De tentoonstelling van Hannelore CELEN loopt nog tot zondag 4 december in deze blog.
Hannelore Celen
Maar we leerden deze dame al een hele tijd geleden kennen.
In september 2011 had ik haar voor het eerst ontmoet in de tentoonstelling 'De Lading', een project van Lieven Cateau (Strictly Rabbit) in een voormalige textielfabriek in Wetteren.
Naar aanleiding van haar tentoonstelling 'It Stares Back / The Violence' bij Second Room Gent in juni 2014 schreef ik het volgende:
"Geen zoeterig gedoe, maar stevige ingrepen laat ze ook in haar schilderijen zien, nu eens in zwart-wit met figuren die me aan Marlene Dumas doen denken (een dame waarvoor Hannelore Celen overigens een flinke bewondering heeft), maar ook, en vooral, sterk geritmeerde composities in een wriemelende mix van menselijke en omgevingsvormen, die elkaar tegelijk verdringen en in (wankel) evenwicht houden."
©Hannelore Celen @ Secondroom Gent
"Hannelore Celen vertelt geen rustgevende verhaaltjes nog even voor het slapengaan. Een stoel is in haar doeken geen rustpunt, maar een podium voor een wilde dans, bij voorkeur op hoge hakken. Ik voel de adem van Willem De Kooning. Toch houdt ze binnen al die actie en wilde penseelvoering ook ruimte voor fijngevoelige toevoegingen in potlood. In de kleinere werken laat haar beeldenarsenaal zich afzonderlijk benaderen. In haar grotere schilderijen beginnen die aparte elementen aan een 'war of the images'."
Atelierzicht Hannelore Celen @ Nucleo
In oktober 2014 gingen we op bezoek in de ateliers van Nucleo in Gent, waar toen ook Hannelore Celen aan de slag was.
© Artspotter / Waterschoenen / Artspace la Valise
