_WALS10_ met Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH in de Pastorie (Ressegem)

De kunstgoden hadden het vorige zaterdag duidelijk op een akkoordje gegooid met hun collega's van het weerfront.

Onder een stralende zon waren talrijke kunstliefhebbers naar de Pastorie in Ressegem gekomen voor de vernissage van 

_WALS10_

met alweer drie gedreven kunstenaars in de hoofdrol:

Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH

De voormalige pastorie van Ressegem heeft de voorbije jaren reeds meermaals haar mogelijkheden als tentoonstellingsruimte bewezen en met _WALS10_ heerst hier een opmerkelijk sobere, maar efficiënte mix van kleur, zwart-wit, vorm en beweging in diverse technieken en materialen als fotografie, schilderkunst, sculptuur, installatie, keramiek, porcelein, metaal, hout, bamboe, boomschors,...

Waar mogelijk of noodzakelijk zoeken de kunstenaars elkaars gezelschap op in een aantal kamers, waar nodig trekken ze zich met uitgepuurde accrochages alleen terug.

Robert SOROKO maakt voor een paar sculpturen gebruik van de tuin, waar hij tijdens de vernissage ook de directe confrontatie met het publiek aanging.

Trees De Mits, Z.T., 53 x 40 com, foto op dibond, fotografie

Trees DE MITS pakt hier uit met fotografie en sculptuur in diverse materialen. Soms combineert ze fotografie met een architecturale structuur, zoals in 'Anatomy' (1e verdieping/kamer 2), een thema dat ze in die kamer middels een stevig uitgebalanceerde installatie met verschillende materialen gestalte geeft. In de badkamer krijgen de porseleinen lichaamsdelen eveneens een hoofdrol.

De zoektocht naar de relatie tussen klei en lichaam is tijdens een residentie in Japan tot stand gekomen. Japan is zowat haar tweede vaderland, waar ze samen met haar partner Marnix Hoys meermaals op werkbezoek was. Corona heeft de afgelopen tijd uiteraard flink wat roet in het eten gegooid.

Maar geen nood, met de opgedane herinneringen en vastgelegde beelden kan ze ook in haar fotografie aan de slag. Fotografische beelden worden soms ontdaan van hun achtergrond en bewerkt, waardoor ze een grafisch karakter in twee dimensies krijgen.

Daarnaast is er ook een foto als  'Kanazawa' in de gang, die het werkelijke beeld in een soort gesublimeerde versie weergeeft.

Het werk van Trees De Mits laat zich in een moeiteloze overgave lezen, al trekt het zich soms terug in donkere hoekjes.

Trees De Mits dook bijna 10 jaar geleden (17 juni 2012) voor het eerst op in Waterschoenen. Toen was ROOD de overheersende kleur in haar universum, als symbool voor vuur (na een verblijf in Ijsland), temperament en lichamelijkheid. Ik verwees toen naar het gedicht van Paul Snoek... 'Als ik geen rood meer heb' en wat Snoek voorspelde is vandaag in Ressegem hier en daar waarheid geworden:

Als ik geen rood meer heb

maak ik de bomen groen, de struiken,

het hele landschap wat ik schilder.

Dus ook het onkruid en het gras,...

Trees De Mits, Sensory Black + Anatomy, mixed media

*****

Robert Soroko, Blue Lines, 

H 150 x B 50 x L 350 cm,

metaal, hout, verf

sculptuur

De sobere installatie 'Blue Lines' van Robert SOROKO doet me onvermijdelijk denken aan de technologische ingreep die Rik Moens hier twee jaar geleden tijdens WALS_04 op exact dezelfde plek presenteerde.

Maar bij Robert Soroko draait alles rond eenvoud, evenwicht, beheersing en beweging. Die kenmerken zijn ongetwijfeld gelieerd aan zijn voorliefde voor Tai Chi, in oorsprong een Chinese vechtsport maar eveneens een gecontroleerde opeenvolging van bewegingen die rustig, traag en continu worden uitgevoerd.

Met materialen als metaal en hout creëert hij 'figuren' die hij in een bepaalde houding vastgelegd heeft of 'constructies' die door eenvoudige ingrepen van de mens in beweging kunnen gezet worden.

Ik voel me sterk verbonden met 'A Tap 1951' (al heeft dat misschien ook wel met het jaartal te maken), maar ook met de 'Tree Branch Sculpture', waarbij ik het werk van de Catalaanse kunstenaar Riera I Arago in gedachten hou. Die laatste leerde ik ooit kennen bij Galerie Denise Van de Velde in Aalst.

Bij Soroko gaan soberheid en intensiteit hand in hand.

Robert Soroko, A Tap 1951

80 x 35 cm, metaal, kraan

sculptuur

*****

Marc Van Cauwenbergh

No sound, 218, 152,5 x 114,5 cm

olie/linnen

schilderij

Marc VAN CAUWENBERGH schildert met olieverf op linnen in dunne lagen die elkaar overlappen, waardoor onderliggende gegevens naar de achtergrond verdrongen worden of zelfs geheel verdwijnen. Soms verdunt hij de verf in die mate dat de kleuren gesublimeerd, zeg maar vager worden.

Zijn 'Morning Light' (2019) in de voorkamer van de Pastorie is er zo eentje en in 'Somewhat Unusual' (2020) op de eerste verdieping drijft hij die techniek op tot hij het effect van een aquarel bereikt. Ook de twee kleine werken hieronder gaan in die richting. Dat is uiteraard geen achteloze uitvoering, maar een bewuste keuze.

Zijn abstractie wortelt in een waargenomen realiteit. Dat kan gaan van menselijke figuren over lichtimpulsen (zoals 'Morning Light') tot een opkomende storm.

In 2014 mochten we Marc Van Cauwenbergh in Waterschoenen al eens voorstellen bij zijn tentoonstelling in Huize St. Bonaventura.

In 2018 konden u zijn passage bij Galerie Van Caelenberg in Aalst aankondigen.

Marc Van Cauwenbergh

Links: Up, 2020, 30,5 x 25,5 cm, olie/linnen, schilderij

Rechts: Silhouet, 2020, 30,5 x 25,5, olie/linnen, schilderij

Gaan kijken is de boodschap !

Tot 10 oktober 2021

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

_WALS_

Oude Pastorie Ressegem

Sint-Mauritsplain 9

9550 HERZELE

https://www.instagram.com/wals_online/

https://www.facebook.com/wals.herzele/

© Art Spotter / Waterschoenen

 

JAN DE NYS & MAURICE DROOGH in DU PARC (Aalst)

Zowat 100 jaar geleden bouwde de familie Bosteels aan de achterkant van het Aalsterse stadspark een breigoedfabriek met de toepasselijke naam 'du Parc'.

Na groei en bloei, verschillende overnames en delokalisatie van de activiteiten volgde tenslotte begin deze eeuw het einde van het bedrijf (al werd de merknaam en de kousenproductie overgenomen door een Nederlands bedrijf)

Na jarenlange leegstand waren de gebouwen een heuse stadskanker geworden, tot een investeerder het heft in handen nam en de hele site met respect voor het historische karakter een nieuw leven schonk. 

(zie website van het project du Parc)

Zo werd ondermeer atelierruimte voor kunstenaars gecreëerd (Les Créateurs du Parc).

Jan DE NYS en Maurice DROOGH hebben hier elk een atelier en presenteren nu samen hun werk.

Op 30 juni 2008 konden we u Jan De Nys (°1949) reeds uitgebreid voorstellen in WATERSCHOENEN. Hij was toen al sinds 1992 beheerder van zijn eigen galerie IN SITU, onafhankelijk curator en organisator van tentoonstellingen hedendaagse kunst voor de stad Aalst. We bleven hem volgen in zijn galerie en tijdens talloze projecten voor de stad.

Na zijn carrière bij de stad en de galerie was er weer tijd voor de eigen artistieke inbreng en zagen we hem sinds 2018 in verschillende galeries verschijnen.

In zijn fotomontages creëert hij een beeldende wereld met eigen invalshoeken, dikwijls met 'geschonden' figuren en lichamen, maar ook met een geëngageerde maatschappelijke achtergrond. Door superpositie van verschillende beeldende elementen ontstaan vreemde werelden, waarin de onderliggende realiteit tegelijk versterkt en vervormd wordt.

Soms presenteert hij ook beelden naast en onder elkaar, waardoor het werkelijkheidsgehalte duidelijker lijkt, maar de onderlinge relatie toch ook weer tot nieuwe vragen leidt.

Telkens put hij uit zijn eigen beeldarchief, waarover hij zelf het volgende zegt:

"Het archief van basismateriaal wordt slechts langzaam uitgebreid. Het hier en nu wordt meer en meer in de beeldenbank opgenomen. De eenzaamheid, de isolatie en het alom tegenwoordige masker hebben hun plaats in mijn beelden ingenomen."

© Jan De Nys

© Jan De Nys

Maurice DROOGH (°1984, NL) leren we hier en nu pas kennen. Hij studeerde in Utrecht, Rotterdam en Brussel. Hij woont ook in Brussel en heeft sinds vorig jaar zijn atelier in Aalst.

Maurice Droogh is een schilder pur sang, die met olieverf op doek ‘banale’ onderwerpen uit het Brusselse straatbeeld omvormt tot kleurrijke tweedimensionale werken, die tegelijk een sculpturale en zelfs architecturale kracht bezitten.

Overvolle afvalcontainers, volgepropte winkelkarren, gestapelde kartonnen dozen of Jersey Barrier betonblokken die de openbare ruimte afsluiten behoren tot zijn terugkerend beeldend vocabularium. Voor hem zijn het de symbolen van het buitenleven in de grootstad.

Hij schildert ze in al hun volumineuze kracht, soms heel pasteus opgezet, gebaseerd op de realiteit, maar tegelijk flirtend met quasi abstracte achtergronden waardoor ze lijken te twijfelen tussen vaste grond onder hun voeten of zweven in de ruimte. Het geeft ze meteen de kracht om zich te onttrekken aan de banaliteit van het onderwerp en zodoende schilderijen te worden.

© Maurice Droogh

© Maurice Droogh

© Art Spotter / Waterschoenen

 

Renée LORIE X DE CONNECTIE: een fotografiewandeling in AALST

In 2016 kwamen 3 gedreven Aalsterse ondernemers op de proppen met een splinternieuw initiatief: 

DE CONNECTIE

Tina van 'Anna Pops', Francis van 'Pastoor' en Liesbeth van 'Optiek Pupil' waren de grondleggers.

Andere Aalsterse winkels werden uitgenodigd voor deelname aan een jaarlijks event, een modeshow, een ontmoeting, een feest voor alle zintuigen.

In 2019 werd de voorlopig laatste versie georganiseerd. 

Gezien de welbekende toestand bood 2020 en ook 2021 geen mogelijkheid een gelijkaardig initiatief met honderden deelnemers te laten doorgaan.

Maar de bezielers van 'De connectie' bedachten een andere formule, die tegelijk de hele stad bereikt, een aantal andere ondernemers en kunstruimtes mee in het bad trekt en Renée LORIE, een Brusselse kunstenares/fotografe, een openbaar forum biedt.

Zelf omschrijven ze het bij De Connectie als volgt:

"Na een jaar van stilte, afstand en twijfel brengen we opnieuw wat warmte in de straten van Aalst. Op de gevels van ondernemers, winkelhandelaars en horeca komen hoopvolle impressies van fotografe Renée Lorie. Ze vormen een lus, een omheining van zwart-witbeelden. Ze nodigen je uit om binnen te komen en wat moois te vinden."

Dat je met fotografie in zwart-wit 'warmte' kan brengen wordt in dit project overduidelijk.

  

Op 23 februari werd de kunstwandeling (die twee maanden zal lopen) op gang getrokken en een dag later stonden wij met onze 'waterschoenen' klaar om (onder een stralende zon) de verschillende locaties te verkennen. Het gaat hier in principe om een gevel- of vitrineproject, zodat je alle werken vanaf de straat kan ontdekken.

Het traject kan overal gestart worden. Bij elke deelnemende locatie (10) kan je een poster meenemen met een iconisch beeld uit de tentoonstelling en op de keerzijde het stadsplan en de verschillende adressen.

We brengen hierna enkele locaties in beeld. Het geheel laten we U uiteraard zelf ontdekken, al geven we u telkens een hint mee.

Wij beginnen onze wandeling bij PASTOOR (Keizersplein 3). Met één werk in de vitrine en één op het venster om het hoekje wordt de filosofie van 'Pastoor' schitterend ingekleed.

Renée Lorie @ Pastoor

Keizersplein 3

Vervolgens trekken we via de Hopmarkt en de Zoutstraat naar CLOTHILDE (Louis D'Haesleerstraat 9) (een beeld dat ter plekke duizend keer meer zegt dan in onderstaande foto) en verder naar GOUDSMITATELIER CLAESSENS (Louis D'Haeseleerstraat 74) op de hoek van de Houtmarkt, waar twee verstilde beelden (vrouw en vogel) ons als contemplatieve spiegelfiguren opwachten.

Renée Lorie @ Chlothilde

Louis D'Haeseleerstraat 9

Wat verder, vlakbij het stadspark komen we bij ANNA POPS (Eugeen Bosteelsstraat 10), waar één van de werken om praktische redenen op een koertje achter de winkel hangt. Het resultaat is ronduit schitterend (hoewel de foto hierna slechts een eenvoudige getuige is). Ga het alvast zelf ter plekke bekijken.

Renée Lorie @ Anna Pops

Eugeen Bosteelsstraat 10

Onze volgende locaties liggen aan de overkant van de Dender. Via de brug bij De Werf trekken we naar het BRUSSELS HUIS (Molendries 20) (de uitbundige, klassieke vaas omschrijft perfect de sfeer van deze interieurzaak) en zakken dan af naar NETWERK (Houtkaai 15) (NETWERK omschrijft zich als 'een ontmoetingsplek, een internationaal centrum voor hedendaagse kunst en een onafhankelijk filmhuis.')

Tegenover de ingang van Netwerk hangt (op de ramen van de voormalige vismijn) ondermeer de foto van de poster die op de achterkant de wandeling beschrijft.

We volgen de Dender in de richting van de Zwarte Hoekbrug en gaan dan links richting Zeshoek. Vlakbij ligt GALERIE VAN CAELENBERG (Dendermondse steenweg 17), in normale tijden een drukbezochte locatie voor hedendaagse kunst. Met een grote foto (het thema van de 'shelter') op het venster boven de galerie houdt Bruno Van Caelenberg het artistieke vuur brandend.

Terug naar het centrum via de Esplanade en de Kattestraat, komen we bij OPTIEK PUPIL (De Ridderstraat 5) (zie foto hierna - wanneer mogen we elkaar weer eens goed vastpakken...?) en gaan dan via de Openbare Bibliotheek Utopia naar de Zwarte Zusterstraat, waar we op het terras van VLEESRESTAURANT DE FRIGO (Zwarte Zusterstraat 7) in een 'sprookjesachtige' school vissen terecht komen (al hebben sprookjes toch steeds een wrang kantje, maar dat wist u al). Vissen in een vleesrestaurant... verwarring en geruststelling (ook voor de vissen).

Renée Lorie @ Optiek Pupil

De Ridderstraat 5

Tot slot gaan we in de Molenstraat bij SCHOENEN K. DE LATHAUWER (Molenstraat 35) samen met de poes op vinkenslag zitten, een vertederend tafereeltje (maar met poezen weet je natuurlijk nooit).

Renée Lorie @ K. De Lathauwer

Molenstraat 35

Uiteraard kunt u op de verschillende locaties (bij de meeste is dat mogelijk) even binnenstappen. De winkeliers zullen u ongetwijfeld ook nog wel wat mooie dingen laten zien.

Een korte kijk op Renée LORIE:

Renée Lorie (°1989) woont en werkt in Brussel. Ze studeerde kunstgeschiedenis, film en visuele cultuur en fotografie.

Als fotografe 'verzamelt' ze beelden van verschillende aard (mensen, landschappen, interieurs, details,...) op diverse plekken van haar thuisstad of op afgelegen plaatsen. Zo trok ze voor haar project 'Shelter' naar de Shetland eilanden.

Telkens gaat ze op zoek naar het warme, het huiselijke, de ontmoeting, de omhelzing, Utopia,... al stuit ze daarbij ook onvermijdelijk op het ongemakkelijke, het gemis, de kwetsbaarheid.

Uit de veelheid van verzamelde beelden creëert ze een wereld in (letterlijk) zwart/wit, maar met een (figuurlijk) 'kleurrijke' warmte. Duisternis en licht houden elkaar in evenwicht. Stilering vormt een andere pijler van haar werk.

"... to be on the road we find a way to take shelter

a personal approach we're in search of utopia

delirium and desire new disappearing places"

Renée Lorie creëert bijzonder sterke beelden vanuit een groot empatisch vermogen, waardoor ze een ongekende intimiteit bereikt.

https:reneelorie.be

https://www.instagram.com/reneelorie/

© Artspotter / Waterschoenen

 

Peter WATERSCHOOT met SUNSET MEMORY in Musée de la Photographie (Charleroi)

Sinds 6 februari en tot 16 mei 2021 loopt in 

Musée de la Photographie

11, Avenue Paul Pastur (GPS: Place des Essarts)

6032 CHARLEROI (Mont-sur-Marchienne)

de tentoonstelling van

Peter H. Waterschoot 

'Sunset Memory'

Op 27 november 2020 verwezen we in Waterschoenen al naar het gelijknamige boek van de auteur, met een tekst van Peter Verhelst.

© Peter Waterschoot

"Peter H. Waterschoot nous convie à un voyage immobile, dans ce qui pourrait être le récit recomposé d’une étrange nuit se déroulant en des espaces clos, aux lumières tamisées autant que dans la ville qui les héberge.

Au cours de séjours de trois ou quatre jours consécutifs, à Ostende, Bruxelles, Venise, Osaka ou Berlin, Peter H. Waterschoot a photographié en reclus les signes du temps et de l’absence dans des chambres, des couloirs, des salons, des dancings dépeuplés... Ici et là, on aperçoit des lits et fauteuils abandonnés, des papiers peints défraichis, des verres oubliés et des réveils arrêtés. Peter H. Waterschoot ne nous dévoile pas seulement le récit hypothétique d’attentes mystérieuses dans ces lieux clos, il se fait également l’œil indiscret de rues désertées, qu’un faible éclairage seul anime.

L’exposition présentera des photographies extraites de sa précédente série At the Skin of Time mais également sa série plus récente Sunset Memory. Ces images ont été réalisées entre 2012 et 2020.

De rouge sang, de bleu ou de jaune, ses photographies poudrées aux teintes nuancées accentuent le caractère nostalgique voire mélancolique d’une présence absente. Réconfortantes parfois, elles n’en trahissent pas moins un sentiment d’inquiétude, de tension.

Biographie

Peter H. Waterschoot est né à Gand, en Belgique, en 1969. Il a étudié la photographie à l’Académie de Gand, en 2009."

(Bron: Website van het Museum)

Zie de website voor meer beeldmateriaal en info voor uw bezoek.

www.museephoto.be

Art Spotter / Waterschoenen

Egon Van Herreweghe met GRAND CRU bij Hopstreet Gallery (Brussel)

 

Sinds september 2019 zagen we de Belgische kunstenaar Egon Van Herreweghe keer na keer opduiken in het  vitrineproject van Hopstreet gallery met vijf opeenvolgende items uit zijn 'High Fidelity' programma. Initieel opgeleid als master in de fotografie wist hij zijn beeldende taal steeds verder uit te breiden in driedimensionale realisaties, flirtend met design, sculptuur en installatie.

Bij Hopstreet in Brussel neemt hij nu de hele galerie in.

De beste wijn combineert traditie met vernieuwing. Dat is precies wat Egon Van Herreweghe demonstreert met zijn nieuwe tentoonstelling 'Grand Cru'.

Het project loopt tot 20 december 2020. 

(zie onderaan voor openingsdagen en -uren) 

Ter plekke gaan kijken is natuurlijk het beste, 

maar ook via de link kunnen alle items 

bekeken en eventueel besteld worden.

Egon Van Herreweghe @ Hopstreet Gallery

 

Van Herreweghe selecteerde elf zeldzame Grand Cru’s op een online veiling. De tentoonstelling bestaat uit een installatie van evenveel bariet-foto’s, die telkens verscholen zitten in een wijnkist. De foto’s zijn ongefixeerd en dus gevoelig voor licht. Hierdoor zal de foto langzaam zwart kleuren zodra de kist geopend wordt. Van de elf kunstwerken heeft de kunstenaar telkens 4 edities en 1 A.P. (artist proof) gemaakt.

Voor de gelegenheid werd de aparte 'studio' van de galerie omgebouwd tot een 'donkere kamer' met het typische rode licht.

Egon Van Herreweghe @ Hosptreet Gallery

 

De fotoreeks Grand Cru confronteert een verzamelaar met de begeerte om ervan te genieten. Wat gebeurt er als je het werk maar één keer kunt ontdekken? En waarom bewaar je een kist als je de inhoud ervan nog nooit hebt gezien?

 

De kunstenaar nodigt de kijker uit om een actieve rol te spelen in een verhaal van frivoliteit versus behoud.

De eigenaar zal namelijk een keuze moeten maken: of je bewaart de wijn voor later, of je opent de kist meteen.

Egon Van Herreweghe

@ Hopstreet Gallery

 

U kan de tentoonstelling bezoeken en uw favoriete wijn aankopen of u kan een bestelling plaatsen door overschrijving op Hopstreet Gallery, IBAN BE95 3900 3426 0758 met vermelding van de titel van het werk.

 

Bij afhaling van uw bestelling kan u de tentoonstelling bezoeken.

INFO OVER DE BESCHIKBARE ITEMS VIA DEZE LINK

 

Open van 3 tot 19 december op do, vr, za & zondag 20 december van 13:00 tot 18:00.

HOPSTREET GALLERY

(Rivoli Building)

Sint-Jorisstraat 109

1050 BRUSSEL

www.hopstreet.be

© Art Spotter / Waterschoenen

'SUNSET MEMORY', a book by Peter H. Waterschoot

Peter H. Waterschoot stelt een nieuw fotoboek voor.

Met woorden van Peter Verhelst. “

“Sunset Memory” is een preview van een tentoonstelling in het fotomuseum in Charleroi in 2021.

Het boek bestellen kan nu bij ARP2 Editions via onderstaande link.

http://arpeditions.org/fr/catalogue/peter-waterschoot/sunset-memory

http://www.peterwaterschoot.com

PARIS IMPASSE ... nieuw fotoboek van Karin BORGHOUTS

 

Op 14 december 2019 bespraken we in WATERSCHOENEN 

het boek 

'Vincent was here' van Karin BORGHOUTS.

Nu presenteren we haar NIEUWSTE UITGAVE:

PARIS IMPASSE 

Karin Borghouts 

Parijs heeft meer dan 600 doodlopende straten, impasses, cité’s, villa’s en squares. Binnen de périférique is Parijs de dichtst bevolkte stad van Europa met meer dan 20.000 inwoners per km2.

Het fotoboek Paris Impasse brengt van het eerste tot het twintigste arrondissement een 200-tal impasses in beeld. De foto’s bieden een blik op een stuk Parijs dat normaal niet wordt opgemerkt. Het boek is als een wandeling in een soort doolhof waarin je ook steeds op je stappen terug moet keren.

Fotograaf Karin Borghouts begon al in 2011 met de Parijse impasses te fotograferen. Tijdens haar wandelingen heeft ze ervaren hoe enorm groot deze stad wel is en liet ze zich graag verrassen door wat ze tegenkwam. Tijdens een artist-in-residence periode fotografeerde ze honderden doodlopende straten. Kenmerkend detail: mensen komen op haar foto’s niet in beeld. 

In 2019 nam ze samen met grafisch vormgever Jean-Michel Meyers het initiatief om van deze beeldende ervaring een boek te maken. Het prototype (of dummy) werd genomineerd voor de Luma Rencontres Dummy Book Award op Les rencontres de la Photographie in Arles Frankrijk, het belangrijkste fotofestival in Europa.

Paris Impasse © Karin Borghouts

In een impasse moet je enkel zijn als je er woont, werkt of op bezoek bent. Een impasse is een plaats van rust en stilte in de stad. Je bent op publiek terrein maar vaak voelt het privé aan. Er worden planten buiten gezet en tafels en stoelen, maar er wordt ook rommel achtergelaten en dikwijls vinden auto’s, brommers en fietsen er een parkeerplaats. Vaak is de impasse gewoon leeg. Foto’s zetten de tijd stil maar de realiteit verandert voortdurend. Zo vormt dit boek naast het beeldend onderzoek ook een document voor de toekomst én zijn ze een uitnodiging om de impasses zelf eens te gaan ontdekken.

Het boek is zopas uitgegeven door Snoeck Publishers.

Paris Impasse, 7arr. Impasse de Rapp 

© Karin Borghouts

PARIS IMPASSE 

Karin Borghouts 

26 x 19 x 3 cm 

304 blz, 225 foto’s, softcover

Concept & fotografie: Karin Borghouts

Grafische vormgeving: Jean-Michel Meyers

Introductietekst in het Nederlands, Frans en Engels: Eric Min

Snoeck Publishers

ISBN: 978-94-6161-648-7

Prijs: 38 euro

Speciale editie met print: 99 euro. 

Aankoop van een gesigneerd boek, met een set van 6 postkaarten gratis, speciale edities en prints ...

BESTELLEN VIA

WEBSHOP KARIN BORGHOUTS

Het boek is vanaf 20 november 2020 ook verkrijgbaar in winkels en online en wordt in 2021 in Frankrijk verdeeld. 

Fotografie www.karinborghouts.be

Grafische vormgeving www.jeanmichelmeyers.be 

Karin Borghouts (Kapellen, 1959) studeerde schilder- en beeldhouwkunst, werkte als grafisch vormgever en ontpopte zich later tot fotograaf waarbij ze deze andere disciplines in haar fotografie integreerde. Zij is vooral bekend door haar foto’s van gebouwen en interieurs, plaatsen in de publieke ruimte en musea.

Deze worden als een scène getoond waar de menselijke figuur afwezig is. Zij werkt aan eigen projecten en vervult opdrachten voor musea, culturele instellingen, overheden, architecten en uitgevers. Het huis is haar meest beklijvende kunstproject waarin ze de verbrande interieurs van haar ouderlijk huis in beeld bracht. In 2005 ontving zij de prestigieuze foto-opdracht ‘European Eyes on Japan’. Zij was in 2012-2013 stadsfotograaf van Antwerpen. Ook brengt zij vanaf 2011 als werffotograaf de renovatie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten in Antwerpen in beeld.

Zij heeft tal van solo- en groepstentoonstellingen in binnen- en buitenland en diverse publicaties op haar actief waaronder The house (of my childhood burned down and I went in to take pictures), Mijn huis dat was (met Paul de Moor) , Antwerpen Stad verbeeld en Vincent was here. 


Werken van haar bevinden zich onder andere in de collectie van de fotomusea te Antwerpen en

Charleroi, in MAS Antwerpen en STAM Gent en in de kunstcollectie van de Universiteit Antwerpen.

https://www.karinborghouts.be/about https://vimeo.com/karinborghouts/videos

KATHLEEN RAMBOER bij ARTSPACE_LAVALISE & ARTSPOTTER_WATERSCHOENEN

Beeldende kunst bestaat in alle mogelijke vormen, maten en gewichten. Wie 'waterschoenen' kent, weet dat we als een artistieke omnivoor al die uitingen verwelkomen.

Kunst kan duidelijk zijn of verwarrend, kleurrijk of duister, strak of speels, stil of luidruchtig,...

Echte kunstenaars hebben één absolute kwaliteit gemeen: eerlijkheid.

Wat ze realiseren en presenteren komt voort uit een reële noodzaak om te vertellen waar ze diep vanbinnen mee begaan zijn.

Die 'boodschap' kan puur esthetisch zijn, maar net zo goed maatschappelijk onderbouwd of filosofisch geïnspireerd.

Hedendaagse beeldende kunst kan alles zijn en die status heeft ze te danken aan de strijd van talrijke generaties voor zowel artistieke als intellectuele en maatschappelijke vrijheid.

Ook vandaag mag niettemin van kunstenaars verwacht worden dat ze over een ruime en gefundeerde technische bagage beschikken.

Met Kathleen RAMBOER (°1953) zitten we alvast op het goede spoor. Bovendien ontdek ik hier een extra vorm van verwantschap, aangezien ze niet enkel focust op het eigen artistieke bestaan, maar ook andere kunstenaars in het zonnetje plaatst via blogs als KUNSTLETTERS  of KUNSTPOORT, of zoals ze het zelf uitdrukt:

"Ik ontmoet graag kunstenaars, mensen uit de kunstwereld, dat resulteert vaak in teksten zoals voor de vermelde blogs".

Ze heeft er trouwens steeds nood aan met uiteenlopende zaken op hetzelfde tijdstip bezig te zijn, met verschillende technieken zoals fotografie, tekenen, collage,... en diverse thema's zoals Bomen, In de schemerzone, Binnenskamers, Que la montagne est belle,...waarvoor ze bovendien regelmatig samenwerkt met anderen.

Uit een schetsboek van Kathleen Ramboer

Zelf omschrijft ze de uitgangspunten van haar werk als volgt:

"Mijn werk heeft altijd wel iets met de natuur te maken.
Natuur en kunst gaan perfect samen.
Het ene kan het andere beïnvloeden.
Is natuur op zich geen kunst en ligt kunst niet in de natuur van de mens?
Mijn werken vinden hun oorsprong in de onvermijdelijke interactie tussen mens en natuur.
Zolang de mens er is zal kunst er zijn en omgekeerd.
Natuur is als water en brood nodig om te overleven, kunst zorgt volgens mij voor meer levenskwaliteit."


Ook in haar fotografie, waar ze zich aanvankelijk alleen liet leiden door basisbegrippen als licht, schaduw, duisternis, verborgen werelden,... is de natuur inmiddels binnengedrongen. Bomen banen zich al enkele jaren een weg naar de voorgrond.

Haar afbeeldingen zijn niet altijd éénduidig. Kathleen Ramboer houdt van experiment, het mixen van beelden. Dat manifesteert zich niet alleen in haar foto's, maar ook in tekeningen. Ze beperkt zich bij voorkeur niet tot conventionele dragers, maar laat haar onderwerpen graag dialogeren met een achtergrond van muziekpapier, ruitjespapier uit oude cursusblokken, oude boeken, boomschors,...

Een kloostergang van het Karmelietenklooster


Op 1 maart laatsleden moest ik op de valreep mijn gepland bezoek aan de vernissage van de tentoonstelling 'Carmelitana' (Kathleen Ramboer & Jean De Groote) in Gent annuleren. Toen wat later de 'coranagekte' toesloeg, kon ik het voorziene verslag in Waterschoenen helemaal vergeten.
Gelukkig kan ik nu nog putten uit de talrijke beelden online en de tekst die 'partner in art' Daan Rau voor deze tentoonstelling schreef.

Het was Jean De Groote die, "gefascineerd door het licht, het bijzonder spel van licht in vele van de foto's die Kathleen Ramboer op sociale media postte", haar uitnodigde om samen dit project op poten te zetten.
De wandelgangen van het Karmelietenklooster in het centrum van Gent vormden het perfecte kader voor deze duotentoonstelling: schilderijen, fotografie en mixed media in een sfeer van rust, stilte en zelfs bezinning.


Voor de bijdrage van Kathleen Ramboer citeren we uit de begeleidende tekst bij de tentoonstelling.

"Haar foto's zijn geen eindpunt. Beelden van de reeks IN DE SCHEMERZONE zijn niet vrijblijvend, vragen om participatie van de kijker. Wat betekenen de beelden, wat wil de fotograaf suggereren? Kathleen Ramboer speelt met scherpte en onscherpte, met diffuus licht en donkerte, met ongewone gedempte kleuren. Haar foto's scheppen visueel rust, verzoeken om stilte, concentratie en contemplatie. Er valt zoveel in te ontdekken en te beleven.

In de schemerzone

Diezelfde stilte is opnieuw te vinden in haar mixed media reeks QUE LA MONTAGNE EST BELLE. Foto's zijn het vertrekpunt van deze serie. Door de foto's te bewerken met pastel, vetkrijt, potlood,... wijzigt de beeldtaal. Ze vragen om nadere studie. Deze mixed media verlangen zoals haar foto's concentratie en aandacht."

Que la montagne est belle

We mogen hier zeker ook de bijdrage van Jean De Groote niet vergeten. Hij wordt omschreven als "een schilderende filosoof of is het andersom? In zijn werken sluimert de stilte, zijn grote doeken zijn filosofische vertalingen van een denkwijze, een beeldende zoektocht naar het zien, kijken en begrijpen van de ons omringende wereld. Jean De Goote gaat op zoek naar het kleine. Het minste blijkt nog altijd iets, niets is gering".

*

Intussen is de virtuele wereld, ook in het kunstenveld, onze enige bron om tentoonstellingen te 'bezoeken', werk van kunstenaars te bekijken, kortom een oog op de artistieke wereld te bewaren. Hopelijk staan we bij de verschijning van dit artikel weer stilaan met beide voeten in het echte artistieke leven.

We duiken nog even verder in de artistieke activiteiten van Kathleen Ramboer.

We benadrukten reeds haar duidelijke liefde voor de natuur, die ze overigens deelt met haar partner Marc Haerssens. Waar zij in verschillende projecten voor het beeldende karakter zorgt, houdt hij als gedreven amateur-bioloog de wetenschappelijke kant van het onderwerp in het oog.

Neem nu het project FUNGI, waarmee ze overduidelijk aantonen dat natuur en kunst samengaan. De twee beïnvloeden elkaar wederzijds.

In een mix van fotografie, schilderkunst en materiaal uit de natuur worden paddestoelen en hun leefwereld onderzocht en op een artistieke sokkel gezet.

Indien de pijp van Magritte die status kan bereiken, waarom dan niet de paddestoel?

Voor Kathleen Ramboer zijn paddestoelen in elk geval boeiend vanwege hun merkwaardige, constant wijzigende vormen, hun met niets te vergelijken kleurenpracht, hun texturen, hun biotoop.

Fungi

Groene Knolamaniet

Fungi

Doolhofzwam

Minstens even boeiend is het doorlopend project VAN ZAADJES EN DOOSJES, waarin opnieuw de wetenschappelijke en artistieke benadering hand in hand gaan vanuit een terechte bekommernis omtrent biodiversiteit, ecosystemen, klimaatopwarming,... kortom de drang om onze wereld ook op de lange termijn leefbaar te houden.

Van zaadjes en doosjes

Van zaadjes en doosjes

Nog meer natuur in de serie BOMEN IN BEELD...

Voor Kathleem Ramboer zijn ze levende wezens die ze in de loop van de seizoenen opvolgt als fotograaf, maar ook met het oog op tekeningen en schilderijen.

Bomen in beeld

Laat me u ook nog wijzen op de fotografische serie SCHADUW VAN HET LICHT, die ze in 2018 presenteerde op voorstel van Jean De Groote, die er toen onder de titel 'Met niets beginnen, met iets eindigen' een indringende filosofische, kunsthistorische en esthetische beschouwing over schreef.

Ik citeer slechts enkele zinnen uit deze tekst:

"Het werk van Kathleen is fragiel, kwetsbaar. Het is volkomen maar imperfect."

"Haar werk is af, maar met een kleine onvolmaaktheid. Haar werken zijn een presentatie van haar bewust leven."

In The Art Couch werd het door Frederic De Meyer ondermeer als volgt geformuleerd:

"Een object kan veel over zijn omgeving vertellen, roept vragen op. Een gordijn is een reëel gegeven, maar brengt de verbeelding op gang. Een gebroken tegel in een vloer roept een verleden op. Wie zich laat leiden door Kathleen's subtiele lichtspel ontdekt veel meer dan de eerste aanblik doet vermoeden..."

Scaduw van het licht

Voor meer info over Kathleen Ramboer en haar werk:

https://www.kathleenramboer.be

https://www.instagram.com/kramboer/

https://www.facebook.com/kathleenramboer/

Ga naar

instagram.com/artspotter_waterschoenen

en

instagram.com/artspace_lavalise

voor een kleine tentoonstelling met onderstaande werken


1.

2. 

Bomen in beeld
3.
Bomen in beeld
4.
Fungiproject - Grote stinkzwam
5.
In de schemerzone
6.
In de schemerzone
7.
Natuur tussen de lijntjes
8.
Natuur tussen de lijntjes
9.
Que la montagne est belle
10.
Zaadjes en doosjes

© Art Spotter / Waterschoenen