Jo De Smedt tussen de echte en de virtuele wereld

Toen Jo De Smedt (°1974) vier jaar geleden zijn eerste solotentoonstelling 'Le cirque sous l'eau' presenteerde (bij galerie c. de vos) waren we er met WATERSCHOENEN bij. Sindsdien volgden we hem op zijn weg tijdens individuele en groepstentoonstellingen en bezochten hem in zijn atelier, zodat U in Waterschoenen meermaals zijn naam zag opduiken: 'KULTUR: daar zit toch eigenlijk niemand op te wachten' in Galerie De Ziener ((2009), atelierbezoek (2010), met zijn vrienden van 'BETONROT' in De Markten in Brussel (2010), 'tROTs' bij Galerie EL in Welle,...

Tik in de zoekbalk van WATERSCHOENEN 'Jo De Smedt' in voor een link naar deze en andere besprekingen van zijn werk. 

(c) Jo De Smedt

Jo De Smedt werkt onverdroten verder. Zoveel is duidelijk!

Zijn projecten voor het jaar 2012 liegen er niet om.

Noteer alvast deze...

Van 18 maart tot 29 april staat hij samen met Fred BERVOETS

in Galerie De Ziener te Asse

*

Van 29 april to 3 juni is hij vertegenwoordigd in de groepstentoonstelling

THREAD - PART TWO

in Galerie EL te Welle

*

Van 9 september to 14 oktober trekt hij met Stefaan VERMUYTEN

naar Galerie Secret Kitchen in Temse

(c) Jo De Smedt

Voor een nadere kennismaking met Jo DE SMEDT en zijn werk verwijzen we U graag naar zijn website...

www.jodesmedt74.be

De stille fotografie van Olivier Vander Biest

Fotografie is per definitie een stil medium. Toch zijn er fotografen die ‘met toeters en bellen’ werken en anderen die de stilte koesteren. Je hebt er die hun onderwerpen zelf in scène zetten, naast zij die kadreren en componeren met de zich aanbiedende omgevingen. Je kan bijvoorbeeld mensen in beeld brengen, opteren voor stillevens of je aandacht richten op het landschap in al zijn facetten.

Olivier VANDER BIEST (°1978) lijkt te kiezen voor de stilte en de traagheid in een geheel eigen benadering van het weidse, natuurlijke of het stedelijke landschap, waarin architecturale of andere elementen voor een ‘stilleven-effect’ zorgen.

Olivier Vander Biest, Tenerife, 2010

Die trage, weldoordachte vorm van compositie zorgt voor ‘klare’ beelden, die toch telkens weer een groot mysterie lijken te bevatten.

Mensen duiken slechts sporadisch op en dan nog als bewust onherkenbaar gehouden passanten, die de in beeld gebrachte situatieschets nog wat bevreemdender maken.

 

Olivier Vander Biest, Gent, 2009

Vorig jaar toonde hij in zijn afstudeerproject (Sint-Lucas Gent bij Galerie Jan Colle) een authentieke reeks rond de ‘achterkant’ van de toeristische architectuur in Zuid-Tenerife.  Het kan ook Ijsland zijn of New-York ofwel zijn onmiddellijke omgeving.

Olivier Vander Biest, New-York, 2010

Deze en andere reeksen uit zijn portfolio ontdek je op zijn website:

http://www.oliviervanderbiest.com/

Patrick Van Caeckenbergh in Museum M te Leuven

Sinds de opening in september 2009 heeft het Leuvense Museum M zich een aparte, hoogwaardige stek verworven in het Belgische museumlandschap. De hedendaagse architectuur van Stéphane Beel in combinatie met de oude architecturale elementen en gebouwd rond een oude eik op het binnenplein, vormt een ideaal decor voor een vaste collectie die artistieke hoogtepunten uit verschillende periodes omvat, met de nadruk op een laatgotische schilderijen- en beeldenverzameling, naast een 19de-eeuwse component met onder andere Constantin Meunier, Jef Lambeaux en Georges Minne.

Koppel deze vaste collectie aan een hedendaags tentoonstellingsbeleid en je krijgt een mix met schitterende referentiepunten aan beide zijden van het spectrum.

Museum M tussen oud en nieuw

Vandaag loopt hier ondermeer de tentoonstelling 'La ruine fructueuse' van Patrick VAN CAECKENBERGH (Aalst, °1960), voorwaar een 'vruchtbare' ervaring.

Bij de ingang van de tentoonstelling op de eerste verdieping heten twee 'wachters' links en rechts ons welkom. Ze zijn (uiteraard niet toevallig) samengesteld uit soepketels en -lepels. Een half geopend fluwelen gordijn gunt ons een blik op een helverlichte gang.

Welkom in het beeldend laboratium, het sprookjeskasteel of de 'Wunderkammer' van Patrick Van Caeckenbergh.

Welkom in de wondere wereld van Patrick Van Caeckenbergh

De tentoonstelling biedt een overzicht van dertig jaar ordenend denken dat uitmondt in artistieke verbeelding. Het is alweer een hele tijd geleden dat Van Caeckenbergh in eigen land nog eens tentoonstelde. Vorig jaar mochten we hem wel in 'Kunst & Zwalm' begroeten met de installatie 'Les Loques de chagrin (deel 1: 1990-2009)'.

In vier zalen van Museum M creëert hij vijf kamers waarin hij een overzicht van zijn 'bevreemdende' beeldende wereld onderbrengt: collages, maquettes, sculpturen, tekeningen, installaties. Maar uiteindelijk zijn al deze voorwerpen slechts het resultaat van zijn 'wetenschappelijk' onderzoek.

Een inleidende tekst  op de muur en een mooi boekje als bezoekersgids

Meteen in de gang toont hij ons met zijn mixed-media-sculptuur 'Psychopompe' (Be-geleider van de zielen) zijn zielsverwantschap met denkers, wetenschappers, schrijvers, kunstenaars uit de geschiedenis. Vreemd genoeg zijn daar opmerkelijk weinig beeldende kunstenaars bij. Toch lijkt mij de aanwezigheid van Marcel Duchamp veelbetekenend, vermits deze vernieuwer en 'vernietiger' zich op een bepaald ogenblik uit de kunst terugtrok om zich terug te plooien op het 'leven'. Ook voor Van Caeckenbergh is de kunst een alibi om zich te concentreren op zijn leven en zijn omgeving.

In die 'Psychopompe' zitten veel meer schrijvers van alle tijden: Cervantes, Mann, Beckett, Aesopus, Elsschot, de gebroeders Grimm,... naast wetenschappers met (vanzelfsprekend) Darwin.

*

In de eerste zaal (23) staat een levensgrote reconstructie van het 'sigarenkistje', zijn werkruimte als symbool voor de wetenschapper-verzamelaar-kunstenaar. Het doet me denken aan Jules Verne, aan een soort kajuit uit 20.000 mijlen onder zee. Hier zit de kunstenaar veilig, ongestoord temidden van zijn bronnen. En het spijsverteringsstelsel (de letterlijke en figuurlijke motor bij Van Caeckenbergh) kan ook gevoed worden met de stevige ham en de droge worsten aan het plafond.

Het paard (1985-1986), een assemblage met een tafel, borden en glazen potten met ingemaakte groenten, lijkt hier als bewaker te fungeren.

Een compleet uitgebouwde vitrinehoek bevat tientallen maquettes als resultaat van zijn onderzoek. Ook het 'sigarenkistje' staat er tussen en even verder de kabouters met de Caran d' Ache kleurpotlodendoos op de schouders (symbool voor overleden kunstenaars als Beuys, Duchamp, Magritte,...). Verder ontdekken we de kunstenaar zelf met de megafoon, het tapijt en de 'Chapeau' of met de 'Berceau'.

Tussenlicht

In de volgende zaal (24) stelen diezelfde 'Chapeau' (1988-1989) en 'Berceau (1999-2009) op ware grootte de show. De fameuze hoed zag ik voor het eerst tijdens een overzichtstentoonstelling (1992) in het Brusselse Paleis voor Schone Kunsten (BOZAR). 'Chapeau' maakte toen (en ook nu) een bijzonder diepe indruk en is sindsdien im mijn geheugen blijven 'plakken'. De hoed met zijn ontelbare vakjes binnenin staat overigens symbool voor de onbegrensde mogelijkheden van het menselijk geheugen.

In diezelfde Brusselse tentoonstelling ontdekte ik twintig jaar geleden ook zijn 'Living Box', de primitieve wooneenheid van spaanplaat die hij als academiestudent in zijn 'fabriekje' bouwde en die tenslotte (noodgedwongen) als eindwerk fungeerde en tegelijk voor zijn intrede in het Gentse museum voor hedendaagse kunst zorgde. 

Van Caeckenbergh Patrick

"Den Kakenberg IV"

('The Mountain') ('La Montagne')

1993

170,0 x 190,0 x 4,5 cm

PVC 1993 22

Foto: Dirk Pauwels

Het achterste gedeelte van zaal 24 staat in het teken van de 'spijsvertering', het kerngegeven in het werk en de methode van Patrick Van Caeckenbergh.

In het verwerven van kennis om die te verwerken, te ordenen, te elimineren en te conserveren, ziet hij hetzelfde proces als bij onze voedselverwerking.

'Het kaartenhuisje' (1993) of de voedselpyramide is een treffende illustratie, maar let U toch ook op de collage 'De Kakenberg' (een algemeen plan van de huishouding), waarin de kunstenaar zelf een rol speelt als huisdier.

Centraal in de zaal staat 'De Paravent', een afgesloten ruimte waar de kunstenaar op geregelde tijdstippen zelfgemaakte soep zal serveren. Hier zal de spijsvertering letterlijk in gang gezet worden. Bovendien is samen eten een perfecte manier van samenleven.

De overgang naar zaal 25 bevat met de zwarte gordijnen een soort grens. In vergelijking met de vorige zalen komen we hier in een presentatie waar het minimalisme overheerst. Van Caeckenbergh is aan het werk geweest als een conceptuele, knippende, plakkende verzamelaar (tot zover toepasselijk op AL zijn werk), maar in deze installatie concentreert hij zich op het bij elkaar brengen van abstracte stukjes (papieren) huid, waardoor elke associatie met echte lichamen totaal opzij geschoven wordt.

Toch blijft ook hier de link met de 'spijsvertering' aanwezig via de centrale sculptuur van de 'Buikspreker'.

*

Zaal 26 neemt ons mee naar zijn 'Ouden van Dagen', de tekeningen van bomen die hij sinds 2010 maakt.

De band met het dorp Sint-Kornelis-Horebeke, waar hij sedert 1998 woont, weerspiegelt zich ondermeer in de lange baldakijn die hij voor de processie maakte.

*

De bezoekersgids is voor 1 Euro beschikbaar bij het begin van de tentoonstelling

tot 22 april in Museum M

L. Vanderkelenstraat 28

3000 LEUVEN

maandag, dinsdag, vrijdag, zaterdag, zondag: 11 - 18 uur

donderdag: 11 - 22 uur

woensdag gesloten

Patrick Van Caeckenbergh wordt vertegenwoordigd door Galerie Zeno X.

Meer foto's van werken en tentoonstellingsgegevens op:

http://www.zeno-x.com/artists/patrick_van_caeckenbergh.htm

Een eerste uitgebreide monografie over het werk van Patrick Van Caeckenbergh, van de jaren tachtig tot nu.

Patrick Van Caeckenbergh. La ruine fructueuse. Atlas des idéations

Drietalig (NL / FR / ENG), met teksten van Natacha Puget, Sofie Van Loo en Eva Wittockx

208 pagina's, full color / Uitg. Lannoo / ISNB 978 94 014 0053 4 / 55 EURO / Te koop in de M-shop

*

Speciaal voor Museum M maakte Patrick Van Caeckenbergh een kunsteditie met een boom uit zijn 'Ouden van Dagen': Das Augenspiel.

Beschikbaar in de M-shop.

150 exemplaren / 100 x 84 cm / 2011 / Papyrus Opti white 135 gram met glanzende vernis / 80 EURO

www.mleuven.be

De ingehouden uitbundigheid van Stéphanie Leblon

Vorig jaar was Stéphanie LEBLON (°1970) met haar 'Kings of sleep' te gast bij Galerie Jan Dhaese en in december was ze ook vertegenwoordigd in de verjaardagstentoonstelling '10 jaar NUCLEO: De Connectie'.

Dat laatste was uiteraard geen toeval, aangezien ze een atelier van Nucleo betrekt in het voormalige begijnhof van de Lange Violettenstraat in Gent (waar overigens ook de vzw Nucleo gevestigd is).

Stéphanie Leblon studeerde schilderkunst in het Gentse Sint-Lucas en volgde aansluitend een post-academische opleiding in het HISK (toen nog in Antwerpen).

Stéphanie Leblon, uit de tentoonstelling 'Kings of sleep', 2011

Een paar weken geleden bezochten we haar atelier, waar ze momenteel werkt aan een reeks schilderijen, waarvoor ze vorig jaar van begin september tot einde november inspiratie zocht tijdens een studieverblijf in de Cité des Arts in Parijs. Daar verdiepte ze zich in de GOTIEK en dat weerspiegelt zich nu al duidelijk in haar atelier. Alleen al in de verhoudingen en het formaat van de doeken laat zich dat voelen.

Maar ook in de onderwerpen duiken elementen uit bijvoorbeeld de gotische architectuur op.

Stilaan groeit een serie werken, die in november 2012 in het Neues Kunstforum van Keulen tentoongesteld worden, samen met werk van Hedwig Brouckaert en Colin Waeghe (curator: Peter Lodemeyer).

We maakten alvast een afspraak om in oktober het eindresultaat in haar ateleier te gaan bekijken.

Intussen komt U 'alles' over Stéphanie Leblon te weten op haar website:

www.leblon.be

3 X anders in La Louvière: Centre de la gravure, Centre Daily Bul & Co, Musée Ianchelevici

La Louvière is 'Métropole Culture 2012'.

 Het is de hoogste tijd om U even mee te nemen naar drie artistieke instellingen die een bezoek aan de stad meer dan de moeite waard maken. Bovendien liggen ze alledrie in het stadscentrum en op wandelafstand van elkaar.

Wie met de auto komt, kan terecht op een centraal punt als de stationsparking. Daar tegenover stond de gigantische fabriekssite van de ooit zo belangrijke, maar intussen failliete faïenceproducent 'Royal Boch'.

De restanten van een faïencefabriek

Laat me toe hier even een link te leggen met kunstenares Anna BOCH (1848-1936), een kind van deze industriële familie. Ze was o.a. lid van de kunstenaarsgroep 'Les Vingt', waarvan haar oom Octave Maus de secretaris en drijvende kracht was. Dankzij haar gefortuneerde afkomst kon ze zich ook als mecenas en verzamelaar waarmaken. Zo werd ze bijvoorbeeld eigenares van het enige schilderij dat Vincent Van Gogh ooit tijdens zijn leven verkocht.

Paul Bury, Le capteur de ciel

Een andere, meer recente kunstenaar met roots in La Louvière is Pol BURY (1922-2005), aanvankelijk actief als schilder, maar vanaf de jaren '50 als beeldhouwer en meer bepaald als voortrekker van de kinetische kunst. Op de rotonde vlakbij het station staat zijn 'Le capteur de ciel'.

We zijn nu op weg naar de Rue des Amours (what's in a name?), waar we op nummer 10 het 'Centre de la Gravure et de l'image imprimée' vinden. Op het einde van de straat zie je alweer een glanzende sculptuur van Pol Bury.

10, Rue des Amours

'Centre de la Gravure...' werd in 1986 opgericht en is hier sinds 1988 actief als promotor van het gedrukte beeld. Dat gedrukte beeld omvat een ruime waaier: affiches, boeken (met uiteraard aandacht voor typografie), stripverhalen,... naast alle mogelijke grafische technieken die ook zuiver artistiek aangewend worden.

Dit centrum bekleedt een unieke plaats in het Belgsiche artistiek-museale landschap.

Ongetwijfeld is de museale functie met de jaren en de groei van de collectie steeds groter geworden. Een blik op de namen van de vertegenwoordigde kunstenaars zegt voldoende over de internationale relevantie: Pierre Alechinsky, Marcel Broodthaers, Pol Bury, Eduardo Chillida, Sol Le Witt, Juan Miro, Robert Rauschenberg, Antoni Tapies, Jean Tinguely, Karel Appel,...

Uiteraard worden die werken slechts gedeeltelijk en tijdelijk tentoongesteld.

Het 'Centre de la Gravure' blijft vooral een levendige instelling met oog voor haar initiële doelstelling: de bekendmaking van het gedrukte beeld en druktechnieken bij een jong en volwassen publiek.

De educatieve dienst, de jaarlijkse 'Prix de la Gravure', stages voor volwassenen, de bibliotheek- en documentatieafdeling, de opeenvolging van tentoonstellingen binnen en buiten de muren zijn stuk voor stuk middelen om die doelstelling waar te maken.

http://www.centredelagravure.be/

Het logo van Centre Daily Bul & Co

Dan wacht ons nu 'Centre Daily Bul & Co' in de Rue de la Loi (nr. 14). Aan de basis van dit Centrum ligt de 'Daily Bul' gedachte die door Pol BURY en André BALTHAZAR (°1934) in 1955 in het leven geroepen werd. Een precieze omschrijving van 'Dail Bul' is moeilijk te geven, temeer daar de stichters zelf het hadden over...'per definitie ondefineerbaar'. Laten we het houden bij artistieke, maatschappelijke, desoriënterende,... ingrepen via taal en beeld.

Maar 'what you see is not always what you get', want Marcel HAVRENNE stelde het zelfs zo: "De Bul-gedachte is niet altijd wat men denkt dat ze is. Ze is in bepaalde gevallen zelfs het tegengestelde."

Daily Bul: medewerkers door de jaren heen

Daily Bul kreeg in de loop der jaren de medewerking van zowat achthonderd kunstenaars, dichters, filosofen, waaronder Alechinsky (het logo van de slak is overigens van hem), Arman, Bury, Calder, Christo, Roel D'Haese, Folon, Mariën, Miro, Paik, Tapiès,...

Enkele Bul-gedachten kunnen misschien toch een idee geven van de toon tussen ernst en luim, gevoed door een milde anarchie.

"En avant, y a pas d'avance!" (Pierre Alechinsky)

"Quoi que vous fassiez, vous êtes ridicule."

"Il ne s'agit pas de gouverner et moins encore de l'être." (Marcel Havrenne)

Vandaag herbergt 'Centre Daily Bul' onder andere de door André Balthazar en zijn echtgenote meticuleus bijgehouden archieven van 'Daily Bul' sinds het prille begin. Maar daarnaast is er ook ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen die de geest van 'Daily Bul' levend houden.

www.dailybulandco.be/

Idel Ianchelevici in Musée Ianchelevici

Vlakbij, op de hoek van de Rue de la Loi en de Place Communale, ligt 'Musée Ianchelevici'.

Idel IANCHELEVICI (1909-1994), geboren in Roemenië, kwam als twintigjarige studeren in de Luikse academie en verwierf in 1945 de Belgische nationaliteit. In 1950 verhuisde hij naar Frankrijk, waar hij tot zijn dood bleef wonen.

Idel Ianchelevici in Musée Ianchelevici

Het museum schept uiteraard ruimte voor de vaste collectie van Ianchelevici, naast tijdelijke tentoonstellingen en een stevige educatieve werking.

www.musee.ianchelevici.be

*

'Trois lieux, quatre expositions'

is de uitnodiging waarmee de drie artistieke sites van La Louvière momenteel onze aandacht vragen.

In Centre de la Gravure...

tot 29 april 2012 (dinsdag tot zondag: 10 - 18 uur)

L'ESTAMPE, UN ART POUR TOUS: een overzicht van 30 jaar Grafiek, vanaf 1967 uitgegeven door Jacques en Catherine Putman (met werk van Alechinsky, Arman, Baselitz, Jorn, Reinhoud, Niki de Saint-Phalle,...)

CAP 40 ANS: overzicht van een groep, CAP (Centre d'Art Prospectif) met o.a. Jacques Lizène, Jacques Lennep,...

In Centre Daily Bul & Co

tot 29 april 2012 (dinsdag tot zondag: 13 - 17 uur)

ESCARGOTS A GOGO !: Gastéropodes en mots et en images. De Daily-Bul gedachte met de slak als symbool.

In Musée Ianchelevici

tot 17 maart 2012 (dinsdag tot zondag: 14 - 18 uur)

TRACES: werk van Emile DESMEDT, Michel FRANCOIS en Anne JONES naar aanleiding van hun werk in de publieke ruimte van de stad La Louvière, die al enige tijd een flinke transformatie ondergaat. Sporen van heden en verleden stromen samen in de stad en in het werk van deze kunstenaars.

De drie musea zijn gesloten op maandagen, op 18 en 20 maart 2012 (carnaval).

3 instellingen in La Louvière nodigen uit...