Line Boogaerts met 'A fogged lens' bij Cecilia Jaime Gallery (Gent)

 

 

Toen ik onlangs de galerie van Cecilia Jaime binnenstapte, had ik het geluk er ook Line BOOGAERTS (°1986) zelf te treffen. Ze maakte zich klaar voor een interventie ter plaatse, een oorspronkelijk witte laptop en haar zwarte schildermedium bij de hand. Even later zou ze met vaste hand een stuk glas beschilderen tegen de achtergrond van de grote glazen wand aan de straatkant (Kraanlei).

 

Ik kon niet nalaten te denken aan de artistieke interpretatie van Ben Vautier over de uitdrukking 'it's a hell of a job':

 

L'art est un sale boulot, mais il faut bien que quelqu'un le fasse.

 

Zelfs in deze hoogtechnologsiche tijden zijn kunstenaars niet bang om hun handen vuil te maken.

 

Vorig jaar dook Line Boogaerts al eens op de valreep in Waterschoenen op naar aanleiding van 'Kortrijk Vlaandert', al was ik daar wegens enige 'overkill' (zelfs een ervaren Art Spotter wordt al eens moe) reeds in het station beland, klaar om naar huis te gaan. Haar interventies op de perrons zaten niettemin voorgoed in mijn fotografisch geheugen.

Line Boogaerts  in actie @ Cecilia Jaime Gallery

 

De kunstenares heeft sinds 2012 het HISK en voorheen KASK achter de rug, ze 'schildert' realistische tekeningen op onconventionele dragers en laat die met hetzelfde gemak weer verdwijnen of oplossen. Ze werkt bij voorkeur in situ, live of via videoregistratie.

 

Ze gebruikt zwart getinte zeep, gepigmenteerde olie, penselen, wissers en het venster als canvas. Haar tekenkunst speelt zich af tussen binnen en buiten. Zo haalt ze in de galerie de waarneembare buitenrealiteit naar binnen, maar creëert tegelijk een wazig (fogged) scherm dat het licht belemmert. Voor de toevallige passant is het aangebrachte 'decor' eveneens een belemmering in de andere richting, maar tegelijk een negatief beeld van de realiteit die achter hem ligt.

Waarschijnlijk laat de kunstenares dat beeld weer verdwijnen of past ze het in de loop van de tentoonstelling aan.

 

Gisteren hadden we het hier bij de schilderijen van Kristof Van Heeschvelde nog over voor- en achtergrond. Line Boogaerts trekt dat principe nog een paar stappen verder door. Voorgrond wordt achtergrond en omgekeerd op een tussenscherm (het raam) al naar gelang de kijkrichting. Het werk van Line Boogaerts omschrijven als meerlagig is dus zeker geen understatement. Bovendien is er dat element van tijdelijkheid. Voor je het weet, laat ze een beeld weer verdwijnen of laat dat doen door de bewoners van het pand waar ze haar interventie doet, zoals in het tentoonstellingsproject CUESTA '14 in Tielt (laatste weekend 18-19 oktober).

Line Boogaerts @ Cecilia Jaime Gallery

 

Bij Cecilia Jaime kunt u nog terecht tot 25 oktober 2014.

Ze maakt er naast het tijdelijke werk ook plaats voor vaste werken, projectie, videopresentatie van het 'verdwijningsproces'. Bovendien toont ze er ook een installatie met kleine beschilderde venstertjes, waardoor het begrip meerlagige doorkijk een extra dimensie krijgt.

 

Deze kunstenares verdient na deze kennismaking uw bezoek en onze opvolging.

 

 

LINE BOOGAERTS

 

A FOGGED LENS

 

(i.s.m. Coeur Volant vzw)

 

 tot 25 oktober 2014

in

Cecilia Jaime Gallery

Kraanlei 55

9000 GENT

 

woensdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

 

www.ceciliajaime.com

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Alice De Mont met 'Deviaties' in Cecilia Jaime Gallery (Gent)

 

 Alice DE MONT (°1985) dook voor het eerst in WATERSCHOENEN op tijdens de Open Ateliers van het HISK in 2011. Ze beëindigde er haar eerste jaar.

Ik introduceerde haar als volgt: 'Een witte sculptuur zuigt je naar binnen in het atelier van Alice De Mont. Zij onderzoekt de betekenis van de sokkel inzake bruikbaarheid en evenwicht in haar sculpturen en filmische situatieschetsen'.
De sculptuur in kwestie was haar '12poot', die ook een rol speelt als 'personage' in de gelijknamige film.

Vorig jaar in oktober zocht ze in NETWERK (Aalst) met haar ontdubbelde filmprojectie 'Façade' in close-up de confrontatie met de architectuur van het kunstencentrum, de fabriek op het nabij gelegen eiland Chipka en als personages de 'oude' en de 'jonge' man.

Ik omschreef haar zoektocht toen als volgt: 'Gedetailleerde architecturale waarnemingen in en buiten de tentoonstellingsruimte, muzikale achtergronden of menselijke ontmoetingen proberen een lijn te trekken naar een overkoepelende ervaring van het stadsbeeld'.

 

 

 Alice De Mont, Textielframe met objecten, 2013,

metalen frame, zijde, objecten uit plaaster, 119 x 85 x 109 cm

 

 

Een tentoonstelling is voor Alice De Mont telkens een moment waarin verschillende invalshoeken samenkomen, rekening houdend met de werken zelf, de ruimte en andere omgevingsfactoren. Andere benaderingen brengen ongetwijfeld afwijkende resultaten met zich mee: deviaties of koerswijzigingen.

 

De Mont kiest hier onder andere voor samenwerking met de galeriehoudster-kunstenares in het sculptuurtje 'CAPEMAN', waarvoor zij de 'sokkel' geleverd heeft.

 

Centraal in de voorkamer staat een tafelkader met 'fictief' stadsplan, een combinatie van ruimtelijke strakheid en gedroomde stadswandeling.

 

 Vanaf 22 juni 2013 maakt Alice De Mont met een andere tentoonstelling 'Retroperspectief' haar opwachting in de Parijse galerie DOHYANGLEE.

 

In het kleine achterkamertje toont ze met het schitterende 'Textielframe met objecten' een zalig evenwicht tussen geometrische vormen en een mix van strakke en gevoelige materie: een uitgebalanceerde dialoog !

 

 

Alice De Mont, Tafelkader, 2013,

houten kader, metalen frame, papier, 119 x 85 x 96,5 cm

 

 

Het werk van Alice De Mont balanceert op de grens tussen het conceptuele, het picturale en het sculpturale.

 

Twee etsen (2003) lijken zich, als getuigen van een vroege fase in haar opleiding, een beetje verborgen te houden boven het trapje. 

 

 

Onlangs had ze een uitgebreid gesprek met 'De Witte Raaf' onder de titel : 'Het begin van een kunstenaarschap'. Dit is een verhelderende kennismaking met haar artistieke bronnen en drijfveren. Ze citeert hier enkele namen van docenten-kunstenaars die voor haar van groot belang waren, met als eerste Koen De Decker (die haar de weg toonde in het Imelda-instituut), verder Hans Op de Beeck en Luc Coeckelberghs (Hogeschool Sint-Lukas - Brussel) of Joelle Tuerlinckx (Ecole de Recherche Graphique).

 

 

Cecilia Jaime & Alice De Mont, Capeman met object 0,000301, 2013,

polyurethaan, plaaster, papier, 27 x 19 x 40 cm

 

 

Laat deze kleine, maar pure ontmoeting niet voorbijgaan

 

 

 Alice De Mont

 

'Deviaties'

 

tot 6 juli 2013

in

Cecilia Jaime Gallery

Kraanlei 55

9000 GENT

 

woensdag tot zaterdag: 13 - 18 uur

 

www.ceciliajaime.com

 

www.alicedemont.com

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

 

 



William Phlips met 'Merci à Dieu et sa soeur' bij Cecilia Jaime Gallery (Gent)

Tijdens de openingsavond op 16 februari had de vitrine van de Cecilia Jaime Gallery in de Gentse Kraanlei een onweerstaanbare aantrekkingskracht op de passanten en mensen die speciaal voor de vernissage gekomen waren.

Het kleurrijke en rijkgevulde spektakel in de kleine galerieruimte staat in fel contrast met eerdere, sober vormgegeven tentoonstellingen. Maar al snel wordt duidelijk dat ook in deze tentoonstelling vorm en inhoud perfect met elkaar in overeenstemming zijn.

'Merci à Dieu et sa soeur' heet deze tentoonstelling van William PHLIPS (°1953), een man die - mede vanuit zijn ervaring als setdesigner - perfect weet hoe hij een ruimte naar zijn hand moet zetten.

William Phlips is Aalstenaar van origine, al jaren Gentenaar in hart en nieren en bovendien een ware wereldbohemien. Ik verwijs U graag naar een interview en fotografisch verslag in COFFEEKLATCH, waar U zijn leefomgeving en levensfilosofie op bijzonder aangename wijze leert kennen en waarin hij overigens zelf de verklaring voor de titel van deze tentoonstelling geeft.

William Phlips @ Cecilia Jaime Gallery

 

 

 In 2010 verbleef Phlips zes maanden in het West-Afrikaanse land Togo. Het gevoel dat je hier nu in een galerie met Afrikaanse kunst - met Chinese invloeden -, annex atelier van een traditionele Afrikaanse reclameschilder staat, wekt dan ook geen verbazing.

 

Aangespoord door de typische Afrikaanse reclamepanelen, zocht William Phlips contact met een plaatselijke reclameschilder, die voor de kunstenaar een aantal opdrachten realiseerde.

In combinatie met de 'Mobiele residentie', de werken met gevonden voorwerpen, de 'traditionele' beelden en de talrijke werken op papier ontstaat een totaalcompositie.

 

Doorheen deze installatie ontdek je heel wat met 'rustines' herstelde kogelgaten, die symbool staan voor de dualiteit in de Afrikaanse samenlevingen: Afrika met zijn onuitputtelijke bodemschatten en zijn peilloze armoede, zijn corrupte regimes en weerloze bevolkingen, zijn oorlogen en 'stammentwisten', het tragische lot van een continent waar 'overleven' het codewoord is, maar tegelijk een paradijs van kleurrijke levensvreugde, van vrolijk geuit geloof en mateloos bijgeloof... een paradox die alleen kan bestaan dankzij... Dieu et sa soeur !

 

Achter de schijnbare wanorde schuilt een weldoordacht en bijzonder empatisch beeld van een Togolees 'avontuur'.

 

 

William Phlips @ Cecilia Jaime Gallery


William Phlips

'Merci à Dieu et sa soeur'

in
Cecilia Jaime Gallery
Kraanlei 55
9000 GENT

woensdag t.e.m. zaterdag: 13 - 18 uur

www.ceciliajaime.com 

 

 © Artspotter voor WATERSCHOENEN



Juliana Borinski met 'Surfaces of Plateau' bij Cecilia Jame Gallery (Gent)

Juliana BORINSKI (Rio de Janeiro, °1979) is een Braziliaans-Duitse kunstenares die in Parijs woont.

 

Met haar tentoonstelling 'Surfaces op Plateau (1001 pictures)' staat ze momenteel niet toevalling in deze Gentse galerie, aangezien een residentie  bij de artistieke werkplaats TIMELAB mee aan de basis van het werk lag.

Cecilia Jaime Gallery

 

In dit project onderzoekt ze de relatie tussen analoge en digitale beeldtechnieken, het beeldoppervlak als resultaat van technische ontwikkelingen en als drager van betekenissen.

 

'Plateau' in de titel verwijst mee naar de bevindingen van de Belgische fysicus Joseph Platteau (Brussel, °1801-Gent, +1883), hoogleraar aan de Gentse universiteit , pionier op het vlak van beeldwaarneming en voorloper van de cinematografische beeldreproductie. Met zijn 'fenakistiscoop' slaagde hij er als eerste in een illusie van bewegende beelden te scheppen.

 

Dat de prijzen op het Gentse filmfestival naar hem genoemd zijn, is dan ook geen toeval.

Juliana Borinski, Surfaces op Plateau, fotogrammen

 

Juliana Borinski is gefascineerd door de technische elementen (nieuwe, maar ook historische), die de beeldvorming en de waarneming kunnen beïnvloeden. Daardoor laat ze haar eigen werk op de rand tussen wetenschap en artistieke creatie balanceren.

De kennismaking met het 'laboratorium' van Joseph Platteau was dan ook een buitenkans die ze niet onbenut liet.

In het residentieverslag dat ze voor Timelab schreef, krijg je de hele evolutie en achtergronden van het project.

 http://www.timelab.org/artistresidencysub/verslag-juliana-borinski-februari-2011

 

*

Naast de lopende tentoonstelling biedt Cecilia Jaime ook eigen werk en dat van andere kunstenaars.

Cecilia Jaime @ Cecilia Jaime Gallery

 

 

 

Juliana Borinski

'SURFACES of PLATEAU'

 

tot 27 oktober 2012

bij

Cecilia Jaime Gallery

Kraanlei 55

9000 GENT

 

woensdag t.e.m. zaterdag: 13 - 18 uur

 

 

www.ceciliajaime.com