ATELIERBEZOEK bij Frida KAHLO & Diego RIVERA in MEXICO-CITY

Museo Estudio 

Diego Rivera y Frida Kahlo

https://estudiodiegorivera.bellasartes.gob.mx

Av. Altavista esq. Diego Rivera

Col. San Ángel Inn

Del. Álvaro Obregón

México, D.F.

C.P. 01060

© Art Spotter / Waterschoenen

Atelierbezoek bij Hedwig Brouckaert in New York en Gent

Twee jaar geleden waren we er bij toen Hedwig BROUCKAERT (°1973) bij Galerie Jan Dhaese nieuw werk presenteerde. Het was een interessante tentoonstelling die een nieuwe evolutie liet zien, met oog voor materialen en onderwerpen die reeds eerder aan bod kwamen. Enerzijds waren er de zorgvuldig opgebouwde lagen, als een soort omgekeerd archeologisch onderzoek. Daarnaast was er de ontsnapping uit het platte vlak via 'zwevende' sculpturale elementen.

Vanaf volgende zondag (september - oktober 2015) staat ze daar opnieuw met een tentoonstelling die in het verlengde van die vorige ligt.

In maart 2014 vertegenwoordigde Galerie Jan Dhaese haar met een 'one woman show' op VOLTA in New York.

De bespreking van 4 oktober 2013 in WATERSCHOENEN begon met de volgende vaststelling:

'Tijd speelt een belangrijke rol in het werk van Hedwig Brouckaert: de tijd die nodig is om een werk te realiseren, de tijd als lineair gegeven en daarmee verbonden het tijdsbeeld dat aan de basis van haar werk ligt, de tijd als factor in de menselijke vergankelijkheid,...'

Maar ook in het artikel 'VERTIGO' probeerden we u in enkele zinnen de methode van deze kunstenares te schetsen.

In het New Yorkse atelier: werk van Hedwig Brouckaert met op de

voorgrond de piano en partituren van Tom Cipullo

Hedwig BROUCKAERT woont en werkt hoofdzakelijk in New York, maar heeft ook nog een thuisbasis met atelier in het Gentse Begijnhof (Lange Violettenstraat).

In de lente van dit jaar bezochten we haar in New York en een paar weken geleden zagen we elkaar terug in haar Gentse atelier tijdens de volle voorbereiding van haar tentoonstelling die op zondag 6 september geopend wordt.

De voorbije maanden was ze ook nog vertegenwoordigd in de tentoonstelling 'Walk the Line VI' bij Galerie Martin Kudlek in Keulen.

New York

Carbon als basismateriaal in de methode Brouckaert

Werken in opbouw die we in New York zagen groeien, hadden intussen mee de reis naar Gent gemaakt, voor een aantal van de enorm grote bladen met sculpturale toevoegingen heus geen kwarwei zonder risico. Maar de kunst van Hedwig Brouckaert kent geen grenzen.

De bespreking van haar nieuwe tentoonstelling volgt later in WATERSCHOENEN. Toch kunnen we straks een aantal krijtlijnen schetsen bij het werk dat we nu toch al een hele tijd volgen.

Maar laat ons eerst even terugkeren naar New York, waar leven en kunst een eenheid vormen in Huize Brouckaert.

Ze woont er, samen met dochter Lois en echtgenoot Tom CIPULLO (pianist - componist - professor) op Long Island, met Manhattan aan de overkant van de East River.

Centraal staat de vleugelpiano met talloze partituren, omringd door de werken van Hedwig in diverse staten van afwerking, een atelier vol materialen en ideeën die de artistieke alertheid op peil houden.

De sfeer van het oude Begijnhof in Gent

Muziek en beeldende kunsten zijn in het New Yorkse atelier bondgenoten, ook in thematische raakvlakken. Zo voltooide Tom Cipullo recent een kameropera: 'After Life' (2015). In een libretto van David Mason ontmoeten Pablo Picasso en Gertrude Stein elkaar opnieuw en discussiëren over de kunst en het leven.

Wanneer ik in het Gentse atelier de grote werken uit New York terugzie, ontdek ik beetje bij beetje de subtiele evolutie binnen de bewuste 'traagheid' waarmee de kunstenares haar oeuvre opbouwt. Nieuwe elementen zijn mondjesmaat toegevoegd, andere zijn verdwenen onder nieuwe lagen.

De sculpturale objecten die twee jaar geleden in veel gevallen een eigen leven gingen leiden, groeien hier a.h.w. uit de bodem van woeste levenslandschappen die ze met haar doordruk- en tekentechnieken als basis genereert. Met kleine magneten worden sculpturale elementen op hun plaats gehouden.

Hedwig Brouckaert: de werkkamer van haar vader

Oorspronkelijk volgde ze een opleiding in de beeldhouwkunst en ook in het HISK (1996-1999) bleef ze die discipline trouw. In 2005 maakte ze echter de overstap naar tekenen. Simpele middelen als tijdschriften en carbon werden haar handelsmerk. Maar nu is er sinds enige tijd dus weer die drang naar de derde dimensie. Bovendien worden de getekende en doorgedrukte basislagen steeds complexer.

We noemden het een vorm van omgekeerde archeologie, die ver staat van de eenkleurige 'krullenrasters' die ze vroeger met carbon in het zwart maakte, al leverde die manier van werken ook telkens een negatief in het carbon op. Zie bijvoorbeeld haar bijdragen in 'VERTIGO' of 'HET KUNSTWERK EEN GEBRUIKSAANWIJZING'.

Hedwig Brouckaert

Hedwig Brouckaert verzamelt, tekent, krast, vergroot, print, ... om dan weer verder te tekenen, krassen, plakken,... en steeds verder te bouwen via nieuwe lijnen en verbindingen op zoek naar orde in de chaos.

Maar ze neemt voortdurend de tijd om stil te staan bij nieuwe beelden die op hun beurt voor nieuwe inspiratie kunnen zorgen, zoals die oude Japanse postkaarten van haar schoonvader of de licht-foto die ze nam in de werkkamer van haar vader kort na zijn onverwacht overlijden eerder dit jaar.

Hedwig Brouckaert - detail

Tijdens de vernissage op zondag 6 september kunt u Hedwig Brouckaert persoonlijk begroeten in Galerie Jan Dhaese. Een dag later vertrekt ze weer naar huis in New York.

Galerie Jan Dhaese

Ajuinlei 15B

9000 GENT

INFO

www.jandhaese.be

Art Spotter voor WATERSCHOENEN

UCAD: United Couple Action Doll ... een ontmoeting

 Waterschoenen ging onlangs op atelierbezoek bij UCAD.

'UCAD' staat voor 'United Couple Action Doll' en is de naam waaronder Véro Bakos & Nicolas Vander Biest als kunstenaarskoppel hun beeldende activiteiten bundelen.

Vanaf zondag 8 maart 2015 gaan ze mee de dialoog aan in VILLA DE OLMEN te Wieze.

United Couple Action Doll

 Aan de basis van hun artistieke project ligt een voortdurende zoektocht naar bruikbare afbeeldingen en materialen, zowel in de digitale als in de reële wereld. Dat zoeken gebeurt deels gericht, maar dikwijls 'at random'. In de echte wereld kan een simpele wandeling met de hond resulteren in de vondst van schijnbaar banale voorwerpen die misschien vroeg of laat  figureren in een of andere installatie.

De zoektocht naar beelden in de virtuele wereld loopt in zekere zin naar analogie met 'fusking', zonder evenwel gebruik te maken van speciale software. Door te zoeken naar simpele, maar evidente benamingen (bvb. '021.jpg') duiken soms onverwachte afbeeldingen op. Al die afbeeldingen worden als puzzelstukjes verzameld in een database, tot ze binnen het gepaste beeldproject kunnen bewerkt, gecombineerd en ingezet worden.

De technieken die ze gebruiken en de voortdurende zoekmethodes zijn voortgevloeid uit hun activiteiten in de film- en televisiewereld. Decorbouw, rekwisieten en setdressing vereisen een onafgebroken alertheid en een constante zoektocht naar het juiste beeld of object voor de juiste plaats.

De specifieke woordenschat, de spelregels van scenario's en opnameprocedures zaten reeds eerder in hun artistieke realisaties vervat. Het werk '1. Everything under control / Int / Day' is hiervan een sprekend voorbeeld.

 UCAD, 1. Everything under control / Int / Day, mixed media

 Toch staat hun artistieke activiteit los van die andere wereld. Waar ze in hun job als decorbouwers, rekwisteurs en setdressers gebonden zijn door de scenario's van anderen, kunnen ze als kunstenaars hun eigen verhalen creëren. Ze brengen de kijkers in de sfeer van een bepaald scenario, maar dwingen hen nooit in een afgewerkt verhaal. Ze laten ruimte voor interpretatie, stof tot nadenken. De kijkers krijgen een uitgangspunt aangeboden, maar kunnen zelf de verhaallijn verder invullen.

UCAD, Fusk, mixed media 

 Beelden uit hun database duiken vroeg of laat op in hun artistieke discours. Belangrijk hierbij is de AUTHENTICITEIT van het uiteindelijke resultaat. Elk werk is tenslotte éénmalig, in een mix van print en mixed media. Bovendien is elk werk ook, zowel letterlijk als figuurlijk, MEERLAGIG. Print mag dan de basistechniek zijn, maar door de veelheid aan dragers en lagen binnen dezelfde compositie ontstaat een UNIEK werk.

Dat uit zich zowel in de tweedimensionale werken als op het vlak van de objecten.

Neem nu het werk 'FUSK' hierboven. De titel is uiteraard een verwijzing naar de zoekmethode die we hierboven reeds beschreven. Het woord 'FUSK' laat zich overigens lezen in de doorsnede van het portret, wat tegelijk voor een derde dimensie zorgt. Het landschapje voegt als textielprint een extra laag toe aan de combinatie van elementen die uit de wereld van kitscherige afbeeldingen geplukt zijn. Het geheel wordt een nieuw, authentiek, meerlagig en uniek werk.

UCAD, Historical pool 

 OBJECTEN of driedimensionale werken kennen bij UCAD verschillende verschijningsvormen.

Hun 'Historical pool' voorziet een poolbiljart letterlijk van een totaal nieuwe historische bekleding. Het object wordt op die manier uit zijn tijdsgewricht teruggeplaatst naar een vroegere periode.

Dit werk komt ongetwijfeld nog ter sprake naar aanleiding van de tentoonstelling in Villa De Olmen.

We kijken ook al uit naar hun 'Crime scenes', waarin voormalige vogelkooien omgebouwd werden tot motel-kamers die het toneel zijn van een misdaad. De kijker krijgt een decor, een scène in miniatuur voorgeschoteld. Wat heeft zich hier precies voorgedaan? Is hier een moord of andere misdaad gepleegd? De kijker krijgt volop de kans om met de geboden aanwijzingen als (artistieke) detective het verhaal te vervolledigen.

Verwacht u bovendien aan hun 'Jachtaferelen', wandobjecten volgens een scenario waarin de kunstenaars als 'jager' en 'prooi' zelf meespelen in een nostalgisch decor met oud behang en boomstructuren, om elkaar tenslotte terug te vinden als UNITED COUPLE ACTION DOLL.

En zo zijn we weer bij het uitgangspunt.

 UCAD, I like to row, mixed media

Voor een ontmoeting en kennismaking 'in het echt' met UCAD en een kijk op nieuw werk kunt u vanaf 8 maart 2015 terecht in de groepstentoonstelling bij Villa De Olmen in Wieze.

Meer beeldend werk van UCAD

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Vrienden van het S.M.A.K. gaan naar Bozar, Netwerk en op atelierbezoek

Op 22 februari 2014 richten de 'Vrienden van het S.M.A.K.' hun ART FOCUS op Brussel.

De uitstap gaat eerst richting BOZAR met de pas geopende tentoonstelling 'As sweet as it gets' van Michaël Borremans. Na de middag volgt een atelierbezoek bij Maarten Vanden Eynde en de namiddag wordt afgerond in Aalst, waar Kunstencentrum Netwerk ondermeer Bert Danckaert, Patrick Van Caeckenbergh, Sean Edwards en Miks Metrevics & Kristine Kursisa in de aanbieding heeft.

Bezoek Bozar | ‘As sweet as it gets’, Michaël Borremans

 Michaël Borremans brak eind jaren 1990 internationaal door met een gevarieerd oeuvre (tekeningen, schilderijen, films) waarin de bedrieglijkheid van de voorstelling en de absurditeit van het bestaan op een suggestieve, ironische manier worden blootgelegd. Borremans gaat persoonlijke verwijzingen naar historische schilderijen van bv. Velázquez, Goya en Manet niet uit de weg, en refereert ook vaak aan literatuur, fotografie en film. Zijn aandacht voor de macht van de verbeelding maakt zijn subversieve beeldtaal bijzonder aantrekkelijk. Meteen een goede reden om kennis te maken met deze fascinerende kunstenaar, via een overzichtstentoonstelling met een 100-tal werken uit de voorbije 14 jaar. De expo reist vervolgens naar het Tel Aviv Museum of Art en het Dallas Museum of Art.

 Michaël Borremans, The House of Opportunity (Im Rhönlandshaft), 2004, 18.26 x 25.24 cm,

Pencil, watercolour & gouache on cardboard, S.M.A.K. Stedelijk Museum voor Actuele Kunst, Gent

Courtesy Zeno X Gallery, Antwerp

*

Atelierbezoek Maarten Vanden Eynde 

 Maarten Vanden Eynde (°1977, Leuven) volgde zijn opleiding tot kunstenaar aan de Rietveld Academie voor beeldende kunst in Amsterdam, waar hij in 2000 afstudeerde. Vanden Eynde’s artistieke praktijk krijgt vorm in zowel sculptuur, video, fotografie, installatie en performance, en is vaak contextgebonden. Vanuit de invalshoek van de veranderingen die gepaard gaan met globalisering stelt Vanden Eynde in zijn praktijk vragen bij evolutie. Voor zijn werk gebruikt hij verschillende wetenschappen als inspiratiebron.
'Plastic Reef' was vorige zomer te zien in de tentoonstelling Manifesta 9 in Genk. 'Plastic Reef' van Maarten Vanden Eynde is een sculptuur gemaakt van gesmolten plastic afval dat werd verzameld op verschillende 'gyres' in de vijf wereldzeeën. Een gyre is een systeem van ringvormige zeestromingen die voornamelijk worden veroorzaakt door belangrijke driftstromen (zeestromingen die ontstaan door de wind).
In 2008 ontdekte de kunstenaar dat er zich in de Stille Oceaan een 'drijvend stortterrein' van plastic afval bevindt dat ongeveer even groot is als de Verenigde Staten. Hij besloot deze locatie en andere gyres te bezoeken en honderden kilo's van het drijvende puin te verzamelen. Vervolgens vervoerde hij dit afval naar zijn atelier waar hij het omsmolt tot het kunstwerk ‘Plastic Reef’.

Maarten Vanden Eynde

www.maartenvandeneynde.com

Maarten Vanden Eynde, Brick Era, 2013, 5 ex., +/- 15 X 10 X 8 cm

Limited Edition  I  Vrienden van het S.M.A.K.

*

Kunstencentrum Netwerk, Aalst

Bezoek Netwerk Aalst

‘Netwerk - centrum voor hedendaagse kunst’ heeft een werking met een focus op beeldende kunst waarbij zowel internationale uitwisseling als lokale inbedding centraal staat. Netwerk genereert een actieve wisselwerking tussen tentoonstellingen, kunstenaarsresidenties en artistieke projecten waarbij creatie, productie, presentatie en reflectie elkaar versterken.
Bezoek tentoonstellingen: Bert Danckaert ‘Simple Present’ | Sean Edwards ‘Drawn in Cursive’ | Miks Mitrevics + Kristine Kursisa ‘Let me google that for you’
Daarnaast is er een kleine presentatie met een viertal werken van Patrick Van Caeckenbergh en een ingreep van Kelly Schacht en Yves Vanpevenaege.

Patrick Van Caeckenbergh, Le Berceau/De Wieg, 1999-2009

Courtesy Zeno X Gallery, Antwerpen

Collectie Stad Aalst

Raadpleeg ook onderstaande bespreking in WATERSCHOENEN

http://waterschoenen.blogspot.be/2013/10/het-neusje-en-de-wieg-van-patrick-van.html

INFO & INSCHRIJVING via vmhk@scarlet.be of 09/240.76.25

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Atelierbezoek bij Ermias Kifleyesus in Brussel: een impressie

Enkele dagen geleden nam Waterschoenen u mee naar Drogenbos voor een bezoek aan de tentoonstelling 'Michel Seuphor' in FeliXart.

Vandaag stappen we bij het Brusselse Zuidstation op tram 82, richting Drogenbos Kasteel, al ligt onze bestemming een heel eind vroeger. We rijden voorbij WIELS (waar nog tot 26 januari Walter Swennen te gast is) en stappen in de Van Volxemlaan uit bij de halte 'Kastanjes'. We wandelen even terug en staan voor de site van 'Rosas / P.A.R.T.S.', de zetel van het dansgezelschap en de dansschool van Anne Teresa De Keersmaeker.

In het statige gebouw rechts op de site woont en werkt Ermias KIFLEYESUS (°1974, Ethiopië), geen onbekende voor de regelmatige lezer van Waterschoenen.

@ Atelier Ermias Kifleyesus 

 

© Ermias Kifleyesus, deel installatie Netwerk, 2010

 

 

 In december 2010 dook hij hier voor het eerst op, nadat ik vol zalige verbazing zijn werk ontdekte in de tentoonstelling 'Rafa the Magician' in Kunstencentrum Netwerk te Aalst. De installatie die ik toen omschreef als 'ronduit indrukwekkend' komt me meteen voor de geest wanneer hij me binnenleidt in zijn kelderatelier dat eigenlijk meer weg heeft van (en dienst doet als) stapelruimte.

Ik ontdek hier (zie foto hierboven) de verpakkingen in piepschuim, zoals hij die toen voor zijn 'archeologische' installatie gebruikte. Materialen mogen best banaal zijn. Alles hangt er vanaf wat de kunstenaar er mee aanvangt.

Dat Ermias Kifleyesus niet met voor de hand liggende materialen en volgens klassieke methodes te werk gaat, zal verder nog duidelijker worden.

 

Nochtans was hij in zijn geboorteland Ethiopië aanvankelijk opgeleid als 'klassiek' schilder. In zijn presentatie bij Netwerk toonde hij toen overigens ook enkele schitterende schilderijen.

 

 © Ermias Kifleyesus

 

 

 Sinds 1998 woont hij in België, waar hij in 2009 laureaat van het HISK werd. Eerder werd hij reeds (2004) Master in Arts bij de London Art School.

 

Na zijn passage bij Netwerk dook hij in 2011 weer op in 'Ename Actueel Sediment', een krachtige groepstentoonstelling van curator Hans Martens, die als voormalig directeur van het HISK het werk van Kifleyesus als geen ander kende.

 

Ook daar was zijn bijdrage onvergetelijk. Hadden we het naar aanleiding van zijn passage in Netwerk reeds over een 'archeologische' installatie, dan was hij hier op de archeologische site van Ename helemaal op zijn plaats. De prachtige muurschildering (gemaakt volgens de transfertechniek) lag geheel in de lijn van zijn werkmethode waarbij hij 'beelden' verzamelt in telefoonwinkels: toevallige gebruikers van de telefooncabines maken 'onbewust' tekeningen, krabbels, droedels op de door Kifleyesus ter beschikking gestelde bladen of andere materialen. Die haalt hij dan later weer op, brengt ze samen, manipuleert, transfereert of vult aan met bijvoorbeeld architecturale tekeningen zoals in 'Beautiful Seeds' (2011) in Ename.

 

 

 © Ermias Kifleyesus

 

 

 De internationale telefooncentrales in steden als Brussel hebben voor Kifleyesus een grote symbolische waarde in het kader van migratie. Het zijn de plaatsen waar mensen van allerlei nationaliteiten op zoek gaan naar contacten met hun roots, met het thuisfront.

Tijdens hun telefoongesprekken worden ze door de kunstenaar ingeschakeld als onbewuste medewerkers in zijn artistiek project.

Ook de ruimtes waar Kifleyesus zijn 'basismateriaal' verzamelt, maken voor hem dus deel uit van het begrip 'atelier'. Maar uiteraard worden de uiteindelijke werken in zijn kelderatelier of in zijn 'salonatelier' afgewerkt.

 

Leven en werken lopen bij de kunstenaar duidelijk samen. Living-salon en werkruimte vormen een twee-eenheid. Alleen de ruime woonkeuken lijkt aan de artistieke drift te ontsnappen, al heeft het oudste zoontje van het gezin hier al een eigen tekenhoekje verworven.

 

 © Ermias Kifleyesus (detail)

 

 

Tussen al die beeldende activiteiten laat Delphine DUTOIT (Mevrouw Kifleyesus) zich evenmin onbetuigd op het artistieke vlak, al liggen haar prioriteiten in de wereld van woord en theater. Naast haar lesopdracht in de Academie voor Muziek en Woord (Sint-Agatha-Berchem),waar ze toneel en dramatische expressie onderwijst voor een publiek van 8 tot 20 jaar, is ze sterk bezig met theaterproducties voor kinderen en jongeren.

Maar ook de wereld van manlief is daarin blijkbaar nooit ver weg. Zo is er een voorstelling voor kleuters (Geknipt / Sur Mesure) rond abstracte kunst of theater voor pubers waarin het thema 'jongeren en de stad' aan bod komt.

 

Ermias Kifleyesus met Ethiopische en Delphine Dutoit met Westvlaamse roots, wonen en werken bewust in en met de grootstad Brussel, al lijken ze hier in hun huis op een rustig eiland te verblijven (met het stedelijk sociaal weefsel als werkterrein en ervaringsgebied binnen handbereik)

 

Ermias Kifleyesus dook vorig jaar ook nog op in Waterschoenen tijdens tentoonstellingen bij Marion de Cannière in Antwerpen: 'Dreaming of the South' en 'The Gunshot'.

 

 

http://ermiaskifleyesus.com

 

 

 Ermias Kifleyesus vertelt over zijn werk...

http://vimeo.com/44385968

 

 

'Geknipt Sur Mesure', een voorstelling van de vzw Magrove/Tentactile...

een impressie

 http://vimeo.com/18546903

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

 

 

 

Vrienden van het S.M.A.K. op atelierbezoek bij Stijn ANK in Astene

Op zondag 23 juni 2013 trotseerden een aantal 'Vrienden van het SMAK' (begeleid door Griet Van de Velde, drijvende kracht van deze vereniging) de dreigende en soms wat 'lekkende' wolken voor een fietstocht van het SMAK naar de idyllische Leieboorden in Astene, waar beeldhouwer Stijn ANK langs die Leieoever een groot atelier betrekt.

Dit bezoek lag in het verlengde van zijn opgemerkte interventie in de Kunst Nu - ruimte van het museum, waar hij een jaar geleden zijn sculptuur 'Interval' presenteerde. Deze fel gesmaakte tentoonstelling resulteerde bovendien in de vraag om voor de 'Vrienden van het SMAK' een EDITIE te maken.
In tegenstelling tot de andere edities (meestal op 100 ex.) werd dat, rekening houdend met de aard van het werk en de instelling van de kunstenaar zelf, slechts een beperkte realisatie van drie exemplaren.

De aanwezige vrienden kregen van Stijn ANK eerst een rondleiding met (vanzelfsprekend) een deskundige uitleg over oorsprong en evolutie van zijn werk en de technische achtergronden. De kunstenaar trok zelfs even letterlijk het gordijn open om de aanwezigen een blik op zijn vroege werken te gunnen.

Hij had het onder meer over de 'leegte' die hem als (van oorsprong) architect al zo bezig hield.

Het 'moment suprême' begon ongetwijfeld toen hij van outfit veranderde om de derde en laatste wandsculptuur voor de 'Vrienden' te gieten in de klaarstaande mal.

 In onderstaand fotografisch verslag kunt U het bezoek in verschillende stappen volgen.
 

Stijn Ank stelt zichzelf voor

 

De basisgedachte achter 'Interval' even geschetst

 

Een doorkijkje in het atelier van Stijn Ank

 

Bij de 'poort' van Ename

 

Even een blik achter de schermen

 

In een ander pak voor het 'echte' werk

 

Nog even de gietvorm checken op kiertjes 

Basismateriaal en kleurstof goed mengen 

Bijna klaar voor de laatste laag

 

De laatste loodjes

 

Multiple 3 van sculptuur 14/2013 is klaar

 

 

Voor 'WATERSCHOENEN' is Stijn Ank natuurlijk geen onbekende.

De hierna vermelde links zullen U een omvattend beeld van deze boeiende kunstenaar bezorgen.

In februari 2010 dook hij hier naar aanleiding van de tentoonstelling 'Chipka' in Kunstencentrum Netwerk (Aalst) op. In februari 2011 kon ik hem als 'koorddanser tussen architectuur en sculptuur' voorstellen tijdens een bezoek aan zijn opmerkelijke woning en zijn atelier. In september 2011 ontmoetten we hem opnieuw tijdens 'Ename Actueel Sediment'. In juli 2012 volgde dan de presentatie van 'Interval' in het SMAK en in maart 2013 het artikel rond de 'Young Artist Edition' de Vrienden van het SMAK.

 

Tot onze grote vreugde konden we nu weer over de schouder van de bezoekers meekijken tijdens dit atelierbezoek.

 

WATERSCHOENEN houdt U zeker verder op de hoogte van de verdere evolutie in de carrière van Stijn Ank en in het najaar plannen we een uitgebreid artikel over doel en werking van de 'Vrienden van het SMAK'.

 

 

Op de Leieoever voor het atelier... een getuige van het tentoonstellings-

parcours 'Efemeer'

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

 



Katelijne De Corte en Harlinde De Mol bij G14 (Gent)

 

 

 Twee meisjes aan het werk
ze maken tekeningen
hier in hun atelier
dromen ze van publiek

Twee meisjes in de stad
ze tonen tekeningen
voelen zich hier wat vreemd
maar tegelijk zo blij


(Vrij naar Raymond Van het Groenewoud)

U mag gerust even meezingen...


De kelderruimte van Galerie G14 pal tegenover de Sint-Baafskathedraal is tot 25 april een kleine thuishaven voor de tekeningen van Katelijne DE CORTE (°1977) en de aquarellen van Harlinde DE MOL (°1984).

Allebei onderzoeken ze in hun werk het menselijk bestaan via het lichaam als subject en object. Deze zoektocht levert weliswaar eigen benaderingen op, maar niettemin sluiten deze beide oeuvres (in voortdurende evolutie) op magische wijze bij elkaar aan.

Bij Katelijne De Corte is het pure, zoekende tekenen iets als ademen, eten,... een activiteit die haar helpt te leven.
Onlangs waren we te gast in haar atelier. Binnenkort mag U dan ook een verslag van dit bezoek en een ruimer portret in WATERSCHOENEN verwachten.
In deze tentoonstelling verschijnt een mooie selectie uit haar talloze tekeningen van 'zoekende' vrouwen. En kijk... ze heeft zelfs één van onze favorieten meegenomen.

Tekening van Katelijne De Corte

(met omgevings-lichteffecten)

Harlinde De Mol toont hier schitterende aquarellen (met een vleugje mixed media) van mannelijke en vrouwelijke figuren in meestal 'wankel' of 'gekwetst' evenwicht. Dit zijn werken die ze nu zelf met een zekere afstandelijkheid of objectiviteit kan bekijken, terwijl ze inmiddels verder geëvolueerd is naar een picturale wereld van echte 'mixed media' met tekening, aquarel, collage,..., waarin ze het menselijk lichaam als het ware gaat ontleden op een (vreemd genoeg) tegelijk stripmatige maar niettemin heel subtiele manier.

Aquarellen van Harlinde De Mol

Terwijl Katelijne De Corte via de vrouwelijke vormen tot  het 'innerlijke' probeert door te dringen, keert Harlinde De Mol de mens als het ware (letterlijk) binnenstebuiten.

De dames waren vorig jaar ook al eens samen (met het collectief 'Beeldruim') aan de slag in HUSET (Gent).



Deze tentoonstelling loopt tot 25 april 2013
in

G14
Limburgstraat 14
9000 GENT

donderdag - vrijdag: 12 - 18 uur
zaterdag - zondag: 11 - 18 uur

www.G14.be

 
© Artspotter voor WATERSCHOENEN



Op bezoek bij NUCLEO vzw, de Gentse 'atelier provider'

In oktober 2008 lieten we U in WATERSCHOENEN  voor het eerst kennismaken met de vzw NUCLEO, naar aanleiding van de ‘Open Ateliers’ in Gent.

http://waterschoenen.blogspot.com/2008/10/open-ateliers-2008-in-gent.html

De volgende jaren viel de naam NUCLEO regelmatig in deze kunstblog tijdens bezoeken aan kunstenaars of tentoonstellingen.

“Het is de hoogste tijd voor een nadere kennismaking”, dachten we onlangs. Dus trokken we naar het voormalige begijnhof in de Gentse Lange Violettestraat, waar het ‘hoofdkwartier’ van de vereniging gevestigd is. Als decor voor een werkomgeving zijn er minder fraaie plekken te bedenken. Bovendien is deze oase van rust midden in de stad, vlakbij het Zuidpark gelegen.

Begijnhofkerk O.LV. Ter Hoye

We ontmoetten er Marjoleine MAES, coördinator en zakelijk leider en Sara PEETERS, stafmedewerker van NUCLEO. Vanuit hun begijnenhuisje verzorgen deze dames met het nodige enthousiasme de dagelijkse werking van deze ‘atelier provider’ voor hoofdzakelijk beeldende kunstenaars in Gent. Zij zijn het gezicht en het contactpunt, maar samen met hen profileert zich ook een Raad van Bestuur met specialisten die namens het culturele, stedelijke, juridische, bouwtechnische,… vlak de werking mee bepalen en ondersteunen.

NUCLEO is in 2001 ontstaan vanuit de nood aan betaalbare en kwaliteitsvolle ateliers voor kunstenaars in het Gentse. Enkele kunstenaars lieten hun oog vallen op de vervallen huisjes in het Begijnhof van de Lange Violettestraat. Uit de actie van enkelen bleek de nood van heel wat anderen. Voor NUCLEO lag meteen een stevige opdracht klaar als middelpunt, kern of kloppend hart in de zoektocht naar en ontwikkeling van meer en betere ateliers.

De basisopdracht is tot vandaag de ontwikkeling van ‘kwaliteitsvolle en betaalbare ateliers voor beeldende kunstenaars in Gent en omgeving’. Daarvoor moet Nucleo uiteraard kunnen rekenen op partners die leegstaande gebouwen ter beschikking stellen.

In de Leopoldskazerne

NUCLEO beoogt ‘een publiek van professionele, zowel jonge en pas afgestudeerde als erkende kunstenaars uit verschillende disciplines, die een carrière aan het uitbouwen zijn’. De betrokken kunstenaars kunnen dan beschikken over een betaalbare ruimte met de nodige faciliteiten. Tegelijk blijven ze op die manier Gent als uitgangsbasis gebruiken, meteen een extra troef voor de artistieke uitstraling van de stad. De vraag vanwege de kunstenaars is steeds groter dan het aanbod. NUCLEO  is dan ook constant op zoek naar nieuwe locaties.

Convent H. Begga in O.L.V. Ter Hoye

Momenteel beheert NUCLEO ateliers op drie hoofdlocaties: het Begga Convent (2001), de Infirmerie (2006) en het Convent Huyshove (2010) (waar nu ook het secretariaat gevestigd is) in het O.L.V. Ter Hoye Begijnhof; een vleugel van de Leopoldskazerne vlakbij het Citadelpark (2006) (waar in een andere vleugel ook het HISK gevestigd is) en sinds 2010 een vleugel van de voormalige Nijverheidsschool /KTA in de Lindenlei (achter het gerechtsgebouw in het stadscentrum).

Op die laatste plek bezochten we in december 2011 de tentoonstelling ’10 jaar Nucleo – De Connectie’ met werk van 54 kunstenaars.

http://waterschoenen.blogspot.com/2011/12/10-jaar-nucleo-de-connectie-in-gent.html

Tentoonstelling 2011

Dat brengt ons meteen bij de tweede pijler in het beleid. Naast de creatie van de voorwaarden voor het recht op artistieke vrijheid van ‘haar’ kunstenaars (door het ter beschikking stellen van ateliers), heeft de vereniging ook oog voor het sociale en artistieke netwerk. Bovendien wordt gewerkt aan de voorziening van gemeenschappelijke productiefaciliteiten, zoals een etspers of keramiekoven.

De vereniging wil de kunstenaars een publiek forum bieden door de organisatie van tentoonstellingen en open ateliers, waar zowel de contacten met ‘decision-makers’ uit de sector van de beeldende kunsten als de confrontatie met de toeschouwers van belang zijn.

Na een periode van jaarlijkse ‘open ateliers’ werd vanaf 2009 gekozen voor afwisseling met groepstentoonstellingen. In dat jaar werden Philippe Van Cauteren en Sjoerd Paridaen als curatoren uitgenodigd voor een project, waarbij de kunstenaars uitgedaagd werden om hun werk op een bescheiden formaat (A4) uit te voeren: een confrontatie met een genormaliseerd papierformaat  als verbindende factor tussen zoveel artistieke visies. De tentoonstelling ‘De collectie’ werd in december 2009 voorgesteld in een tijdelijk leegstaande ruimte naast de Vooruit.

Tentoonstelling 2009

In oktober 2010 was het dan weer tijd voor het initiatief ‘Open Atelier’, opnieuw  een uitgelezen kans voor de talloze toeschouwers om zowel de locaties als de residerende kunstenaars en hun werk te leren kennen. In 2011 was met ‘De connectie’ de tweede grote groepstentoonstelling een feit. Het verslag in Waterschoenen biedt U een overzicht inzake inhoud en sfeer.

Bij NUCLEO zitten ze natuurlijk niet stil. Dus zullen in het najaar van 2012 de kunstenaars alweer de deuren van hun ateliers openzetten.  In afwachting kunt U steeds terecht op de website van de vereniging voor een overzicht van de kunstenaars die hier een atelier betrekken en de velen die hier de voorbije jaren gepasseerd zijn. Bij de meesten kan je feilloos doorklikken naar hun persoonlijke pagina voor een nadere kennismaking in woord en beeld.

Kunstenaars of culturele organisaties ( momenteel biedt Nucleo onderdak aan ‘Artcinema OFF off’ en 'Le Monde Dumas' ) op zoek naar werkruimte vinden op de site onder ‘Toewijzingsbeleid’ de hele procedure met voorwaarden, mogelijkheden en aanvraagformulier.

Herinnering aan een atelierbezoek

Op

 www.nucleo.be

staat verder alles wat U over dit initiatief misschien wel zou willen weten, maar nooit hebt durven vragen.

 Bovendien staan alle medewerkers U daar met hun mooiste glimlach op te wachten.