'Het Paradijs': 40 jaar Galerie S&H De Buck in Gent

Piepjong waren ze, toen ze 40 jaar geleden op de Gentse Kuiperskaai hun kunstgalerie openden: Siegfried De Buck, beginnend (en voor die tijd non-conformistisch) juwelenontwerper en zijn vrouw Hermine, bezeten door actuele kunst. Vijftien jaar later verhuisden ze naar het imposante pand in de Zuidstationstraat, waar ze vandaag nog steeds met dezelfde jeugdige vitaliteit doorgaan.

1972... de Vereniging van het Gentse 'Museum voor Hedendaagse Kunst' werkte, onder impuls van Karel Geirlandt al jaren aan een forum voor de actuele kunst. Pas in 1975 verscheen Jan Hoet in beeld. Hij zou vanuit de achterbouw van het Museum voor Schone Kunsten dat proces verderzetten en uiteindelijk in 1999 met het S.M.A.K. aan de overkant van de straat een eigen stek verwerven en Gent op de wereldkaart van de actuele kunst plaatsen.

Het was diezelfde 'verrezen' Jan Hoet die, op 22 november 2012, het eerste deel van de verjaardagstentoonstelling van '40 jaar Galerie s & h de buck'  voor een uiteraard zeer talrijk publiek kwam inleiden.

Uitgave n.a.v. 40 jaar Galerie S & H De Buck


Tot 29 december 2012 loopt de eerste tentoonstelling met een keuze uit 40 jaar galeriebeleid.

Inmiddels was Galerie De Buck  van 30/11 tot 4/12 ook vol enthousiasme aanwezig op Art Gent, met een stand in de afdeling 'YOUNG' en een aparte vertegenwoordiging met Johan Clarysse in 'B-art'.

Een tweede tentoonstelling  rond 40 jaar galerie volgt in maart 2013 en zal op 1 maart ingeleid worden door Stef Van Bellingen.


Het geheel loopt onder de titel 'HET PARADIJS' en wordt op de begeleidende uitgave geïllustreerd met een werk van Meltem EMAS: 'First Bite'.
Waar die 'first bite' in de bijbel leidde tot een verdrijving uit het paradijs, zorgde de 'first bite' in de actuele kunst bij Hermine De Buck voor een niet aflatende inzet in het artistieke paradijs.

Jozef DELEU drukt het in de catalogus als volgt uit...

HET PARADIJS

Een ogenblikje! roept een man op de parking.
Weet jij waarom we hier rondlopen?

Ik weet het niet, antwoord ik.
Hij kijkt me bestraffend aan.

Weet jij wat hunkeren is?
vraagt de man op de parking.

Ja, antwoord ik.
Welaan dan, zegt hij, dat is het paradijs.


*

Enkele beelden uit de tentoonstelling...
 

 van links naar rechts

Reniere&Depla, 'Merry-go-round', acryl op doek, 120 x150 cm

Maaike Leyn, Toe-gang', houtskool op linnen, 80 x 210 cm

Marie-Jeanne De Smet, 'Sebastian', sculptuur in lood 1/1, 30 x 40 x50 cm

Karl Mechnig, 'On the bridge'

  

 Sven Verhaeghe, 'Exodus-Falling',olie, inkt & lak op doek,

200 x 300 cm

 

Klaus Baumgärtner, sculptuur, 19 x 19 x 90 cm 

Pierre Depuydt, 'Lago maggiore', olie op doek, 100 x 120 cm

 

 

 Jean De Groote, 'Monte o mare', tekening op papier, gemaroufleerd

op doek, 160 x 210 cm

 

 'Het Paradijs - Le Paradis - The Paradise'

40 jaar Galerie s & h de buck

 

met een enorme waaier 'huiskunstenaars'

(zie website)

 

tot 29 december 2012

woensdag t.e.m. zaterdag

van 15 tot 18 uur

 

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

 

www.galeriedebuck.be

 

 



'The New Candour !' bij Galerie Tatjana Pieters (Gent)

Toen Hans Theys ons begin februari 2012 in Galerie EL (Welle) vergastte op de tentoonstelling 'A Whitsun Wedding', konden we niet vermoeden dat het jaar zou eindigen met een gelijkaardige formule in samenwerking met Galerie Tatjana Pieters (Gent).

Drie van de jonge kunstenaars van toen zijn ook nu present: Kasper BOSMANS (°1990), Rein DUFAIT (°1990) en Tamara VAN SAN (°1982). Deze drie 'doe-kunstenaars' gaan complexloos het artistieke gesprek aan met drie oudere (en zelfs iconische) kunstenaars: Luc DELEU (°1944), Bernd LOHAUS (°1940 - 2010) en PANAMARENKO (°1940).


'The New Candour' of 'De Nieuwe Onbevangenheid'

 Panamarenko, V1 Barada Jet, 1991, metal rocket and stearing mechanism,

balsa cabine, felt, 105 x 250 x308 cm (centraal)

Tamara Van San, The Great Escape, 2012 (links)

Bernd Lohaus, Ohne Titel, rope, wood, 230 x 16 x 8 cm (boven)

Bernd Lohaus, Ohne Titel, 1996, tape and paper, collage, 92 x 91 cm (rechts)

Kasper Bosmans, Untitled 15, 2012 (rechts)

 

 

 Of ze nu deel uitmaken van de jonge of oudere generatie, elk van deze kunstenaars werkt op een vergelijkbare manier, vanuit een onbevangenheid die recht evenredig is met de opmerking van Rodin dat kunst in essentie gaat over de vormgeving van een eigen visie op de natuur en niet zozeer over achterliggende ideeën.

 

De tentoonstelling in Galerie Tatjana Pieters houdt het midden tussen een museale presentatie en een laboratorium. Van zodra je binnenkomt, word je enerzijds overrompeld door de enorme hoeveelheid werken die je kennelijk te wachten staat (zeker als je weet dat in het achterste gedeelte om de hoek nog een flinke ruimte schuilgaat), maar tegelijk overvalt je een enorme rust en blijheid.

Het lijkt wel of je plots in een grote speeltuin staat, vol met voorwerpen en tuigen die je wel een blik van herkenning ontlokken, maar tegelijk zo ontzettend 'apart' zijn, dat een nadere kennismaking zich opdringt. 

 

Van rechts naar links op sokkel:

Bernd Lohaus, Ohne Titel, 2010, cardboard, wax, 42 x 21 x 14 cm

Rein Dufait, Untitled, 2012

Luc Deleu, H.O.P. (House of Prayer), 2012, mixed media, maquette, 23 x 35 x 27,5 cm 

 

 

 Hopelijk hebt U wat tijd voor Uw bezoek, want de 84 kleine en grote werken verdienen stuk voor stuk Uw aandacht.

 

Tamara Van San en Rein Dufait zijn de eersten die ons begroeten, al hebben we ze nog maar even tevoren bezocht in 'Het Kunstwerk een Gebruiksaanwijzing'.

 

Enkele stappen verder wacht ons Bernd Lohaus met een compositie van 2 houten spieën en een balkje, geflankeerd door een hangende 'sculptuur' van geknoopt gras (Rein Dufait).

 Kasper Bosmans, Untitled, 2011, enamel, permanent marker, metal cookiebox, tape, 23 x 22 cm

Tamara Van San, Split sides, 2012, glazed ceramics, made at EKWC, 13 x 10 x 13 cm

 

 De lange, lage sokkel herbergt een collectie waarin alle deelnemers vertegenwoordigd zijn , beginnend en eindigend met Bernd Lohaus, waarvan overigens net daarna (op de vloer) het afstudeerwerk uit 1965 ligt: twee balkjes, waarvan het ene het resultaat is van een poging het andere na te maken. Het staat symbool voor het gehele verdere oeuvre van Lohaus, gebaseerd op de 'minimale ingreep', soms zelfs enkel door inscripties met krijt.

 

Tamara Van San, Red Babel, 2012, glazed ceramics, made at EKWC, 123 x 123 x 150 cm

Rein Dufait, N.T., 2012, metal, 390 x 40 x 40 cm

Kasper Bosmans, two paintings,  mixed media, 2012 

 

 

Geef Uw ogen de kost in deze artistieke grot van Ali Baba, waar de kronkelende, keramische toren van Babel (Tamara Van San) slechts door een dunne wand gescheiden wordt van de rechtlijnig gestructureerde, architectonische modellen van Luc Deleu, waar de kleine en kleurrijke schilderijen van Kasper Bosmans zich sterk staande houden naast zijn gigantisch 'monochroom' doek tegenover het vliegtuigje van Panamarenko, waar Kasper Bosmans goochelt met een minimalistisch beschilderde koekjesdoos, Rein Dufait met een 'gepelde' bal of de metamorfose van een emmer tot hangende sculptuur die op haar beurt weer dialogeert met een 'vlag' van Tamara Van San.  

 

Dan is er ook nog de 'Arlikoop' van Panamarenko die hoogbenig oprijst tussen een maquette van Luc Deleu en de rode 'Love Games' en 'Capricorn' van Tamara Van San.

 

En er is meer... veel meer!

 

 Rein Dufait, Pimelodus, 2012

Kasper Bosmans, Untitled 14, 2012, oil on canvas, 580 x 450 cm (detail)

 

 

'THE NEW CANDOUR'

tot 23 december 2012
in
Galerie Tatjana Pieters
Nieuwevaart 124
9000 GENT

woensdag t.e.m. zondag: 14 - 18 uur




Ingrid Castelein met Stil(l)-Leven(s) bij Galerie Jan Dhaese (Gent)

 Een kleurrijke en zeer gevarieerde tentoonstelling van abstracte schilderijen is de eerste indruk die je krijgt van 'Stil(l)-Leven(s)' die Ingrid CASTELEIN bij Galerie Jan Dhaese presenteert.

In de titellijst van werken heeft ze het meestal over 'Stil(l)-Leven(s)' en enkele keren over 'Venster'.
Het lijkt bijzonder simpel, maar de kunstenares zelf zorgt met de korte tekst die ze bij de tentoonstelling beschikbaar stelt, voor heel wat tegenstrijdigheden en vragen.

Het lijkt ons dan ook belangrijk U die tekst hier mee te geven...

"Dit stuk van Francis Ponge heb ik jaren geleden met de hand overgeschreven en in mijn atelier opgehangen. Ik herlees het regelmatig. Het fascineert me. Waarom? Moeilijk te zeggen. Of toch, deze woorden zeggen op een averechtse manier alles over mijn werk. Voor alle duidelijkheid: alles waarover mijn werk niet gaat:"

'Hoewel het plantaardige wezen liever gedefinieerd wil worden door zijn contouren en door zijn vorm, zal ik in de eerste plaats een vermogen van zijn substantie eren: namelijk dat hij zijn synthese tot stand kan brengen uitsluitend ten koste van zijn anorganische omgeving. Heel de wereld om hem heen is niets anders dan een mijn waaruit de kostbare groene ader put wat nodig is om onophoudelijk zijn protoplasma te vormen, in de lucht door middel van de chlorofylfunctie van zijn bladeren, in de grond door het absorberend vermogen van zijn wortels die de minerale zouten opzuigen. Vandaar de essentiële eigenschap van dit wezen dat bevrijd is van zowel alle huivestings- als voedselproblemen dankzij de aanwezigheid van een onuitputtelijke voedselbron: de onbeweeglijkheid'.

Ingrid Castelein, 2012
 

 

Ingrid Castelein, Stil(l) - Leven(s) nr. 1 en 2, 40 x 30 en 30 x 40 cm, 2012

 

 

 Ook de kunstenares zoekt een voedingsbodem in de haar omringende realiteit. Het lijkt erop dat ze de wereld rondom haar bewust 'stil' wil zetten door middel van een medium dat ze uitstekend beheerst: de schilderkunst. (Draaien de Futuristen zich nu om in hun graf?).

 

Ze gebruikt de realiteit zoals die zich aan haar voordoet om een geheel eigen, schilderkunstig beeld te creëren.

Vertrekkend van een leeg doek gaat ze de werkelijkheid uit haar waarneming weg-schilderen tot er een nieuwe 'picturale werkelijkheid' ontstaat. Of er nog elementen uit die waarneming overgebleven zijn, kunnen we als kijker moeilijk beoordelen. Maar eigenlijk heeft dat ook geen enkel belang. Voor ons toeschouwers telt het 'abstracte' resultaat. De afgelegde weg in hoofde van de kunstenares is haar persoonlijke terrein.

 

Ingrid Castelein, Stil(l) - Leven(s) nr. 13, 100 x 80 cm, 2012

 

 

 Kleur en vorm tonen een sterke diversiteit in dit oeuvre. Opvallend is ook het 'doorwerkte' karakter van de materie en de voorstelling.

Sommige voorstellingen lijken bijzonder fragiel, terwijl andere dan weer een intense kracht uitstralen.

 

Bovenstaand schilderij doet me tegelijk denken aan de beeldtaal van Philip Guston en bepaalde, horizontaal opgedeelde stillevens van Jean Brusselmans, maar het is bovenal een uiterst krachtige 'Ingrid Castelein'.

 

 

Ingrid Castelein

 

Stil(l)-Leven(s)

 

Galerie Jan Dhaese

Ajuinlei 15B

9000 GENT

 

tot 23 december 2012

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

zondag: 11 - 14 uur

 

www.jandhaese.be

 

 



Mario De Brabandere en Frank Van Hiel in Galerie De Ziener (Asse)

Mario DE BRABANDERE en Frank VAN HIEL staan nu, na eerdere occasionele samenwerkingen, met een dubbele solotentoonstelling bij Galerie De Ziener in Asse.

Artistieke gedrevenheid en een beheerste ambachtelijkheid zijn ongetwijfeld kenmerken die we in hun beider werk terugvinden. Toch zijn er (gelukkig maar) ook flink wat verschillen.

Terwijl Frank Van Hiel telkens weer tot een uiterste perfectie in de afwerking gaat, weet Mario De Brabandere in zijn huidige tentoonstelling zijn werk af te leveren op een cruciaal evenwichtspunt tussen schetsmatigheid en defintieve vormgeving.

Mario De Brabandere @ Galerie De Ziener

Mario De Brabandere neemt de benedenverdieping, inclusief het tuinpaviljoen voor zijn rekening.

Zijn 'Komposities met bouwblokken' zijn letterlijk het resultaat van een driedimensionaal spel met houten blokjes uit een bouwdoos voor kinderen, zoals die in mijn jeugd bestond en die ook vandaag ongetwijfeld weer aan bod komt.

Mario De Brabandere bouwt, bekijkt, tekent of schildert de quasi clichématige constructies die met de beperkte vormentaal van deze bouwdozen tot de mogelijkheden behoren. Zo eenvoudig is het uitgangspunt, maar zo veelzijdig zijn de benaderingen van de kunstenaar.

Mario De Brabandere, 'Kompositie met houten blokken' nr. 27,

2012, olieverf op doek, 40,5 x 50,5 cm

De constructieve waarde, de gestructureerde vorm wordt steeds opnieuw in beeld gebracht, maar het spel met kleur, vlak en lijn zorgt voor een enorme variatie in de waarneming van voorstellingen die in wezen niet zoveel verschillen.

Soms lijkt hij de wetten van de zwaartekracht te tarten, zoals in 'Kompositie nr. 27 (zie foto hierboven). Dan pas besef je dat een schilderij enkel zichzelf hoeft te zijn, onafhankelijk van de werkelijkheid waarop het oorspronkelijk gebaseerd werd. 

Mario De Brabandere, 'Kompositie met houten bouwblokken' nr. 23,

2012, olieverf en houtskool op doek, 30 x 40 cm

Gekleurd of in grijstinten, vlakmatig of lineair, getekend of geschilderd, volgens een strenge (klare) of 'twijfelende' lijn... het zijn allemaal verschillende benaderingen die de kunstenaar achter de hand heeft en die hij als evenwaardige partners behandelt.

Met 'Waterschoenen' hebben we sinds 2008 Mario De Brabandere al dikwijls voorgesteld met wisselende projecten. U moet zijn naam maar eens in de zoekbalk bovenaan deze blog invoeren.

Frank Van Hiel @ Galerie De Ziener

Frank Van Hiel neemt de bovenverdieping van de galerie voor zijn rekening. Ook hij is voor de lezers van 'Waterschoenen' geen onbekende. Zoals in de inleiding reeds aangegeven werd, is zijn werk gericht op een uiterste precisie in de afwerking.

Koppel daaraan een uitgepuurde, geometrische vormentaal en een kleurenpalet dat zich beweegt tussen zwarte essentie en dialogerende kleurvelden.

Frank Van Hiel, 'Zonder titel', olieverf op doek, 2012, 53,5 x 104,5 cm

 Hoewel Frank Van Hiel in wezen uitgaat van een zuivere abstractie met sterk afgelijnde, geometrische vlakken en een beperkt kleurenpalet, is hier toch geen sprake van een eenduidig koele abstractie zoals bij de grote geometrische abstracten uit de jaren '20 of '50, maar veeleer van een 'poëtische geometrie', ook wanneer hij enkel zwart als kleur gebruikt.

Frank Van Hiel, 'Zonder titel', hout op hout, 2012, 14 x 14 cm

 Die poëtische toets wordt ook overduidelijk aangescherpt in zijn houten 'objecten'. In hun ontwapenende eenvoud krijgt de reeds vermelde ambachtelijkheid nog een extra dimensie.

Recent werk van Mario De Brabandere & Frank Van Hiel

tot 23 december 2012

in

Galerie De Ziener

Stationsstraat 55

1730 ASSE

vrijdag-zaterdag-zondag

15 - 18 uur

*

Voorstelling van de PREMIE 2013 - een ontwerp van

SJOERD BUISMAN

tijdens de finissage op zondag 23 december 2012 vanaf 15 uur

*

Info

www.deziener.be



'Het Kunstwerk een Gebruiksaanwijzing' in Technicum (RUG) te Gent

 Exact een jaar geleden nam 'Waterschoenen' U mee naar het voormalige studentenrestaurant 'De Overpoort' in Gent voor 'TENDER BUTTONS', de ultieme expo in het inmiddels ontmantelde gebouw.

Guy BOVYN, curator van de daar gevestigde (universitaire) Galerie Kunst-Zicht moest dus op zoek naar een nieuwe locatie.
In het Technicum (schuin achter studentenrestaurant De Brug) opende vorige woensdag de tentoonstelling 'Het Kunstwerk een Gebruiksaanwijzing', waaraan nogal wat favoriete kunstenaars van 'Waterschoenen' deelnemen.

 

 

 

 

 De vernissage moest ik spijtig genoeg missen, maar donderdagmiddag kon ik in alle rust van de 'voorstelling' genieten.

Ik breng nu ook zeer snel verslag uit omdat U er slechts tot en met dinsdag 4 december 2012 terecht kan. Laat me meteen zeggen dat U alle redenen hebt om dat ook te doen.

 

Graag loods ik U even kort in woord en beeld door de kamers van het Technicum.

 

De titel 'Het Kunstwerk een Gebruiksaanwijzing' legt een link naar het boek 'La vie mode d'emploi' (1978) van George PEREC. Net zoals je in het boek rondgeleid wordt in een Parijs flatgebouw, wacht je in deze tentoonstelling een wandeling doorheen de talloze ruimtes, verdeeld over drie verdiepingen.

 

Hedwig Brouckaert,  Transfer (VS. October clearance sale 2012),

2012 - Carbonpapier - 29 x 20 cm

 Courtesy Galerie Jan Dhaese

 

De deelnemende kunstenaars hebben zich stuk voor stuk in hun eigen kamers teruggetrokken. Het werkt volgens mijn ervaring bevrijdend, zowel in hoofde van de kunstenaars als in die van de bezoekers. Als bezoeker kunt U ongehinderd wat langer in het gezelschap van Uw eigen favorieten vertoeven, maar onverwachte, zalige of bevreemdende ontmoetingen zullen U ongetwijfeld tot nieuwe inzichten brengen.

 

Op niveau 0 krijgt U overigens meteen een schitterend tentoonstellingsplan mee.

 

Op de achtergrond hoort U, dank zij Ivan Derwéduwé, de muziek van J.S. Bach al klinken.

 

Via de fijne 'draadsculptuur' van Rein DUFAIT en het minuscuul grafisch werk van Tinus VERMEERSCH wacht ons in de volgende kamer Hedwig BROUCKAERT, waarvan in eerste instantie de tekening op carbonpapier (zie foto hierboven) meteen de aandacht opeist. Later duikt ze nog eens op in het kopieerlokaal met haar typische, getransfereerde tekeningen.

 

Vergeet ook de wandelende tafel van Ruben BELLINCKX niet.

 

In de laatste kamer links mag Tinka PITTOORS haar installatie 'Serial Fiction' loslaten.

 

Tinka Pittoors, Serial Fiction, 2012 - installatie - 3 x 3 x 3 m

Courtesy Galerie Le Triangle Bleu

 

We moeten  terug door de gang om naar Niveau -1 te gaan.

 

Daar neemt Wouter COX de eerste twee kamers voor zijn rekening. In de eerste posteert hij 'EVOL', een neo-fascist met neusverkoudheid (met alle hulpmiddelen bij de hand), terwijl de tweede het terrein is van 'Jacques' (witte chocolade)... 'geëngageerde' kunst met wrange humor en een flinke sneer...

 

Ook de boodschap van Ruben BELLINCKX met de (eenvoudige) film 'Trophy' laat aan duidelijkheid niets te wensen over.

 

Wouter Cox, Evol (Neo-fascist met neusverkoudheid)

 

 

Kijk, daar sta je dan in het kleurrijke doppen-universum van Yvan DERWEDUWE met aangepaste opstelling van zijn 'Netherworld' of 'Binary Moment'. We zagen hem eerder in Netwerk Aalst aan het werk.

Ik verwijs in deze ook naar de pas besproken tentoonstelling van Marcus Bering in Galerie budA te Asse.

Yvan Derwéduwé, Binary Moment (Ghent University version), installatie,

afmetingen variabel, Tekening BM02, 149 cm x 100 cm

 

 Tamara VAN SAN weet ons telkens weer te verrassen. Met 'Sunshine Hits the Shore' strooit ze ondermeer haar heftige kleurenpalet ongegeneerd in het rond. Schitterend! (Straks zien we haar samen met Rein DUFAIT terug in Galerie Tatjana Pieters - bespreking volgt).

 

Yvan DERWEDUWE neemt met zijn 'Pièce sonore: six suites pour violoncelle seul de J.S. Bach' nog steeds de hele ruimte in.

 

U mag hier ook nog Bart STOLLE ontdekken.

 Tamara Van San, Sunshine Hits The Shore (deel), 2012

Diverse media - afmetingen variabel

Courtesy Galerie Tatjana Pieters

 

Op niveau -2 duiken we aanvankelijk met Maria BLONDEEL in de wereld van licht en (vooral) donker.

 

Een deur verder hangt 'Jonas' van Sofie MULLER behoorlijk tegendraads en ongelukkig te wezen.

 

Uiteindelijk wacht ons nog de sculpturale ontmanteling van Adriaan VERWEE. 

 

Sofie Muller, Jonas, 2011 -gepatineerd brons - hoogte 120 cm 

 

De lichtkrant en de performance tijdens de vernissage, bijdragen van Ignace Van Ingelgom, hebben we spijtig genoeg gemist.

 

 

 Begeef U met bekwame spoed naar Gent.

 

TECHNICUM

Sint-Pietersnieuwstraat 41

Ingang A

 

t.e.m. dinsdag 4 december 2012

elke dag van 12 tot 19 uur

 

zondag 2 december van 11 tot 19 uur

naar aanleiding van 'Gent Matinees'

 

Combineren met het SMAK en/of Art Gent (Flanders Expo) is natuurlijk een optie.