Jean-Marie BYTEBIER bij (re)D gallery (Antwerpen)

Jean Marie Bytebier


NATURE IS
-
IMMIGRATION
-
IS NATURE

Wie dezer dagen het woord 'immigration' gebruikt in welke context dan ook, zal zich meteen geconfronteerd zien zowel met positieve als negatieve connotaties, al is onverschilligheid misschien nog het grootste gevaar. Maar in de context van deze tentoonstelling en het werk van Jean-Marie Bytebier krijgt de term een speciale betekenis.

De kunstenaar omschrijft zijn stelling als volgt:

"Alles op aarde is voortdurend in beweging. Niets behoudt er een vaste en onveranderlijke vorm en onze gevoelens, die zich aan uiterlijk zoeken hechten, zullen dus onvermijdelijk eveneens veranderen en verdwijnen."

De 'theoretische' landschappen van Jean-Marie BYTEBIER (°1963) mogen dan al geïnspireerd zijn door de natuur, toch zijn het geenszins bestaande landschappen. Het zijn schilderijen die ons de illusie van een landschap of een bos bezorgen. Toch staan ze symbool voor een levende werkelijkheid. 

"Het bos is niet het decor, maar de geschiedenis zelf. Bossen van tijd".

Wat bij het binnenkomen in de galerie wel opvalt is de duisternis in de grote schilderijen. Het lijkt erop dat het licht teruggedrongen wordt naar de uithoeken.
Met dergelijk werk mocht hij de voorbije zomer in het Raveelmuseum het parcours van de 'Biënnale van de Schilderkunst' afsluiten in confrontatie met een 'echt' landschap van Hippolyte Boulenger (1837-1874).

In 2011 beschreven we in Waterschoenen (17 november) zijn tentoonstelling 'Interstice' bij Galerie Van De Weghe - nu (re)D -, waarbij hij in zijn werken meer tussenruimte, doorgang, opening, licht toeliet. Hij maakte centrale openingen in het landschap.

Jean-Marie Bytebier

It's a perfect day tot fly (r), 2018, acrylic on canvas, 180 x 150 cm

A labyrinth of time (l), 2018, acrylic on canvas, 180 x 130 cm

"Schijn en misleiding worden voor de zuiverste waarheid gehouden, terwijl de werkelijkheid fabelachtig is. Als de mensen voortdurend alleen realiteiten konden observeren en zich niet lieten misleiden, zou het leven in vergelijking met de dingen die we kennen als een sprookje zijn, als Duizend en één Nacht."

Henry David Thoreau

In het achterste gedeelte van de galerie hangen kleinere werken waarin de duisternis meestal achterwege blijft en soms plaats maakt voor efemere, maar niettemin getroebleerde 'hemels'.

Jean-Marie Bytebier

A labyrinth of time

2018

Acrylic on canvas mounted on wood

40 x 30 cm

Tot 12 januari 2019

in

(re)D gallery

Mechelsesteenweg 4

2000 ANTWERPEN

donderdag tot zondag: 14 - 18 uur

redgallery.be

© Art Spotter / Waterschoenen

Maryam Najd met 'The Aesthetics of Sin' bij (re)D. gallery (Antwerpen)

Maryam Najd

The Aesthetics of Sin

15 April - 19 May 2018

Open - Thursday till Saturday 2-6 p.m.

(re)D. gallery
Antwerp

redgallery.be

Maryam Najd - Fear and trembling (2018) - oil on canvas - 81x61cm

There are few recurring battlegrounds of culture like that of the body. (...) Representations of gender, sexuality, femininity and the woman’s body in particular, not just in mass media, but also in art, remain a divisive area between typical dichotomies of ‘free expression’ and ‘censorship’, historically determined and policed through competing paternalisms. (...)

The core of the issue, you might say, is around the understanding of what and where ‘freedom’ is. Something earned? Something imposed? Something universal? Something absent? Something personal? We can see such a thing as the tolerance of an image of a nude occurring, or not, depending on the context. Nudes are of course very much part of the historical Western tradition and its canon. But their presence varies greatly across time and geography. In many other regions and traditions around the world, including various Islamic cultures, the nude is inhibited due to codes of modesty. In fact, depictions of all sentient beings might be inhibited under laws of Aniconism, in favour of calligraphic text and geometry. It thus follows that artistic training in such a context can follow prohibition of image-making with the nude as its subject, often regulated by state or religious forces. What happens when one’s conditions of practice are changed for that of another?

Typically working in series, Maryam Najd has made several new paintings for her exhibition titled The Aesthetics of Sin, which follow in this longstanding historical artistic mode of the human nude. (...) The nude paintings place the depicted individuals on a dark ground. Their bodies have a low luminosity. They are not eroticised bodies per se, but still perhaps susceptible to a sexualised gaze. Layered washes of colour half-veil the nudes, suspending them between sharp visibility and being drawn into the darkness of the void. There is a tension that holds the images; they have a kind of in-between-ness – between figuration and monochrome, between sensuality and restraint. With these paintings, Najd point us towards a grey area, where the typical contentions possess more ambiguity. Perhaps the speculative dimension of art could offer a space of negotiation, rather than one of conflict?

Nav Haq, Senior Curator at M HKA – Museum of Contemporary Art Antwerp

(full text available on the website of (re)D. gallery)

EXTRA MUROS

Maryam Najd

Intersection: International Art & Culture

group show in celebration of the 25th anniversary of the

Arthur M. Sackler Museum, Beijing  

27.05 - 27.08.2018

DAMIEN DE LEPELEIRE met 'Friendly Fire bij (re)D gallery (Antwerpen)

Damien De Lepeleire

'Friendly Fire' 

Exhibition curated by Hans Theys

10 December 2017 - 13 January 2018

Open - Thursday till Saturday 2-6 p.m.

(closed on 30 December)

(re)D gallery
Mechelsesteenweg 4
2000 ANTWERPEN

www.redgallery.be

Damien De Lepeleire

Inferno's floor (Iron Mike) (2015) 

oil, acrylic and paper on canvas - 24x18cm

"Twee jaar geleden, tijdens een residentie aan de Academia Belgica in Rome, kreeg De Lepeleire (°1965) aandacht voor de schijnbaar louter ornamentele toevoegingen aan de architectuur van de middeleeuwen, de renaissance en de barok. Dit leidde tot een studie van marmeren vloeren (bijvoorbeeld de middeleeuwse cosmati) en de mozaïeken van de Romeinse oudheid. Een van de dingen die hem fascineren is hoe het gebruik van vierkante steentjes heeft geleid tot een visuele vereenvoudiging en een ontmoeting tussen kleur en geometrie die pas in de twintigste eeuw haar intrede heeft gedaan in de schilderkunst. ‘Inferno’s Floor’, de reeks collages die hieruit is voorgekomen, vormt zo een eerbetoon van de zogenaamd hogere kunsten aan de toegepaste kunsten en de ambachten. De Lepeleire reconstrueert antieke mozaïeken of verzint er nieuwe. Als meester-schaarhanteerder, die in 1997 pornografische foto’s uitvergrootte waar hij de afbeelding van de uitgestalde dames had uitgeknipt, of die jarenlang ‘pop-ups’ vervaardigde (opzwellende, uitgeknipte afbeeldingen van sculpturen), knipt hij fragmenten uit krantenpapier of kunsttijdschriften om ze in feestelijke schikking aan te brengen op een getint doek. Zo werpt hij een schuin licht op de patronen van marmeren vloeren, het hoofd van een ‘fauvistische’ antieke medusa of een strijdlustig poserende Mike Tyson. Dit is verbazend werk, lichtvoetig en serieus tegelijk, nauw verbonden met De Lepeleires vorige werk, maar wederom volstrekt nieuw en fris." 

Hans Theys