijd vóór de ophokplicht begon hij, in het kielzog van zijn herinterpretatie van de Fra Angelico-fresco’s, aan een reeks onder de titel ‘Indoor Impressionismus’, een verzameling impressies en interpretaties op postkaartformaat van situaties, observaties en landschappen die het atelier en zijn context gewenst en ongewenst binnendringen. Opnieuw heeft Johan De Wilde het in verticale en horizontale lijnen over de tijd en zijn tekenen: gelaagdheid, onontkoombaarheid, de onverschilligheid van de natuur.

Johan De Wilde
Pi-Fugue pour les survivants - 007, 2019
Colour pencil on archival cardboard
21 x 29.7 cm

Marc Nagtzaam

Marc Nagtzaam (°68 Helmond, NL) heeft een heel oeuvre opgebouwd rond één hoofdthema : de idee van patroon, herhaling. Hij tekent lijnen, rasters, cirkels, woorden of zinnen, in een soort eindeloos streven om stukjes informatie bijeen te brengen. De herhaling en de grafische structuur van zijn werken doen denken aan minimal art en conceptuele kunst. De meeste van Marc Nagtzaam’s tekeningen bestaan uit kleurloze, donker ingevulde grafietoppervlakken. Elk van zijn reeksen vertrekt vanuit een gelijkaardig uitgangspunt : geabstraheerde elementen uit de architectuur, grafische vormgeving, details uit gevonden foto’s of fragmenten uit eerdere tekeningen. Dit bronmateriaal wordt gereduceerd, met uiterst eenvoudige, elementaire middelen : stippen, lijnen en platte vlakken, om een soort structuur te construeren. Zoals Nagtzaam zelf aangeeft : “Ik zoek naar voorstellingen van een (schijnbaar) concrete werkelijkheid, en tegelijk ga ik op zoek naar beelden die enkel als tekening kunnen bestaan.”

Naast zijn tekeningen maakt Nagtzaam geregeld kunstenaarsboeken. Zijn boek (SOME), gemaakt in samenwerking met ontwerper Roger Willems, werd in 1998 de startuitgave van Roma Publications, waarmee hij vandaag nog steeds samenwerkt.

Meer recentelijk begon Nagtzaam te experimenteren met digitale collages. In 2015 leidde dit tot de publicatie Zeichnungen, een kunstenaarsboek dat een compilatie biedt van zijn tekeningen – of beter gezegd, van zijn “schetsen van tekeningen”. Hij combineerde dit materiaal door het in verschillende lagen af te drukken met behulp van een Riso duplicator in het Charles Nypels Lab in Maastricht. Het resultaat is een zorgvuldige compositie van eerder ongepubliceerde tekeningen, die samen een nieuw werk op zich zijn geworden.

Marc Nagtzaam

18 Happenings in Six Parts - mailart edition, 2017-2020

28 x 21 cm, ed. 10

Fabrice Souvereyns

Fabrice Souvereyns (°95 Tongeren, B) ontwerpt zijn eigen beeldtaal die het midden houdt tussen concrete herkenningspunten en een graad van abstractie. Wie echter de tijd neemt om ze aandachtig te bekijken, te lezen ontdekt doorheen hun gelaagdheid een zich langzaam prijsgevende figuratie waarbij iedere millimeter van het papier wordt opgevuld met een ééntonige potloodtint (hardheid) die de nieuwsgierigheid van de toeschouwer prikkelt. In zijn autonome tekeningen vult Fabrice veelvuldig én maniakaal zijn blad met vreemdsoortige figuren, en soms gomt hij ze vervolgens even maniakaal terug uit, waardoor een huid van obsessieve sporen overblijft en detekeningen er als getatoeëerde vellen gaan uitzien.

Fabrice Souvereyns

The journey, 2020

Pencil and eraser on paper

26.2 x 36 cm

HOPSTREET Gallery

Museumlaan 16, 9831 Deurle, Belgium 

- www.hopstreet.be - 

hop@hopstreet.be 

+32 (0)496 54 44 54

Tinus Vermeersch in Hopstreet Gallery (Brussel)

Tinus VERMEERSCH (°1976) heeft sterke artistieke genen, zoveel is duidelijk. Hij tekent, schildert en maakt sculpturen zoals zijn vader en grootvader (Rik Vermeersch & José Vermeersch), maar vaart daarbij een eigen, zinnige koers (zoals het een authentieke kunstenaar betaamt). Zelf volgde hij aanvankelijk een opleiding schilderkunst (KASK Gent), maar zette na twee jaar de stap naar beeldhouwkunst (Sint-Lucas Gent).

Voor Tinus Vermeersch geldt niet de waan van de dag, maar de intensiteit van het métier met eerbied voor en kennis van de klassieke technieken en een eigen beeldvorming, waarin niettemin een aantal grote namen uit de kunstgeschiedenis hun sporen nagelaten hebben.

Via de website van HOPSTREET GALLERY kunt u doorklikken naar twee teksten die een en ander illustreren: de tentoonstellingstekst van Etienne Wauty en het artikel van Daan Rau voor Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen.

Deze twee benaderingen zullen u een voorbereidende rondleiding bezorgen in de beeldende wereld van deze kunstenaar. 

Dan bent u klaar voor de tentoonstelling 'TUSSENSTAAT'.

Tinus Vermeersch, zonder titel, 2015, olieverf op paneel, 47 x 40 cm

Meteen bij het binnenkomen worden we begroet door de 'Rode Vogelman', al noemt de kunstenaar dat schilderij net zoals al de rest 'Zonder titel' om zo de fantasie van de toeschouwer ongebreideld zijn gang te laten gaan.

 De tweede vaststelling is zonder twijfel de ontmanteling van het begrip white cube. De kunstenaar heeft geopteerd voor verschillende harmonische kleurvlakken op de muren, van koel tot warm, perfect afgestemd op of als stevig tegengewicht voor de schaars opgehangen schilderijen.

Bij die 'Rode Vogelman' duikt de naam René Magritte in mijn achterhoofd op, meer bepaald met de vogelkop op de rotsen in 'Le Domaine d'Arnheim'. Ook het beeldende werk van Tinus Vermeersch lijkt zich op de grens tussen twee werelden te bevinden, in een soort surrealistische tussenstaat met meer vragen dan antwoorden. Zijn mensen, dieren, landschappen en vormen lijken in elkaar over te lopen of zijn met elkaar vergroeid. Ze zijn moeilijk binnen één groep te definiëren, al is er dat kleine hondje dat (omkijkend) op de loop gaat (Brueghel is dichtbij) voor een soort struisvogel zonder kop en op blote mensenbenen.

Gaande van werk naar werk worden we over en weer geslingerd tussen een vreemdsoortig landschap met een intrigerend 'wolkendek', een blauwe menselijke figuur met een schijnbaar florale basis. Een kleine rode cocon omhult een pikdonkere leegte, een soort menselijk schaap houdt zich in elkaar gedoken, maar alert (wapen in de hand?) in een schraal landschap...

In het houten compartiment wachten twee schitterende pentekeningen en een (rood) schilderij. Het cocon zet zich open, plooit zich dicht of houdt de wereld op een kier.

Ik proef in deze tentoonstelling ook de sfeer van Jeroen Bosch en zie in gedachten sommige beelden van Max Ernst, zoals 'Europe after the rain'.

In juli 2013 mochten we Tinus Vermeersch in Waterschoenen begroeten tijdens de tentoonstelling 'De naamloze vorm' in het Raveelmuseum. 

Het werken met olieverf op paneel (voor Vermeersch een recent procédé) laat een grote kleurintensiteit toe. Door de afbakening met een fijne witte lijst en de gekleurde achtergrond wordt die intensiteit nog benadrukt.

Tinus Vermeersch, Zonder titel, 2015, olieverf op paneel,

(l) 70 x 55 cm , (r) 27,5 x 22,5 cm

Tinus VERMEERSCH

'TUSSENSTAAT'

tot 19 december 2015

in

HOPSTREET GALLERY

Sint-Jorisstraat 109

1050 BRUSSEL

donderdag, vrijdag, zaterdag: 13 - 18 uur

www.hopstreet.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Egill Saebjörnsson met 'Sticks' bij Hopstreet (Brussel)

 

 Gelukkig hangt er een blad met 'OPEN' op de deur van de galerie, want anders zou je wel eens de neiging kunnen krijgen om buiten te blijven. Afgezien van dat bordje 'OPEN'  wijst met name niets op enige activiteit daar binnen.

Maar schijn bedriegt !

Welkom in de 'darkroom' van Egill SAEBJÖRNSSON (Reykjavik, °1973)

Terwijl Uw gedachten nog even de vrije loop nemen, schetsen we toch al een beeld van deze kunstenaar uit Ijsland, die tegenwoordig in Berlijn woont en werkt.
In 2011 was hij al eens in Galerie Hopstreet te gast, nadat de galeristen hem eerder via een tentoonstellingsproject in het HISK ontdekt hadden.

Na studies in Ijsland en Parijs begon Egill Saebjörnsson aan een artistieke carrière die een mix is van verschillende disciplines: muziek, geluid, video, computer, sculpturale installatie en performance. Het heeft hem inmiddels een zeer ruim en gevarieerd oeuvre opgeleverd.

 

 

Egill Saebjörnsson, Lion looking for Food in the Fridge,

2013, 200 x 100 cm @ Hopstreet Gallery 

 

De drie installaties in deze tentoonstelling zijn een samenspel tussen taal, wandinstallaties in 'banale' materialen (hout), electronische elementen, auditieve (geluid - muziek) en visuele (kleur - belichting - video) impulsen. De onvoorwaardelijke wisselwerking tussen al die componenten zorgt voor een bedrieglijk eenvoudig, maar fascinerend speels schouwspel.

 

Het lijkt hier wel een pretpark met spelcomputers die door een doe-het-zelver gemaakt zijn met houten balkjes die via onzichtbare handen, volgens een irrationeel schema, rondgedraaid worden op houten panelen en daarbij virtuele balletjes over het speelveld laten rollen.

 

De 'onzichtbare handen' zitten daadwerkelijk achter de houten panelen (of speelvelden) verborgen in de vorm van allerlei computerelementen en verbindingen die op hun beurt sturen en gestuurd worden via de videoprojectoren, die voor klank, belichting en beweging op en rond het speelveld zorgen.

 

Egill Saebjörnsson explaining backside of wooden

box with electronic equipment

'Polite People dreaming in the Street', 2013

160 x 160 cm @ Hopstreet Gallery 

 

 

De kunstenaar probeert mij planmatig (zie foto hierboven) duidelijk te maken hoe een en ander in elkaar zit. Ik geloof hem op zijn woord.

 

Ik kan niet nalaten een beetje terug te denken aan de subtiel bewegende sculpturen van Pol Bury Maar terwijl het daar ging over de creatie van autonome, kinetische beelden, krijg je hier toch meer een verwijzing naar schijnwerelden, decors, die pas (letterlijk) oplichten en tot leven komen door de projecties.

 

Titels als 'Polite people dreaming in the street', 'Lion looking for Food in the Fridge' en 'Donkey in a Music Store' klinken tegelijk tastbaar en surrealistisch, maar de onvoorspelbare zinloosheid en tevens intrigerende aantrekkingskracht van de 'speelse' taferelen staat meteen ook symbool voor het irrationele, grillige leven van de 'homo ludens'.

 

 

 

Egill Saebjörnsson

 

'Sticks'

 

tot 4 mei 2013

 

HOPSTREET

Hopstraat 7

1000 BRUSSEL

 

donderdag-vrijdag-zaterdag: 14 - 18 uur

 

www.hopstreet.be