BEELDEN uit 'NOTITIES VAN EEN FLANEUR': ASSEMBLAGES

NOTITIES VAN EEN FLANEUR

ASSEMBLAGES

© Gustaaf Vander Biest


Zie ook op:

https://www.instagram.com/artspace_lavalise/

De homo ludens speelt met gevonden materialen die tot nieuwe vormen en betekenissen gesmeed worden.

'Traag voertuig'

(uit de serie: Met de blokjes spelen)

'Traag voertuig'

(Uit de serie: Met de blokjes spelen)

'Evenwichtsoefening'

mixed media

'Scharniermoment'

mixed media

'De kleren van de keizer'

(Uit de serie: Met de blokjes spelen)

'De kleren van de keizer'

(Uit de serie: Met de blokjes spelen)

' Three pink graces'

mixed media

'Test tube ladies'

mixed media

'Duizend-en-één-nacht'

(Uit de serie: Met de blokjes spelen)

'Duizend-en-één-nacht'

(Uit de serie: Met de blokjes spelen)

'Tabernakel'

mixed media

'Pas de vie sans envie'

mixed media

Meer info via CONTACT

https://artspotterstudio.wordpress.com/contact/

© Art Spotter / Waterschoenen

Paul GEES, Ignace DE VOS & Frank VAN DEN BERGHE bij Galerie Van Caelenberg (Aalst)

Net zoals bij de vorige tentoonstelling met werk van Karel Thienpont (curator: Jan Hoet Jr.) heeft galeriehouder Bruno Van Caelenberg opnieuw een externe curator aangetrokken.

Catharina De Vos, tot voor kort zelf galeriehouder van de gelijknamige galerie, bracht drie kunstenaars met een uitgebreide artistieke bagage en dito oeuvre samen in de tentoonstelling 'CONGRUENCE'.

De meetkundige omschrijving van het begrip 'congruentie' mag in deze omgeving misschien niet exact toe te passen zijn, toch blijft de gedachte aan drie kunstenaars die elk een (inwisselbare) zijde van een driehoekige tafel innemen een mooie vaststelling.

Hun nochtans verschillende oeuvres hebben genoeg raakpunten, terwijl ze toch geenszins als concurrenten tegenover elkaar staan.

PG - IDV - FVDB

In de aankondiging van de vernissage probeerde ik reeds het werk van de heren in korte bewoordingen zo accuraat mogelijk te omschrijven:

Paul GEES
combineert hout, metaal en steen 
in evenwichtige, sculpturale assemblages

Ignace DE VOS
maakt gelaagde, abstracte schilderijen 
op basis van reële, driedimensionale
elementen uit de wereld rondom hem

Frank VAN DEN BERGHE
onderzoekt de artistieke basiswoordenschat
  van vorm en oppervlak tot op het bot

Paul Gees, Shortcut, 2019,
meubelplaat, essenhout en steen

Paul GEES (°1949) is in de geschiedenis van WATERSCHOENEN meermaals prominent aanwezig geweest. Reeds in 2009 konden we U een mooi beeld van zijn activiteiten laten beleven toen we hem in zijn woonhuis annex atelier bezochten onder de veelzeggende titel: Op bezoek bij een gedreven 'evenwichtskunstenaar'.

We bleven hem volgen in zijn zoektocht naar evenwicht, spanning en energie, gebruikmakend van 'simpele' materialen als hout, steen en metaal.

Ook nu nog creëert hij kleine of grote sculpturen als wandelementen of losstaande composities, steunend tussen vloer en plafond of schijnbaar nonchalant tegen de muur leunend (hoewel nonchalance bij Gees niet bestaat).

Ik stel met grote vreugde vast dat hij absoluut niet uitverteld is, dat hij binnen de begrenzing van zijn basismaterialen nog steeds openstaat voor beredeneerd experiment. Naast het strak gezaagde hout duiken takken en twijgen op, als een tweede adem of een bron van 'groene' energie.

Zijn sculpturen fungeren als werktuigen om de omgeving in toom te houden, om greep te krijgen op de oerkrachten die de wereld gevormd hebben en het lot ervan in hun handen houden. De kunst van Paul Gees zorgt voor houvast.

Ignace De Vos, Rood Nitro Slakspoor, 

2017-2018, spuitbus + acryllak

Ignace DE VOS (°1954) is als schilder in het gezelschap ook al geen onbekende voor de lezers van WATERSCHOENEN. Sinds 2010 mochten we hem regelmatig aan U voorstellen.

Naar aanleiding van zijn tentoonstelling 'Kijken tot het donker wordt' (Waterschoenen 27 mei 2011) noteerden we reeds het volgende:

“Hij creëert drukke, levendige schilderijen, gooit zich gedreven in een totale 'inschildering' van zijn doeken. Heel af en toe houdt hij zich bewust in, maar even verder laat hij zich (gelukkig) weer meeslepen in de kleurrijke, passionele schilderbeweging.”

In zijn letterlijk gelaagde schilderijen duiken vroeg of laat geabstraheerde motieven op, ontleend aan objecten uit zijn talrijke verzamelingen (van gitaren tot Congolese textielkunst).

Kleur, 'geleende' of ontdekte motieven, hoekige of afgeronde vormen, geschilderde en overschilderde lagen leiden tenslotte onder zijn handen tot een schilderij in een mix van technieken en materialen: acryl, industriële verf, autolak, ... neergezet in penseelstreken, aflopende verflagen, met spuitbussen,... 

Frank Van den Berghe,

Figuur-Lijn, 2016 (wit)

Frank Van den BERGHE 'onderzoekt de artistieke basiswoordenschat

  van vorm en oppervlak tot op het bot'. Dat schreef ik reeds in de aankondiging van deze tentoonstelling. 

Zelf omschrijft hij zijn werk als 'fundamentele kunst', aanleunend bij het constructivisme.

Ook zijn werk volg ik al jaren in tentoonstellingen, maar het valt me nu pas op hoe hij er blijkbaar in slaagt zich in het decor te verschuilen: geen grote woorden van zijn kant, quasi onzichtbaar op het internet en (behoudens een aantal vermeldingen) zelfs geen uitgebreide beschrijvingen in WATERSCHOENEN.

Frank Van den Berghe is geen tafelspringer, maar een gedreven 'vakman' die met met alle mogelijke middelen op zoek gaat naar de fundamenten van de beeldende kunst. Hout, karton, verven, lakken, gips, nietjes,... zijn allemaal gelijkwaardige middelen om het artistieke jargon een gezicht te geven.


Tot 18 april 2020
bij
galerie van caelenberg
Dendermondsesteenweg 15 - 17
9300 AALST

vrijdag: 13 - 18 uur
zaterdag: 10 - 18 uur

of na afspraak:
galerievancaelenberg@outlook.com

https://galerievancaelenberg.com

© Art Spotter / Waterschoenen

OH_YES_ I_WOOD in ARTSPACE_LAVALISE

Oh_yes_I_wood


maakt kleine houten sculpturen/assemblages in een mix van eenvoudige, natuurlijke (gevonden) en ge(pre)fabriceerde onderdelen.

Ondanks hun beperkte afmetingen geven ze een monumentale indruk, zonder evenwel aan intimiteit in te boeten.

De enigmatische titels van deze abstracte composities bieden de kijker een denkrichting en tegelijk ruimte voor eigen interpretatie. 


Oh_yes_I_wood

© Oh_yes_I_wood

Wave 'em like you just don't care

2019

© Oh_yes_I_wood

Playing by the rules

2019

© Oh_yes_I_wood

Get thy bearings

2019

© Oh_yes_I_wood

Make the road by walking

2019

© Oh_yes_I_wood

So long and thanks for all the fish

2019

Ook beschikbaar in

artspace_lavalise

Contact: artspacelavalise@telenet.be

© Art Spotter / Waterschoenen

H ERO TICA: laatste weekend in DEN BOUW (Kalken)

ENKEL NOG TE BEZOEKEN OP 

ZATERDAG 31/8 vanaf 14 uur 
en ZONDAG 1/9 vanaf 11 uur

Christine Lorré

'De vruchtzetting'

assemblage

LEES DE BESPREKING:

http://waterschoenen.blogspot.com/2019/08/christine-lorre-met-h-ero-tica-bij-in.html

©Art Spotter / Waterschoenen

A LA GUERRE COMME A LA GUERRE

Art Spotter

'A la guerre comme à la guerre'

(11 november)

© Art Spotter / Waterschoenen

Gert Scheerlinck met 'THESE THINGS' in Academie Aalst

 

 Wat u en ik achteloos weggooien, is voor Gert SCHEERLINCK het basismateriaal voor zijn objecten - assemblages - sculpturen. Plastic, oude kranten, stokken, ijzerdraad, kettingen, karton, koord, zink, hout,... zijn de dingen waarmee hij aan de slag gaat voor de realisatie van 'THESE THINGS'.

Hij combineert ze, bewerkt ze minimaal of gebruikt ze ongewijzigd als een soort readymade waarvan de initiële poëtische kracht de achterliggende gedachten van de kunstenaar meer dan voldoende belichaamt.

Elk van deze werken is een beeld van het leven zelf in kleine en hogere verwachtingen, in dromen en nachtmerries, in vaststellingen en verzuchtingen,...
De kunstenaar profileert zich als OOGGETUIGE van het dagelijks bestaan, waar nieuw en oud nieuws elkaar in een razend tempo opvolgen, waar struikelblokken overal om de hoek loeren (al moest 'Come in, Watch out' hier om veiligheidsredenen letterlijk opzij geschoven worden). 

 

 

Gert Scheerlinck, The Connection: M/F

 

 

 Zekerheden worden gezocht en dubbel gecontroleerd (zoals 'The Checker' met zijn lijstjes), maar even verder weer overhoop gehaald door de ontsnappingsroutes bijzonder kwetsbaar te maken ('Fire Escape' met de zwartgeblakerde takkenladder).

Connecties en relaties worden ontrafeld of op de proef gesteld. Stel ik in 'The Connection' enige bindingsangst vast of is het dan toch een verwijzing naar gedeelde vrijheid in verbondenheid?

 

Het allerlaatste beeld uit de tentoonstelling heet 'Hang Wire' en beroert mij enorm, mede door de dialoog van object en meervoudige schaduwen. Houvast is hier een uiterst wankelbaar begrip.

 

Gert Scheerlinck is uiteraard niet de eerste of de laatste die met arme materialen werkt, maar hij toont wel een aantal essentiële realisaties.

 

Gert Scheerlinck, Fire Escape

 

 

 De 'Gaanderij' van de Aalsterse Academie is een wat lange, brede gang die dankzij enkele ruimtelijke ingrepen toch voor een zeker tentoonstellingscomfort zorgt. Het blijft echter een plek die men als kunstenaar naar zijn hand moet zetten en dat is nu wel mooi gelukt.

 

Gert Scheerlinck is oud-student van de afdeling schilderkunst, een discipline die hem er niet van weerhoudt om de stap te zetten naar dit werk waarin verf en doek vervangen zijn door wegwerpmaterialen die er in structurele en emotionele composities voor zorgen dat 'deze simpele dingen' uitgroeien tot 'THESE THINGS' met heuse hoofdletters.

 

 

Gert Scheerlinck, Hang Wire

 

 

GERT SCHEERLINCK

 

'These Things'

 

tot 15 november 2014

in

Academie voor Beeldende Kunsten

Capucienenlaan 8

9300 AALST

 

dinsdag tot vrijdag: 10 - 21 uur

zaterdag: 10 - 15 uur 

 

www.gertscheerlinck.com

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Ben Benaouisse en Patrick Wokmeni in Loods 12 (Wetteren)

Ben BENAOUISSE (°1971 in de buurt van La Louvière) profileerde zich aanvankelijk als danser. Door zijn samenwerking met 'Victoria' van Alain Platel kwam hij vanaf 1993 in Gent terecht.
Met de jaren ontpopte hij zich ook als acteur, performer, beeldend kunstenaar en curator. Precies die veelzijdigheid speelt in zijn voordeel.
In Waterschoenen dook hij tot nu regelmatig op in groepsverband zoals bij 'P.R.E.S.T.I.G.E.' en de 'Open Ateliers' van Nucleo in Gent.
 

 

Ben Benaouisse @ Loods 12, see Brown, listen White & leave Bback, 2013 (detail) 

 

 

 Wie in Loods 12 binnenkomt, wordt geconfronteerd met een installatie die hij, acterend als in een performance, met zijn eigen beeldend werk samengesteld heeft.

Ik zie hem in gedachten bezig: hij hangt werken op, zet een paar stappen achteruit en taxeert het resultaat, keert even terug en brengt een wijziging aan, 'danst' nu verder op zijn podium en plaatst een beeld, een kruis, een tekening, een schilderij,...

Als een 'derwisj' walst hij door de ruimte, vertrekkend van een plan dat zich al snel laat ombuigen tot het nemen van zijpaden om tentslotte te komen tot de creatie van de huidige beeldende, meditatieve omgeving.

 

Ben Benaouisse @ Loods 12, see Brown, listen White & leave black, 2013 (detail)

 

 

Hij creëert een soort tempel voor een universeel geloof, waarbij hij gebruik maakt van bepaalde symbolen: het kruis in diverse uitvoeringen en materialen, een gehavende madonna die vanaf de zijkant toekijkt, geflankeerd door andere 'gelijkwaardige' symbolen van onze samenleving zoals... coca-cola, existentiële eenzaamheid (elkeen opgesloten in zijn eigen glazen huisje), ...

Ook de 'jakobsladder' als verbinding met het 'hogere' is door Benaouisse ontoegankelijk gemaakt. Het lijkt wel alsof alle transcendente symbolen hun kracht kwijt zijn en zelfs de 'aardse' niet meer voor voldoening kunnen zorgen.

 

En dan te bedenken dat ook kunst de wereld niet kan redden...

 

 Ben Benaouisse @ Loods 12, see Brown, listen White & leave black, 2013 (detail)

 

De complete installatie refereert zowel naar de kapel van Matisse als de universele bezinningsruimte van Rothko, maar is ongetwijfeld gebaseerd op de tentoonstelling van Malevitsj in 1915 (zie kleine foto hierna) in Sint-Petersburg. In het eerste trimester van 2013 werd deze presentatie overigens grotendeels herhaald in het MOMA (New York), tijdens de tentoonstelling 'Inventing Abstraction 1910-1925'.

 

(Vreemd toeval wellicht dat we het hier een paar dagen geleden nog over 'westerse' en 'Afrikaanse' abstractie hadden n.a.v. de tentoonstelling in KIOSK)

 

 

Kasimir Malevitsj, Sint-Petersburg, 1915

 

*

 

In de ruimte achteraan neemt fotograaf Patrick WOKMENI (°1985, Kameroen) ons mee naar een andere wereld, met name die van het nachtleven, de bars met prostituees in de rauwe wijk 'New Bell' van de hoofdstad Douala (Kameroen).

Het project 'Les Belles de New Bell' werd hem niet in dank afgenomen en lag aan de basis van zijn vlucht uit Kameroen. Begin 2011 kreeg hij politiek asiel in België. Na een verblijf in het Klein Kasteeltje (waar hij overigens een fotoreeks over vluchtelingen maakte), kwam hij in Gent terecht. Als student in het HISK behoort hij inmiddels tot de laureaten van 2013, die heel binnenkort op een tentoonstelling van het HISK voorgesteld worden.

 

Patrick Wokmeni @ Loods 12, Les belles de New-bell, zaalzicht 

 

 

 Maar nu wachten 'de meisjes' van New Bell u op in Loods 12. Patrick Wokmeni heeft ze afgebeeld in een mix van documentaire fotografie en een grote dosis empathie. Hij weet zowel een zeker 'joie de vivre' als een grote gelatenheid, naast een (ondanks alles) zekere fierheid in beeld te brengen.

 

Patrick Wokmeni, Femme assise sur un canapé 2, Lambda-kleurenprint op Dibond, 2013 

 

 

 Ben Benaouisse & Patrick Wokmeni

 

tot 3 november 2013

in

 

LOODS 12

Koophandelstraat 12

9230 WETTEREN

(Wijk Overbeke)

 

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

 

www.loods12.be

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Mario De Brabandere en Kathleen Huys bij Galerie D'Apostrof (Meigem)

Een bezoek aan Galerie D'Apostrof is altijd een bewuste activiteit. Dit is geen plek voor toevallige passanten. Je moet echt wel de 'reis' naar deze artistieke oase aan de rand van het dorp Meigem (tussen Nevele en Deinze) ondernemen. Maar wanneer je via heel wat kleine wegen uiteindelijk bij d'Apostrof komt, is de beloning groot.

Ann D'Haens heeft hier sinds een jaar of twee een artistieke droom verwezenlijkt die zowel een podium voor actuele beeldende kunst als voor muziek wil zijn. Ik durf gerust van een soort privaat cultureel centrum gewagen.

Afgelopen zomer nam WATERSCHOENEN u hier mee naar de dubbeltentoostelling 'La joie de se perdre', een project in samenwerking met Villa De Olmen (Wieze). Een jaar eerder kon u zien hoe Wannes Lecompte in D'Apostrof het mooie weer maakte.

Nu staan we hier terug voor een dubbeltentoonstelling in het eigen huis met werk van Kathleen HUYS en Mario DE BRABANDERE.

Kathleen Huys, Zicht op groen, 2013, olieverf op doe/hout, 70 x 60 cm

Katheen Huys, Zonder titel reeks maancyclus, 2013, olieverf op doek, 2 x (41 x 31 cm)

Kathleen Huys, In de (v)lucht, 2013, olieverf op doek, 50 x 45 cm

 

Ter plekke kan ik, in gesprek met een andere kunstenaar (Stef De Brabander, zonder -e en geen familie van) volmondig beamen dat de ruimte die de beide kunstenaars hier gebruiken een perfecte keuze is.

De 'warme', eerste kamer van de galerie is de perfecte, harmonische omgeving voor de schilderijen van Kathleen HUYS. De grote, hoge, lichtrijke, witte tentoonstellingszaal is dan weer het ideale terrein voor de 'afgemeten' en toch 'speelse' werken van Mario DE BRABANDERE.

De schilderijen van Kathleen Huys lijken in eerste instantie een weliswaar duistere, maar harmonische wereld te tonen. De ruimte waar ze hangen draagt een onmiskenbaar nostalgisch en warm gevoel, mede dank zij de ramen met de kleine venstertjes en de centrale aanwezigheid van de grote vleugelpiano.

Kathleen Huys, Zonder titel, 2012, olieverf op doek, 35 x 45 cm en 40 x 30 cm
(Achtergrond: Mario De Brabandere)

Als ik de schilderijen dichter benader, stap ik in een wereld van onrust. De oerknal lijkt pas achter de rug. De nevelen moeten nog optrekken. Ik zoek houvast in doeken waar het onderwerp weggeschilderd lijkt in 'poelen' van verf. Ik meen ergens een figuur met gespreide armen en benen te herkennen, een rond venstertje dat mij naar een blauwe hemel laat kijken, ik vermoed een gezicht in een duistere omgeving, maar uiteindelijk zie ik echte of vermeende onderwerpen die louter schilderij geworden zijn.
Kathleen Huys laat ons gelukkig niet aan ons lot over. Op de piano ligt een tekst die heel wat duidelijk maakt over haar uitgangspunten en methode, maar ook over haar eigen twijfels en vragen: veranderingen, verschuivingen, openheid, sporen, textuur, structuur, verf, vlak, vorm,... een open einde.
'Ik wil er nog eens over nadenken...', zegt ze.

Filosofie als beeldende kunst en vice versa.

Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, gouache op papier, 8 x (29,5 x 40 cm)
Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, karton en kleefband, 26 x 32 cm (boven)
Mario De brabandere, Zonder titel, 2013, karton en plastiek, 20 x 20,5x13,5 cm (onder)


Mario DE BRABANDERE is één van de kunstenaars die WATERSCHOENEN al ruim vijf jaar op de voet volgt. Sinds zijn eerste 'optreden' in Galerie De Ziener volgen we zijn stabiel, maar telkens weer verrassend werk.
Zijn compositorisch vermogen als tekenaar of 'beeldhouwer', zijn onvoorstelbare inventiviteit met de meest elementaire of onverwachte materialen en zijn gevoel voor uitgepuurde accrochages, maken zijn tentoonstellingen telkens weer tot een fijnproeversmenu.

Maar laat u vooral niet vangen door de schijnbare eenvoud van zijn beeldtaal, want voor u het weet, neemt hij u subtiel te grazen. Let in de tentoonstelling eens op de twee boven elkaar hangende 'schepjes' die zich rechts vooraan bevinden (ik laat ze u graag zelf ontdekken).

Mario De Brabandere toont zich hier meer dan ooit als een meester van de geometrische driedimensionaliteit binnen het platte vlak, zowel met tekeningen als objecten. Slechts tweemaal laat hij zich verleiden tot minimaal sculpturaal werk met beperkte ingrepen op arme materialen: metaal - rubber en karton - plastiek.

Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, karton, 74,5 x 43,5 cm (l)
Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, olieverf op paneel, 32 x 40 cm (onregelmatig) (r)
(Achtergond: Kathleen Huys)

Nog te bezoeken tot 20 oktober 2013
in

Galerie D'Apostrof
Pastoriestraat 59
9800 MEIGEM

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur

www.dapostrof.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Rik Soenen bij BAVART (Gent)

 

Vorig jaar nam WATERSCHOENEN u al eens mee naar BAVART, een alternatieve ruimte voor woord, muziek en beeldende kunsten in Gent. BAVART vzw organiseert ook creatieve workshops voor kinderen van de basisschool, aansluitend op de tentoonstellingen.

Die maandelijkse tentoonstellingen zijn nu weer aan een nieuw seizoen toe.
Niet voor het eerst is Rik SOENEN (°1961) aan zet met schilderijen en sculpturen.
Aan de basis van deze tentoonstelling ligt een boek over een tentoonstelling in 2011 van Picasso in het MOMA (New York). Aan de orde waren de gitaren in het oeuvre van Picasso.
 

 

 © Rik Soenen

 

 

 Voor Rik Soenen was dit het begin van een boeiend picturaal avontuur, dat na verschillende schetsen resulteerde in een serie schilderijen. De kunstenaar bijt zich wel meer vast in een bepaald thema dat hij uitpuurt in opeenvolgende studies. Dat kan gaan van het inzoomen op schijnbaar banale onderwerpen uit het straatbeeld in een realistische weergave tot studies zoals hier, waarbij hij zich helemaal inleeft in de 'geometrie' van het onderwerp en de stijl van zijn inspiratiebron.

 

Soenen is een artistieke vakman, met een bijzonder stevige kunsthistorische achtergrond, maar bovendien met zin voor experiment en bijgevolg de durf om telkens opnieuw de confrontatie aan te gaan.

 

Orangerie BAVART 

 

 

 Achteraan in de tuin is een nieuwe ruimte gecreëerd, als een orangerie met annex. Hier presenteert Rik Soenen nog enkele schilderijen, maar concentreert zich toch vooral op de geassembleerde sculpturen, die hij naar eigen zeggen geënt heeft op de kubistische invloeden van Henri Laurens (1885-1954). Ze zijn gemaakt uit isolatieplaten en bewerkt met gips, maar stralen ondanks die onvermijdelijke lichtheid een solide kracht en spanning uit.

In hun evenwichtige, abstracte opbouw en mathematische ondertoon doen ze me ook denken aan de sculpturen van Georges Van Tongerloo (1889-1960).

 

 

 © Rik Soenen

 

 

Een schitterend, realistisch getint, maar toch strak en sober stilleven (met potten en kannen) sluit zo wondermooi aan bij gelijkaardig werk van Mario De Brabandere. Maar ook dat zal wel geen toeval zijn, vermoed ik.

 

Een prachtige tentoonstelling voor wie terug naar de essentie wil...

 

 

Rik Soenen

tot 26 oktober 2013

bij

 

BAVART vzw

Noordstraat 32

9000 GENT

 

elke woensdag vanaf 18 uur

elke zaterdag van 14 - 18 uur

 

www.bavart.be

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Ronald Noorman en Brigitte Stahl bij Kristof De Clercq Gallery (Gent)

Sinds de start van zijn galerie in mei 2012 is Kristof De Clercq aan de zesde tentoonstelling toe.
WATERSCHOENEN was er de allereerste keer bij en besprak ook al 'Klaas Kloosterboer' en 'Vicken Parsons'.

Met de komst van Ronald NOORMAN (°1951) legt hij opnieuw de link naar de openingstentoonstelling. De combinatie met het sculpturale werk van Brigitte STAHL (°1964) zorgt voor een verrassende, maar evenwichtige tentoonstelling.

De naam Ronald NOORMAN dook in deze blog voor het eerst op tijdens een kennismaking met ERGO PERS. Ronald Ergo en Ronald Noorman werkten reeds meermaals samen voor de uitgave van kunstenaarsboeken. Het meest recente resultaat is 'Krijtdiertjes' met poëzie van Wislawa Szymborska (Nobelprijs literatuur 1996) en lithografieën van Noorman. Het boek verwelkomt ons in de galerie.

Wislawa Szymborska, Krijtdiertjes, met litho's van Ronald Noorman,

Ergo Pers, 2012

 

Maar natuurlijk komen we voor het werk in de tentoonstelling.

 

Ronald NOORMAN geeft zijn presentatie de titel 'Aangloeien' mee, verwijzend naar het proces waarbij je als toeschouwer langzaam notie neemt van het gepresenteerde en waarbij gevoelens, gedachten of vaststellingen mondjesmaat en soms lang na je bezoek in je hoofd op hun plaats vallen.

In hoofde van de kunstenaar is het een gelijkaardig principe dat het tekenen pas op gang zet na een rijpingsproces, voorverwarmend als een dieselmotor.

 

Ronald Noorman, z.t. , 14,8 x 21 cm, 4 x houtskool en pastel,

1 x gouache en pastel, 3 x 2012 en 2 x 2011

 

 

Het lijkt verleidelijk om in de tekeningen van Ronald Noorman naar landschappelijke verwijzingen te zoeken. Toch is het hem veel meer te doen om abstractie, die echter wel een hoogst poëtische kracht uitstraalt.

Noorman is een tekenaar pur sang, die met elementaire middelen als houtskool, pastel of gouache een 'verstreepte', soms doolhofachtige drukke (tegelijk schrale en overvolle) picturale wereld schept.

 

De wisselende presentatie tussen de beide kunstenaars werkt bijzonder verfrissend en bevruchtend.

 

Met als basis een ruim opleidingsniveau, dat zich beweegt tussen schilderkunst, design, grafiek en beeldhouwkunst, pakt Brigitte STAHL hier toch vooral uit met assemblages.

 

 

Brigitte Stahl, z.t., 110,5 x 11,5 x 18 cm,

metaal, hout stof, 2013

 

 

Haar geassembleerde sculpturen hebben allemaal een leven in andere, utilitaire vormen achter de rug, gaande van kleine metalen of houten voorwerpen als bellen, draaiknoppen, spoelen,... over kleerkasten, bedden of schouwklokken,...

 

Haar nieuwe samenstellingen lijken nu eens speels, dan weer met rechtlijnige ernst overgoten, maar getuigen telkens weer van een perfecte afweging van vormen en materialen. 'Compositie' heet dat en daarin is Brigitte Stahl meesterlijk, temeer daar ze durft te combineren op een manier die je niet steeds verwacht. Zij beweegt zich blijkbaar moeiteloos op de evenwichtsbalk tussen deconstructie en reconstructie.

 

 

Brigitte Sthal, z.t., 211 x 74 x 36 cm, hout, scharnieren, 3-delig, 2012/13 (l)

Ronald Noorman, z.t., 15 x 51 cm, gouache, 2012

Brigitte Stahl, z.t. 37 x 10,5 x 12 cm, metaal, plastic, 2013 (r)

 

 

Maar naast die kleinere of grote constructies gaat ze ook op onnavolgbare wijze om met gesneden en geplooid papier dat ze achter glas zowel een picturale als sculpturale dimensie geeft. Dat levert hier zonder uitzondering pareltjes op (die we U graag ter plekke laten ontdekken).

 

 

Ronald NOORMAN & Brigitte STAHL

 

tot 30 juni 2013

in

Kristof De Clercq Gallery

Tichelrei 82

9000 GENT

 

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur

 

 

www.kristofdeclercq.com

 

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN