Zoeken in deze blog

zondag 4 juli 2010

'BETONROT' in De Markten (Brussel)

Een schitterende, sobere tentoonstelling maken in een dito ruimte is lang niet zo vanzelfsprekend als het misschien lijkt. Toch is het precies dat wat de kunstenaars van de groep BETONROT gedaan hebben.

De kernleden Jo De Smedt, Ludwig De Wolf en Lander Loeckx nodigden ook Marie-Thérèse De Clercq en Stefaan Vermuyten uit als gasten voor dit project.

Naast een gemeenschappelijk fotoproject beschikken de kunstenaars in deze ruimte elk over een eigen zaal.


(c) Stefaan Vermuyten

Stefaan VERMUYTEN is een kritische, maar met milde humor gezegende schilder "die door zijn werk het onzichtbare zichtbaar maakt", terwijl hij toch hard zijn best doet om het geschilderde onherkenbaar te houden. Je stopt hem als schilder niet zomaar in een vakje. Soms lijkt hij te werken in een (abstact) expressionistische stijl. Dan weer creëert hij een afstandelijk quasi-realistisch beeld of pakt hij uit met die twee aan 'Zen' refererende werken (het ene met rood en roze, het andere met blauw en een centrale, rode, vertikale streep) die mij onvermijdelijk naar het werk van René Guiette terugvoeren.
De ironische geladenheid toont zich ontegensprekelijk in bovenstaand schilderij 'Comment décorer sa maison'.
Stefaan Vermuyten is een schilderkunstige omnivoor die zijn artistieke vrijheid met hand en tand lijkt te verdedigen, wars van trends, modes en artistieke circuits.


(c) Marie-Thérèse De Clercq
Marie-Thérèse DE CLERCQ is een fotografe van het zwart-witte beeld die ongetwijfeld het werk van illustere voorgangers als Man Ray of Raoul Ubac kent. Ze toont ook verwantschap met Julien Coulommier, maar bovenal creëert ze met een grote subtiliteit een sterk persoonlijk oeuvre . Ze leert ons kijken in een wereld van gemixte beelden, waar niet alleen heden, verleden en toekomst elkaar ontmoeten, maar waar ook droom en werkelijkheid tot een nieuw geheel versmelten.

(c) Lander Loeckx

Lander LOECKX is een fotograaf van een totaal andere aard. Zijn "fascinatie voor de technische essentie van het medium" leidt tot een fundamenteel oeuvre.
Doordringend tot de bouwstenen van de digitale fotografie creëert hij als een hedendaagse Mondriaan uitgepuurde beelden met kleurvlakken tegen een witte of zwarte achtergrond.
De grens tussen grafiek en fotografie is flinterdun geworden.


(c) Ludwig De Wolf

Ludwig DE WOLF is de enige van de vijf wiens werk in twee verschillende zalen hangt, netjes aan beide zijden van dezelfde muur. Rekening houdend met de aard van het werk lijkt me dat geen toeval.
In de drie grote, in hoofdzaak witte schilderijen aan één kant is de zoektocht naar vorm en inhoud bijzonder intens 'getekend' (zelfs gekrast) in de materie.
In de combinatie van kleine werken in zwart en wit (zie foto) aan de andere kant zijn de delen van de te volgen weg veel duidelijker, al zijn de aansluitingen moeilijk en blijft de richting onbestemd (The only way is UP, maar er zijn kruispunten en diagonalen...verdwalen blijft mogelijk).


Jo DE SMEDT is aan zet met zijn herkenbare beeld-woordenschat die hij put uit strips, comics, reclame,... beelden allerhande die hem boeien en aanzetten tot het creëren van scherp getekende combinaties in een drukke bladvulling met uiterlijk speelse, maar toch van maatschappelijk commentaar voorziene taferelen.
Net zoals in zijn meest recente individuele tentoonstelling bij Galerie De Ziener stelt hij ook nu uitdrukkelijk: "Kultur, daar zit toch eigenlijk niemand op te wachten!". Hier heeft hij het overigens woord voor woord op het glas van de tentoongestelde lijsten geschreven.
Vertrekkend van links laat hij ook in de tekeningen (zoals gewoonlijk) geschreven 'boodschappen' achter: LIEBE, eat me, PAS IDEALE, must die, Finesse, Viva la bimbo, Earn a week in art, Is you future secure?, Don't believe everything you drink,... om te eindigen in pure tekenfilmstijl met 'That's all Folks !'
Maar dat laatste is bijzonder voorlopig, want intussen toont Jo De Smedt alweer ander nieuw werk in de zomertentoonstelling 'FAKE !' te Aalst en straks ook in het project 'Façades et intérieurs' in Paraza (Zuid-Frankrijk).

*
Naast de individuele presentaties toont de gezamenlijke activiteit van BETONROT zich nog in wat overblijft van de installatie met foto's. Elke kunstenaar maakte 20 foto's met een wegwerpcamera. Tijdens de vernissage konden de aanwezigen die via een 'altijd prijs'-tombolasysteem verwerven.

*


Nog even napraten op de Oude Graanmarkt

De tentoonstelling loopt nog tot 11 juli 2010 in
CC De Markten
Oude Graanmarkt 5
1000 BRUSSEL

di-zo: 12-18 uur


www.betonrot.be
www.demarkten.be

zaterdag 26 juni 2010

'ADEMEN' met Marc MAET in Galerie De Ziener

Jan De Smedt van Galerie De Ziener is nog steeds een gedreven galerist die 'zijn' kunstenaars niet alleen toont en vertegenwoordigt, maar die ook steeds klaar staat om hun leven en werk te duiden.
Met Marc Maet staat hij voor een dubbele opdracht, aangezien de kunstenaar in 2000 zelf uit het leven stapte en zijn werk wellicht in bredere kringen (en zeker bij een jongere generatie) wat uit het beeld verdwenen is.

Het gele schilderij 'Ademen' in het tuinpaviljoen vormt het uitgangspunt van de tentoonstelling met dezelfde titel: 'ademen ademen ademen... of niet'. Het is zowat een samenvatting van een leven met ups en downs, van een vroege, bijzonder uitbundige erkenning als kunstenaar tot een even verregaande terugval. Het succes van de jaren tachtig bleef niet duren. Marc Maet geraakte op de achtergrond, maar bleef (ondanks de verbittering) toch in zijn atelier aan de slag.
Het boek dat in 2008 verscheen, onder impuls van zijn vrouw en de vzw Vrienden van Marc Maet, kreeg niet voor niets als titel: 'Ik woon in de schilderkunst'.

Net zoals zijn generatiegenoot en collega-kunstenaar Thierry De Cordier ooit schreef: 'Je n'ai absolument rien à voir avec le XXème siècle', was ook Marc Maet blijkbaar in de verkeerde eeuw geboren. Hij had wellicht meer voeling met de XIXe eeuw, maar kende en bewonderde ook zijn moderne klassiekers in de kunst, zoals Magritte, Picasso, Van Gogh, Broodthaers en Picabia. In zijn werk vind je overigens heel wat verwijzingen naar zijn grote voorbeelden.

Het schilderij met de tekst 'Heden ik, morgen U' verwijst naar zijn moeilijke relatie met de kunstkritiek. Terwijl hij in eerste instantie de hemel ingeprezen was, werd hij nadien doodgezwegen.
Ook zijn leven en gedachten leken zich tussen uitersten te bewegen.
Let maar op het schilderij met de opeenvolging van de woorden 'overal' en 'nergens' of dat andere werk 'Que?' waarin een doodshoofd en Mickey Mouse elkaar in wankel evenwicht houden...


'Had die aan het kruis ook grillen, twijfels of demonen of keek hij gewoon televisie ?'

Schilderen bleef voor Marc Maet tot het einde de meest efficiënte vorm van ademen. Hij kon niet zonder. Als vakman kon en durfde hij experimenteren met vormen, kleuren, beelden en woorden.


U kunt vandaag en morgen, telkens van 15 tot 18 uur nog gaan kijken bij Galerie De Ziener, Stationsstraat 55 in Asse

www.deziener.be


Hadelijn Dewilde & Haro Wijnsouw bij galerie c. de vos in Aalst

Hadelijn Dewilde werkt met natuurlijke materialen als vilt, wol, leder, koraal,... en bouwt met die elementen aan een wereld vol harmonische objecten. Onderdelen worden aan elkaar genaaid, ingekleed met kantwerk of verbonden met lederen strengen. Zo creëert ze pure beeldende poëzie waarmee ze alle zaaltjes van de benedenverdieping in een rustige schoonheid onderdompelt.
(c) Hadelijn Dewilde
Op de bovenverdieping laat Haro Wijnsouw zich als schilder van minuscule paneeltjes ook rechtstreeks door de natuur inspireren, nu eens als enigszins afstandelijk landschappelijk gegeven en dan weer als intens geconcentreerde studie van groeiprocessen. Hij wil een levende natuur schilderen. Soms wordt zijn schriftuur gedomineerd door de gekrulde lijn die ook Van Gogh zo magistraal neerzette. Op de piepkleine schilderijtjes van Wijnsouw is de intensiteit van deze toepassing minstens even indrukwekkend.

(c) Haro Wijnsouw

Bij Galerie c. de vos
Oude Gentbaan 295-297
9300 AALST
enkel nog op zaterdag 26 juni van 14 tot 18 uur en op zondag 27 juni van 10.30 tot 13.30 uur.

vrijdag 25 juni 2010

Nueva tripulación para el 'Pequod' in TEA (Santa Cruz de Tenerife)

In de tentoonstellingszalen van TEA vind je een overzicht van werken uit de schitterende collectie hedendaagse kunst van de 'Fundación La Caixa'.


De titel 'Nueva Tripulación para el Pequod' (Nieuwe bemanning voor de Pequod) alludeert op de boot van kapitein Ahab in het boek 'Moby Dick' van Herman Melville.

Net zoals de bemanningsleden van het schip vormen de verschillende kunstenaars een geheel van uiteenlopende visies en benaderingen, waarin zowel de individuele als de collectieve inzet een rol spelen.

De kunstenaars exploreren, absorberen, (re-) creëren elk op hun manier de (een) werkelijkheid en presenteren die aan de toeschouwers.



We lieten ons onder andere 'verleiden' of inspireren door Antoni Abad met een video-installatie, waarin een naakte koorddanser, middels een projectie op het plafond, zich boven ons beweegt.
Baselitz, Basquiat en Penck in één zaal: het blijft indruk maken!
Een ontmoeting met een 'Conversation Piece' van Juan Muñoz zorgt nog steeds voor een bevreemdend gelukkig gevoel.
Een video met het steeds opnieuw met water getekende zelfportret van Oscar Muñoz is bepaald indrukwekkend.
Als je dan ook nog werk van o.a. Gerhard Richter en Cindy Sherman voorgeschoteld krijgt...
Nog tot 3 oktober 2010
in TEA
Avda. de San Sebastián 10
38003 Santa Cruz de Tenerife
Tenerife.Canarias
di - zo: 10 - 20 uur

donderdag 24 juni 2010

PICASSO en de oorsprong van 'Les Demoiselles d'Avignon' in TEA (Santa Cruz de Tenerife)

In de tentoonstellingszaal C van de 'Tenerife Espacio de las Artes' (TEA) loopt nog tot 22 augustus 2010 een tentoonstelling rond het ontstaan van 'Les Demoiselles d'Avignon' (1907), het sleutelwerk van Pablo Picasso tot het kubisme en een totaal nieuwe kijk op de moderne schilderkunst.


Via twee uitgangspunten schetst deze tentoonstelling de ontstaansgeschiedenis van dit werk.
Net als vele anderen werd Picasso rond de eeuwwisseling sterk aangetrokken door de 'primitieve', vooral Afrikaanse kunst. Zijn atelier in de Parijse Bateau-Lavoir werd al snel het toneel voor zijn verzameling.
In deze tentoonstelling worden een twintigtal gelijkaardige beelden uit de 'Colección Tribal Ready' getoond.
Het tweede uitgangspunt en meteen het tweede luik van de tentoonstelling is een simpel schriftje of schetsboekje (Cuaderno n° 7) van Picasso zelf. De bladen met schetsen worden hier op originele en krachtige wijze tentoongesteld en leiden ons, telkens in samenspraak met de aanwezige beelden en maskers, zaaltje per zaaltje naar het einde van de tentoonstellingsruimte.
Gedurende de hele wandeling krijg je een blik op 'Las señoritas de Avignon' in de verte. Pas op het einde wordt duidelijk hoe eenvoudig, maar ingenieus het totaalbeeld gecreëerd is.
Tot 22 augustus 2010
in TEA
Avda. de San Sebastian 10
38003 SANTA CRUZ DE TENERIFE
Tenerife.Canarias
di - zo: 10 - 20 uur