Frank VAN HIEL bij Galerie DE ZIENER (Asse)

Frank VAN HIEL (°1980) weet me al sinds de eerste kennismaking in 2010 te bekoren met zijn 'gevoelige geometrie' waarin vorm, kleur en materiaalgebruik telkens voor een efficiënt evenwicht zorgen.

Met een beperkt gebruik van middelen en materialen creëert hij een wereld waarin de geometrische abstractie tot poëzie verheven wordt.

De huidige werken zijn gerealiseerd met lakverf, houtskool, inkt of potlood op dragers van papier, karton of hout. Dat klinkt misschien vrij eenvoudig, maar Frank Van Hiel laat zowel in de voorbereiding als in de uitvoering van elk werk niets aan het toeval over.

Frank Van Hiel

Zonder Titel, 2021

lakverf/houtskool op papier / karton / hout

74 x 47,5

In het verleden zag ik hem ook wel graag aan de slag gaan met sober sculpturaal werk, ook al was die derde dimensie soms heel minimaal. In de huidige tentoonstelling toont hij meestal geschilderd werk in twee dimensies, maar de werken met uitsnijdingen sluiten toch deels aan bij die driedimensionale, minimale historiek.

Neem nu onderstaand werk:

Frank Van Hiel

Zonder Titel, 2021
Lakverf/houtskool op papier/karton/hout

74 x 47,5 cm

Het werk van Frank VAN HIEL laat zich moeilijk vangen in een foto. Daarvoor is de subtiliteit van het oppervlak veel te intens. Dit werk vraagt om een rechtstreekse dialoog met de toeschouwer. In slechts 16 werken weet de kunstenaar zijn volledige universum te tonen: een artistieke wandeling die de tocht naar Galerie De Ziener meer dan waard maakt.

Frank Van Hiel

Zonder Titel, 2021

inkt en potlood op papier,

87,5 x 80 cm

De voorbije 11 jaar kwam Frank VAN HIEL meermaals aan bod in WATERSCHOENEN. De meest recente artikels waren 28/1/2020 (Rossi Contemporary) en 28/1/2019 ('Touching the void' in Galerie De Ziener). Voor die laatste lieten we Pascal Mortier aan het woord.

Voor andere teksten ter voorbereiding van uw bezoek... tik 'Frank Van Hiel' in de zoekbalk van WATERSCHOENEN.

Frank Van Hiel

Zonder Titel, 2021

Lakverf op paneel

84,5 x 109,5 cm

Tot 31 oktober 2021

vrijdag t/m zondag

15 tot 18 uur

en na afspraak

GALERIE DE ZIENER

Stationsstraat 55

1730 ASSE

info@deziener.be

www.deziener.be

© Art Spotter / Waterschoenen

 

Stefaan VERMUYTEN met ‘STIJLISSTILSTAND’ in DE MARKTEN (Brussel)

DE MARKTEN

Oude Graanmarkt 5

1000 BRUSSEL

van dinsdag tot zondag

12 - 18 uur

GRATIS TOEGANG

***

Mijn allereerste ontmoeting met een schilderij van Stefaan VERMUYTEN (°1959) was in de groepstentoonstelling 'All together now' (januari 2009) van Galerie De Ziener.

'Don't look at me' (2008) is een indringend portret dat ik bij mijn bezoek aan De Markten zopas terug zag in een andere constellatie.

Indertijd ontlokte de titel van dat schilderij mij de reactie: "Doe het toch maar, want het is indrukwekkend". Ook vandaag heeft het nog niets aan kracht ingeboet.

Stefaan Vermuyten

(L) Pole dancing, 2017

(R) Don't look at me, 2008 

 

Pas anderhalf jaar later (Waterschoenen, 4 juli 2010) zag ik veel meer werk van Stefaan VERMUYTEN en nog wel in De Markten (waar nu zijn overzichtstentoonstelling loopt) tijdens de groepsshow van 'Betonrot'.

Ik zou hem in de jaren erna als bevoorrechte toeschouwer en commentator op zowat al zijn tentoonstellingen volgen.

De huidige overzichtstentoonstelling 'STIJLISSTILSTAND' is voor mij een beetje thuiskomen, want in de verschillende zalen van De Markten krijg ik een bijzonder ruim, maar sober en efficiënt gepresenteerd overzicht van het oeuvre, waarin ik heel wat bekende beelden zie opduiken.

In de bespreking van 4 juli 2010 kon ik met gemak vaststellen dat 'Stijl' toen al 'Stilstand' betekende in de visie van de kunstenaar.

De werken 'Comment décorer sa maison' (2003) en 'Scar' (2010) ontlokten mij toen de volgende commentaren in 'Waterschoenen'.

Stefaan Vermuyten 

Comment décorer sa maison, 2003

Stefaan VERMUYTEN is een kritische, maar met milde humor gezegende schilder "die door zijn werk het onzichtbare zichtbaar maakt", terwijl hij toch hard zijn best doet om het geschilderde onherkenbaar te houden. Je stopt hem als schilder niet zomaar in een vakje. Soms lijkt hij te werken in een (abstact) expressionistische stijl. Dan weer creëert hij een afstandelijk quasi-realistisch beeld of pakt hij uit met die twee aan 'Zen' refererende werken (het ene met rood en roze, het andere - Scar, 2010 -met blauw en een centrale, rode, vertikale streep) die mij onvermijdelijk naar het werk van René Guiette terugvoeren.

De ironische geladenheid toont zich ontegensprekelijk in bovenstaand schilderij 'Comment décorer sa maison - 2003'.

Stefaan Vermuyten is een schilderkunstige omnivoor die zijn artistieke vrijheid met hand en tand lijkt te verdedigen, wars van trends, modes en artistieke circuits.

Jef Van Eynde, foto, Stefaan Vermuyten in zijn atelier

In februari 2011 (17/2 in Waterschoenen) kon ik zijn status als 'schilderkunstige omnivoor' bevestigen naar aanleiding van zijn soloshow in Galerie De Ziener: "Stefaan Vermuyten als kunstenaar die je niet zomaar een een schuifje kunt steken..."

Mijn betrokkenheid bij zijn werk is bijna net zo oud als mijn kunstblog 'Waterschoenen'. Niettemin gaat zijn artisitieke activiteit nog veel verder terug.

In de schitterende monografie bij de tentoonstelling wordt dat allemaal haarfijn verteld. Onthou in eerste instantie dat de toevallige ontdekking van een kunstboek met het werk van Giogio De Chirico hem als autodidact aan het schilderen zette.

Begin jaren '80 trok hij van zijn geboortestad Mechelen naar Antwerpen, vastbesloten een echte kunstenaar te worden. Rond 1985 leerde hij daar de nog onbekende Luc Tuymans en Bert De Beul kennen. Ze vormden al snel een onafscheidelijk trio.

Stefaan Vermuyten exposeerde bij Ruimte Morguen en maakte in 1990, samen met Tuymans de overstap naar Zeno X Gallery. Hij exposeerde er tekeningen, maar drukte even later op de pauzeknop van zijn artistieke droom, al bleef hij tekenen en schilderen.

Stefaan Vermuyten

(L) Scar,

(R) Angry girl

In 2004 kwam hij een eerste keer bij Galerie De Ziener (Asse) terecht, van waaruit zijn werk sindsdien de weg vindt naar verzamelaars. In 2015 stelde hij nog eens bij Ruimte Morguen tentoon en in 2019 dook hij op in het Kunstenfestival Watou.

Van 2009 tot vandaag hebben we met 'WATERSCHOENEN' zijn pad van nabij gevolgd en in woord en beeld besproken.

In 2013 maakte hij zelf een schilderij, 'WATER SHOES' getiteld. Van wisselwerking gesproken.

Stefaan Vermuyten, Water Shoes, 2013

In de monografie staat na het titelblad de simpele vermelding 'Voor Ingrid'. En het is diezelfde Ingrid (sa compagne de route) die de tentoonstelling mag openen met haar gedicht voor Stefaan:

Zonder horizon geen bestaan

Op een avond vroeg ik hem:

Wil je de zee voor me kleiner maken, liefste?

Ze ligt daar zo groot, te weids voor mijn bestaan.

Even later kreeg ik een kort bericht.

Hij schreef: ik werd duizelig van je horizon,

hij stond scheef, ik trok hem recht.

Mijn liefste en de zee.

Wat zou ik toch zonder die twee?

© Ingrid Vandepaer

Ingreep Guy Rombouts op de vloer (detail)

Einde 2018 pakt hij bij Galerie De Ziener uit met de tentoonstelling 'Full Moon Hunting', die een enorm diepe indruk op mij maakte. En net als atijd was er die 'feestelijke' verscheidenheid.

Ik formuleerde het toen als volgt:

"Wie dezer dagen bij Galerie De Ziener in Asse binnenstapt, staat meteen oog in oog met een jager. Het schilderij toont een wat zielige figuur, weliswaar het geweer in de hand, maar nogal clownesk door de knieën buigend en fel afgetekend tegen het licht van de volle maan. Ik ervaar hem meer als prooi dan als jager. Het vogeltje bij zijn hoofd is hoegenaamd niet bang en zit hem waarschijnlijk ongegeneerd uit te lachen. Het lijkt wel of de jager horens draagt, waarin het vogeltje zich genesteld heeft."

"Met dit schilderij 'Full Moon Hunting' geeft de kunstenaar meteen ook een titel aan de complete tentoonstelling. Vermuyten gaat de volle maan achterna, niet als jager in de strikte zin van het woord, maar als commentator en 'zinzoeker' (al durft hij het met zijn eigen gevoel voor humor wel eens als 'onzin' verpakken). Hij probeert de waanzin van de wereld dichtbij en ver weg te duiden.

De kunst van Stefaan Vermuyten, dat is 'Ter Zake' en De Afspraak' van de televisie, maar dan zonder het grote gelijk van de verschillende actoren."

En net als atijd was er die 'feestelijke' verscheidenheid, met werken als 'Tank Dance' dat hier in De Markten boven de trap hangt. Ook ‘In the woods', 'Home',... en 'Living Doll' hebben in de huidige accrochage een plek gevonden.

Stefaan Vermuyten

Full Moon Hunting, 2018

Een aantal ingrepen van vriend en AZART-kunstenaar Guy ROMBOUTS zorgen voor een extra dimensie in verschillende ruimtes.

De foto's van Jef VAN EYNDE schetsen een beeld van de kunstenaar en zijn leefwereld.

Auteur Koen PEETERS leest voor uit zijn tekst bij de video over Stefaan Vermuyten als 'de man met de metaaldetector': DE VONDSTEN.

Dichters van dienst: Bart JANSSEN & Ingrid VANDEPAER.

Curatoren: Luk LAMBRECHT & Lize EENEMAN.

En de hoofdrol is uiteraard voor Stefaan VERMUYTEN, die al die tijd zijn uitgangspunten trouw gebleven is.

 

Monografie 'Stefaan Vermuyten. Z'

Een uitgave van MER. B&L, 2021

Nederlands / Engels

met literaire, essayistische en kunsthistorische bijdragen van

Luk Lambrecht, Koen Peeters, Ingrid Vandepaer en Bart Janssen

en met foto's van

Jef Van Eynde

Vormgeving: Luc Derycke

ISBN 978 94 6393 537 1

Het boek is een heel bijzonder document. Het is beschikbaar in de tentoonstelling, maar ook bij de uitgever (www.merbooks.be) of via de boekhandel.

Voor een beeld van Stefaan VERMUYTEN in WATERSCHOENEN tikt u zijn naam in de ZOEKBALK bovenaan deze BLOG en u krijgt alle artikels op een rij.

Of ga naar https://www.stefaanvermuyten.com/press.html voor nog veel meer.

© Art Spotter / Waterschoenen

 

Stefaan VERMUYTEN met 'ON THE RUN' in Galerie De Ziener (Asse)

 

Midden 2010 stond ik in Brussel (De Markten) oog in oog met het werk van Stefaan VERMUYTEN (°1959).

Die verrassende ervaring raakte me meteen diep en leidde toen tot dit inleidend commentaar: 

"Stefaan VERMUYTEN is een kritische, maar met milde humor gezegende schilder 'die door zijn werk het onzichtbare zichtbaar maakt', terwijl hij toch hard zijn best doet om het geschilderde onherkenbaar te houden."

Toen al concludeerde ik als volgt:

"Je stopt hem als schilder niet zomaar in een vakje. Stefaan Vermuyten is een schilderkunstige omnivoor die zijn artistieke vrijheid met hand en tand lijkt te verdedigen, wars van trends, modes en artistieke circuits."

Begin 2011 wilden we zijn tentoonstelling bij Galerie De Ziener dan ook geenszins missen en onze vaststellingen van toen klonken als volgt: 

"Dat we de kunstenaar eerder omschreven als een 'schilderkunstige omnivoor' blijkt ook hier meteen in de vormelijke en stilistische verscheidenheid. Hier lijken bij een eerste blik verschillende schilders tentoon te stellen. Je krijgt geen uniform beeld van de kunstenaar. Voor een aantal mensen zal dat misschien een teleurstelling zijn, want het is zo gemakkelijk als je een kunstenaar in een bepaald hokje kunt stoppen. Laat dat nu precies zijn wat Vermuyten niet wil."

Sindsdien volgden we hem talloze keren (zie 'Stefaan Vermuyten' via de zoekbalk van Waterschoenen of via BIO - PRESS in de WEBSITE van de kunstenaar).

Zowat 10 jaar later is hij meer dan ooit 'ON THE RUN' in een tentoonstelling die alweer bruist van weerbarstigheid.

Stefaan Vermuyten, On the run, 2020,

acryl op doek, 80 x 100 cm

De titel van de tentoonstelling is ontleend aan het gelijknamige schilderij vooraan in de galerie. Is het een soort zelfportret waarin de kunstenaar 'de vlucht vooruit neemt'? Zoals we reeds aanhaalden wil hij geenszins in een hokje gestopt worden, vandaar zijn schijnbaar ongeremd heen en weer geloop tussen verschillende beeldvormen.

Tien jaar geleden drukte hij zijn beweegredenen reeds als volgt uit: "Een eigen stijl vind ik veel te beperkend en saai en... kunstmatig."

Hij wil steeds ontsnappingsmogelijkheden bij de hand hebben. Hij stelt zich op als 'the fugitive'. Telkens als je denkt dat je hem te pakken hebt, glipt hij weer door je vingers. En uiteindelijk is ook voor hemzelf elk nieuw schilderij een sprong in het ongewisse.

Stefaan Vermuyten presenteert een wereld tussen onschuld en wanhoop, van tristesse en kwetsbaarheid, een zoektocht naar houvast in de chaos.

Nu eens zie je hem opduiken als de bloedernstige, soms angstige mens die een en ander van zich af schildert zoals sommige onderwerpen en hun titels doen vermoeden. Denk maar aan 'How not to be seen', 'Into the cold', 'Murder' of 'Doctor Blood'.

Maar tegelijk is hij ook de speelse, onvatbare mens, gezegend met een groot relativeringsvermogen en een eigen(zinnig) gevoel voor humor. Humor is een uitstekend wapen tegen de alledaagsheid van het leven. Soms is dat leven wat minder mild of ronduit tegendraads en dan dringt zich een scherpere benadering op.

Stefaan Vermuyten, Aardappelen te koop, 2019,

acryl op doek, 50 x 40 cm

In het Paviljoen hangt bovenstaand schilderij rechts achteraan. 'Aardappelen te koop' poneert een boodschap die je niet meteen in een kunstgalerie verwacht, maar die je tegelijk ook wel met Walter Swennen zou associëren. Vlakbij hangt dan 'Portrait of an ancestor', waarin ik een ode aan Mondriaan durf vermoeden. Maar Vermuyten zou Vermuyten niet zijn indien hij er niet ongegeneerd een eigen 'Schwung' aan gaf.

Op de verdieping wacht u nog een mooie collectie waarin de grote levensvragen niet geschuwd worden... (getuige ondermeer dit schilderij...)

Stefaan Vermuyten,

Nose pick or thumb suck... what will it be?, 2021,

acryl op doek, 60 x 50 cm

In september van dit jaar brengt curator Luk Lambrecht in De Markten (Brussel) een overzicht van het werk van Stefaan VERMUYTEN in een scenografie van Guy Rombouts.

Tegelijk geeft MER de oeuvrecatalogus 

'STIJL IS STILSTAND - De schilderkunst van Stefaan Vermuyten' 

uit, vormgeving Luc Derycke, bijdragen van Bart Janssen, Luk Lambrecht, Koen Peeters, Jef Van Eynde.

Steun: galerie De Ziener, 1730 ASSE

Organisatie: De Markten, Brussel

De oeuvrecatalogus kan nu al in gewone of luxeversie (met origineel schilderij op boekkaft) gereserveerd worden:

https://www.stefaanvermuyten.com/monografie.html

En zo zijn we over enkele maanden terug in De Markten, waar we elf jaar geleden begonnen zijn.

MAAR EERST IS ER TOT 2 MEI DE TENTOONSTELLING IN GALERIE DE ZIENER.

De galerie blijft open op vrijdag, zaterdag en zondag van 15 tot 18 uur. Geef een seintje als je langskomt. Dit kan via mail, telefoon of Facebook. Info@deziener.be of +32 472 55 25 70

Alle veiligheidsmaatregelen zijn voorzien.

www.deziener.be

© Art Spotter / Waterschoenen

PREMIE editie #21 van FRANCIS DENYS bij Galerie DE ZIENER (Asse)

 

VOORSTELLING VAN DE PREMIE 

 EDITIE #21 

ONTWERP van FRANCIS DENYS 

"WNWIIG (wie niet weg is is gezien) is geen kunstwerk in strikte zin, louter als object om naar te kijken, maar is functioneel door zijn (toegedichte) apotropaeïsche werking en de lichamelijke relatie die deze werking impliceert met de 'gebruiker' van het werk. Daarom wordt bovenstaande afbeelding getoond in 'gesloten modus', het zou aan kracht verliezen wanneer het als dusdanig wordt gefotografeerd.

aangesloten lid : 20 euro

wordt geïnformeerd

steunend lid : 275 euro

wordt geïnformeerd

ontvangt de premie ontwerp van Francis Denys

uitgave De Ziener vzw

titel : WNWIIG (wie niet weg is is gezien)

afmetingen : ca 42 x 35 cm

materiaal : textiel, riet, plastiekfolie, tekening : balpen en potlood op bedrukt papier, A4 in twee gevouwen (21 x 14,85cm)

handgemaakte multiple van 35 +1 exemplaren, elk exemplaar is verschillend en daarom samen tentoongesteld

editie : 21, 35 + 1 exemplaren, gesigneerd

"WNWIIG (wie niet weg is is gezien)" is misschien nog het best te omschrijven als een apotropaeïsch beeld/apparaat dat toelaat een handeling te stellen die een (al of niet) kwade gedachte afwendt of er, ongekeerd, zelf één de wereld instuurt. WNWIIG komt hiermee tegemoet aan een immense behoefte in onze samenleving. Er zijn echter maar 35 exemplaren van... Goed nieuws is dat u is uitgenodigd om er als eerste op één ervan de hand te leggen..."

Voorstelling van de premie, editie 21, op zondag 20 december 2020, vanaf 15 uur, in De Ziener, Stationsstraat 55 te 1730 Asse. De kunstenaar zal aanwezig zijn.

Geïnteresseerden kunnen lid worden door overschrijving op rekeningnr. BE62 7995 3926 7761 BIC GKCCBEBB, Belfius, met vermelding "lidgeld 2021".

Graag de premie persoonlijk af te halen tijdens de openingsuren van De Ziener, Stationsstraat 55, 1730 Asse. Uiterste datum van afhaling is 15 juni 2021, nadien blijft de premie eigendom van de vzw.

***

Francis Denys was het voorbije decennium een graag geziene gast in WATERSCHOENEN. Tik zijn naam in de zoekbalk van deze kunstblog voor de links naar talrijke artikels.

***

Corona update :

De tentoonstelling Volle - Leegte Wit - Gekleurd van Bart De Zutter, voorzien vanaf 22.11 t/m 27.12.2020 wordt geannuleerd wegens covid-19 maatregelen.

www.deziener.be - info@deziener.be 

+32 0 472 552570 - +32 0 478 393626

Maurice WYCKAERT, 'A - TYPISCH' bij Galerie De Ziener (Asse)

Wie regelmatig op stap gaat in de wereld van de beeldende kunsten herkent het werk van heel wat kunstenaars aan hun 'typische' stijl, een combinatie van kleur, lijnvoering, compositie, onderwerp...

Je zou bijna vergeten dat de meeste kunstenaars een lange, soms grillige weg afgelegd hebben alvorens tot die eigen stijl te komen.

Ook Maurice WYCKAERT (Brussel °1923 - +1996) heeft diverse paden bewandeld, uit verschillende kunstrichtingen geput en met een aantal vrienden samengewerkt om uiteindelijk met zijn zo herkenbare, zwierige, kleurrijke abstracte landschappen een specifieke, eigen richting in te slaan.

Maurice WYCKAERT was, ook bij leven altijd al een graag geziene gast in Galerie De Ziener. Maar doorheen de jaren bleef zijn werk opduiken in de tentoonstellingen van de galerie.

Vorig jaar nog (Waterschoenen, 6 juni 2019) verscheen hij in de groepstentoonstelling, waar we zijn artistieke visie op het landschap (Tender is the night) confronteerden met de sculpturale kijk op de de natuur (Het boompje 'Gevleugeld, Cornus') van Bart De Zutter.

Of herinner u de tenoonstelling in De Markten (Brussel) waar Galerie De Ziener de dertigste verjaardag vierde en Maurice Wyckaert met een zeer kleurrijk 'Verbokkeld landschap' (1983) de tentoonstelling mocht openen.

Tot daar twee voorbeelden van de 'typische' Wyckaert.

(l) acryl op papier, inkt, 78,5 x 74 cm

(r) Mineral, 1953, olieverf op doek, 80 x 152 cm

Om het beeld van de kunstenaar ruimer open te trekken, zoals in het begin van dit artikel aangegeven, deed Jan De Smedt van De Ziener voornamelijk een beroep op de familie Wyckaert, die kon putten uit de eigen collectie. Aangevuld met enkele werken uit andere private collecties ontstond een tentoonstelling die de periode van 1953 tot 1996 overbrugt.

Voor de uiteindelijke presentatie deed Jan De Smedt bovendien een beroep op de zorgzame medewerking van Dirk D'herde, die vorig jaar ook al zijn sporen verdiende met de tentoonstelling van Werner Cuvelier bij Nadja Vilenne in Luik.

Het duistere schilderij 'Mineral' is het oudste (1953) uit de tentoonstelling. Qua contrast met de kleurenexplosie van het latere 'typische' werk kan het tellen. 

olieverf op doek, 88 x 113 cm

Wyckaert en de lyrische abstractie

Na aanvankelijke invloeden van Brusselmans of het Vlaamse expressionisme ging hij vanaf 1951 meer de abstracte toer op (duister getint). Vanaf 1955 ontdekte hij het licht in de werken van Ensor en Turner. In de jaren '60 groeide het levendige en kleurrijke werk stilaan uit tot het 'typische' Wyckaert-oeuvre: echte of 'gedroomde' landschappen.

In 1955 lag Wyckaert mee aan de basis van 'TAPTOE', een onafhankelijk kunstenaarshuis in Brussel. Een hele schare aan nationale en internationale kunstenaars passeerden er de revue: Karel Appel, Pierre Alechinsky, Roger Raveel, Asger Jorn, Serge Vandercam, Roel & Reinhoud D'Haese,... 

De kennismaking met Asger Jorn was voor Wyckaert het begin van een stevige vriendschap en een verdere stap in zijn werk en carrière.

Keramiek uit Albisola

Albisola is een Ligurische kustplaats (Italië), bekend om haar talloze keramiekateliers. Sinds jaar dag trekken talrijke kunstenaars naar Albisola. Ook Maurice Wyckaert ging er aan de slag. Zijn vriend Asger Jorn was er kind aan huis.

Galerie De Ziener

In de 'winkel' naast de galerie treft u, naast een serie boeken over de kunstenaar en zijn werk, ook de ontwerptekeningen aan die Wyckaert maakte voor de gigantische muurschildering 'Coming up for air' (1982) in het metrostation Jacques Brel (Brussel).

'Coming up for air' (detail)

(l) pastel, gouache op papier, 21 x 24 cm

(r) pastel, gouache op papier, 21 x 24 cm

Op weg naar de 'typische' Wyckaert

GALERIE DE ZIENER

Stationsstraat 55

1730 ASSE

tot 23 februari 2020

vrijdag tot zondag: 15 - 18 uur

deziener.be

© Art Spotter / Waterschoenen

EEN GROEP bij Galerie DE ZIENER (Asse): Werner Cuvelier, Aaron Daem, Bart De Zutter, Maurice Wyckaert, Raf Thys, Elke Van Kerckvoorde

Tijdens de laatste tentoonstelling voor het zomerreces kiest Galerie De Ziener   voor een mix van oude getrouwen, jonge bekenden en nieuwe namen.

Dit keer pakken ze uit met good old Maurice WYCKAERT en Werner CUVELIER, naast Bart DE ZUTTER, Raf THYS en Aaron DAEM.

In de 'winkel' naast de galerie steelt Elke VAN KERCKVOORDE in haar eentje de show met haar driedimensionale editie 'Undecuple Hendecuple'.

Een groep is niet per definitie een homogeen gezelschap. Toch herken je hier ontegensprekelijk elementen uit de artisitieke lijn die Galerie De Ziener al lang verdedigt.

Meteen bij het binnenkomen worden we rechts begroet door een wondermooi en toch wat onverwacht schilderij van Maurice WYCKAERT. 

Het levert een mooi contrast met de strak afgelijnde, aan het constructivisme refererende werk van Aaron DAEM, die ons met '2 5' en 'H HELSINKI' moeiteloos over de streep trekt.

Aaron Daem, 2018, olieverf en potlood op doek,

60 X 50 cm

In het tuinpaviljoen zorgen de kleine panelen met lineaire kleurpatronen van Werner CUVELIER, de voortdurend groeiende schilderijen van Raf THYS en de natuurlijke houten sculpturen van Bart DE ZUTTER elkaar perfect in evenwicht.

Werner Cuvelier, '68', 2006/2007, olie/doek/paneel,

32 X 19,4 cm

Een doorkijkje op de binnenkoer

Bart De Zutter, (detail) Gevleugeld,

Cornus, brons, 1/1, 235 X 100 X 40 cm

Maurice Wyckaert, Tender is the night,

olieverf op doek, 100 X 120 cm

Op de verdieping noteren we bovenstaande combinatie van Bart DE ZUTTER (je ziet hier maar een deel van het werk) en Maurice WYCKAERT: twee visies op natuur, twee artistieke benaderingen, twee technieken.

Volgens Raf THYS verbeelden zijn schilderijen niet iets anders dan de verf op het doek. In een traag ontstaansproces (zie foto hierna) begeven ze zich naar een bepaald punt waarop hij ze loslaat.

Ze zijn suggestief, maar geven hun geheimen niet prijs. Ik beschouw ze als een soort 'scheppingsverhalen', na de oerknal zoekt alles zich een weg in het heelal, maar niets staat vast, alles blijft in beweging. Elementen ontstaan terwijl andere verdwijnen. 

Raf Thys, You make them blue, 2016/2019,

olieverf op doek, 50 X 60 cm

Elke VAN KERCKVOORDE gaat krachtdadig op de ingeslagen weg verder. 

"Het werk van Elke Van Kerckvoorde verhoudt zich sterk tot de formele en conceptuele schilderkunst. 

Haar beeldtaal toont verwijzingen naar dagelijkse communicatie symbolen en haar werkwijze kent een mathematische precisie. Undecuple Hendecuple toont basale vormen die vanuit het platte vlak tot 3 dimensionale objecten getransformeerd zijn. De editie is eenvoudig en complex tegelijkertijd en bestaat uit een set van 11 asymmetrische dozen die samen één sculptuur vormen."                 

Bij deze sculptuur hoort tevens een publicatie.

Elke Van Kerckvoorde, detail uit editie

'Undecuple Hedecuple',

wit zuurvrij karton, zeefdruk met UV lak

Oplage 7 edities (+2AP + 2PP)

EEN GROEP

tot 23 juni 2019

in

Galerie De Ziener

Stationstraat 55

1730 ASSE

vrijdag, zaterdag, zondag

15 - 18 uur

www.deziener.be

© Art Spotter / Waterschoenen