Zoeken in deze blog

woensdag 23 september 2020

MARIE'S BEELDENTUIN (Aalst)

 

In de Aalsterse stadsrand, op de hoek van de Bredestraat en de Leenstraat, ligt in en achter een statige villa een onverwachte tentoonstellingsruimte: 

Marie's Beeldentuin

Een grote sculptuur op de hoek voor het huis laat wel vermoeden dat hier een en ander te beleven valt. In 2011 organiseerde de bewoonster Maria Hofman een eerste tentoonstelling, nadat ze al tientallen jaren de beeldende kunsten in binnen- en buitenland volgde. Sinds die eerste presentatie stelt ze elk jaar opnieuw in september en oktober huis en tuin open voor 'haar' kunstenaars.

Op 12 september 2020 werden de gasten (geheel coronaproof en in stijl) ontvangen voor de allernieuwste editie. De weergoden hadden zich mee op de eerste lijn genesteld.

Met werk van Adhémar, Gis, Rietje Geurts, Peggy Wauters, Sebastiaan Coppens, Marie Bénédicte, Si Bollé, Max Jungblut en Leon Vermunt kregen verschillende artistieke disciplines een forum: keramiek, schilderkunst, bronzen sculptuur, glas, juwelen, design, ...


Adhémar

Met de kleurrijke keramieken figuren van Adhémar kom je de Beeldentuin binnen.
Meteen om de hoek in het kleine paviljoen toont Rietje Geurts haar sculpturale kwaliteiten met een hele reeks modern-klassieke bronzen figuren, waaruit we onderstaande 'Balans Engel' selecteerden.


Rietje Geurts

De strak geregisseerde tuin is het terrein voor diverse ontdekkingen, gaande van deze doorleefde keramische sculptuur door Peggy Wauters (ze heeft hier nog meeer keramische sculpturen en schilderijen), een schitterende design-zetel van Max Jungblut (deze gele kon ons het meest bekoren), imposante sculpturen van Leon Vermont of het onverwachte glaswerk van Sebastiaan Coppens (in uiteenlopende verschijningsvormen).


Peggy Wauters


Max Jungblut


Sebastiaan Coppens


Maar U hebt buiten en binnen nog recht op meer keramiek, schilderijen, glaswerk, juwelen, ...

Te bezoeken tot 2 november 2020
elke zaterdag en zondag
van 12 tot 19 uur
of na afspraak

0475 53 72 73

Marie's Beeldentuin
Leenlaan 18
9300 AALST



© Art Spotter / Waterschoenen




maandag 21 september 2020

'DESIRE FOR A DREAM, groepstentoonstelling bij Galerie Van Caelenberg (Aalst)

 

De titel 'DESIRE FOR A DREAM' is ontleend aan een performance uit 2019 van D.D. TRANS en ISTVAN IST HUZJAN.

De twee kunstenaars sloegen letterlijk de handen in elkaar.

'DESIRE FOR' stond op de arm van de ene, "A DREAM' bij de andere.

Wisten zij en wij toen veel dat dit gebaar van begroeting in 2020 plots 'verboden' werd door corona. Vandaag staat het beeld en de titel bij galerie Van Caelenberg symbool voor een groepstentoonstelling waarin samenwerking en diversiteit hand in hand gaan.


Zaalzicht vóór de vernissage

De tentoonstelling met 6 kunstenaars is een mix van 'prettig gestoorde' conceptuele ingrepen, ruimte-omschrijvende sculpturen, maritiem getinte herinneringen en kleurrijke schilderijen, waardoor oog en geest van de toeschouwers constant op hun alertheid getest worden.
Rust kan je hier hier als bezoeker wel voldoende inbouwen, enerzijds door de ruimte, verdeeld over de galerie aan de straatkant en het achterhuis met drie verdiepingen. De binnentuin, die de twee verbindt, fungeert als extra rustpunt.


© Catharina Dhaen


Alle deelnemers, jong en iets minder jong, hebben reeds een gedegen artistieke weg afgelegd. Samen presenteren ze hier een parcours vol verrassingen die meestal klaar in beeld komen, maar soms in een klein hoekje verscholen zitten. In de wereld van het conceptuele kan het meest gewone nu eenmaal het meest ongewone worden.

Laat gerust uw ogen dwalen tussen kleur en vorm, gevat in een sculpturaal lijnenspel of een uitgebalanceerde vlakverdeling (zoals bij Johan Gelper of Catharina Dhaen). 



Johan Gelper volgen we in WATERSCHOENEN al sinds 2008, in galerie EL, 2010 of later (2014) in Villa De Olmen, waar we toen noteerden: 

"In de hal gaat beeldhouwer Johan GELPER meteen op weergaloze wijze met zijn en onze fantasie en ruimtelijk vermogen op de loop in het kader van het dambordprofiel dat vloer en wanden beheerst. Ondanks het statische (hoewel expansief) karakter van zijn sculptuur neemt hij ons mee in een wervelende, vloeiende gedachtengang.
Johan Gelper weet al jaren met 'banale' middelen (hier een stoel, buizen, een bal,...) expanderende 'tekeningen' in de ruimte te maken. Het werk heet niet voor niks 'Spatial drawing'."


Bij Van Caelenberg gaat hij meestal voor het kleinere werk, losstaande of wandsculpturen met de typische Gelper-elementen, met affirmatieve en poëtische kleurtoetsen die de 'leesbaarheid' vergroten.


© Johan Gelper



Van Catharina Dhaen mochten we in 2014, toen ze nog volop studeerde, de allereerste tentoonstelling meemaken. In 2019 brachten we haar in beeld naar aanleiding van Art Rotterdam en even later bij Zwart Huis in Rivoli Brussel.


Catharina Dhaen, dat is schilderen pur sang, het 'gevecht' met de verf, nu eens met het volle geweld, dan weer met zachte hand. Soms bouwt ze op, om dan uiteindelijk weer hele stukken te overschilderen in quasi egale vlakken... ach dat roze bijvoorbeeld... al is ze niet bang voor welke tint dan ook en gaat ze misschien toch weer temperen, bewolken,...

Ze lijkt me verliefd op de verf en het doek.



© d.d. trans


D.D.Trans is het pseudoniem van Frank Tuytschaever. Met 'banale' materialen en voorwerpen creëert hij een artistieke taal die betekenissen op scherp stelt in meestal kleinschalige, driedimensionale combinaties. Zijn artiestennaam ontleende hij aan een inmiddels ter ziele gegaan transportbedrijf.

Sinds 2014 is hij bezig aan een tweede artistieke carrière, nadat bij in 2005 een rustperiode inbouwde. Zijn benadering is dezelfde gebleven of zoals hij het zelf uitdrukt: "Inspiratie haal ik uit doe-het zelf-winkels of uit de Suprabazaar". Situeer hem gerust in de denkwereld van René Heyvaert. 
 

© istvan ist huzjan


De Sloveen Istvan ist Huzjan is de meest internationale van het gezelschap: studies in Amsterdam, werking vanuit Brussel met passages langs New-York of Mexico-City voor tentoonstellingen en performances. 

'Desire for a dream' met D.D.Trans kende reeds een gelijke in de tentoonstelling bij Proyectos Monclova in Mexico-City, waar de bezoekers met een handdruk begroet werden.

De artistieke praktijk van de kunstenaar gaat steeds uit van de vraag: "Onder welke omstandigheden zijn onze paden in botsing gekomen en waar leiden mijn sporen naartoe?"


© Tamara Dees


Vaar mee in de dikwijls 'ontbrekende' zeilschepen van Tamara Dees, de kunstenares uit Zeeuws-Vlaanderen, voor wie de scheepvaart een onuitputtelijke bron van inspiratie vormt.

statement

The work of Tamara Dees is about experiencing and investigating what it is like to be small in a big world – often the world of shipping.

(uit haar website)




Performance Bas van Wieringen
tijdens de vernissage

Tijdens de vernissage toonde Bas Van Wieringen in een performance hoe hij te werk gaat in de vorming en vervorming van betekenissen.
Bij het binnenkomen zag je op de vloer het woord CAUTION met een potje vaseline erbij. Hij smeerde de vaseline rond de kleefletters die hij nadien voorzichtig losmaakte. In de aldus vrijgekomen ruimte goot hij water...

Ook in zijn andere werken brengt hij wijzigingen aan in het basismateriaal om zo nieuwe betekenissen te genereren.
Een blad uit een atlas wordt een wereldbol. Het resultaat van deze minimale ingreep ziet u in de galerie.


Bruno Van Caelenberg
galeriehouder

Zonder kunstenaars geen kunst !
Zonder enthousiaste galeriehouders geen galerie !

Op 6 september nodigden we u in deze blog reeds uit voor de vernissage van de tentoonstelling en bezorgden we u meteen LINKS naar de websites van de deelnemende kunstenaars. Daar maakt u makkelijk nader kennis met hun werk in de aanloop naar uw bezoek aan galerie Van Caelenberg.

BEZOEK MOGELIJK TOT 6 NOVEMBER 2020

in het kader van de coronamaatregelen
ENKEL NA AFSPRAAK
galerievancaelenberg@outlook.com
of
+32475730777
Galerie Van Caelenberg
Dendermondsesteenweg 17
9300 AALST


© Art Spotter / Waterschoenen


woensdag 16 september 2020

Jules Schmalzigaug bij Ronny Van de Velde (Knokke) en De Rossaert (Antwerpen)

 

Op 17 augustus 1999 noteerde ik, na een bezoek aan het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen het volgende:

"We komen nu in de zaal waar we meteen links onze enige Belgische futurist Jules SCHMALZIGAUG (1882-1917) ontmoeten met 'Licht, indruk van een danszaal' (1914) en het waarlijk knappe 'Snelheid' (waar het de futuristen onder andere om te doen was)."

Met heel wat werk van Rik Wouters in de buurt ontstond een zekere vorm van kleurrijke verwantschap, maar toch bleven de twee futuristische schilderijen van Schmalzigaug op mijn netvlies gebrand.

Met twee futuristisch getinte portretten wist hij mij ooit in KMSK Brussel in de ban te houden. Ook in het toenmalige PMMK (Oostende) zag ik hem voorbij komen.

Dat Schmalzigaug ruim 100 jaar na zijn dood in Antwerpen opduikt is geen toeval. Ten eerste is het zijn geboortestad en bovendien ligt Ronny Van de Velde (de man achter o.a. 'De Rossaert') mee aan de basis van de revival die Jules Schmalzigaug de afgelopen jaren gekend heeft.

De Rossaert werd door Eliane van den Ende met verve beschreven in het door Ludion uitgegeven boek 'De Rossaert & zijn passanten' .


De Rossaert in de Antwerpse Nosestraat 7,
een oase

Antiquariaat Rossaert is gevestigd in een zorgvuldig gerestaureerd winkelpand in het historisch hart van Antwerpen. Sinds 1997 gaan er regelmatig tentoonstellingen door : Ubu à l'Anvers, rond leven en werk van Alfred Jarry, de logogrammen van Christian Dotremont, 19de en 20ste eeuwse fotografie – onder meer rond de Commune van Parijs, Les Lèvres Nues en Leo Dohmen, dadaïstisch werk van Paul Joostens.Sinds de heropening in2016 zijn er verschillende boeken verschenen: DE ROSSAERT EN ZIJN PASSANTEN, ANTWERPEN VERLOREN STAD(1860-1880),ANTWERPEN METROPOOL (1885-1915) en ANTWERPEN STAD VERBEELD (fotografie KARIN BORGHOUTS). Alle boeken zijn nog steeds voorradig.

(Uit de website ronnyvandevelde.com)

Momenteel (tot 11 oktober 2020) zijn de kleine, charmante kamers van De Rossaert de ideale ruimte voor de meestal kleine tekeningen van Jules Schmalzigaug... een fijnproeversmenu met schetsen, tekeningen, notities, brieven, ...


Jules Schmalzigaug, tekeningen


Schets- en notitieschrift van Jules Schmalzigaug


Jules Schmalzigaug, Grachtzicht met brug in Delft,
Den Haag 1915-1917
Pastel op papier,  240x395 mm
Gesigneerd met naamstempel rechts onderaan



De Rossaert, kleine kamers, steile trappen, 
schitterend gerestaureerd

ROSSAERT
Nosestraat 7
2000 ANTWERPEN
(nabij de Veemarkt en de Sint-Pauluskerk)
OPEN
vrijdag-zaterdag-zondag
13 tot 18 uur

Voor het tweede deel van de tentoonstelling (schilderijen) moet U naar KNOKKE. In de galerie Ronny Van de Velde (Zeedijk Het Zoute 759 - open op vr-za-zo van 11 tot 18 uur) is er plaats voor de schilderijen.

KNOKKE en ANTWERPEN: tot 11 oktober 2020.

Met de uitgave van een monografie en een oeuvrecatalogus wordt de kunstenaar extra in de verf gezet.


De monografie is ook afzonderlijk verkrijgbaar.

*

Jules SCHMALZIGAUG werd op 6 september 1882 in Antwerpen geboren als oudste zoon van een uit Duitsland afkomstige vader en een Antwerpse moeder. Als kind van een bemiddeld burgerlijk gezin werd hij, met zijn boers Walter en Herman, in het Duits en Frans opgevoed en kreeg kunst en cultuur met de paplepel mee.

Voor een probleem van scoliose werd hij vanaf 1897 behandeld in Dessau (Duitsland), waar hij ook zijn verdere schoolcarrière zou afwerken. Stilaan haalde echter zijn artistieke belangstelling de bovenhand, een keuze waarmee zijn ouders na enige twijfel tenslotte instemden. Onder leiding van zijn leraar Paul Riess maakte hij kennis met diverse aspecten van de beeldende en toegepaste kunsten.

In 1901 keerde hij vooor enkele maanden terug naar Antwerpen om les te volgen aan de plaatselijke Academie om datzelfde jaar toch weer terug te keren naar Duitsland (Karlsruhe). Van 1903 tot 1904 studeerde hij schilderkunst in de Brusselse academie voor schone kunsten onder leiding van Isidore Verheyden en met o.a. Jean Brusselmans als medestudent.

In 1905 trok hij een eerste keer naar Venetië waar hij vooral onder de indruk kwam van het 'fabelachtige licht', zoals hij aan zijn broer Walter schreef: "A chaque fois du jour de nouveaux effets surgissent et prêtent aux mêmes chaque fois une nouvelle vie".
Ook Rome en Napels bezocht hij rond die tijd samen met Walter Vaes

Later ontdekte hij Parijs, Reims, Chartres,... maar vestigde zich ook enige tijd in Brugge en Lissewege en trok later weer naar Parijs voor nieuwe artistieke contacten en ervaringen, waaronder de tentoonstelling 'Les peintres futuristes italiens'.
Uiteindelijk was de lokroep naar Venetië (1912) onvermijdelijk.

Via zijn Italiaanse vrienden-kunstenaars kwam hij in contact met de geschriften van Marinetti die de eerste futuritische gedachten verspreidde.
Even later schreef Schmalzigaug aan zijn broer Walter: "Wat zou je zeggen indien ik ooit in de richting zou werken van wat men aanduidt met de zo idiote benaming 'futurisme'... ?".

Precies dat futurisme zou hem uiteindelijk zijn geheel eigen stijl bezorgen en leiden tot zijn sterkste schilderijen en rechtstreekse contacten met de leidende figuren van het futurisme. Als enige Belg nam hij deel aan hun tentoonstellingen.

De eerste wereldoorlog (o ironie... de futuristen met hun verheerlijking van de oorlog) maakte onverwacht een einde aan zijn Venetiaanse droom en bracht hem via Antwerpen als banneling in Nederland. Daar kwam hij in contact met eveneens gevlucht Belgische kunstenaars als Willem Paerels, Rik Wouters of Georges Vantongerloo.
Aanvankelijk hield Schmalzigaug zich als mens en kunstenaar staande in zijn nieuwe omgeving, maar uiteindelijk gaf hij de strijd op en pleegde op 12 mei 1917 zelfmoord, net geen 35 jaar oud.

 


© Art Spotter / Waterschoenen






vrijdag 11 september 2020

Nicolas VANDER BIEST goes WORLDWIDE


Nicolas VANDER BIEST

Belgisch beeldend kunstenaar die woont en werkt in Mexico City,
engageerde zich de afgelopen tijd met zijn 'textbased art' in enkele nieuwe, grensoverschrijdende projecten.


Zo nam hij deel aan de ZEITGEISTRESIDENCY van ADHESIVO MAGAZINE (een initiatief van Edith Vaisberg). Samen met enkele andere kunstenaars uit verschillende landen presenteerde Zeitgeistresidency zopas een online tentoonstelling.

Onderstaande werken maken deel uit van de tentoonstelling.


Bezoek de tentoonstelling


met o.a. deze werken

© Nicolas Vander Biest



© Nicolas Vander Biest



© Nicolas Vander Biest




***


Voor dabart.me realiseerde Nicolas Vander Biest onderstaande
'limited edition silkscreen'

Van 5 september tot 1 november wordt hij in Los Angeles (USA) gepresenteerd in de groepsexpo

© Nicolas Vander Biest

Depression, 2020

Silkscreen on Sundance felt acid free paper 216g
23 1/5 × 17 3/10 in
59 × 44 cm
Editions 1-10 of 10 + 2AP





SOLEDAD | 9/5 - 11/1, 2020


Solitude can be welcome or uninvited, but it is universal in modern life. The juxtaposition of opposites, memory, location, and time can create a moment in front of a piece of artwork where the artist and the audience connect. Soledad gives us permission to connect while physically distanced and reminds us the risk of intimacy is shared.

Soledad is a unique exhibition formed out of the circumstances of Covid quarantines. This show will be presented in 3 cities and online at the same time; Mexico City, MX, Los Angeles, CA, and Ventura, CA.

10 US artists prints in the streets of Colonia Juarez, Mexico City and 10 International artists on the streets of the Arts District in Los Angeles, California (Dab Art Co.).

Curated by Yessíca Torres & Micheal Swank

(website dabart.me)

***

Voor 
(Arizona - USA)

leverde
Nicolas VANDER BIEST
drie teksten ontleend aan zijn textbased
kunstwerken voor de realisatie van
UNISEX
TSHIRTS

ALLE INFO EN BESTELLING VIA DE LINK HIERBOVEN
of
 

Local Honey & Nicolas 
op 

localhoneylegit🔊SPREAD THE WORD. Throw on one of these rad tees and throw your support behind a living artist, a female-owned business, and a meaningful cause! 
.
.
TODAY’S TEES™️: Limited Edition “Art Buyers” collaboration. Now available for preorder at wearlocalhoney.com

Local Honey x @endroitdenicolas
Phoenix ♾ Mexico City
.
.
10% donated to the @asuartmuseum in their support of pioneering artists and emerging media. 🖤


© Nicolas Vander Biest


© Nicolas Vander Biest & localhoneylegit


© Nicolas Vander Biest & localhoneylegit


© Nicolas Vander Biest & localhoneylegit


***


Nicolas VANDER BIEST

Belgisch kunstenaar in Mexico City,

wordt ook vertegenwoordigd door

 FENOMENA STUDIO
met basis in
Polanco, Mexico City

zie zijn kunstenaarspagina in 'CATALOGOS'




© Nicolas Vander Biest



© Art Spotter / Waterschoenen



dinsdag 8 september 2020

Jan De Nys & Marcel Berlanger in Art Gallery De Wael 15 (Antwerpen)

 

Art GAlleryde wael 15 Antwerpen

JAN DE NYS - MARCEL BERLANGER 
'THE PARROTS'
23 AUGUSTUS > 27 SEPTEMBER 2020

We volgen de beide heren al heel lang, aanvankelijk in hun samenwerking als curator/galeriehouder (JDN) en kunstenaar (MB) en sinds enkele jaren allebei als beeldend kunstenaar. In 2018 toonden ze in Bruthaus Gallery (Harelbeke) een eerste keer samen hun werk. Op 31 mei 2019 brachten we in WATERSCHOENEN verslag uit van hun tentoonstelling bij Galerie EL. En nu gingen we hen in Antwerpen bezoeken.



Zaalzicht Denys / Berlanger

Onderstaande tekst van Sofie Crabbé schetst een uitgebreid beeld van de twee kunstenaars naar aanleiding van hun tentoonstelling 'The Parrots'.

Flirtend tussen fotografie en schilderkunst, haken de werken van Marcel Berlanger (°1965 ) en Jan De Nys (°1949 ) wondermooi in elkaar. In The Parrots, hun derde duotentoonstelling, komen hun universa dichter dan ooit bij elkaar. Zo blijkt onder andere uit een editie die de alte kameraden samen ontwierpen - een zwart-wit fotografisch beeld van een naakte jongedame gemaakt door De Nys dat Berlanger vervolgens een tweede leven als schilderspalet gaf. Verwijzingen naar vrijheid, peace & love zoals een papegaai die als een aureool rond het hoofd van het meisje zweeft, in combinatie met toevallig aangebrachte verf, als sporen van het werkproces - deze editie vormt een perfecte samenvatting van hun artistieke praktijk.

Tweeëndertig jaar lang houdt hun vriendschap intussen stand. Waar Berlanger consequent het pad van beeldend kunstenaar bewandelde, zette De Nys verschillende petjes op. De meeste zullen hem wellicht herinneren als de bezieler van Galerie In Situ, een kunstruimte die Aalst mee op de kaart zette. De Denderstad zal hem ook herinneren als curator van hedendaagse kunst - drie decennia lang bracht hij er kunst tot bij het volk. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan: enkele jaren geleden keerde De Nys terug naar zijn eerste liefde als beeldend kunstenaar - een weg die hij van ’67 tot ’86 reeds intens verkende. Beide kunstenaars citeren in hun werk de Amerikaanse pop art en het Frans nouveau réalisme onder andere door fragmenten van de alledaagse, urbane realiteit te hernemen en te bewerken, waardoor nieuwe lezingen ontstaan. Daarnaast komt een spanning tussen on- en hyperzichtbaar- heid in hun oeuvre in verschillende vormen terug. Ze laten er flarden van een - bij Berlanger vaak glamoureus - recent verleden zien. Het maakt ons, de kijker, bewust van onze mogelijkheden en beperkingen, en vooral van wat er allemaal aan onze blik ontsnapt.


Editie De Nys/Berlanger
'The Parrots'


Marcel Berlanger is in de eerste plaats een schilder. Consistent gaat hij met acrylverf een drager van glasvezel te lijf. In zijn werk ontwaren we fotobeelden die hij plukte van het internet of uit tijdschriften. Voor de tentoonstelling The Parrots hanteerde hij - vaak vintage - fotografische portretten van beroemde, onbereikbare figuren die een dualiteit in zich dragen, zoals Belgisch singer-songwriter Angèle Van Laeken, Brits fotomodel Kate Moss, Amerikaans actrice en model Brooke Shields en Italiaans filmregisseur en dichter Pier Paolo Pasolini. Good-looking, revolterende per- soonlijkheden die door hun carrière in de schijnwerpers lopen/liepen, al dan niet in combinatie met hun seksuele geaardheid of hun - soms omstreden - privéleven. Hun gezichten zijn vaak slechts gedeeltelijk zichtbaar, zoals de ogen en lippen van Shields die vanonder de modder priemen - remember de scène uit de film The Blue Lagoon. Hun bovenlichamen zijn dikwijls verborgen achter een monochroom kleurvlak, zoals het portret van Angèle en Pasolini. 

© Marcel Berlanger

Opmerkelijk zijn de ruitvormige, veelkleurige rasters die Berlanger op, onder of naast sommige foto’s van modellen spoot. Het versluiert de geportretteerde - een verwijzing naar de erotische industrie die zo’n rasterwerk gebruikt om vrouwen verborgen te houden, alsook naar de Mashrabiya, de typische houten, geometrische roosters die onder andere aanwezig zijn in ramen en deuren van islamitische architectuur. Berlanger verwijst naar deze Mashrabiya in zijn functie als afscherming van de vrouw binnenshuis. Deze kan weliswaar nog naar buiten kijken, maar blijft onzichtbaar voor de buitenwereld. Enkele keren isoleerde Berlanger de rasters en spoot hij ze in complementaire kleuren op het doek. Deze afzonderlijke tekeningen, evocatief getiteld Porn Color, ogen flou. In het essay Le blanc souci de notre toile maakt curator Frank Maes de vergelijking met ‘een kijker die niet aan het focussen is op het traliewerk zelf, maar op wat zich daarachter bevindt.’ Berlanger realiseert daarnaast vaak theatrale scenografieën, waarbij de canvassen vreemdsoortige vormen aannemen en als objecten in de ruimte worden geplaatst, al dan niet in combinatie met de ruimte die in de objecten wordt aangebracht, bijvoorbeeld door het werk te perforeren.


De stijl van Jan De Nys is daarentegen directer, ruwer, morsiger. De kunstenaar vertrekt van fotobeelden uit zijn archief. Beïnvloed door het reeds vermelde nouveau réalisme met kunstenaars als Martial Raysse en zijn experimenten met kleurenfotokopieën in de jaren ’70, combineert hij verschillende, doorgaans zelfgemaakte, opnames van, althans voor het publiek, anonieme personages. Zijn composietbeelden hebben een geabimeerd karakter. Van een naakt vrouwenlichaam beklad met verfspatten, zwaar getatoeëerde borsten van een vrouw in de herfst van haar leven, tot een afgebladderde, door de zon verbleekte reclameposter waarop enkel nog de fonkelende ogen en de glanzende haardos van een model waarneembaar zijn. Op haar lichaam lezen we restanten van een met graffiti ge- spoten expliciete boodschap ‘*ck yo’. Op het achterplan bespeuren we een afbladderende affiche waarop enkel nog de letters ‘hermit’ leesbaar zijn, boven een afbeelding van een burgerman die bijna volledig verscholen gaat achter een gigantische molensteenkraag, of hoe het volkse hier hand in hand gaat met het elitaire. De afgebeelde perso- nages ogen vaak onschuldig, zoals de twee deernes in een wit plunje waarover overblijfsels van een in de jaren ’70 populaire affiche ‘denk aan onze vriendjes’ zijn gedrukt. De onschuld is vaak schijn.

© Jan De Nys


 Zoals een grofkorrelige print van Mickey Mouse, een animatiefiguurtje dat sinds de Black Lives Matter-beweging toch niet zo onpartijdig blijkt te zijn - aangezien de traditie van de racistische minstrel shows een van de belangrijkste inspiratiebronnen zou zijn. De Nys combineerde de foto met een fragment uit een onderzoeksverslag naar president Trump, getiteld Report On The Investigation Into Russian Interference In The 2016 Presidential Election. Vele passages zijn er geschrapt en vervangen door de woorden Harm to Ongoing Matter, zoals zichtbaar in de linkerbovenhoek van het werk.


Een plus een is drie, zo blijkt uit The Parrots. Het naast elkaar plaatsen van het oeuvre van beide meesters maakt raakvlakken en botsingen zichtbaar, of houdt ze net onzichtbaar. Het is aan het oog van de bezoeker om deze te ontdekken.

- Sofie Crabbé -


JAN DE NYS - MARCEL BERLANGER
THE PARROTS

Art Gallery De Wael 15  
Leopold De Waelstraat 15  
2000 Antwerpen expositie 
23 AUGUSTUS — 27 SEPTEMBER 2020

te bezichtigen vrijdag, zaterdag en zondag van 14u tot 18u of op afspraak info@dewael15.art