Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label erotiek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label erotiek. Alle posts tonen

vrijdag 16 augustus 2019

CHRISTINE LORRÉ met 'H ERO TICA' bij In den Bouw (Kalken)



Onder de enigmatische titel

H ERO TICA

maakt 
Christine LORRÉ 
sinds gisteren haar opwachting in de galerie van
Estaminet IN DEN BOUW


De sobere ruimtes van 'In den Bouw' zijn haar op het lijf geschreven, temeer daar ze sedert 2014 in Ober-Österreich in een oud pand woont dat ze met zachte hand in stand houdt, ingegeven door de principes van de oude, oosterse filosofie 'Feng Shui', gekoppeld aan een verlangen naar soberheid ('Wabi').

Maar denk vooral niet dat ze een 'zwevende' kunstenares is, die ver van het 'echte' leven staat. Wel integendeel !

In een ver verleden stelde ze tentoon in de legendarische Gentse galerie FONCKE (waar ook kunstenaars als Leo Copers, Philippe Vandenberg, Dan Van Severen of Peter Buggenhout passeerden), maar andere beroepsbezigheden hielden haar weg van de vrije kunst.

Van 1973 tot 1989 was ze actief als zelfstandig architect. Nadien gooide ze zich op nieuwe activiteiten, niet uit onvrede met wat voorafging, maar met volle goesting om andere wegen te verkennen. In Italië was ze bijvoorbeeld jarenlang actief in de productie van olijven en olijfolie.

Met het Oostenrijks woonproject als achtergrond was de tijd rijp voor haar oude liefde: de beeldende kunst.

Alles begint bij de talloze voorwerpen die haar onder ogen komen. Ze zoekt niet, maar vindt allerlei attributen die helemaal niets met elkaar te maken hebben tot zich in de geest en op de werktafel van de kunstenares combinaties vormen, die  getuigen van een surrealistische blik en die bij nader inzien verwijzen naar onderliggende gevoelens, een specifieke kijk op de wereld in verleden, heden en toekomst, machtsmisbruik, geweld, oorlog, heroïek, erotiek,... kortom het leven zoals het is op kleine, individuele schaal of binnen mondiale machtsverhoudingen.

Met 12 kleine assemblages maakt Christine Lorré de twee tentoonstellingsruimtes van 'In den Bouw' tot de hare. 


Christine Lorré
Pussycat
mixed media


Met en grote paddestoel,een kleine kooi, een pop en de kop van een plastic kat, creëert ze haar 'Pussycat', een 'sexy stoeipoes' of een gevangene van een opgedrongen imago (?). Sigmund Freud loert mee om de hoek.

De titels van haar werken maken een en ander duidelijk en gaan meestal enige ironie niet uit de weg. De kunstenares mag dan nu pas opnieuw haar hoofd boven het artistieke maaiveld steken, maar ze komt duidelijk niet onvoorbereid en onbeslagen op het veld. Ze draagt de bagage van een heel leven met zich mee. Dat doen trouwens ook de objecten waarmee ze haar assemblages maakt.



Christine Lorré
'Gejongleerd' is oud gedaan
mixed media


Die gevonden objecten hebben reeds een eigen geschiedenis wanneer ze bij Christine Lorré terecht komen. Door ze in nieuwe constellaties te presenteren, krijgen en geven ze nieuwe betekenissen.

Neem nu het plastic speelgoedpistool in bovenstaande compositie, dat er plots uitziet als een olifant met 'toeterende' slurf en oranje oren (van een plastic schelp). Baby olifant kijkt vol bewondering naar de 'jonglerende' mama, terwijl diezelfde mama wijze lessen voor de toekomst wil meegeven.

Symboliek en esthetische compositie zijn bij Christine Lorré onlosmakelijk verbonden.

Wapens , oorlog, ('Monument pour nos héros' - 'De aanhouder wint'), machtige figuren die zich in een dans der dwazen rond een obus schurken ('Iedere gelijkenis met bestaande personen is toevallig')



Christine Lorré
De aanhouder wint
mixed media

'De aanhouder wint' vertelt het verhaal van de blijkbaar eeuwigdurende conflicten, oorlogen, ... met toch weer die ene figuur die probeert de gemoederen te bedaren (een roepende in de woestijn ?).
Vlakbij toont Christine Lorré een 'Monument pour nos héros', haar kleine versie van een oorlogsmonument zoals er talloze op pleinen en straten staan: onze helden, gevallen voor het vaderland (sic).

Ga vooral zelf kijken en genieten van de nieuwe beeldende harmonie die door deze kunstenares geschapen wordt, ook al is de onderliggende verhaallijn dikwijls hard en confronterend.

Christine Lorré poetst en passant ook nog Uw Latijn en biologische kennis op.

Nog een laatste tip voor de heren onder onze lezers. Let toch maar goed op in de buurt van C'est pour le chien.




IN DEN BOUW
Zomerstraat 85
9270 KALKEN

tot en met zondag 1 september 2019

zaterdag vanaf 14 uur
zondag vanaf 11 uur






© Art Spotter / Waterschoenen



dinsdag 30 augustus 2011

Zeerotica, over liefde en lust aan de kust

In het dorp van Oostduinkerke, tussen land en zee, ligt het Nationaal Visserijmuseum. Nog tot en met 31 december loopt hier de tentoonstelling Zeerotica, over liefde en lust aan de kust, een subtiele kijk op de wisselwerking tussen passie, kunst en zee. Zeerotica voorspelt ongetwijfeld een hittegolf in het Visserijmuseum.

Zeebonk op de affiche van de tentoonstelling Zeerotica
(curator Maja Wolny)

Op de affiche een ferme, getatoeëerde zeebonk. Eros en Vissers, het eerste deel van de tentoonstelling windt er dan ook geen doekjes om en belicht de soms stormachtige relatie tussen (vissers)man en vrouw. Over vissers die soms weken, maanden lang op zee zijn. Over eenzaamheid, liefde en lust. De sappige, in dialect ingesproken getuigenissen van vissers zijn bij momenten erg grappig, soms ook zeer persoonlijk, pikant en intiem. Ik bloos. Over liefde en lust, eenzaamheid en trouw gaan ook de vele brieven en postkaarten van vissers aan hun familie en geliefden. Zeerotisch hoogtepunt is ongetwijfeld de rode peepshowcabine met fragmenten uit het boek Vissen Redden van Annelies Verbeke. Tijdens de opening op 16 juni las actrice Joke Devynck de volledige tekst voor. Een kippenvelmoment, als je ’t mij vraagt.


Zeezicht: een blik in de tentoonstelling



Opvallend veel aandacht trouwens voor het aspect vrouw in de tentoonstelling: over badmode en Micheline, de eerste bikini girl in 1946, over de ophefmakende verschijning van Ursula Andress in de James Bond film Dr. No in 1962, over Aphrodite, zeemeerminnen en sirenes die verleiden en misleiden. Prachtig zijn Elke Andreas Boon’s meerminvideo Walk in Water (2007) en An Pierlé’s Sirenenzang in oud Grieks.

Zeemeermin: meerminvideo Walk in Water (2007) van Elke Andreas Boon

In de Sensuele Zee maken we op een knotsgekke manier kennis met het geloof in eetbare, zeerotische afrodisiaca zoals oesters, kaviaar, kreeft en mosselen. Maar zijn dit wel echt liefdesstimuli? En hoe zit het met het seksuele leven van de reuzengarnaal? Tentakelerotiek vinden we in een prachtig werk van Hokusai uit 1820: De droom van de vissersvrouw (in de tentoonstelling hangt een reproductie van dit werk). Zeerotisch is ook Universus alias Venus. Maria. Zeeën, een sculptuur van Johan Tahon (collectie van het S.M.A.K., hier in miniversie te zien). Zijn liefde voor de zee is overrompelend, stormachtig, passioneel.

Tentakelromantiek: reproductie van Hokusai's bekende erotische Droom van de vissersvrouw (1820)

De tentoonstelling toont verder een aantal topstukken waarin zee en erotiek centraal staan: het subtiele De Baders (1917) en Neptunus (190) van Léon Spilliaert (1917), Etude de Sirène (1952), een voorstudie voor een fresco van Paul Delvaux en De verovering van Troje (1950)  op erotische wijze in beeld gebracht door Edgard Tytgat.

Mijn ziel bedrijft de liefde met de zee: Johan Tahon's miniversie van Universus
Op de achtergrond zijn Zeeën (2007-2008)

Onderweg naar huis stop ik nog even bij Jan Fabre’s reuzenschildpad op het strand van Nieuwpoort (Beaufort 2003). Ik trakteer mezelf op een half dozijn verse oesters en witte wijn en droom van een leven op zee: Searching for utopia.
Subtiele zeerotiek: De Baders van Léon Spilliaert (1917)



Zeerotische literatuur

Voor liefhebbers van “zeerotische” literatuur zijn volgende boeken aan te bevelen: Vissen redden (Annelies Verbeke), De sensuele zee (Eugene H. Kaplan), Afrodite. Liefdesverhalen en andere zinneprikkels (Isabel Allende). Zeeromantisch is ook de film Ondine (2009) over een zeemeermin die terechtkomt in de netten van de Ierse visser Syracuse.



Expo Zeerotica. Over liefde en lust aan de kust nog tot en met 31 december, dagelijks 10-18u en weekends 14-18u (maandag gesloten) in Nationaal Visserijmuseum, Pastoor Schmitzstraat 4, 8670 Oostduinkerke.

Gratis toegang
.
Tekst: Veerle De Saeger voor 'Waterschoenen'