THERE ARE ARTISTS ... FOTO/MONTAGES VAN Jan DE NYS in Aalst

“THERE ARE ARTISTS that don’t realise THEY ARE ARTISTS”

foto/montages van Jan De Nys 

Mensen geboren voor 1965 weten misschien wel dat Jan De Nys vroeger in de jaren ’70 en ’80 in Vlaanderen bekend stond als kunstenaar, maar wie jonger is, kent hem niet in die rol. De laatste 3 decennia was hij programmator hedendaagse beeldende kunst voor de stad Aalst, bezieler van galerie In Situ en freelance curator. 

(In de besprekingen van onze kunstblog WATERSCHOENEN doken de namen 'Jan De Nys' of 'In Situ' sinds 2008 herhaaldelijk op naar aanleiding van zijn tentoonstellingen voor de stad, in en rond het Stedelijk Museum of voor zijn galerie 'In Situ'.
Op 30 juni 2008 publiceerden we hier ondermeer een uitgebreid artikel met als titel 'JAN DE NYS: ONTMOETING IN UTOPIA'.)

Jan De Nys in zijn galerie 'In Situ' 
bij een werk van Fabian Luyten (2008)

Na een onderbreking van 30 jaar is dit zijn eerste comeback als kunstenaar: een  tentoonstelling met fotomontages in de Gaanderij van de Academie voor Beeldende Kunsten in Aalst. Het was in deze academie, die zich in de jaren ’60 nog aan de Oude Vismarkt bevond, dat De Nys dag- en avondonderwijs volgde. 

Voor zijn nieuwe fotowerken deed hij beroep op Gust Matthys van De Makers, zelf ook alumnus van de Academie, om hem technisch te assisteren. Jan De Nys heeft zelf aan de academie voorgesteld om daar zijn eerste expositie te organiseren, buiten het commerciële circuit. De Gaanderij is immers een uitgelezen plaats als forum voor discussie tussen kunstenaars, studenten en kunstminnaars.

Jan De Nys @ De Gaanderij

In de tentoonstelling zijn niet alleen de recente werken te zien, maar ook  een aantal fotocollages die gemaakt zijn tijdens verblijven in Noord-Amerika in begin van de jaren ‘80. Het is duidelijk dat de nieuwe creaties een  band hebben met die vroegere repetitieve fotoreeksen.

De recente foto’s en montages vinden hun oorsprong in de directe omgeving waarin de fotograaf zich bevindt op een bepaald ogenblik. De kunstenaar kent zijn beeldarchief en vindt soms in een andere tijd en omgeving een beeld dat een interessante relatie met een vroegere foto kan aangaan. Soms worden meerdere foto’s in één beeldvlak samen gebracht. Het fotoshoppen beperkt zich echter tot het combineren zonder ingrijpende aanpassingen.

© Jan De Nys

De fotobeelden die op zichzelf staan, bieden genoeg mogelijkheden en kwaliteiten om de toeschouwer te verrassen en tot improvisatie aan te zetten. Soms komen de foto’s terecht in een serie met een bepaalde gelijkvormigheid in ritme en vormgeving. De assemblages met twee of meer foto’s in één beeldvlak vertellen een open suggestief verhaal. Tussen de beeldelementen ontstaat tegelijk spanning en harmonie. 

© Jan De Nys

Deze tentoonstelling in de Gaanderij van de Aalsterse academie loopt tot en met 27 januari 2018. 
Openingsuren: dinsdag tot vrijdag van 10 tot 21 uur en zaterdag van 10 tot 15 uur.

Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten
Capucienenlaan 8
9300 AALST

Gert Scheerlinck met 'THESE THINGS' in Academie Aalst

 

 Wat u en ik achteloos weggooien, is voor Gert SCHEERLINCK het basismateriaal voor zijn objecten - assemblages - sculpturen. Plastic, oude kranten, stokken, ijzerdraad, kettingen, karton, koord, zink, hout,... zijn de dingen waarmee hij aan de slag gaat voor de realisatie van 'THESE THINGS'.

Hij combineert ze, bewerkt ze minimaal of gebruikt ze ongewijzigd als een soort readymade waarvan de initiële poëtische kracht de achterliggende gedachten van de kunstenaar meer dan voldoende belichaamt.

Elk van deze werken is een beeld van het leven zelf in kleine en hogere verwachtingen, in dromen en nachtmerries, in vaststellingen en verzuchtingen,...
De kunstenaar profileert zich als OOGGETUIGE van het dagelijks bestaan, waar nieuw en oud nieuws elkaar in een razend tempo opvolgen, waar struikelblokken overal om de hoek loeren (al moest 'Come in, Watch out' hier om veiligheidsredenen letterlijk opzij geschoven worden). 

 

 

Gert Scheerlinck, The Connection: M/F

 

 

 Zekerheden worden gezocht en dubbel gecontroleerd (zoals 'The Checker' met zijn lijstjes), maar even verder weer overhoop gehaald door de ontsnappingsroutes bijzonder kwetsbaar te maken ('Fire Escape' met de zwartgeblakerde takkenladder).

Connecties en relaties worden ontrafeld of op de proef gesteld. Stel ik in 'The Connection' enige bindingsangst vast of is het dan toch een verwijzing naar gedeelde vrijheid in verbondenheid?

 

Het allerlaatste beeld uit de tentoonstelling heet 'Hang Wire' en beroert mij enorm, mede door de dialoog van object en meervoudige schaduwen. Houvast is hier een uiterst wankelbaar begrip.

 

Gert Scheerlinck is uiteraard niet de eerste of de laatste die met arme materialen werkt, maar hij toont wel een aantal essentiële realisaties.

 

Gert Scheerlinck, Fire Escape

 

 

 De 'Gaanderij' van de Aalsterse Academie is een wat lange, brede gang die dankzij enkele ruimtelijke ingrepen toch voor een zeker tentoonstellingscomfort zorgt. Het blijft echter een plek die men als kunstenaar naar zijn hand moet zetten en dat is nu wel mooi gelukt.

 

Gert Scheerlinck is oud-student van de afdeling schilderkunst, een discipline die hem er niet van weerhoudt om de stap te zetten naar dit werk waarin verf en doek vervangen zijn door wegwerpmaterialen die er in structurele en emotionele composities voor zorgen dat 'deze simpele dingen' uitgroeien tot 'THESE THINGS' met heuse hoofdletters.

 

 

Gert Scheerlinck, Hang Wire

 

 

GERT SCHEERLINCK

 

'These Things'

 

tot 15 november 2014

in

Academie voor Beeldende Kunsten

Capucienenlaan 8

9300 AALST

 

dinsdag tot vrijdag: 10 - 21 uur

zaterdag: 10 - 15 uur 

 

www.gertscheerlinck.com

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Marcel Cardon met tekeningen in de Gaanderij van de Aalsterse Academie

De regelmatige lezer van Waterschoenen heeft de naam Marcel CARDON (°1940) al enkele keren in deze kunstblog zien opduiken. Zo ontmoetten we hem ondermeer in de tentoonstelling 'Stil Weerbarstig Abstract' in de Kunstbib van de Gentse Universiteit, maar ook in de vaste collectie van Galerie De Ziener in Asse.

(c) Marcel Cardon

Voor Marcel Cardon is tekenen altijd al de zelfstandige basis van zijn artistieke arbeid geweest. De tekening is voor hem niet alleen een uitgangspunt, maar ook een volwaardig medium. Zowel op het vlak van de gebruikte middelen als inzake de vormentaal, staat hij voor een minimale benadering. Meer dan grafiet, potlood, inkt, papier en eventueel wat verf heeft hij meestal niet nodig voor zijn doorgaans sterk belijnde composities.

Waar zijn tien jaar oudere collega Luc Claus zich als tekenaar en graficus concentreerde op de lineair-vormelijke abstrahering van het menselijk hoofd, gaat Marcel Cardon volop voor de abstracte vlakken, die het gevolg zijn van een minutieus repetitief aanbrengen van zwarte of grijze, horizontale of verticale lijnen.

In enkele grote werken laat de kunstenaar op deze strakke stucturen een grillig spel van verfophopingen los, waardoor een soort strijd ontstaat tussen strenge en lyrische abstractie.

(c) Marcel Cardon

Tegelijk is de afwisseling met een paar 'aquarellen' binnen streng geometrische vormen enorm verfrissend. Je vermoedt hier zowaar stillevens die figuurlijk buiten het normale kader vallen.

Laat me U zeker de inleidende tekst van Marc Vonck op de site van de Academie aanraden.

Gaan kijken kan nog tot 23 december 2011 tijdens de openingsuren van de school

(dinsdag tot vrijdag: 10-21 uur en zaterdag: 10-15 uur)

Academie voor Beeldende Kunsten

Capucienenlaan 8

9300 AALST

'En ze werd kleiner en kleiner...', een project rond Jef in de Academie voor Beeldende Kunsten te Aalst

Na het bijzonder succesvolle stoelenproject 'Ik zie het zitten', pakt de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten te Aalst sinds vorige week alweer uit met een boeiend tentoonstellingsconcept.

Onder de titel 'En ze werd kleiner en kleiner' organiseren Karel Wouters en Els Callebaut, leerkrachten van de middelbare graad 1 en 2, een project over 'Jef'

.

Jef is een man die, na een bijzonder traumatische ervaring, in een therapeutische behandeling terecht kwam. Veel van zijn angsten, problemen, dromen en herinneringen bracht hij in beeld door het maken van schilderijtjes. Op aanraden van zijn therapeut kwam hij in contact met de academie, waar hij regelmatig met zijn werk langskomt.

In dat werk komen thema's als vreugde, verdriet, eenzaamheid, geluk, circus, (t)huis, religie,... aan bod. Tekenend voor zijn werk is het uitbundige kleurgebruik (ook als het over verdriet gaat), de speelse verteltrant en de wat naïeve beeldvorming (typisch voor de 'art brut' of outsiderkunst).

Karel Wouters en Els Callebaut vonden dit werk dermate boeiend dat ze met hun leerlingen de thematische en artistieke confrontatie wilden aangaan. Als tweede invalshoek kozen ze een korte tekst van Louise Bourgeois: 'Een man en een vrouw leefden samen... op een avond keerde hij niet terug van zijn werk... / ... en ze werd kleiner en kleiner..."

Doorheen de tentoonstelling komt deze door leerlingen geïllustreerde tekst in verschillende constellaties terug. Ook hier wordt ingegaan op thema's als verlies, eenzaamheid,...

De tentoonstelling is opgebouwd in kleine kabinetten, waarin het werk van Jef en de leerlingen apart of in samenspraak gepresenteerd wordt.

Het circus is één van de thema's bij Jef. Let ook op het wonderlijke 'Anno 2009 Varkensgriep'.

De geschilderde antwoorden van de leerlingen verraden een reeds geschoolde hand, maar vertonen een even fantasievolle als kleurrijke levendigheid.

Let op het thema huis, thuis, caravan, weerhuisje... in de wereld van Jef en de leerlingen.

Even overtuigend zijn de met grotendeels religieuze thema's beschilderde borden. Ook het kleine kabinet met de religieuze medaillons is een absoluut pareltje.

De schilderijtjes van Jef waarin herten voorkomen, worden door de leerlingen beantwoord met een wand vol hertenkopjes als veelkleurige trofeeën.

Je wandelt hier door een betoverende wereld, een soort doolhof met achter elke hoek nieuwe visuele, maar ook emotionele, diepmenselijke prikkels.

Het verhaal eindigt met dat ene kleine schilderijtje: 'The end', maar het ziet er naar uit dat nog niet alle duivels bezworen zijn.

Deze boeiende en mooi vormgegeven tentoonstelling blijft toegankelijk tot 19 februari 2011 in de

Academie voor Beeldende Kunsten

Capucienenlaan 8

9300 AALST

Open: dinsdag tot vrijdag: 10 - 21 uur en zaterdag: 10 - 15 uur

www.academiebk-aalst.be