Zoeken in deze blog

vrijdag 9 december 2011

Paul Morez met 'Shadows' bij Galerie De Ziener in Asse

Paul MOREZ (°1953) heb ik sinds enige tijd leren kennen als een rustige man, die de wereld graag vanop enige afstand lijkt te bekijken. Zijn werken, die ik mondjesmaat te zien kreeg, beschouwde ik als een afspiegeling van die instelling: doordacht, gestructureerd, evenwichtig, in rustige toonaarden van grijs tot zwart, met toch af en toe een morbide tintje in de vorm van een doodshoofd. Maar misschien is dat laatste gewoon een teken van realiteitszin.
In de groepstentoonstelling van mei dit jaar in De Ziener werd één van zijn schilderijen meteen bij binnenkomst opgevoerd in combinatie met werk van twee overleden kunstenaars: Marc Maet en Patrick Merckaert.

(c) Paul Morez

In de huidige solotentoonstelling wordt dit 'grijze' beeld ten dele bevestigd, maar ook grotendeels bijgesteld door een (alweer streng gestructureerde) explosie van felle, primaire kleuren. Maar daarover straks meer...

Na studies in de Koninklijke Academie en het Nationaal Hoger Instituut te Antwerpen, legde hij vanaf 1979 individueel en in groep een druk tentoonstellingsprogramma af, ondermeer met generatiegenoten als Marc Maet, Philippe Vandenberg of Thé Van Bergen.
In 1992 was hij vertegenwoordigd in de spraakmakende tentoonstelling 'Modernism in Painting' (Oostende: PMMK).
Inmiddels is het wel 10 jaar geleden sinds zijn laatste individuele tentoonstelling. Maar de kwaliteit die we vandaag voorgeschoteld krijgen, maakt het lange wachten absoluut de moeite waard.

(c) Paul Morez

Paul MOREZ schildert in wezen 'Stillevens', maar dan wel op een haast wetenschappelijke, geometrische, maar niettemin gevoelige wijze.
Stel U een aantal surrealistische 'stillevens' van René Magritte voor, voeg daarbij een stevige portie met de beeldtaal van Giorgio de Chirico en hou het kleurenpalet van De Stijl en meerbepaald de vormentaal van Georges Van Tongerloo in gedachten. Dan krijgt U alvast een idee van wat U te wachten staat.

Bedenk dat deze schilderijen het gevolg zijn van zuivere waarneming. De schilder bouwt zijn 'stillevens' met elementen uit zijn collectie: gipsen of houten vormen, al dan niet geometrisch, sokkels, spiegels, doodshoofden of klassieke 'koppen',... . Door ze scherp te belichten vanuit één bepaalde hoek creëert hij een sterk afgelijnd schaduwspel. Een nauwgezette en schilderkunstig perfecte weergave zorgt voor het eindresultaat.

(c) Paul Morez

In de eerste kamer worden we meteen verwelkomd door een wit konijn, dat een overigens vreemde schaduw op de lege ruimte achter zich projecteert. De kunstenaar zal me de vergelijking hopelijk niet kwalijk nemen, maar ik zie het als een soort zelfportret: toonbeeld van uiterlijke rust, maar innerlijk bijzonder alert en klaar om er bij het minste gevaar vandoor te gaan.
Links volgt een mooi gecombineerde reeks van kleine schilderijen, waarin zwart, grijs, wit, kleur, geometrie, een doodshoofd en subtiele opstellingen elkaar in evenwicht houden.
In het tuinpaviljoen worden we aangenaam overweldigd door een uitgepuurde, museale presentatie met individueel 'pakkende' werken.

Laat deze tentoonstelling niet aan U voorbijgaan. Dit is artistieke sterrengastronomie!

De tentoonstelling loopt nog tot en met 25 december 2011 op vrijdag, zaterdag en zondag van 15 tot 18 uur in
DE ZIENER
Stationsstraat 55
9400 ASSE

*
Op de verdieping kunst U ook nog een kijkje nemen in het werk van enkele huiskunstenaars, waaronder Werner CUVELIER, Marc MAET, Paul Gees of Jo DE SMEDT.

(Jo De Smedt met 'La vie quoi', een reeks van 15 prints op papier -A5 formaat- + een originele tekening, op 50 ex., genummerd en getekend - 100 Euro)

(c) Jo De Smedt: 'La vie quoi', 2011

Tijdens de finissage op Kerstdag 25 december vanaf 15 uur volgt dan de voorstelling van de jaarlijkse 'Premie' voor de 'Steunende leden' van Galerie De Ziener, dit jaar verzorgd door Paul GEES (onlangs nog te gast met de tentoonstelling 'Voorhangsels'). Het muurobject 'Drietand' (2011) is beschikbaar in 33 exemplaren, genummerd en gesigneerd door de kunstenaar.

Diezelfde dag wordt hier overigens ook het cahier 'Posture 1' rond het werk van Paul GEES, met teksten van Luk Lambrecht en Francis Smets voorgesteld. Posture 1 is een uitgave van Posture Editions, een project van Nikolaas Demoen en Katrien Daemers.

dinsdag 6 december 2011

10 JAAR NUCLEO: De Connectie in Gent

De vzw NUCLEO werd 10 jaar geleden opgericht als antwoord op de zoektocht door kunstenaars naar betaalbare en kwaliteitsvolle ateliers in Gent. De eerste initiatieven terzake gingen uit van de kunstenaars zelf, die een werkplek zochten en vonden in het Begijnhof van de Lange Violettenstraat. De implosie van aanvragen door andere kunstenaars resulteerde al snel in de oprichting van de overkoepelende organisatie NUCLEO.

Vandaag beheert NUCLEO 80 ateliers voor evenveel residerende kunstenaars. In de loop der jaren passeerden reeds meer dan 200 kunstenaars de revue. Daarnaast zijn nog eens 35 tijdelijke ruimtes beschikbaar.


Bovendien wil NUCLEO verder gaan dan het beschikbaar stellen van ateliers. De vereniging wil haar kunstenaars "artistiek uitdagen, hen productioneel ondersteunen en een publiek forum bieden".

Deze drie elementen werden in het verleden reeds gerealiseerd door een tentoonstelling of de organisatie van 'Open ateliers'.
De huidige jubileumtentoonstelling wijst met haar titel 'De connectie' precies op de functie van NUCLEO als verbinding, connectie, go-between tussen haar kunstenaars onderling en een ruimer publiek.
De gastcuratoren Frederik De Preester & Alan Quireyns speelden op hun beurt een rol als verbindingsmannen tussen de kunstenaars en hun kunstwerken om te komen tot een tentoonstellingsconcept, waarin linken gelegd worden tussen de kunstwerken en 10 citaten uit literatuur, poëzie en filosofie.


De stokoude gebouwen van het voormalige KTA aan de Gentse Lindenlei (nr. 38) vormen het perfect verweerde decor (al kwam daar nogal wat opruimwerk aan te pas) voor een tentoonstelling met werk van 54 kunstenaars.
Met het tentoonstellingsplan dat je in de grote zaal rechts bij de ingang meeneemt, kan je meteen in de gang naar achter het parcours volgen en de link tussen de kunstwerken en het betrokken citaat  bekijken. De nummers op de muur, net boven de plint, verwijzen naar het werk.

Het is natuurlijk niet de bedoeling dat we de hele tentoonstelling voor U beschrijven. Dat zou ons te ver leiden en bovendien moet U er echt zelf naartoe!
We nemen U wel mee op onze wandeling in woord en beeld en belichten daarin een aantal werken en hun makers. Tijdens Uw bezoek legt U vast ook andere accenten.


(c) Sarah Eechaut: gedwongen gedrongen, 2011

Meteen in de eerste kamer rechts van de gang worden we meegezogen in de sterk belichte foto van Sarah EECHAUT, die zich op schitterende wijze associeert met de 'belevende' tekst van Rainer Maria Rilke.

Laat U links daarvan ook inpalmen door de flitsende figuren in de video van Wim DE MAAT, die graag meedrijft op de filosofische golven van Ludwig Wittgenstein.

(c) Maaike Leyn: Vlucht, 2011

In de volgende kamer ontmoeten we meteen rechts Maaike LEYN, absoluut geen onbekende voor de lezers van WATERSCHOENEN. Zij associeert haar grote houtskooltekening (ik vermoed zowaar een 'vliegend' tapijt) met een fragment uit 'De Vreemdeling' van Charles Baudelaire.

(c) Mario De Brabandere: Kompositie met houten bouwvlakken nr. 14, 2011
(c) Simon van Parys: One, Desert Storm, 2011

Ik zal het maar meteen bekennen: ik heb een speciale band met het werk van Mario De Brabandere, van zijn meest eenvoudige geometrische vormen, over zijn 'vormpuzzels' (zoals hier) tot zijn uitgepuurde realistische tekeningen en schilderijen en zijn minimale sculpturale werk. Het verwondert mij geenszins dat hij zich hier inschrijft in de quote van Henry Miller: "Chaos is het woord dat we bedacht hebben voor een orde die we niet begrijpen".

Simon VAN PARYS maakt indruk met zijn 'One, Desert Storm', waarmee hij de quote van Charles Baudelaire mijns inziens nadrukkelijk koppelt aan de waarzin van de oorlog: "...Van je vaderland? Ik zou niet weten op welke breddtegraad dat ligt".

(c) Stéphanie Leblon: Raincap & Happy head, 2011

Stéphanie LEBLON grijpt je vast zoals ze dat met haar geschilderde figuren doet. Ze projecteert de geschilderde EN de lege delen uit haar werken mee in je hoofd. Sluit, samen met Haruki Murakami, je ogen en laat de beelden inwerken. Geluk zit, al was het maar voor even, in je hoofd.

(c) eric vande Pitte: Un deux trois, Marcelle c'est moi, 2011

De beeldentaal van Eric VANDE PITTE is hier in deze grote wandtekeningen tegelijk overweldigend en intiem. Hij biedt ons de mogelijkheid om 'through the looking glass' door te dringen in een sprookjeswereld waar alles mogelijk is.

(c) Mario Cauwels: Lazarus versus Icarus, 2011

De manier waarop Mario CAUWELS zijn werk associeert met de tekst van Georges Pérec, doet me onvermijdelijk denken aan de cultplaat van Zjef Vanuytsel met nummers als 'De zotte morgen' en 'Houten kop'. De intensiteit ligt bijzonder hoog.

(c) Dorien Van Bavel: 51° 13" 20' NB 4° 04" 15' OL, 2011

Een 'banaal' agrarisch landschap is door Dorien VAN BAVEL herschapen in een gigantische picturale parel. Dat ze aansluiting zoekt bij de tekst van Lewis Caroll, bewijst eens te meer dat de realiteit en de sprookjeswereld door een flinterdunne grens van elkaar gescheiden worden.

(c) Ann Decaestecker: spiegeling, 2011

Ann DECAESTECKER weet ons steeds weer te bekoren met haar fascinatie voor licht en duisternis, water, subtiele geluiden en telkens weer die zoektocht naar beschutting. Dat ze de tekst van Italo Calvino als referentie kiest, verwondert ons geenszins: "Zo ziet de reiziger twee steden als hij binnenkomt, één rechtop boven het water en één omgekeerd weerspiegeld".
Ik moet hier plots ook denken aan het begin van een boek van José Saramago: Het jaar van de dood van Ricardo Reis, waarin Ricardo Reis (heteroniem van Fernando Pessoa) vanuit Brazilië per boot in Lissabon aankomt en de stad in de regen ziet opdoemen.

(c) Cecilia Jaime: Untitled Filles, 2011 (detail)

Twee spiegels en enkele kleine 'meisjes' in polyester volstaan  voor Cecilia JAIME om op het niveau van de vloer haar plaats op te eisen in de nogal druk bezette en (letterlijk) tot de nok gevulde centrale ruimte.
Zij levert het bewijs 'that size does not always matter'...

(c) Gunther Moriau: De Zoeker, 2011

Gunther MORIAU zagen we  tijdens de Open Ateliers van 2008 in zijn atelier aan het werk met bijzonder 'down to earth'-sculpturen ( zijn betonnen afsluitingen). Hij intrigeert ons nu met zijn assemblagesculptuur 'De Zoeker', waarmee hij een filosofische samenwerking aangaat met Ludwig Wittgenstein. Moriau hoeft zich niet om te keren, want via zijn achteruitkijkspiegels heeft hij perfect zicht op de situatie achter zich, al staat hij hier wel met zijn rug naar de muur... of is ook dat geen toeval(?).

(c) Nicoline van Stapele: The artist in her own words (1), 2011

Nicoline VAN STAPELE volgen we in Waterschoenen al lang. Haar minimale omgang met minimale middelen zet haar deels op de lijn van Mario De Brabandere. Dat ze allebei de quote van Henry Miller gekozen hebben, kan dan ook geen toeval zijn.
Het geschreven statement "Ik ben er even niet", maakt Nicoline des te meer AANWEZIG.


De tentoonstelling loopt tot zondag 11 december 2011
Lindenlei 38 - Gent (voormalig KTA-gebouw)
maandag tot vrijdag: 14 tot 20 uur
zaterdag en zondag: 10 tot 20 uur

Zondag 10 december: finissage met performances om 20 uur en vanaf 23 uur feest 10 jaar NUCLEO

zaterdag 3 december 2011

TENDER BUTTONS, een ultieme expo in 'De Overpoort' te Gent

Voormalig studentenrestaurant 'De Overpoort' in de gelijknamige Gentse straat tussen het Citadelpark en het Sint-Pietersplein is gedurende veertig jaar het toneel geweest van het culinaire studentenleven om en rond de Gentse Universiteit.
Op de plek waar heel veel studentenhongers gestild zijn, waar wellicht heel wat liefdes geboren en/of ten onder gegaan zijn, komt na verbouwing een nieuw geheel aan studentenvoorzieningen. Maar eerst is er nog even tijd en ruimte voor hedendaagse kunst.

(c) Thomas Huyghe: Chandelier

Tot en met dinsdag 6 december 2011 (U moet er dus heel snel bij zijn) is het verder lege gebouw nu omgetoverd tot een gigantische tentoonstellingsruimte met werk van meer dan dertig kunstenaars die in de afgelopen tien jaar met Kunst-Zicht (de ruimte voor hedendaagse kunst van de UGent) samenwerkten.

(c) Wouter Decorte: Topos

Noteer bovendien de sideshow 'Invite Someone', waarin een nog jongere generatie kunstenaars (HISK & Co) aan bod komt.

De titel 'Tender Buttons' verwijst naar een werk van de Amerikaanse schrijfster, dichter en kunstverzamelaar Gertrude STEIN, die we misschien nog het beste kennen van haar krachtig geschilderd portret door Pablo Picasso en van haar bepalende rol in de Parijse kunstscene begin 20e eeuw.

(c) Els Vanden Meersch: Raume

Iedereen vernoemen is onbegonnen werk. Een uitgebreid plan met vermelding van alle kunstenaars is ter plekke beschikbaar. Meer info over het opzet en de deelnemers staat op www.kunst-zicht.be/uit.html.


(c) Lucie Renneboog: Stars in her eyes

Te bezoeken tot dinsdag 6 december 2011
elke dag van 12 tot 19 uur
in
Resto Overpoort
Overpoortstraat z/n
9000 GENT

(c) Alice De Mont & Elise Eeraerts
(Sideshow 'Invite someone')

vrijdag 2 december 2011

LINEART 2011 in Flanders Expo te Gent

Het waren alweer drukke tijden voor een 'kleine zelfstandige' als ARTSPOTTER. Gelukkig verscheen Uw dienaar flink uitgerust aan de start.
Woensdagavond was ik in het SMAK voor de preview van de nieuwe tentoonstellingen met o.a. Coming People, Wouter Feyaerts, Raak,... (hierover binnenkort meer). Bovendien wachtte de vernissage van 'Tender Buttons', de ultieme groepstentoonstelling in het voormalig studentenrestaurant Overpoort van de Gentse Universiteit.
Donderdagavond mocht ik opnieuw naar Gent voor de eerste indrukken op LINEART, gevolgd door een bezoek aan de tentoonstelling '10 jaar NUCLEO: de connectie'.

(c) Alain Biltereyst bij galerie c. de vos (Stand T 119)

Hierna volgt alvast wat info over LINEART. In een volgende bijdrage loodsen we U morgen door 'Tender Buttons'. Beide initiatieven lopen immers slechts tot dinsdag 6 december 2011.

In de bijgevoegde foto's nemen we U heel even mee door het eerste gedeelte van Lineart. Dan bent U alvast op dreef voor eigen ontdekkingen in de rest van de kunstbeurs.


(c) Francis Denys & Wannes Lecompte bij Galerie MX7 (Stand T120)

Lineart is al 30 jaar de Vlaamse kunstbeurs met een Belgisch en internationaal karakter. Dit jaar ligt ook een speciale focus op Japan, met een concentratie Japanse galeries achteraan in het tentoonstellingspaviljoen. Raadpleeg zeker op stand 1713 het 'ARTLOVER-project' in dat verband.

(c) Elke Andreas Boon bij Galerie MX7 (Stand T133)

Een bezoek aan Lineart begin je best aan de linkerzijde bij 'The Border', een project van kunstgaleries met jonge, actuele kunst, gevolgd door 'Gigacase', waarin dit jaar fotografie (van o.a. Lieven Nollet, Kurt Stallaert, Elke Andreas Boon,...) centraal staat (Curator: Johan Swinnen).

(c) Koen Pattyn bij Galerie Pinsart (Stand T153)

Neem bij 'The Border' op stand T115 de beurskrant 'The List' mee. Daarin worden '8 new, hot gallerists' voorgesteld. En...kijk eens aan...ook WATERSCHOENEN.BLOGSPOT.COM wordt hier uitdrukkelijk vernoemd (p. 4 Galerie c. de vos).

(c) Johan Lingier bij Galerie Pinsart (Stand T154)

LINEART in Flanders Expo (Gent)
van vrijdag 2 t.e.m. dinsdag 6 december 2011
dagelijks van 11 tot 19 uur
vrijdag 2 en maandag 5 december tot 22 uur



Marcel Cardon met tekeningen in de Gaanderij van de Aalsterse Academie

De regelmatige lezer van Waterschoenen heeft de naam Marcel CARDON (°1940) al enkele keren in deze kunstblog zien opduiken. Zo ontmoetten we hem ondermeer in de tentoonstelling 'Stil Weerbarstig Abstract' in de Kunstbib van de Gentse Universiteit, maar ook in de vaste collectie van Galerie De Ziener in Asse.

(c) Marcel Cardon

Voor Marcel Cardon is tekenen altijd al de zelfstandige basis van zijn artistieke arbeid geweest. De tekening is voor hem niet alleen een uitgangspunt, maar ook een volwaardig medium. Zowel op het vlak van de gebruikte middelen als inzake de vormentaal, staat hij voor een minimale benadering. Meer dan grafiet, potlood, inkt, papier en eventueel wat verf heeft hij meestal niet nodig voor zijn doorgaans sterk belijnde composities.

Waar zijn tien jaar oudere collega Luc Claus zich als tekenaar en graficus concentreerde op de lineair-vormelijke abstrahering van het menselijk hoofd, gaat Marcel Cardon volop voor de abstracte vlakken, die het gevolg zijn van een minutieus repetitief aanbrengen van zwarte of grijze, horizontale of verticale lijnen.
In enkele grote werken laat de kunstenaar op deze strakke stucturen een grillig spel van verfophopingen los, waardoor een soort strijd ontstaat tussen strenge en lyrische abstractie.

(c) Marcel Cardon

Tegelijk is de afwisseling met een paar 'aquarellen' binnen streng geometrische vormen enorm verfrissend. Je vermoedt hier zowaar stillevens die figuurlijk buiten het normale kader vallen.


Gaan kijken kan nog tot 23 december 2011 tijdens de openingsuren van de school
(dinsdag tot vrijdag: 10-21 uur en zaterdag: 10-15 uur)

Academie voor Beeldende Kunsten
Capucienenlaan 8
9300 AALST