Johan DE WILDE met 'Hommage' in Estaminet-Galerie IN DEN BOUW te Kalken

In februari van dit jaar lieten we U in deze 'Waterschoenen' kennis maken met een tentoonstelling van Johan DE WILDE (°1964) onder de titel  KUNST MET GAATJES: Johan De Wilde bij Galerie Tatjana Pieters.

Daar demonstreerde hij op heel letterlijke wijze het belang dat hij hecht aan de inbreng van de toeschouwer wat de 'lezing' of interpretatie van zijn tekeningen betreft, door de toeschouwers tijdens de vernissage met loden kogeltjes op de tekeningen uit zijn reeks 'TIR' te laten schieten.

(Het schietkraam op de kermis in het dorp van mijn jeugd heette 'Tir Jacques', herinner ik me plots)

Opgestapelde geschiedenis van 'In den Bouw'

Kern van de zaak is dat Johan De Wilde bewust interpreteerbare beelden creëert. In zijn met ontzettend geduld en vakmanschap gerealiseerde rastertekeningen 'verbergt' hij een minder of meer waarneembare werkelijkheid.

Zelf formuleert hij dat als volgt: "Mijn werk is zo duidelijk en complex als de gedachtengang van iemand die naar het kunstwerk kijkt."

Zijn tekeningen maken in hun lijnenspel al dan niet beelden zichtbaar, die al dan niet herkenbaar zijn en al dan niet gedachten losweken. Precies de inbreng van de toeschouwer is in grote mate bepalend voor wat te zien is. De kijker 'maakt' de tekening.

(De vraag 'Wie MAAKT kunst?' komt in deze bij ons op, maar is in wezen van een andere orde en hangt samen met de vraag 'WIE maakt de kunstenaar?' Het samenspel tussen kunstenaar - kunstwerk - galerie - curator - criticus - kijker - verzamelaar - museum ... is een discussie op zich waard.)

(c) Johan De Wilde: 'Het begin' 1993

 In deze tentoonstelling toont Johan De Wilde, naast zijn (intussen klassieke) rastertekeningen, één foto en een schilderijtje uit 1993 met als toepasselijke titel 'Het begin'.

Wie naar de tenoonstelling gaat kijken, doet er goed aan om eerst tien minuten uit te trekken voor een filmpje dat gemaakt werd naar aanleiding van zijn tentoonstelling bij Second Room in Antwerpen (2009).

Daarin citeert hij op het strand uit zijn boek 'PARTICLES' (...betekenisdeeltjes...) dat in 2006 bij Croxhapox uitgegeven werd (en dat overigens op de site van JDW blad per blad kan gelezen worden).

Het begint als... 'een verhaal dat ergens hapert...'

(c) Johan De Wilde: Reeks 'History' 2010

We zetten enkele citaten uit het boek op een rij:

"Alles is wit. Tegen dat witte licht vorm ik een beeld."

"Er was eens een man die genoemd werd, tot hij helemaal niet meer werd genoemd en hij gewoon niet meer ter sprake kwam."

"Iedereen gaat de geschiedenis in."

"Waar is de kennis van de overledenen gebleven, hun herinneringen, hun talent, de talen die zij beheersten?"

(c) Johan De Wilde: UV print 'De filosoof' 2010

Blijkbaar onderzoekt hij in zijn werk de grens tussen waarheid en leugen, tussen werkelijkheid en fictie, tussen waarneming en 'invulling', tussen wit als beginpunt en verdwijnpunt.

De beste omschrijving van zijn tekeningen laten we hem opnieuw via zijn boek 'Particles' zelf maken:

"Als een fijnmazig doek, als een lijkwade ligt het raster der herinnering over de vorm: het rationele kader waarbinnen zich irrationele taferelen afspelen."

(c) Johan De Wilde: 'Olympiques' 2010

Intussen of binnenkort stelt Johan De Wilde ook tentoon in Berlijn, Zürich, Tilburg,...

info:

www.johandewilde.be

*

Merk hier ook het boek 'Tot nu toe was alles in orde' op. Deze productie van het SMAK en uitgeverij Tornado bevat brieven die hij schreef aan curator Hans Theys (zie o.a.de net afgelopen tentoonstelling Xanadu in het SMAK) en waarin hij de sluier rond zijn tekeningen oplicht...

In de marge van de tentoonstelling stelt uitgeverij 'Het Balanseer' uit Aalst een deel van haar uitgaven voor. Johan De Wilde is betrokken bij deze kleine literaire uitgeverij die onder andere Pol Hoste, Daniël Robberechts, Willy Roggeman en CC. Krijgelmans in haar fonds heeft.

www.hetbalanseer.be

*

De tentoonstelling loopt tot 17 oktober 2010

IN DEN BOUW

Zomerstraat 85

9270 KALKEN

vrijdag vanaf 19 uur, zaterdag vanaf 14 uur en zondag vanaf 11 uur

*

Volgende tentoonstelling: Steve Michiels van 7 tot 28 november

www.indenbouw.be



Robin Vermeersch en Jochen Mura bij Galerie In Situ te Aalst

(c) Robin Vermeersch & Jochen Mura

In de nieuwe tentoonstelling bij Galerie IN SITU te Aalst combineert Jan De Nys de werken met organische oorsprong van Robin VERMEERSCH (B, 1977) met de streng geometrisch-architecturale sculpturen van Jochen MURA (D, 1968)

Het is een confrontatie die de beide oeuves accentueert en versterkt.

 (c) Robin Vermeersch & Jochen Mura

Van Robin VERMEERSCH (*) krijg je keramische bas-reliëfs en schilderijen te zien. Het wordt nog veel prettiger wanneer de galeriehouder je ook de tekeningen toont. De intens zwarte inkttekeningen contrasteren fel met de lichte, zacht gekleurde schilderijen, maar tonen onmiskenbaar de organische wereld waaraan ze ontleend zijn.

Toch zijn de tekeningen, schilderijen of keramieken geen pure weergave van de natuur, maar uitvergrote en uitgepuurde details van de organische voorbeelden, waardoor ze hun oorsprong overstijgen om levende kunstwerken te worden.

(*)(Robin Vermeersch maakt deel uit van de artistieke familie Vermeersch met grootvader José wellicht als meest bekende. José Vermeersch was in hoofdzaak beeldhouwer en keramieker, met een heel apart 'menselijk' oeuvre. Eerder dit jaar stelde deze kunstenaarsfamilie met drie generaties tentoon in de 'Lokettenzaal' van het Vlaams Parlement: www.vermeersch-exhibition.be)

(c) Jochen Mura

Jochen MURA presenteert een paar wandobjecten naast losstaande architecturale sculpturen. Allemaal zijn het maquettes die, ondanks hun relatief kleine afmetingen, toch een grote ruimtelijkheid suggereren. Je waant je in de straten van een grootstad met onpersoonlijke, rechtlijnige hoogbouw. Hier in de galerie moet ik onvermijdelijk de link leggen naar de schilderijen van Giorgio de Chirico, omwille van de koele 'verlatenheid' die deze lege woonblokken uitstralen.

*

Twee sterke, tegenstrijdige verhalen houden elkaar in deze tentoonstelling perfect in evenwicht. 

Tot 31 oktober 2010

in

Galerie IN SITU

Arbeidstraat 108-110

9300 AALST

vrijdag, zaterdag, zondag: 14 - 18 uur

www.insitugallery.be

Mario De Brabandere met nieuw werk bij Galerie De Ziener in Asse

Het zijn voor Mario DE BRABANDERE (°1963) drukke tijden in tentoonstellingsland.

Een paar weken geleden bezochten we hem in Villa De Olmen te Wieze, waar hij met een paar tekeningen en heel wat driedimensionaal werk de kelderruimte een museale allure bezorgde.
(Nog te bezoeken op 2 en 3 oktober)

Vorige zondag was Galerie De Ziener in Asse het bijzonder druk bezochte toneel van zijn nieuwe tentoonstelling met tekeningen en schilderijen.

Twee jaar geleden was hij hier, na een bijzonder moeilijke periode, een eerste keer te gast met zijn tenoonstelling: 'Mario De Brabandere eert Frans De Brabandere en Leon Pollet'



De nieuwe presentatie bij De Ziener is, in een mix van tekeningen en schilderijen, zoals steeds perfect uitgebalanceerd.

Niemand minder dan JAN HOET introduceerde, op zijn enig echte wijze, het werk van de kunstenaar. Vijftien jaar geleden leerde hij Mario De Brabandere en zijn werk kennen, maar verloor hem nadien een hele tijd uit het oog. Toen hij twee jaar geleden opnieuw met zijn actuele werk geconfronteerd werd, stelde hij een ongelooflijke wending vast van chaos naar rust.

Mario De Brabandere met collega-kunstenaar Frank Van Hiel

Kijkend naar het hier aanwezige werk, wijst Jan Hoet op de eenvoud van onderwerpen: stilleven en het exterieur van de stad.

Mario De Brabandere maakt 'academisch werk' in de zin van 'onderbouwd door een stevige vakkennis'.

'Kompositie met Laatste Avondmaal' 2010

(c) Mario De Brabandere 

Jan Hoet plaatst Mario De Brabandere in de traditie van Jean Brusselmans, Georgio Morandi en Dan Van Severen, maar legt er meteen de nadruk op dat elk werk toch steeds onmiskenbaar 'MARIO DE BRABANDERE' is. Het sterke constructivisme van deze kunstenaar heeft niet tot doel de wereld te veranderen (zoals dat bijvoorbeeld bij Max Bill het geval was). Het gerealiseerde werk is het doel op zich.

Jan Hoet in de rustige wereld van Mario De Brabandere

(c) Mario De Brabandere

Mario De Brabandere is ongetwijfeld één van de figuren die ons geloof in de kunst alleen maar kunnen verstevigen. Zijn werk behoeft geen grote theoretische verklaringen of ingewikkelde zinnen ter ondersteuning. Het is wat het is in zijn niet te verbeteren eigenheid, gemaakt met respect voor de middelen waarmee het gerealiseerd is.

Jan Hoet aan het woord

De hele benedenverdieping is het terrein van Mario De Brabandere.

Wie even de trap naar boven neemt, ontdekt een gevarieerde wereld met werk van talrijke 'huiskunstenaars' waaronder Sjoerd Buisman, Raphaël Buedts (zie foto), Philippe Vandenberg en Marc Maet (de overleden kunstbroeders), Werner Cuvelier (zie foto), Jo De Smedt, Julien Coulommier (die hier vanaf 5 december solo tentoonstelt) en Stefaan Vermuyten (zie foto) (heeft hier vanaf 13 februari 2011 een solotentoonstelling).

Twee dames verenigd door een werk van Stefaan Vermuyten

Raphaël Buedts en Sjoerd Buisman

Ontmoeting met een werk van Werner Cuvelier

De tentoonstelling

MARIO DE BRABANDERE

loopt tot 14 november 2010

vrijdag-zaterdag-zondag: 14 - 18 uur

www.deziener.be

Sjoerd Buisman tussen galerie en tuinpaviljoen

Adam LEECH, Pieterjan GINCKELS en ARTSTATION in NETWERK te Aalst

In het centrum voor hedendaagse kunst NETWERK zijn sinds vorige week enkele nieuwe tentoonstellingsprojecten gestart.

De galerie op het gelijkvloers is het terrein van Adam LEECH, de studio op de eerste verdieping is door Pieterjan GINCKELS omgebouwd tot wielerpiste en op de tweede verdieping hebben Glenn DAVIDSON en Anne HAYES, samen actief als ARTSTATION, een plaats gevonden voor hun interactief mediaproject.

Tussendoor wachten U, zoals gewoonlijk, enkele werken uit het 'Netwerk Museum' (de vaste collectie van Netwerk).

Adam LEECH (°1973, Chicago) kwam na kunststudies in Chicago en Amsterdam tussen 2004 en 2006 in het Antwerpse HISK terecht. Sinds 2007 woont en werkt hij in Brussel.

Voor deze tentoonstelling presenteert hij uitsluitend nieuw werk: schilderijen, beelden, installaties, video.

In 2009 was hij te gast bij Galerie Hoet-Bekaert, die eveneens op Art Brussels 2010 werk van hem voorstelde.

In Netwerk zagen we hem ook eerder dit jaar opduiken in de tentoonstelling CHIPKA, waar hij in zijn video onophoudelijk de vraag stelde: "Are there anymore questions?"

Zaaloverzicht Galerie: Adam Leech

Meteen bij zijn eerste schilderij 'Interor with window and sculpture' sta je voor een intens verzorgde (sobere) kleurcompositie binnen een strak (al dan niet uit de losse pols geschilderd) lijnenspel. Het onderwerp zet zich door in zijn andere schilderijen.

Leech vertaalt de inspiratie die hij bij intimistische schilders als Pierre Bonnard en Edouard Vuillard schijnt te vinden, in een eigen beeldtaal. Toch duiken hier ook andere (misschien onverwachte) namen bij mij op. Ik ontwaar hier zowel de intieme 'vlakheid' van David Hockney als sommige 'beklemmende' interieurs van Anselm Kiefer.

(c) Adam Leech

Het beeld 'High heel shoes' steekt met zijn sensuele lichaamsvormen sterk af tegen de strakheid in de schilderijen en de rechtlijnige vlakheid van de catwalk waarop het staat.

Helemaal achteraan staat zijn sculptuur 'Bow the Man' speels en fleurig op een lange, hoge tafel.

(c) foto: Artspotter (c) werken: Adam Leech

De rechterkant van de zaal is het terrein voor zijn video's. In 'Blanket Apology' toont hij een in scène gezette publieke bekentenis. Woord en beeld, 'eerlijkheid' en theatraliteit bestoken elkaar EN de toeschouwer.

"Are there anymore questions?"... Zeker weten! Maar in de kunst moeten antwoorden niet noodzakelijk voor het rapen liggen...

(c) Pieterjan Ginckels

De studio op de eerste verdieping is het speelterrein van Pieterjan GINCKELS (°1982, Tienen) die ook in Brussel woont en werkt. Met activiteiten op het vlak van kunst, architectuur, ontwerp en muziek is hij een hedendaagse 'homo universalis'.

(c) Pieterjan Ginckels

In Netwerk lanceert hij het tentoonstellings- en performanceproject 'PISTE'. In de studio is dan ook een echte houten wielerpiste gebouwd, met een centraal plein en alles erop en eraan.

Tijdens de vernissage werd de piste ingereden door de kunstenaar en zijn team. In de filmzaal werd ondertussen de film 'Ventoplex Boys' vertoond.

(c) foto: Artspotter (c) Pieterjan Ginckels

Elk onderdeel van het 'piste'-verhaal is door Ginckels minutieus uitgewerkt, van de beschilderde fietswielen over de gefragmenteerde spiegel-fietshelmen als 'Human Diso Balls', de wielertruitjes,... tot en met de perfect geconstrueerde en uitgebalanceerde wielerpiste.

In de week tussen dinsdag 28 september en zaterdag 3 oktober wordt een heuse '6 DAAGSE' georganiseerd. In een tijdspanne van zes dagen racet het team 24 uur zoals in de Gentse zesdaagse.

 

(c) Pieterjan Ginckels

De aftrap voor de zesdaagse wordt dinsdag (28/9) gegeven met de vertoning van de documentaire film 'Line of Sight' over illegale 'alleycat races'. Woensdag volgt de confrontatie tussen muziek ('1000 Beats') en het pistegebeuren. Donderdag probeert de kunstenaar op één dag 1000 rondes te rijden. Vrijdag is er een  confrontatie tussen het wielerteam en de muziek van Elektro Guzzi & Frank Bretschneider. Zaterdag is er pastalunch. Zondag volgt de finale op de piste, naast een wielercriterium voor liefhebbers in de straten rond het kunstencentrum.

(c) foto: Artspotter

'Piste' stelt vragen over kunst en sport (als evenment en menselijke uiting), over concentratie en competitie, over publieke aantrekkingskracht, over energie, over ruimtelijke activiteit en vormgeving, over 'hoge' en 'lage' cultuur, over inspanning en ontspanning, over 'schoonheid'...

*

Op de tweede verdieping presenteren de Britse kunstenaars Glenn DAVIDSON (°1957) en Anne HAYES (°1957), samen opererend als ARTSTATION,  een project waarin ze via het SMS-verkeer van hun zoon een onderzoek verrichten naar de intimiteit en de broze confidentialiteit in de communicatie via de nieuwe media.

(c) Artstation

De horizontaal opgehangen, tot wandhoogte uitvergrote tekstberichten fungeren hier als 'behang' en tegelijk als 'geluidsgolf' en 'tijdsband'.

Via het gsm-nummer op het scherm kan de toeschouwer zelf het project binnenstappen.

Dit project accentueert de dunne grens tussen privacy, openbare ruimte, controle, surveillance, persoonlijke laksheid in onze omgang met persoonlijke gegevens,... in het tijdperk van de multimediale communicatie.

De tentoonstellingen lopen tot 6 november 2010 in NETWERK - Houtkaai z/n -9300 AALST

Open van dinsdag tot en met zondag: 14 - 18 uur

INFO

www.netwerk-art.be

(c) Artstation

Sebastian Moldovan en Adi Matei met 'Artist's Survival Kit' bij Galerie Jan Dhaese in Gent

Sebastian MOLDOVAN (°1982, Roemenië) woont en werkt in Boekarest en was al eens eerder te gast in deze galerie. Hij heeft overigens al een tentoonstellingsparcours van Roemenië, over Stockholm, Londen, Haifa tot Zurich.

Toen Jan Dhaese hem voor deze nieuwe solotentoonstelling uitnodigde, stelde de kunstenaar niet alleen een thema voor, maar meteen ook de vraag om zijn vriend en 'partner in (art-) crime' Adi MATEI (°1980, Roemenië) als 'invited artist' te introduceren.

Nu is Jan Dhaese met zijn galerie best bereid om niet alleen kunst te tonen, maar ook de ruimte open te stellen voor artistieke research en experiment. Een dergelijke instelling houdt voor een commerciële galerie wel enig risico in, maar biedt daarnaast ongekende kansen om 'museale' tentoonstellingen (in het klein) te brengen.

*

De 'artist's survival kit' is, aldus Moldovan "een project omtrent persoonlijke ervaringen van wat het betekent om vandaag kunstenaar te zijn, met de nodige opofferingen en (zo mogelijk) zonder compromissen, ook in de relaties met instituten en systemen,..."

De samenwerking tussen de beide kunstenaars is heel hecht, al pakken ze uit met individueel werk. De fotoreeks door Adi Matei van interieurs (waar ze samen verbleven... meestal in Roemenië, maar ook in Frankrijk en Duitsland) geeft al meteen een beeld van eenvoud en onthechting.

(c) Adi Matei & Galerie Jan Dhaese

Adi MATEI komt als gast meteen in de eerste kamer in beeld. De tafel met de 'letterdozen' staat centraal. De individuele dozen vormen samen de zin 'NOT FOR SALE' en verwijzen naar pizzadozen of bij uitbreiding naar de massale verpakkings- en wegwerpcultuur van de fastfood. Door deze dozen stuk voor stuk als 'maatwerk' te realiseren, bezorgt Adi Matei ze een hogere status dan die waaraan ze ontleend zijn.

*

Onder het raam staat een televisietoestel met een steeds herhaald beeld van een insect dat probeert omhoog te kruipen op een glazen plaat. Telkens als het dier weer naar beneden zakt, hoor je een 'lachband' zoals in talloze sitcoms...: het leven als sitcom, realityshow of toch gewoon het echte leven ?

(c) Adi Matei & Galerie Jan Dhaese

De reeds eerder vermelde fotoreeks met interieurs is bijzonder sterk.

Let ook op de installatie met video en glazen bokalen bij de schouw: vrienden van de kunstenaar 'schreeuwen' in een glazen pot die meteen gesloten wordt. Mag ik deze verzameling een 'criotheek' noemen ?



(c) Sebastian Moldovan & Galerie Jan Dhaese

Sebastian MOLDOVAN heeft de kern van zijn bijdrage in de achterste kamer opgeslagen. Zelf noemt hij de installatie met de opgeslagen plastic zakjes het centrale werk en dat heeft zowel artistieke als emotionele redenen. Het verwijst naar zijn vader, die als gastarbeider enkele keren naar Israël trok (Roemenen waren blijkbaar de goedkoopste Europese werkkrachten) en intussen overleed ten gevolge van een longziekte. De opgeblazen plastic zakjes verwijzen in hun vorm en lichte bewegingen naar longen die nog leven suggereren. Bovendien staan deze zakjes als wegwerpmateriaal symbool voor de status van 'wegwerparbeiders'...

(c) Sebastian Moldovan & Galerie Jan Dhaese

Een ogenschijnlijk banale installatie van een kom met water, licht en een bewegingsmelder zorgt voor weerspiegeling op de muur... de grot van Plato anno 2010...

*

In een videoprojectie in een hoekje naast de radiator neemt hij ons mee naar zijn ontdekkingstocht in de natuur, als kind bij zijn grootouders: een inspiratiebron voor zijn verdere leven en kunst... de natuur als het uitgangspunt van alles !

*

Een spiegel als trompe-l'oeil op de deur achteraan...

Een lijmpistool als artistiek werktuig en symbool...

Een kinderspelletje in koperdraad...

De wereld van Sebastian Moldovan is divers, maar coherent.

*

In deze tentoonstelling loop je niet zomaar snel even binnen. Hier maak je kennis met twee kunstenaars die, ondanks hun jonge leeftijd, een pak levenservaring koppelen aan een doordacht artistiek discours.

Tot 31 oktober 2010

bij

Galerie Jan Dhaese

Ajuinlei 15 B

9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 11 - 14 uur


www.jandhaese.be

www.sebastianmoldovan.ro

met link naar Adi MATEI