WATERSCHOENEN nam U in 2010 mee naar... AALST, Netwerk: Rafa the Magician; ASSE, De Ziener: Julien Coulommier; GENT, SMAK: Adrian Ghenie; GENT, a154: Brecht Van Maele; GENT, Galerie Fortlaan 17: Stief Desmet; AALST, Academie: Stoelenproject 'Ik zie het zitten'; AALST, Museum 't Gasthuys: Luc Claus; WELLE, Galerie EL: Luc Claus; KALKEN, In den Bouw: Steve Michiels; ASSE, Galerie budA: Michael Chia; ARTSPOTTER GENT, Galerie Jan Dhaese: AnneliesDe Mey; AALST, Galerie In Situ: Marcel Berlanger; GENT, Galerie Tatjana Pieters: Philippe Van Snick, Damien De Lepeleire, Walter Swennen; ANTWERPEN, Pub Agency: Manor Grunewald, Simon Laureyns; ANTWERPEN, Galerie Tim Van Laere: Henk Visch; ANTWERPEN, Galerie Van De Weghe: Narcisse Tordoir; ANTWERPEN, Zeno X: Michaël Borremans; De Console: boekvoorstelling Stefan Serneels; BEERSEL, Herman Teirlinckhuis: 'Koers' groepstentoonstelling; AALST: Kris Latoir en uitgeverij Het Balanseer, een portret; AALST, Galerie c. de vos: Peter Van Eyck; AALST, Belfort: 'A touch of nonchalance' met Kobe De Peuter, Koen Pattyn, Luke Warm, Steven Coppens, Stéphanie Yoshiwara, Ricky Oudermans; GENT, Strictly Rabbit: Karel De Meester; WENST U KALKEN, In den Bouw: Johan De Wilde; AALST, Galerie In Situ: Robin Vermeersch, Jochen Mura; ASSE, Galerie De Ziener: Mario De Brabandere; AALST, Netwerk: Adam Leech, Pieterjan Ginckels, Artstation; GENT, Galerie Jan Dhaese: Sebastian Moldovan, Adi Matei; GENT, SMAK: Tegenlicht; GENT, SMAK: Coming People - Laurent Mignon, Ruben Peeters, Olivia Rochette & Gerard-Jan Claes, Elisabeth Sri Ungul Ida Mulyani, Annouk Thys, Sander Van Raemdonck; WIEZE, Villa De Olmen: Ria Bosman, Mario De Brabandere, Olivier Deprez, Tinka Pittoors, Frank Van Hiel; WETTEREN, Loods 12: Frightening facts of..., Vincent De Roder&Jan Wiels (Weld), Tinka Pittoors, Lucie Renneboog, Dieter Durinck, Manor Grunewald, Vadim Vosters, Bart Baele, Noël Drieghe, Remi Verstraete, Tom Jooris; WELLE, Galerie EL: Simon Benson, Denis Pondruel, Toon Van Borm; SINT-MARTENS-LATEM, De Oude Brouwerij: Alain Vandenbroucke, Hendrik Devos; AALST, Galerie c. de vos: Michel Leonardi; EEN SCHITTEREND KUNSTJAAR ANTWERPEN, Galerie Van De Weghe: Carole Vanderlinden; ANTWERPEN, The Pub City: Jo De Smedt; KRUISHOUTEM, Sons (Shoes or no shoes?)museumbezoek; HAALTERT, Jo Van de Sype: Annouk Westerling; ANTWERPEN, KMSKA en Museum Plantin-Moretus: Jan Vanriet; GENT, SMAK: Maryam Najd voorstelling boek en multiples 'Phantasmagoria'; KALKEN, In den Bouw: Raphaël Buedts; ANTWERPEN, Galerie Mekanik: Art Trek 7 (Ephameron, Dominique Goblet, Apetown, Quintin Vijoux, Rim, LILShy, Michael Swaney, Nicolas Burrows, Marcello Velho, Vanessa Dziuba, Nathaniel Russel, Hedof, Luke Ramsay; PARAZA (Fr.), Project 'Façades et intérieurs' van Roger D'Hondt: Francis Denys, Hervé Fischer, Jo De Smedt, Jan(us) Baudewijns, Alain Arias Misson, Nico Dockx, Kris Kimpe, Helena Sidiropoulos, Jochen Van den Eden; HORNU, Mac's: A toutes les morts, égales et cachées dans la nuit...; DEURLE, MDD / MACHELEN-ZULTE, Raveelmuseum: Het sublieme voorbij; GENT, SMAK: XANADU!; 2011 AALST, Zomertentoonstelling FAKE!; BRUSSEL, De Markten: Betonrot (Jo De Smedt, Ludwig De Wolf, Lander Loeckx + Marie-Thérèse De Clercq, Stefaan Vermuyten); ASSE, Galerie De Ziener: Marc Maet; AALST, Galerie c. de vos: Hadelijn De Wilde, Haro Wijnsouw; SANTA CRUZ (Tenerife), TEA: Nueva Tripulación para el 'Pequod'; SANTA CRUZ (Tenerife), TEA: Picasso en de oorsprong van 'Les demoiselles d'Avignon'; WIEZE, Villa De Olmen: Mike Carremans, Bram De Jonghe, Joseph Gaudeuille, Luk Mutsaert, Klaas Van der Linden, Griet Verbrugge; AFFLIGEM, Blakmeershoeve: La Fundación Patagonista: ASSE: atelierbezoek Jo De Smedt; HISTOIRES IMPREVUES (Artspotter); WELLE, Galerie EL: Johan Gelper; KALKEN, In den Bouw: Ria Bosman; AALST, Galerie c. de vos: Felix Hannaert, Ann Cannoot; AALST, Netwerk: Musik für Barbaren und Klassiker; BRUSSEL, Botanique: Pierre Alechinsky, Kiki Crêvecoeur; BRUSSEL: Art Brussels; MELLE, Melle Station: In de Vaart der Volkeren; ASSE: Galerie De Ziener: Sjoerd Buisman; AALST, Quartier A: Klaas Van der Linden; GENT, SMAK: Ed Templeton; AALST, In Situ: Pieter Van den Broucke, Martijn Schuppers; SANTA CRUZ (Tenerife), TEA: een ruimte voor hedendaagse kunst; ASSE, Galerie budA: Valéro-Kim; AALST, Galerie c. de vos: Stijn Kriele, Desiree De Baar; WIEZE, Villa De Olmen: Agnes Maes; ANTWERPEN, Middelheim Museum: 'Fragiel' in het Braempaviljoen; GENT, Verzameld Werk: Richard Hutten, Kristof Van Gestel, Anu Tuominen; BRUSSEL, Arthus Gallery: Michael Chia; GENT, Galerie Tatjana Pieters: Johan De Wilde; WELLE, Galerie EL: Francis Denys, Stefano Calligaro; GENT: SMAK: Koen Van den Broek, Loek Grootjans; AALST, Netwerk: 'Chipka'; AALST, Galerie In Situ: Loek Grootjans, Charl van Ark; BRUGGE, Galerie Pinsart: Nicoline Van Stapele; AALST, Quartier A: Alec Camu, Karolien Deman; HISTOIRES d'O (Artspotter); ASSE, Galerie De Ziener: Etienne Van Doorslaer; WELLE, Galerie EL: Nicolas Leus, Olivier Deprez; GENT, Galerie Jan Dhaese: Yves Beaumont; AALST, Galerie c. de vos: Maria Degrève; GENT, Galerie Fortlaan 17: Manor Grunewald. ASSE, Galerie De Ziener: Caroline Van Damme
dinsdag 21 december 2010
woensdag 15 december 2010
'Rafa the Magician' in Netwerk te Aalst
Kunstencentrum NETWERK in Aalst staat bekend om zijn nuchtere, maar tegelijk betrokken, experimentele kijk op de hedendaagse kunst. De titel van de huidige tentoonstelling laat echter vermoeden dat de de nuchtere professionaliteit zich laat wegdrummen door een zweverige benadering.
'Magie in de kunst' roept een zeker beeld op van verlaten landschappen of verweerde architecturale decors, waarin welgevormde (naakte) vrouwen zich als nymfen ophouden.
Wat Netwerk vandaag te bieden heeft is uiteraard van een totaal andere orde, maar staat ontegensprekelijk 'in het teken van magie, zinsbegoocheling en ridiculiteit': what you (think you) see is (not always) what you get.
Het korte filmfragment dat voor de titel van deze tentoonstelling zorgde is een tegelijk bevreemdend en banaal beeld. Tijdens een voetbalmatch wordt Rafael Benitez, de coach van FC Liverpool, in beeld gebracht op een cruciaal moment in de match. Met een beweging van zijn hand lijkt hij in een flits zijn naam op het scherm te voorschijn te toveren: Rafa the Magician is geboren!
Even verder krijgen we een tekstbijdrage van Jean-Philippe CONVERT (°1972). De tekst 'Lévitation' fungeert hier in gelezen (audio), geprojecteerde en gedrukte vorm als aanzet om de toeschouwer (in geachten) mee te laten zweven. Hier waart de geest van Yves Klein rond...
De wandinstallatie net buiten de grote galerie (zie detail in foto hieronder) drukt ons nog even duidelijk op het hart dat we een wereld van zinsbegoocheling binnenstappen: de tuc met de fles in de vaas, het (onmogelijke) evenwicht op de rand van het glas, de (fotografische) illusie van de levitatie,...
U bent gewaarschuwd! Het bestuur is niet verantwoordelijk voor eventuele misverstanden! Betreden op eigen risico!
Magie heeft, net zoals het echte leven, prettige en minder prettige kanten, poëtische en beangstigende verschijningsvormen, beweegt in het licht of zoekt de duisternis en houdt blijkbaar van de schemerzone.
Magie transponeert het gewone naar het buitengewone of het ongewone.
De magie zit in de creatie, de presentatie en de perceptie door de toeschouwer. En precies in dat laatste ligt dikwijls de moeilijkheid. Een kunstenaar maakt een werk en presenteert dat, eventueel in samenspraak met de curator, in de best mogelijke omstandigheden. Waar de ene toeschouwer meestapt in het verhaal, zal de andere afhaken of het verhaal op een totaal andere manier invullen. En dat kan natuurlijk perfect!
De samenstellers van deze tentoonstelling, Bram VAN DAMME (Netwerk) en Jean-Philippe CONVERT (ook deelnemend kunstenaar) stellen het in hun begeleidende tekst overigens als volgt: "Het gaat in de tentoonstelling niet om de spektakelwaarde van het gebeuren: van de toeschouwer wordt geen naïviteit, geen 'suspension of disbelief' verwacht. Misschien werken kunstenaars eerder toe naar een 'suspension of belief'. In deze zin is magie een dankbaar vertrekpunt om het geloofssysteem kunst in vraag te stellen, samen met andere geloofssystemen die de kunstenaars in de wereld detecteren."
Met al het voorgaande in het achterhoofd wandelen we langs het uitgestippelde parcours (een plannetje is, zoals steeds bij Netwerk, beschikbaar). Sommige uitingen zullen ons meteen 'pakken', andere blijven misschien 'hangen' en hier en daar zal er eentje in de nevel van onze geest verdwijnen.
(c) Guy Rombouts & Netwerk
Guy ROMBOUTS (°1949), in oorsprong drukker-typograaf en ontwerper van o.a. het AZART-alfabet, 'schrijft' in zijn lineaire 'Lettre à Gulliver' (2010) een brief als een uitgesponnen beeld-zin, gevormd met gevonden en gemanipuleerde voorwerpen. Door de opeenvolging injecteert hij betekenissen die evolueren van de lage grondtekst naar de grote opgehangen elementen en waarvan de boodschap uiteindelijk in de lucht lijkt te verdwijnen.
In het cijerbord 'Mouvement' (2009 laat Jean-Philippe CONVERT de getallen in een onvatbare volgorde verspringen.
(c) Jacques Lennep & Netwerk
Met de installatie 'Visita Interiora Terrae Rectificando Invenies Occultum Lapidem' (1977), kortweg VITRIOL, verwijst Jacques LENNEP (°1941) naar een spreuk waarmee de alchimisten aangaven dat ze grondstoffen in goud konden omzetten, maar waarmee hij ook refereert aan de Italiaanse immigrant-mijnwerker Ezzio Bucci uit zijn 'Musée de l'Homme', die in de streek van Charleroi het 'zwarte goud' uit de mijn ging delven.
(c) Lieven Segers & Netwerk
De muurtekeningen van Lieven SEGERS (°1975) verenigen het repetitieve, het spirituele en het hilarische en worden begroet door de tekst op de tegenoverliggende muur: 'Her new world full of difficult decisions...'
*
Op de eerste verdieping is de studio ingericht als donkere kamer met enkele letterlijke en figuurlijke lichtpunten.
De filmische confrontatie tussen 'Le rayon vert' (1986) van Eric ROHMER (°1920 +2010) en de 'Olivet Pong Shots' (2010) van Olivet&Matt Compton, Steve Olson, David Anderson & Michael Schimp zorgt voor een (toch weer niet zo) vreemde dialoog tussen de 'echte', professionele cinema en de verspreiding van 'banale' filmpjes via Youtube.
Vreemd toch hoe je door de simultane projectie van beide uiteenlopende (inhoudelijk, qua sfeer en technisch) fragmenten toch een sfeer van gelijkwaardigheid en compliciteit creëert, terwijl je tegelijk toch vragen stelt over vakmanschap en kwaliteit.
(c) Heide Hinrichs & Netwerk
Met 'Space of (a) Collapsed Intimacy' (2010) creëerde Heide HINRICHS (°1976) een installatie met baksten, haar en -niet te vergeten- een sterk LICHT dat voor een extra magische sfeer zorgt. Het bouwsel lijkt op wat eens een huis was, een plaats voor (samen)wonen, maar een relatie lijkt gestrand, haar is achtergebleven tussen de stenen van deze doolhof als symbool voor het verlies. Maar de grootste, intact gebleven strengen haar hangen even verderop tegen de muur als symbool van overgebleven kracht voor een nieuwe start...(?)
'La Méduse' (2007) van Stephan GOLDRAJCH (°1985) heeft, net zoals het geloofssysteem 'Kunst' (en andere geloofssystemen) haar kracht werloren. Waar ze in de Griekse mythologie iedereen die haar aankeek ter plekke deed verstenen, is ze nu zelf verworden tot een slappe plastic figuur, onderhevig aan de wind. Maar tegelijk heeft ze daardoor een nieuwe lichtheid, levendigheid en beweeglijkheid bereikt.
Honoré d'O (°1961) verzekert ons dat 'One day we will understand Full Moon' (2010)...Wie weet!
In de wandelgangen van Netwerk...
(c) Ermias Kifleyesus & Netwerk
In Pakhuis +2 zorgt Ermias KIFLEYESUS (°1974) voor een indrukwekkende installatie met architecturale elementen, die lijken te refereren aan archeologische resten van vergane beschavingen op andere planeten. De schilderijen zorgen voor een vreemde kleurtoets in een verder witte, verlaten wereld van gedeconstrueerde gebouwen opgetrokken uit verbrokkelde piepschuim verpakkingen.
Dit is een ronduit indrukwekkende installatie!
(c) Stephan Goldrajch & Netwerk
De andere kant van Pakhuis +2 herbergt de intieme en bevreemdende video-installatie van Stephan GOLDRAJCH: 'Dorénavant, le vert représente la couleur du bonheur' (2010). Daarin schetst hij het menselijke streven om bij een groep te horen in de hoop daar het geluk te vinden. De steeds terugkerende actie symboliseert de mislukkende pogingen om het geluk te bereiken.
(c) Gerard Herman & Netwerk
Tenslotte rest ons Pakhuis +3.
Daar wacht ons Gerard HERMAN (°1989) met zijn installatie 'De Juiste Frequentie', waarin een opgezette haas naar een radio luistert en de kanalen langsloopt. De inspiratie voor dit werk vond hij uiteraard bij Jozef BEUYS met zijn performance 'Hoe leg je beelden uit aan een dode haas'.(of hoe je makkelijker over beeldende kunst kan spreken met een dode haas dan met mensen..., aldus Beuys.)
(c) Sofie Haesaerts & Netwerk
Deze tentoonstelling zijn we gestart met een magisch televisiebeeld en een fotografische levitatie.
Eindigen doen we met Sofie HAESAERTS (°1972) in haar geometrische, veelkleurige tent. Naast verwijzingen naar het meditatieve, het sacrale, vind je er de mogelijkheid om, gekleed in een decoratief en warm pak, naar youtubefilmpjes te kijken...
Het is rustig vertoeven in deze omgeving en bovendien krijgt U er het uitzicht op de stad zomaar gratis bij. Het geeft U bovendien de tijd om de 'magie' van deze tentoonstelling rustig te laten bezinken.
Te bezoeken tot 23 januari 2001
in
KUNSTENCENTRUM NETWERK
Houtkaai z/n
9300 AALST
Open: dinsdag t/m zondag: 14 - 18 uur
Gesloten van 21 december 2010 tot 3 januari 2011
maandag 13 december 2010
vrijdag 10 december 2010
'As time goes by': foto's van Julien Coulommier bij Galerie De Ziener in Asse
De weergoden hadden vorige zondag hun winteroffensief even opgeborgen om de vrienden van Galerie De Ziener en fotograaf Julien COULOMMIER (°1922) toe te laten af te zakken naar Asse voor de vernissage van 'As time goes by', een overzicht van vroegere en recente foto's.
Julien Coulommier / Ludo Bekkers / Jan De Smedt
Toen Jan De Smedt in de beginjaren van Galerie De Ziener op zoek was naar een 'goede fotograaf' voor een tentoonstelling, kwam hij via Ludo Bekkers in contact met Julien Coulommier. Het was dan ook geen toeval dat hij twintig jaar later diezelfde Ludo Bekkers uitnodigde om het werk voor te stellen.
Ludo BEKKERS (°1924) was gedurende zijn loopbaan bij de Vlaamse radio en televisie de kunstkenner bij uitstek binnen het medium en daarbuiten. Als producer werkte hij met heel wat kunstenaars aan ontelbare kunstprogramma's. Als criticus en auteur verzorgde hij talloze publicaties. Hij kende de kunstwereld en zijn participanten als zijn broekzak.
Ook vandaag nog presenteert hij zich als een bijzonder lucide kunstkenner en spreker die, wars van hoogdravende woorden, zijn boodschap duidelijk overbrengt.
(c) Julien Coulommier & Galerie De Ziener
Julien Coulommier introduceerde, als autodidactisch fotograaf, in de jaren 50 van de vorige eeuw de 'subjectieve fotografie' in België. De Duitse fotograaf Otto Steinert was in deze zijn grote voorbeeld. Julien Coulommier gebruikt sindsdien de fotografie als een soort schilder. Vertrekkend van onderwerpen uit zijn omgeving (dikwijls uit de natuur) realiseerde hij jarenlang in zijn donkere kamer afdrukken met een zekere vorm van gevoelige abstractie.
(c) Julien Coulommier & Galerie De Ziener
De laatste jaren ontdekte hij, mede dank zij zijn zoon Jan, de mogelijkheden van de digitale fotografie. Ondanks zijn hoge leeftijd blijft de zin voor het beredeneerd experiment hem bezighouden en is hij erin geslaagd zijn artistieke en technische kwaliteiten als fotograaf met de nieuwe (grenzeloze) digitale mogelijkheden te verzoenen.
Zijn fotografie is nog steeds 'subjectief' zoals in de beginjaren: de persoonlijke kijk van de fotograaf is nog steeds bepalend voor de transformatie van het oorspronkelijke onderwerp.
Het nieuwe, digitale medium levert hem wel per definitie kleurenfoto's als basismateriaal op, maar uiteraard kan hij het (gelukkig) niet laten om het beeld en de kleuren naar zijn hand te zetten. In wezen blijft zijn fotografie, ondanks de subtiele invulling van sommige kleurvlakken, haar zwart-witte pioniersrol behouden.
Het blijft dus onmiskenbaar Julien Coulommier en bijgevolg een nadere kennismaking meer dan waard.
*
De finissage met voorstelling van de Premie 2011, een ontwerp van Mario De Brabandere gaat door op zondag 23 januari 2011 vanaf 15 uur.
*
De tentoonstelling loopt tot 23 januari 2011
in Galerie De Ziener
Stationsstraat 55
1730 ASSE
vrijdag - zaterdag - zondag: 14 - 18 uur
(gesloten van 20 december 2010 t/m 6 januari 2011)
In WATERSCHOENEN toonden we U reeds eerder werk van Julien Coulommier. Via deze link kunt U doorklikken naar andere besprekingen.
*
Op de bovenverdieping van Galerie De Ziener vindt U opnieuw een selectie werken van kunstenaars verbonden aan de galerie, met o.a. Stefaan Vermuyten, Paul Morez, Werner Cuvelier, Ria Bosman, Jo De Smedt,...
donderdag 9 december 2010
Adrian GHENIE maakt indruk in het SMAK
Op 24 september 2010 lieten we U in deze 'Waterschoenen' kennismaken met twee jonge Roemeense kunstenaars bij Galerie Jan Dhaese in Gent: Sebastian Moldovan (°1982) en Adi Matei (°1980).
Vandaag verschijnt de slechts enkele jaren oudere Adrian GHENIE (°1977) prominent in beeld in het SMAK. Met een schitterende collectie schilderijen en een stevige installatie maakt hij bovendien een grote indruk.
Adrian Ghenie in zijn 'Dada Room'
Dat Roemeense kunstenaars hun heil in het westen zoeken heeft natuurlijk op de allereerste plaats te maken met het gebrek aan 'afzetmogelijkheden' in hun thuisland. Hoewel het artistieke klimaat goed is, bestaat er hoegenaamd geen markt van verzamelaars.
Adrian Ghenie woont en werkt, naast zijn thuisland, dan ook in Berlijn en heeft intussen al tentoongesteld in Antwerpen (Galerie Tim Van Laere), Zürich, Parijs, Los Angeles,...
De schilderijen die hij nu in drie zalen van het SMAK toont, geven een imposant beeld van zijn historisch en kunsthistorisch besef en zijn bijzonder sterk artistiek-technisch kunnen.
Voor het historische put hij voornamelijk uit het Nazi- en oorlogsverleden, maar ook uit het persoonlijke en familiale leven.
Adrian Ghenie
Wat het kunsthistorische betreft refereert hij in hoofdzaak aan DADA. Zo zie je Marcel Duchamp in beeld verschijnen en trekt hij de lijn naar de Dada-groep in het Berlijn van 1920 met zijn centraal opgestelde installatie 'Dada Room' (2010). In de grote middenzaal op de eerste verdieping fungeert dit 'bouwwerk' als begin- en eindpunt van de tentoonstelling. Hier wordt de hele thematiek van Adrian Ghenie samengebald.
Deze installatie beleeft hier haar première en vormt enerzijds een copie van de originele 'Dada Room' in een Berlijnse huiskamer tijdens de 'First international Dada Fair' van 1920. Alleen vult de kunstenaar het hier in als een eigen, kamerbreed schilderij van beelden, foto's, schetsen,... verwijzend naar zijn eigen thematiek en manier van werken.
Dit is van een totaal andere orde dan 'Het toilet' (1992) van Ilya Kabakov (in de collectie van het SMAK) en doet je meer terugdenken aan het atelier van Francis Bacon, waar zich de sporen van zijn artistieke activiteit in de loop der jaren letterlijk ophoopten.
De 'Dada Room' zal voortaan ook deel uitmaken van de vaste collectie van het SMAK, met dank aan de Vrienden van het Museum.
(c) Adrian Ghenie & SMAK ('The collector I, 2008 - collectie Andy Hall)
En dan zijn er de schilderijen van de laatste jaren, verdeeld over drie zalen, met een klein, apart werkje als uitsmijter.
Zijn stijl is sterk, apart en meestal ingehouden kleurrijk. Figuren krijgen bij hem, zoals bij Francis Bacon, meestal een gedeformeerd gezicht.
Zijn settings en historische thema's brengen soms Anselm Kiefer in gedachten, al bepalen bij Ghenie de figuren mee de geladenheid van de decors.
Hij schildert blijkbaar spontaan binnen een vooraf strak bepaald schema.
(c) Adrian Ghenie & SMAK ('Duchamp's Funeral', 2009 - Collectie Winterthur, Zwitserland)
In 'The collector I' toont hij Göring temidden van een serie onherkenbare schilderijen, misschien een verwijzing naar de jacht op 'Entartete Kunst' die de Nazi's organiseerden of naar alle kunstschatten die door hen 'verzameld' (gestolen) werden.
Adrian Ghenie verklaart Dada dood, portretteert Marcel Duchamp, om hem even later in een open kist (als de overleden koning van 'Dada') ten tonele te voeren in 'Duchamp's Funeral' (2009).
(c) Adrian Ghenie & SMAK ('The nightmare', 2007 - Collectie Blake Byrne, L.A.)
In 'The nightmare' (2007) ligt Adrian Ghenie te slapen en krijgt in een droom (nachtmerrie) het bezoek van Adolf Hitler. De dreiging sijpelt uit alle poriën van het doek.
In 'That moment' (2007) heeft hij in de eerste zaal al de zelfmoord van Hitler en Eva Braun op zijn geheel eigen wijze gevisualiseerd.
In een aantal zelfportretten probeert hij af te rekenen met een persoonlijk verleden en de obsessis die hem achtervolgen. In 'The devil' (2010) zie je hem in zijn Dada Room zitten, ziek, overgevend (niet bepaald een aangenaam, maar wel een bijzonder sterk beeld).
In zijn recente werken gebruikt Ghenie een mix van olieverf, acryl en collage. 'Stigmata 2' is hier een schitterend voorbeeld van.
(c) Adrian Ghenie & SMAK ('Untitled', 2010 - Courtesy Tim Van Laere Gallery, Antwerpen)
Ontdek zijn fascinatie voor de Koude Oorlog en de atoombom in 'Untitled' (2010), een schilderij dat mij onvermijdelijk herinnert aan werken van Constant Nieuwenhuys waarin hij de oorlogsgruwelen aan de kaak stelde en waarmee we thematisch en vormelijk misschien wel de lijn naar Goya mogen doortrekken.
Los van zijn fascinatie voor Dada en ondanks zijn jonge leeftijd (33) is Adrian Ghenie een 'klassieke' kunstenaar met een stevige bagage. Hij komt hier niet zomaar uit het niets het SMAK binnengevallen.
De tentoonstelling loopt tot 27 maart 2011
in het SMAK
Citadelpark
9000 Gent
dinsdag t.e.m. zondag: 10 - 18 uur
Abonneren op:
Posts (Atom)