Toon VAN BORM in Phoebus galerie (Rotterdam)

Toon VAN BORM tot 11 december 2016 in Phoebus galerie - Rotterdam

Toon Van Borm toont nieuwe tekeningen: ' t h e   s e a s o n s ', 

twee grote werken in inkt op papier en zes kleinere: 

01  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 43cmX43cm
02  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 29cmX41cm
03  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 26cmX40cm
04  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 27cmX39cm
05  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 26cmX41cm

06  'the seasons', inkt op japans papier, 2016, 25cmX41cm. 

' in mijn tekeningen fluisteren de woorden over hun vergankelijkheid '

Toon Van Borm werd reeds vroeger in WATERSCHOENEN besproken:

http://waterschoenen.blogspot.be/2009/10/toon-van-borm-en-lore-vanelslande-bij.html

http://waterschoenen.blogspot.be/2010/09/simon-benson-denis-pondruel-en-toon-van.html

http://waterschoenen.blogspot.be/2012/03/thread-1-galerie-el-in-welle-neemt-de.html

http://waterschoenen.blogspot.be/2013/06/luc-claus-erwin-clauws-toon-van-borm.html

http://waterschoenen.blogspot.be/2013/10/nikolaas-demoen-en-toon-van-borm-bij.html

© Toon Van Borm

PHOEBUS Rotterdam, galerie
Eendrachtsweg 61  NL 3012 LG Rotterdam 
donderdag t/m zondag 12.30-17.30 uur  •  phoebus.nl 
+ 31-10-4145151, 06-46616553, phoebus@phoebus.nl

In dezelfde periode lopen ook andere tentoonstellingsprojecten

 bij Phoebus, met o.a. Ane Vester. (zie website voor meer info)

Kristof Van Heeschvelde in Freemen Gallery (Aardenburg/Sluis - NL)

 

Met zijn nieuwe tentoonstelling overschrijdt Kristof VAN HEESCHVELDE zowel inhoudelijk, qua beeldvorming als geografisch een aantal grenzen. Onder de overkoepelende titel 'DE TOESTAND IS HOPELOOS, maar niet ernstig' duikt hij op in de Freemen Gallery van Alexander Weidenbaum in Oudenburg-Sluis (Zeeuws-Vlaanderen / NL).

Hij krijgt er in en achter een groot uitstalraam een flinke ruimte ter beschikking waarin hij werken uit zijn vorige serie (zie 'Please share' bij Jan Dhaese - Waterschoenen 16 mei 2013) confronteert met de evolutie die hij sindsdien doorgemaakt heeft.

Van Heeschvelde trekt in zijn schilderkunst verder de kaart 'onschuldige vrijheid-blijheid tegenover een overschaduwende dreiging'.

Kristof Van Heeschvelde @ Freemen Gallery, Aardenburg/Sluis NL

Waar hij tot voor kort focuste op alleenstaande figuren, trekt hij nu de taferelen uiteen in een voor- en achtergrond die elk een ander verhaal vertellen, maar die in het gedachtegoed van de kunstenaar niet zonder elkaar kunnen.

Van Heeschvelde is een betrokken mens, begaan met thema's als armoede, voedselproblematiek, onrecht, consumentisme,... 

Deze onderwerpen uit 'het echte leven' vormen de achtergrond of het tweede plan van zijn schilderijen. Daar heerst de harde en soms duistere realiteit. Het voorplan fungeert als een podium voor de show van individuen die enkel hun eigen 'ik' in ogenschouw nemen. Van Heeschvelde is niet te beroerd om af en toe ook zichzelf op dat voorplan mee in beeld te brengen.

Hij heeft als mens en kunstenaar een mening over de wantoestanden in de wereld en plaatst die ook in woord en beeld op de agenda, goed beseffend dat ook hij zelf wel eens mee in de fout gaat.

Kunst met een boodschap ... meestal een gevaarlijke combinatie, ware het niet dat Van Heeschvelde op een geraffineerde wijze de valkuilen ontwijkt. Ik zou het dan ook veeleer kunst met angels noemen, waar de prikkeldraad in de achtergrond verborgen zit.

  © Kristof Van Heeschvelde, Handword and Giggles

Verpakt in een uitbundig kleurenpakket en ontleend aan zijn beeldenarsenaal met tal van figuren die uit de jaren '50 van de vorige eeuw geplukt zijn (hij heeft een stevige verzameling tijdschriften uit die periode), krijgt het geheel de allure van een grote speeltuin, waarin nostalgie toch ook onvermijdelijk botst met de problemen van de nieuwe tijd.

In zijn sobere potloodtekeningen zitten duidelijk de sporen van zijn retromodellen. Gepresenteerd in de onmiddellijke nabijheid van een schilderij leggen ze een link, vormen een aanzet, maar fungeren niet echt als voorstudies. 

Neem nu de tekening 'We zijn samen onderweg' vooraan links in de vitrine. Hier heerst Jeroen Bosch anno 2014 met een comédie humaine die overspringt naar het doek dat als een gigantisch billboard de hele vitrine vult.

Het inhoudelijke discours van de nieuwe Kristof Van Heeschvelde wordt hier ontrold. Daarachter liggen de oude en de nieuwe wereld van de kunstenaar in elkaars verlengde. Binnenkomen doe je in de werken uit 'Please share'.

Het laatste deel van de ruimte trekt volop de nieuwe kaart met onder andere 'Everything is awesome. True story', 'Handword and Giggles' (zie foto hierboven), 'Orlando', 'Navelgazers and Pink Boots',... soms geflankeerd door kleine potloodtekeningen.

© Kristof Van Heeschvelde

KRISTOF VAN HEESCHVELDE

DE TOESTAND IS HOPELOOS, maar niet ernstig

tot 26 oktober 2014

in 

FREEMEN GALLERY

Marktstraat 11

Aardenberg/Sluis (NL)

zaterdag en zondag: 13 - 18 uur

www.freemengallery.com

www.vanheeschvelde.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Mark Manders in het Nederlands paviljoen (Venetië)

 

 Een Spaans - Belgisch - Nederlands onderonsje op Venetiaanse bodem, met grensoverschrijdende elementen, dat is zowat de essentie van de eerste drie (elk met hun eigen sterkte) paviljoenen in de Giardini.

Na de Spaanse, in Nederland wonende Lara Almarcegui voor Spanje en Berlinde De Bruyckere voor België is het nu de beurt aan de in België wonende Nederlander Mark MANDERS (°1968) om de rij van internationaal opererende kunstenaars te vervolledigen met zijn presentatie in het Rietveldpaviljoen.

 

 



Het Nederlands paviljoen naar een ontwerp van Gerrit Rietveld 

 

 

Waar kan je een man als Mark Manders met zijn sinds jaren voortschrijdend 'Zelfportret als gebouw' beter loslaten dan in dit lichtrijke paviljoen van Gerrit Rietveld ?

 

Voor 'Waterschoenen' is Mark Manders alvast geen onbekende. Reeds in december 2008 kon u hier onder de titel 'De wonderlijke afwezigheid van Mark Manders' zijn overzichtstentoonstelling in het S.M.A.K. meemaken.

In 2012 dook hij op meer dan overtuigende wijze op in het project 'TRACK'.

 

Al zijn 'denk-beelden' krijgen nu weer een helder forum in het Nederlandse paviljoen.

 

Het begint al op een vreemde manier nog voor je binnengaat. De grote ramen zijn afgedekt met krantenpapier, alsof het gebouw leeg staat. Natuurlijk zijn het niet zomaar gewone kranten, maar datumloze of tijdloze kranten, ontworpen door de kunstenaars zelf. Ook dat is één van zijn doorlopende projecten, waarin de link tussen taal en beeld uitdrukkelijk aan de orde komt.

Woorden (in het Engels) worden slechts eenmaal gebruikt en sommige woorden keren terug in de beeldvorming: cup, bone, chair, table, head,...

 

Taal omgezet in beeld en een 'bevroren tijd' zijn sleutelbegrippen in het oeuvre van Mark Manders.

 

 Mark Manders, Shadow Study (Femur and Upper Arm Bone Connected by One Singel Shadow, 2011 /

iron, painted epoxy, painted porcelain / 64 x 64 x 151,5 cm (front)

Mark Manders, Mind Study, 2010-2011 / wood, painted epoxy, painted ceramic, painted canvas, iron / 170 x 240 x 500 cm (back)

Courtesy Zeno X Gallery an Tanya Bonakdar Gallery

 

 

 Dat hij ooit de droom koesterde om schrijver te worden, maar vaststelde dat hij het makkelijker met beelden kon vertellen was één ding. Dat hij al heel snel startte met zijn beeldend 'Zelfportret als gebouw' en toch geen autobiografisch verhaal vertelt, klinkt misschien wat tegenstrijdig.

Maar wie met zijn werk geconfronteerd wordt, raakt ongetwijfeld in de ban van dit eigenzinnig, bedrieglijk echt beeldverhaal dat de tijd stil lijkt te zetten. Typevoorbeeld wat dat betreft is zijn liggende sculptuur 'Fox/Mouse/Belt', die al sinds 1992 zijn beeldende oeuvre bevolkt. Naar aanleiding van de biënnale toont hij deze 'in de vlucht bevroren beweging' op drie plaatsen tegelijk: in het Nederlandse paviljoen, in een kleine supermarkt in de Via Garibaldi (tussen Giardini en Arsenale) en in het MOMA (New-York).

 

In het paviljoen laat Manders je soms twijfelen tussen een museale ruimte en een atelier. Enerzijds treft je de strakke opstelling van de kunstwerken en daarnaast krijg je het gevoel alsof de kunstenaar even zijn atelier verlaten heeft. Bovendien houdt hij achter een plastic wand (net zoals bij Track) blijkbaar nog wat werken in 'beraad'.

 

 Mark Manders, Working Table, 2012 - 2013 /

painted epoxy, painted wood, painted canvas, iron,

offset print on paper / 368 x 142 x 225 cm

Courtesy Zeno X Gallery and Tanya Bonakdar Gallery

 

 

 De woordenschat wordt in beeld gebracht in kleine en grote structuren, zuivere sculpturen en assemblages in een mix van materialen als hout, epoxy, papier, ijzer, brons,...

Zoals steeds zijn die materialen niet steeds wat je denkt dat ze zijn.

 

De grote 'Mind Study' met de tafel, de stoelen (een knipoog naar Rietveld?) en de zichzelf in evenwicht houdende figuur vormt samen met de 'Working Table' de monumentale hoofdmoot van de presentatie, maar de kleine werken verdwijnen niet zomaar in de marge.

Daarvoor is de subtiliteit van bijvoorbeeld de 'Shadow Study' veel te intens.

 

Of neem nu de 'Composition with Blue' (zie website van de kunstenaar) in het atelier waar de 'Fox' ligt. Manders heeft het hier zelf over een compositie die uit de jaren '20 van de vorige eeuw zou kunnen komen. Ik denk onvermijdelijk aan Paul Joostens.

 

In dit paviljoen wil ik graag nog wat langer blijven, maar de plicht roept ... er is nog zoveel meer te bezoeken.

 

'Room with a sentence' van Mark Manders is een absolute aanrader.

 

Elke dag, hehalve maandag, van 10 tot 18 uur in de Giardini (tot 24 november 2013

 

 

 

© Art Spotter voor Waterschoenen