Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Maison Particulière. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Maison Particulière. Alle posts tonen

maandag 9 februari 2015

OBSESSIE in Maison Particulière (Brussel)

 
 Of ze bij Maison Particulière hun dertiende tentoonstelling speciaal wilden laten samengaan met de titel 'OBSESSIE' weet ik niet, maar voor wie in geluks- of ongeluksgetallen gelooft is dat begrip in elk geval op zijn plaats. De tentoonstelling loopt tot 29 maart 2015 en laat me u alvast vertellen dat zowel 13 februari als 13 maart een vrijdag is. Doch dit geheel ter zijde...

'OBSESSIE'
laat zich definiëren als:

dwangvoorstelling, bezetenheid, wat iemand onophoudelijk in gedachten houdt, dwingende interesse.

De term krijgt meestal een negatieve connotatie. Nochtans mogen we het in verband met kunst, kunstenaars en kunstverzamelaars als een bijna onontbeerlijke, positieve eigenschap beschouwen. Zonder 'obsessie' ontstaat geen kunst en worden geen collecties opgebouwd.

In de bezoekersgids bij deze tentoonstelling omschrijven Myriam en Amaury de Solages,  als initiatiefnemers van Maison Particulière zelf gepassioneerde kunstverzamelaars, het als volgt:

"Obsessie vindt haar oorsprong in de aandoening die eigen is aan kunstverzamelaars: verslaving."
 
 
 
Elizabeth Garouste, Cache Cache, coffee tables, Lacquered wood
and weathered bronze, Courtesy of the artist and Avant Scène, Paris
Shouchiku Tanabe, Enso, 2013, Bamboo, Private collection (r)
Gérard Garouste, Logique, 2007, Oil on canvas, triptyck, Courtesy of the
artist and Galerie Daniel Templon, Paris (m)
Akiyama Yo, Untitled, Ceramic, 2012, Private collection (l)
 
 
 Gérard GAROUSTE, de centrale kunstenaar van deze tentoonstelling stelt een en ander als volgt:
 
"Zoals een slang zich in zijn eigen staart bijt" gaan de kunstverzamelaar en de kunstenaar, de één door te kopen, de ander door te creëren, op zoek naar datgene dat zin zou kunnen geven aan de wereld die hen omringt, want "wie kan beweren de cirkel te verlaten die hij denkt te hebben gekozen?"
 
Deze tentoonstelling is gestoeld op het inmiddels gekende stramien van Maison Particulière. Het verzamelaarsechtpaar de Solages nodigt enkele andere verzamelaars, een centrale kunstenaar en één of meer literaire genodigden uit rond een vooropgesteld thema.
 
De kamers van het schitterende huis worden telkens op evenwichtige wijze gevuld met 90 à 100 kunstwerken. Uiteraard speelt het centrale thema een bepalende rol, maar ook de manier waarop kleuren, vormen en deelthema's zich als een microkosmos in bepaalde kamers ontwikkelen.
 
De intimiteit van de verschillende kamers, elk met hun eigenheid, maar niettemin met een warme openheid die zich langs trappen en verdiepingen slingert, zorgt  voor het ongeëvenaarde thuisgevoel waarin deze presentaties tot leven komen.
 
De bezoekers krijgen hier een hartelijk welkom en genieten verder van een huiselijke vrijheid op hun ontdekkingstocht. 
 

Michaël Borremans, One, 2003, Oil on canvas
Courtesy of the artist and Zeno X Gallery
 
 
De Franse schilder en beeldhouwer Gérard GAROUSTE mag hier niet alleen zijn eigen werk tonen, maar krijgt ook een rol als denkbeeldig verzamelaar toebedeeld. In dat verband koos hij onder andere voor bovenstaand schilderij van Michaël BORREMANS in de bibliotheek. In diezelfde ruimte presenteert hij bovendien Neo RAUCH. Maar ook Sigmar POLKE, Thierry DE CORDIER en Marcel BROODTHAERS krijgen een plek in zijn 'gedroomde' verzameling.
 
Met die keuzes staat hij vormelijk ver van zijn eigen schilderijen en sculpturen, hoewel ook hij steeds terugplooit op de menselijke aanwezigheid, zij het meestal in nogal exuberante afwijkingen en composities. Hij vindt veel van zijn thema's in de literatuur, de religie, bij de oude meesters en bovenal in het leven zelf.
 
Met hem is ook zijn echtgenote Elizabeth GAROUSTE hier vertegenwoordigd met haar 'levende' meubelsculpturen. Neem nu de salontafels meteen bij het binnenkomen (zie eerste foto) of de lamp in combinatie met een schilderij van Giorgio DE CHIRICO. Maar verder begeleidt ze ons doorheen het huis met haar wonderlijke design.
 
 

Alvin Booth, Digital Print, 2011, Silicone, Plexiglas, steel and led lamps
Private collection
 
 
Als gerenommeerde kunstverzamelaars waren Chris en Lieven DECLERCK hier een jaar geleden al eens te gast in de tentoonstelling 'Gemoedstoestanden'. Ook toen lieten ze zich kennen als bijzonder gepassioneerd in hun relatie ten opzicht van beeldende kunst in zijn breedste zin.
Op de vraag om ook nu weer mee te werken onder de titel 'Obsessie' hoefden ze niet lang na te denken. Zij zijn zich ten volle bewust van hun obsessioneel bezig zijn met het verzamelen van kunst. Noem het obsessie, passie, of gedrevenheid... voor hen is het een 'noodwendigheid' waaruit ze positieve energie putten, een bron van intense vreugde.
 
 

Elizabeth Garouste, Oz, Floor lamp, Wrought iron, Courtesy of the artist
Giorgio de Chirico, Les deux masques, 1959-1971, oil on canvas,
Private collection
 
 
 THE EKARD COLLECTION werd opgericht door een koppel met een passie voor actuele kunst.
Zij trekken de lijn van de 'obsessie' duidelijk door van de verzamelaar naar de kunstenaar, zoals we dat zelf in het begin van dit artikel reeds stelden. Eigenlijk komt het hierop neer: zonder 'obsessie' (of noem het 'passie') is er geen kunst en bijgevolg ook geen kunstverzameling.
De kunstverzamelaars bestaan dus ontegensprekelijk bij de gratie van de kunstenaars. Natuurlijk is ook de omgekeerde redenering van tel, want hoewel kunstenaars perfect autonoom kunnen creëren , zijn verzamelaars-kopers toch een niet te versmaden factor in de bestaansreden. Zo houden ze elkaar in evenwicht !
 
Kunstenaars kunnen obsessief bezig zijn met hun onderwerp, voor iemand als Sophie CALLE is dat in wezen met zichzelf, de 'verbouwing' van haar eigen lichaam. Neem nu haar werk 'The Breasts' (foto en tekst) (Salon jardin op de tweede verdieping)
 
 
 

Chiharu Shiota, State of being, 2012, Mixed media, Private collection
 
 
Verder is er ook de collectie van Hélène DAVID-WEILL, tot 2013 Directeur van het Musée des Arts Décoratifs in Parijs. Ook zij is zich bewust van de mogelijk obsessieve achtergrond, al wordt die volgens haar gevoed door nieuwsgierigheid, verlangen en de drang om zich goed te voelen.
Tussen een kunstwerk en een verzamelaar (maar ook voor een gewone toeschouwer) ontwikkelt zich een dialoog die zowel brutaal, kwellend, frustrerend, afwijzend als lieflijk of zacht kan zijn.
Maar uiteindelijk definieert zij de kunst en haar relatie ermee als volgt:
 
"L'art n'est pas une obsession, c'est une rencontre, un partage qui étend à l'infini notre champ de perception'
 
Dit is in elk geval de positieve insteek waarover we het reeds in het begin hadden.
 

Tal R, Adieu intéressant (red), 2005-2008, Mixed media, The Ekard collection
 
 
Myriam en Amaury DE SOLAGES omschrijven hun collectie als gebouwd rond een veelheid aan obsessies. Een ervan is de ronde vorm.
Gérard Garouste had het hier eerder over 'de slang die in zijn eigen staart bijt'. We leerden die 'Ouroboros' vroeger kennen bij Sjoerd Buisman (de slang die in haar eigen staart bijt en op die manier naar onsterfelijkheid en een nieuw begin wijst).
 
De ronde vorm is voor Myriam en Amaury de Solages de absolute metafoor voor Obsessie.
 
De 'Pièce à conviction' (2012) en 'To go around' (2013 van Michel FRANCOIS (in Salon Châtelain aan de tuinzijde op de eerste verdieping) zijn zonder enige twijfel perfecte voorbeelden, net zoals de twee sculpturen die in de Grand Salon op de gelijkvloerse verdieping het drieluik van Gérard Garouste flankeren: Souchiku TANABE met 'Enso' in bamboe en Akiyama YO met 'Untitled' in keramiek. 
 
Hoog tegen de wand claimt BEN voor zichzelf: "JE PEUT TOUT ME PERMETTRE"
 
Maar dan hebt u vlakbij inmiddels ook Jan FABRE ontmoet en komt u zo meteen in de ban van de wandelende 'streepjes' die Michal ROVNER op zijn videoscherm te voorschijn tovert. 
 
In de bibliotheek laat het schilderijtje van Gérard GAROUSTE (meteen om de hoek rechts) een stukje beeldtaal à la Chagall zien.
 
Een verdieping hoger staan we meteen bij obsessieve 'verzamelaars' als ARMAN, Alvin BOOTH of Lionel ESTEVE. Een bijzonder esthetisch en sterk tafereel wordt in de volgende kamer  aan de straatkant gevormd door een tafeltje (Feuillage) van Elizabeth GAROUSTE; dat dienst doet als drager voor een keramiek van Takayuki SAKIYAMA met daarboven een pastel in zwart van Francesco CLEMENTE.
Laat in deze kamer ook Giorgio DE CHIRICO niet aan uw aandacht ontsnappen.
 

 Rachel Kneebone, To think of one's life is to destroy it,
to make it sterile, 2012, Porcelain, Private collection
Helmut Newton, La Parisienne, 1994, Photograph,
Verdec collection
 
 
En verder wringen de figuren van Gérard GAROUSTE zich, zowel in zijn schilderijen als sculpturen, in alle mogelijke bochten, terwijl hoog boven de vide Chiharu SHIOTA in zijn eigen web verstrikt raakt.
Aan de tuinzijde krijgen de reeds vermelde cirkels van Michel FRANCOIS het gezelschap van Wim DELVOYE met zijn cirkelzagen in Delfts blauw.
 
Op de tweede verdieping domineert de gigantische collage/mixed media van Tal R. met zijn wereld vol obsessies de kamer.
De donkere kamer 'might not be suitable for children'. Met de expliciete etsen van Hans BELLMER en de duidelijke overgave van 'Dina' bij Gérard GAROUSTE is 'parental guidance' misschien wel 'recommended'.
 
In de laatste grote salon langs de tuinzijde zijn eros en thanatos sterk aanwezig. De straffe naaktfotografie van Helmut NEWTON en de woelige, zwarte zee van Thierry DE CORDIER vinden een extra verbindende factor in de wriemelende, wit-porceleinen mensenmassa door Rachel KNEEBONE.
 
Maar natuurlijk is er meer dat we u graag zelf laten ontdekken...
 
 
OBSESSIE
 
tot 29 maart 2015
in
 
MAISON PARTICULIERE
Kasteleinsstraat 49
1150 BRUSSEL
 
dinsdag tot zondag: 11 tot 18 uur
 
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


donderdag 30 oktober 2014

La Gioia in Maison Particulière (Brussel)

 
 Met 'LA GIOIA' halen Myriam en Amaury de Solages drie Italiaanse verzamelaars in huis, die op hun beurt één centrale kunstenaar meebrengen. In tegenstelling tot vorige tentoonstellingen nemen de initiatiefnemers niet zelf deel met hun collectie.
De VREUGDE is daarom niet minder, zoals de titel laat vermoeden.
De kunstwerken zijn niet uitsluitend, maar toch in grote mate Italiaans van oorsprong. De centrale kunstenaar Flavio FAVELLI (kan het nog Italiaanser klinken?) duikt verschillende keren op met onverwachte werken in uiteenlopende disciplines.

Anna Rosa & Giovanni Cotroneo bouwen sinds het einde van de jaren '80 aan een collectie hedendaagse kunst, waarin fotografie en video op een uitzonderlijke aandacht mogen rekenen. In de werken die ze hier presenteren, krijgt de toeschouwer alvast een beeld van hun "Storia Privata'.

Ook de AGi Verona Collection, opgericht door Giorgio Fasol, heeft een heel apart karakter. Zij bestaat voor het overgrote deel uit werken van jonge kunstenaars. Die werken werden bovendien aangekocht in het jaar dat ze gemaakt werden.

Tenslotte is er de collectie Patrizia Sandretto Re Rebaudengo, die met de naar haar genoemde stichting in Turijn sinds 1995 de hedendaagse kunst ten volle ondersteunt. Deze collectie trekt, naast de Italiaanse kunstenaars ook een uitgebreide internationale kaart.
   

 
Amaury de Solages & Patrizia Sandretto voor
Hugo Markl, Mamatschi - A, 2007, silk-screen printing
Collezione Sandretto Re Rebaudengo
& Flavio Favelli, Cina,  2010, neon light on sign
AGi Verona Collection
 
 Straks ontmoeten we een aantal voorbeelden tijdens onze ontdekkingstocht langs de verschillende kamers van Maison Particulière. Het is trouwens opmerkelijk dat de werken in de wandelcatalogus nu stuk voor stuk aan de collecties van oorsprong gelinkt worden, terwijl dat bij vorige tentoonstellingen steeds anoniem gebeurde.
 
Reeds in de ingang van Maison Particulière worden we met kunst geconfronteerd in de vorm van het neonwerk 'BREAD' door Valentina MIORANDI. Brood als 'geestelijk' voedsel in de vorm van kunst, maar ook brood als basisbegrip in de voedingspiramide doet me denken aan een beeld dat ik een paar jaar gelden in de buurt van het Venetiaanse Palazzo Grassi vastlegde: 'Pane per i poveri'.
 
 
 PANE PER I POVERI ... herinnering uit Venetië...
associatie met 'BREAD' en 'Pane' in de tentoonstelling 'La Gioia'
 
 
 Straks keert op de eerste verdieping het begrip 'Pane' op indringende wijze terug in de fotoreeks van Antonio BIASIUCCI (zie salon Châtelain - catalogusnr. 28).
 
We loodsen u nu langs werken die ons speciaal aanspraken, maar het is ook prettig vast te stellen hoe in de verschillende kamers een aantal thema's uitgewerkt worden en hoe de sfeer doorheen het huis evolueert.
Het team van Maison Particulière weet natuurlijk ook wel hoe een tentoonstelling zo intens mogelijk opgebouwd wordt.
 
In de grote salon met uitzicht op de tuin steelt Hugo MARKL een groot deel van de show met zijn vier grote speelkaarten, niet toevallig 'azen'.
Ook gastkunstenaar Flavio FAVELLI mag hier meteen de veelzijdigheid van zijn werk tonen met o.a. de neon 'CINA'. De twee collages meteen rechts bij de ingang refereren rechtstreeks aan de wereld van de cinema.
 
 

Sabrina Mezzaqui, Farfalline, 2007, video installation
Collezione i Controneo
 
 
 'Love is great' zegt Damien HIRST met zijn vlinders tegen een grote, hemelsblauwe achtergrond. Toch laat ik met net zo graag meeslepen in de drie kleine videoschermen van Sabrina MAZZAQUI, waar de vlinderbewegingen in een bloemenveld subtiel in beeld gebracht worden.
'Have you seen me before?' (Paola PIVI) vraagt een schitterende ijsbeer even verder. En nee, eentje met pluimen had ik inderdaad nog nooit gezien. Ceci n'est pas un ours blanc.
 
Verlies dat boek met de kleine straatlantaarn (Mario AIRÒ) niet uit het oog.
 
In de bibliotheek treft mij vooral 'Gold Portero' van Flavio FAVELLI, een gouden 'klassieker' naast het schilderij van het echt klassieke gouden behang. (Rudolf STINGEL).
 

Flavio Favelli, Gold Portero, 2013,
assembled funiture, can, ceramic, marble
Courtesy of the artist and Studio Sales, Rome
 
 
Op de eerste verdieping is het in Salon Châtelain al meteen om de hoek diep ademhalen bij de combinatie tussen Vincenzo CASTELLA, Antonio BIASIUCCI en Flavio FAVELLI. De indrukwekkende, twaalfdelige fotoreeks van Biasiucci. 'PANE' boven de schouw toont hoe het deeg gekneed wordt, een ode aan het doorgeven van levenskracht en meteen ook een ode aan de vormgeving via fysieke sculpturale ingrepen.
 
In de volgende kamer zorgt Vettor PISANI met zijn fotografische compositie 'La tempesta' voor een beladen symbolische benadering van de vrouw.
 
 

 Antonio Biasiucci, Pane, Vintage gelatin sildver print, 1990-1992
Collezione i Controneo
Flavio Favelli, Twinings, 2014, cutted tin boxes on wooden shelf
Courtesy of the artist and Francesca Minimi, Milan
Vincenzo Castella, #12 Milano, 2012, C-print
AGi Verona Collection
 
 
 In de achterliggende Jardin Louise worden we opgewacht door de verbazende combinatie van wat op een bloemenwinkel lijkt (Modelo di Campo) en de schijnbaar uit jutezakken gemaakte wandtapijten (Untitled / Magenta Stripe Gobelin). De mix tussen de banaliteit van de afgebeelde onderwerpen en de perfectie van de uitvoering is een niet te verwaarlozen gegeven in de wandtapijten van Gabriel KURI.
Elk van de vazen in 'Modello de Campo' (Tobias REHBERGER) is het portret van een kunstenaar. Ga maar op zoek naar Pascale Martine Tayou, Mark Dion of Dinos & Jake Chapman.
 
 

 Tobias Rehberger, Modello di Campo 6, 1996, installation
Collezione Sandretto Re Rebaudengo
Gabriel Kuri, Untitled (Magneta Stripe Gobelin), 2007, series of four
hand-woven wool gobelin
Collezione Re Rebaudengo
 
 
 Een sleutelwerk uit de 'Collezione i Cotroneo' en meteen ook voor de kunstbeschouwing in zijn geheel is van Karen KNORR: 'The Artist, the Model, the Art-Critic and the Spectator'. Ik laat het u bij het binnenkomen van Salon Châtelain graag zelf ontdekken.
Maar ook de combinatie 'Gambe' (Paolo MUSSAT SARTOR) en 'Walk' (Andro WEKUA) zal ongetwijfeld in het oog springen. Benen krijgen hier overigens een hoofdrol.
 
(Ik moet plots denken aan het werk van Sofie Muller dat voor het kasteel van Laarne staat.) 
 
 

 Andro Wekua, Walk, 2011, steel, ceramic, wax
Collezione Sandretto Re Rebaudengo
Paolo Mussat Sartor, Gambe, 1992-1993, colored pigments on
photographic print B&W, silver bromide
Collezione i Controneo
 
 
 Op de tweede verdieping worden we nog uitdrukkelijker uitgenodigd tot kijken. De gefragmenteerde spiegels van Flavio FAVELLI zullen dat niet meteen gemakkelijk maken, maar de kleine installatie (skateboard en foto van een hand met bril) door Gabriele DE SANTIS geeft me de raad om niet te vluchtig te kijken, ook niet naar de foto's die Gianni BERENGO GARDIN van 'platgetreden' paden in Venetië maakte.
 
In de volgende kamer bewaart Flavio FAVELLI het evenwicht met zijn toren van keramische vazen ('China Blue') en laat hij ons stilstaan bij zijn wereldkaart ('Mondo').
 
 

 Flavio Favelli, Mondo, 2007
collage, maps, frame, pieces of furniture
Collezione Sandretto Re Rebaudengo
 
 
 Het kleine, donkere kamertje doet dit keer dienst als bioscoop. Bij het binnenkomen zie ik nog net in de aftiteling 'Touné à CINECITTA' verdwijnen. Op vraag van Maison Particulière stelde filmkenner Marcel Croës een overzicht van Italiaanse films uit heden en verleden samen.
 
Nu rest ons enkel nog de grote Salon Jardin. Opnieuw is de hoek rechts ingenomen door een grote fotografische installatie. Al naar gelang de kijkrichting laat Sara ROSSI een zandkasteel op het strand door de zee overspoelen of eruit oprijzen. De geschiedenis herhaalt zich.
De witte 'sculptuur' van Gianni CARAVAGGIO (met die familienaam moet je wel kunstenaar worden) herinnert me aan het werk van Carina Diepens dat we hier enkele dagen geleden voorstelden. 'What does your soul look like - 2' heet dit werk uit 4000 m nylondraad en zoutkristallen.
 

Sara Rossi, Rena Bianca, 1998
6 prints on aluminium, iron frames
&
Gianni Caravaggio,
What does your soul look like 2, 2002
400 m nylon thread, salt Crystals
AGi Verona Collection
 
 
 Een al even intrigerend, maar dit keer fotografisch beeld wordt geleverd door Beatrice PEDICONI. Het is de fotografische neerslag van een schildergebaar met kleurstoffen in water, een momentopname (still) uit een videoregistratie.
 

 Beatrice Pediconi, Untitled XXIV, 2009, chromogenic print
Collezione i Cotroneo
 
 
 Het allerlaatste werk uit de presentatie is een 'landschappelijk naakt' van Lucien CLERGUE.
 
Nu is het uw beurt om nog meer ontdekkingen te gaan doen...
 

Lucien Clergue, Nu des Baux, 1974, photograph
Collezione i Coltroneo
 
 
LA GIOIA
 
in
MAISON PARTICULIÈRE
Kasteleinsstraat 49
1050 BRUSSEL
 
dinsdag tot zaterdag: 11 - 18 uur
 
 
 
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

maandag 5 mei 2014

WEERKLANK(EN) / RESONANCE(S) in Maison Particulière (Brussel)



Met de tentoonstelling WEERKLANK(EN) / RESONANCE(S) biedt Maison Particulière opnieuw een wereld van subtiliteiten inzake taalkundige en daaraan gekoppelde artistieke betekenissen.
We denken aan synoniemen als weerkaatsing, herhaling, echo, nagalm, maar ook bijval of waardering, instemming, respons, reactie,...
Voor de artistieke invulling zorgen (zoals gewoonlijk) vier verzamelaars en één centrale kunstenaar.

In tegenstelling tot vorige tentoonstellingen worden in de wandelcatalogus de werken wel degelijk toegewezen aan de collecties waaraan ze ontleend zijn.
Ook nu weer vonden Myriam & Amaury de Solages drie andere collectioneurs bereid om samen met hen deze tentoonstelling op te zetten.

Met de collectie van de Catalaan Josep Maria Civit, het Nederlandse echtpaar Henk en Victoria de Heus - Zomer en de Italiaanse 'Collezione Maramotti' is kwaliteit alvast verzekerd.

Gauthier Hubert, Portrait d'un très gros collectionneur, 2012
Jannis Kounellis, Untitled, 2002
Sol Le Witt, Lines in all directions, 1993
@ Maison Particulière, 2014

 
Neem daarbij het uitnodigende, huiselijke en tegelijk professioneel museale kader van Maison Particulière. Presenteer hier de keuzes uit de verschillende collecties in een mix van harmonische en gedurfde combinaties en je krijgt een tentoonstelling die haar naam alle eer aandoet.

Josep Maria Civit beschikt over een indrukwekkende internationale collectie, waaruit hier slechts een beperkte selectie getoond wordt. Met namen als Sol LeWitt en Jannis Kounellis zorgt hij wel meteen voor serieuze 'resonantie(s)' en even later gooit hij met enkele werken van Angela de la Cruz de spreekwoordelijke stok in het al even spreekwoordelijke hoenderhok. Het werk van Angela de la Cruz is dermate ontregelend, dat het in deze perfecte omgeving nog aan kracht wint. Het doorbreekt letterlijk de grenzen van schilderkunst, sculptuur en installatie. Naast haar lijkt Fontana een 'beginneling' en Robert Morris een 'hyper-estheet'.

De installatie met jassen op de vloer van de 'Grand Salon' heet 'From Generation to Generation' en is getekend Kaarina Kaikkonen. Dat het tot de collectie Maramotti behoort zal u geenszins verwonderen als u weet dat de oprichter van het modehuis Mas Mara ook aan de basis van deze kunstcollectie lag.




 Gauthier Hubert, Elève de l'académie d'Anvers en 1886, 2010
Bernard Roig, Colourlight Exercices, 2003
Thoms Scheibitz, Missing Link in Delphi, 2007-2008
@ Maison Particulière, 2014

Het is hier ook tijd voor een kennismaking met de centrale kunstenaar in deze tentoonstelling: Gauthier HUBERT.

Gauthier Hubert (°1967, Brussel) woont en werkt in Brussel en was in 1999 laureaat van de Prix Jeune Peinture Belge.
Hij combineert een tot de essentie gereduceerde portretkunst met een beheersing van het métier en een enorme zin voor humor en relativering. Hij houdt ons een schilderkunstige spiegel voor die zowel puur menselijke, maatschappelijke als artistiek-historische vragen stelt.
Meteen in de 'Grand Salon' worden de ideeën op scherp gesteld. Rechts in de hoek tegen het tuinraam hangt het grote portret van de 'Très gros collectioneur' (2012) en schuin tegenover het mythische (en eveneens manshoge) portret waarin Vincent van Gogh voorgesteld wordt als 'Elève de l' Académie à Anvers en 1886' (2010), een verwijzing naar de afkeuring door Charles Verlat, de toenmalige directeur van de Antwerpse academie.
Let op de sobere lijnvoering en vlakverdeling, de zachte gelaatsuitdrukking en het echte 'van Gogh-kleurenpalet' op de kleren.
Neem daarbij het (op de ogen na) quasi geheel wit geschilderde 'Portrait d'un noir' (2011) en je krijgt al een beeld van de uitgangspunten die Gauthier Hubert hanteert.
Maar er wachten doorheen de tentoonstelling nog meer verrassende ingrepen van deze kunstenaar. 


 David Bestué, Pilar Triangular, 2012
@ Maison Particulière, 2014


In de 'Petit Salon' gaat mijn aandacht naar een kleine, kleurrijke, minimalistische totem van David Bestué: 'Pilar triangualar (De 12 kgs a 17 grs)' of hoe grote onderlinge verschillen toch tot evenwichtige samenwerking kunnen leiden.

Op de grens tussen de beide salons houdt 'Colourlight exercices' (2003) van Bernard Roig in wit polyester en neon de wacht. U legt ongetwijfeld zelf een paar links met de recente kunstgeschiedenis.

De bibliotheek is ook nu weer de plek voor de kleine, soms quasi verborgen statements, zoals het werk van Larissa Nowicki als 'ambachtelijke' kunstgeschiedenis opgedragen aan Lorenzo di Medici.

Op weg naar de eerste verdieping wordt u misschien plots opgeschrikt door een ondefinieerbare schreeuw. Ook hiervoor tekent Gauthier Hubert: 'Le cri d' Edward Munch' (2013).

Gauthier Hubert, Jeune fille aux yeux globuleux, 2013
Guido Geelen, Kerst-Boom-Stal, 2013
Andrea Büttner, Table, 2010
@ Maison Particulière, 2014

 
In dezelfde kamer staat de zilverkleurige 'Kerst-Boom-Stal' van Guido Geelen uit de collectie de Heus-Zomer. Dit Nederlandse echtpaar maakt in zijn collectievorming 'subjectieve' maar 'progressieve' keuzes. Ze gaan met andere woorden, de eigen grenzen verleggend, op zoek naar kunstwerken met lyrische en emotionele eigenschappen en die bovendien getuigen van een grote technische onderlegdheid.

Straks staat u in 'Jardin Châtelain' ook nog voor een reusachtig schilderij uit hun collectie: 'Schelp' (2009, eitempera op doek) van Robert Zandvliet, dat eveneens aan al hun keuzevoorwaarden beantwoordt.
Het gezelschap van Thomas Lerooy, de gastkunstenaar uit de vorige tentoonstelling, is hier bijzonder sterk, mede dankzij de speelse toevoeging.

De sculptuur van Santi Moix uit gerecycleerde autobanden zorgt voor een 'etnische' toets.


 Enrique Marti, Loca, 2005
Kevin Francis Gray, Twelve Chambers, 2013
Gauthier Hubert, Dodomo, 2013
Barry X Ball, Jeanne Portrait Sculpture, 2007-2009
Louisa Rabbia, Dialogue, 2013
@ Maison Particulière, 2014


U hebt natuurlijk de zeer interessante opstelling in 'Salon Louise niet gemist: 'Loca' van Enrique Marty, de 'Gorilla nero su tre valigie' van Bertozzi & Casoni, 'Twelve chambers' van Kevin Francis Gray, bovendien bijgestaan door sobere, schijnbaar afstandelijke maar zeer indringende schilderijen van Gauthier Hubert.

De hoogste verdieping met de inmiddels traditionele 'darkroom' bevat nog meer stof voor dromen, respons, waardering of instemming.
In de 'Salon Châtelain' laat ik me onder andere meenemen uber den Wolken', want daar (aldus het gelijknamige lied van Reinhard Mey) 'muss die Freiheit wohl grenzenlos sein'. Dus stap ik in gedachten mee in de valies en het treintje van Chema Alvargonzáles: 'A través de las nubes' (2000).



 Chema Alvargonzáles, A través de las nubes, 2000
@ Maison Particulière, 2014


In de kamer ernaast sta ik meteen oog in oog met een schilderij van Constant, die in 1948 mee aan de wieg van Cobra stond en ruim dertig jaar later voor deze 'Orpheus' zorgde.

De 'dark room' is met verve het terrein van Gauthier Hubert en natuurlijk is Kuifje of Tintin bedoeld voor lezers van 7 tot 77 jaar ...

Een quasi stripmatig schilderij van Daniel Rich, met Tokyo in de hoofdrol krijgt het eenvoudig constructieve en coloristische gezelschap van John Nixon (Ik denk aan het werk van Caroline Van Damme, hier onlangs besproken in Galerie De Ziener)

Aan de tuinzijde leg ik nog even de link met het Kasteel van Gaasbeek dankzij Désiree Dolron (toen in de tentoonstelling 'Sehsucht') en eindigen doen we in een extra donkere kamer met de video 'Swallow' van Laure Prouvost.

De meeste werken en kunstenaars zijn onvermeld gebleven. Er moet voor u nog wat verrassing overblijven ...

Ik wens u alvast een prettig bezoek !




 John Nixon, Orange Monochrome (Construction with 5 colours), 2000
Daniel Rich, Tokyo, 2013
@ Maison Particulière, 2014


Maison Particulière
Kasteleinstraat 49
1050 BRUSSEL

dinsdag tot zondag: 11 - 18 uur
woensdag voor de leden
donderdag nocturne tot 19.30 uur

www.maisonparticuliere.com


Laure Prouvost, Swallow, 2013 (filmstill)
@ Maison Particulière, 2014

 
P.S.: Nog een laatste tip !

In de kelderverdieping bevinden zich de toiletten.
Tegenover de trap staat ook nog een kunstwerk uit de tentoonstelling:

'Modell der Moderne Man' (1999) van MK Kaehne, uit de collectie Josep Maria Civit




© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

maandag 3 februari 2014

'Gemoedstoestanden' in Maison Particulière (Brussel)

 Zowat een jaar geleden nam WATERSCHOENEN u een eerste keer mee naar Maison Particulière in Brussel. In ons artikel naar aanleiding van de tentoonstelling 'Sex, Money and Power' kreeg u toen een inleiding omtrent ontstaan, opzet en werking van dit uitzonderlijke 'kunsthuis'.

Onlangs gingen we graag terug voor een nieuwe tentoonstelling.

'Gemoedstoestanden' is de Nederlandstalige titel, maar de Franse initiatiefnemers herkennen zch ongetwijfeld perfect in 'Etats d'âmes', terwijl 'States of Mind' een universeel beeld schept.
Die universaliteit weerspiegelt zich overigens perfect in de tentoongestelde collecties.

Naar goede gewoonte nodigden Myriam en Amaury de Solages, als enthousiaste initiatiefnemers van dit schitterend project, enkele collega-kunstverzamelaars uit om samen met hen deze nieuwe tentoonstelling tot stand te brengen.
 1
Zaalzicht 'Grand Salon' @ Maison Particulière
vlnr: Thomas Lerooy, States of Mind & Flying without wings, 2014, mixed media on paper,
Courtesy of the artist and Gallery Rodolphe Janssen 
John Kirby, Deep Water, 1989, oil on canvas, Private collection
Thomas Lerooy, Why worry, 2009, bronze, Courtesy of the artist and Gallery Rodolphe Janssen


 De uitgenodigde collectioneurs zijn stuk voor stuk gerenommeerde figuren in Belgische en internationale artistieke middens. Elk van die collecties is uiteraard ontstaan dankzij een inbreng van de nodige financiële middelen, maar vooral vanuit een niet aflatende, levenslange gedrevenheid.

De presentaties in Maison Particulière worden overigens telkens begeleid door een eenvoudige, maar zeer efficiënte bezoekerscatalogus die (per kamer) de herkomst van de werken omschrijft als 'Private Collection'.
Bovendien ligt de nadruk hier niet op alle mogelijke 'grote namen' die ongetwijfeld in elke verzameling zitten, maar concentreren de tentoongestelde werken zich op het thema.


 2
'Petit Salon' @ Maison Particulière
Jan Vercruysse, Muziekdoos, 1988, Mixed Media, Private Collection


 Het echtpaar Chris en Lieven Declerck verwoordt een en ander als volgt:

"... De kunstwerken die we gekozen hebben, zijn er die op ons gemoed een speciale invloed hebben teweeggebracht en dit blijven doen. Als er één lijn is tussen onze werken dan is het deze van het leven zelf: beelden vanaf geboorte tot dood met alles daar tussenin en met grote invloed op onze gemoedsgesteldheid ... er is verdriet en vreugde, pijn en genot, ziekte en dood, zoeken en vinden ... kortom 'La condition humaine' ... "

Ook Yannicke en Wilfried Cooreman kunnen zich perfect in deze 'Gemoedstoestanden' vinden. In 2009 stelden ze een deel van hun collectie tentoon in het MDD (Museum Dhondt Daenens in Deurle) onder de titel 'When the moon strikes'.

Zij zeggen het met hun woorden:

"Onze verzameling heeft zich door de jaren heen op een gevoelsmatige manier ontwikkeld, waarbij toeval, individuele emoties en affectie een primordiale rol speelden bij de keuzes die we maakten."



 3
'Bibliothèque' @ Maison Particulière
Folkert de Jong, The Practice 'Take 2' (Orange), 2008,
Styrofoam pigmented polyurethane foam customized Euro pallet,
Privat Collection

 Tenslotte zijn Colette en Jean-Pierre Ghysels met delen uit hun rijke collectie aanwezig. Zij zorgen hier onder andere voor de subtiele etnische toets. Jean-Pierre Ghysels, ooit nog leerling van Ossip Zadkine, figureert hier echter ook heel prominent als beeldhouwer, in eerste instantie met twee grote sculpturen in de tuin.

Het echtpaar Ghysels formuleert de waarde van kunstwerken in hun leven als volgt:

"Riches entre autre par leur diversité, elles provoquent chez nous des états d'âme. Ces derniers baignent nos vies de l'aube au couchant et sont variables comme le temps qui s'écoule. Ils traduisent nos sentiments de joie ou de tristesse, d'harmonie ou d'inquiétude, d'angoisse parfois mais généralement d' espoir."



 4
'Bibliothèque' @ Maison Particulière
Christian Dotremont, Il me suffit de tourner une fois ma main dans la rapidité de l'encre et la lenteur du papier, 1963,
ink on paper, Private Collection


 Maar zoals steeds fungeert één kunstenaar als centrale gast. Thomas LEROOY (B,°1981) kwijt zich op voortreffelijke wijze van zijn taak en neemt meteen bij het begin van het tentoonstellingscircuit de honneurs waar.

De tentoonstelling slingert zich langs de vele kamers over drie verdiepingen door het huis. Wandelt u even mee?

Naast het beeldend werk ontdekt u in elke kamer een aantal monografieën over de betrokken kunstenaars en dichtbundels van verschillende auteurs uit de wereldliteratuur: Shakespeare, Baudelaire, Borges, Neruda, Wordsworth, Verlaine,...
De keuze van de sonetten werd door Myriam en Amaury de Solages toevertrouwd aan Victor GINSBURGH.

We wijzen u onderweg op slechts enkele van de meer dan 90 stukken in deze tentoonstelling. Voor een totaal overzicht is een bezoek onontbeerlijk


 5
'Salle Louise @ Maison Particulière
Peter Lindbergh, Mathilde, Tour Eiffel Paris 1989 Hommage to Erwin Blumenfeld
& Marc Riboud, 1989, Gelatin Silver Print on Baryta
Private Collection


 In de 'Grote Salon' op het gelijkvloers worden we meteen bij het binnenkomen opgewacht door Thomas LEROOY (zie foto 1) met twee zeer recente (2014), grote tekeningen (mixed media on paper). Met 'Flying without wings' en 'States of Mind' is de toon meteen gezet.
Maar laat u meteen rechts bij de ingang toch ook 'verleiden' door de etnische compositie met weefsel en fel gekleurde pluimen ('Ceremonial dance apron Amazonia').

Een eerste bronzen sculptuur van Thomas LEROOY ('Why worry') dialogeert in al haar 'lichamelijkheid' met de abstracte vormgeving van Jean-Pierre GHYSELS in de tuin. Zijn 'Chute d'Icare' doet me denken aan de kop van het 'Grote Paard' door Raymond Duchamp-Villon in de collectie van het Middelheim Openluchtmuseum.


 6
'Jardin Louise' @ Maison Particulière
Helmut Stallaerts, 02/12/26 (2008-2009), Sculpted wax and different media
Private collection

 In de 'Kleine Salon' staat de 'Muziekdoos' van Jan VERCRUYSSE (zie foto 2) als een soort relikwie tussen de kleurrijke, etnische en multiculturele artefacten. "Je vous écris parce que je n'ai rien à faire et je m'arrête parce que je n'ai rien à dire" luidt de tekst in de box. Ik moet onbewust aan surrealisten à la Marcel Mariën denken...

De kleine bibliotheek aan de straatzijde herbergt enkele absolute beeldende schatten met een zwierige danseres van Folkert DE JONG (zie foto 3) en een logogram van Christian DOTREMONT (zie foto 4), al neemt ook de 'lichtbak' van Sam DURANT ('Like, Man, I'm Tired of Waiting') een wel heel prominente plaats in.


 7
Poëzie en beeldende kunst @ Maison Particulière


 Op de eerste verdieping worden we in 'Salon Châtelain' meteen links verwelkomd door Jan VAN IMSCHOOT met een portrettengalerij. De 'Magic Mirror' van Ann Veronica JANSSENS zorgt op een totaal andere manier voor gevoelige vibraties.

In de naastliggende 'Salon Louise' brengt een kleine sculptuur van Jean-Pierre GHYSELS ('Antioche') voor een verrassende dialoog teweeg met een onverwacht 'eenvoudig' schilderijtje van Adrian GHENIE.

Aan de overkant test Peter LINDBERGH (zie foto 5) ons evenwichtsvermogen met de grote foto 'Mathilde, Tour Eiffel Paris, 1989'.



 8
'Salon Câtelain' @ Maison Particulière
Eric Fischl, Hysterics of Love, 1997, bronze
Private Collection


 We gaan verder naar 'Jardin Louise', waar Helmut STALLAERTS (zie foto 6) met een kruisvormige installatie ('02/12/26') de centrale ruimte in beslag neemt.
Boven de vide vlakbij hangt een (in glasvezel en polyester) sculptuur van ATELIER VAN LIESHOUT schuin boven de bronzen 'kop' van Thomas LEROOY ('Why worry') die beneden staat. Let op het figuurtje bij Helmut Stallaerts (zie foto 6) en Thomas Lerooy...

In 'Jardin Châtelain' sta je meteen oog in oog met het op zijn zachtst gezegd 'ongemakkelijk aandoend' beeld van 'Agatha' door Jan VAN IMSCHOOT en begroet Rineke DIJKSTRA ons met drie 'onverwachte' foto's van pas bevallen vrouwen.


 9
 'Salon Jardin' @ Maison Particulière
Suzanne Lafont, Le Bruit, 1990, Photograph
Private Collection

 Ook de derde verdieping houdt nog heel wat verrassingen in petto.

Op de vloer in 'Salon Châtelain' laat Eric FISCHL (zie foto 8) met zijn bronzen sculptuur 'Hysterics of Love' zien dat hij zijn klassiekers kent en het métier beheerst. Een ode aan Rodin en de kwellingen van Camille Claudel ... (?)

In 'Salon Louise' werkt Helmut STALLAERTS zich in de kijker met zijn magistrale schilderij 'The Blind', onder andere geflankeerd door Adrian GHENIE ('Turning Blue II).

Aan de overkant heersen de fotografen Alicia FRAMIS en Andres SERRANO over de dood.

In de 'Dark Room' regisseert Thomas LEROOY een indrukwekkende strijd tussen leven en dood in 'Listen to your heart'.

In de 'Salon Jardin' beheerst Suzanne LAFONT (zie foto 9) de hele hoekruimte met 'Le Bruit', een enorme fotocompositie in 8 delen.

Een schitterende tekening op doek door MUNTEAN & ROSENBLUM zal u wellicht ook aan Rinus Van de Velde doen denken.


 10
 Poëzie en Beeldende Kunst @ Maison Particulière

 Laat dit een aanzet zijn voor een ECHT bezoek !


Tot 30 maart 2014

in

Maison Particulière
Kasteleinstraat 49
1050 BRUSSEL

dinsdag t.e.m. zondag: 11 - 18 uur
donderdag nocturne tot 19.30 uur



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN