CAZN & friends: graffiti en street art bij Quartier A in Aalst

Graffiti, tags, street art zijn begrippen die ons bekend in de oren klinken, maar die we in feite met het (stedelijk) straatbeeld associëren. We denken dan zowel aan snel geschilderde (of met de spuitbus aangebrachte) tekstboodschappen, aan sjablonen als aan grote, kleurrijke muurschilderingen.
Het is een uiterst uiteenlopende wereld, zowel wat de vormentaal als de kwaliteit van de werken betreft.
Heel wat beoefenaars zijn rasechte kunstenaars met een enorme artistiek-technische bagage.

Gunther Baeyens, alias CAZN is in deze het perfecte voorbeeld.

Zijn werk beperkt zich niet tot het openbare, murale domein. Hij presenteert zijn creaties ook op doek. Tot 29 april 2012 laat hij bij QUARTIER A alle aspecten van zijn oeuvre zien.

Cazn & Co, muurschildering bij Quartier A, 2012

In de open gang van Quartier A zorgde hij voor een gigantische muurschildering. Hij nodigde overigens ook een paar collega's uit om hem in deze tentoonstelling gezelschap te houden: MATA (uit Ronse) en SEYB (Parijs) leveren elk een vrij omvangrijk ensemble in de grote tentoonstellingsruimte, maar CAZN zorgt wel voor het leeuwenaandeel.

Alec CAMU en Karolien DEMAN, eigenaars van Quartier A, 'tekenen' elk voor een opgemerkte voetnoot. Karolien presenteert bovendien een film over de realisatie van de muurschildering.

Zaalzicht Quartier A

Liefhebbers van graffiti en street art kunnen nog tot 29 april 2012 terecht bij...

QUARTIER A

Burgemeestersplein 10

9300 AALST

Paasweekend: zaterdag 7/4 van 18-22 uur ; zondag 8/4 van 15-19 uur; maandag 9/4 van 15-19 uur

Nadien elke vrijdag van 19-22 uur; elke zaterdag van 18-22 uur en elke zondag van 15-18 uur

Finissage: zondag 29/4 van 19-23 uur.

VOOR MEER INFO:

www.quartiera.com

www.mistermagic.net

'OBJETs SONOREs' van Hallveig Agustsdottir in B-gallery (Brussel)

In de schaduw van de Kunstberg en op een boogscheut van de Grote Markt ligt, tussen de Sint-Jansstraat en de Magdalenasteenweg, de Bortiergalerij. Deze overdekte winkelgalerij uit het midden van de 19de eeuw (1848) is het kleine en uiteraard veel minder bekende broertje of zusje van het wat verderopgelegen complex 'Sint Hubertusgalerijen'. Nochtans werden ze allebei gebouwd naar een ontwerp van de befaamde architect Jean-Pierre Cluysenaar (ook bekend van diverse treinstations - o.a. Aalst - uit die periode). De Bortiergalerij was er overigens een jaartje eerder dan de grote tegenhanger.

Bortiergalerij met links B-Gallery

De Bortiergalerij is sinds jaar en dag het terrein van winkels met tweedehandsboeken en prenten. Maar sinds enige jaren heeft de stad Brussel, eigenaar van het complex, hier ook een 'Platform voor hedendaagse kunst' gevestigd.

De B-GALLERY is een mooie tentoonstellingsruimte waar jonge kunstenaars die in België wonen, kunnen tentoonstellen. Jaarlijks beoordeelt een professionele jury de aanvragen en worden tien projecten geselecteerd.

Hallveig Agustdottir, detail uit FCHA / piano (x6) series C, 1-4-6-2/6, 2011

Sinds 29 maart loopt hier de tentoonstelling 'OBJETs SONOREs' van Hallveig AGUSTSDOTTIR (°1976, Reykjavik). Na studies muziek en beeldende kunsten in haar thuisland Ijsland, kwam ze in 2002 naar Gent, aanvankelijk met de bedoeling haar muziekstudies verder te zetten, maar al snel kreeg het visuele de bovenhand en volgde ze de opleiding schilderkunst in het Hoger Sint-Lucasinstituut. Maar ook de muziek liet haar niet los, waardoor ze zich verder ging bekwamen in de correlatie tussen beeld en geluid. Ze volgde 'Transmedia' in Sint-Lucas Brussel en 'Performance Arts' in Brunel University Londen.

Precies die samenhang tussen beeld en geluid onderzoekt ze constant, aanvankelijk via kleur in schilderijen, tegenwoordig via tekeningen (sound drawings), die haar grafische interpretatie zijn van de klanken die haar bereiken. Meestal ontdek je horizontale of vertikale strepen op de bladen of doeken, die soms ontstaan tijdens performances. Daarnaast zijn er de 'found sounds' in diverse vormen als een soort muzikale composities op zoek naar uitvoerders. De interactie tussen muziek (of klank) en beeld is constant aanwezig. Nu eens is de kunstenares aangever, terwijl ze zich even later in een receptieve houding aandient. De drang naar dialoog is onmiskenbaar aanwezig.

Hallveig Agustsdottir, Performance sketch 7 & 10, 2011-2012

Een tentoonstelling als deze houdt natuurlijk niet op bij de getoonde werken, maar vergt van de toeschouwer enig inlevingsvermogen en de behoefte om dieper te graven in het enigmatische oeuvre van deze kunstenares.

Een goede start is ongetwijfeld haar website:

www.hallveiggkagustsdottir.com

In september 2010 had onze kunstblog-collega Hilde Van Canneyt een gesprek met Hallveig in haar Gentse atelier: aanbevolen lectuur...

http://hildevancanneyt.blogspot.com/2010/10/interview-met-hallveig-agustsdottir_294.html

De tentoonstelling loopt tot 21 april 2012

in B-GALLERY

Bortiergalerij

Sint-Jansstraat 17-19

1000 BRUSSEL

woensdag t.e.m. zaterdag: 13 -18 uur

Benoît Félix bij Galerie budA in Asse

Wegens het uitzonderlijk mooie voorjaarsweer stonden de terrasdeuren van Galerie budA tijdens de vernissage open en kwam ik onmiddellijk in de living terecht. (Voor wie het nog niet wist: Galerie budA is een huisgalerie in de echte betekenis van het woord.)

Meteen stond ik oog in oog met een schitterende combinatie van Benoît FELIX (°1969), een kunstenaar die woont en werkt in Brussel en Lustin (Namen).

Benoît Félix, Sans titre (Découper), 2010 (links) &

Sans titre (Marine), 2011 (rechts)

Ik zie tegen de muur een grote, tweedimensionale 'lepel', gevuld met schitterend, lichtblauw golvend water. Links daarvan 'staat' een lange, afwisselend wit en zwart geschilderde 'stok' schuin tegen de muur.

Zullen we even dichterbij gaan kijken?

De houten 'lepel' is een gebogen tak, het 'water' is gesneden uit papier (synthetisch, 'Tyvek') en beschilderd. De 'stok' blijkt te bestaan uit een met zwarte streepjes beschilderde papieren strook op een draad, vastgemaakt met twee spelden.

Het is geenszins de bedoeling om met bovenstaande prozaïsche beschrijving de betovering te doorbreken. Wel wil ik aangeven hoe Benoît Félix met eenvoudige middelen een enorme poëtische en sculpturale kracht ontwikkelt. Hij gebruikt weliswaar synthetisch papier, waardoor het weerstandsvermogen uiteraard veel hoger ligt.

Benoît Félix, Dessiner sur l'eau, 2011

VIDEO témoin de performance 'Drawing water on water', le 30 juillet 2011

(I-Park / Connecticut - USA)

Neem nu de trap naar de verdieping voor de video 'Dessiner sur l'eau' (2011), een korte videolus ter illustratie van een performance uitgevoerd op 30 juli 2011 in I-Park (Connecticut, USA).

Een door Benoît Félix getekend en uitgesneden 'wateroppervlak' van 6 x 8 meter werd er op een vijver uitgespreid. Het geeft een stuk 'Christo-gevoel' en etaleert een ongelooflijke sfeer van vrijheid en blijheid.

Het werk van de kunstenaar zoekt zich verder een weg doorheen de kamers en hoekjes van dit artistieke huis 'in the middle of the road'. Een verzameling kleine werken zorgt voor een muur van kijkdozen in het bureel. In de gang neemt hij ons met een subtiele ingreep mee de hoek om naar de grote voorkamer.

Hij laat zich, in tegenstelling tot wat de foto op de uitnodiging misschien laat vermoeden, niet zomaar vastpinnen. Meer dan een potlood, papier, een snijmesje, wat kleur en spelden heeft hij niet nodig om een lichte, ogenschijnlijk tweedimensionale, maar tegelijk sculpturale en uiterst bedachtzame wereld neer te zetten.

'The show must go on' is de titel van deze tentoonstelling.

Wat ons betreft mag het nog een tijdje doorgaan.

U kan nog gaan kijken tot en met 6 mei 2012

bij

Galerie budA

Buda 14

1730 ASSE

zaterdag & zondag: 14 - 18 uur

www.budart.be

Jennifer De Plu met 'Tricksters' in Galerie Jan Dhaese te Gent

Jennifer De Plu, Troll, 2012, mixed media on paper, 149 x 149 cm

Na een eerste kennismaking met de tentoonstelling 'Tricksters' van Jennifer DE PLU (°1977), ontsnapte mij de gedachte: "Ik hoop dat dit werk niet vol al te veel autobiografische gegevens zit, want het mens- en wereldbeeld dat hier geschetst wordt is behoorlijk verstoord".

Jennifer De Plu neemt ons mee naar de onderbuik van een gedesintegreerde samenleving, waar bijna alleen nog brokstukken overblijven (zowel materieel als menselijk).

Met al die ontheemde resten maakt ze echter indrukwekkende picturale composities, waarin ze een groteske wereld neerzet met verscheurde figuren die menselijke en 'machinale' vormen combineren of die met het decor vergroeid lijken.

Met de titel 'TRICKSTERS' leid ze ons binnen in een bipolaire wereld waarin schijn en werkelijkheid, leugen en waarheid, hoop en wanhoop, goed en kwaad, de koning en de hofnar,... met elkaar wedijveren.

Ze toont ons haar kijk op een wereld die ook onze wereld is. Ze duwt ons met de neus op de feiten van een maatschappij waarin elke mens die erin 'gedropt' wordt, letterlijk en figuurlijk moet zien te overleven. De 'tricksters' vertegenwoordigen verschillende verschijningsvormen en betekenissen: een god, een godin, een geest, een man, een vrouw, een antropomorf dier,... . Elk op hun manier lappen ze de gewone regels aan hun laars of vertonen ze onconventioneel gedrag. Leg ook de link naar oplichter, bedrieger, commedia dell'arte, sprookjes,... en je ervaart hoe ruim en tegelijk onvatbaar het begrip wordt.

Jennifer De Plu, Wall, 2011, acrylics on canvas, 60 x 80 cm

Meteen tegenover de deur staan we oog in oog met het enige schilderij (op linnen) in deze tentoonstelling. Afgehakte lichaamsdelen staan als gigantische 'sculpturen' op een hoog gebouw in een desolaat stedelijk landschap. Een klein zwart figuurtje staat op datzelfde dak.

Ik denk in eerste instantie aan de beeldvorming bij Philip Guston, maar ook aan de taal van stripverhalen.

Verder zijn er tekeningen van 'eenzame', met zichzelf of met de omgeving vergroeide figuren in een lineaire, sterke vormgeving die zowaar sculpturaal aandoet.

De grote tekening rechts in de tweede kamer ('Troll' - zie foto bovenaan) bezit ook die vormelijke intensiteit, maar doet me tegelijk in de achtergrond denken aan de wilde penseelvoering van Willem De Kooning.

Jennifer De Plu, Collages 'Pieces for Tricksters'-ProcesWork, 2011-2012, acrylics on hardboard

Twee uitgeknipte tekeningen op het tussenstuk naar het achterzaaltje leggen de link naar de wand met de collages 'Pieces for Tricksters', geknipt uit het schetsboek van de kunstenares. Hier zitten enkele absolute pareltjes tussen.

De tegenoverliggende wand wordt ingenomen door de grote tekening (mixed media) 'X-Elle', waarin het hele vocabularium van Jennifer De Plu lijkt samen te vloeien in één aaneengesloten decor van menselijke en zakelijke vormen.

Dit is een verrassende tentoonstelling die me, ondanks de beklemmende ondertoon, toch bijzonder blij gemaakt heeft.

Jennifer De Plu

'Tricksters'

Galerie Jan Dhaese

Ajuinlei 15 B

9000 GENT

donderdag - vrijdag - zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 11 - 14 uur

www.jandhaese.be

Johan De Wilde, tekenaar van het zichtbaar onzichtbare bij Galerie Tatjana Pieters (met voetnoten van Gauthier Oushoorn)

Gauthier Oushoorn, Untitled, 2011, hout, 1,2 x 1,2 x 200 cm

Johan De Wilde, ik wordt, 2011, potlood en grafiet op zuurvrij archiefkarton, 42 x 60 cm

In februari 2010 namen we U in WATERSCHOENEN mee naar de tentoonstelling 'TIR' van Johan DE WILDE in de toenmalige ruimte van Tatjana Pieters (zie: Kunst met gaatjes). In oktober van datzelfde jaar streek hij neer in 'In den Bouw' te Kalken.

Nu is hij opnieuw paraat met een solotentoonstelling bij Tatjana Pieters met een indrukwekkende presentatie onder de titel 'Hands of Time / For the Ones I Love'.

Het eerste werk dat me bij het binnenkomen meteen opvalt is de woordtekening 'ik wordt'.

Oei, denk ik in eerste instantie... hier klopt iets niet!

Bij Johan De Wilde ontstaan betekenissen in hoofde van de toeschouwer, die de tekening kan duiden in functie van zijn of haar verwachtingen, inzichten, achtergronden. Hier duwt hij ons welbewust op een vreemde woordcombinatie. 'Ik wordt' beschouw ik als een samensmelting tussen het ik van de kunstenaar en dat van de toeschouwer, die dus mee de inhoud van het beeld mag (moet) bepalen.

Johan De Wilde, Hands of Time 02, 2011 (detail),

potlood en grafiet op zuurvrij archiefkarton

Aan de overkant hangt een reeks van 24 tekeningen, waaraan de tentoonstelling een deel van haar titel ontleent: 'Hands of Time' (2011). Hier toont zich tenvolle de tekenaar die het zichtbare onzichtbaar maakt. Uit de waas in het rasterwerk van zijn zorgvuldig getrokken lijnen ontsnappen gekleurde fragmenten, minuscule details: een duiker, een borst, een been , een arm,... . Maar de onderliggende beelden blijven verborgen of geven slechts een wazige omtrek bloot.

De voyeur in elk van ons wordt dubbel aangesproken. We mogen en willen 'iets' ontdekken in de gepresenteerde beelden en gaan onvermijdelijk ook op zoek naar een samenhang. Soms is dat redelijk vanzelfsprekend, soms helemaal niet!

In zijn boek 'Particles' (partikels) heeft De Wilde het over zijn tekeningen als 'een verhaal dat ergens hapert'.

'Hands of Time' bevatten sporen van kleine en grote geschiedenissen, die ook in al zijn andere werken naar voor komen. History, Memories, In Flanders Fields, Hands of Time,... zijn elementen die in titels terugkeren.

Johan De Wilde, In Flanders Fields 06, 2012,

potlood en grafiet op zuurvrij archiefkarton, 21 x 30 cm

Het is verbazend vast te stellen hoe de werken uit de serie 'In Flanders Fields' (2012) plots zoveel kleur genereren in een verder zacht getekend oeuvre. Neem nu het werk net voorbij het reeds genoemde 'Hands of Time 02' of het drieluik links achterin en het aandoenlijke oranje boompje tegenover de glazen buis met klaprozenlikeur.

Achteraan rechts hangt een drieluik in een kinderlijke tekenstijl (in tegenstelling tot al de rest die zo beredeneerd rechtlijnig uitgevoerd is) als verwijzing naar 'For the Ones I Love' in het tentoonstellingsmotto. Vanuit deze tekening bekijkt de 'andere' De Wilde de rest van de werken. Ik krijg alweer tegenstrijdige gevoelens: wil hij me raad geven om het allemaal niet al te serieus te bekijken of is het precies andersom?

Met het kleine paneeltje 'Fetish' uit 1993 lijkt hij te verwijzen naar de oorsprong van zijn oeuvre, want bij zijn tentoonstelling 'In den Bouw' heette dit 'Het begin'.

Johan De Wilde, For the Ones I Love / Hands of Time, 2011-2012,

potlood en grafiet op zuurvrij archiefkarton, 3 x (21 x 30 cm)

In de marge duiken hier en daar minimale ingrepen van Gauthier OUSHOORN op, in de vorm van al dan niet geknakte stokken en een grote interventie met witte hardboardtegels hoog in de nok. Deze werken fungeren als 'interpunctie' of 'voetnoten' in de schitterend haperende verhalenbundel van Johan De Wilde.

(Gauthier Oushoorn zat onlangs in de tentoonstelling 'A Whitsun Wedding' bij Galerie EL)

Tot 8 april 2012

in Galerie Tatjana Pieters

Nieuwevaart 124

9000 GENT

woensdag tot en met zondag: 14 - 18 uur

www.tatjanapieters.com