'En ze werd kleiner en kleiner...', een project rond Jef in de Academie voor Beeldende Kunsten te Aalst

Na het bijzonder succesvolle stoelenproject 'Ik zie het zitten', pakt de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten te Aalst sinds vorige week alweer uit met een boeiend tentoonstellingsconcept.

Onder de titel 'En ze werd kleiner en kleiner' organiseren Karel Wouters en Els Callebaut, leerkrachten van de middelbare graad 1 en 2, een project over 'Jef'

.

Jef is een man die, na een bijzonder traumatische ervaring, in een therapeutische behandeling terecht kwam. Veel van zijn angsten, problemen, dromen en herinneringen bracht hij in beeld door het maken van schilderijtjes. Op aanraden van zijn therapeut kwam hij in contact met de academie, waar hij regelmatig met zijn werk langskomt.

In dat werk komen thema's als vreugde, verdriet, eenzaamheid, geluk, circus, (t)huis, religie,... aan bod. Tekenend voor zijn werk is het uitbundige kleurgebruik (ook als het over verdriet gaat), de speelse verteltrant en de wat naïeve beeldvorming (typisch voor de 'art brut' of outsiderkunst).

Karel Wouters en Els Callebaut vonden dit werk dermate boeiend dat ze met hun leerlingen de thematische en artistieke confrontatie wilden aangaan. Als tweede invalshoek kozen ze een korte tekst van Louise Bourgeois: 'Een man en een vrouw leefden samen... op een avond keerde hij niet terug van zijn werk... / ... en ze werd kleiner en kleiner..."

Doorheen de tentoonstelling komt deze door leerlingen geïllustreerde tekst in verschillende constellaties terug. Ook hier wordt ingegaan op thema's als verlies, eenzaamheid,...

De tentoonstelling is opgebouwd in kleine kabinetten, waarin het werk van Jef en de leerlingen apart of in samenspraak gepresenteerd wordt.

Het circus is één van de thema's bij Jef. Let ook op het wonderlijke 'Anno 2009 Varkensgriep'.

De geschilderde antwoorden van de leerlingen verraden een reeds geschoolde hand, maar vertonen een even fantasievolle als kleurrijke levendigheid.

Let op het thema huis, thuis, caravan, weerhuisje... in de wereld van Jef en de leerlingen.

Even overtuigend zijn de met grotendeels religieuze thema's beschilderde borden. Ook het kleine kabinet met de religieuze medaillons is een absoluut pareltje.

De schilderijtjes van Jef waarin herten voorkomen, worden door de leerlingen beantwoord met een wand vol hertenkopjes als veelkleurige trofeeën.

Je wandelt hier door een betoverende wereld, een soort doolhof met achter elke hoek nieuwe visuele, maar ook emotionele, diepmenselijke prikkels.

Het verhaal eindigt met dat ene kleine schilderijtje: 'The end', maar het ziet er naar uit dat nog niet alle duivels bezworen zijn.

Deze boeiende en mooi vormgegeven tentoonstelling blijft toegankelijk tot 19 februari 2011 in de

Academie voor Beeldende Kunsten

Capucienenlaan 8

9300 AALST

Open: dinsdag tot vrijdag: 10 - 21 uur en zaterdag: 10 - 15 uur

www.academiebk-aalst.be

'Coming people' in het SMAK met 'Forwarding Backyards'

Onder de titel 'Coming People - Forwarding Backyards' tonen 6 (+1) oud-studenten uit KASK en SINT-LUCAS Gent hun afstudeerprojecten.

Deze zoektocht naar 'beloftevolle jonge kunstenaars' resulteerde in een kleine, maar soms prettig verrassende tentoonstelling in de 'backyard' van het SMAK. De ruimte achteraan op de benedenverdieping biedt uitzicht op de grote hal achter het museum. Toch wordt die ruimte slechts in één van de gepresenteerde werken daadwerkelijk gebruikt.

De twee curatoren, Meruro Washida (van het Museum of the 21th century in Kanazawa - Japan) en Thibaut Verhoeven (van het SMAK) kozen vanuit hun verschillende culturele achtergrond toch voor gelijklopende projecten en selecteerden kunstenaars, wiens kunst sterk geënt is op hun eigen 'backyard', hun specifieke omgeving of leefwereld.

De kunstenaars schuiven hun eigen achtergrond naar voor... de curatoren loodsen de kunstenaars naar de artistieke voorgrond... FORWARDING BACKYARDS...

In deze gemondialiseerde samenleving is het zoeken naar of het zich verbonden voelen met een eigen (beperkte) achtergrond wellicht meer dan ooit, ook buiten de kunst, aan de orde.

Wanneer je binnenkomt sta je meteen bij een (vloer) sculptuur van Pieter DE CLERCQ (°1976). Deze kunstenaar is een soort 'straatjutter', een verzamelaar die alles wat hij denkt te kunnen gebruiken naar zijn atelier sleept. Later gaat hij, blijkbaar steeds met een minimum aan componenten, een sculptuur assembleren. Met hetzelfde gemak durft hij diezelfde sculptuur te demonteren om de componenten in een nieuw werk te gebruiken. Zijn zoektocht op de grens tussen abstractie en figuratie resulteert toch meestal in het vermoeden van menselijke aanwezigheid.

Zijn 'Blue Raincoat' (mag ik hier aan een nummer van Leonard Cohen denken?), gemaakt uit een tak en rode sokken, is van een ontzettend sterke eenvoud, maar met een veelheid aan gesuggereerde emotie.

Bij Pieter De Clercq wordt nadenken niet geschuwd. Getuige is zeker zijn beeldje 'denken dacht gedaan'. U herkent hier inderdaad een tot menselijk brein getransformeerde broccoli. (Het doet ons overigens onbewust denken aan een werk van Sven 't Jolle uit de collectie van het SMAK: 'Mens, erger je niet!)

Centraal in de expositieruimte staat een kronkelende installatie van Claire STRAGIER (°1987) & Annelien VERMEIR (°1990).
Hoewel Annelien Vermeir pas over 2 jaar afstudeert (vandaar onze 6+1 in het begin), staat ze toch nu al mee op de affiche van 'Coming People' omdat ze het project 'In de vaart der volkeren' als volwaardig partner mee gedragen en uitgewerkt heeft.
Dit project heeft alles te maken met de spoorweg tussen Aalst en Gent, het dagelijkse traject van Claire en Annelien op weg van en naar de academie. Vanuit hun mobiele kijkkast bekeken zij de voorbijglijdende omgeving en creëerden voor hun medereizigers en andere treingebruikers een aantal activiteiten of ingrepen langs het spoor.
De trein als venster op de wereld plooit zich, in tegenstelling tot onze hectische, wereldwijde kijk op beelden via bijvoorbeeld televisie of internet, terug op een beperkte ruimte of omgeving. En toch speelt ook hier het element snelheid, het voorbijrazen van tijd en ruimte, al een rol. Daarenboven stellen de kunstenaressen ook vragen over manipulatie van het beeld, het inwerken op de perceptie.
Dit project is een 'work in progress'. Nieuwe activiteiten of invalshoeken blijven mogelijk.
Het is dus zeker de bedoeling dat Claire en Annelien als artistiek duo doorgaan en dat Claire ook mee in het afstudeerproject van Annelien zal participeren, al is nog niet duidelijk in welke richting dat gaat evolueren.

De installatie bestaat hier uit een een groot uitgewerkte stafkaart van het spoorwegtraject tussen Aalst en Gent, met aanduiding (gele en rode speldjes) van de voorbije activiteiten en ingrepen. Achter het glas in de grote hal staat dan het stationsbord 'In de vaart der volkeren'. Daarmee zijn zij de enigen die deze ruimte benutten als een soort gigantische stationshal met een toch wel nostalgische toets.
Maar het hele project wordt overkoepeld door een knappe site:

www.indevaartdervolkeren.be

Hier wordt pas echt duidelijk dat 'In de vaart der volkeren', ondanks de speelse elementen, geen simpel tijdverdrijf of spel is, maar een filosofische, semantische, maatschappelijke, architecturale, landschappelijke... denktank.


De installatie van een salon is het decor voor een film van Wim DE CALUWE (°1984), een spaghetti-western naar het voorbeeld van Sergio Leone), waarin een oude man als een 'bevlogen' cowboy het hart van zijn verloren geliefde terug wil krijgen.


Nel AERTS (°1987) reflecteert in een 'ouderwets' nieuw medium (16mm film) over 'klassieke' kunsthistorische materialen als hout en verf.

Sofie VAN DER LINDEN (°1986) bevredigt haar en onze voyeuristische neigingen door ons mee te nemen achter de gevels van een sociale woonblok aan de Gentse Coupure.

De sculpturale installatie met omgekeerde tafels, televisietoestellen en tekstdocumenten van Paul L. VAN VAERENBERGH (°1985) is een archivarische terugblik op de projecten van zijn studietijd.



Nog tot 6 december 2009 in het
SMAK
Citadelpark
9000 GENT

Open van 10 tot 18 uur, behalve op maandag