Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Ronse. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ronse. Alle posts tonen

maandag 10 februari 2020

TIPS van WATERSCHOENEN




*** MEXICO CITY / Galeria Marabunta & Transitorio / Los Rechazados - 10 International Artists met o.a. Nicolas Vander Biest / tot 15 februari 2020 / www.galeriamarabunta.com ***


© Nicolas Vander Biest

=====


*** GENT / Galerie RUFUS / Eliza PEPERMANS met 'The Burgundian Summerhouse' / tot 15 maart 2020 / www.rufus.gallery ***

BESPREKING VOLGT 17/2 op waterschoenen.blogspot.com




=====

*** ANTWERPEN / Annie Gentils Gallery / Rik Moens - Limbic Dialectical Residue / tot 15 maart 2020 / anniegentilsgallery.com ***


© Rik Moens

=====

*** RONSE / CC De Ververij / Come in - Stay out met Inge De cuypere, Isa D'Hondt en Jo Michiels / tot 8 maart 2020 / www.ccdeververij.be ***


@ cc deververij

=====

*** BRUSSEL / Vander Borght Building / Collectible (design) / 5 - 8 maart 2020 / www.collectible.design ***


@ Collectible

=====

*** BRUSSEL / Wiels / Boekvoorstelling Wannes Lecompte / 22 februari 2020 (16 uur) / www.wanneslecompte.com ***


Wannes Lecompte

=====

*** ANTWERPEN / DMW Gallery / Caroline Van den Eynden / tot 7 maart 2020 / dmwgallery.be ***


© Caroline Van den Eynden

=====

*** OOSTENDE / Salon Blanc / ZINTUIN - Alice Vanderschoot @ Hilde Overbergh / 15 februari 2020 / www.salonblanc.be ***



Salon Blanc




15 februari is ook NACHT VAN DE MUSEA EN DE GALERIJEN in Oostende met o.a. bij CAS werk van Karen Vermeren en anderen..


© Karen Vermeren, Transparent Stones (detail), Acrylic on doors & glass, 2020

=====

*** GENT / Barbé Urbain Gallery / Middernacht & Alexander / tot 8 maart 2020 / barbe-urbain.com ***


© Middernacht & Alexander

=====

*** GENT / Tatjana Pieters Gallery / The 4 Gate Connection / tot 1 maart 2020 / www.tatjanapieters.com ***


Zaaloverzicht @ Tatjana Pieters

=====

*** GENT / KIOSK / Philippe Van Snick - Territorium / 15 februari - 12 april 2020 / kiosk.art ***


© Philippe Van Snick

=====

*** ANTWERPEN / Art Gallery DE WAEL 15 / Charlie De Voet / tot 16 februari 2020 / www.dewael15.art


© Charlie De Voet

=====

*** BRUSSEL / Galerie Nathalie Obadia / Sophie Kuijken / tot 22 februari 2020 / www.nathalieobadia.com ***



Sophie Kuijken, V.L.K.L., 2019.

Olie en acryl op multiplex plaat, 100 x 240 cm (39 3/8 x 94 1/2 in.)




=====

*** MECHELEN / Galerie Transit / Nikita Kadan met 'The Beautiful Colonizer' / tot 15 maart 2020 / www.transit.be ***


© Nikita Kazan




Art Spotter / Waterschoenen








zaterdag 21 april 2018

TIPS VAN WATERSCHOENEN 2




AALST


Wim Nival

in
galerie c. de vos


VERNISSAGE ZONDAG 22 APRIL 2018
15 tot 19 uur

Tentoonstelling 27 april - 20 mei 2018
(uitzonderlijk gesloten op zondag 6 mei)

Oude Gentbaan 295 - 297
9300 Aalst - België
0032 (0)476-98 49 97

vrijdag-zaterdag-zondag
14 tot 18 uur
en na afspraak

galeriecdevos@gmail.com


*


RONSE





KLAUS VERSCHEURE
& HENK DELABIE

'Gaps' 

duo show with new and recent works

15.04 - 03.06.2018

Light Cube Art Gallery
St-Martensstraat 12 • B-9600 RonsE
+ 32 (0)497 75 47 63 • +32 (0)55 69 50 03

info@light-cube.be • www.light-cube.be
open
wed-sun: 2 - 6 pm
& by appointment



*

ANTWERPEN

(re)D Gallery



Maryam Najd
The Aesthetics
of Sin

15 April - 19 May 2018
Open - Thursday till Saturday 2-6 p.m.

*




Tentoonstelling 'Jana Cordenier 
A Garden' op 28 april in Berlijn
Artspace DZIALDOV


With touches of pure colour, Jana Cordenier manages to catch the impression of a summer walk in a garden, when the light is as bright as it can get and the colours of flowers flourish. Interested in the structures of those flowers, she can evoke the lightness that comes along with it.

De tentoonstelling loopt van 28 april tot 20 mei in de projectruimte DZIALDOV aan Maybachufer, telkens op zaterdag en zondag van 13u tot 18u of op afspraak. De opening vindt plaats op zaterdag 28 april van 18u tot 21u, voorzien van een hapje en een drankje. Het project kan op de steun rekenen van de Vlaamse ambassade in Berlijn.

Voor het project in Berlijn kunt u het werk van Jana Cordenier ook nog in België bewonderen, namelijk op Art Brussels 2018. Galerie Michael Janssen kiest ervoor een groot werk van Jana naast de werken van Stijn Ank te tonen. Art Brussels gaat dit jaar door van 19 tot 22 april.



Meer info kunt u telkens op de websites vinden: www.dzialdov.de en www.artbrussels.com.



*
WETTEREN

VINCENT de RODER

A Long Walk on the Moon 
with Albert Einstein

Loods12
Koophandelstraat 12
9230 - Wetteren

open: 08.04 / 20.05

14:00 - 18:00

ook na afspraak

info, contact, route:




*
GENT

Cecilia Jaime Gallery

Foto van Marthe Coolens



GROEPSTENTOONSTELLING / GROUP EXHIBITION

22.04 – 20.05.2018

OPENING OP ZONDAG 22 APRIL OM 15:00 / OPENING ON SUNDAY 22 APRIL AT 15:00 HS



THE GALLERY WILL BE OPEN FRIDAY, SATURDAY, SUNDAY AND BY APPOINTMENT FROM 2 - 6 PM
GROUP SHOW
CECILIA JAIME GALLERY PRESENTS CONTEMPORARY BELGIAN ART AND DESIGN

MARTHE COOLENS (Photographs) - SAM BALLET (Drawings) - DOMINIEK COLPAERT (Paintings) - MARIKEN DUMON (Glass design) - ROSITA JERÓNIMO (Design on paper) - GEERT KOEKOECKX (Paintings) - JUANAN SORIA (Drawings) - GIANNINA URMENETA OTTIKER (Photographs) - CHRIS VANDERSCHAEGHE (Paintings) - NICO VAEREWIJCK (Paintings)


*
DENDERMONDE

CC BELGICA




© Art Spotter / Waterschoenen



vrijdag 5 juli 2013

Stéphanie LEBLON & Yves VELTER bij Light Cube Art Gallery (Ronse)


Nog voor je de galerie binnenstapt, krijg je al een idee van wat je te wachten staat. De Light Cube Art Gallery heeft zijn naam dan ook niet gestolen, want via de gigantische glazen gevel stroomt het daglicht niet alleen naar binnen, maar wordt een deel van de kunstwerken ook aan de buitenwereld toevertrouwd.

Vanaf de straatkant sta je meteen oog in oog met het grote schilderij 'Fluisteradem' van Yves VELTER in de vitrine op het gelijkvloers. Een etage hoger klieft de 'Diver' van Stéphanie LEBLON net met zijn hoofd in het water.
Achter deze twee typische schilderijen houden beide kunstenaars zich met de rest van hun collectie netjes op hun eigen terrein schuil.
Op de hoogste verdieping verwerven ze zich verder allebei een plaatsje tussen de andere kunstenaars en werken uit de vaste collectie.



Stéphanie Leblon & Yves Velter @ Light Cube Art Gallery
 
 
 Nu mag ik deze beide kunstenaars toch wel vertrouwde figuren voor de lezers van WATERSCHOENEN noemen.
Hoewel ze allebei opteren voor een zeer duidelijke vorm van figuratie met mensen in de hoofdrol en bovendien een grote mate van symboliek hanteren, is de uiterlijke verschijningsvorm toch wel danig verschillend.
Ik vroeg me dan ook af hoe dat eventueel zou werken binnen één ruimte, maar blijkbaar is men dus de directe confrontatie grotendeels uit de weg gegaan door te kiezen voor aparte 'kamers'.
 
Dat zorgt vanzelfsprekend voor meer sereniteit in deze twee, op zichzelf toch al getourmenteerde werelden, waarin de afgebeelde 'acteurs' veeleer met innerlijke confrontaties moeten afrekenen dan dat ze klaar staan voor dialogen met figuren uit hun eigen omgeving, laat staan uit 'andere' werelden.
 

Yves Velter, Fading moments of understanding,
300 x 200 cm, acryl, olieverf, chinese inkt, pigment,
potlood op canvas, 2013
 
 
Bij Yves VELTER zijn de personages nochtans gul. In al hun eigen (ook picturale) soberheid laten ze het 'goud' zomaar uit hun mond stromen, geven ze hun eigen innerlijke rijkdom prijs ten voordele van de anderen (de kunstenaar 'geeft' zich onvoorwaardelijk). Maar die gulheid leidt niet noodzakelijk tot ontvankelijkheid, onderling begrip of dialoog.
Neem nu het grote schilderij 'Fading moments of understanding' (2013). Eenzaamheid en onbegrip liggen in elkaars buurt.
 
De kinderen spelen bij Yves Velter blijkbaar nog een aparte rol. 'Braaf' op hun stoel, de beentjes wiebelend boven de grond of onderuitgezakt om toch al de vloer te raken, lijken ze te twijfelen tussen de 'kleine' en de 'grote' wereld.
 
 
Yves Velter, L'oubli extatique - case I, 75 x 96 cm,
acryl, chinese inkt, pigment, potlood op canvas, 2013
 
 Intussen speelt de pianist voor een dankbaar publiek...
 

Stéphanie Leblon, Milking, 40 x 50 cm, olie op doek, 2013
 
 
 Naast de sobere, intimistische vormen en kleuren van Yves Velter presenteert Stéphanie LEBLON een gecontroleerde orgie van kleurrijke, groeiende (weliswaar in het moment vastgelegde) taferelen.
 
De afgelopen jaren legden we in WATERSCHOENEN samen met haar een hele weg af.
 
Stéphanie Leblon suggereert voortdurend beweging, zoals in de reeds vermelde 'Diver'. Soms lijkt die beweging oncontroleerbaar van buiten te komen en de personages te grazen te nemen, zoals in 'Milking', maar een andere keer neemt het peronage heel subtiel de touwtjes zelf in handen, zoals in 'Tower' of 'Ropes'. Naar het resultaat van die laatste ingrepen hebben we uiteindelijk wel het raden.
 
 
Stéphanie Leblon, Hair, 100 x 180 cm, olie op doek, 2012 (l) en
Tower, 100 x 180 cm, olie op doek, 2012 (r)
 
De wereld van de gotiek die haar nu al enige tijd 'omhoog' stuwt, lijkt nog niet uitgewerkt. Toch wijzen een aantal zeer recente werken ook weer erg 'down to earth', zoals 'Diver II' (gouache en potlood op papier, 2013), waarin ik overigens verwantschap met Goya durf te suggereren.
 
Het recente schilderij 'Mask' stelt dan weer glasheldere vragen over de scheidingslijn tussen schijn en werkelijkheid, tussen het masker en het 'ware' gelaat. De antwoorden laat ik U graag zelf geven. 
 
*
 
'Witnessing the hesitation' maakt ons getuige van een artistieke boodschap over dialoog en eenzaamheid, een picturale en menselijke zoektocht omtrent twijfel en engagement.
 
Hoezeer de beeldvorming van deze kunstenaars ook mag verschillen, toch zoeken ze allebei een antwoord op levensvragen, met beide voeten in het heden, gekleurd door het verleden en met het oog op de toekomst.
 
 
Yves Velter & Stéphanie Leblon
 
'Witnessing the hesitation'
 
tot 25 augustus 2013
in
Light Cube Art Gallery
Sint-Martensstraat 12
9600 RONSE
 
vrijdag, zaterdag, zondag: 14 - 18 uur
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN
 
 
 
 


donderdag 31 januari 2013

Maaike Leyn met 'Fijn Stof' en Koen Degroote in CC De Ververij (Ronse)

De voormalige textielstad Ronse ontpopt zich stilaan tot een stevige pijler in de wereld van de actuele beeldende kunst in het zuiden van Oost-Vlaanderen. Mark Manders woont en werkt er. We bezochten er al enkele keren de nieuwe 'Light Cube art gallery'.
 
Einde september vorig jaar opende ook CC De Ververij de deuren op de site van een voormalige textielfabriek. Met Caroline Coolen, Nick Ervinck, Tinka Pittoors en Liene Boogaerts passeerden daar al enkele fijne namen uit het jonge hedendaagse kunstcircuit de revue. Ook Bart Lodewijks maakte zijn opwachting in Ronse met een wijkproject zoals we dat van hem kennen.

De stad Ronse heeft al tientallen jaren een speciale band met tekenkunst. De 'Prijs voor Tekenkunst' zal dit jaar aan zijn 45ste editie toe zijn. (Vorig jaar kreeg Sofie Van der Linden -zopas besproken in Waterschoenen- hier nog een aanmoedigingsprijs)
Cultuurcoördinator Jan Leconte wil in het tentoonstellingsbeleid van het cultuurcentrum dan ook volop focussen op de tekenkunst als autonome discipline. Een schitterende tentoonstellingszaal biedt hier overigens een bijzonder professioneel kader, waar heel wat andere culturele centra of galeries alleen maar kunnen van dromen.


 
Maaike LEYN zorgt sinds 19 januari voor het eerste soloproject in de nieuwe ruimte. Voor de lezers van WATERSCHOENEN is deze Gentse kunstenares een vertrouwde figuur. Sinds 2008 volgen we haar artistieke pad op de voet.
Met haar grootschalige houtskooltekeningen op doek neemt ze een aparte plaats in op het actuele kunstforum.

Onder de titel 'De stille kracht van Maaike Leyn' kreeg U in 2011 in Waterschoenen een overzicht van haar werk tot dan en haar werkmethode. Maar laat niet na ook de andere artikels over haar tentoonstellingen te raadplegen.
 
Met de huidige tentoonstelling 'Fijn Stof' verwijst ze zowel naar haar geliefkoosd medium (houtskool) als naar de (voormalige) textielproductie in Ronse. 

Inhoudelijk refereert 'Fijn Stof' aan het thema van de vergankelijkheid. Door het gebruik van het medium houtskool heeft haar werk ook uiterlijk een duistere kant.
 
Vanwege de aangesneden thema's zijn melancholie en mysterie nooit ver weg en worden ze zelfs extra onderbouwd. Lichte of vrolijke onderwerpen zijn niet aan de orde. De kunstenares 'speelt' met haar eigen angsten, gaat de confrontatie aan met de duistere kanten van het bestaan in de hoop de droefheid te overstijgen tijdens haar zoektocht naar schoonheid op onverwachte plekken, wat op zich kan leiden naar een gevoel van troost.

De tentoonstelling biedt een overzicht van werken uit de voorbije jaren, met de onderwerpen die we doorheen de tijd de revue zagen passeren: de oudere mannen en vrouwen uit Oekraïne, de honden, de schuilhutten en vreemde, desolate bouwwerken of omgevingen,... met op het einde een trap die je lijkt uit te nodigen om de realiteit te overstijgen.

Maaike Leyn, Man with cat, houtskool op linnen

Maar loopt U even mee door de onderwerpen en de tijd. We beginnen links bij het oudste werk uit de collectie. In 'Man with cat' staat een oudere man uit Oekraïne met zijn rug naar ons. De band met de Russische taal en cultuur is bij Maaike Leyn heel reëel. Ze studeerde Slavische talen en geeft Russische les. Bovendien stelde ze reeds herhaalde keren in Rusland tentoon.

Het eerstvolgende werk is heel recent en veel duisterder dan het 'oude' werk.
'Pigs in heaven' toont ons een kerkhof waarop varkens rondstruinen.

Ze vertelt ons het volgende: "Mijn laatste tekeningen zijn gebaseerd op een dodeneiland in Senegal. Toen ik er in het echt was, leek mij dit één van de mooiste plekken ter wereld. Het was er triest en eng, maar tegelijkertijd werd alles verzacht door een hemelse schoonheid: de witte schelpjes op de grond die de pasteltinten van de lucht reflecteerden, de mooie baobabs die elkaar met hun takken en zo ook het eiland omarmden."

Maaike Leyn, Pigs in heaven, houtskool en witte pastel op linnen


Daarna volgt een magistraal getekende 'Tent', waarvan vooral de voorwand in doorschijnend plastic op weergaloze wijze in beeld gebracht is in een gemengde techniek van houtskool en witte pastel, waardoor ze de duisterheid benadrukt met quasi lichtgevende fijne overgangen.
Die methode keert overigens dikwijls in alle subtiliteit terug.

In 'Meeting' krijgen we een dreigende tête-à-tête van twee honden, terwijl de intens belichte 'Floor' een bevreemdende sfeer uitstraalt.
Een door elkaar gedraaid gordijn ('Drapery') wordt onder de kunstenaarshand van Maaike Leyn omgetoverd tot een volumineuze figuur met een beangstigende kop.

Vanaf deze kant van de zaal besef je pas de afgezonderde situatie van de tekening met de Oekraïnse man, die bovendien letterlijk uit deze omgeving lijkt weg te lopen. Het ziet er naar uit dat de kunstenares op deze wijze het einde van een periode in haar werk wil benadrukken.

Maaike Leyn, Monuments

Intussen gaat ze hier verder met schijnbaar half vergane hoofden die in feite deel uitmaken van monumenten, een 'Fortress' waarin ik het MAS meen te herkennen, een schitterende 'Fence' en dan weer de talloze combinaties van honden die elkaar benaderen, belagen,... soms in tekeningen als collages van verschillende doeken.

Tenslotte sta je voor die 'bedrieglijk echt' getekende trap: 'Entrance'. Begint het dan nu pas echt? Is dit een rustpunt voor de kunstenares, een kans om haar werk vanuit een hoger gelegen positie te overschouwen,om dan opnieuw haar artistieke strijd verder te zetten... ?



Maaike Leyn
'Fijn Stof'

in

CC De Ververij
Wolvestraat 37
RONSE

tot 10 februari 2013
woensdag, zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

http://users.telenet.be/maaikeleyn/

© Artspotter voor Waterschoenen

*

Koen Degroote, AVE CICLISTA

In de grote toegangsruimte naar de galerie staat de 'Wielerkapel', een installatie en fotografisch project van beeldend kunstenaar en fietsavonturier Koen Degroote.
'AVE CICLISTA' is gebaseerd op de kapel Madonna di Ghisallo, de patroonheilige van de wielrenner die zich bevindt op het parcours van de ronde van Lombardije.

Te bezichtigen tijdens dezelfde periode en openingsuren...

Op 1 februari 2013  om 20 uur geeft Koen Degroote een lezing in het Cultureel Centrum.

www.koendegroote.eu

*
U hoeft natuurlijk niet zolang te wachten om te gaan kijken, maar op 10 februari worden deze tentoonstellingen afgesloten met een 'Tartissage': koffie en taart !
 


dinsdag 27 november 2012

PARALLELLIE: Marie-Thérèse De Clercq versus Roger Raveel in Light Cube Art Gallery (Ronse)


 Het was Natalia Tsala, de galeriste van de Light Cube Art Gallery zelf, die de parallellen tussen de fotobeelden van Marie-Thérèse DE CLERCQ en de tekeningen van Roger RAVEEL vaststelde.
Het is dus niet zo dat de kunstenaars in onderling overleg hun werken hebben laten ontstaan. Daarvoor liggen foto's en tekeningen overigens ook in de tijd te ver uit elkaar. Niettemin ontstaat er een duidelijke dialoog tussen de naast elkaar gepresenteerde werken.
Bijgevolg kan die 'Parallellie' als een stevige kapstok dienen voor een dubbeltentoonstelling.
 
 Voor Roger Raveel, eminence grise van de Vlaamse kunstwereld, is het een zoveelste confrontatie. Voor Marie-Thérèse De Clercq is het uiteraard een stevige surplus om met de 'Meester van Machelen' op hetzelfde podium getild te worden.

 
Tekeningen van Roger Raveel en fotobeelden van Marie-Thérèse De Clercq
 
 
 In februari van dit jaar nam Waterschoenen U mee naar een gelijkaardig project in de Antwerpse Fifty One Gallery, waar tekeningen van Arpaïs Dubois en foto's van Yamamoto Masao elkaar ontmoetten in 'Were we met, an ongoing dialogue' met een tentoonstelling en een boek.
Hier ging het wel degelijk om een samenwerking waarbij de ene reageert op het werk van de andere en omgekeerd.
 
Hoewel het uitgangspunt in Ronse dus totaal anders ligt, zijn de parallellen daarom niet minder tastbaar.
Wat in wezen een tentoonstelling rond het fotowerk van Marie-Thérèse De Clercq had moeten worden, heeft door de 'Parallellie' een totaal andere dimensie gekregen.
Toch blijft de vrijheid van de fotografe gevrijwaard. Haar werk beperkt zich dan ook niet tot rechtstreekse confrontaties met het werk van Raveel, maar kan zich daarnaast ook vrijelijk in de expositieruimte ontplooien.
 

Light Cube Art Gallery
 
 Bovendien konden vrienden uit andere artistieke disciplines mee het project ondersteunen. Zo was er tijdens de vernissage het optreden van dichteres Ingrid VANDEPAER, die ondermeer het werk van Raveel en De Clercq op de uitnodiging (zie foto bovenaan: Parallellie) taalkundig-poëtisch omschreef:
 
over de tekening van Raveel...
 
Ik hang in mijn hemel
een orde te verzinnen.
 
Onbekende woorden
zwerven rond.
 
Letters breken tot scherf.
 
Het licht valt
in vele talen.
 
Op de bodem
smelten vlokken
vanzelf in elkaar.
 
(c) Ingrid Vandepaer
 
over de foto van Marie-Thérèse De Clercq...
 
Altijd onderweg
als water dat loopt en loopt
en waar blijft het dan?
 
(c) Ingrid Vandepaer
 
(De dichtbundel is beschikbaar in de galerie)

Marie-Thérèse De Clercq in dialoog met Roger Raveel
 
 
 De beide oeuvres zijn in feite gebaseerd op een 'banale' realiteit. Maar elk op hun manier weten de kunstenaars die om te buigen tot een geheel eigen, artistieke realiteit. De picturale wereld van Roger Raveel is bij elke kunstliefhebber genoegzaam bekend. Wie ooit in het Raveelmuseum in Machelen geweest is, keert onvermijdelijk terug met een verfrissend beeld van een volgehouden artistieke (in)spanning.
De tekeningen spelen een zeer belangrijke rol in dat werk. Momenteel loopt overigens in het Raveelmuseum een tentoonstelling: 'Roger Raveel. Tekeningen en objecten (en enkele schilderijen)', waar Waterschoenen U binnenkort mee naartoe neemt. Het wordt een schitterende kans om U het werk van Raveel te laten (her) ontdekken.
 
Prof. dr. Johan Swinnen, fotografiekenner bij uitstek, noteerde in zijn inleiding ondermeer hoe Marie-Thérèse De Clercq haar beelden componeert op het spanningsveld 'tussen het representeerbare en het verbeeldende denkbare'. Haar fotobeelden lijken collages, maar dan wel met dien verstande dat 'zij die weet te construeren in één beeld en steeds componeert bij opname'. Droom en werkelijkheid raken en overspoelen elkaar. Ze hebben elkaar duidelijk nodig. Het valt ook op hoeveel lege of vervallen locaties opduiken, dialogerend met schaduwen of vreemde profielen.
De fotobeelden van Marie-Thérèse De Clercq houden zich staande op de grens tussen fotografie en grafische kunst.
 
Marie-Thérèse De Clercq kwam reeks eerder aan bod in WATERSCHOENEN, in 2010 met 'Betonrot' in De Markten (Brussel) en in 2011met 'Abstracties' in Villa De Olmen (Wieze)
 
 
PARALLELLIE
 
Marie-Thérèse De Clercq
fotobeelden
 
Roger Raveel
tekeningen
 
tot 16 december 2012
 
in
Light Cube Art Gallery
Sint-Martensstraat 12
9600 RONSE
 
vrijdag, zaterdag en zondag: 14 - 18 uur
 
Een catalogus van 'Parallellie' is beschikbaar in de galerie
 


woensdag 27 juni 2012

'Scratcch' in Light Cube art gallery te Ronse

Wanneer ik die zondagmorgen in Ronse nog even de weg vraag aan een plaatselijke dame, wordt me meteen duidelijk dat we hier pal op de taalgrens zitten. Van de Sint-Martensstraat heeft ze nog nooit gehoord, maar de 'rue St. Martin' doet wel een belletje rinkelen.
Even later sta ik oog in oog met de hoge glazen voorgevel van de 'Light Cube Art Gallery' die hier begin december 2011 de deuren opende.
De initiatiefnemers Nathalia Tsala en Willy De Praeter zijn ook de eigenaars van het vlakbij gelegen 'Grafoman' (een grafisch ontwerpbureau en digitale drukkerij) en uitgevers van 'Randeevoe' (een maandelijks magazine in de streek van Ronse en Oudenaarde).

In de 'Light Cube' stroomt het licht letterlijk via de compleet glazen voor- en achtergevel overvloedig binnen. Drie verdiepingen tentoonstellingsruimte worden bekroond door een dakterras met uitzicht op twee kerktorens vlakbij en de omringende huizen: an art gallery with a view !

Dat die laatste uitdrukking niet alleen letterlijk moet geïnterpreteerd worden, blijkt al snel.

Light Cube Art Gallery

Voor de huidige groepstentoonstelling 'Scratcch' werd een beroep gedaan op curator (en beeldend kunstenaar) dominiq V.D. wall., die eerder dit jaar in de Venetiaanse Gaanderijen te Oostende de tentoonstelling 'Abrasie' op poten zette. V.D. wall. fungeert als curator vanuit een diepgewortelde noodzaak om (mede-) kunstenaars een forum te bezorgen, parallel met de groots opgezette en museale tentoonstellingscircuits.
In een aperitiefgesprek met dominiq V.D. wall. peilde Els Vermeersch (wetenschappelijk medewerker van Mu.Zee in Oostende) naar doel en betekenis van 'Scratcch'.
Terwijl V.D. wall. in 'Abrasie' zowel organisator als deelnemend beeldhouwer was, beperkt hij in 'Scratcch' zijn rol tot die van curator.



Waar het in 'Abrasie' ging over erosie, het zachtjes afschuren en (her-) modelleren van dingen, mensen en gebeurtenissen doorheen de tijd in hoofde van de kunstenaars en hun werk, steekt de curator in 'Scratcch' een tandje bij door de artistieke bijdrage  een hogere graad van activiteit toe te kennen.
Zachtjes eroderen wordt nu intensief krabben, krassen, schaven,...
De kunstenaars brengen in hun bewuste zoektocht naar betekenis en schoonheid krassen aan in het 'getekende' of 'tekenende' leven. Zowel inhoudelijk als materiaal-technisch wordt de oppervlakte van het onderwerp of het kunstwerk zelf afgeschraapt of omgevormd, op zoek naar de zin van de realiteit.
In een wereld waarin alles op losse schroeven staat, is dat een quasi oneindige opdracht. Misschien ligt daar het enige raakpunt tussen kunst en religie (wat kunst dus niet tot de nieuwe religie maakt).
De dubbele c in 'Scratcch' wil precies de intensiteit van de artistieke benadering benadrukken.


Aperitiefgesprek met curator dominiq V.D. wall. en Els Vermeersch,
wetenschappelijk medewerker van Mu.ZEE, Oostende

Van de 9 deelnemende kunstenaars zaten er 6 in 'Abrasie', meteen een stevig houvast voor de continuïteit. Maar ook de drie nieuwkomers (Patrick Ceyssens, Trees De Mits en Hendrik Vermeulen) spelen een bepalende rol.
Een groep kunstenaars als deze is samengesteld uit individuen met elk een eigen invalshoek. Maar is dat niet meteen het beeld van een gehele samenleving...?

Vooraleer we op verkenning gaan, wijs ik U toch nog graag op de samenhang tussen taal en teken. De werken krijgen een titel, hoe enigmatisch die soms ook mag klinken. De band met of de zoektocht naar de betrokken realiteit wordt daardoor benadrukt.


Yves Velter, Superinjunction, 170x170 cm, acryl op doek, 2011
Marc Cordenier, Krans nr 2, diam. 70x25 cm, keramische vloertegels - epoxy, 2011

Vanaf de straat worden we gelokt door de sculptuur 'Memoria' van Hendrik Vermeulen. Maar ook in zijn paneeltjes in mixed media toont zich de artistieke ingenieur die machines bouwt om de aarde en het heelal te onderzoeken.

Binnen ontvangt Yves VELTER ons meteen links met het grote schilderij 'Superinjunction', waarin hij ons verrast door enkele zuivere kleurtoetsen. Verder in de tentoonstelling keert hij terug met zijn onderzoek van en onder de (eigen) huid. Vorig jaar waren we met 'Waterschoenen' te gast in zijn atelier en waren we erbij toen hij in Watou zijn oor te luisteren legde.

Marc CORDENIER bezorgt ons een bijzonder harmonische sculptuur met zijn 'Krans nr. 2' op de vloer. Vergis U echter niet, want de ondertoon van zijn werk is behoorlijk morbide, zoals verder nog duidelijk zal blijken uit zijn assemblages met 'beenderen', zoals de ladder tegen de muur en zijn 'Kader voor een ziel van vlees en bloed' (voor het venster op de verdieping). Cordenier gaat letterlijk en figuurlijk tot op het bot!


Marieke Van Edom, Overstromen, 24x30,5, olie op paneel, 2005-2006


Yves BEAUMONT is (net als Yves Velter) geen onbekende voor de lezers van Waterschoenen. Onlangs was hij in onze kunstblog nog te gast, samen met Karel Dierickx en enkele andere vrienden.
Hier houdt hij zich met zijn geabstraheerde landschappen stilletjes op de achtergrond. Bij hem wordt de zee of het vlakke kustlandschap tot de essentie van licht en donker herleid. Alle overbodigheden zijn uit het onderwerp weggelaten. Horizontaliteit in in deze zijn codewoord.

Marieke VAN EDOM mag ons meteen bij de ingang verwelkomen met een klein, doch diepgravend paneeltje, maar weet ons ook verder te verleiden. Haar rode laddertje in een kinderlijke eenvoud is een uitnodigend opstapje naar een 'New Era'... (back to basics).
Maar ook met haar ouder werk 'Overstromen' (2005-2006), in een stijl die me aan Cobra herinnert, heeft ze me meteen in de ban.


Trees De Mits, A red salute, 52x42, acryl op papier, 2012

In twee foto's ('Hybrid' 2004 en 'Hybrid / rood oogmasker' 2010) onderzoekt Trees DE MITS het lichaam als was het een vaag droombeeld. Tegelijk bereikt ze een ongekende intimiteit, ondanks of mede door de introductie van sterke rode impulsen. Zo weinig rood en zoveel effect, denk ik...

...maar... dan word ik plots op de verdieping tegenover de trap geconfronteerd met het meest recente rood van Trees De Mits. In 'A red salute' (2012) is met acrylverf op papier uit een schetsboek geschilderd. De figuren zijn vaag, maar het rood overweldigend. Ik word meteen meegesleurd in een maalstroom van gedachten, waarin het rood ooit eens opgebruikt zou kunnen zijn. Ik denk onvermijdelijk aan Paul Snoek (1931-1981) met zijn gedicht 'Als ik geen rood meer heb' (uit de bundel 'Schilderversdriet', Manteau 1982).

Als ik geen rood meer heb
maak ik de bomen groen, de struiken,
het hele landschap wat ik schilder.
Dus ook het onkruid en het gras,

waarin je langruit ligt te wachten roerloos
maar toch diep ontroerd, wanneer je later
het doek mag zien waar ik je rooie jurk
vervangen heb door zachte naaktheid,
waarvoor ik net als voor je glimlach
vooralsnog niet de kleur vond die je past.

Als ik geen rood meer heb,
heb ik nog altijd je lippen.


Patrick Ceyssens, Kattenbos 07-77, 100x150cm olie, print, acryl, canvas, 2012

Patrick CEYSSENS onderzoekt en filtert momenten, bedekt en vervormt ze met de waas van de tijd en de herinnering. Vandaar ook dat hij werkt in gemengde technieken van olieverf, acryl, print. Het vasthouden van gebeurtenissen blijkt onmogelijk. Feiten en herinnering worden gemengd en leiden tot een nieuwe, 'wazige' werkelijkheid.

Lode LAPERRE zoekt een oplossing in de materie zelf, verbergt verflagen achter nieuwe korrelige verflagen, maakt weer delen van de achtergrond vrij, terwijl hij een kosmische omgeving creëert. Neem nu 'Facsimile' (2011), een 'herdruk' van een onbestaande werkelijkheid, waarop de verf (acryl) in diverse lagen en doorwerkte structuren aangebracht is. In sommige hoeken dient zich nog wat schuchter rood aan...
Scratcch: kleine werken van verschillende kunstenaars

Bij Bart VANDEVIJVERE ligt de nadruk op het picturaal gebaar, blijkbaar gedicteerd vanuit een onrust die tot snelle actie oproept. Het grote 'Herschilderij' (2009) is wat dat betreft een boeiend voorbeeld. In een grove, nerveuze borsteltoets wordt het rood (bijna) weggeschilderd met transparant wit. De schilder lijkt te twijfelen tussen vernieuwen en vernietigen en creëert op die manier een woeste tussenwereld, laverend tussen rede en intuïtie.
In de tekeningen 'Fixation for Aki Takasi' (2011) bezingt hij zijn band met muziek als inspirerende factor.

SCRATCCH
tot 26 augustus 2012
in light cube art gallery
Sint-Martensstraat 12
9600 RONSE

vrijdag, zaterdag, zondag: 14 - 18 uur