Arpaïs Du Bois met 'Noyade sèche' bij Galerie Van Der Mieden (Brussel)

ARPAÏS DU BOIS (°1973) heeft Galerie Van Der Mieden omgevormd tot een meer van tekeningen, met het 'wateroppervlak' als bovengrens. Ook al komt er geen echt water aan te pas, toch wijst de titel 'Noyade sèche' op het verdrinkingsgevaar.

Met mijn 'waterschoenen' als extra verzekering ging ik onlangs op verkenning.

Ik herinner me levendig haar vorige tentoonstelling (2011) bij deze galerie (toen nog in Antwerpen), waar ze in de achterzaal haar project 'Trois cent quatre-vingt-onze', met 46 schetsboeken op hoge tafels voorstelde.

Begin vorig jaar toonde 'Waterschoenen' U haar samenwerking met Yamamoto Masao in Fifty One Gallery (Antwerpen), onder de titel 'Were we met'.

Al die jaren heeft Arpaïs haar tekenproject verdergezet in dagelijkse notities, waarbij ze de gebeurtenissen van de voorbije dag probeert te plaatsen of te duiden. Dat zijn reacties in beeld (en dikwijls ook in woord) op persoonlijke ervaringen, onzekerheden, trauma's, ... maar nu ook meer op de problemen in de grote wereld: oorlog, geweld,...

Arpaïs De Bois, Noyade sèche @ Van Der Mieden

Wie deze vriendelijke dame ontmoet, kan niet vermoeden dat ze de auteur is van dit poëtische, maar dikwijls pijnlijke oeuvre, waarin de krassen en wonden van het leven zo intens aan bod komen.

Op haar blog (http://arpais.blogspot.be) presenteert ze onder het motto 'Instant de jour et dessin d'un soir' elke dag een foto en een corresponderende tekening.

Het tekenen biedt troost, zorgt voor weerstand tegen al de bedrukkende gebeurtenissen in het 'gewone' leven. Tekenen wordt een soort medicijn of reddingsboei wanneer ze dreigt te verdrinken in de overvloed aan overrompelende indrukken.

Daarom heet deze tentoonstelling ook 'Noyade sèche' en is de accrochage precies op deze manier gebeurd. De horizontale bovenlijn ligt ter hoogte van mond-neus van de kunstenares, met andere woorden haar verdrinkingsdrempel.

Dus moet U als bezoeker voor een intense blik op de meeste tekeningen kopje onder in dit artistieke meer.

   

Arpaïs Du Bois, Noyade sèche @ Van Der Mieden

 De 'basic' galerieruimte en de 'basic' tekeningen lijken zo voor elkaar gemaakt. Zelfs de vlekken in de vloer (misschien van een lekkende auto of een vroegere ambachtelijke activiteit) benadrukken de intensiteit van de tekeningen en hun kwetsbare betrokkenheid. De 'geschonden' omgeving is duidelijk in overeenstemming met de aard van de tekeningen, waarin 'geschondenheid' aan de orde van de dag is.

'Surtout ne pas tout comprendre' is de belangrijke les die we meekrijgen wanneer we alweer op weg naar de uitgang zijn, want het blad hangt rechts achter het hoekje.

De geschreven boodschappen vormen overigens niet te verwaarlozen elementen in tal van tekeningen, maar ook de composities met de verschillende bladen, tonaliteiten en vormgegevens spelen een belangrijke rol.

Toch springt mijn aandacht voortdurend over en weer, brengt deze presentatie me niet tot rust. Misschien is het mijn eigen angst om te 'verdrinken'.

Een verhaal van vallen en opstaan speelt zich af onder de lijn van levensvatbaarheid; een strijd tussen verdringen en verdrinken. Net zoals de kunstenares moeten we af en toe boven water komen om naar adem te happen.

Arpaïs Du Bois, Noyade sèche @ Van Der Mieden

 Bij een volgende duik neemt de stroming je mee. Dit is niet zomaar een lineair getekend verhaal, maar een opeenvolging van actie en reactie, met tekens en contrapunten, met 'twijfelachtige krachten' die zichzelf als kronkelende slangen in de staart bijten naast lineaire, horizontale of gekartelde, eindeloos doorlopende (verhaal)lijnen.

'Matifier l'érotisme d'un chagrin' duikt even verder op tegen een matte zwarte ondergrond. En wat dacht U van dat kleine blaadje met het schijnbaar onhandig getekende 'Rater la marche'?

'Tous nos horizons' lijkt zo hoopvol, maar tegelijk zonder uitkomst in combinatie met het grote zwarte gat vlakbij.

Arpaïs Du Bois, Noyade sèche @ Van Der Mieden

In 'Subir la recurrence' lijkt ook de terugkeer een stap in het duister, in een zoektocht die zich situeert tussen 'la perfection' en 'ma propre obscurité'.

Vergeet vooral niet een blik achter het muurtje te werpen.

Via allerlei tussenstations eindigt U tenslotte bij de reeds vermelde boodschap: 'Surtout ne pas tout comprendre', want misschien is het beter om zich af en toe ongeremd aan het leven over te geven, zonder alles te willen begrijpen of controleren.

Of om het met de pas overleden Georges Moustaki te zeggen: "Nous prendrons le temps de vivre, d'être libres, mon amour. Sans projets et sans habitudes, nous pourrons rêver notre vie..."

Arpaïs Du Bois, Noyade sèche @ Van Der Mieden

En dan nu naar de Aalststraat in Brussel...

ARPAÏS DU BOIS

'Noyade sèche'

tot 15 juni 2013

in

Galerie Van Der Mieden

Aalststraat 10

1000 BRUSSEL

woensdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

www.vandermieden.com 


  (c) Artspotter voor WATERSCHOENEN

Arpaïs Du Bois bij Galerie Van Der Mieden

Ik zal het maar meteen bekennen: ik hou van boeken, niet alleen van 'gewone' , maar ook van 'kunstenaarsboeken'. Ik herinner me een combinatie van beide genres tijdens een tenoonstelling (ik vermoed) begin 1996 in de toen tijdelijke vestiging van het Van Abbemuseum in Eindhoven.

In een duister zaaltje lagen rondom boeken waarvan de tekst regel per regel weggebrand was met een simpel, ambachtelijk apparaat. Ik weet niet meer wie het werk gemaakt had, maar ik was er zodanig van onder de indruk dat het tot vandaag in mijn artistiek geheugen opgeborgen zit.

Hier werd de tekst doodverklaard of ontoegankelijk gemaakt, maar het resultaat straalde een onvoorstelbare intensiteit uit. Het leek wel alsof plots alles opnieuw kon beginnen. Na de tabula rasa was het tijd voor een nieuwe verbeelding aan de macht !

Boeken of bladen uit boeken worden wel meer als drager voor tekeningen of schilderijen gebruikt. De drager krijgt dan mee een plaats in de vorm of de betekenis van het nieuwe verhaal.

Maar natuurlijk blijft er ook het onvermijdelijke lege blad als uitgangspunt...

In boekvorm zorgt dat bovendien voor bijzondere uitdagingen, zowel voor de kunstenaar als voor de toeschouwer.

Zaaloverzicht (c) Arpaïs Du Bois & Galerie Van Der Mieden

Toen ik vorige week donderdag bij Galerie Van Der Mieden binnenstapte, werd ik via de witte installatie van Sarah & Charles in de voorkamer, als het ware naar het licht in de achterkamer gezogen. Daar kwam ik, met vele anderen, terecht in een soort scriptorium of leeszaal, een zorgvuldig opgebouwd parcours van hoge tafels, waarop de getekende dagboeken van Arpaïs DU BOIS (°1973) in een quasi eindeloze opeenvolging uitgestald liggen.

(c) Arpaïs Du Bois & Galerie Van Der Mieden

Witte handschoenen voor het zorgzaam inkijken van deze originele schetsboeken en de begeleidende Nederlandstalige teksten liggen hier voor de bezoekers klaar.

Zelf bewoog de kunstenares zich behoedzaam tussen de tafels en de talloze mensen, klaar voor een kennismaking, om uitleg te geven, maar blijkbaar met een zekere graad van zelfbescherming tegenover al te nieuwsgierige 'lezers'. In haar dagboekfragmenten geeft ze zich per definitie bloot, maar misschien laten tekeningen zich toch iets minder gemakkelijk lezen dan tekst (haar tekstnotities bij de tekeningen zijn overigens in het Frans, de taal van haar jeugd).

(c) Arpaïs Du Bois & Galerie Van Der Mieden

Arpaïs Du Bois werkt al jaren met hetzelfde type schetsboekje. Elke dag vertrekt ze van een leeg blad. Haar tekeningen zijn notities over het leven van elke dag, gegroeid uit haar geest en de confrontaties met de buitenwereld: dromen, verwachtingen, angsten, vreugde, verdriet,...

Sinds juni 2008 publiceert ze ook elke dag een tekening gekoppeld aan een foto in haar BLOG.

Realiteit en artistieke interpretatie worden tegen elkaar gezet (in de hoop elkaar te beïnvloeden?). Tot vandaag gaat ze daar onverminderd mee door. Soms introduceeert ze tekstfragmenten, maar dikwijls volstaat het beeld.

"L'aspect couleur de mon immense fatigue"

(c) Arpaïs Du Bois & Galerie Van Der Mieden

In de hier tentoongestelde boekjes (46 stuks) heeft ze gedurende 391 dagen (vanaf 1 januari 2010) precies 2748 tekeningen gemaakt. Deze tentoonstelling heet dus niet voor niets

'TROIS CENT QUATRE-VINGT-ONZE, deux mille sept cent quarante huit'.

Tekenen is voor Arpaïs Du Bois denken, dromen, ademen, leven,...

Tot 12 maart 2011 bij

Galerie Van Der Mieden

Pourbusstraat 15

2000 ANTWERPEN

woensdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

Alles wat U over Arpaïs Du Bois wilde weten, maar nooit hebt durven vragen...nu op

www.arpais.com

Nocturne in Antwerpen op 27 januari 2011: een inleidende wandeling

We nemen U even mee op onze kunstwandeling van vorige donderdag, voor een eerste kennismaking met enkele nieuwe tentoonstellingen. Nadere beschouwingen volgen tijdens de komende dagen.

In de namiddag trokken we naar Galerie Annie Gentils voor de tentoonstelling van Els VANDEN MEERSCH , 'Hosgeldiniz / Xwesh hatin / Welcome', een fotografisch project op de rand tussen beeldende kunst en politieke documentaire. Ze brengt een beeld van vernietigde Koerdische dorpen in Turkije.

Wij bezorgen U tijdens de komende dagen een nadere kijk op deze uitzonderlijke tentoonstelling...

(c) Els Vanden Meersch & Galerie Annie Gentils

Nadien trokken we naar Galerie Tim Van Laere voor de tentoonstelling van de jonge Roemeen Adrian GHENIE, die hier overigens al 'kind aan huis' is. In tegenstelling tot de grote, kleurrijke, vrij barokke werken in het SMAK (zie bespreking in WATERSCHOENEN), heerst hier de eerder ingehouden, maar toch intens 'doorwerkte' zwart-witte strakheid van de kleine werken op papier.

Een bespreking volgt...

Prettige en intense ontmoetingen werden het bij Galerie Vandeweghe, met de grote geschilderde portretten van Lucas DEVRIENDT. Daar sta je dan plots oog in oog met iemand die je kent en ontmoet je de geportretteerde in kwestie een paar galeries verder (uiteraard is hij 'in het echt' nog veel mooier...).

Het is een indrukwekkende collectie, waarover binnenkort meer !



Bij Maes & Matthys werden we aangenaam verrast door de documentaire fotografie uit Sicilië van Letizia BATTAGLIA: zwart-wit in een 'glansrol'...

 (c) Letizia Battaglia & Maes en Matthys

Bij Galerie Van Der Mieden deed de reeds lopende tentoonstelling van Sarah & Charles (een wit decor-parcours) dienst als doorgang voor de drukbezochte 'tekenboekeninstallatie' van Arpaïs DU BOIS, die alvast een meer intense benadering verdient in een aparte bijdrage...

 (c) Arpaïs Du Bois & Galerie Van Der Mieden

Tenslotte was het bij Zeno X 'drummen' om binnen te komen en nadien weer buiten te geraken bij de nieuwe schilderijen van Luc TUYMANS.



INFO OVER OPENINGSUREN BIJ DE GALERIES VIA ONZE LINKS