Bart Baele versus collectie Museum Dr. Guislain in Laarne

In april van dit jaar kon U in WATERSCHOENEN kennis maken met Bart BAELE (°1969) naar aanleiding van een kleine tentoonstelling te Kalken 'In de Bouw'. (Bart Baele woont overigens in de Laarnse deelgemeente Kalken)

Het werk van Bart Baele wordt dikwijls in verband gebracht met 'outsiderkunst'. Nu is dat op het eerste gezicht niet zo verwonderlijk gezien de vormelijke en inhoudelijke gelijkenissen. In tegenstelling tot het werk van psychiatrische patiënten is het uitgangspunt bij Bart Baele weloverwogen, doordacht. In het vorige artikel had ik het dan ook over "een kunstenaar die zijn demonen bewust op ons loslaat, nu eens gedoseerd en dan weer op volle kracht".

(c) Artspotter

Toen hij mij enkele maanden geleden vertelde over de tentoonstelling in Laarne, was ik aanvankelijk een beetje verbaasd en bang dat hij zich opnieuw in de hoek van de outsiderkunst zou laten drukken.

Na de vernissage, waar Bart Baele zich overigens bewust stilletjes op de achtergrond hield, volgde het bezoek aan de tentoonstelling in het Oud Rusthuis van Laarne.

Bart Baele als kunstenaar kenden we al, maar de manier waarop hij hier zijn kwaliteiten als curator ontplooit, hebben mij echt wel flink rond de oren geslagen.

Onder de titel 'ELEXIR' confronteert hij zijn eigen werk met een weloverwogen keuze uit de collectie van het Museum Dr. Guislain uit Gent (en Stichting De Stadshof uit Zwolle). De gepresenteerde werken zijn op zich opmerkelijk, maar de tentoonstellingsruimte zorgt bovendien voor een ongekende extra dimensie.

(c) Artspotter

Het voormalige rusthuis werd pas enkele maanden geleden ontruimd. De bewoners verblijven nu in een splinternieuw zorgcentrum. Maar in dit oude gebouw 'leven' nog hun sporen en huist ongetwijfeld nog hun 'geest'.

De opeenvolging van lange gangen, kamer(tje)s en trappen is tegelijk decor, museum van een verdwenen episode, herinnering aan duizenden mensen die hier 'gewoond' hebben, hier op bezoek kwamen of werkten.

Curator en kunstenaar Bart Baele maakt optimaal gebruik van deze ongelooflijke site om van de tentoonstelling een onvergetelijk verhaal te maken.

Bart Marius, wetenschappelijk medewerker van het Guislainmuseum, wees in zijn openingstoespraak allereerst op de verschillende betekenissen van het woord 'elexir' in de tentoonstellingstitel. Telkens weer suggereren zij magische, bovennatuurlijke, maar niet geheel te vatten krachten. De droom van de alchemisten om onedele metalen in goud om te zetten: elexir ! Elexir als drankje met verjongende of levensverlengende kwaliteiten. (Hoeveel flessen 'Elexir d' Anvers' zouden hier in de loop der jaren in het rusthuis gepasseerd zijn?)

(c) Artspotter

Dit is echt een tentoonstelling die men als bezoeker moet ontdekken, proeven,... verdieping per verdieping, kamer per kamer, vol onverwachte ontmoetingen. Laat U ook inpalmen door de sfeer van het gebouw, de herinneringen die hier ronddwalen, de vroegere bewoners en medewerkers die hier via naamplaatjes op muren en deuren nog 'aanwezig' zijn.

Voor één keer geef ik U geen rondleiding langs de werken zelf en ziet U enkel wat detailfoto's van de locatie. Dit moet U echt ZELF GAAN ZIEN !

Hopelijk zult U met mij beamen dat hier een knappe prestatie geleverd is. Als authentiek kunstenaar staat Bart Baele pal overeind en als curator/tentoonstellingsmaker toont hij hier voor mij geheel onvermoede kwaliteiten.

P.S.: Zoveel uitgesproken enthousiasme bent U van ons niet gewoon.

(c) Artspotter

'Bart Baele Elexir Guislain'

tot 2 oktober 2011

Oud Rusthuis Laarne

Molenstraat 35

9270 LAARNE

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

Tekst en foto's: Artspotter voor 'Waterschoenen'

UCAD en Dirk Boes bij Galerie c. de vos in Aalst

Galerie c. de vos start het nieuwe tentoonstellingsjaar met een merkwaardige combinatie van kunstenaars: Dirk BOES en het kunstenaarscollectief/koppel UCAD (United Couple Action Doll).

(c) UCAD, 2011

*

 Op de benedenverdieping zorgt Dirk BOES voor een rustig, bezinnend gesprek tussen zijn geometrisch-architecturale schilderijen en de eenvoudige, klare lijn van de door architect Eugeen Liebaut tot galerie verbouwde, voormalige werkmanswoning.

Het werk van Dirk BOES vertoont zich als een mix van sobere, geometrische vlakken op het doek en de afdruipsporen op de zijkanten, die ons enerzijds een blik gunnen in het schilderproces en tegelijk voor een 'speelse' noot in de marge zorgen.

(c) Dirk Boes

Sommige schilderijen zijn tweedelig, zetten zich verder in elkaar. Andere wachten geduldig alleen op de komst van de bezoeker. Deze werken zijn niet gehaast. Ze laten de tijd als het ware aan zich voorbij gaan.

Ze voelen ook geen behoefte om grote verhalen te vertellen. Ze zijn wat ze zijn.

Dirk Boes heeft het over '(Bouw) Memoriaal.oefeningen'. De architectonische connotatie is er dus wel degelijk. Maar nu ik de werken zie, een week na mijn bezoek aan de archeologische site van Ename (Ename Actueel . Sediment), kan ik niet nalaten ze te associëren met het blootleggen van funderingen of muren.

Zijn schilderijen zijn herhaalde oefeningen in onvoltooide herinnering.

(c) Dirk Boes

Misschien zal de kijker, net zoals ik, voor zichzelf bepaalde links leggen, maar de kunstenaar wil daar geenszins op aansturen.

Voor hem lijkt het te volstaan als de werken voldoende ruimte en rust krijgen om 'gewoon' zichzelf te zijn.

De accrochage is dan ook overtuigd minimaal.

*

Op de bovenverdieping heerst een totaal andere sfeer. Daar hebben Nicolas VANDER BIEST en Véro BAKOS, samen UCAD (United Couple Action Doll) een deel van hun artistieke laboratorium opgesteld.

Zowel familiaal, professioneel als artistiek opereren ze als koppel.

Als rekwisiteurs, setdressers en decorbouwers zijn ze actief in de televisiewereld.

Als kunstenaarscollectief creëren ze, volgens eigen scenario's, een aparte (schijnbaar speelse) wereld met objecten en tweedimensionale beelden.

(c) UCAD, 2011

De verhalen die ze presenteren zijn niet noodzakelijk lineaire vertellingen, maar veeleer collages van herinneringen, wensen, verlangens en vaststellingen. Als kinderen van hun tijd sprokkelen ze foto's of ander beeldmateriaal uit het immense digitale aanbod, mengen ze met andere gevonden of zelf gecrëerde beelden om te komen tot nieuw samengestelde situatieschetsen.

Dieren, mensen, voorwerpen bevolken hun beeldende 'speeltuin'.

Beroepshalve, voor hun televisiewerk, krijgen ze op de meest onmogelijke momenten de meest bizarre vragen voorgeschoteld. Zij leveren met gemak een gigantische slang, een compleet decor of een kudde olifanten voor een opname ergens te lande.

(c) UCAD, 2011

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ze in hun artistieke werk geen gebrek aan fantasie hebben.

Bekende gebruiksvoorwerpen krijgen bij hen een onverwachte opwaardering. Let maar op hun luxe design-versie van een reddingsvest uit een vliegtuig.

Maar misschien laat U zich liever verleiden door hun kampeer-kijkkastje: 'Camping UCAD'.

 (c) UCAD, 2011

Zelfs hun 'pronkkast' met 'beschilderde' borden hebben ze meegebracht. Hier spelen ze zelf mee in diverse situatieschetsen, apart of als UCAD-koppel. Zoals in al hun andere werken geldt de regel dat een eerste blik niet volstaat om de meerlagige betekenissen uit hun beelden te filteren.

Neem gerust de tijd om U een weg te banen door deze moderne sprookjeswereld.

Dirk Boes & UCAD

tot 2 oktober 2011

in galerie c. de vos

Oude Gentbaan 295-297

9300 AALST

vrijdag - zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 10.30 - 13.30 uur

en na afspraak 0476 98 49 97 of galeriecdevos@gmail.com

www.galcdevos.be

Tekst en foto's: Artspotter voor 'Waterschoenen'

Wim LOTS met 'Zomerhits' in Brussel

Op de eerste verdieping van een Brussels huis annex naaiatelier in de Dansaertwijk loopt tot en met 15 oktober de solotentoonstelling Zomerhits met tekeningen van Wim Lots. Plaats van ontmoeting: CLJP Originals.

Vroeger werk van Wim Lots

Monsters uit het verleden… Tegenkomen en uitzwaaien… Eindelijk… De verkeerde interpretatie van mannelijkheid… Cold as steel… Het leven in de stad… Bergketens in de kop… Tekenen als eerste taal, meditatie, bron van plezier… en de bedreiging daarvan… Veteranenbal… Dixit mezelve.

Vroeger werk van Wim Lots

Wim Lots (°1972) is een artistieke duizendpoot. In het verleden werkte hij voor verschillende muziek- en theatergezelschappen in binnen- en buitenland (o.a. Les ateliers Claus, BAFF, …). Daarnaast is hij ook een geboren tekenaar. Een Artiste maudit, sans doute.

Vroeger werk van Wim Lots

Opzet van de tentoonstelling Zomerhits was aanvankelijk een eerste overzicht te brengen van tekeningen van de kunstenaar van de voorbije 5 à 10 jaar. Heel krachtige, spontane tekeningen zijn dat, vaak menselijke gezichten of figuren in overwegend zwart. Vaak in één enkele lijn, met de losse hand op papier gezet. Slechts hier en daar wat kleur. Zijn menselijke figuren zijn meestal rudimentair getekend, vaak met een maskerachtig gelaat en zelfs dierlijke trekjes. “Monsters uit het verleden”. Van deze vroegere tekeningen echter géén spoor op de tentoonstelling, behalve dan misschien de vogelfiguur op de voorkant van de uitnodiging: een idyllische verwijzing naar zijn werken van toen.

 

Tekening op de cover van de uitnodiging 'Zomerhits'

Enkele weken vóór de opening van de tentoonstelling besloot de kunstenaar zijn bestaande tekeningen en krabbels weer op te bergen en gooide het over een heel andere boeg. Vier weken lang tekende en tekende hij 487 nieuwe werken samen. Stuk voor stuk tekeningen van revolvers en geweren, sommige erg minimalistisch, andere zeer gedetailleerd, grote en kleine, werken op papier en op doek. Een soort catalogue raisonnée van wapens, zo lijkt het wel. Ik denk meteen aan Moby: That’s when I reached for my revolver.

De kunstenaar verrast hiermee ongetwijfeld galerist én publiek tijdens de opening van de tentoonstelling op vrijdag 2 september. Maar is dit een statement? Een artistieke afrekening met die monsters uit het verleden? Of niet meer dan een gemiste kans om als (beginnend) kunstenaar zijn tekeningen in de kijker te zetten? Met deze vraag stap ik buiten. Verrast en overdonderd maar verbaasd ook. Moby nogmaals in mijn achterhoofd : Shot in the back of the head !

Beelden uit de tentoonstelling

Beelden uit de tentoonstelling

Beelden uit de tentoonstelling

Beelden uit de tentoonstelling

Expo Wim Lots. Zomerhits tot en met 15 oktober 2011

(woensdag tot zaterdag 11-18u of na afspraak)

in CLJP Originals, Sleutelstraat 5, 1000 Brussel

www.cljp-originals.com

Tekst en foto's: Veerle De Saeger voor 'Waterschoenen'

Ename Actueel Sediment : archeologie en hedendaagse kunst

Het Provinciaal Archeolgisch Museum te Ename (Oudenaarde) is een begrip in het historisch-archeologisch museumwezen. Maar ook de confrontatie met hedendaagse beeldende kunst wordt hier al een hele tijd hoog in het vaandel gevoerd.

Vorige zaterdag werd de zevende editie van 'Ename Actueel' bijna letterlijk boven de doopvont gehouden in de schaduw van de 11de-eeuwse Sint-Laurentiuskerk en het vlakbij gelegen archeologisch museum.

De fiere vader van het project 2011 met als ondertitel 'Sediment' is curator Hans Martens.

Onder een voor deze zomer ongewoon milde zon en met slechts enkele regendruppels, werd het officiële gedeelte met Provinciaal GedeputeerdeJozef Dauwe en inleider Jan Hoet afgewerkt en mocht de curator zelf uitndodigen voor een kerkbezoek met 'Clapping Group Performance' door Audrey COTTIN.

Catalogus: kaft met 'Untitled', 2010 van Ermias Kifleyesus

Sediment is in de archeologische terminologie een bijzonder belangrijk gegeven voor de bepaling van tijd en oorsprong van de gevonden artefacten.

Net zoals sediment in de loop der eeuwen aangespoeld of aangewaaid is vanuit andere gebieden, komen hier ook verschillende kunstenaars uit diverse plaatsen en met verschillende achtergronden op deze site terecht om er hun artistieke sediment tijdelijk of permanent af te zetten.

De combinatie van een duizendjarige geschiedenis met hedendaagse 'artefacten' zorgt nu eens voor schokeffecten, dan weer voor milde samenspraak of ongemerkte  samenvloeiing. Sommige werken creëren kleurrijke beweging terwijl andere zich stilletjes schuilhouden of zich via hun strakke vormgeving met de omgeving vereenzelvigen dan wel er zich tegenover profileren.

De deelnemende kunstenaars zijn op het terrein (kerk, museum, straat, plein, archeologische site) op zoek gegaan naar de plek waar ze op de best mogelijke wijze hun sediment, hun spoor, hun werk konden achterlaten.

Onaangekondigde 'performance' op de openingsdag

Bij de balie van het Musuem is een folder met situatieplan en eventueel een kleine, maar krachtige catalogus beschikbaar.

U bent er helemaal klaar voor!

Dat zes van de elf geslecteerde kunstenaars recente (2009 en 2010) laureaten zijn van het HISK (Hoger Instituut voor Schone Kunsten te Gent), zal U niet verbazen indien U weet dat curator Hans Martens tot 2010 artistiek directeur van deze postacademische opleiding was. Deze kunstenaars en hun werk heeft hij uiteraard op de voet kunnen volgen. Maar natuurlijk is hij voor deze tentoonstelling ook nog in andere artistieke vijvers gaan vissen. 

Audrey Cottin: "Schild&Vriend.Variation', 2011(staal, textiel, 300x300cmx4)

In de voortuin tussen het museum en de kerk waait een kleurrijke nieuwe wind dank zij de 'tent' van Audrey COTTIN (°1984). Ze heeft deze nomadische ruimte 'Schild & Vriend . Variation' (2011) genoemd, refererend aan de geschiedenis met de Guldensporenslag in 1302. De effen rode, gele en zwarte doeken lijken te verwijzen naar de Belgische situatie met de nog steeds aanwezige tegenstelling tussen Frans en Vlaams, terwijl de gespikkelde doeken een gevoel van versmelting, assimilatie van culturen, gediversifieerde samenleving lijken te suggereren.

Stefano Cagol: '11 september'

Op de grote glazen zijwand van het museum onderzoekt Stefano CAGOL (°1969) de moderne mythische datum 11 september, die we sinds 2001 associëren met de vernietiging van de Twin Towers als aanloop naar een nieuwe 'heilige oorlog'. Maar Stefano CAGOL trekt het begrip 11 september verder open, doet ons ruimer, maar ook intiemer kijken: 11 september is ook zijn geboortedag, de dag dat dit museum in 1998 geopend werd en het tijdstip van talloze andere gebeurtenissen.

In het museum laten verschillende kunstenaars artistieke sporen na tussen de archeologische artefacten en historische opstellingen. Dat gebeurt meestal heel subtiel, vanuit een soort schroom tegenover de museale presentatie.

Sarah Westphal: 'Draperies'

Ook in de kerk is gestreefd naar een evenwicht tussen de hedendaagse kunst, de bezinningwaarde en de historische referenties van dit gebouw. Neem bijvoorbeeld de sculpturen van Sarah WESTPHAL (°1981) op het doksaal. De subtiel samengedrukte en gedrapeerde overgordijen (met historische connotatie) doen mij denken aan de samensmelting van werk door Lily Dujourie en Berlinde De Bruyckere in een dusdanig sterke compressie die tegelijk refereert aan de schitterend geschilderde plooien bij de Vlaamse Primitieven.

Door het fletse kleurenpatroon schetsen zij bovendien het verloop van diverse eeuwen, als archeologische vondsten uit dat verre verleden.

Ermias Kifleyesus: 'Beautiful Seeds', 2011 (mixed media)

In het straatje achter het museum heeft Ermias KIFLEYESUS (°1974) een witte muur omgetoverd tot een schijnbaar lang geleden aangebracht fresco, waarvan de sporen weer blootgelegd zijn en waarop met een subtiele lijnvoering en kleurgebruik de geschiedenis herschreven wordt.

Koen De Decker: 'L'essai et le hasard', 2011, ijzer (detail)

Op de eigenlijke archeologische site met de blootgelegde funderingen van de voormalige abdij heeft Koen DE DECKER (°1975) pal in het centrum,op het pandhof (de binnenplaats), zijn momumentale maar vederlicht aandoende driedelige sculptuur van geschakelde en gekantelde kubussen neergezet. Zijn zoektocht naar de verhouding van volumes ten opzichte van elkaar en in relatie tot het omgevende raster van funderingen, verleent een derde en zelfs een vierde dimensie aan deze archeologische vlakte.

*

Hannes VAN SEVEREN (°1979) en Stijn ANK (°1977) houden zich met hun bijdrage op aan de rand van de archeologische site.

Hannes VAN SEVEREN benadrukt het verschil tussen oud en nieuw, tussen verval en ongeschondeheid door de muren van een stokoud schuurtje te omgeven met helwitte platen, terwijl de gammele balken van het dank als een relikwie van het verval zichtbaar blijven.

Stijn Ank: 'Sediment', project Ename Actueel, 2011 (gips, ijzer, acryl, 240 x 270 x11 cm)

De meest letterlijk sedimentaire bijdrage werd mijns inziens geleverd door Stijn ANK, een beeldhouwer met een heel eigen invalshoek. Vanuit zijn opleiding als architect denkt hij in vormconcepten, die hij middels een uitgekiend werkproces (maar met ruimte voor onvoorziene invalshoeken) met veel creatieve, materiële en lichamelijke inzet tot stand brengt.

In negatieve, zelf gecreëerde vormen, giet hij in een opeenvolging of menging van gips en kleurstoffen zijn enig echte ANK-sculpturen.

Hier koos hij voor een eenvoudige, massieve vorm waarvoor een metalen, golfplaten garagepoort als basis diende. De gipsen sculptuur met interne bewapening is, met haar 600 kilogram, bepaald geen aangewaaid of aangespoeld sediment, maar misschien wel het kunstwerk dat het meest aansluit bij de basisgedachte van deze 'levende' tentoonstelling.

Vanzelfsprekend mag U ook het werk van Ben BENAOUISSE, Lara DHONDT, Masashi ECHIGA en Joris VAN DE MOORTEL niet missen.

Ename Actueel Sediment

tot 16 oktober 2011

Provinciaal Archeologisch Museum Ename

Lijnwaadstraat 20

9700 OUDENAARDE - ENAME

dinsdag t.e.m. zondag: 9.30 - 17 uur

(maandag gesloten)

http://www.pam-ename.be/

KUNST & ZWALM 2011

Vlak voor de start van het nieuwe tentoonstellingsseizoen in het galeriewezen trekken zich nog enkele twee- of driejaarlijkse tentoonstellingen op gang.

Vorige week namen we U al mee naar 'Van Stof tot Asse 2011'. Vorige zaterdag mochten we de opening van twee andere klassiekers meemaken: 'Kunst & Zwalm' en 'Ename Actueel'.

Vandaag laten we U kennis maken met de achtste editie van Kunst & Zwalm en eerstdaags berichten we over 'Ename Actueel Sediment'. 

De Kaaihoeve

Vorige zaterdag liep de Kaaihoeve in Meilegem-Zwalm flink vol voor de vernissage. Nu zijn vernissages niet noodzakelijk het beste moment om een tentoonstelling echt te zien. Maar aan de andere kant mogen we ook het evenement als sociaal gebeuren niet onderschatten: kunst als ontmoetingsplaats voor mensen.

Wat aanvankelijk begon onder een voorzichtig zonnetje, werd op zeker ogenblik overspoeld door een meer dan behoorlijke regenbui.

Voor een kunstmanifestatie die toch heel wat (de meeste) locaties in de open ruimte programmeert is het weer uiteraard een onbeheersbare factor. Rekening houdend met de natte zomer van 2011 is het voor de organisatoren en de betrokken kunstenaars dan ook een heksentoer geweest om alle sites tijdig klaar te krijgen. Intussen zal ook de bewegwijzering van het parcours afgerond zijn. 

Routegids

Grote afwezige was zeker de begin dit jaar overleden kunstenaar en jarenlange bezieler van het project: Patrick MERCKAERT. Met een opstelling van zijn werk in het kasteel van Beerlegem wordt hij hier herdacht en geëerd.

Maar laten we starten in het natuureducatief centrum De Kaaihoeve (Oude Sscheldestraat 16 - 9630 ZWALM). Er is een ruime 'groene' parking voor auto's. In het centrum kan je de routegids (tevens minicatalogus) bekomen en eventueel een fiets huren voor de verkenning van het parcours (ca. 12 km).

Het kan ook met de auto, maar de wegen zijn dikwijls smal en de parkeerruimte bij sommige sites beperkt.

We wensen U alvast welwillende weergoden en flinke fietsbenen. De Zwalmstreek met haar uitnodigende landschappen en onverwachte hoekjes maakt integraal deel uit van het project.

*

In de Kaaihoeve heeft Patrick VAN CAECKENBERGH (°1960) zijn installatie 'Les Loques de Chagrin deel één' (1990-2009) opgesteld. Gezien de aard van dit werk is dat een bewuste keuze. Als een soort ecologische filosoof schetst hij hier aan de hand van 'onmogelijke' relaties in de dierenwereld de noodzaak tot menselijke tolerantie.

In een zwarte container huist (heel toepasselijk) het project 'Art in the Dark', waar de bezoeker kunst kan beleven onder begeleiding van een gids met visuele beperking om te 'zien' zoals de blinden. De beelden van Johan CRETEN (°1963) zijn hier schitterende studieobjecten.

The Caravan Gallery

Achteraan in het groen hebben Jan WILLIAMS & Chris TEASDALE hun 'CARAVAN GALLERY' opgesteld. Als artistieke obeservators hebben ze de Zwalmstreek doorkruist, foto's gemaakt, objecten verzameld,...

U kan hier ook deelnemen aan de enquête die ze organiseren. Ze hebben een voortuintje, een souveriershop, een plan van de streek waarop de bezoekers zelf aanduidingen kunnen toevoegen, 'aparte' prentkaarten van de streek,...

U bekijkt Zwalm voortaan met andere ogen.

De achterkant van de maan bij Goele De Bruyn

In een bosje even verder langs de Oude Scheldestraat trotseren we regen en modder om, met dank aan Goele DE BRUYN (°1963) het licht te beïnvloeden en de achterkant van de maan te ontdekken.

(Hadden we onze waterschoenen maar meegenomen)

Nu wacht U de rest van het parcours langs Beerlegem, Dikkelvenne, Paulatem,...

'As far as I can see', Jo Lathwood

Laat U inpalmen door het imposante houten bouwwerk van Jo LATHWOOD (°1984). 'As far as I can see' is hier heel letterlijk te nemen in de observatie van het weidse landschap. Jo Lathwood herwaardeert het kijken en zet de Zwalmstreek als hoofdrolspeler in.

Even verder aan de overkant van de straat kan je naar het kasteel van Beerlegem. Bij het begin van de wandeldreef zet Djos JANSSENS (°1964) de passanten schitterend op het verkeerde been met zijn billboard voor het immoproject 'Beerlegem Park'.

(Plots schiet mij hier een scène uit de film 'Back to the future' voor ogen. Ik ga toch even kijken of de auto van de gekke professor hier niet achter het bord staat)

In het kasteel en omgeving wacht het waterproject van Stéphane CAUCHY (°1970) en de outsiderkunst van de ateliers uit Vielsalm en Harelbeke. Zoals reeds vermeld gaat hier ook de hommage aan Patrick MERCKAERT door.

'Soul of Zwalm', David Blandy

We gaan nu een drumstel bespelen op een podium temidden van de velden. Bij ons bezoek is er (gelukkig voor de toehoorders) een professionele drummer aan het werk. Bedenker van de installatie 'Soul of Zwalm' is David BLANDY (°1976).

Wanneer we even later bij het Oud-Klooster in Dikkele staan, horen we de drummer nog. Het werk van Fie CIELEN (°1978) hebben we spijtig genoeg gemist.

In het Oud-Klooster wordt alweer een lijn naar outsiderkunst uigezet met het werk van Sylvain COSIJNS (°1938), die sinds 1986 in Mariaheem (Beerlegem), een instelling voor volwassenen met een verstandelijke beperking, verblijft. In 1999 steld hij samen met Philippe Vandenberg tentoon in Croxhapox te Gent.

Adriaan Verwée

In de tuin achter het Oud-Klooster heeft Adriaan VERWEE (°1975) letterlijk en figuurlijk de grenzen verlegd. Een stuk afsluiting is gesloopt en de gedomesticeerde natuur gaat over naar een verwilderd bosje: de eeuwige strijd tussen cultuur en natuur...?

Vanaf hier moesten wij afhaken, want ENAME lag op ons te wachten. U mag nog verder naar Paulatem (Armand VERLEY & PHILEMON en Nicolas DURAND).

Onder de Scheldebrug organiseert Karel PHILIPS een 'You tube' drive-in cinema op zaterdagavond (meer info op de site).

*

Wie een en ander nog wil meemaken, mag niet te lang wachten want 'Kunst & Zwalm 2011' loopt slechts tot 11 september, enkel op zaterdag en zondag van 13 tot 19 uur.

Voor komend weekend beloven de assistenten van de weergoden alvast mooi weer!

Starten doe je in de Kaaihoeve

Oude Scheldestraat 16

9630 Meilegem - Zwalm

Routegids + toegang = 3 euro

Fietsen huren kan via boem@telenet.be of 0484 93 10 90

INFO: www.kunst-en-zwalm.be

Tekst en foto's: Artspotter voor 'Waterschoenen'