KRASJ kunstbiënnale 2018 (vierde editie) in NINOVE

In 2012 had ik met WATERSCHOENEN het genoegen de geboorte van KRASJ mee te maken.
Het initiatief tot deze kunstmanifestatie kwam van beeldend kunstenaar Koen De Decker, die de Cultuurdienst van de stad Ninove en een ploeg jonge medewerkers wist te overtuigen.

In september 2012 was KRASJ 0.1 een feit met Koen De Decker als curator.
(zie onze verslagen in 'waterschoenen' van 19 augustus en 12 september 2012)

In 2014 nam Ilse Roosens de fakkel als curator over.
(ook dan brachten we verslag uit op 2 en 13 september 2014)

In 2016 was Hans Theys aan zet voor de derde editie.
(toen hadden wij onze 'waterschoenen' voor een flinke rustpauze aan de haak gehangen)

Vorige zaterdag (8 september 2018) waren we gelukkig weer van de partij bij de start van de vierde editie, waarvoor drie kunstenaars als curator optreden: Rik De Boe, Johan De Wilde en Reinhard Doubrawa.

In de begeleidende folder die elke bezoeker ontvangt, schetsen ze hun uitgangspunten en doelstellingen en krijgt U een overzichtelijk plan van de tentoonstelling. Bij Uw bezoek zal de tekst U aardig op weg zetten om het beste uit Uw 'kunstwandeling' te halen.

We citeren alvast dit gedeelte:

"In tijden die later als vroeger zullen worden aangeduid, is het eenvoudig om meer dan 60 kunstenaars samen te brengen. Dat was vroeger anders. Het lijkt alsof enige vorm van overzicht zoek is. Wie erin slaagt het aantal tentoonstellingen bij te benen is een held. KRASJ 4 gaat zich ondermeer om die reden intensief met de kijker bezighouden, meer bepaald met zijn/haar fysieke aanwezigheid en zijn/haar empatisch vermogen..."

"P.S.: Het woord KRASJ is een onomatopee uit het plaatselijke dialect en verwijst naar het geluid van een afgestreken lucifer."

(In Ninove staat een lucifer nog steeds bekend al 'krasjel'. Tussen 1884 en 1974 had Ninove overigens een bloeiende luciferindustrie.)

Het voormalige RTT-gebouw, een kluwen van kamertjes, zalen en trappen herbergt het overgrote deel van de tentoongestelde werken. Met het overzichtelijke plan en duidelijk aangebrachte teksten bij het werk van de verschillende kunstenaars leiden de curatoren ons op voortreffelijke wijze doorheen dit labyrint.
 Wij kiezen in ons verslag voor een aantal aandachtspunten, maar die kunt U ter plekke moeiteloos aanvullen met eigen ontdekkingen. Zo steunen we meteen de wens van de curatoren: "Het zou mooi zijn mocht er, los van alle clichés, een tijdelijk maar oprecht verbond tussen kunstenaar en kijker ontstaan, dat met andere woorden elk werk de verdiende aandacht krijgt zonder 'langsloopsituaties'...".

In het allereerste kamertje krijgen we meteen 'vuur-werk' door Loïc VAN ZEEBROEK (1). Met twee kleine olieverfschilderijen schetst hij twee uiteenlopende picturale realiteiten: een schijnbaar realistisch beeld van een brandend (oosters) tapijt en een quasi abstracte, tegendraads wapperende vlag. De gedateerde schouw in het midden zorgt mee voor een grandioze accrochage.

Loïc Van Zeebroek, Untitled, 2018, olie op doek

courtesy Dauwens & Beernaert Gallery

In het kamertje aan de overkant ('Geen toegang voor personen vreemd aan de dienst') vult Laura VAN (2) de sfeer van weleer wonderwel aan.

'Geen toegang voor personen vreemd aan de dienst'

Via de trap naar de eerste verdieping ontmoeten we als overburen Walter SWENNEN (3) en Carole VANDERLINDEN (4), die onlangs ook al te gast was in Ninove (Garage Neven - Vestbarm 50) en die we gisteren nog vernoemden in ons artikel over 'Rivoli Brussel' (bij Galerie Zwart Huis). Haar kleurrijke 'Façades de Kathmandu' of 'Au Galop' kunnen ons bekoren.

Façades de Katmandu, 2017, olieverf op doek, 106x42 cm

Hildebrand VAN KAMPEN (5) speelt een uitgekiend spel in de kleine 'rozenkamer' en confronteert ons zowel met het bloemetjesbehang als met Jacques Brel in zijn ronde 'Rosa Rosae Rosam'. Ik betrapte mezelf op (binnensmonds) meezingen.

Hildebrand Van Kampen, Rosa Rosae Rosam, 2000-2018,

olie op doek op paneel, cirkel diameter 43 cm

Amper één deur verder is de sfeer van een totaal andere aard. Joachim COUCKE (6) kennen we al langer van zijn constructies met elementen uit de telecommunicatie. In dit voormalige RTT-gebouw voelt hij zich dan ook perfect in zijn sas.

Joachim Coucke, The future is obsolete, 2018

Diverse materialen en afmetingen

Ook Werner CUVELIER (10) dook reeds meermaals op in 'Waterschoenen', o.a. bij Galerie De Ziener (Asse) en naar aanleiding van een grote overzichtstentoonstelling (Waterschoenen 3 december 2015) in het FelixArt Museum (Drogenbos).
Straks (14) ontdekt U ook nog zijn visie op de Gulden Snede.

Werner Cuvelier, SC.90.11 Balk, Cirkels, Ellipsen, 1990,

11-delig werk, tempera op doek, gemonteerd op paneel met doek, 362x273 cm

(SWMC - Stichting Werner en Magda Cuvelier)

De drie curatoren hebben zich met een eigen werk teruggetrokken in kamer (13).

Rik DE BOE zet 'Fontana' naar zijn hand, Reinhard DOUBRAWA toont zijn 'slakkenhand' en Johan DE WILDE propageert de kwaliteiten van zijn 'Neus'.

De installatie 'Dromen Ninove' (16) van Patricia SMITH is het zenuwcentrum van haar project tussen droom, fictie, historische gebeurtenis en voortdurende realiteit.

Patricia Smith, 'De structuren zijn onstabiel', 

detail uit project Dromen Ninove, 2018

Het 'evacuatieplan voor de kunstenaar' van Lore SMOLDERS (19) verbindt alle verdiepingen via een traphal: Artist Emergency.

Maar het is nog lang geen tijd om te ontsnappen. We worden op de tweede verdieping verwacht.

Neem tijd voor Line BOOGAERTS (21) met haar project 'Het sterrenstelsel van de ambtenaar'. Hier nodigt ze ons uit om eens door het gaatje te piepen. Straks zien we haar aan het werk in het café Sint-Annakamer.

Schijnaar afstandelijke registraties van bescheiden architecturale of huiselijke omgevingen zonder menselijke aanwezigheid kenmerken de fotografie van Griet VAN DE VELDE (22). De formaten zijn recht evenredig met de 'bescheidenheid' van de onderwerpen en vragen om kennismaking van dichtbij.

Lore Smolders, Artists Emergency, 2018

Manor GRUNEWALD (25) blijft timmeren aan de evolutie van het beeld. We leerden hem al heel vroeg kennen (zie waterschoenen 5/1/2010 - 19/12/2011 - 7/10/2013) als multidisciplinair kunstenaar, die talloze technieken door elkaar gebruikt.

Manor Grunewald, E.H.D. '(INVERSE 07 & 014), 2016,

2x 150x200 cm, olie, acryl, spuitbus, UV print, mesh op canvas

Jonathan CALLAN (25) is de auteur van een veelzijdig oeuvre, waaronder sculpturen met boeken als het hier getoonde 'Crossword'. Vorige week zagen we hem nog in 'Art on Paper' (Bozar).

Jonathan Callan, Crossword, 2018,

papier en schroeven

courtesy Galerie Martin Kudlek, Köln

courtesy Hopstreet Gallery, Brussel

We zijn inmiddels terug op het Gelijkvloers, waar we in de grote zaal verschillende werken van Wim WAUMAN (32) ontdekken. Enkele maanden geleden dook hij in Waterschoenen op (2 mei 2018) als kunstenaar en curator van de tentoonstelling WORK FLOW in Sint-Niklaas.

In een kamer even verder hebben een paar typische, filmische drieluikjes van Robert DEVRIENDT (39) een eigen plek gekregen. Ik laat ze U graag ontdekken.

Wim Wauman, Indian Summer (The Scenery),2015, 

70x55 cm, archival pigment print on fine art paper

Paul GEES (43) realiseerde zijn installatie 'Scharnier - Balk' op basis van de twee betonnen balken op de vloer van de vide tussen de twee vleugels van het gebouw. Met zijn sculptuur op schaal 1/1 hoog boven de vloer verbindt hij de twee delen van het gebouw a.h.w. 'draadloos' en denkbeeldig. 

Binnen onderzoekt hij in een grote, typische tekening (42) de begrippen spanning en evenwicht.

Paul Gees, Scharnier-Balk, 2018

Ijzer, multiplex en steen, 300x300x40 cm

Courtesy Galerie Valerie Traan, Antwerpen

Vincent DE RODER (46) hebben we reeds eerder op onze wandeling ontmoet, maar hier weet hij ons met zijn grote werk 'Moby' nog meer te bekoren.

En misschien moet U hier toch even uit de schoenen voor een bezoek aan de 'Cabane de Louis V' van zijn buurman Rudi BOGAERTS (45).

Vincent De Roder, Moby, 2018

Olie/lakverf op canvas, 250x180 cm

Onze wandeling in dit gebouw zit er bijna op. We brengen op de binnenkoer nog een groet aan Thomas BOGAERT (52-53), de twee sculpturen van Philip AGUIRRE Y OTEGUI (50) en het collectief AND MANY MORE (51).

Langs de voorgevel van het gebouw volgen we de lijn van Bart LODEWIJKS (54) en begeven ons naar de KOEPOORT, waar Helmut DICK in gigantische letters 'HIER' op de gevel geschilderd heeft, met een pijl en een kring rond een raam van dit historisch pand. Graffiti of kunst... vroeg een deel van de Ninoofse bevolking zich ongetwijfeld af. Maar lees vooral de omschrijving in de hal van de Koepoort.

Bart Lodewijks, Tekening, 2018

In de bovenzaal van de Koepoort zorgen Luc COECKELBERGHS en Rein DUFAIT (ook al geen onbekenden van deze blog) als onverwacht duo voor een welkom rustpunt.

Helmut Dick, HIER, 2018 & 2007

Bij Garage Neven heerst het constructieve minimalisme van Hans DEMEULENAERE en Marc NAGTZAAM.

In café SINT-ANNAKAMER mochten we de intensiteit vastleggen waarmee Line BOOGAERTS haar venstertekeningen realiseert. Het verhaal achter dit project kon U reeds lezen in het RTT-gebouw (21).

Line Boogaerts aan het werk in Sint-Annakamer

Andere ingrepen van Bart LODEWIJKS in het stadsbeeld (en zelfs in deelgemeente Outer) ontdekt U via het plan.

Wij wensen U een rijke wandeling in de wereld van KRASJ 2018.

KRASJ 2018 Kunstbiënnale

zaterdagen 8, 15, 22 en 29 september

zondagen 9, 16, 23 en 30 september

Open van 13 - 18 uur

Gratis toegang

RTT - Gebouw

Graanmarkt 38

9400 NINOVE

www.ninove.be/krasj

© Art Spotter / Waterschoenen

BIËNNALE VAN DE SCHILDERKUNST in Deinze, Deurle en Machelen-aan-de-Leie

In 2008 organiseerden het Museum Dhondt-Dhaenens (MDD) in Deurle en het Raveelmuseum in Machelen-Zulte een eerste Biënnale van de Schilderkunst. Voor de tweede editie namen we U met WATERSCHOENEN op 27 juli 2010 mee naar de twee musea in de Oostvlaamse Leiestreek.
Op 11 juli 2014 boden we U een nieuw bezoek aan, dit keer met het Museum van Deinze en de Leiestreek (nu bekend als 'mudel') als derde deelnemer. 

Onlangs gingen we op stap langs de drie musea voor de zesde editie van de Biënnale van de Schilderkunst. Gedurende de hele zomer presenteren ze een weloverwogen mix van klassieke en hedendaagse werken rond het thema 'OVER LANDSCHAPPEN'.

In een streek waar in de negentiende en het begin (of zelfs de eerste helft) van de twintigste eeuw talrijke kunstenaars het toen nog ongerepte landschap in beeld brachten, is dat ongetwijfeld een perfect uitgangspunt. Dat de landschappen van weleer, mede door de industrialisering, het bouw- en bosbeleid sindsdien een flinke teloorgang gekend hebben, is wellicht een understatement. Maar inmiddels is ook in de kunst het begrip natuurbehoud of ecologie een item geworden.
Zowel MDD als mudel beschikken over schitterende voorbeelden van dat ongerepte verleden in de eigen collectie, met namen als Constant Permeke, Valerius De Saedeleer, Xavier De Cock, Emiel Claus, e.a.
Ook Roger RAVEEL liet zich door het landschap inspireren, al was dat al lang niet meer het pastorale landschap van weleer. Hij leverde echter op zijn manier strijd voor het natuurbehoud rond de Leie.

Het campagnebeeld voor deze Biënnale komt van Dirk BRAEKMAN en laat zich lezen als een fotografisch schilderij. In elk museum vind je een authentieke print, geënt op het thema van de tentoonstelling. Braekman fotografeerde een anoniem schilderij van een bosgezicht (uit het voormalige bezit van zijn grootouders) en koos daarbij een detail met reflectie van tl-licht in een vitrinekast. Het resultaat is een typisch Braekman-beeld. 

De deelnemende musea verenigen zich rond een gemeenschappelijk thema, zorgen samen voor de logistieke ondersteuning, maar vullen toch één en ander in vanuit de eigen collectie.  Grote namen uit het verleden in de eigen collectie vormen het uitgangspunt, bekende en minder bekende nationale en internationale hedendaagse kunstenaars trekken de lijn door en dat zorgt nu eens voor uitbundige of kleurrijke, af en toe voor geheel onverwachte en soms voor intimistische confrontaties. 



Deurle

MDD
www.museumdd.be


Met Constant PERMEKE en Valerius DE SAEDELEER legt MDD het uitgangspunt duidelijk in de eigen klassieke collectie. Het ongerepte, maar sterk gemaniëreerde landschap bij De Saedeleer en de grof geborstelde, expressionistische landschappen en marines van Permeke zijn uiteraard heel verschillend.
In de hedendaagse verbeelding van het landschap spelen elementen als ecologie, vervuiling, industrialisering,... een rol. Toch blijven ook zuiver artistieke elementen het resultaat bepalen. 
Bovendien is hier een grote rol weggelegd voor het landschap als bewegend beeld in zeven videowerken. Soms presenteren ze zich in flitsende beeldschermen, een andere keer in quasi onmerkbare bewegingen. Film en schilderkunst lopen in elkaar over. Wanneer wordt een schilderij film of of een film schilderij? Noteer hier onder andere Meggy RUSTAMOVA met een boom in Hiroshima (hebben we onlangs ook al in Duffel gezien) en James BENNING die in 'Measuring Change' het landart werk 'Spiral Jetty' van Robert Smithson onderzoekt. Het zijn overduidelijk twee werken die traagheid onderzoeken (wat een verschil met de video van Lukas MARXT op de vloer achter de hal).

De presentatie bij MDD is behoorlijk strak geregisseerd met veel open ruimte en 'eigen hoeken' voor de verschillende kunstenaars. En dat is maar goed ook, want de verschillende benaderingen hebben behoefte aan een eigen plek. Neem nu Anna-Eva BERGMAN met haar strakke aanpak zoals in 'Terre ocre avec ciel doré' (1975). Wat een verschil met de kleurrijke, schijnbare droomlandschappen van Jules DE BILANCOURT.

In de hal biedt Adelheid DE WITTE een een zeer persoonlijk, toch wel bevreemdend antwoord op het klassieke, intimistische landschap. Mede door de afwijkende vormgeving ogen haar kleine panelen meer als mentale denkruimtes dan als echte landschappen. 
De aanwezigheid van het meer expressionistische werk van Karel DIERICKX in diezelfde buurt zorgt voor een stevige dialoog.

In de grote zaal links weet Marie CLOQUET ons te 'verleiden' met haar reuzegrote, grijze 'landschappen' (van een verschroeide aarde) op fotografische basis met subtiele aquareltoetsen.

Maar er is uiteraard nog meer te ontdekken.

MDD Zaalzicht grote zaal links met o.a. 'Winter Landscape', 2018 van

Nicolas Party (Courtesy the artist en Xavier Hufkens, Brussel)

Adelheid De Witte, met o.a. Festival Entrance / Hindsight I / Tropical Mirror, 

olieverf op hout, 2018 (Courtesy the artist)

Marie Cloquet, Scorched Earth X en IX,

lichtgevoelige emulsie en aquarel op papier op doek, 2018

(Courtesy the artist en Galerie Annie Gentils, Antwerpen)

Lukas Marxt, Imperial Valley (cultivated run-off), 2018, video

(Courtesy sixpack film, Vienna)

Machelen - Zulte

RAVEELMUSEUM

www.rogerraveelmuseum.be

In de hal van het Raveelmuseum is het drieluik 'Finistère' van Stijn COLE de absolute eyecatcher, geflankeerd door Constant PERMEKE. Vanuit de hoek bij de balie houdt Dirk BRAEKMAN ook hier een oogje in het zeil.

Vanzelfsprekend ligt de historische link hier allereerst bij de landschappen uit de jaren '40 van Roger RAVEEL zelf in het zaaltje achter de hal: 'Twee knapen op een landweg' (1942) of het zeer kleurrijke 'Landschap met kind' (1948) dat overigens schitterend gecombineerd werd met 'Heyst #11' (1891) van Georges LEMMEN. Ook Jean BRUSSELMANS mag hier met een 'Landschap in Dilbeek' (1942) een nog niet zo strak afgelijnde kijk op zijn Brabantse omgeving bieden.

Enkele kamers verder dompelt Damien DE LEPELEIRE ons onder in een 'Chinese landscape' (2008), terwijl Sophie WHETNALL haar 'Black Dust (Spray Painting) combineert met een 'Plaster Landscape' (2018).

Tijd om via de trap naast de hal de bovenverdieping te gaan verkennen...

Klassieker van dienst is hier ongetwijfeld Frans COURTENS, maar vooral de IJslandse Juliana SVEINSDOTTIR kan ons met het blauw in haar landschap 'Untitled' (1957) stevig bekoren.

Door de speciale lichtinval heeft die eerste zaal altijd al een speciale aantrekkingskracht gehad. Ook die andere Ijslander Johannes S. KJARVAL komt hier volop tot zijn recht.

De kamertjes van de voormalige pastorie herbergen het werk van een aantal 'oude' bekenden van Waterschoenen.  

Cathérine CLAEYE biedt haar hoogstpersoonlijke kijk op het landschap, Carole VANDERLINDEN herschept het begrip landschap in verschillende benaderingen. Tinus VERMEERSCH laat zijn landschappen telkens opnieuw geboren worden.

Damien DE LEPELEIRE herdenkt niet alleen het landschap, maar een heel werelddeel.

Absolute klassiekers zijn er nog in de figuur van Valerius DE SAEDELEER die ons meeneemt naar Wales, Hippolyte BOULENGER met het wondermooie schilderijtje 'Feeënplas in Fontainebleau' (1897), een even klein maar bekoorlijk werk van Arthur DOUHAERDT en een streepje Felix DE BOECK.

Even verder mogen we alweer op stap met Cathérine CLAEYE en Carole VANDERLINDEN en om het hoekje wacht ons nog een verrassende, maar bijzonder geslaagde dialoog tussen James ENSOR en Jana CORDENIER.

In het laatste kamertje beneden kunt U genieten van de confrontatie tussen Hippolyte BOULENGER en Jean-Marie BYTEBIER.

De bijdrage van het Raveelmuseum kan natuurlijk niet compleet zijn zonder het project 'Raveel op de Leie', waarmee hij bewees dat kunst een invloed kan hebben op het landschap. Hij bouwde in 1971 een vlot uit plastic zakken als protestactie tegen de voorgenomen plannen om de oude Leiemeanders in Machelen-Zulte en omgeving te dempen. Op zaterdag 18 augustus 2018 zal het vlot voor de eerste keer terug de Leie afvaren. Vergezeld van plezierbootjes en andere vaartuigen maakt het een tocht van de Jachthaven van Deinze tot aan Astene-Sas en terug. Aan Astene-Sas staat ook een bezoek aan het atelier van Stijn ANK op het programma.

Stijn Cole, Finistère,2016

(Courtesy the artist)

Roger Raveel, Landschap met kind, 1948

(Vlaamse Gemeenschap / Collectie Raveelmuseum)

Sfeerbeeld bovenzaal Raveelmuseum met werk van 

Andreas Erikson, Caledon, 2016 (Privéverzameling)

Cathérine Claeyé, Zone, 2015 en 2018

(Courtesy the artist)

Carole Vanderlinden, Paysage, 2017

(Privéverzameling)

Jana Cordenier, Untitled 'detail), 2018

Privéverzameling

Courtesy Galerie Michael Janssen, Berlijn

Deinze

MUDEL

www.museumdeinze.be

In het mudel wordt de tentoonstelling geopend met een presentatie van historische landschappen uit de eigen collectie. Als op een museumwand uit de negentiende eeuw hangen de schilderijen drie verdiepingen hoog naast elkaar. Rechts daarvan maakt een groot werk van Xavier DE COCK (Overtocht van het veer op de Leie te Latem) de sfeer compleet.

Deze historische collectiepresentatie is meteen het uitgangspunt voor een onderzoek naar de benadering van het thema 'landschap' tot vandaag. 

Een eerste vergelijkingspunt komt er met Lucien VAN DEN DRIESSCHE (1926-1991), geboren en getogen in de Leiestreek en aanvankelijk sterk beïnvloed door de Leieschilders van weleer. Zijn verhuis naar Brussel in de jaren '50 zorgt echter voor een totale ommekeer. Hij ontdekt er het stedelijk landschap dat in schril contrast staat met de rust van de Leiestreek. Zijn materiewerken uit de jaren '60 en '70 verschijnen hier als markant tijdsbeeld. 

Met een mix van kleine landschappen, in 2010 geschilderd op het Schotse eiland Mull, gekoppeld aan een classificatiesysteem zorgt Bruno VAN DIJCK bovendien voor een conceptuele insteek. 

Tot daar de inleiding...

Wat volgt is een presentatie van de verschillende manieren waarop hedendaagse kunstenaars omgaan met het landschap en de zorg ervoor. De verstoorde relatie tussen mens en natuur is al langer een wereldwijd fenomeen. Sommige kunstenaars kaarten dat expliciet aan, anderen zoeken naar vormen en kleuren om dat verstoorde evenwicht weer te geven en nog anderen proberen nieuwe evenwichten te creëren.

We plukken slechts enkele namen uit de tentoonstelling en garanderen U een wandeling met nog meer verrassende ontdekkingen.

In de grote zaal links staan we meteen voor een indrukwekkende installatie van Nayra MARTIN REYES. Ze is geboren op het canarische eiland Tenerife, studeerde kunst in La Laguna (Tenerife), Madrid en Antwerpen (KASK). Ze tekent, schildert en presenteert performances. Momenteel woont en werkt ze in Gent. Maar ze blijft sterk verbonden met de problematiek van haar geboortegrond. 

In haar werk vraagt ze aandacht voor de problemen die haar eiland bedreigen: het massatoerisme en sinds kort de olieplatformen die het ecologisch systeem en natuurlijke stabiliteit bedreigen.

De grote installatie die ze in het 'mudel' opbouwde, inclusief de beschildering van de wand brengt die hele problematiek overtuigend in beeld. 

Probeer ook oog te hebben voor haar tekeningen en schilderijen die de olieboringen, de instabiliteit van het vulkanische eiland of de zeebevingen in beeld brengen.

Let daarnaast op haar kleine ovale schilderij van de 'Drakenbloedboom', het symbool van Tenerife. Ook hier stelt ze vragen naar de overlevingskansen van deze zeldzame plant in een veranderende klimatologische omgeving.

Bij Nayra MARTIN REYES speelt het begrip 'landschap' duidelijk op het scherp van de snee, in een gevecht tussen nostalgie en overlevingsdrang.

(https://www.instagram.com/nayramartinreyes/)

In het middel van de zaal duikt een eerste 'billboard' van Stief DESMET op. We zullen er doorheen het parcours nog meer zien. Telkens brengt hij er heden en verleden van het kunstgebeuren in de Leiestreek samen. Hij kruipt zelf in de huid van Emiel Claus door schilderplekken op te nemen in zijn billboards en die naar vandaag te vertalen. Hij is zelf met deze streek vertrouwd, woont en werkt in Bachte-Maria-Leerne. In zijn werken refereert hij onder andere naar de mensheid die een schilderij van een vroeger panorama bewondert, terwijl diezelfde mensheid verantwoordelijk is voor de teloorgang van dat landschap.

Zijn rode versie van 'Villa Zonneschijn' gaat uiteindelijk de confrontatie aan met het gigantische schilderij 'De Bietenoogst' van Emiel Claus uit de collectie van het 'mudel'.

Saar DE BUYSERE werkt in Ledeberg (Gent) aan een veelzijdig oeuvre waarin de tekenkunst een niet onbelangrijke rol opeist. Binnen het bestek van deze tentoonstelling neemt ze met haar visie op het 'landschap' een heel speciale plaats in. In haar Ledebergs atelier creëert ze bergen, niet enkele Ledebergse bergen, maar ook  'Jungfrauregion-bergen' in een spel van licht en schaduw. Is het de schijnbare eenvoud die deze tekeningen zo aantrekkelijk en tegelijk zo geheimzinnig maakt? Los van dit alles en de veelzijdigheid van haar werk weet ze me (en vermoedelijk niet mij alleen) ook telkens weer te verrassen met haar gezichtsloze portretten van pas overleden bekende figuren. (https://www.instagram.com/saardebuysere/)

Het werk van Stefan PETERS zal U in deze tentoonstelling evenmin onberoerd laten. Het landschap ligt hem nauw aan het hart, maar in tegenstelling tot zijn illustere voorgangers die hun schildersezel in de volle natuur neer zetten, volgt hij de omgekeerde weg. Hij zoekt zijn onderwerpen via Google Earth en andere zoekmachines en distilleert hieruit reeksen met eigen landschappen. Hij is bovendien niet te beroerd om zijn digitale zoektocht zeer duidelijk in beeld te brengen.

En dan willen we U ook nog wijzen op de kleurrijke, uit elkaar barstende 'landschappen' van Greet VAN AUTGAERDEN. De bezoekersgids omschrijft het als volgt: 'Haar recente doeken zijn een synthese van verschillende standpunten ten opzichte van een landschap. Ze doet haar indrukken op tijdens omzwervingen en tochten in het Belgische landschap.'

Maar tussendoor ontdekt U ongetwijfeld ook nog Francis ALŸS, Wim DELVOYE en anderen...

Xavier De Cock, Overtocht van het veer op de Leie te Latem, ca. 1860

(Verzameling Mudel)

Nayra Martin Reyes, Installatie 'Tenerife', 2018

Stefan Peters, The Fall, 2018

(Courtesy the artist)

Saar De Buysere, Jungfrauregion II, 2016

(Courtesy the artist)

Emiel Claus, Bietenoogst (Collectie Mudel) 

& Stief Desmet, Villa Zonneschijn (rood), 2018 

(Courtesy the artist)

Greet Van Autgaerden, Excursie #1

(Courtesy The White House Gallery, Lovenjoel)

BIËNNALE VAN DE SCHILDERKUNST

van 1 juli t.e.m. 30 september

in de drie musea

Openingsuren MDD: 10 - 17 uur

Roger Raveelmuseum & Mudel: 11 - 17 uur

Tijdens de tentoonstelling kunnen bij het MDD fietsen ontleend worden om op cultuurtocht te trekken. Er zijn dagelijks twintig fietsen beschikbaar.

De drie musea liggen op een as van slechts 10 km.

© Artspotter / Waterschoenen

ART AUTUN... KUNSTENAARS UIT DE LAGE LANDEN straks in Bourgondië (FR)

ArtAutun#2018

Biënnale voor hedendaagse kunst

7 juli t.e.m 26 augustus 2018

“CE QUI PESE ET CE QUI NOURRIT”(R.M.Rilke)

Een eerste biënnale voor internationale hedendaagse kunst in drie historische locaties in Autun, een stad in het hart van de 'Bourgogne' (Fr).

Het kunstenaarsduo Reniere&Depla(B), curatoren van dit project, maakt voor deze eerste editie een 'eigen-zinnige' selectie van kunstenaars uit de Lage Landen:

Hans Op de Beeck - Berlinde De Bruyckere - Jan Van Imschoot -

Renato Nicolodi -Sofie Muller - Quinten Ingelaere - Stefan Peters -

Maaike Leyn - Steven Peters Caraballo - Peter De Koninck - Gerald Petit - Reniere&Depla - Elly Strik - Marcel Van Eeden - Tamara Van San -


Carole Vanderlinden - Yves Velter - Tinus Vermeersch - Filip Vervaet -

Sarah Westphal - Léon Spilliaert (1881-1946) - Godfried Vervisch (1930-2014) 

Hans Op de Beeck, Tatiana

Sofie Muller, Tristan

Yves Velter, As she slowly reposes

Léon Spilliaert, Femme au bord de l'eau

Ze verhalen wat hen op raadselachtige wijze ontroerde, verwonderde en bijbleef. 
De historische eenheid van Vlaanderen en Bourgondië in de 14de -15de eeuw is hun imaginaire kapstok om artistieke interacties en migraties te visualiseren die de tijd en de politiek-geografische constellaties overstijgen.

“Ce qui pèse et ce qui nourrit”


Dit vers van R.M.Rilke reikt ons een sleutel aan tot een wereld waar geschiedenis, cultuur en territorialiteit wegen op ons dagdagelijks leven, maar is meteen ook een impuls om op zoek te gaan naar de voedingsbodem in het andere en de anderen.

van 7 juli t.e.m. 26 augustus 2018

vooropening vrijdag 6 juli vanaf 17 h.

INFO

artautun.fr