Reniere&Depla met 'Quatre Mains' bij Galerie S&H De Buck (Gent)

Paul Reniere (°1956) en Martine Depla (°1954) zijn lang geen onbekenden voor 'Waterschoenen'. Al enkele jaren proberen we hun artistieke weg mee te volgen. Als RENIERE&DEPLA doken ze op in de hoedanigheid van beeldend kunstenaar en als curator, telkens als 'twee handen op één buik' en vier handen om mee te werken.

Een wandeling door onze artikels over dit unieke koppel zal u ongetwijfeld een beeld bezorgen van hun werk en hun methode en een perfecte inleiding vormen tot de huidige tentoonstelling en het nieuwe boek met als gemeenschappelijke titel:

'QUATRE MAINS'

(Reniere&Depla en andere geneugten - La part des anges - Que chose soit - Mais l'aile ne fait pas l'oiseau - La joie de se perdre. Bovendien verschenen ze ook in 'The Gunshot' en 'Het Paradijs')



 Reniere&Depla, L'air de Fragonard, 100 x 80 cm, 2013

Als samenwerkend artistiek koppel zijn ze natuurlijk geen alleenstaand geval. De meest tot de verbeelding sprekende koppels waren misschien wel Marina Abramovic & Ulay of Christo & Jeanne-Claude.

Voor schilders kunnen we ons die samenwerking 'met vier handen' wellicht moeilijker voorstellen. En toch is het precies waar Reniere&Depla sinds 1995 resoluut voor gaan.

Tijdens hun laatste solopresentatie bij Galerie De Buck in 2012 toonden ze werken uit de serie 'Que chose soit'. Nu staan ze er met werk van de voorbije twee jaar.

Wanneer ik tussen die schilderijen sta, word ik in gedachten heen en weer geslingerd tussen Rembrandt en Spilliaert, tussen licht en duisternis, tussen gedetailleerde en vage beelden, tussen nostalgie en mysterie,...

Het kleurenpalet is meestal verre van uitbundig, maar geeft je nooit een deprimerend gevoel. Het houdt je op je qui-vive, doet je beter kijken in deze wereld van clair-obscur, waar niet altijd alles is wat het lijkt door de soms vreemde cadrage of ingezoomde details.

In deze presentatie ontdekken we verschillende schilderijen van wolken (in de catalogus overigens allemaal op wetenschappelijke wijze benoemd), nevelen van de tijd als was de big bang nog aan de gang of nog maar net achter de rug en moet de hele 'schepping' nog tot leven komen.

Maar ook het meer herkenbare duikt op, de beeldtaal die we van hen gewoon zijn: een barokke lijst, een sculptuurtje bij een spiegel, een vreemd artefact,... stuk voor stuk gegroeid uit hun verzameling foto's die ze op talloze reizen maken.

Maar de schilderijen zijn niet zomaar reproducties van de onderwerpen op de foto's. Ze leggen een waas over de geregistreerde realiteit. Door die typische Reniere&Depla-touch ontstaat een wereld met meer vragen dan antwoorden, met andere woorden de wereld van het leven zelf.

Reniere&Depla, Hidden Selfportrait, 80 x 100 cm, 2013

In de laatste kamer rechts springt één schilderij in het oog door zijn helder kleurgebruik. Het heet 'L'air de Fragonard'. Op het schilderij blijken longen afgebeeld.

Longen - lucht - air, heel duidelijk, maar ook heel dubbel: ongetwijfeld een verwijzing naar de 18de eeuwse schilder Jean-Honoré Fragonard die voor licht en kleur ging, maar misschien ook refererend aan parfum van het merk Fragonard en wellicht ook gekoppeld aan gezondheid versus ziekte.

Samen met deze tentoonstelling verscheen bij uitgeverij Lannoo het gelijknamige boek 'Quatre mains' met schilderijen en tekeningen, naast beschouwende teksten van Eleen Deprez en Hans Theys.

Voor deze gelegenheid hebben de kunstenaars ook een editie gemaakt, die in combinatie met het boek beschikbaar is in de galerie.

 Reniere&Depla, Pelican Blanc, 100 x 80 cm, 2013

Op 30 maart wordt bovendien in galerie De Buck een project voorgesteld dat Reniere&Depla samen met Johan Clarysse uitgewerkt hebben.

Recent ontdekten ze dat Gustave Courbet tijdens zijn bezoeken aan België in het huis, waar nu galerie De Buck gevestigd is, gelogeerd heeft bij de toenmalige adellijke familie Papeians de Morchoven en daar ook schilderde.

De kunstenaars tonen op 30 maart 2014 om 11 uur het resultaat van hun artistieke hommage aan Courbet onder de toepasselijke titel:

'Le visiteur d'Ornans'

 *

Reniere&Depla

'Quatre mains'

tot 5 april 2014

in

Galerie S&H De Buck

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag: 15 - 18 uur

Ook open op zondag 23 maart 2014 van 11 tot 18 uur n.a.v. Gent Matinees

www.galeriedebuck.be

www.reniere-depla.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Stefaan Van Biesen met 'WANDER LUST' bij Galerie De Buck (Gent)

Wie momenteel langs de vitrine van Galerie De Buck in de Gentse Zuidstationstraat wandelt, wordt geconfronteerd met een installatie van partituren. Het lijkt erop dat de 'dirigent' of de uitvoerder zich naar de straat richt, maar nu even afwezig is.

Loop niet zomaar voorbij, want binnen wacht u een intieme, poëtische, verrijkende wandeling in de voetsporen van meester-wandelaar Stefaan VAN BIESEN.

 © Stefaan Van Biesen, installatie

 

 

WANDER LUST heet de tentoonstelling en men kan gerust stellen dat Stefaan Van Biesen het 'artistieke' wandelen op een heus wetenschappelijk niveau gebracht heeft.

 

Met zijn 'Wander Lust' sluit hij aan bij een rijke traditie van renaissancekunstenaars die Europa tot hun artistieke speeltuin maakten. 'Eine Italienische Reise' werd later ook een 'Romantische' must.

 

Tot op heden blijven kunstenaars zich richten op een samenkomen in steden die een soort artistieke belofte inhouden. Ooit moest je in Brussel zijn, wat later in Parijs of New York, terwijl nu Berlijn nog steeds een grote attractiepool is, waar HET allemaal gebeurt...

 

© Stefaan Van Biesen (detail)

 

 

Maar bij Stefaan Van Biesen gaat het om heel andere verwachtingen, ervaringen, doelstellingen en methodologie. Hij sluit zich meer aan bij de renaissancistische gedachte van de universele mens, voor wie kennis, beeld, taal,... samen gaan in een totaalpakket van 'bezield weten'. 

 

Hij mag dan in het artistieke landschap een eigen pad bewandelen, maar is zeker geen 'Einzelgänger', vermits hij telkens op zoek gaat naar samenwerking met kunstenaars en vertegenwoordigers uit wetenschap of literatuur.

Getuige hiervan is ongetwijfeld zijn intense betrokkenheid bij 'The Milena Principle' en 'WIT Urban Team', waarbij internationale contacten en performance in de openbare ruimte een belangrijk gegeven vormen.

 

Taal en beeld zijn ook evenwaardige partners in de tekeningen en aquarellen die hij nu bij galerie De Buck toont en die ontleend zijn aan diverse recente projecten met onder andere links naar Portugal met Pessoa en Saramago, naar Athene, Brasilia,...

 

 

 

Fernando Pessoa in Café Martinho da Arcada, Lissabon

 

 

 Dat auteurs als Saramago en Pessoa op het pad van Van Biesen liggen, verwondert mij geenszins. De manier waarop ze allebei in staat bleken het urbane landschap met zijn 'decors' en 'acteurs' te beschrijven, ligt in de lijn van zijn eigen 'Wander Lust', waarin (zoals de in Braga -Portugal- residerende Simona Vermeire het noemt) "het wandelen een waarnemende stimulans in relatie tot de ruimte wordt".

In 'White Walk' werken Van Biesen en Vermeire de komende twee jaar samen aan een doctoraal, artistiek en literair project met Lissabon, Pessoa en Saramago in de hoofdrol:

 

SPAZIERGANGWISSENSCHAFT.

 

 

Ik moet hier ook denken aan het boek van Saramago, 'Het leven en de dood van Ricardo Reis', waarin Pessoa (onder het heteroniem Ricardo Reis) na jaren weer in Lissabon komt: de aankomst per schip in de haven, de regen, het hotel, de wandelingen,...

Maar natuurlijk kan je evenmin buiten het 'Boek der Rusteloosheid' van Pesso zelf.

 

Stichting José Saramago, Lissabon

 

 

 Waar ligt de grens tussen de visuele en de gevoelsmatige ervaring van de werkelijkheid ?

 

De auteur (be)(her) schrijft, de beeldende kunstenaar (her)tekent. Maar allebei geven ze hun visie op 'de' werkelijkheid.

 

Pessoa drukt het zelf als volgt uit:

 

"O poeta é um fingador.

Finge tão completamente

Que chega a fingir que é dor

A dor que deveras sente."

 

(De dichter wendt slechts voor.

Hij veinst zo door en door

Dat hij zelfs voorwendt pijn te zijn

Zijn werkelijk gevoelde pijn.)

 

Eerste strofe van gedicht 'Autopsicografia' uit 'Cancioneiro'

 

Bron: De mooiste gedichten van Fermando Pessoa, De morgen - Wereldpoëzie, 2006

 

 © Stefaan Van Biesen

 

 

 Maar laat u vooral niet afschrikken door dwaalsporen op de paden die kunstenaars, schrijvers en dichters voor ons uittekenen. Trek zelf stevige wandelschoenen aan (of indien nodig 'waterschoenen') en ga mee op pad.

 

 

WANDER LUST

 

Stefaan Van Biesen

 

tot 30 december 2013

in

Galerie S&H De Buck

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

 

woensdag t.e.m. zaterdag: 15 tot 18 uur

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

 

 



Een boeiende selectie tekeningen bij Galerie De Buck (Gent)

 

 Naar aanleiding van 'The Big Draw' vorig weekend, stelde Galerie DE BUCK een onverwachte selectie tekeningen van een aantal huiskunstenaars voor.

De tentoonstelling is ook deze week nog te bezoeken en is zeker een aanrader.

Vooraan hangen onder andere twee gigantische bladen tegenover elkaar. Sven VERHAEGHE toont een landschap waarin de geest van Goya ronddwaalt, maar gelukkig de gruwel ontbreekt. Aan de overkant probeert een man zich te verstoppen achter een eenzame boom in een 'duister' werk van Andreas LYBERATOS.

Deze twee werken fungeren ongetwijfeld als attractiepolen die je al vanaf de straatkant kan zien, maar ze etaleren ook elk op zich een intrigerend verhaal.
 

 Andreas Lyberatos, 300 x 300 cm @ Galerie De Buck, Gent

 

 

Maaike Leyn en Karl Mechnig @ Galerie De Buck, Gent

 

 Verder wacht u een uitgebalanceerde opeenvolging van 'pure' tekeningen. Uiteraard herkennen we meteen de werken van Maaike LEYN en Karl MECHNIG, die we reeds eerder uitvoerig in deze blog belicht hebben. Ze weten ons elk op hun manier telkens weer te boeien.

 

Jean DE GROOTE imponeert onder andere met zijn zwarte, wilde 'Monte o mare'.

 

Ik wijs U ook nog even op de vederlichte 'Dreamer' van Stefaan VAN BIESEN.

 

Maar ook de andere kunstenaars verdienen hier volop uw intense aandacht:

 

Robinne Clignett, Philip Henderickx, Liesbet Verschueren, Tim Peeters, Jimi Dams,Haleh Redjaian, Luc Vandevelde en Ann Decaestecker.

 

 

Erwin Keustermans @ Galerie De Buck, Gent

 

 

  Een totaal nieuwe en geheel aparte verschijning in deze omgeving is Erwin KEUSTERMANS, met een glimp uit een oeuvre dat getuigt van een bijzondere verfijning.

Zijn potloodtekeningen schetsen met een uitzonderlijke zin voor detail en afwerking een 'onbestaande' wereld die nu eens geënt lijkt op biologische groeiprocessen en een andere keer gekoppeld via mathematisch gestuurde ontwikkelingen.

 

De 'florale' vloer bij Galerie De Buck, een kunstwerk op zich

 

 

Galerie S&H De Buck

Zuidstationsstraat 25

9000 GENT

TOT 12 OKTOBER 2013 

woensdag t.e.m. zaterdag: 15 - 18 uur 

 

 www.galeriedebuck.be

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Fotograaf Karel Fonteyne bij Galerie S&H De Buck (Gent)

 

 Na twee opeenvolgende groepstentoonstellingen waarin 40 jaar werking van Galerie De Buck bekeken werd ('Het Paradijs: 40 jaar Galerie S&H De Buck') zet Hermin De Groeve haar tocht in het galeriewezen onverdroten verder.

Met Karel FONTEYNE (°1950) presenteert ze een fotograaf die al een uitgebreide carrière achter de rug heeft.
Het waren vooral filmische ervaringen, gekoppeld aan en een reeds als kind ontwikkeld gevoel voor 'de andere dimensie' die hem aantrok in geuren en geluiden van het bos, die hem tot de fotografie brachten.

Films van Ingmar Bergman of Frederico Fellini, maar vooral het wonderlijke 'Fuglane' (de vogels) van Terjei Vesaas waren directe aanleidingen om zelf gevoelens in beelden uit te drukken.

 

 

Karel Fonteyne, The white boxes (blackwriter, gladiator, pear in mouth,

crocodile tears, black-fingers, squadron of butterflies, braille II), ed. 1/15,

digitale prints

 

 

 Zijn denkwereld werd ook beïnvloed en bevestigd door (in hoofdzaak) Zuidamerikaanse auteurs, met begrijpelijkerwijze de ontzettend bevreemdende wereld van Borges, maar ook Pablo Neruda, Gabriel Garcia Marquez, e.a.

Zelfs stripverhalen als Nero of Suske en Wiske boden aanvankelijk antwoorden op existentiële vragen.

 

Reeds vroeg werd hij als fotograaf opgemerkt door Karel Geirlandt en Flor Bex, pioniers in het Belgische actuele kunstveld, en kwam ook terecht in het internationale circuit van de artistieke fotografie.

Dat artistieke succes bood in die tijd nog niet meteen financiële zekerheid. Via fotografisch werk voor de beginnende Antwerpse modeontwerpers (o.a. Bikkembergs, Van Beirendonck, Van Noten,... ) vond hij zijn weg in de grotere, ook internationale wereld van de modefotografie. Van het een kwam het ander en dankzij enkele spraakmakende campagnes gingen voor Fonteyne alle deuren open. Met het boek 'Black earth' (1990) realiseerde hij een 'aardverschuiving' en creëerde een trend in de mode- en reclamewereld.

 

 

Karel Fonteyne, Braille II, analoge print op Ilford warmtoon

barriet papier, 105 x 89 cm, ed. 1/5

 

 

Maar op een bepaald ogenblik werd het hem allemaal te veel en trok hij zich terug op het eiland Menorca, waar hij een guesthouse opende en de tijd nam om opnieuw voor zichzelf te fotograferen.

 

Wie vandaag door Galerie De Buck loopt, krijgt een staalkaart uit het oeuvre van de periode tussen pakweg 1990 en 2005 voorgeschoteld, te beginnen met de grote werken 'Knee en Sitting' (1990) uit de serie Black earth.

Het is duidelijk dat Karel Fonteyne ook zijn klassiekers kent en er af en toe met bravoure naar refereert.

Neem nu 'Crying' (1990) uit de cyclus Blue Hotel, waarbij ik ontegensprekelijk de link leg met de iconische foto van Dorothea Lange (Migrantenmoeder, 1938).

Vlakbij hangt 'Trouser' (1990) uit dezelfde serie en helemaal achteraan het magistrale 'Trunk'.

 

Karel Fonteyne, Trunk, analoge print op Ilford

warmtoon barriet papier, 105 x 89 cm, ed. 1/5

 

 

De 'White boxes' met de kleine formaten putten uit verschillende reeksen. Zo fascineert me 'Flowerpots' (1992) uit de reeks Abracadabra of het stilleven met surrealistische inslag 'Franc-maçon' (1994) uit Shapes and things.

In een tafereel als 'Reader' (1992) leg je al snel de link met de surrealist bij uitstek, Marcel Mariën. Ook de fragmenten uit de reeks 'The Painter' roepen dat surrealistische gevoel op en doen me onvermijdelijk denken aan foto's die Magritte zelf ooit maakte.

De zin van Fonteyne voor 'de andere dimensie' is zeker niet vreemd aan deze 'surrealistische' verwijzingen.

  

Maar laten we vooral niet vergeten dat Karel Fonteyne kan bogen op een voldragen oeuvre, met zin voor 'klassieke' schoonheid en experimentele durf, waarin lijfelijkheid, speelsheid en emotie niet te negeren begrippen zijn.

 

 

Karel Fonteyne

 

'Boxes in a box'

 

tot 1 juni 2013

bij

S&H De Buck

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

 

www.galeriedebuck.be

 

www.karelfonteyne.com

 

 

 

© Artspotter voor WATERSCHOENEN



'Het Paradijs': 40 jaar Galerie S&H De Buck in Gent

Piepjong waren ze, toen ze 40 jaar geleden op de Gentse Kuiperskaai hun kunstgalerie openden: Siegfried De Buck, beginnend (en voor die tijd non-conformistisch) juwelenontwerper en zijn vrouw Hermine, bezeten door actuele kunst. Vijftien jaar later verhuisden ze naar het imposante pand in de Zuidstationstraat, waar ze vandaag nog steeds met dezelfde jeugdige vitaliteit doorgaan.

1972... de Vereniging van het Gentse 'Museum voor Hedendaagse Kunst' werkte, onder impuls van Karel Geirlandt al jaren aan een forum voor de actuele kunst. Pas in 1975 verscheen Jan Hoet in beeld. Hij zou vanuit de achterbouw van het Museum voor Schone Kunsten dat proces verderzetten en uiteindelijk in 1999 met het S.M.A.K. aan de overkant van de straat een eigen stek verwerven en Gent op de wereldkaart van de actuele kunst plaatsen.

Het was diezelfde 'verrezen' Jan Hoet die, op 22 november 2012, het eerste deel van de verjaardagstentoonstelling van '40 jaar Galerie s & h de buck'  voor een uiteraard zeer talrijk publiek kwam inleiden.

Uitgave n.a.v. 40 jaar Galerie S & H De Buck


Tot 29 december 2012 loopt de eerste tentoonstelling met een keuze uit 40 jaar galeriebeleid.

Inmiddels was Galerie De Buck  van 30/11 tot 4/12 ook vol enthousiasme aanwezig op Art Gent, met een stand in de afdeling 'YOUNG' en een aparte vertegenwoordiging met Johan Clarysse in 'B-art'.

Een tweede tentoonstelling  rond 40 jaar galerie volgt in maart 2013 en zal op 1 maart ingeleid worden door Stef Van Bellingen.


Het geheel loopt onder de titel 'HET PARADIJS' en wordt op de begeleidende uitgave geïllustreerd met een werk van Meltem EMAS: 'First Bite'.
Waar die 'first bite' in de bijbel leidde tot een verdrijving uit het paradijs, zorgde de 'first bite' in de actuele kunst bij Hermine De Buck voor een niet aflatende inzet in het artistieke paradijs.

Jozef DELEU drukt het in de catalogus als volgt uit...

HET PARADIJS

Een ogenblikje! roept een man op de parking.
Weet jij waarom we hier rondlopen?

Ik weet het niet, antwoord ik.
Hij kijkt me bestraffend aan.

Weet jij wat hunkeren is?
vraagt de man op de parking.

Ja, antwoord ik.
Welaan dan, zegt hij, dat is het paradijs.


*

Enkele beelden uit de tentoonstelling...
 

 van links naar rechts

Reniere&Depla, 'Merry-go-round', acryl op doek, 120 x150 cm

Maaike Leyn, Toe-gang', houtskool op linnen, 80 x 210 cm

Marie-Jeanne De Smet, 'Sebastian', sculptuur in lood 1/1, 30 x 40 x50 cm

Karl Mechnig, 'On the bridge'

  

 Sven Verhaeghe, 'Exodus-Falling',olie, inkt & lak op doek,

200 x 300 cm

 

Klaus Baumgärtner, sculptuur, 19 x 19 x 90 cm 

Pierre Depuydt, 'Lago maggiore', olie op doek, 100 x 120 cm

 

 

 Jean De Groote, 'Monte o mare', tekening op papier, gemaroufleerd

op doek, 160 x 210 cm

 

 'Het Paradijs - Le Paradis - The Paradise'

40 jaar Galerie s & h de buck

 

met een enorme waaier 'huiskunstenaars'

(zie website)

 

tot 29 december 2012

woensdag t.e.m. zaterdag

van 15 tot 18 uur

 

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

 

www.galeriedebuck.be

 

 



Frans Westers bij Galerie S&H De Buck

Het leek wel een beetje Nederlandse invasie vorige week zaterdag bij Galerie S&H De Buck in Gent.

De Amsterdamse kunstenaar Frans WESTERS werd er ingeleid door zijn stadsgenote, designer Nicolette Brunklaus, die kort schetste hoe Westers evolueerde van een abstracte schilderkunst naar een weergave waarin de realiteit van het onderwerp, in toom gehouden kleuren en een nu eens strakke en dan weer 'groeiende', aan de natuur ontleende lijnvoering tot een eindresultaat op vrij grote formaten leidt. Voor Westers is het kunstenaarsbestaan een doe-vak. Zijn schilderkunst vraagt om dagelijkse inzet met het atelier als natuurlijke biotoop.

Frans Westers @ Galerie S&H De Buck

Het meest recente schilderij (in de achterkamer, links boven de schouw) neigt blijkbaar weer meer naar abstractie met een frisse kleurentonaliteit.

In de voorkamer worden de strakke, stedelijke, architecturale straatbeelden (New-York) geconfronteerd met losse, wazige landschappen waarin florale elementen het voortouw nemen.

Deze combinatie roept assiociaties op met enerzijds werk van Koen Van den Broeck en aan de andere kant de subtiele twijgjes met bloesems bij Van Gogh.

Frans Westers @ Galerie S&H De Buck

Het grote schilderij met het Amerikaanse boerderijgebouw lijkt te twijfelen tussen verval, desolaatheid, afstandelijkheid en monumentaliteit. Zelfs Hitchcock loert om de hoek.

Frans Westers schildert hoegenaamd niet vrijblijvend.

*

In het fotokabinet achteraan roepen de 'Shangai Girls' van Jan VAN DEN ABBEEL de sfeer op van Shangai in de jaren 30 van de 20e eeuw: glamour, decadentie... in het 'Parijs' van Azië

Frans Westers (l) en Jan Van Den Abbeel (kabinet) @ Galerie S&H De Buck

Tot 30 juni 2012

in Galerie S&H De Buck

Zuidstationsstraat 25

9000 GENT

woe - do - vr - za: 15 tot 18 uur

www.galeriedebuck.be

Bovendien is er de permanente collectie hedendaagse juwelen en zilveren ontwerpen door Siegfried DE BUCK.

Maaike Leyn met 'After barking' bij Galerie S & H De Buck in Gent

Toen we in oktober 2008 het werk van Maaike LEYN leerden kennen naar aanleiding van NUCLEO OPEN ATELIERS, werden we meteen geraakt door de bijzondere sterkte van haar geheel eigen medium: tekeningen met houtskool op ruw, ongeprepareerd schildersdoek.

De eerste onderwerpen (de mensen en dieren uit het dorpsleven van Oekraïne) vertonen een zekere vorm van romantisch verlangen naar het 'pastorale' leven. In een volgende fase groeien de honden uit tot een volwaardig thema en wordt de toon letterlijk en figuurlijk donkerder. Een zekere grimmigheid en zelfs verscheurdheid komt soms zelfs tot uiting in de met opzetstukken gerealiseerde doeken of de uitgesneden, geïsoleerde figuren.

Maaike Leyn, FACE, 2011, houtskool, pastel, lijm, verf op linnen (170x144 cm)

Tijdens de tentoonstelling in een voormalige katoenloods in Gent vorig jaar, zien we die evolutie duidelijk in beeld gebracht en aangevuld met een derde fase: de 'free spaces'. We ontdekken tekeningen van 'tenten' of 'tijdelijke ruimtes', door de kunstenares met arme materialen als plastic gecreëerd.

Met de huidige tentoonstelling 'After barking' bij Galerie S&H De Buck zet ze nog een stap verder en toch ziet het er tegelijk naar uit dat de tijd blijft stilstaan. We zijn aangekomen op 'het uur tussen hond en wolf'. De honden zijn gestopt met blaffen. Het onheil is over de wereld geraasd en na de storm is het stiller dan tevoren. Dan blijft de vraag wat er nu te gebeuren staat. Gebouwen zijn ruïnes geworden, de mensen lijken van het toneel verdwenen. Het zijn beelden die ons via de media elke dag overspoelen, voorlopig (bedrieglijk) ver van ons.

Maaike Leyn schotelt ons dergelijke beelden, op haar meesterlijke wijze, in al hun grauwheid voor, plots onontkoombaar vlakbij. Meer dan houtskool, wat witte verf en ruwe doeken heeft ze meestal niet nodig om ons, in een gruwelijk mooie beeldtaal, over de ontegensprekelijke kwetsbaarheid van 'onze' wereld te doen nadenken.

Maaike Leyn, ARAB SPRING, 2011, houtskool, pastel op linnen (125x164 cm)

Met 'Arab spring' focust ze uitdrukkelijk op de actuele evolutie. Op de restanten van een verkoolde boom probeert nieuw leven zich staande te houden. Er is dus toch een boodschap van hoop.

Haar 'Fortress' doet me denken aan de architectuur van het MAS en in haar 'Monuments' lijkt de werkelijkheid als een 'fade out' stilaan te werdwijnen.

Maaike Leyn

'After barking'

tot 24 maart 2012

in Galerie S&H De Buck

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

woe, do, vr, zat : 15 - 18 uur

www.galeriedebuck.be

www.maaikeleyn.com



Ann Decaestecker, Paya Germonprez, Stefaan Van Biesen en Jan Van Den Abbeel bij Galerie S&H De Buck in Gent

 Wie de komende dagen of weken naar Galerie S&H De Buck in Gent gaat, krijgt vanaf de straatkant geen zicht op wat zich binnen afspeelt. Enkel drie vierkante raampjes zijn uitgespaard achter het verduisterde venster.

Binnen kom je niet meteen te weten waar die donkere wereld voor staat, want je komt eerst in de centrale, klare ruimte met het werk van Stefaan VAN BIESEN.

Zijn tekeningen en aquarellen zien er uit als (weliswaar minutieus uitgevoerde) ontwerpen of situatieschetsen voor optredens, een soort toneelstukken, waarin hij klaarblijkelijk dikwijls zelf een rol speelt. Hij is duidelijk op zoek naar interactie met zijn omgeving.

(c) Stefaan Van Biesen & Galerie De Buck

Naar aanleiding van 'Coup de Ville' vorig jaar in Sint-Niklaas, richtte hij met Margot Dieleman en Eric Windey het 'performanceteam' WIT op (WIT = Warp Interventie Team). Samen duiken ze onverwacht op voor artistieke interventies in openbare ruimtes binnen en buiten. (zie Faceboekpagina WIT)

(c) Artspotter

Voor het werk van Paya GERMONPREZ achteraan in de ruimte, moeten we een grens overschrijden. Van de schitterende parketvloer bij Van Biesen stappen we over de koperen grenslijn in de wereld van een authentieke marmeren mozaïekvloer... (noblesse oblige)

De 'portretten' in pastel uit de serie 'Visite' van Paya Germonprez hebben hier hun stek gevonden. Onder het alziend oog van 'Moeder Overste' op de schouw, proberen de andere figuren zich (een beetje angstig) zo veel mogelijk aan het oog te onttrekken. De zwarte almacht van de non contrasteert fel met de frisse onschuld van de meisjesbenen met plooirokjes links van haar.

Schuilen hier nog aangename jeugdherinneringen of moeten we het veeleer in de traumatische sfeer zoeken?

Paya Germonprez is ook actief in de toegepaste kunsten, met ondermeer textielontwerp.

(c) Paya Germonprez & Galerie De Buck

In het kleine kabinet helemaal achteraan  kijken een aantal sculpturen van verschillende kunstenaars uit op de foto's  'Zurück aus Amsterdam' van Jan VAN DEN ABBEEL.

Amsterdam, de filosoof Spinoza, vrouwelijke naakten en teksten spelen een al dan niet toevallig spel van betekenissen.

*

We hebben U al een tijdje in spanning gehouden, maar nu mag U eindelijk achter het zwarte gordijn in de donkere kamer van Ann DECAESTECKER gaan kijken (vroeger mocht ook natuurlijk...).

Op 25 maart ll. liet ik U in deze 'Waterschoenen' kennis maken met de kunstenares naar aanleiding van een atelierbezoek in het voormalige begijnhof hier in de buurt.. Daar kreeg ik toen al heel wat werk te zien dat nu deel uitmaakt van haar tentoonstellingsproject.

(c) Ann Decaestecker & Galerie De Buck

Centraal in de ruimte staat de installatie van witte bergen, gecombineerd met videoprojectie van subtiele lichtflitsen, opgenomen tijdens een vreemdsoortig onweer in de bergen. Laat U niet alleen door het visuele aspect inpalmen, maar neem de tijd om ook het bevreemdende auditieve element (eveneens ter plekke geregistreerd) te laten doordringen.

In één hoek loopt de projectie van haar 'water&kei'-project dat ze maakte in het kader van een Nucleo-tentoonstelling (in de Vooruit) met als uitgangspunt het A4-formaat.

In de andere hoek staat een vreemd gevormd, draaiend taksculptuurtje mooi te wezen.

De kleine vierkante ramen die de link met het licht aan de straatkant leggen, worden herhaald in de tekeningen die een spel van licht en schaduw spelen.

Vanuit deze ingekapselde wereld krijg je, door het zwarte gordijn, toch weer een gefilterd uitzicht op de rest van de galerie.

(c) Artspotter

De tentoonstelling loopt tot 30 april 2011 bij

Galerie S&H De Buck

Zuidstationstraat 25

9000 GENT

woe, don,vrij, zat.: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.siegfrieddebuck.be/galerie