Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Galerie Jan Dhaese. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Galerie Jan Dhaese. Alle posts tonen

maandag 11 september 2017

ELFRIEDE & HEDWIG BROUCKAERT met 'TO PIECES' bij GALERIE JAN DHAESE (Gent)




© Elfiriede Brouckaert & Hedwig Brouckaert & Galerie Jan Dhaese


't o    p i e c e s' 

De nieuwste tentoonstelling ‘to pieces’ te zien bij Galerie Jan Dhaese, toont tekeningen, collage  en mozaïek werk van Hedwig Brouckaert en haar zus Elfriede Brouckaert (1975-2015).  Hun werkmethodes zijn zeer verschillend maar toch hebben ze veel gemeen: de accumulatie van deeltjes, het openbreken van grenzen waardoor het proces zelf zichtbaar is; het ritme van een raster al dan niet regelmatig of ingewikkeld, dicht of open; het genot het geheel te overzien doorheen de details en de bekoorlijkheid van textuur.

Het mozaïekwerk van Elfriede Brouckaert is tegelijkertijd gedetailleerd en majestueus. En het is juist de gebrokenheid die het de perceptie van fragiele schoonheid verleent, de ruimte tussen de tegeltjes is net zo essentieel als de mozaïek stukjes zelf. Onze dagelijkse interacties worden onbewust vaak geleid door hoge eisen van perfectie, maar is het gebrokene niet net een essentieel deel van de menselijke conditie?

Hedwig Brouckaert’s collagewerken transcenderen het banale bronmateriaal, vormen en materialen worden opengebroken en ontbonden. Ze laat de tijd zijn gang gaan: ‘t Is OK als dingen uit elkaar vallen. Als een memento mori, reflecteert haar werk over sterfelijkheid, en over de ijdelheid van het leven in de hyper-consumer wereld van vandaag. 

*
English

't o    p i e c e s'

The latest exhibition 'to pieces' at Galerie Jan Dhaese, shows drawings, collage and mosaic work by Hedwig Brouckaert and her sister Elfriede Brouckaert (1975-2015). Even though the artists have very different methods, their work has a lot in common: the accumulation of parts, dissolved boundaries, leaving in sight the signs of the process; the rhythm of a grid more or less regular or intricate, dense or sparse; the allure of seeing through and the charm of seeing a texture.

The mosaics by Elfriede Brouckaert are at once intricate yet majestic. And it’s precisely its brokenness that lends it its perception of fragile beauty; the space between the tiles is as much an intricate part of its language of beauty as the mosaic tile itself. Our daily interactions are often led by high demands for perfection, yet isn’t the broken an essential part of the human condition?


Hedwig Brouckaert’s collage work transcends its banal source material, form and materials are dissolved. She allows time to have its course: It's OK if things break apart. As a memento mori, her work reflects on mortality and the vanity of life in the hyper-consumer world of today.


Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT

tot 10 oktober 2017

do - za: 14 - 18 uur
zo: 11 - 14 uur


*

Noteer ook Hedwig Brouckaert en anderen in Venetië
van 22 september tot 15 oktober 2017





LOOK NOW

Group show with work by Andrea Aquilanti (I), Peter Bracke (B), Hedwig Brouckaert (B/US), Davide d'Elia (I), Lieven Neirinck (B) and Massimo Uberti (I).

Curator Daan Rau (B)

Preview and opening by His Excellency Mr. Jan Briers, Governor of the Province of East Flanders - Belgiumon Friday September 22 @ 6pm

On view until October 15, 2017

Thursday - Monday 6-9 pm

PALAZZO VENDRAMIN COSTA

Fondamenta Ca Vendramin

Cannaregio 2396

Venezia, ITALY

Vaporetto stops San Marcuola (linea 1,2,N) or Ca d'Oro (linea 1)

http://www.vendramin-costa.com/looknow

*

En in november - december 2017 met Petra Höcker en Stéphanie Leblon in Keulen

Three person show with work by Hedwig Brouckaert (B-USA), Petra Höcker (G) and Stéphanie Leblon (B)

curated by Peter Lodermeyer (G)

Opening November 10
On view until December 21, 2017

GALLERY Schmidt & Schütte 
Albertusstraße 26
50667 Köln, GERMANY


*
Voor april - Mei 2018 is al een groepstentoonstelling in haar 'hometown' NEW YORK gepland 


TRANSITIONS

Group show curated by Michael Kukla

with Hedwig Brouckaert, Joan Grubin, Marietta Hoferer, Michael Kukla, Jaanika Peerna, Susan Schwalb, Ilene Sunshine, Natalie Albaladejo, Claudie Dadu, Jean Louis Gourreau, Joachim Griess, Lionel Laussedat, Doris Schlaepfer and Venice Spescha.

April 5th - May 4th, 2018

Project: ARTspace
156 Fifth Ave., Suite 308
New York, NY 10010, USA




donderdag 5 november 2015

Christophe Malfliet met 'Groupshow' bij Galerie Jan Dhaese (Gent)



Christophe MALFLIET is na tentoonstellingen in 2012 (Mon village au bout du monde) en 2014 (Playground Pleasure) opnieuw te gast bij Galerie Jan Dhaese.

Telkens mochten we vaststellen dat de kunstenaar ons een 'dubbele' wereld voorstelde, met situaties die tegengestelde belangen propageerden en figuren die er 'bedrieglijk' echt uitzagen. Ik probeerde zijn aanpak toen als volgt te omschrijven:

Het leven zoals het zou kunnen zijn, wordt in kleurrijke en meestal drukke taferelen gepresenteerd in een mix van schijnbaar realistische en stripachtige beeldelementen. Tenslotte is dit alles schilderkunstige fictie, ook al plukt hij zijn personages uit 'een' realiteit.



© Christophe Malfliet


In de huidige presentatie gaat de kunstenaar welbewust een stap verder. O ja, de schijnbaar  vrolijke, aandoenlijke  of stoute taferelen uit de sprookjeswereld van Malfliet zijn er ook nog, maar in heel wat werken verdwijnen de figuren achter de schermen en wordt de achtergrond letterlijk gepromoveerd tot een quasi abstract toneel. Als toeschouwer heb ik, met de voorgeschiedenis in het achterhoofd, de neiging om op zoek te gaan naar figuren of figuratieve elementen, maar in het beste geval filteren mijn hersenen nog een zwevend lichaam uit de achtergrond en wellicht is dat nog alleen maar omdat ik dat meen te moeten zien.

De 'dubbele' wereld van Malfliet vereist nu ook een 'dubbele' kunstenaar. Samen verzorgen ze een 'Group Show'. 


© Christophe Malfliet


Ik zie de nieuwe Christophe Malfliet in een beeldtaal die me doet denken aan Raveel. Die maakte de overgang van abstract naar zijn Nieuwe Beelding, terwijl Malfliet precies voor de omgekeerde beweging gaat: van 'een' realiteit naar abstractie. Het schilderij op de eerste foto zit precies op de grens tussen die twee en zowel de lijnvoering, de vlakverdeling als het kleurgebruik herinneren me aan Raveel al laat ik hier met evenveel genoegen de naam David Hockney vallen.

Christophe Malfliet maakt momenteel gedurfde, maar ongetwijfeld onafwendbare keuzes. 
Daarvoor doe ik mijn hoed af.


© Christophe Malfliet


Christophe Malfliet

'Group Show'

tot 22 november 2015
bij
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15 B
9000 GENT
donderdag tot zaterdag: 14 - 1! uur
zondag 11 - 14 uur



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

donderdag 1 oktober 2015

Hedwig Brouckaert bij galerie Jan Dhaese (Gent)



Net voor we in september het tentoonstellingsgebeuren enkele weken achter ons lieten, namen we U in WATERSCHOENEN mee op Atelierbezoek bij Hedwig Brouckaert in New York en Gent, in de aanloop naar haar nieuwe tentoonstelling die sinds 6 september bij Jan Dhaese in Gent loopt.

Vorige zondag kon ik dan eindelijk zelf gaan kijken.
Inhoudelijk had ik u tevoren al een idee gegeven, maar zelf keek ik toch ook uit naar de uiteindelijke accrochage. Met verrassend eenvoudige ingrepen heeft Hedwig Brouckaert haar grote, deels grafische, deels sculpturale werken aan de muren onttrokken en zo voor een extra ruimtelijke dimensie gezorgd.
Bij het binnenkomen wacht u meteen het grote werk op de foto hieronder.

Copyright Hedwig Brouckaert


Het eerder vermelde artikel in 'Waterschoenen' zal u zonodig een inleiding tot haar werk bezorgen. Maar laat me u ter voorbereiding van uw bezoek zeker ook de inleidende tekst van Paul Depondt aanraden. Onder de titel 'Weggeveegde dingen komen telkens terug' schetst hij een levendig beeld van haar thema's, haar werkwijze, haar evolutie.

De titel van de tentoonstelling 'Illusive flesh of light' is een regel uit het gedicht 'Monet's Waterlillies' van Robert Hayden.


Monet's Waterlillies

Today as the news from Selma and Saigon
poisons the air like fallout,
I come again to see
the serene, great picture that I love.

Here space and time exist in light
the eye like the eye of faith believes.
The seen, the known
dissolve in iredescence, become
illusive flesh of light
that was not, was, forever is.

O light beheld as through refracting tears.
Here is the aura of that world
each of us has lost.
Here is the shadow of its joy.

Copyright Robert Hayden


Copyright Hedwig Brouckaert (detail)


In het artikel 'Atelierbezoek' formuleerde ik haar werkwijze en achterliggende filosofie als volgt:

"Hedwig Brouckaert verzamelt, tekent, krast, vergroot, print,... om dan weer verder te tekenen, krassen, plakken,... en steeds verder te bouwen via nieuwe lijnen en verbindingen op zoek naar orde in de chaos."



(c) Hedwig Brouckaert, Illusive Flesh of Light


Illusive Flesh of Light

tot 11 oktober 2015

bij

Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT

donderdag, vrijdag, zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur



Art Spotter voor WATERSCHOENEN

woensdag 25 maart 2015

LG WHITE met 'Collared' bij Galerie Jan Dhaese (Gent)



Jan Dhaese van de gelijknamige Gentse galerie werkt 'rustig' verder aan de verbinding tussen het lokale en internationale kunstgebeuren. Begin maart nam hij in New York deel aan VOLTA NY met het werk van Lee RANALDO. In 2013 vertegenwoordigde hij daar Max RAZDOW en in 2014 Hedwig BROUCKAERT.


Sinds 15 maart loopt in de galerie alweer een nieuwe tentoonstelling van LG WHITE, onder de titel 'COLLARED'.
LG WHITE, Nederlandse van origine, studeerde in Sint-Lucas Antwerpen, maar woont en werkt sinds 2010 in Londen.

In oktober 2011 mochten we haar hier al eens begroeten met 'Those were the days', een ver van alledaagse artistieke kijkervaring, waarin woord en beeld ons aanvankelijk met enige verbazing en verwarring achterlieten.
 

vlnr LG White, 'Collared', pencil on paper - 'Zakdoekje', print of
drawing on board + fabric - 'Scaffold', pencil & airbrush on board
 
 
 Met 'COLLARED' gaat LG WHITE op een even verrassende wijze aan de slag. Ook nu weer presenteert ze een wereld van verschijningsvormen en picturale technieken, waarmee ze het thema 'Collared' in verschillende betekenissen op maatschappelijk, psychologisch, filosofisch, historisch,... vlak aansnijdt in een presentatie vol afwisseling tussen scherp afgelijnde grote tekeningen, airbrush- en olieverfportretten, kleine tekeningen of objecten, grafiek en zelfs projectie, telkens omgeven door een wereld van taal die aanvult, omschrijft of zelfs een autonome boodschap meegeeft.
 
Denk in dat verband bijvoorbeeld aan de tekst van Oscar Wilde in de eerste kamer:
 
"Fashion is A foam of Ugliness so intolerable
 
that we have to alter it every six months !"
 
(Collared by fashion ?)
 

 LG White, 'Rip-off', pecil & lineseed on paper
 
 
 De titel 'COLLARED' laat zich niet zomaar eenduidig verklaren of vertalen. In de tentoonstelling worden we meteen geconfronteerd met de meest concrete betekenis, met name 'voorzien van een (witte) kraag'. Maar in die grote potloodtekening wordt tegelijk ook het halve gezicht van de dame in kwestie verborgen door een soort zwarte 'sjaal', waardoor ze als het ware monddood gemaakt wordt. Toch blijven haar ogen zelfbewust de wereld inkijken.
 
De witte, geplooide molensteenkraag, ontleend aan het Spaanse vorstenhof, was een populair modeverschijnsel in Engeland en tijdens de Hollandse Gouden Eeuw en een uiting van 'macht' voor een zekere 'elite', zowel mannen als vrouwen.
 Door meteen het gezicht van de vrouw in kwestie te verbergen, lijkt LG White een feministisch-maatschappelijke reflex toe te voegen.
De kleine tekening 'Zakdoekje' op de schouw zet die onzichtbaarheid nog meer in de verf.
 
De grote tekening 'Scaffold' (schavot) maakt het historisch-maatschappelijk onrecht nog een stuk duidelijker, samen met het schilderij 'Re-formation' aan de overkant (verwijzing naar de godsdienstreformatie en de dwang van een calvinistisch keurslijf ? - de geschiedenis herhaalt zich telkens weer).
 
'Collared' vertaalt zich als gevangen, veroordeeld, ingekapseld, vastgespijkerd, afgescheurd, opgesloten, afgezonderd,...
 
Neem bijvoorbeeld de potloodtekening 'Nuntitled' of de reeks 'Nailed'.
 

 LG White, 'Burka Mountain', Original pencil version 'One shade of grey'
 
 
 
Vergeet vooral de potloodnotities op de muren onder en naast de werken niet, zoals "What has the future ever done for us ?" (Simon Boswell) of met andere woorden 'Is er doorheen de geschiedenis wel iets gebeurd om onrecht ongedaan te maken of leren we ooit wel eens iets uit de geschiedenis?'
De stand van zaken in de wereld laat weinig goeds vermoeden.
 
Dit is niet alleen technisch sterk werk, maar ook inhoudelijk bijzonder geëngageerd.
 
Met de projectie van de oorspronkelijke potloodtekening 'One shade of grey' toont LG White een 'Burka Mountain'. Met in de marge de tekst 'The problem of the Burka is NOT a religious problem' plaatst ze dit werk overduidelijk binnen 'COLLARED-thematiek'.
 
Doorheen de tentoonstelling maakt LG White duidelijk dat zich als mens en kunstenaar niet wil laten 'inbinden'. Ze exploreert haar thema vanuit talrijke betekenissen en creëert haar werken met diverse artistieke middelen. Want tentslotte ligt daar de opdracht van de vrije kunstenaars: ongebonden kunst maken...
 
Ergens in de tentoonstelling heeft ze het zo in het werk 'UNKNOWN' geschreven:
 
" I MUST draw, however poor the results.
I WILL do something sooner or later ! "
 
LGW 2015


LG White, 'UNKNOWN'
 
 
LG WHITE
 
'Collared'
 
tot 26 april 2015
bij
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15 B
9000 GENT
 
donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


woensdag 5 november 2014

Kobe De Peuter bij Galerie Jan Dhaese (Gent)

 
 Kobe DE PEUTER (°1979) schildert het portret van een samenleving die zich gevestigd heeft in het decor van het consumentisme.
Zijn settings zijn gefragmenteerde beelden van shoppingcentra, waarin de mensen vrijwel geheel ontbreken. Slechts hier en daar vang je een schaduw of een detail op. In de visie van de kunstenaar zijn ze wellicht door het systeem opgeslokt.
Eén enkele keer brengt hij zichzelf in beeld.

Mijn eerste kennismaking met het werk van Kobe De Peuter dateert van vier jaar geleden toen hij met enkele kompanen bij mij om de hoek opdook onder de overkoepelende titel 'A touch of nonchalance', al was zijn 'toets' als schilder ook toen al verre van 'nonchalant'. Het onderwerp van zijn schilderijen, ontleend aan strakke architectuur, was op dat ogenblik nog meer als geheel bewaard.
De voorbije twee jaar ging de fragmentatie van het beeld steeds verder.

Wat we vandaag te zien krijgen in 'The Performance = The Stage' lijkt meer op het samenbrengen van stukken uit verschillende puzzels.
Het consumptieparadijs dat in talloze winkelcentra wereldwijd voor de mens geschapen is, heeft in deze schilderijen de allure van een weliswaar zeer esthetisch, schitterend geschilderd maar bijzonder verwarrend doolhof, een mengeling van realiteit en spiegelbeelden.

 
 
 Kobe De Peuter, Zardoz, 2014, acryl op doek, 85 x 235 cm
 
 En dan hangt daar in de eerste kamer ook heel prominent een klein geschilderd portret van Arthur Rimbaud (een 'dubbelportret' volgens de titel: 'Rirmibmabuadud', 2014, 50 x 50 cm). Rimbaud, spilfiguur van het symbolisme en decadentisme uit het laatste kwart van de 19de eeuw.
In de visie die Kobe De Peuter vandaag wil verbeelden, schuilt een gelijkaardig mensbeeld en een gelijklopende maatschappelijke benadering. Terwijl de mens denkt vanuit een 'vrije wil' zijn leven te bepalen, moeten we vaststellen dat diezelfde mens slechts een rolletje mag spelen in het voor de samenleving gecreëerde architecturale decor.
 
De mens als centrum van de wereld? Dat is een hoopvolle gedachte, ware het niet dat de mens door het systeem gereduceerd is tot consument. Waar vroeger de verticale onderworpenheid aan het godsbeeld voorop stond, is er nu de horizontale afhankelijkheid van het 'almachtige'  geld en bezit.
In het 'goddelijke systeem' was de mens de kleine factor die volgens door 'hogere krachten' bepaalde regels het systeem in stand mocht houden. In de seculiere samenleving is diezelfde mens onderworpen aan marktconforme regels die door 'gelijkaardige krachten' opgelegd worden. 
 

 Kobe De Peuter, Self-portrait, 2013, acryl op doek, 100 x 150 cm
 
 
  In zijn roman 'Zelf God worden' verwoordt Hans den Hartog Jager een en ander als volgt:
 
"Een wereld doordrenkt van betekenis. Vroeger heette dat God die een appel voor je neus hing. Nu noemen ze het vrijheid. De vrijheid om je eigen keuzes te maken. Om je te onderscheiden. Maar wat betekent dat anders dan de onontkoombare plicht een persoonlijk stelsel van onzichtbare codes te creëren - een persoonlijkheid opgebouwd uit merken, kleren, haardracht, interieur...?"
 
Kobe De Peuter laat ons mee verdwalen in de schijnbaar chaotische ordening van zijn spiegelpaleizen. Als kunstenaar heeft hij de regie van zijn eigen beeldvorming in handen. Als individu is hij mee onderhevig aan het 'systeem'. Hij speelt dus een dubbele rol op het podium van het leven.
 
De wereld is meer dan ooit een 'schouwtoneel'... !
 
 
KOBE DE PEUTER
 
The performance = the stage
 
in
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT
 
donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur
 
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN
 

dinsdag 16 september 2014

Sebastian Moldovan met 'Meltdown' bij Galerie Jan Dhaese (Gent).


Sebastian MOLDOVAN (°1982, Roemenië) was reeds in 2008 en 2010 te gast bij Galerie Jan Dhaese. In 2010 waren we er zelf bij toen hij zijn 'Artist Survival Kit' installeerde.
Hij bracht toen zijn vriend en collega Adi Matei mee. Vorig jaar waren ze voor hun land ook te gast op de Biënnale van Venetië in de galerie van het Instituto Romeno (Cannaregio). Moldovan creëerde daar een ingewikkelde installatie met afvoerbuizen.


Sebastian Moldovan, Meltdown, tekening &
sculptuur, 2014
@ Galerie Jan Dhaese
 

 Nu is Sebastian MOLDOVAN alleen in Gent. In tegenstelling tot de installaties in 'Artist Survival Kit' of in Venetië, pakt hij nu uit met schijnbaar eenvoudige (maar verfijnde) tekeningen, schilderijen en kleine sculpturen. Vooral de talloze wacht- of uitkijktorens zijn quasi eindeloos terugkerende onderwerpen.
Met een tentoonstellingstitel als 'MELTDOWN' kan men maar beter op het ergste voorbereid zijn en de ogen openhouden. Dan kan een uitkijkpost méér zeker geen kwaad.

Moldovan ziet de wereld afstevenen op een doemscenario, een meltdown op zowel ecologisch, economisch, financieel als maatschappelijk vlak. De nieuwsstromen die ons dagelijks overspoelen geven hem alvast geen ongelijk.
Met eenvoudige artistieke middelen probeert hij ons alert te maken. Hij tekent boten die de overgebleven planten en bomen proberen te redden (als een ark van Noah), ontwerpt vlotten, buffers en reddingsvesten, maar creëert dus vooral ontelbare torens op hoge poten alsof hij wil zeggen: BEWARE, want als we met zijn allen de boel in de gaten houden, is het misschien nog niet te laat...!



Sebastian Moldovan, Meltdown, tekeningen-schilderij, 2014
@ Galerie Jan Dhaese
 

 Seabstian Moldovan

'MELTDOWN'

tot 12 oktober 2014
bij
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15 B
9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur

www.jandhaese.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

dinsdag 8 april 2014

Lee Ranaldo met 'Lost Highway Drawings' bij Galerie Jan Dhaese (Gent)


In juli 2012 dook Lee RANALDO (°1956) voor het eerst op bij Galerie Jan Dhaese en in 'Waterschoenen'.
Nu is hij er opnieuw met een tentoonstelling en een kunstenaarsboek van Posture Editions.

Lee Ranaldo kent u misschien beter als muzikant die furore maakte met 'Sonic Youth' en momenteel met zijn band 'The Dust'. Maar hij is daarnaast ook actief als producer, schrijver en beeldend kunstenaar. Als muzikaal performer is hij zowat een wereldburger, die veel op toernee gaat in alle continenten.

De ene dag is er bijvoorbeeld een optreden in Antwerpen, de volgende dag staat Oslo op de agenda en weer een dag later zijn Ranaldo en zijn band in Berlijn of Bilbao aan het werk.
Het 'toeren' op zich is ongetwijfeld een slopende bezigheid voor de bandleden, Maar Lee Ranaldo brengt bovendien tijdens de vele verplaatsingen per toerbus als tekenaar heel wat tijd door op de passagierszetel vooraan.

Al sinds het midden van de jaren '70, toen hij nog kunststudent was, is hij gefascineerd door het wegenlandschap dat zich constant voor zijn ogen ontplooit. 'On the road over Lost Highways' legt hij met de meest elementaire tekenmaterialen en op de meest gevatte manier van tekenen die 'Lost Highways' vast.

Lee Ranaldo, East Coast Drawings, 2012, ink, coffe


De huidige tekeningen zijn gemaakt tussen de zomer van 2012 en het einde van 2013 op Europese, Noord- en Zuidamerikaanse wegen en zelfs in India.
Wat bij het bekijken van de reeksen opvalt is de 'inwisselbaarheid' van het landschap. Er ontstaat een soort universeel beeld.
De kunstenaar focust meestal op de klare lijn en de vlakverdeling, die soms geaccentueerd wordt door in te kleuren met voorhanden zijnde 'basic' middelen als koffie.

Deze tekeningen hebben in hoofde van de kunstenaar ongetwijfeld een 'beschouwend' karakter. Een mens vraagt zich trouwens af hoe toerende muzikanten zich staande houden, terwijl ze dag na dag van hot naar her hollen om op verschillende podia hun repertoire te vertolken.
In die optiek zijn de tekenactiviteiten ongetwijfeld een rustgevende activiteit, een manier om afstand te nemen van het hectische muzikantenbestaan.
'The way ahead' is bovendien een straat waar achter elke bocht nieuwe mogelijkheden en uitdagingen liggen, waar vrijheid en verantwoordelijkheid elkaar ontmoeten.


Lee Ranaldo, Autobahn Drawing, 2012

Bekijk de tentoonstelling bij Galerie Jan Dhaese alsof u mee op de passagierszetel van de toerbus zit. Het wordt een reis in Duitsland en Denemarken, Frankrijk en Spanje, de Verenigde Staten en Canada, India.
Op de achtergrond hoort u in de galerie wellicht de muzikale begeleiding door Lee Ranaldo zelf samengebracht op de CD die deel uimaakt van het boek 'Lost Highways', uitgegeven in de reeks Posture Editions (N°9). In het boek werden 17 tekeningen telkens minutieus over twee pagina's afgdrukt, wat de 'leesbaarheid' van het beeld zeer reëel maakt.

De begeleidende tekst achteraan in het boek is de neerslag van een email-conversatie tussen Ranaldo en de Nederlandse criticus en curator Roland Groenenboom.

Tekeningen en muziek vormen een samenspel van 'landscape' en 'soundcape', gepresenteerd in een overzichtelijke accrochage.


Lee Ranaldo, To San Francisco (x2), To Bordeaux, To Valencia,
To Bilbao (x2), 2013, pencil, wash, watercolor, marker


'Lost Highway Drawings'

tot 4 mei 2014

bij
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur


*
Publicatie Posture Editions

Lee Ranaldo
LOST HIGHWAYS

inclusief CD / 20 Euro

Beschikbaar in de galerie of info via



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

donderdag 20 februari 2014

Met Pavel Braila tussen hemel en aarde bij Galerie Jan Dhaese (Gent)

 
In december 2009 wist Pavel BRAILA (°1971, Moldavië) mij bijzonder te verrassen met zijn tentoonstelling 'SOURCE' bij Galerie Jan Dhaese.
Geen wonder dus dat ik er voor zijn nieuwe presentatie in deze galerie als de kippen bij was. Hij heeft het de galeriehouder in elk geval heel wat gemakkelijker gemaakt om de galerie na afloop weer gebruiksklaar te maken. (Ik vermoed dat Jan Dhaese af en toe nog droomt van ontelbare zakken potgrond).

Speelde 'aarde' (dus ook zeer letterlijk) in die vorige tentoonstelling een belangrijke rol, dan beweegt ook de huidige presentatie zich overduidelijk tussen hemel en aarde.
Ook nu weer krijgt neon een prominente rol, al is het dit keer in de weergave van de sterrenbeelden aan de Moldavische hemel.
 
 
Pavel Braila, schilderij uit de serie 'Father's Dreams'
& Sterrenbeeld boven Moldavië, neon
 
 
Het hele tentoonstellingsconcept speelt zich overigens af in zijn thuisland en schept met video en schilderijen een portret van een bestaande en een gedroomde wereld.
 
De schilderijen vormen de serie 'Father's Dreams' en schetsen in een 'sociaal-realistische' stijl de dromen en verlangens die de vader van de kunstenaar voor zijn zoon (en dochter) in gedachten had. Toen Pavel als jonge man te kennen gaf dat hij in de richting van de beeldende kunsten wilde, stuitte hij bij de vader op (blijkbaar universeel) verzet. Hij moest en zou toch eerst een 'serieus' diploma verwerven. Dus werd hij ingenieur mechanica en vertaler, maar vanaf 2001 studeerde hij aan verschillende academies in Nederland en Frankrijk. Sinds het midden van de jaren '90 verwierf hij zich een internationale plek als beeldend kunstenaar en filmmaker.
Zopas won hij overigens nog de gerenommeerde 'Celeste Prize' voor Video&Animation.
 

Pavel Braila, schilderij uit de serie 'Father's Dreams'
 
 
 Hij woont en werkt afwisselend in Berlijn en zijn thuisstad Chisinau (Moldavië).
Die thuisstad speelt trouwens de absolute hoofdrol in zijn film (2011) 'CHISINAU - CITY DIFFICULT TO PRONOUNCE' (57'25"), die hier in de achterste kamer doorlopend geprojecteerd wordt.
De als triptiek gepresenteerde film schetst een gebalde weergave van beeldmateriaal dat gedurende een heel jaar verzameld werd en biedt tegelijk een verloren gegane historische context. Braila heeft zich onder andere vastgebeten in het gebrek aan beeldend documentair materiaal terzake in het nationaal archief en maakt zichzelf en de toeschouwer tot 'historische' getuigen van een snel wijzigende realiteit. Laat u meenemen op het afwisselend rustig en bruisend ritme van de film.
 

Video 'Chisinau - City difficult to pronounce' , 2011
 
 
 De neon sterrenbeelden hangen als 'stof voor dromen' hoog aan de wanden of op het plafond van de galerie.
De wanden worden gevuld met levensechte, kleurrijke schilderijen, als weerspiegelingen (zoals reeds aangegeven) van de dromen die zijn vader voor zichzelf en zijn zoon in gedachten had.
De "Eerste Moldavische Kosmonaut' begroet u meteen bij het binnenkomen, aan de andere kant van de schouw geflankeerd door de 'nachtmerrie' van de vader (u begrijpt ter plekke wel waarom).
Schitterend in al zijn nationalistische bevlogenheid is het portret als militair aan de overkant. Maar ook de 'Benzineverkoper' in de tweede kamer zal u ongetwijfeld kunnen bekoren. (Zijn vader zag voor hem deze 'lucratieve' job, beter betaald dan een dokter - zijn vader zelf - in de voormalige Sovjetunie).
 
Het is tenslotte geen nine-to-five job geworden voor Pavel Braila, maar zijn artistieke bijdrage met sociologisch-historische en puur menselijke inslag is dermate warm en tegelijk confronterend dat we hem alleen maar dankbaar kunnen zijn voor de keuze die hij gemaakt heeft.
 

Een snoepje uit Chisinau tussen 17 en 23 uur tijdens de vernissage...
Misschien valt er ook bij uw bezoek nog eentje te rapen...
 
 
 PAVEL BRAILA
 
tot 23 maart 2014
bij
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
 
Donderdag t.e.m. Zaterdag: 14 - 18 uur
Zondag: 11 - 14 uur
 
Wegens deelname aan 'VOLTA New York' met werk van Hedwig BROUCKAERT zal de galerie van 6 tot 9 maart gesloten zijn.
 
 
Volgende tentoonstelling: Lee RANALDO
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



zaterdag 18 januari 2014

Christophe Malfliet met 'Playground Pleasure' bij Galerie Jan Dhaese (Gent)

 
 Met een titel als 'Playground Pleasure' lijkt de schilder ons uit te nodigen voor een partijtje onbezorgd vertier op zijn "speelplaats'. Met de afbeelding op de uitnodiging - een jongetje staat blijkbaar 'in de hoek' - krijg je echter al meteen de indruk dat het niet altijd allemaal rozengeur en maneschijn is.

Ruim anderhalf jaar geleden stelden we Christophe MALFLIET hier ook al voor. Met 'Mon village au bout du monde' creëerde hij toen al een gelijkaardige wereld, waarin speelsheid en ernst, schuld en onschuld, realiteit en bevreemding elkaar in evenwicht proberen te houden.
 
 
Playground Pleasure © Christophe Malfliet & Galerie Jan Dhaese
 
 
 Het leven zoals het zou kunnen zijn, wordt in kleurrijke en meestal drukke taferelen gepresenteerd in een mix van schijnbaar realistische en stripachtige beeldelementen. Tenslotte is dit alles schilderkunstige fictie, ook al plukt hij zijn personages uit 'een' realiteit.
 
Net als in 2012 presenteert Malfliet al zijn schilderijen onder één overkoepelende titel. In 'Playground Pleasure' is het ene plezier het andere niet!
 
Bij een vernissage vind ik het prettig om een kwartiertje vroeger te komen. Het geeft me de kans om rustig rond te kijken vooraleer de bezoekers toestromen.
De accrochage is minder klassiek dan anders. Zeker in de laatste kamer krijgen de schilderijen een extra dimensie door de boven- en nevenschikkingen waarin ze opgehangen zijn.
Net voor de officiële start hangt de kunstenaar nog een schilderij wat hoger. The final touch! Zo, nu is hij er klaar voor. Niettemin gaat zijn dank expliciet uit naar curator Sven Vanderstichelen voor de opbouw van deze tentoonstelling.
 

Playground Pleasure © Christophe Malfliet & Galerie Jan Dhaese
 
 
De personages in de schilderijen van Malfliet 'spelen' hun leven. Malfliet heeft zijn acteurs bijzonder goed gecast. Joost Van den Vondel wist het eeuwen geleden als: "Het leven is een schouwtoneel. Elk krijgt zijn rol en speelt zijn deel".
 
Het jongetje 'staat in de hoek', het meisje speelt met haar springkoord en dan is er de 'wanhopige' jongen met zijn boek in een duistere omgeving, het oudere paar met de raadselachtige, fijne glimlach, de cowboy te paard, het varkentje, het 'loensende' jongetje met de blauwe pull die vanuit zijn hoekje boven de voordeur alles in het oog houdt, het sober geschilderde meisjeshoofd (à la Rik Wouters) met de witte, gele en oranje spatten,...
 
Maar gaat u toch zelf eens kijken...
 

Playground Pleasure (detail) © Christophe Malfliet & Galerie Jan Dhaese
 
 
Christophe Malfliet
 
'Playground Pleasure'
 
tot 9 februari 2014
bij Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT
 
donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN