Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label SMAK. Alle posts tonen
Posts tonen met het label SMAK. Alle posts tonen

dinsdag 15 december 2020

S.M.A.K.: Le Musée et son double... met Philippe Van Cauteren


Op maandag 30 november 2020 om 20:00 presenteerde S.M.A.K. het drieluik 'Le Musée et son Double' - een publicatie, een speculatief architectonisch museummodel (1/100) en een gespreksavond. 

Volg het gesprek op:


Hoe kan S.M.A.K. in de toekomst 500 werken uit de collectie permanent presenteren? Hoe kan een museum worden ingebed in een stedelijke omgeving? Kan een toekomstplan voor S.M.A.K. een hefboom voor het Citadelpark zijn? Of wat zou een bipolair museum in een multipolair Citadelpark kunnen betekenen?




brief: aan de collectie (het grote gebaar)
Philippe Van Cauteren, Zele, 4 oktober 2020

De meeste mensen associëren het S.M.A.K. met zijn eerste directeur Jan Hoet of met ‘de mosselpot’ van Marcel Broodthaers. Diezelfde mensen lijken wel te vergeten dat Grande Casserole de Moules uit 1966 slechts een fragment is uit een geheel, een geheel dat een verzameling wordt genoemd. Bovendien kan met stelligheid gezegd worden dat de verzameling van het S.M.A.K. de belangrijkste publieke collectie hedendaagse kunst in dit land is. Het afgelopen decennium heb ik in meerdere van mijn brieven vastberaden een aantal ideeën gearticuleerd over en rond de collectie, alsof er een enorm net werd geweven om de noodzaak aan een adequaat museumgebouw mogelijk te maken. 

Deze brief is als het ware gestapeld uit vroegere ideeën die nog niet aan geldigheid hebben ingeboet. Maar misschien is het goed om het nog een laatste keer met stelligheid te herhalen: er is in dit land nog geen museum voor hedendaagse kunst gebouwd. Er zijn gebouwen die eruitzien alsof ze een museum voor hedendaagse kunst zijn. Doen alsof dus. Nochtans is het verhaal helder en rechtlijnig. In het voorwoord van het boek De Catalogus van de Verzameling, uitgegeven naar aanleiding van de presentatie in 1982 van de collectie van het toenmalige Museum van Hedendaagse Kunst in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel, lees ik de volgende woorden van de toenmalige Schepen van Cultuur Robert Vandewege:

“Het Museum van Hedendaagse Kunst heeft behoefte aan een ruim en modern gebouw, geschikt voor het presenteren van de totale verzameling en voor het inrichten van tentoonstellingen.” 

Mocht ik de datum veranderen naar 2020, en de naam naar de huidige Gentse Schepen van Cultuur Sami Souguir, het citaat blijft overeind. Alleen is het niet haalbaar en zinvol om de totale verzameling te presenteren, 500 werken uit de verzameling van het S.M.A.K. is ruimschoots voldoende. Waar het citaat niet naar verwijst is de omgeving, de stad en de wereld waar dat museum deel van uitmaakt.

 Gelukkig zijn de tijden wat dit betreft veranderd, en moet een museum voor hedendaagse kunst vandaag een wendbaar geheel zijn dat alert de spasmen in de samenleving en de wereld absorbeert, én dat de kunstenaar het comfort geeft zich open te plooien tot de rand waar het museum de samenleving raakt. Maar laat ons eenvoud en helderheid als middel hanteren om een complex dossier als een nieuw museum leesbaar te maken.
 
In een brief aan Jan Hoet van 2017 formuleerde ik het als volgt: “De collectie spreekt, de architectuur luistert.” 
De collectie van het S.M.A.K. als primaat dus, uitgangspunt en bron. De collectie als lichaam en huid, geheugen en inzicht, referentie en profiel. De verzameling als een gelaagd weefsel, langzaam haperend opgebouwd, een beweeglijk geheel dat weerbarstig de kunstgeschiedenis omarmt en er ook tegelijkertijd afstand van neemt. Een verzameling als een tijdloos en blind reliëf, opgebouwd uit kleine gestes, kritische articulaties en monumentale gebaren waarvan de betekenis vloeibaar en kneedbaar is. Een collectie dus, en een gebouw.


Op weg naar een nieuw museum ?


Wat me naadloos bij Willem Sandberg, oud-directeur van het Stedelijk Museum Amsterdam, brengt in zijn tijdschrift XX nu uit 1959: “We zoeken naar een omgeving waar de voorhoede zich thuis kan voelen, open, helder, op menselijke schaal, geen grote hallen, statietrappen, bovenlicht, deuren als poorten, geüniformeerde beambten, maar een oord waar men durft te praten, te zoenen, hardop te lachen, zichzelf te zijn, een brandpunt voor het leven van nu, onbekrompen, elastisch,…”. 

Sandberg schrijft dit twee jaar na de oprichting van de Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst, het orgaan dat onder de vurige visie van Karel Geirlandt en Dr. Roger Matthys in 1957 het denkbeeldig grondplan getekend heeft voor wat in de nabije toekomst het nieuwe museum zal worden. Anno 2020 omarmen we nog zelden deze pioniersgeest, gepolijste overtuigingen die met optimisme de kunst en het museum een onaantastbare rol geven in de samenleving. Het is zelfs aandoenlijk naïef, maar daarom bijzonder pregnant en accuraat, want open en onbevooroordeeld. Vandaag moet het museum zoeken een rol op te nemen in een complexe en gefragmenteerde wereld die door fundamentele zichtbare en onzichtbare verschuivingen wordt gekenmerkt. Welke plek kan het museum zijn wanneer het culturele aanbod overwegend gedicteerd wordt door behapbaar entertainment?

Wat betekent het museum morgen als fysieke plaats in een realiteit die toenemend virtueel en digitaal is? Hoe verhoudt het museum zich tegenover het toenemende dictaat van het getal, de middelmatigheid van het meten? Hoe weet het museum aanknoping te vinden bij de culturele veelzijdige en sociaal diverse maatschappij die we vandaag zijn? Hoe impacteert Covid-19 het museum vandaag en op langere termijn? Voor wie is het museum met andere woorden gedacht? Dit is niet het forum om deze vragen te beantwoorden, wel een plek om de vragen in de achtergrond te verbeelden. Deze publicatie is daarentegen wel een forum om het gesprek over dat wat nodig is een stap dichterbij te brengen, om een perspectief te openen voor het museum naar de nabije toekomst. Deze publicatie is een onderdeel van een drieluik: tekst, model en gesprek. In dit geval is het de collectie die luistert en de architectuur die spreekt. Maar in feite gaat Le Musée et sonDouble niet louter over architectuur, het is veeleer een speculatief model, een hypothetische articulatie, een elastische verbeelding die een volume aan gebouwen binnen de contouren van het Citadelpark betekenis geeft. Het gebruikt het naïeve verlangen van Sandberg als perimeter om een open, kritisch en gefundeerd gesprek te voeren over een onderdak voor een collectie in een kwalitatieve ruimte en omgeving. Het is een uitnodiging om het Citadelpark te lezen als een site die vanuit de musea (MSK, S.M.A.K. en GUM) in vorm en inhoud wordt opgeladen. De ontdubbeling van het S.M.A.K. in twee gelijkwaardige volumes geeft niet alleen ruimte aan de collectie, maar geeft als het ware ook ruimte aan een historische ruimte, de Floraliënhal. De volumes van het S.M.A.K. worden daarbij accolades waartussen de langgerekte historische hal zich opspant. Maar hoe is het denken en schrijven rond Le Musée et son Double ontstaan? 
Dit brengt me terug naar de architectuurwedstrijd die de afgelopen jaren is uitgerold voor de vernieuwing van het nabijgelegen ICC (International Congres Center). In de loop van de wedstrijd heeft Peter Swinnen van het architectuurkantoor CRIT. het S.M.A.K. proactief benaderd met een speculatief voorstel en een concrete houding. Ik heb het als volgt onthouden: de kwalitatieve toekomst van het Citadelpark kan slechts ten volle worden ontgonnen als fundamentele keuzes gemaakt worden voor de ontsluiting van de collectie van het S.M.A.K. in het Citadelpark en de ermee gepaard gaande infrastructurele noden voor het museum. 
Le Musée et son Double is een eerste visualisatie van een architecturale toekomst voor het S.M.A.K. in het Citadelpark: een bi-polair museum in een multi-polair park. Het is de taak van het museum om mee de toekomst te verbeelden, om het debat en gesprek mogelijk te maken, om met elkaar van standpunt te verschillen over de rol en de betekenis van een museum in een stedelijk weefsel. 
Of misschien zou Sandberg het als volgt gezegd hebben: een museum is niet meer dan een dak waaronder het performante evenement van tonen, denken, verzamelen, handelen, genieten en waarderen van kunst gebeurt. Le Musée et son Double draagt met openheid bij om dit dak en dat wat eronder zit mogelijk te maken. 


Daniel Buren, Le Décor et son Double, 1986

PS: De titel Le Musée et son Double is een echo naar het sleutelwerk Le Décor et son Double van Daniel Buren uit de collectie van het S.M.A.K. Dit werk werd gerealiseerd voor de spraakmakende tentoonstelling Chambres d’Amis in 1986.







woensdag 18 november 2020

TATJANA GERHARD met een editie bij de Vrienden van het S.M.A.K.


Op 19 maart 2020 namen we u in WATERSCHOENEN mee naar het Raveelmuseum voor de tentoonstelling met muurschilderingen van verschillende kunstenaars, waaronder Tatjana GERHARD. 

Die vernissage was doorgegaan op zondag 8 maart en nog geen week later gingen we voor het eerst in lockdown.

NU presenteert Tatjana GERHARD bij de Vrienden van het S.M.A.K. onderstaande editie.

Gerhard, Tatjana | V.W.P., 2020 
24 x 32cm, inkjetprint op Hahnemuhle Fine Art Museum Etching 350g
15 + 2 a.p.
Prijs: 225 euro | 175 euro (leden)
Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be.



In de schilderijen van Tatjana Gerhard (°1974 Zürich) staat de menselijke figuur centraal. Haar werk is bevreemdend en herkenbaar tegelijk. Het trekt aan en stoot af. De kunstenaar is niet geïnteresseerd in de perfecte, aangename buitenkant maar in wat eronder schuilgaat. Wat gaat er om in ons hoofd? En waarom gedragen we ons anders naargelang de context? Olieverf is voor Gerhard het perfecte materiaal om met deze vragen aan de slag te gaan. Haar werk ontstaat heel organisch, zonder dat ze goed weet waar het naartoe zal leiden. Soms zijn haar schilderijen speels en vol plezier, soms hebben ze eerder het karakter van een nachtmerrie.

Deze editie is gebaseerd op een originele aquareltekening. Tatjana's aquareltekening werd hoogtechnologisch ingescand en geprint op Hahnemuhle papier, op een oplage van 17 exemplaren.

De voorbije jaren heeft het medium 'aquarel' een grotere autonomie gekregen in het atelier van de kunstenaar.


De kunstenaar woont en werkt in Gent en heeft een paar werken in de S.M.A.K. collectie, zoals 'Ohne Titel’. 




2018 olieverf op doek h. 100cm x b. 81cm 2019 schenking

Het werk balanceert tussen figuratie en abstractie. De achtergrond van dit schilderij is lastig te omschrijven. Op de voorgrond kan je een gezicht herkennen, maar het valt bijna uit elkaar. Gerhard laat de natuurlijke samenhang van de verschillende lichaamsonderdelen los, om ze vervolgens samen te voegen tot een dynamisch, ietwat chaotisch geheel. Ze is geïnteresseerd in de manier waarop we beelden lezen. Wat hebben we nodig om bv. een neus als neus te herkennen? Gerhard beschouwt de menselijke figuur als vergankelijk materiaal dat vele vormen kan aannemen. De kunstenaar is niet op zoek naar een makkelijke verklaring of naar harmonie. Ze voegt bewust expliciet storende elementen toe om net spanning in haar beelden te brengen. Ze brengt ons graag in verwarring. Gerhard schildert de twijfelende mens, inclusief zijn onrust en angsten, in wilde, expressieve olieverflagen. 



Art Spotter / Waterschoenen





dinsdag 27 oktober 2020

Vrienden van het S.M.A.K.: Editie uitgelicht... Remo SALVADORI




VRIENDEN VAN HET S.M.A.K.




Remo Salvadori, 1988 
zeefdruk in kleur 60 x 80 cm 
nummer 91/100 

In perfecte staat.
Prijs: 500 euro
Wie eerst e-mailt, heeft: info@vriendensmak.be.



Remo Salvadori (°1947, Cerreto Guidi) vestigde zich in het begin jaren zeventig tussen de kunstenaars van de Arte Povera en het conceptualisme, in de regio rond Milaan.

Zijn belangrijkste focus is de ruimte, die hij gebruikt als een bron van creatieve psychische energie. Zijn atelier wordt in zijn werk vaak gebruikt en getransformeerd in de spirituele resonanties die omgevingen en objecten aannemen in zijn werk.

De werken zijn gebaseerd op de conceptuele en formele dialectiek tussen interieur en exterieur, uniciteit en veelheid, spiritualiteit en materialiteit. Geometrische vormen die worden geïnterpreteerd als symbolen, komen terug in veel sculpturen en installaties: het vierkant bijvoorbeeld, een indicator van de aardse dimensie, tegenovergesteld aan de cirkel, een metafoor voor de hemelgeometrieën.

Remo Salvadori heeft geëxposeerd in Fondazione Querini Stampalia in Venetië (2005) en MAXXI in Rome (2012). Hij werd uitgenodigd voor de Biënnale van Venetië in 1982, 1986 en 1993 en voor Documenta in Kassel in 1982 en 1992.

Jan Hoet nodigde hem uit voor de memorabele groeptentoonstelling Chambres d'amis in Gent (1986) en Documenta (1992).



Jan Hoet voor het werk van Remo Salvadori 
tijdens Documenta 1992. 
(Foto: Stefan Dewickere)



Remo Salvadori, La stanza dei verticali, 1995 – 2000, 
MAXXI Museo nazionale delle arti del XXI secolo, 
(foto: Agostino Osio, courtesy Fondazione MAXXI)



Volg op instagram! @vriendensmak

Art Spotter / Waterschoenen








maandag 5 oktober 2020

Meggy RUSTAMOVA met ‘HORAIZON’ bij de Vrienden van het S.M.A.K.


Op 13 augustus 2020 kondigde ik U hier de tentoonstelling, het boek en de editie aan die Meggy RUSTAMOVA, in samenwerking met Posture Editions en de Vrienden van het S.M.A.K. inmiddels op 19 september aan het publiek voorstelde.

WATERSCHOENEN was er bij en mocht vaststellen dat de drie elementen van dit project perfect in elkaar passen.

In november 2010 stond ik voor het eerst oog in oog met Meggy Rustamova en haar moeder in de iconische video 'M.A.M.' (My Assyrian Mother)(2009-2010). Die 'ontmoeting' installeerde zich op mijn netvlies. 


Meggy Rustamova 
M.A.M. (My Assyrian Mother) 
video, 2009-20010
(Presentatie in de tentoonstelling Prijs van Asse 2010)

Tijdens de daaropvolgende jaren bleef ik haar in de mate van het mogelijke volgen. De links naar artikels en vermeldingen in Waterschoenen staan in het artikel van 13 augustus 2020.

Het is dan ook een bijzonder aangenaam weerzien met de kunstenares (in 't echt) en haar moeder Julietta (in de video 'Babel' uit 2019).

Tien jaar geleden zochten moeder en dochter in 'M.A.M.' letterlijk naar hun plaats binnen het beeldscherm. Vandaag kijkt de moeder in 'Babel' terug op de taal van haar afkomst, het Assyrisch, een taal die zoals andere Aramese talen met uitsterven bedreigd is.
Pogingen om eenvoudige woorden uit het dagelijks taalgebruik op te roepen, lijken aanvankelijk stroef te verlopen, maar vallen uiteindelijk samen met herinneringen uit een inmiddels ver verleden. Ooit verworven taal leidt na tientallen jaren tot herontdekking.
Het belang van taal, identiteit, herkomst en persoonlijke herinnering worden hier sterk benadrukt in functie van de band met een rijke cultuur die helemaal in de vergetelheid dreigt te geraken.

TAAL is een middel tot contact binnen een gemeenschap, maar taal kan ook leiden tot verwarring. Een universele taal is een utopie. De Babylonische spraakverwarring blijft overeind.


Meggy Rustamova, 'Babel', 2019
Video, 7'40", OV Assyrisch, ST Engels


De tentoonstellingsruimte van de 'Vrienden' is binnen haar beperkte schaal een tegelijk intieme en grootse ruimte, waarin we zowel naar als over de horizon van Meggy Rustamova kunnen meekijken.

Met de titel 'HORAIZON' verwijst de kunstenares naar de fonetische uitspraak van het Engelstalige woord 'horizon', de grenslijn waarop het aardoppervlak en de hemel elkaar lijken te raken.

Horizon, grens, lijn, contour,... zijn omschrijvingen voor punten waarop afzonderlijke delen elkaar raken. Dat impliceert ook de mogelijkheid tot overschrijding. Dat is dan ook wat Meggy Rustamova met veel overtuiging doet.

'Horaizon' is de neerslag van deels echte en deels imaginaire reizen, een zoektocht naar vrijheid en tegelijk naar houvast.


Meggy Rustamova, Observations, 2015
Fotoprint op textiel, muurtekst
S.M.A.K. collectie


Naast visuele taal hanteert de kunstenares ook geschreven taal en die laatste komt in bovenstaand werk duidelijk aan bod. 

De drie gigantische prints uit 'Observations' zijn gemaakt op basis van foto's, genomen vanuit het vliegtuig op weg van Brussel naar New York (2007).
Overschrijding van grenzen is hier duidelijk aan de orde en keert ook terug in de poëtische tekst op de muur.
Ik pluk er enkele kleine passages uit:

"I remember my plane arrived when it was still dark."
...
"The places you flee must be dangerous."
...
"I'm on holiday.
I'm in exile.
I'm on holiday."
...

Telkens weer zijn er die 'grenzen', overgangen die vragen om overschreden te worden of neigen tot nostalgie.. Dat kan in Florida zijn (Key West) met 'Ninety miles to Cuba' of 'Headlights' (2020), in Ijsland waar in de lente de zon amper onder gaat en bijgevolg de grens tussen dag en nacht vervaagt (Horaizon - Sun Aureola), Arizona met de schijnbaar vreemde 'Rock formation'(2020)...

***

Meggy RUSTAMOVA (°1985, Tbilisi / Georgië) kwam, toen ze acht jaar was, met haar moeder in België terecht. Haar opleidingsniveau is, beginnend bij de Brusselse Kunsthumaniora (woordkunst-drama), bepaald indrukwekkend en tekenend voor haar veelzijdige artistieke honger: KASK Gent, Universität der Künste (Berlin) , HISK (Gent). Sindsdien legde ze een internationaal residentie- en tentoonstellingsparcours af.

***

"Posture Editie N° 36 is de eerste monografie van de kunstenaar. Ze ontvouwt zich als een verhaal dat een vertaling is van beelden, videowerk en essays van de hand van Rustamova zelf. Het boek biedt inzicht in Rustamova’s welsprekende en gevarieerde oeuvre van de afgelopen tien jaar."

In het boek staan de werken alfabetisch volgens titel. Daardoor valt de hiërarchie van de beelden weg. Door de specifieke bladspiegel worden nieuwe beeldrelaties opgebouwd en presenteert het boek zich tegelijk als een soort 'storyboard' voor film. Diezelfde opbouw keert overigens ook terug in de EDITIE '621.371 miles at Bird’s Eye View'.


Boek 38 €

***

EDITIE
Meggy Rustamova | 1000 km in Vogelvlucht — 
621.371 miles at Bird’s Eye View
15 + 2 a.p.8 foto’s en tekst, 
40 x 56 cm inkjet print op fotopapier, 
ingelijst met museumglas
Prijs: €900,00 | €800,00 (leden)


© Meggy Rustamova


'HORAIZON'
van
Meggy RUSTAMOVA

van 19.09.2020 tot 17.01.2021
bij
Vrienden van het S.M.A.K.
Jan Hoetplein
9000 GENT

Gratis en vrije toegang
(rechts in de grote hall van het S.M.A.K.)
dinsdag tot vrijdag: 9.30 - 17.30 uur
zaterdag en zondag: 10 - 18 uur


Op de website van S.M.A.K. / Vrienden van het S.M.A.K. krijgt U een extra voorsmaakje van deze tentoonstelling.



Na Uw bezoek aan 'HORAIZON' van Meggy RUSTAMOVA kunt U natuurlijk ook nog terecht in de verschillende tentoonstellingen van het S.M.A.K. zelf.

© Art Spotter / Waterschoenen


 

donderdag 13 augustus 2020

MEGGY RUSTAMOVA in september bij de Vrienden van het S.M.A.K., met een tentoonstelling, een boek en een editie.



(°1985, Tbilisi, Georgië) 

ontwikkelt een interdisciplinair oeuvre met foto’s, video’s, installaties en performances met een diepe poëtische ondertoon. Observerend over de relaties tussen individueel en collectief geheugen, taal en menselijk gedrag, zoekt haar werk naar manieren om hedendaagse maatschappelijke stromingen te vertalen. Kenmerkend is de subtiele humor en aanwezigheid van natuur en landschappen. Haar oeuvre ontwikkelt zich de laatste jaren steeds internationaler met diverse tentoonstellingen in binnen- en buitenland.

De kunstenaar woont en werkt in Brussel en Sint-Niklaas. Ze migreerde als kind naar België, behaalde haar Master in de beeldende kunsten aan het KASK in Gent (2006-2011) en studeerde aan de Universität der Kunsten in Berlijn (2010) en het HISK (2012-2013). Recent was ze in residentie bij Residency Unlimited in New York (2018).


Vanuit haar atelier in Brussel

In WATERSCHOENEN verscheen ze voor het eerst in november 2010, naar aanleiding van de tentoonstelling 'Prijs van Asse', met haar iconische video 'M.A.M.' (My Assyrian Mother) (zie in artikel: 2012/05 kennismaking met Meggy Rustamova).

Asse 2010

We volgden haar verder in:






Watou 2012






Ze heeft o.a. tentoongesteld bij Fotomuseum, Charleroi (2019), Arter, Istanbul (2019), Kanal – Centre Pompidou, Brussel (2019), Argos, Brussel (2019), RU, New York (2018), Akademie der Künste der Welt, Keulen (2018), de Brakke Grond, Amsterdam (2017), Internationaal Film Festival, Rotterdam (2016), Tallinn Art Hall (2016), Beursschouwburg, Brussel (2015), Bureau des réalites, Brussel (2015) Kunsthalle Wien (2015), 6de Moscou Biennale (2015) en Salzburger Kunstverein (2014). Haar kunstwerken zijn opgenomen in de collecties van Argos, Belfius, de Vlaamse Overheid en S.M.A.K.

Meggy heeft tevens werken in de collectie van S.M.A.K; 'Waiting for the secret', 'Observations' en 'L'invitation au Voyage (Invitation to the Voyage)'.

Ter gelegenheid van Meggy Rustamova’s tentoonstelling in de 'VERENIGING' (S.M.A.K.) (opening 18 september 2020) en de lancering van het boek ‘Horaizon’, maakt de kunstenaar een editie. Deze kunsteditie wordt uitgebracht door Posture Editions en De Vrienden v/h S.M.A.K.. De helft van de opbrengsten gaat naar de kunstenaar, als steun bij het uitgeven van haar boek.


Meggy Rustamova | 1000 km in Vogelvlucht — 621.371 miles at Bird’s Eye View
15 + 2 a.p.
8 foto’s en tekst, 40 x 56 cm inkjet print op fotopapier, ingelijst met museumglas
Prijs: €900,00 | €800,00 (leden)

Bij aankoop van een editie ontvang je het boek ‘Horizon’ (beschikbaar op 18.09), gesigneerd door de kunstenaar. Het boek is een uitgave van Posture Editions.

Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be. U kan de editie komen ophalen, eens het werk is ingelijst en het museum terug open is.
Het werk is getiteld '1000 km in Vogelvlucht - 621.371 miles at Bird’s Eye View' en ontvouwt zich als een storyboard met een reeks foto’s van de lucht en van vogels, die de auteur in de afgelopen twee jaar gemaakt heeft. Van een condor in Arizona tot zwartrug meeuwen in IJsland in het noordelijk deel van de Atlantische Oceaan, wil het werk een verhaal creëren dat een reflectie is over de dagelijkse behoefte van een individu aan vrijheid, reizen en de natuur.



Bekijk alvast Meggy's website: 




U kan de kunstenaar ook volgen op 


zondag 28 juni 2020

Tien jaar geleden in het S.M.A.K.: Ed TEMPLETON



Tien jaar geleden stelde Ed TEMPLETON tentoon in het S.M.A.K. en WATERSCHOENEN was erbij om samen met de kunstenaar op stap te gaan door de collectie, getuige ons verslag van 10 april 2010.


Ed Templeton in het S.M.A.K., 2010


Een fragment uit de bespreking op WATERSCHOENEN

"Op reis als skater spendeerde hij heel wat van zijn vrije tijd aan de ontdekking van de kunst in musea en kerken. Figuren als Egon Schiele, Balthus en David Hockney intrigeerden en inspireerden hem het meest voor zijn eigen artistieke werk. Heel wat van zijn schilderijen zijn dan ook in pure Hockney-stijl, terwijl je de sfeer van Balthus ook wel proeft in de ambiguïteit van zijn documentair-fotografisch werk.
Eigenlijk is Templeton 'geen schilder en geen fotograaf', maar toch creëert hij hier een beklijvend beeld. Hij is een voyeur en een (ingehouden) exhibitionist, een verbeelder van zijn eigen leven en vooral dat van de mensen rondom hem. Hij kan zich 'als één van hen' vrij bewegen in de skaterswereld. De subcultuur van de skaters is ook de zijne.
Maar in feite houdt hij zichzelf meestal buiten het beeld. Zijn vrouw Deanna is zijn grote muze en model."


Tentoonstellingsbeeld




De kunstenaar stelde in 2010 solo tentoon in S.M.A.K., onder de titel 'The Cemetery of Reason'. Vrij vertaald ‘de laatste rustplaats voor de Rede’. De tentoonstelling bracht het verhaal van een pro-skateboarder, een fotograaf, een tekenaar, een schilder... Een verhaal dat – hoewel gefocust op zijn eigen leven en dat van de mensen die hem omringen – het ‘autobiografische’ overstijgt en sociaal-maatschappelijke fenomenen zonder schroom noch vingerwijzing blootlegt.





Het werk van Ed Templeton (°1972, Garden Grove Californië) is niet zomaar onder één noemer te vatten. Grootgebracht in Orange County, een suburb van Los Angeles, bracht hij zijn jeugd door in een wereld van skateboarding en punkmuziek. Al van jongs af aan was Templeton een gedreven tekenaar en schilder, maar het contact met kunstenaars als Egon Schiele, Balthus en David Hockney gaf hem een enorme stimulans.



Fotografie is daarnaast altijd een constante geweest. Van meet af aan hanteerde hij een analoge camera en ontwikkelde hij zijn beelden op traditionele wijze.



Net zoals Ed Templeton nooit zou kunnen kiezen tussen het skateboarden en het kunstenaarschap – beide voeden elkaar – zou hij zich nooit tot één bepaald medium kunnen beperken. Foto’s, schilderijen en sculpturen vullen elkaar aan, ze staan op één lijn, vrij van hiërarchie.



Dikwijls 'beschrijft' Templeton de tekeningen, foto’s en schilderijen met anekdotes, gevoelens en gedachten die de beelden een nieuwe, verdiepende ‘lezing’ aanreiken. Dromen, hoop, zorgen, identiteitsvorming en zelfprofilering staan centraal.



Ed Templeton | Dad Drowning Me, 2005
acrylverf op doek, h. 91 cm x b. 91 cm
In S.M.A.K. collectie.


Ed Templeton | The Sleepers, 2008 
zeefdruk op fotopapier (12x) h. 87 cm x b. 125 cm 
In 2009 aangekocht door S.M.A.K.




De 'Vrienden van het S.M.A.K.' bieden onderstaande editie aan:


Ed Templeton | Untitled, 2010
100 ex.
69 x 49 cm offset print

Prijs: €250,00 | €125,00 (leden)
Reserveer uw exemplaar: info@vriendensmak.be.


*

zondag 26 april 2020

KLEINE CATALOGUS van de COLLECTIE van S.M.A.K.



Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.




Vanaf nu is de ‘Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ te koop in onze bookshop en via de online shop van Borgerhoff & Lamberigts. 


In de 'Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ zijn kunstwerken verzameld die onder meer door jonge S.M.A.K.-bezoekers tussen 4 en 14 jaar (leerlingen van methodeschool De Buurt in Gent) geselecteerd werden. Zij kozen de kunstwerken die volgens hen het meest bijzonder, interessant, gevoelig, verwarrend, mooi, inspirerend en zoveel méér zijn. Uit de collectie met meer dan 3000 werken krijgen 150 wondere kunstwerken een plaats in de Kleine Catalogus. In dit boek met de mooiste afbeeldingen blader je van A(bramovic) naar Z(orio). Kijk en lees! Lees en kijk! Doe dit ook samen met papa, mama, broer, zus, oma en opa – en word samen Ware Kunstkenners... 




De ‘Kleine Catalogus van de Collectie van S.M.A.K.’ is een eerste cultuurproduct in de samenwerking ‘Ampersand, spreek jij beeld?’ | Kunstkuur-project, school De Buurt, DKO en S.M.A.K.

Dit boek past dit jaar helemaal binnen het thema ‘Wat doet kunst?' van de Jeugboekenmaand, een initiatief van Iedereen Leest. 

Het boek kan je momenteel aankopen aan 27,5 euro via leen@smak.be, zij stuurt het boek op met de post.
Het boek online kopen, kan hier.
Uitgegeven door Borgerhoff & Lamberigts.




zaterdag 26 januari 2019

Wim DE PAUW bij de 'Vrienden van het S.M.A.K.' (Gent)



‘Vrienden van het S.M.A.K.’ 
De Vereniging 

Wim De Pauw  
'Zwischenzug'

22.12 tot 10.02.2019

S.M.A.K., Jan Hoetplein 1, 9000 GENT





Als schilder afgestudeerd aan Sint-Lucas Gent, maakt hij op de dag van vandaag assemblages. De Pauw verzamelt zijn materiaal vaak op straat waarbij afgedankte meubelstukken, gebruiksvoorwerpen en restanten nieuwe mogelijkheden gaan vormen.

Met deze ‘onbewuste stillevens die getuigen van onze rommelige manier van leven’ vervaardigt de kunstenaar sculpturen, overgoten met verf of met plastiek overtrokken - fungerend als een huid. Deze platformen dienen als vehicle en display om beeldmateriaal uit het archief van de kunstenaar en andere voorwerpen te huisvesten. Vertrekkend vanuit de agency of things bouwt De Pauw associatief aan een potentieel “plot” om zo de statische eigenschap van het object te overwinnen. 

De titel van de tentoonstelling “Zwischenzug” verwijst dan ook naar een term uit het schaakspel, waarbij de speler in plaats van de “verwachte zet” een “tussen zet” uitvoert en zo een wending in het spel provoceert.

(Tekst uit 'Vrienden van het S.M.A.K.')


Openingsuren:

- Weekdagen van dinsdag tot vrijdag (gesloten op maandag): 9:30 tot 17:30.
- Weekends, feestdagen en schoolvakanties: 10:00 -18:00.


Wim De Pauw kwam reeds eerder in WATERSCHOENEN aan bod:





donderdag 3 januari 2019

Eric RINCKHOUT over Raoul DE KEYSER in 't Gesproken Dagblad (Wetteren)



Komende zondag
6 januari 2019

in

Spoorweglaan 136
9320 WETTEREN

om 11 uur

Eric RINCKHOUT

over

Raoul DE KEYSER




Raoul De Keyser, Séjour, 2001 
Oil on canvas, 71x50 cm 
Collection Jin Sato 
© Family Raoul De Keyser | SABAM Belgium 2018



Journalist Eric Rinckhout belicht het oeuvre van de internationaal bekende schilder Raoul De Keyser (1930-2012), van wie er nog tot 27 januari 2019 een grote expositie loopt in het S.M.A.K. te Gent.


Art Spotter / Waterschoenen