De lezers van 'De Morgen' kregen de voorbije maanden regelmatig de kleurrijke, levendige illustraties van Eliza PEPERMANS (°1988) voorgeschoteld in hun Boeken- of Cultuurbijlagen. Haar bijdragen zijn telkens weer een uitnodiging om je dag vrolijk te beginnen of verder te zetten. Je bent in elk gaval meteen wakker.
Ook andere kranten en tijdschriften in binnen- en buitenland, zoals De Standaard, NRC Handelsblad, Knack, Mr Wolf magazine,... hebben de wervelende kracht van deze jonge Gentse illustratrice ontdekt.
Voor WATERSCHOENEN is haar werk alvast geen nieuw gegeven. In 2012 lieten we u met haar kennismaken naar aanleiding van KRASJ in Ninove (Bijdragen van 19 augustus en 12 september).
In februari 2013 haalde ze met haar solotentoonstelling 'Make Money, Not War' opnieuw de kolommen van WATERSCHOENEN.
Eliza Pepermans in De Morgen 22 april 2015 (Boeken + cult.)
Eliza Pepermans, detail tekening voor illustratie hierboven
Enkele weken geleden stonden we dan bij Eliza Pepermans op de stoep van haar Gentse appartement-atelier. Ze had ons vooraf gewaarschuwd dat we ons bij het woord 'atelier' niet al te veel moesten voorstellen. Uiteraard heeft een tekenaar of illustrator niet zoveel ruimte nodig als een schilder of een beeldhouwer. En wanneer je bedenkt dat René Magritte zowat zijn hele carrière in een hoekje van zijn keuken schilderde, is de waarde van een oeuvre zeker niet aan de grootte van het atelier af te meten.
Een tekentafel, een ladenkast voor de tekeningen, een computer, potloden en professionele stiften... veel meer heeft ze als illustrator niet nodig. Die computer komt er eigenlijk alleen maar aan te pas voor het inscannen en inkleuren van de compleet ambachtelijk gemaakte tekeningen.
Alles begint bij een opdracht, een onderwerp, een tekst. In de illustratie voor 'De Morgen' hierboven was dat een uitgebreide bespreking door Dirk Leyman van het boek 'Dagelijkse rituelen: hoe bekende kunstenaars, schrijvers, filmmakers en andere creatieven werken' (auteur Mason Currey).
Eliza Pepermans krijgt dan op maandag de tekst toegestuurd. Een dag later wordt de afgewerkte illustratie bij de redactie verwacht, want daar moet een en ander nog in een 'wervende' vorm gegoten worden en van verleidende titels voorzien zodat de krantenlezer op woensdag met veel plezier zijn exemplaar kan openen. Dat wordt dus even flink doorwerken: doorlezen en absorberen van de tekst, het 'schetsmatig' omzetten in potlood en afwerken in inkt, het inscannen en inkleuren...
Centraal in de voorstelling van Eliza Pepermans duikt Georges Simenon op, de schrijver van 'Maigret', tevens bekend om zijn mateloze seksuele appetijt. Maar u herkent ongetwijfeld ook Francis Bacon.
Eén van de inspiratiebronnen: Raymond Pettitbon
Een iandere inspiratiebron: Philip Guston
Dat Eliza Pepermans een eigen tekenstijl heeft, is het minste wat je kan zeggen. Bovendien is ze gezegend met een ongelooflijke zin voor humor. Dat alles uit zich in haar kleurrijke, grappige, gedurfde en doordachte 'multisituatie tekeningen' met een opmerkelijk oog voor detail.
Terwijl ze tot voor kort nog koos voor een vulling van het blad tot in de kleinste hoekjes, is ze in haar illustraties geëvolueerd naar een soort 'podiumsituaties'. Ze creëert nu voor haar personages een achtergrond, een scène , waardoor ze acteurs worden in een regie van de illustratrice.
In ons artikel over haar tentoonstelling 'Make Money, Not War' hadden we het nog over Shakespeare en Vondel met hun quotes 'All the world is a stage...' en 'De wereld is een schouwtoneel...' .
De rijke bibliotheek die ze in dit huis deelt met haar vriend, bevat een aantal boeken over kunstenaars en illustratoren die haar duidelijk nauw aan het hart liggen. Ze wijst ons ondermeer op 'Spermanga', Raymond Pettitbon, Neo Rauch,
Philip Guston en Werner Mannaers.
Eliza Pepermans koos voor een grafische opleiding in Sin-Lukas (Brussel) : Grafisch Ontwerp, gevolgd door Illustratie en Comics.
Een ontwerptekening voor kleurillustratie in NRC Handelsblad
Naast het werk als freelance illustratrice voor diverse media blijft Eliza Pepermans ook verder inzetten op haar vrije werk en talrijke andere projecten.
Zopas nog dook ze samen met onder andere Steve Michiels en Peter Van Heirseele op in de Brugse gevangenis voor het project 'Design your wall'. Ze maakte er twee gigantische muurschilderingen. Voor de mannenafdeling werd dat een voetbalmatch tussen Club en Cercle Brugge (al 'zitten' er ook supporters van Anderlecht bij de doelgroep) en in de vrouwenafdeling liet ze de dames als cheerleaders aan de slag gaan.
In december vorig jaar trakteerde ze vrienden en kennissen met haar collectie kerstkaarten 'à la Eliza', een schitterend ensemble in haar typische tekenstijl en kleurengamma, overgoten met die milde-wilde humor van haar.
Voor het Zweedse Mr Wolfmagazine tekende ze een eigen verhaal rond het 'Dalarna Hest' (het houten Dalapaardje), symbool van de regio Dalarna en bij uitbreiding van geheel Zweden en tevens staand voor vreugde en geluk.
Intussen gaat ze ook verder met allerlei opdrachten voor media en bedrijven. Wie in is voor een absoluut origineel webdesign kan ook bij haar terecht. Maar uiteraard ligt de kern van haar activiteiten bij het uitbeelden van de wereld zoals enkel zij dat kan...
'The world according to Eliza Pepermans'
Eliza Pepermans, uit de kerstkaarten 2014
Alles wat u verder wilde weten maar nooit hebt durven vragen...
Art Spotter voor WATERSCHOENEN
