Zoeken in deze blog

zaterdag 16 oktober 2010

Peter VAN EYCK met 'Yerrow Green' bij Galerie c. de vos in Aalst

Met Peter VAN EYCK (°1956, Leuven) lieten we U in Waterschoenen reeds eerder kennismaken naar aanleiding van een tentoonstelling bij Galerie c. de vos in november - december 2008. In mei 2010 ontmoetten we hem ook nog met enkele schitterende werken in de tentoonstelling van 'La Fundación Patagonista' in de Blakmeershoeve te Affligem.
In de marge van de 'Fundación Patagonista' (zie links) manifesteert hij zich ook als muzikant in het 'Ukulologisch Museum', waarin hij met zijn artistieke compagnon Luk Tegenbos zorgt voor visueel-muzikale acts in een muzikale en humoristische reis door de volstrekt unieke ukelele-collectie. U moet ze vast eens zien en horen optreden...

(c) Peter Van Eyck

Zin voor humor is overigens ook een gegeven dat hij af en toe in zijn beeldend werk laat opduiken. Toch betekent dat geenszins dat hij zijn activiteiten als beeldend kunstenaar niet ernstig neemt.
Als muzikant is hij een begenadigd autodidact. Als beeldend kunstenaar kan hij teruggrijpen naar een gedegen opleiding in de schilderkunst (Sint-Lucas). Als docent in de Stedelijke Academie voor Beeldende Kunsten in Leuven houdt hij voeling met de jongere generaties. Zelf bezit hij een absoluut frisse kijk op het beeldend kunstgebeuren.
In zijn werk onderzoekt hij "hoe de verstedelijkte mens zich een weg baant door zijn bestaan". Gekoppeld aan zijn liefde voor vorm, kleur, materialen en techniek levert dat een bijzonder oeuvre op.

(c) Peter Van Eyck

In de tentoonstelling 'Yerrow Green' is kleur de bepalende factor.
'Yerrow Green' staat voor de geelgroene kleur waarin de Japanse Toyota's van 1982 tot 1986 gespoten werden. En zo staan we midden in de wereld van auto's en autolakken die voor Peter Van Eyck een blijvende fascinatie inhoudt.
Autolakken worden steeds benoemd met (poëtische) namen. Wat dacht U van 'Passion Red' of 'Red Kiss' ?
Afgelopen zomer sjabloneerde Peter Van Eyck een lange wand in het Museum M in Leuven met een hele reeks van deze benamingen. Bij galerie c. de vos herhaalt hij deze actie, rekening houdend met de ruimte, in light-versie in het achterzaaltje: ELUSIVE COLORS (ongrijpbare kleuren).
Peter Van Eyck (c) foto: Artspotter

In het kleine tussenzaaltje bij de trap gebruikt hij diezelfde techniek voor een speelse verwijzing naar de hedendaagse communicatiemiddelen: 'HIER WIFI'.
In de voorkamer ontvangt hij ons met een tegelijk speels maar toch streng minutieus uitgevoerd samenspel van kleur, vorm en taal. In zijn sjabloontechniek staat 'Yerrow Green' goed zichtbaar vanaf de straatkant.
Zijn prachtig geel gelakt 'Omgekeerd perspectief manneke' refereert hier aan straatbeschildering in functie van het wegverkeer. Zijn visbokaal 'Goudvis' in een toepasselijk oranje zorgt voor een schitterende dialoog met de andere werken.
Let toch telkens weer op de perfecte uitvoering van de toegepaste technieken.

(c) Peter Van Eyck

Door kleur en taal te koppelen wil hij de kleuren bevattelijker maken, maar tegelijk speelt hij in zijn sjablonen van kleurnamen een spel met de toeschouwer door varianten van zwart in kleur weer te geven en omgekeerd.
De tuinkamer is het terrein van een dialoog tussen de namen van autolakken en bekende werken uit de kunstgeschiedenis. De kunstenaar toont hier (met zin voor een perfecte presentatie) geperforeerde postkaarten met zijn favoriete werken van Rik Wouters, Yves Klein, Rogier Van der Weyden (Museum M opende niet voor niets met deze kunstenaar), Egon Schiele en Auguste Rodin.
Een grondige vergelijkende kleurenstudie tussen de werken en de 'Colormap' van fabrikant Sikkens leidde tot het invoeren van de overeenstemmende kleurnamen in de perforaties. Dat gebeurde "met het blote oog, m.a.w. met een aan de wetenschappelijke exactheid grenzende precisie, incluis een zekere tolerantie", aldus de kunstenaar. Noteer de relativerende ondertoon...

(c) Peter Van Eyck

In de kleine ruimte bij de trap toont hij op dezelfde wijze ook nog een sleutelwerk uit de kunstgeschiedenis: 'Ceci n'est pas une pipe' of 'La trahison des images' van René Magritte.
*
What you see is (not always) what you get, ook in de artistieke wereld van Peter Van Eyck.
Achter de steeds uitgepuurde uitvoering schuilen soms inhoudelijke angeltjes of grapjes. Maar dat maakt het werk natuurlijk dubbel interessant !
*
Na de recente tentoonstelling van Michel Leonardi is dit alweer een niet te missen voltreffer bij galerie c. de vos.
(c) Peter Van Eyck

De tentoonstelling loopt tot 7 november 2010

Galerie c. de vos
Oude Gentbaan 295-297
9300 AALST

vrijdag - zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 10.30 - 13.30 uur

vrijdag 15 oktober 2010

'A touch of nonchalance', een groepstentoonstelling in de Aalsterse Belfortzaal

Als een tentoonstelling slechts één weekend duurt, moet je er tijdig bijzijn. Dus ging ik gisteren de kunstenaars opzoeken terwijl ze nog volop aan de installatie van hun groepstentoonstelling bezig waren. En misschien is dat wel net zo interessant als kunstenaars in hun atelier bezoeken. Onvermijdelijk moeten ter plekke nog keuzes gemaakt worden, want de beschikbare ruimte blijkt toch telkens weer te beperkt voor alle voorziene werken, waardoor de kunstenaars verplicht worden het meest essentiële naar voor te schuiven.

 (c) Kobe De Peuter

Onze wandeling door de tentoonstelling starten we bij Kobe DE PEUTER (°1979) die zowel in schilderkunst, fotografie als film actief is. Hier concentreert hij zich op zijn schilderkunst. Zijn schilderijen ervaar ik als een 'gevoelige' revival van het fotografisch realisme uit de jaren '70 van de twintigste eeuw, met 'architecturale' (soms inzoomend op details) onderwerpen. Ze refereren ook aan het werk van David Hockney, maar zijn in hun onvoorstelbaar technische perfectie telkens onmiskenbaar 'Kobe De Peuter'.

 (c) KoenPattyn

Dan ontmoeten we Koen PATTYN die zich als schilder op mensen concentreert. Voor deze tentoonstelling portretteerde hij op vrije wijze heel wat vrienden, wat resulteert in een grote reeks schilderijtjes. Die vrienden nodigde hij uit om hun portret (gratis) te komen afhalen.
Let ook op het grote schilderij met de twee kinderen: een knappe, gedurfde kleur- en vormcompositie.

 (c) Luke Warm

Luke WARM (pseudoniem van Robert Hennessy °1947) toont hier een vitrinekast met enkele digitale prints op doek uit de reeks 'Doggies'. Even verderop toont hij zich als videokunstenaar. Zowel in zijn prints als zijn videowerk gebruikt hij een collagetechniek waarin hij honden (verkleed als peuters) en peuters (vermomd als 'lieve' dieren) opvoert. Dat het allemaal minder onschuldig is dan het lijkt, blijkt zeker in de teksten op zijn videowerk 'Crech days gone'.

 (c) Steven Coppens

Met Steven COPPENS (°1974) en Stéphanie YOSHIWARA (°1984) staan we voor twee professionele fotografen met een hoogst particuliere benadering van het medium.

Voor Steven COPPENS is het onderwerp van zijn foto's de fotografie zelf. Hij formuleert het als volgt: "Ik onderzoek de mogelijkheden om de geconditioneerde blik op de afgebeelde werkelijkheid te onderzoeken en te manipuleren".
Zijn werk is meestal te situeren op de grens tussen abstractie en figuratie, tussen fotografie en plastische beeldvorming, soms in grijswaarden of lichte kleurtonaliteiten maar ook in schitterende kleurexplosies.

 (c) Stéphanie Yoshiwara

Stéphanie YOSHIWARA maakt in principe foto's van foto's, waardoor de oorspronkelijk gefotografeerde werkelijkheid nog verder van ons verwijderd wordt. Donkere of heel lichte vlekken (ontstaan door flitsen of glans op de oorspronkelijke foto's?) creëren een nieuwe werkelijkheid. De benadering van Yoshiwara brengt ons onvermijdelijk bij de discussie tussen de initiële en geëvolueerde doelstellingen van de fotografie en uiteraard ook bij 'La trahison des images' van René Magritte.

(c) Ricky Oudermans

Tenslotte is er Ricky OUDERMANS met een wand vol kleine werkjes, waarin een geheel eigen grafische techniek (aangevuld met collage) de hoofdrol speelt. Oudermans gebruikt grafiek als een originele techniek en drukt bijgevolg van elk werk slechts één exemplaar. Het werk van Oudermans is in al zijn ogenschijnlijke eenvoud bijzonder verfrissend.

*

Tijdens de vernissage op vrijdagavond presenteert Jurgen DE MOL* live zijn nieuwe CD 'MFHC2'.
Benieuwd!
* Jurgen De Mol is de Leedse kapper/muziekmaker die eerder al uitpakte met 'Music for Haircuts' vol 1 & 2

*
'A touch of nonchalance'
in de Ridderzaal van het Belfort
Grote Markt
9300 AALST

Vernissage vrijdag 15 oktober vanaf 19 uur

Verder open op zaterdag 16 en zondag 17 oktober 2010
van 10 tot 19 uur

donderdag 7 oktober 2010

Karel DE MEESTER bij 'Strictly Rabbit' in Gent: een benadering...

Met de komst van 'Strictly Rabbit' (Slachthuisstraat 98) heeft de hedendaagse kunst in Gent een nieuw adres op een zucht van dat andere, alom bekende 'artistiek laboratorium' Croxhapox (Lucas Munichstraat 76/82).

'Strictly Rabbit' is een concept waar oprichter Lieven Cateau ruimte wil bieden "voor kunstenaars met een absolute honger naar avontuur".
Lieven Cateau, zelf kunstenaar en curator, verdiende met zijn eigen organisatie 'Kunstnier' de afgelopen tien jaar vooral zijn sporen met het opzetten van groepstentoonstellingen op heel wat, soms vreemde of onverwachte plaatsen in Gent en omgeving: een verwaarloosde villa met zwembad en verwilderde tuin, een trendy discotheek, een verlaten borstelfabriekje, een oude staalfabriek,...

(c) Karel De Meester & Strictly Rabbit

Vandaag laat hij deze uitvoerige organisatorisch-drukke projecten achter zich om 'face to face' met een kunstenaar te werken in de besloten ruimte van 'Strictly Rabbit'. In dit voormalig café (tegenover de plek waar vroeger een slachthuis stond) biedt een groot winkelraam vanaf de straatkant uitzicht op een grote 'witte' ruimte: een kijkdoos waar je ook naar binnen kan...
Hier kunnen en zullen kunstenaars hun tentoonstellingen, installaties, performances,... voorstellen.

*
Het eerste project werd zopas gerealiseerd door Karel DE MEESTER (°1955). Enkele weken voor de opening van de tentoonstelling liet Lieven Cateau via de Facebookgroep weten: "Karel De Meester heeft een groot blik zwarte verf gekocht.", waarop ik toen alleen maar kon antwoorden: "Waarom verwondert me dat niet?"

Zwart is, samen met de kruisvorm en de minimalistische benadering, wellicht HET 'handelsmerk' van Karel De Meester. Deze kunstenaar woont al jaren hoofdzakelijk in India, vertoont zich slechts een paar maanden per jaar in zijn land van herkomst.

Voor de installatie hier maakt hij gebruik van ter plekke gevonden materialen, waaronder de twee omgekeerde houten bakken.
In de witte ruimte creëert hij met zijn zwarte verf een uiterlijk zwart-witte wereld, die echter 'bol' staat van de fijngevoelige symbolische waarden.

(c) Karel De Meester & Strictly Rabbit

Wie vanaf de straatkant door het grote raam kijkt, krijgt een onvolledig en gefilterd beeld, maar wordt toch al meteen geconfronteerd met de installatie in het midden van de ruimte en de zwarte vlakken in de achterste hoeken. In de vier hoeken van het raam ontdek je aan de binnenkant zwarte strepen.

De symmetrie dringt zich hier reeds duidelijk op.
Eens binnen ontdek je de symmetrische opbouw van de met elkaar verbonden 'kisten' en de zwarte sjablonen in de acht hoeken (onder en boven) van de kamer. De kruisvormen op de muren worden duidelijk.
Karel De Meester gebruikt de kruisvorm met twee gelijke assen. De horizontale en de vertikale as zijn gelijkwaardig. In deze kruisvorm laat de kunstenaar de oosterse en westerse benadering samenvloeien, de wereldse en geestelijke bekommernis elkaar in evenwicht houden.


(c) Karel De Meester & Strictly Rabbit

De twee zwarte kubussen in het midden zijn als meditatieve ruimtes, uiterlijk verbonden door een soort gang, maar toch afgescheiden. Als bezoeker krijg ik zin om daar onder te gaan zitten, om mijn hoofd vrij te maken van impulsen van buitenaf.
Maar deze centrale installatie is 'slechts' het middelpunt van een groter geheel, een installatie in de installatie.
De telkens in acht hoeken geschilderde vierkante vlakken vormen via in het centrum kruisende diagonalen nieuwe kubussen met hun pendenten in de tegenoverliggende hoeken.

Kruisvorm (wit) en illusoire kubusvormen (zwart) op muren, vloeren en plafonds vormen een microkosmos met elkaar en met de driedimensionale combinatie in het midden.
Hier ligt de nadruk op het essentiële, met minimale middelen, maar met zin voor precisie gerealiseerd.

(c) Karel De Meester & Strictly Rabbit


De tentoonstelling loopt tot 31 oktober 2010
in 'STRICTLY RABBIT'
Slachthuisstraat 98
9000 GENT
zaterdag en zondag: 14 - 18 uur


*

Het project 'Strictly Rabbit' zal zich verder ontplooien met nieuwe kunstenaars in een eigen dialoog met de ruimte.
Van 19 november tot 19 december 2010 is Eleni PASCHALIDIS aan de beurt.

maandag 4 oktober 2010

Johan DE WILDE met 'Hommage' in Estaminet-Galerie IN DEN BOUW te Kalken

In februari van dit jaar lieten we U in deze 'Waterschoenen' kennis maken met een tentoonstelling van Johan DE WILDE (°1964) onder de titel  KUNST MET GAATJES: Johan De Wilde bij Galerie Tatjana Pieters.
Daar demonstreerde hij op heel letterlijke wijze het belang dat hij hecht aan de inbreng van de toeschouwer wat de 'lezing' of interpretatie van zijn tekeningen betreft, door de toeschouwers tijdens de vernissage met loden kogeltjes op de tekeningen uit zijn reeks 'TIR' te laten schieten.

(Het schietkraam op de kermis in het dorp van mijn jeugd heette 'Tir Jacques', herinner ik me plots)

Opgestapelde geschiedenis van 'In den Bouw'

Kern van de zaak is dat Johan De Wilde bewust interpreteerbare beelden creëert. In zijn met ontzettend geduld en vakmanschap gerealiseerde rastertekeningen 'verbergt' hij een minder of meer waarneembare werkelijkheid.
Zelf formuleert hij dat als volgt: "Mijn werk is zo duidelijk en complex als de gedachtengang van iemand die naar het kunstwerk kijkt."
Zijn tekeningen maken in hun lijnenspel al dan niet beelden zichtbaar, die al dan niet herkenbaar zijn en al dan niet gedachten losweken. Precies de inbreng van de toeschouwer is in grote mate bepalend voor wat te zien is. De kijker 'maakt' de tekening.

(De vraag 'Wie MAAKT kunst?' komt in deze bij ons op, maar is in wezen van een andere orde en hangt samen met de vraag 'WIE maakt de kunstenaar?' Het samenspel tussen kunstenaar - kunstwerk - galerie - curator - criticus - kijker - verzamelaar - museum ... is een discussie op zich waard.)

(c) Johan De Wilde: 'Het begin' 1993

 In deze tentoonstelling toont Johan De Wilde, naast zijn (intussen klassieke) rastertekeningen, één foto en een schilderijtje uit 1993 met als toepasselijke titel 'Het begin'.

Wie naar de tenoonstelling gaat kijken, doet er goed aan om eerst tien minuten uit te trekken voor een filmpje dat gemaakt werd naar aanleiding van zijn tentoonstelling bij Second Room in Antwerpen (2009).
Daarin citeert hij op het strand uit zijn boek 'PARTICLES' (...betekenisdeeltjes...) dat in 2006 bij Croxhapox uitgegeven werd (en dat overigens op de site van JDW blad per blad kan gelezen worden).

Het begint als... 'een verhaal dat ergens hapert...'


(c) Johan De Wilde: Reeks 'History' 2010


We zetten enkele citaten uit het boek op een rij:

"Alles is wit. Tegen dat witte licht vorm ik een beeld."

"Er was eens een man die genoemd werd, tot hij helemaal niet meer werd genoemd en hij gewoon niet meer ter sprake kwam."

"Iedereen gaat de geschiedenis in."

"Waar is de kennis van de overledenen gebleven, hun herinneringen, hun talent, de talen die zij beheersten?"
(c) Johan De Wilde: UV print 'De filosoof' 2010

Blijkbaar onderzoekt hij in zijn werk de grens tussen waarheid en leugen, tussen werkelijkheid en fictie, tussen waarneming en 'invulling', tussen wit als beginpunt en verdwijnpunt.
De beste omschrijving van zijn tekeningen laten we hem opnieuw via zijn boek 'Particles' zelf maken:

"Als een fijnmazig doek, als een lijkwade ligt het raster der herinnering over de vorm: het rationele kader waarbinnen zich irrationele taferelen afspelen."
(c) Johan De Wilde: 'Olympiques' 2010

Intussen of binnenkort stelt Johan De Wilde ook tentoon in Berlijn, Zürich, Tilburg,...
info:
*
Merk hier ook het boek 'Tot nu toe was alles in orde' op. Deze productie van het SMAK en uitgeverij Tornado bevat brieven die hij schreef aan curator Hans Theys (zie o.a.de net afgelopen tentoonstelling Xanadu in het SMAK) en waarin hij de sluier rond zijn tekeningen oplicht...

In de marge van de tentoonstelling stelt uitgeverij 'Het Balanseer' uit Aalst een deel van haar uitgaven voor. Johan De Wilde is betrokken bij deze kleine literaire uitgeverij die onder andere Pol Hoste, Daniël Robberechts, Willy Roggeman en CC. Krijgelmans in haar fonds heeft.


*

De tentoonstelling loopt tot 17 oktober 2010
IN DEN BOUW
Zomerstraat 85
9270 KALKEN

vrijdag vanaf 19 uur, zaterdag vanaf 14 uur en zondag vanaf 11 uur

*

Volgende tentoonstelling: Steve Michiels van 7 tot 28 november



vrijdag 1 oktober 2010

Robin Vermeersch en Jochen Mura bij Galerie In Situ te Aalst

(c) Robin Vermeersch & Jochen Mura

In de nieuwe tentoonstelling bij Galerie IN SITU te Aalst combineert Jan De Nys de werken met organische oorsprong van Robin VERMEERSCH (B, 1977) met de streng geometrisch-architecturale sculpturen van Jochen MURA (D, 1968)
Het is een confrontatie die de beide oeuves accentueert en versterkt.


 (c) Robin Vermeersch & Jochen Mura

Van Robin VERMEERSCH (*) krijg je keramische bas-reliëfs en schilderijen te zien. Het wordt nog veel prettiger wanneer de galeriehouder je ook de tekeningen toont. De intens zwarte inkttekeningen contrasteren fel met de lichte, zacht gekleurde schilderijen, maar tonen onmiskenbaar de organische wereld waaraan ze ontleend zijn.
Toch zijn de tekeningen, schilderijen of keramieken geen pure weergave van de natuur, maar uitvergrote en uitgepuurde details van de organische voorbeelden, waardoor ze hun oorsprong overstijgen om levende kunstwerken te worden.

(*)(Robin Vermeersch maakt deel uit van de artistieke familie Vermeersch met grootvader José wellicht als meest bekende. José Vermeersch was in hoofdzaak beeldhouwer en keramieker, met een heel apart 'menselijk' oeuvre. Eerder dit jaar stelde deze kunstenaarsfamilie met drie generaties tentoon in de 'Lokettenzaal' van het Vlaams Parlement: www.vermeersch-exhibition.be)

(c) Jochen Mura

Jochen MURA presenteert een paar wandobjecten naast losstaande architecturale sculpturen. Allemaal zijn het maquettes die, ondanks hun relatief kleine afmetingen, toch een grote ruimtelijkheid suggereren. Je waant je in de straten van een grootstad met onpersoonlijke, rechtlijnige hoogbouw. Hier in de galerie moet ik onvermijdelijk de link leggen naar de schilderijen van Giorgio de Chirico, omwille van de koele 'verlatenheid' die deze lege woonblokken uitstralen.
*
Twee sterke, tegenstrijdige verhalen houden elkaar in deze tentoonstelling perfect in evenwicht. 

Tot 31 oktober 2010
in
Galerie IN SITU
Arbeidstraat 108-110
9300 AALST

vrijdag, zaterdag, zondag: 14 - 18 uur