Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label sculptuur. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sculptuur. Alle posts tonen

vrijdag 28 juli 2023

Olivier VANDER BIEST in ZOMERSALON GENT 2023

 


Ruim 650 Gentse kunstenaars stellen tentoon.

Onder hen…



'Up to no good'
(Hout, uniek werk, 20x20x80 cm)

VERKOCHT !

Olivier Vander Biest
(Yes i wood)
was reeds eerder te gast in 
waterschoenen.blogspot.com

o.a.



***

In het Zomersalon werd bovenstaande sculptuur inmiddels VERKOCHT, maar we zagen er ook een sublieme tekening van
Kirsten GOEMAERE
 die vorig jaar reeds opdook bij 'Artspace la Valise'
in waterschoenen.blogspot.com .




We noteerden bovendien...

Marie DHAESE
met een warme foto



Sofie DECKERS
met een bijzonder fijne collage



Rebecca VANGESTEL
met een verrassende sculptuur



Maar we laten U natuurlijk zelf nog veel meer ontdekken...


***

Alle info voor bezoek 
en 
reservatie van een werk 
via de website:




'Kunsthal Gent' 
voorheen 'Caermersklooster'


© Artspotter / Waterschoenen


dinsdag 24 mei 2022

OH YES I WOOD blijft beschikbaar in Artspace la Valise

 

De tentoonstelling van 

Oh Yes I Wood

die hier van 8 tot 22 mei 2022 

in het tentoonstellingsplatform

ARTSPACE LA VALISE

opdook

blijft vanzelfsprekend online beschikbaar

via onderstaande link:

https://waterschoenen.blogspot.com/2022/05/oh-yes-i-wood-toont-werk-in-artspace-la.html


Contact opnemen met de kunstenaar kan nog steeds via:

https://www.instagram.com/oh_yes_i_wood/




'Inside looking out'
© Oh Yes I Wood




DE VOLGENDE TENTOONSTELLING 
met werk van


START OP 5 JUNI 2022.

Hou vanaf 2 juni alvast de aankondiging en preview via onze verschillende kanalen in het oog.

© Artspace La Valise & Waterschoenen


woensdag 27 oktober 2021

4 X SAMEN / 4 X ANDERS in DE PASTORIE (Ressegem)


In het Huis van de Beeldende Kunsten bevinden zich heel wat kamers, met talloze  disciplines en ontelbare beoefenaars. Galeriehouders, curatoren, recensenten, kunstenaars en verzamelaars ontmoeten elkaar op tentoonstellingen, beurzen of andere gelegenheden.

Intussen bloeit de kunst ook onverminderd in de periferie, in kleine evenementen, met kunstenaars die misschien niet zo bekend zijn, maar niettemin vanuit het hart en met een onmiskenbare vakkennis hun artistieke droom verwezenlijken.

Zopas had ik de gelegenheid niet minder dan vier dames te ontmoeten die gedurende twee weekends als volleerde tentoonstellingsbouwers de Pastorie van Ressegem omgetoverd hebben tot hun artistieke Tuin van Eden.

Kunst (in verschillende disciplines) is hun gezamenlijke passie en de Academie van Zottegem hun ontmoetingsplek.

Elk van hen kan terugvallen op een rijke beroeps- en levenservaring, waaruit ze ook nu nog ideeën putten voor hun artistieke realisaties.



 
'4 - vier - quatre - four - quattro - fir -fjouwer - fyra - fjorir - 4'

Met '4' veroveren ze op hun manier de wereld. Iedereen mag komen kijken, welke taal ze ook spreken: Nederlands, Duits, Frans, Engels, Italiaans, Deens, Zweeds, Fries, Ijslands,...

De taal van kunst is universeel !

Aan de kwaliteit van het getoonde zal het in geen geval liggen, want deze dames kunnen naast een stevige technische kennis van hun vakgebied bogen op een schitterende beeldvorming en uitgepuurde afwerking.

De Pastorie van Ressegem is voor mij een beetje thuiskomen. De voorbije jaren kwam ik er al voor initiatieven van 'ARTURE' en 'WALS'. De oorspronkelijke functie van het gebouw is natuurlijk allang verleden tijd, maar de geest van 'De Pastoor uit den Bloeyenden Wijngaerdt' dwaalt hier nog steeds een beetje rond.

De kunstenaars hebben geopteerd voor presentatie in afzonderlijke kamers. Dat blijkt in deze een goede keuze.

Komend weekend kunt u nog gaan kijken en dat zou wel eens een goed idee kunnen zijn...

Wij nemen u alvast mee op een verkennende wandeling doorheen de kamers, zodat u een idee krijgt van wat u mag verwachten.
Maar er is natuurlijk veel meer te zien... !


In de grote woonkamer ontvangt Carine HANTSON ons in haar wereld waarin de mens en het menselijk lichaam centraal staan. Schilderijen, keramiek, porselein... ze beheerst het allemaal met een vanzelfsprekende subtiliteit en technische vaardigheid. Het menselijk lichaam bekijkt ze zowel uitwendig als inwendig. Haar sculpturale 'organen' of lichaamsdelen vormen absoluut geen rariteitenkabinet, maar een gevoelig beeld van een kwetsbare wereld.

Ook historisch besef houdt haar wakker: teksten van Leonardo da Vinci, de plafondschilderingen van Michelangelo, oude medische gereedschappen, ...

In de schilderijen lijken haar figuren te 'zweven' in schijnbaar dromerige omgevingen, maar tegelijk stralen ze ook een zekere alertheid of bewustzijn uit. Neem nu de oogopslag van dit kind op de schouw.


© Carine Hantson


© Carine Hantson


Fabienne DUBOIS nodigt ons eerst uit in de kleine kamer op het gelijkvloers, waar ze zowel haar keramische experimenten met gerecycleerde vazen toont als haar zelf gemaakte exemplaren (in handopbouw of gedraaid). Technische beheersing en durf om 'buiten de lijntjes te kleuren' gaan hand in hand. De ingrepen op oude vazen (uit de kringloopwinkel) zorgen door het bakproces voor schitterende resultaten in de interactie tussen de bestaande onderlagen en de nieuw aangebrachte glazuren.

Op de eerste verdieping ontplooit ze een meer sculpturale activiteit, waarin ze haar keramische vormen ontwikkelt vanuit haar passie voor de natuur. In twee kamers neemt ze ons mee voor een (ook letterlijke) 'walk in the park'.


© Fabienne Dubois


© Fabienne Dubois


De grafische wereld van Linda BOARDMAN in de twee kamers aan de overkant doet me meteen bij het binnenkomen bewonderend stilstaan. Hier heerst de strakke, zwarte lijn in een schijnbaar eenvoudige, maar o zo efficiënte presentatie. Slechts hier en daar hangt een werk aan de muur, maar de plankenvloer doet dienst als centraal podium voor de sterk gestileerde houtdrukken. Je gaat als bezoeker ongewild met grote omzichtigheid door de kamer wandelen.
Gestileerde figuren, vormen die symbool staan voor kracht (cirkel) of orde (vierkant), roosters,... zijn slechts enkele elementen die de beeldende wereld van Linda Boardman zo uniek maken.

 Ook lang na de grote Frans Masereel blijft deze techniek voor ongekende mogelijkheden zorgen. En dit zijn nog maar de kleine houtsneden van Linda Boardman...


© Linda Boardman


© Linda Boardman


Anne VAN WAYENBERG heeft zich op de zolderverdieping teruggetrokken met haar driedimensionale werken waarvoor ze liever niet het woord sculptuur gebruikt. Misschien mogen we het 'ruimtelijke collages' noemen, vermits ze met verschillende onderdelen en materialen nieuwe gehelen creëert.
Als creatief therapeut was ze een carrière lang actief in de psychiatrische zorgverlening. Ooit studeerde ze keramiek bij Carmen Dionyse, maar ze bleef zich steeds verder vervolmaken.
In haar werk spelen thema's als verlies, dood, verlangen, schoonheid, verval,...
Maar misschien blijft optimisme wel de belangrijkste drijfveer. Op het venstertje van de zolder, met uitzicht op de kerk en het kerkhof heeft ze de eenvoudige boodschap 'JE VEUX VIVRE' geschreven.


© Anne Van Wayenberg
Empty, 2021


© Anne Van Wayenberg
Het einde van wat over is... is puur, 2020


En nu is het aan u beste lezer... op weg naar...

De Pastorie
Sint-Mauritsplain 9
9551 RESSEGEM (HERZELE)

nog te bezoeken op 
zaterdag 30 en zondag 31 oktober 2021
telkens van 14 tot 19 uur


© Art Spotter / Waterschoenen




donderdag 23 september 2021

_WALS10_ met Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH in de Pastorie (Ressegem)


De kunstgoden hadden het vorige zaterdag duidelijk op een akkoordje gegooid met hun collega's van het weerfront.

Onder een stralende zon waren talrijke kunstliefhebbers naar de Pastorie in Ressegem gekomen voor de vernissage van 

_WALS10_

met alweer drie gedreven kunstenaars in de hoofdrol:

Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH

De voormalige pastorie van Ressegem heeft de voorbije jaren reeds meermaals haar mogelijkheden als tentoonstellingsruimte bewezen en met _WALS10_ heerst hier een opmerkelijk sobere, maar efficiënte mix van kleur, zwart-wit, vorm en beweging in diverse technieken en materialen als fotografie, schilderkunst, sculptuur, installatie, keramiek, porcelein, metaal, hout, bamboe, boomschors,...

Waar mogelijk of noodzakelijk zoeken de kunstenaars elkaars gezelschap op in een aantal kamers, waar nodig trekken ze zich met uitgepuurde accrochages alleen terug.
Robert SOROKO maakt voor een paar sculpturen gebruik van de tuin, waar hij tijdens de vernissage ook de directe confrontatie met het publiek aanging.



Trees De Mits, Z.T., 53 x 40 com, foto op dibond, fotografie


Trees DE MITS pakt hier uit met fotografie en sculptuur in diverse materialen. Soms combineert ze fotografie met een architecturale structuur, zoals in 'Anatomy' (1e verdieping/kamer 2), een thema dat ze in die kamer middels een stevig uitgebalanceerde installatie met verschillende materialen gestalte geeft. In de badkamer krijgen de porseleinen lichaamsdelen eveneens een hoofdrol.

De zoektocht naar de relatie tussen klei en lichaam is tijdens een residentie in Japan tot stand gekomen. Japan is zowat haar tweede vaderland, waar ze samen met haar partner Marnix Hoys meermaals op werkbezoek was. Corona heeft de afgelopen tijd uiteraard flink wat roet in het eten gegooid.

Maar geen nood, met de opgedane herinneringen en vastgelegde beelden kan ze ook in haar fotografie aan de slag. Fotografische beelden worden soms ontdaan van hun achtergrond en bewerkt, waardoor ze een grafisch karakter in twee dimensies krijgen.
Daarnaast is er ook een foto als  'Kanazawa' in de gang, die het werkelijke beeld in een soort gesublimeerde versie weergeeft.

Het werk van Trees De Mits laat zich in een moeiteloze overgave lezen, al trekt het zich soms terug in donkere hoekjes.

Trees De Mits dook bijna 10 jaar geleden (17 juni 2012) voor het eerst op in Waterschoenen. Toen was ROOD de overheersende kleur in haar universum, als symbool voor vuur (na een verblijf in Ijsland), temperament en lichamelijkheid. Ik verwees toen naar het gedicht van Paul Snoek... 'Als ik geen rood meer heb' en wat Snoek voorspelde is vandaag in Ressegem hier en daar waarheid geworden:

Als ik geen rood meer heb
maak ik de bomen groen, de struiken,
het hele landschap wat ik schilder.
Dus ook het onkruid en het gras,...




Trees De Mits, Sensory Black + Anatomy, mixed media


*****


Robert Soroko, Blue Lines, 
H 150 x B 50 x L 350 cm,
metaal, hout, verf
sculptuur

De sobere installatie 'Blue Lines' van Robert SOROKO doet me onvermijdelijk denken aan de technologische ingreep die Rik Moens hier twee jaar geleden tijdens WALS_04 op exact dezelfde plek presenteerde.

Maar bij Robert Soroko draait alles rond eenvoud, evenwicht, beheersing en beweging. Die kenmerken zijn ongetwijfeld gelieerd aan zijn voorliefde voor Tai Chi, in oorsprong een Chinese vechtsport maar eveneens een gecontroleerde opeenvolging van bewegingen die rustig, traag en continu worden uitgevoerd.

Met materialen als metaal en hout creëert hij 'figuren' die hij in een bepaalde houding vastgelegd heeft of 'constructies' die door eenvoudige ingrepen van de mens in beweging kunnen gezet worden.

Ik voel me sterk verbonden met 'A Tap 1951' (al heeft dat misschien ook wel met het jaartal te maken), maar ook met de 'Tree Branch Sculpture', waarbij ik het werk van de Catalaanse kunstenaar Riera I Arago in gedachten hou. Die laatste leerde ik ooit kennen bij Galerie Denise Van de Velde in Aalst.

Bij Soroko gaan soberheid en intensiteit hand in hand.




Robert Soroko, A Tap 1951
80 x 35 cm, metaal, kraan
sculptuur


*****


Marc Van Cauwenbergh
No sound, 218, 152,5 x 114,5 cm
olie/linnen
schilderij


Marc VAN CAUWENBERGH schildert met olieverf op linnen in dunne lagen die elkaar overlappen, waardoor onderliggende gegevens naar de achtergrond verdrongen worden of zelfs geheel verdwijnen. Soms verdunt hij de verf in die mate dat de kleuren gesublimeerd, zeg maar vager worden.
Zijn 'Morning Light' (2019) in de voorkamer van de Pastorie is er zo eentje en in 'Somewhat Unusual' (2020) op de eerste verdieping drijft hij die techniek op tot hij het effect van een aquarel bereikt. Ook de twee kleine werken hieronder gaan in die richting. Dat is uiteraard geen achteloze uitvoering, maar een bewuste keuze.

Zijn abstractie wortelt in een waargenomen realiteit. Dat kan gaan van menselijke figuren over lichtimpulsen (zoals 'Morning Light') tot een opkomende storm.

In 2014 mochten we Marc Van Cauwenbergh in Waterschoenen al eens voorstellen bij zijn tentoonstelling in Huize St. Bonaventura.
In 2018 konden u zijn passage bij Galerie Van Caelenberg in Aalst aankondigen.


Marc Van Cauwenbergh
Links: Up, 2020, 30,5 x 25,5 cm, olie/linnen, schilderij
Rechts: Silhouet, 2020, 30,5 x 25,5, olie/linnen, schilderij


Gaan kijken is de boodschap !

Tot 10 oktober 2021
zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

_WALS_
Oude Pastorie Ressegem
Sint-Mauritsplain 9
9550 HERZELE





© Art Spotter / Waterschoenen

 

vrijdag 2 april 2021

DISKUS AALST: SHIFT & DRIFT met Nathalie Vanheule, Joëlle Dubois en Alice Vanderschoot

 

In Aalst was 'DISKUS' tot de sluiting bekend als bouwmarkt. Een kunstverzamelaar nam de gebouwen over en transformeerde ze met de nodige zorg en inzet tot een stockage- en presentatieruimte voor zijn eigen collectie en een tentoonstellingsruimte voor andere kunstinitiatieven. De wedergeboorte van 'DISKUS' is een feit en 'DISKUS AALST' is nu al een begrip in kunstkringen.

In februari mocht Maria Degrève reeds de dans openen met... Elle danse...Danse-t-elle...Dentelle... (in Waterschoenen kwam ze sinds 2010 meermaals aan bod als kunstenaar en curator)

Vanaf 13 maart kwamen Joëlle DUBOIS, Nathalie VANHEULE & Alice VANDERSCHOOT in beeld met hun tentoonstellingsproject 'SHIFT & DRIFT'.


Liliane Vertessen ©
heet u welkom bij DISKUS


'Shift & Drift is een initiatief van Nathalie Vanheule - Joëlle Dubois - Alice Vanderschoot', staat in kleine letters onderaan op de begeleidende tekst in de tentoonstelling. Wat een gelukkig toeval nu ik zopas in het nieuwste nummer van HART (212) het 'Woord vooraf' van Sam Steverlynck lees. Hij heeft 'altijd al een zwak gehad voor tentoonstellingen samengesteld door kunstenaars omdat ze nu eenmaal op een andere manier naar kunst kijken dan curatoren of critici'.

De presentatie bij DISKUS is alvast voortreffelijk geënsceneerd met ruimte voor onverwachte confrontaties.

(DISKUS ontvangt deze tentoonstelling en schonk bijzondere mogelijkheden.
Bruthausgallery steunde de omkaderende mogelijkheden.)

3 vrouwen
3 kunstenaars
3 beeldende benaderingen
Veel technieken
1 centraal thema 
waarin ze elk hun eigen weg bewandelen,
maar mede dankzij de installatie van de werken toch de kans krijgen 
om signalen met de anderen uit te wisselen.

'Shift & Drift is een groepstentoonstelling over de constructie van realiteit en de menselijke behoefte aan verbinding en creatie'

Het voorbije jaar hebben we met zijn allen kunnen vaststellen hoe de realiteit verschuift in verschillende richtingen.  Vrijheid wordt op de proef gesteld. Mensen reageren op totaal uiteenlopende manieren op gelijklopende feiten. Het grote gelijk bestaat niet meer. Zekerheden worden van verschillende kanten en met tegenstrijdige argumenten ondergraven. Logisch wordt onlogisch en vice versa.

Op zich is dat niet nieuw, ja zelfs inherent aan het maatschappelijk bestel. De wereld is al sinds mensenheugenis op drift. Zolang we dat op afstand kunnen houden, lijkt er geen vuiltje aan de lucht.

De kunstenaars willen ons in deze tentoonstelling een serie 'tools' aanreiken om een nieuw evenwicht te bereiken: "Het herbouwen van de gekende wereld, zachtaardig en vriendelijk, tegendraads en evenwichtig, aandachtig en in ieder geval hoognodig'.

Laat ons dus met een geconcentreerde blik op stap gaan, op zoek naar diversiteit en overeenkomst, afstandelijkheid en emotie, stille bezinning en luidruchtig spektakel, de klare lijn en de vage kleurvlekken, ...



Nathalie Vanheule, Arms & echoes, 2021,
mixed media

De grote, hoge zaal rechts van de ingang is hoofdzakelijk het speelveld van Nathalie VANHEULE, al krijgt ze hier ook op één wand het gezelschap van 24 vrouwen, getekend door Joëlle DUBOIS.

De installatie 'Arms & Echoes' omvat badmintonnetten die als een soort doolhof de hele zaal verdelen. Deze installatie diende als speelveld voor een performance tijdens de opening. Beelden van deze interventie zijn ter plekke te zien, maar kan je ook deels terugvinden op de instagrampagina van Nathalie Vanheule. Vijf mensen, mannen en vouwen spelen een spel met vreemdsoortige 'badmintonarmen' en handboeien als in een twijfelende sfeer om met elkaar in contact te komen. Door in een ongekende structuur te belanden, worden mensen onzeker.

De beeldende wereld van Nathalie Vanheule is bijzonder ruim en gevarieerd, met performances, installaties en videowerk, maar ook met heel aparte, levensgrote  schilderijen waarin ze op een canvas van schuurpapier bodyprints maakt met make-up en bodylotion, wat leidt tot abstracte composities die om gedetailleerde ontdekking vragen.

In de kelder pakt ze ook nog uit met de indrukwekkende video installatie 'Burning eyes', waarin as een hoofdrol krijgt, net zoals in de tekst 'NO FEAR', die u geenszins kan missen boven de trap. Ze realiseerde dit werk samen met Alice De Waele, hun blote armen en handen gedrenkt in assen en bodylotion.


Nathalie Vanheule
Ce que tu touches, ce que tu aimes,
2020, schuurpapier, make-up, bodyprint,
219 x 148 cm


In de kleinere ruimtes aan de overkant van de hal houden de drie dames elkaar gezelschap in diversiteit en dialoog, waar (zoals we reeds eerder stelden) ook stille bezinning en luidruchtig spektakel een plaats krijgen.

Hier is het licht gedempt en op de achtergrond klinkt af en toe een licht gedruis.

Maar we worden allereerst getroffen door een zachtblauwe, flink uit de kluiten gewassen wafel (Glazing the abyss, 2021, acrylhars & pigment, 130 x 120 cm) van Alice VANDERSCHOOT.

Als beeldhouwer haalt ze haar onderwerpen uit de alledaagse omgeving, de reclamewereld, de voedingsindustrie, maar heeft ook oog voor design (zie 'The table/The cloth, 2021) en kunstgeschiedenis. Bekende vormen stopt ze in een nieuw, (soms 'girly') kleurtje, of ze bouwt net zo goed strak geregisseerde constructies. Maar telkens passen haar sculpturen in een onderliggend verhaal, waarin ze bestaande structuren lijkt om te keren en zekerheden onderuit haalt.
Denk maar aan 'The trophy's hunter' (2021), waarin de jager onverwacht de prooi wordt en zijn karkas als jachttrofee aan de muur hangt.


Alice Vanderschoot
The trophy's hunter, 2021
Acrylhars, emailverf & rubber, 110 x 30 cm


Met onderstaande sculptuur gaat Alice Vanderschoot kleurrijk in dialoog 
met het schilderij 'Dawn' van Joëlle Dubois.


Alice Vanderschoot
The table, the cloth, 2021
Schuurpapier, olieverf, 100 x 70 cm


Waren in de inktekeningen van Joëlle DUBOIS haar vrouwen nog 'eenzaam' opgesloten binnen de grenzen van het blad, dan krijgen ze in haar schilderijen een complete omgeving cadeau, al worden ze daar blijkbaar niet vrolijk van. In de tekeningen lijken ze zich in hun onschuldige naaktheid veilig te voelen. In de kleurrijke kamers slaat de verwarring blijkbaar ongenadig toe. "Wat ging ik ook alweer zeggen?", vraagt de vrouw in 'Dusk' zich af.

In 'Under the blue moon' even verder in de zelfde kamer is het blauw al even ongenadig. Bij het beeld van die dame in het bad denk ik onwillekeurig aan Kiki Smith en die gedachte wordt blijkbaar bevestigd door het stapeltje boeken in de rechter benedenhoek. Ook Fernando Botero en 'angry young lady' Sarah Lucas mogen meespelen. Joëlle Dubois kent haar klassiekers.

Joëlle Dubois heeft haar eigen beeldtaal, die onder de stripachtige of cartooneske bovenlaag veel dieper graaft in de menselijke psyche en relationele (on)mogelijkheden. Vanuit een vrouwelijk perspectief zet ze haar personages letterlijk in hun blootje, waardoor ze tegelijk kwestbaarder worden en een eerlijker benadering mogelijk maken.

Maar ze heeft nog heel wat andere pijlen op haar boog.
Daarstraks hadden we het reeds over 'stille bezinning en luidruchtig spektakel'.
Voor dat laatste nodigt ze ons uit achter het gordijn onder de trap. Het flitsende, kleurrijke licht laat al een en ander vermoeden, maar eens binnen komt met de installatie 'The male gaze' (de mannelijke blik) een overrompelende wereld tot leven: "de catharsis van de vrouwelijke seksualiteit en tegelijk de seksualisering van het vrouwelijk lichaam".

Als onafhankelijke en geëmancipeerde vrouw en kunstenaar bekijkt ze dit zelf als een stille toeschouwer...

 Voor echte stilte en bezinning nodigt ze ons uit op de verdieping waar haar installatie met drie hangende figuren 'Trinity' (2021) indruk maakt.
Inspiratie voor dit werk vond ze 'in meditatie en het naar buiten treden van de begrenzingen van het eigen lichaam'.


Joëlle Dubois, Dusk, 2020
Acrylverf op paneel, 125 x 90 cm


Joëlle Dubois, Trinity, 2021
Slaapzakken, pruiken, touw & houthaksel
(één deel van installatie)

Een zoals steeds is er meer in deze tentoonstelling. Dat laten we u graag zelf ontdekken...

'SHIFT & DRIFT'

tot 25 april 2021
in
DISKUS
Diepestraat 46
9300 AALST

OPEN: zaterdag & zondag: 13 - 18 uur

PAASVAKANTIE : 4 april tot 18 april
open van donderdag tot zondag: 13 tot 18 uur

Gratis toegang

RESERVEREN VIA:







© Art Spotter / Waterschoenen










vrijdag 9 oktober 2020

YES I WOOD ... SHOP NOW !

 

In mei 2020 maakten we hier een portret 

(EN / NL) van 'Yes I Wood'.


MAAK NU KENNIS MET DE

WEBSHOP

© Oh_yes_I_wood

YES I WOOD SHOP


Over the top
© Oh_yes_I_wood




Springtime
© Oh_yes_I_wood




Art Spotter / Waterschoenen