Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Botanique. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Botanique. Alle posts tonen

vrijdag 6 januari 2012

WUNDERKAMMER, hedendaags curiositeitenkabinet in de Brusselse 'Botanique'


Vreemde vogels dezer dagen in de Botanique in Brussel.

De expo-ruimte van het Museum op het gelijkvloers werd letterlijk omgetoverd tot een laboratorium met werken van een twintigtal hedendaagse (Belgische) kunstenaars. Op het eerste zicht een zootje ongeregeld bij elkaar: opgezette dieren, getatoeëerde schedels, met draden omwikkelde mensenbeenderen, afschraapsels van de hoorn van de eenhoorn, bizarre vlinders en insecten, monsters en creaturen. Een exotische verzameling fantasia, zeg maar, in een donkere kamer verlicht met glazen kroonluchters.


Roberto Kusterle, een beetje mens een beetje vis (foto)

De eerste werken die je als bezoeker te zien krijgt, zijn een reeks zwart-wit foto's van Roberto Kusterle die een bevreemdende metamorfose tussen mens en natuur evoceren. Beelden van hybride mythische wezens, een beetje mens, een beetje vis, een beetje vogel, een beetje octopus, een beetje insect. In de grote zaal ontpopt zich plots een exuberante wereld van kunst en curiosa. Een wonderkamer.

Ulrike Bolenz, fillebellules (foto VDS)

Bijzonder zijn de getormenteerde aardcreaturen van Alexandra Leyre Mein, de vermonsterde en gemineraliseerde heiligen en bengelen van Sofi Van Saltbommel en de goddelijke mislukkingen van Vincent Solheid. Ontwapenend zijn de met militaire insignes getooide vlinders van Pascal Bernier, net als zijn opgezette, verbonden accidents de chasse en de feeërieke, licht-erotische fillebellules van Ulrike Bolenz. William Sweetlove's Noah dierenkoppeltjes en Éric Croes zeemonsters zijn kitscherige miniatuurwondertjes. Top of the bill is ongetwijfeld Jan Fabre's Skull of de verbeelding van de jaloezie: een doodskop van groene juweelkevers, met een opgezette papagaai in de mond. Hoe wreed kan schoonheid zijn?

William Sweetlove, red warthogs on the beach (foto VDS)


Jan Fabre, skull

Net op het hoogtepunt van deze fantastische kunsttrip, herinnert Wim Delvoye ons aan onze sterfelijkheid met Verrot lichaam en zijn ketens in glas-in-lood.


"Stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren"


Beeld uit de tentoonstelling met o.a. Wim Delvoye's lood-in-glas

Een Wunderkammer met hedendaagse accenten. Bewonderenswaardig, nog tot en met 29 januari, from dusk till dawn.


Beeld uit de tentoonstelling met o.a. Wim Delvoye's lood-in-glas

Expo Wunderkammer. Hedendaags curiositeitencabinet, van woensdag tot zondag 12 tot 20u in Botanique, Koningsstraat 236, Brussel. Met werken van: Pascal Bernier, Ulrike Bolenz, Charley Case, Éric Croes, Wim Delvoye, Laurence Dervaux, Olivia Droeshaut en Yves Dethier, Jacques Dujardin, Jan Fabre, Alessandro Filippini, Manu Geerinck, Roberto Kusterle, Alexandra Leyre Mein, Jean-Luc Moerman, Michel Mouffe, Vincent Solheid, William Sweetlove, Bénédicte van Caloen en Patrick van Roy, Sofi van Saltbommel.

(c) Veerle De Saeger voor 'Waterschoenen'

dinsdag 27 april 2010

Pierre Alechinsky en Kikie Crêvecoeur in de 'Botanique'

In de Brussels 'Botanique' (Koningsstraat 236) kan je nog tot volgende zondag 2 mei naar de tentoonstelling 'Sorties de presse/Drukwerk' van Pierre Alechinsky. Bovendien werd Kikie Crêvecoeur door Alechinsky uitgenodigd om haar eigen grafisch werk te tonen.

Pierre Alechinsky (°1927), die een opleiding 'boekillustratie en typografie' in La Cambre volgde, raakte in 1949 betrokken bij Cobra met o.a. Christian Dotremont, Karel Appel en Asger Jorn.
Na het einde van Cobra ging hij zich vanaf 1952 in Parijs verder vervolmaken in de grafische technieken en zocht hij enkele jaren later in Japan voeling met de kalligrafie.
Toen hij in 1965 acrylverf i.p.v. olieverf ging gebruiken, werd ook zijn schilderstijl losser en beweeglijker.
In deze tentoonstelling vind je een selectie van 100 prenten en boeken uit de periode 1962 - 2009, samengesteld uit de collecties van het 'Centre de la Gravure' in La Louvière.
Je ziet hier o.a. de reeks van 7 etsen 'Sur l'écorce' (1989), waarvan 'Le Fort de Touillon' de eerste is. Deze etsen zijn gedrukt op reproducties van militaire kaarten uit de 17de eeuw. (zie foto hierboven)
Maar ook in zijn boeken vind je steeds die onvervalste, speelse Alechinsky-schriftuur.
*
Kikie Crêvecoeur (°1960, echte naam Frédérique Huygens) gebruikt sinds 1986 een even eenvoudige als schitterend toegepaste techniek voor haar grafisch werk. Zij snijdt haar te drukken figuren in doodgewone gommetjes die ze dan meestal in reeksen naast en boven elkaar op grote bladen drukt (en eventueel inkleurt).
Net als Alechinsky toont ze zowel losbladige grafiek als boeken (al is het formaat bij haar doorgaans minuscuul, de boekjes zijn daarom niet minder impressionant).

Voor het grotere werk gebruikt ze de linosnede als uitgangspunt.


Nog tot 2 mei 2010
van woensdag tot zondag: 12 - 20 uur

Pierre Alechinsky in het 'Museum' (5 Euro)
Nikie Crêvecoeur in de 'Galerie' (gratis)

www.botanique.be