WANNES LECOMPTE bij EVA STEYNEN DEVIATIONS (Antwerpen)

 

(Het is verre van ideaal voor een Art Spotter die normaal gezien op Waterschoenen door het kunstenlandschap flaneert, maar de komende tijd bekijk ik een en ander vanuit de coulissen. Ook zonder echte bezoeken wil ik toch nog wel wat interessante   artistieke initiatieven voorstellen.)

www.deviations.be

WANNES LECOMPTE, °1979 (B), lives and works in Brussels

The painting wants to be a painting! For almost twenty years this is Wannes Lecompte's credo, celebrating the act of painting itself. And how he does! His oil on canvas is more than compositions of color, texture and rhythm. Lecompte waits in front of empty canvas, convoking and provoking chance, in voluntary slow process, until the painting presents itself. His interlacing brushstrokes, mingle, one color over the other, are packed together and surrounded by the white emptiness of the canvas.

© Wannes Lecompte

Without trying to present a figure, Lecompte his scriptural paintings reveal slowly their poetic composition. They invite us to feel their unique rhythm. The painter is a musician. He plays the drums, composing playful and colorful notes.

Lecompte's works show an intensity of the instant, that one unique moment, simultaneously slowing down and revealing the 'drums' of our times.

The visual compositions of Wannes Lecompte, presented for the first time at the gallery, arrangements of density enlarged by the emptiness, of sonorities as it is of silences.

TOT 18 DECEMBER 2021

Wannes LECOMPTE verscheen reeds meermaals in WATERSCHOENEN. 

Tik zijn naam in de zoekbalk bovenaan de blog voor alle vermeldingen.

***

Patrick KEULEMANS bij Eva Steynen Deviation(s) (Antwerpen)

Onder de titel 'PING PONG' presenteert Patrick KEULEMANS (°1958) een speelse, veelzijdige, sobere, uitgekiende tentoonstelling bij Eva Steynen Deviation(s) in Antwerpen.

We waren er op de vernissage als eerste bij en het was de omweg naar Antwerpen meer dan waard.

'Veelzijdigheid' is alvast een eerste woord dat het oeuvre van Patrick Keulemans typeert, maar ook 'soberheid' speelt een evenwaardige rol. Die twee begrippen lijken misschien enigszins in tegenspraak, maar bij Patrick Keulemans vormen ze een versterkend duo.

Taal en communicatie zijn onafscheidelijke uitgangspunten, ernst wordt op tijd en stond gekruid met een vleugje humor, de homo ludens sluit de denkende, beschouwende mens in geen geval uit.

Ik durf Patrick Keulemans omschrijven als een 'rationele romanticus', die zijn bekommernissen over de verdwijnende talen, de tijd en andere fenomenen op een beredeneerde, esthetische en functionele manier in beeld brengt

Patrick Keulemans, Ping Pong, 2020,

MDF, multiplex, acrylic paint, 

consists of 2 pieces 25x15,4x2 cm

Bij Eva Steynen gebruikt hij de centrale ruimte voor twee installaties.

In het achterste deel situeert zich de tafel met de verschillende elementen uit 'Ping Pong', waarbij hij een vorm- en taalspel met gelijklopende betekenissen ontwikkelt. Beeld en taal zijn trouwens bij Patrick Keulemans gelijkwaardige elementen.

Hij leidt je blik van 'Ping Pong' naar 'Pong Pong', 'Ping Ping', Sing Song', 'Pang Pang',... en laat je eindigen in een rustpunt van 'Mindset'. Hier toont hij volop zijn kwaliteiten als beeldend vertaler.

Taal, vorm en klank spelen een spel, dat zich vlakbij ook vertaalt in het klik/klak en plok/plok van tot sculptuur verbouwde schoenhielen.

Patrick Keulemans

Every fouteen days a language dies, 2020

Divers materials, various dimensions

Vooraan heeft hij een lang en laag podium gebouwd voor de installatie 'Every fourteen days a language dies'. Tientallen tongen uit verschillende soorten steen heeft hij geslepen als symbool voor evenveel verdwenen talen.

Zelf omschrijft hij zijn bekommernis voor dit fenomeen als volgt:

"Door de globalisering en digitalisering verliezen heel wat talen van kleine gemeenschappen de slag met wereldtalen als Engels, Spaans, Chinees en Hindi. Deze evolutie is onomkeerbaar waardoor kennis, cultuur en identiteit verloren gaan. Door de wisselende grootte, vorm, kleur en materiaalgebruik wordt de eigenheid van elke taal verbeeld."

Patrick Keulemans, Another brick in the wall, 2019,

Concrete, synthetic material, plaster

Multiple of 32, 11x8x8 cm, unique

In de hoek vooraan hangt een aangepaste versie van de installatie 'Another brick in the wall' die hij vorig jaar presenteerde in de bibliotheek van LUCA Hogeschool, waar hij na 30 jaar zijn lesopdracht grafische vormgeving stopzette.

Betonnen kubussen met een laag gips van wisselende dikte staan symbool voor de talrijke studenten die hij tijdens zijn carrière zag passeren en waarmee hij via het kleine 'tuitje' in het midden de dialoog kon aangaan door ze een stuk artistieke voeding te verstrekken en op enige respons te rekenen.

In de tegenoverliggende hoek creëert hij met de stukken van een ontplofte, kartonnen vuurwerkbol een eigen (weliswaar kleine) versie van de Big Bang, die hij dan ook in alle bescheidenheid 'Bang' noemt.

Patrick Keulemans is geen harde roeper. 'Van hard roepen wordt je stem schors' (2020) stelt hij met de leesbare installatie hoog tegen het plafond. Hier valt het gebruikte materiaal (inner bark = binnenste schors) en het taalgebruik perfect samen.

Patrick Keulemans,
A la recherche du temps perdu, 2019,
Book 'A la recherche du temps perdu' (Marcel Proust),
multiplex poplar, acrylic glass, electronic device,
32x19x14 cm


De installatie 'A la recherche du temps perdu' is een technologisch buitenbeentje in de tentoonstelling. Toch bevat het al de bekommernissen en methodische benaderingen van de kunstenaar, zoals ik hem omschreef met de term 'rationele romanticus'.

De verteller in dit iconische werk van Marcel Proust wil schrijver worden, maar wordt daar door het leven in zijn mondaine milieu van weerhouden. Pas later zal hij die drang laten primeren en volop reflecteren over de verloren tijd.
De installatie van Patrick Keulemans meet de verloren tijd op meticuleuze manier via een wijzer die per seconde van het ene gouden streepje naar het andere op de rug van het boek springt.

Ik zie dit werk als zeer belangrijk in het oeuvre van de kunstenaar. Zelf was hij een leven lang bijzonder actief op heel wat terreinen tegelijk: een fulltime lesopdracht, actief in de reclamewereld,... een druk bestaan.
Toch begon hij zich als vrij kunstenaar pas in 2009 te manifesteren. Maar inmiddels heeft hij de 'verloren tijd' (als die er al was) ook op dat punt allang ingehaald.

Tot daar een onvolledige blik op de tentoonstelling. 

Nu is het uw beurt...


Patrick Keulemans
'PING PONG'

tot 21 maart 2020

EVA STEYENEN.DEVIATION(S)
Zurenborgstraat 28
2018 ANTWERPEN

donderdag t.e.m. zaterdag
14 - 18 uur

Finissage: zondag 22 maart 15 - 17 uur

www.deviations.be

© Art Spotter / Waterschoenen

Benoît FELIX met - ON VERRA - bij Eva Steynen Deviation(s) in Rivoli Brussel + SHINING GROUND groupshow in Antwerpen

Voor het totaalproject

ON VERRA
van
BENOît FELIX

heeft
Eva Steynen
de twee niveaus van lokaal #21 
in de Rivoli Building gereserveerd

En dat laat een kunstenaar als Benoît FELIX zich natuurlijk geen twee keer zeggen, want als geen ander weet hij met de voor hem kenmerkende middelen een artistieke speeltuin te creëren.

Ruim 10 jaar geleden werd ik voor het eerst met zijn werk geconfronteerd bij de toenmalige galerie budA in Asse en sindsdien bracht ik hem regelmatig in beeld.
Enkele artikels in WATERSCHOENEN laten U kennis maken met zijn resultaten en zijn werkwijze: 8 november 2011, 3 april 2012, 6 februari 2014, 14 april 2014.

Maar het is duidelijk dat Benoît Felix in het huidige project nog een stap verder gaat. Hij verplaatst als het ware het ontstaansproces van het atelier naar de galerie. Hij deelt een aantal knipogen uit naar de kunstgeschiedenis, de kunsthandel, de rol van de kunstenaar, de vormgeving en de huid van het kunstwerk, de relaties van de mens met zijn natuurlijke en culturele omgeving,...
Elk van deze benaderingen giet hij in een schijnbaar eenvoudige vormgeving, die niettemin van de bezoeker de nodige aandacht vereist om de verschillende onderdelen aan elkaar vast te knopen.

U bent bij deze gewaarschuwd !

Wysiwyg 
(What you see is what you get)
is een term uit de computerwereld die, toegepast op het werk van Benoît Felix veeleer dubbel klinkt. Je krijgt wel wat je ziet, maar bij Benoît Felix zitten er ook  wel wat angeltjes in het waarnemingsproces en schuilen er bovendien meer relaties en betekenissen in het getoonde.

Hierna enkele beelden uit de tentoonstelling/installatie, die een beperkt idee geven van wat U te wachten staat. Deze tentoonstelling vraagt echter om een ontdekking ter plekke. De 'printcatalogus' die Eva Steynen voor de bezoekers klaar houdt, zal daarbij voor enige verheldering zorgen.

Benoît Felix, Le dessin en herbe (3), 2018,

traits de crayon vert sur Tyvek découpées, 150 x 620 cm

bovenaan in beeld: Compter jusqu'à la barrière, 2019

Dessin découpé, 10 épingles: encre de Chine sur Tyvek, 105 x 182 cm

Benoît Felix

Du cycle Rose peau prose / couperose

(d'ou vient qui'il y ait des lignes), 2015

impression jet d'encre sur fibre de verre, coupure, épingles, boite

23,3 x 102,7 x 5,3 cm

Note de travail 2, 2019

Dessin découpé (2 parties) 4 épingles:

Marker noir et crayon sur Tyvek

3?3 x 36,3 cm

Benoît Felix

Note de travail 3, 2019

(on verra)

Dessin découpé, 2 épingles: Marker noir et crayon graphite sur Tyvek

80 x 1,4 cm

Il y a ce qu'il n'y a pas 3, 2014

Dessin découpé, épingles. Crayon graphite sur Tyvek

88,5 x 150 cm

OPEN donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

TOT 4 MEI 2019

en

Gallery Night Brussel 

woensdag 24 april (18 - 21 uur)

Rivoli Building

Chaussée de Waterloo 690

1180 BRUSSEL

***

INTUSSEN LOOPT IN DE ANTWERPSE HUISGALERIE

EVA STEYNEN DEVIATION(S)

Zurenborgstraat 28

2018 ANTWERPEN

TOT 5 MEI 2019

donderdag tot zaterdag

14 - 18 uur

SHINING GROUND

groupshow

Francis Denys, Hi Jac (art & design), 2016

envelopes, fired & unfired clay, metal, glass, 20 x 70 x 15 cm

Fred Michiels, Returning Home from War

(with a Rocky Patel The Edge B52 Maduro Cigar)

2018, oil, avrylic on canvas, 50 x 40 cm

Eliza Pepermans, Still life with grapes, 2018

oil on paper, 47 x 63 cm

Christian Van Haesendonck, Mardi gras painting, 2018

mixed media on canvas, 100 x 120 cm

© Art Spotter / Waterschoenen

PAUL GEES & ARPAÏS du bois bij Eva Steynen Deviation(s) in Antwerpen

Twee kunstenaars die ons nauw aan het hart liggen, stellen sinds vorige zondag samen tentoon in galerie Eva Steynen Deviation(s) in Antwerpen.
Waterschoenen kon en kan er de komende weken niet bij zijn. Dus gingen we vooraf bij de kunstenaars te rade en kregen zo een beeld van de werken waarmee Paul GEES (1949) en ARPAÏS du bois (1973) met elkaar in dialoog gaan.

ARPAÏS du bois en Paul Gees @ Eva Steynen Deviation(s)

Gezamenlijke tekening voor de uitnodiging

Twee generaties en twee verschillende disciplines ontmoeten elkaar.

Natuurlijk kennen ze elkaars werk, maar toch lieten hun respectievelijke keuzes in het eigen oeuvre vragen open naar het communicatief en dialogerend vermogen met dat van de andere.

Paul GEES gunde ons een blik op zijn selectie met de opmerking, "Voorlopig weet ik niet hoe ARPAÏS daarop zal anticiperen".

ARPAÏS du bois formuleerde het bij de presentatie van haar werk als volgt: "Het zijn allemaal recente werken (2014) omwille van hun vormelijk aspect, waarmee ze toenadering zoeken tot sommige van Paul's volumes. Andere zijn verbaler en soms subtieler uitgestoken handen naar zijn werk toe".

Pas tijdens de accrochage kwam de echte ontmoeting tussen de werken tot stand. Naar de onderlinge gesprekken kunt u tot 1 februari 2015 gaan kijken en 'luisteren'.

ARPAÏS du bois, Déséquilibrer le plaisir, 2014

tekening, 73 x 55 cm

 De gemeenschappelijke tekening die de kunstenaars voor de uitnodiging (zie eerste illustratie) van deze tentoonstelling maakten, gaat meteen naar de vormelijke en inhoudelijke essentie waarin de beide oeuvres elkaar vinden: EVENWICHT. (Een begrip dat ons ook bij Waterschoenen niet vreemd is. Het waterschoenen-heertje uit ons embleem probeert zich staande te houden op het soms woelige water van de artistieke vijver.)

Dat EVENWICHT is echter niet zomaar een evidentie of een verworven recht, maar veeleer een verlangen en bijgevolg een zoektocht of een voortdurend 'gevecht'.

Het mag duidelijk zijn dat deze beide oeuvres over het LEVEN zelf gaan.

 Paul Gees, Reenactment van '5 horizontalen' uit 1983

2014, hout en steen, 150 x 270 x 20 cm

WHAT HAPPENS TO MATTER

Wat gebeurt er wanneer twee kunstenaars, elk met hun eigen basismateriaal, met hun eigen methode, met hun artistieke achtergrond, met hun levensfilosofie,... met alle andere mogelijke invloeden van binnen of buiten,... met hun werk een ruimte delen?

Allebei zijn ze zeer recent (maar ook de voorbije jaren) in Waterschoenen verschenen.

We volgden Paul GEES dit jaar in Wetteren, Gent en Aalst. Maar hij legde een nog veel ruimer tentoonstellingsparcours af. Inmiddels is hij ook in Diest vertegenwoordigd.

ARPAÏS du bois kwam in oktober 2014 aan bod met haar soloshow in de Antwerpse Fifty One Gallery.

De bovenvermelde artikels bevatten bovendien links naar vroegere artikels die een omvattend beeld van deze kunstenaars schetsen in de aanloop naar uw bezoek aan 'What happens to matter'.

ARPAÏS du bois, Quand le vent laisse couler

ses larmes, 2014,  tekening, 25 x 18,5 cm

 Paul GEES herneemt in deze tentoonstelling met '5 horizontalen' een werk uit 1983, zijn beginperiode als beeldhouwer met een eigen beeldtaal. De sculptuur is even eenvoudig als ingenieus en tegelijk de uitbeelding van natuurkrachten. Stenen van verschillende grootte en gewicht laten identieke houten latten steeds verder doorbuigen. De spanning wordt van boven naar beneden opgebouwd. Hoever kan het gewicht en de druk opgevoerd worden vooraleer de lat breekt?

Het doet me ook denken aan een andere sculptuur uit datzelfde jaar. In 'Horizontaal' werd een balk deels middendoor en deels horizontaal gezaagd. Een steen diende als sluitstuk voor de opbouw van de spanning.

Hier lag meteen de grondslag voor een oeuvre dat 30 jaar later nog steeds 'spannend' blijft.

Tegenstrijdige krachten worden door de kunstenaar in toom gehouden door simpele, natuurlijke elementen.

Paul Gees, Meander, 2012, hout en steen

Dat principe keert ook steeds terug in de kleine wandsculpturen. Maar Paul Gees past ze met evenveel gemak toe in zijn grote, openbare sculpturen. Hij beschikt blijkbaar over een onuitputtelijke bron vol oplossingen voor dat 'eeuwigdurende' spel tussen de krachten die zijn beelden (en dus ook zijn leven als beeldhouwer) in evenwicht houden.

Combineer dat met zijn krachtig volgehouden afwisseling en combinatie van hout, metaal en steen als basismaterialen. Zijn inventiviteit en zin voor experiment met natuurlijke (soms mag de bast van een boom meespelen of manifesteren zich oliesporen in het hout), dan wel geprepareerde houtsoorten (fineer, hpl,...die al dan niet geschuurd worden) zorgen voor steeds nieuwe verschijningsvormen binnen het basisbestek.

Paul Gees werkt met vorm en textuur in zijn 'sculpturale machines' die als ingehouden energiebronnen fungeren. In zijn werk staat de boog altijd gespannen.

ARPAÏS du bois, Dans le doute et la fragmentation,

2014, tekening, 25 x 18,5

Terwijl Paul Gees zich binnen streng geritmeerde structuren terugtrekt (met weliswaar de gepaste zin voor avontuur en experiment), lijkt bij ARPAÏS du bois het gevecht met de chaotische ruimte het voortouw te nemen. Waar de beeldhouwer het evenwicht tussen de tegenstrijdige krachten in toom houdt met een sluitsteen, dringt zich bij ARPAÏS een scherpe wig op met de niet mis te verstane boodschap 'DESEQUILIBRER LE PLAISIR' of laat ze zichzelf en ons in een versplinterde omgeving achter 'DANS LE DOUTE DE LA FRAGMENTATION'.

Maar toch laat ze de hoop niet varen, zeker wanneer ze zich even later verwondert over de lichtheid van onze lasten: 'S'ETONNER DE LA LEGERETE DE NOS FARDEAUX'. En als het dan toch nog misloopt, is er nog altijd de gave of de kracht van de troost: 'CONSOLATION'.

Haar tekeningen lijken zo uit de losse pols te komen (ze is niet toevallig een gedreven beoefenaar van getekende dagboeknotities), maar in de accrochage streeft ze telkens weer naar een passende precisie. We zagen dat zeer treffend in 'Noyade sèche' (met de losse bladen beneden de 'verdrinkingsgrens') en recent in 'Par les bretelles' (waar de tekeningen ingelijst waren). Nu laat ze opnieuw de losse bladen in een strakke combinatie op ons inwerken: 16 kleine tekeningen in een rasterstructuur, ingebed tussen twee grote tekeningen of het leven dat zich in kleine momenten afspeelt tussen enerzijds de verstoring van het evenwicht ('déséquilibrer le plaisir') en een soort doolhof van ruitvormen aan de andere kant.

Ook ARPAÏS heeft even in de tijd teruggegrepen, al is dat gezien haar leeftijd natuurlijk niet zo ver als haar collega. Ze koos het schilderij 'Fenêtre sur brouillard' (2008) "om zijn zachtheid van intentie".

Het leven speelt zich niet alleen in het NU af. Ook de voorgeschiedenis verdient opvolging. Vandaar 'les ancêtres ne demandent qu'à être labourés', een schilderij uit 2013.

Paul Gees, Uitzetting, 2014,

deels afgeschuurde zwarte fineer, steen

 WHAT HAPPENS TO MATTER

ARPAÏS DU BOIS & PAUL GEES

tot 1 februari 2015

bij

EVA STEYEN DEVIATION(S)

Zurenborgstraat 28

2018 ANTWERPEN

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

Nocturnes

donderdag 4 december 2014: 18 - 22 uur

BORGER , vrijdag 30 januari 2015: 18 - 22 uur

www.evasteynen.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



'Not all I see is there' met Benoît Félix, Christian Van Haesendonck en Roeland Tweelinckx bij Eva Steynen.Deviation(s) (Antwerpen)

Een jaar geleden startte Eva STEYNEN op de benedenverdieping van haar voormalig ouderlijk huis in de Antwerpse Zurenborgstraat een eigen tentoonstellingsproject:

'Eva Steynen.Deviation(s)'

Graag wou er ik meteen bij de eerste tentoonstelling bij zijn, maar om allerlei redenen is het pas nu, bij de vierde activiteit gelukt.

De voldoening is er dan ook niet minder om. Met de Michelingids in het achterhoofd zeg ik meteen: Cette 'Déviation' vaut le détour !

Voor Eva STEYNEN (°1967) is deze kunstruimte het logische gevolg van haar activiteiten in de wereld van theater, film, beeldende kunst. Sinds 2008 realiseerde ze als onafhankelijk curator verschillende tentoonstellingen. Met een eigen stek creëert ze nu nieuwe en ruimere mogelijkheden.

Ze heeft meteen ook aansluiting gevonden bij het gemeenschappelijk initiatief van verschillende galeries in Borgerhout, Antwerpen Noord en Berchem onder de noemer 'BORGER'. De gezamenlijke nocturnes en vernissages willen het publiek een ruim aanbod bieden.

Eva Steynen . Deviation(s)

Met de tentoonstelling 'NOT ALL I SEE IS THERE' ligt de nadruk op het KIJKEN: wat we zien, wat we denken te zien, want we niet zien, wat we willen zien, wat zich buiten ons blikveld afspeelt. De titel is gebaseerd op een schilderij van Sam FRANCIS (1923-1994) uit 1969.

Eva Steynen heeft drie kunstenaars samengebracht die elkaar niet kenden, maar die in WATERSCHOENEN elk apart reeds verschillende keren aan bod kwamen. 

Benoît FELIX ontdekten we al in 2008 en solo in april 2012 bij galerie budA (Asse). Christian VAN HAESENDONCK kruiste ons pad bij galerie EL (Welle), waar we hem begin 2011 omschreven als 'een flaneur in de marge' en keerde er in maart 2012 en juni 2013 terug. Roeland TWEELINCKX merkten we vorig jaar op in Villa De Olmen (Wieze), maar ook bij galerie De Ziener (Asse).

Nu hebben ze elkaar gevonden in een ruimte die nog wat sporen draagt van de vroegere bewoning, maar toch ook een allure van neutraliteit bezit. In en met dat decor gaan ze elk op hun manier aan de slag.

Benoît Félix, PAS LE DESSIN D'UNE CHOSE, LA CHOSE D'UN DESSIN (INCARNATION)

Uitgeknipte tekening aan de muur bevestigd met naalden, potlood op tyvek, 2014 (detail)

Van Benoît FELIX (°1969) springt allereerst een werk in het oog dat er uitziet als een grote wandtekening. Wie dichterbij komt ontdekt echter een uitgeknipte potloodtekening op 'tyvek', die met spelden op enige afstand van de muur hangt, waardoor ook het spel van licht en schaduw een rol speelt. 'Pas le dessin d'une chose. La chose d'un dessin (Incarnation)' heet deze 'wandsculptuur'. Wie eerder  gelijkaardige werken van Benoît Félix gezien heeft, staat ook hier vol bewondering voor zijn precieuze, ambachtelijke techniek van uitsnijden en de perfecte spanning.

Er tegenover presenteert hij de 'onmogelijke' video 'Dessine ce par quoi tu passes/passe pa ce que tu dessines', een onmiskenbare ode aan de fantasie en de ontsnappingsmogelijkheden daaraan verbonden.

Maar er zijn ook de onverwachte objecten en het resultaat van zijn performance tijdens de vernissage (of hoe tellen een wel heel aparte dimensie kan krijgen).

 

Roeland Tweelinckx, COMPOSITION WITH FOLDED PAPER,

C-print op Hahnemühle Photo Rag Brite White, 40 x 50 cm,

editie van 3, genummerd 1/3, 2013

Roeland TWEELINCKX (°1970) stelt het kijkvermogen van de bezoekers op scherp met zijn onverwachte ingrepen. Hij gaat letterlijk aan de slag met de ruimte, zaagt en recupereert, toont zich als een soort goochelaar die een 'Cardboard Box' in schijnbaar onmogelijk evenwicht houdt en neemt ons flink te grazen met zijn 'Composition with folded paper'.

What you see is what you get ... of toch maar niet ... (?). Minimale middelen zorgen voor subtiele effecten.

 

Christian Van Haesendonck, DRAWING ARCHIVE "C",

2 dozen van 32 + 48 tekeningen, viltstift, bic op papier, 11,5 x 12 x 24 cm, 2013

De achterste ruimte is grotendeels het terrein van Christian VAN HAESENDONCK (°1957), wiens speelse tekeningen meestal letterlijk in de marge ontstaan, als nevenactiviteit tijdens andere bezigheden. (Ik moet hier plots denken aan de 'telefoonkribbels' die Ermias Kiflyesus verzamelt en verwerkt)

Maar Van Haesendonck maakt zelf zijn 'kribbels' op de rand van een blad, een map of een bierkaartje. Die onderbewuste of onbewuste gedachten krijgen een autonoom beeldend karakter. De kunstenaar toont zich ook als archivaris van zijn eigen werk zoals in 'Drawing Archive "C" '.

KIJKEN IS DE BOODSCHAP !

Not All I See is There

Benoît Félix - Christian Van Haesendonck - Roeland Tweelinckx

tot 25 mei 2014

bij

Eva Steynen.Deviation(s)

Zurenborgstraat 28

2018 ANTWERPEN

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

Nocturne BORGER vrijdag 2 mei: 18 - 22 uur

Tijdens de finissage op 25 mei 2014 (15 - 20 uur) zal de nieuwe editie van deze tentoonstelling gepresenteerd worden.

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN