P.B. Van Rossem in Galerie/Estaminet In den Bouw (Kalken)

Vorig jaar vierde Estaminet/Galerie In den Bouw de dertigste verjaardag met een reeks van drie tentoonstellingen.

Maar dat is geen reden om nu stil te zitten. Na de traditionele winterstop is de nieuwe tentoonstelling van P. B. VAN ROSSEM al de tweede van 2015.

Half augustus komt ook nog cartoonist PIRANA langs met zijn erotische, op canvas geschilderde cartoons. Einde september is het de beurt aan Johan DE WIT.

Met de komst van P.B. (Bert) VAN ROSSEM speelt de kleine galerie (met de grote geschiedenis) alvast haar eigen - zinnige rol in de grote actuele kunstwereld verder.

P.B. Van Rossem, Zonder Titel, 2015, mixt materiaal, 41 x 35 x 16 cm

Het werk van P.B. VAN ROSSEM lijkt op de maat van deze omgeving gemaakt. De nadrukkelijke soberheid en bescheidenheid van deze ruimtes is de ideale achtergrond voor de (althans qua formaat) bescheiden maar bijzonder intense werken.

Begrippen als klein en groot(s) krijgen hier een nieuwe invulling.

Met WATERSCHOENEN vertrekken we al jaren van het uitgangspunt "Wat krijgen we hier te zien?".

In dit geval zijn dat kleine werken waarin zowel vorm als kleur gekoesterd worden in een toepassing van talrijke technieken en materialen zoals potlood, verf, collage, assemblage, ... en waaruit bovendien een schitterende assimilatie van kunsthistorische verwantschappen blijkt.

Ik ervaar invloeden uit de hoek van kubisme, arte povera, geometrische abstractie, Victor Servranckx, Robert & Sonja Delaunay, zelfs Victor Vasarely en een vleugje Max Ernst, ... maar het uiteindelijke resultaat is zo onmiskenbaar P. B. Van Rossem.

P.B. Van Rossem, Zonder titel, 2015, potlood - rubber, metaal, plastiek,

baalkatoen, canvas op papier/boek cover

Bert Van Rossem knipt en plakt, tekent en schildert, meet en past, snijdt en zaagt, recycleert en assembleert, kleurt, schaaft, ... met het geduld van een monnik in een scriptorium en steeds in een zoektocht naar een evenwichtige compositie. Onlangs dook hij naast Paul Gees, 'evenwichtskunstenaar par excellence', op in Galerie D'Apostrof in de tentoonstelling E QUI LIBRE.

De arbeidsintensiteit waarmee elk werk gemaakt is, trilt zichtbaar na.

Van Rossem opereert vanuit het standpunt van de 'Uomo Universale'. Ook jazz, wereldmuziek en klassieke muziek zijn voor hem bekende en geliefde terreinen.

Toch laat hij de inhoudelijke achtergronden van zijn werk aan de interpretatie van de toeschouwer over. 'Zonder titel' heten zijn werken dan ook, maar ze brengen je wel in talloze werelden.

Meteen in de eerste ruimte ontmoet ik links een sculptuurtje dat oogt als een artistiek insect op penseelpoten, van een lichtvoetige, evenwichtige sierlijkheid. Ook in het platte vlak daarboven introduceert Van Rossem reliëf en geometrie.

Verder weegt hij lijnen en wisselende vlakverdelingen tegen elkaar af. Zijn wereld is vol afwisseling en mysterie (het deurtje op een kier... of de ene realiteit die de andere verbergt).

P.B. Van Rossem, Zonder Titel, 2015

(uit de serie hierboven)

Rechts staat een soort kubistische Brancusi-sculptuur, geflankeerd door een schilderijtje dat me wat aan Victor Servranckx doet denken. Maar laat uw ogen ook ronddwalen op zoek naar 'verborgen' schatten.

De tweede ruimte bevat meteen links een opvallende wand-assemblage, qua kleur, materialenmix en vormgeving familie van de vorige sculpturen. De combinatie met een veelkleurig schilderijtje even verder rechts zorgt voor een perfecte dialoog.

De serie kleine werken op de lange muur vraagt in een veelheid van technieken en voorstellingen uw onverdeelde aandacht. Veel subtiel potlood, een streepje felle of gereduceerde kleur, objecten en een rijke vlakverdelingen zorgen voor gegarandeerd kijkplezier.

In den Bouw

P. B. VAN ROSSEM

father square ... mother circle ... and family

tot 28 juni 2015

In den Bouw

Zomerstraat 85

9270 KALKEN

vrijdag vanaf 19 uur

zaterdag vanaf 14 uur

zondag vanaf 11 uur

www.indenbouw.be

Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Ria Bosman bij galerie c. de vos (Aalst)

Ria BOSMAN dook reeds jaren geleden in WATERSCHOENEN op. Sindsdien probeerden we regelmatig haar fundamentele artistieke activiteiten te volgen.

In 2009 ontdekten we haar 'rustgevende rechtlijnigheid' naar aanleiding van een atelierbezoek. Haar artistieke aandacht ging toen nog voor een groot stuk naar textiel- en weefkunst. Haar strakke, ambachtelijke wandtapijten zouden ons verder gezelschap houden.
In 2010 volgden we haar naar Villa De Olmen, waar ze in de groepstentoonstelling 'Werken in gesprek' de lijn van de strakke vlakverdeling verder zette.

Ria Bosman

In mei van datzelfde jaar confronteerde ze de nostalgische omgeving van Estaminet In den Bouw met haar strakke, kleurrijke werken.

In 2013 mocht ze damen met haar man, Ignace De Vos de artistieke ontvangst verzorgen tijdens de 'Retrospectieve IV: 20 jaar galerie c. de vos'.

In 2014 dook ze op in Huize St. Bonaventura met een toch wel nieuwe oriëntatie in haar werk, waarbij de nadruk op schilderen kwam te liggen en de keuze voor leder als canvas zich manifesteerde.

Ria Bosman

Op die werkwijze bouwt ze nu verder in haar recente tentoonstelling, al gaat ze in de keuze van haar dragers soms nog een stap verder. Ze kiest niet alleen voor het klassieke model van het (kleine) schilderij, maar bekleedt ook gebruiksvoorwerpen zoals borden met leder en beschildert die dan.

Met acrylverf, soms in combinatie met schoensmeer, bereikt ze aparte resultaten die zich bewegen tussen monochromie en 'verweerdheid'. En zo lijkt haar werk zich te bewegen tussen de uitersten van het leven zelf, van de zoektocht naar perfectie naar de steeds weerkerende aanvallen op diezelfde perfectie. 

Ria Bosman

In galerie c. de vos richt ze haar pijlen meteen op de roos, al denk je bij dat kleine ronde schilderijtje tegen die witte muur ook onvermijdelijk aan de Japanse vlag.

Ria Bosman bewijst eens te meer dat kunstenaars met een beperkt arsenaal aan vormen en middelen toch een uitstekende beeldende dialoog op gang kunnen brengen. 

Dit is een tentoonstelling voor liefhebbers van diepgaande eenvoud.

Tussen nostalgie en actuele kunst in galerie c. de vos

RIA BOSMAN

tot 21 juni 2015
in
galerie c. de vos
oude gentiaan 295-297
9300 AALST

vrijdag en zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 10.30 - 13.30

www.galcdevos.be

Art Spotter voor waterschoenen

UITKIJKEN NAAR WATOU 2015

Over enkele weken is het weer tijd voor WATOU. Daarom blikken we nu via WATERSCHOENEN terug op vorige edities en proeven al even de sfeer van de allernieuwste.

VERZAMELDE VERHALEN


#7
  IN DE LUWTE
VAN DE
TUSSENTIJD

Campagnebeeld Watou 2015
(c) Meggy Rustamova & Kunstenfestival Watou


De voorbije jaren bracht WATERSCHOENEN u telkens een uitgebreid ooggetuigenverslag van de 'Verzamelde Verhalen' uit Watou.
Een blik op de artikels van 2011 - 2012 - 2013 en 2014 zal u ongetwijfeld zin doen krijgen om straks (opnieuw) zelf naar het westvlaamse dorp aan de 'schreve' af te zakken voor de 35ste editie van het Kunstenfestival Watou en intussen ook al de 7de versie nieuwe stijl onder de overkoepelende titel 'Verzamelde Verhalen'.

RECULER POUR MIEUX SAUTER

Ook voor mij is een terugblik een fijn moment, een herinnering aan ontmoetingen met kunstwerken en mensen.

Bij 2011 ben ik in gedachten weer bij de witte keramieken laarsjes van Natasja Lefevre, de architecturale sculpturen van Renato Nicolodi, de sculpturale installatie van Tamara van San, het duo Hugo Claus - Albert Pepermans, Sara Bomans, Berlinde De Bruyckere en talloze anderen.

 Toen al 'in de luwte van de tussentijd'...

Sara Bomans

Voor 2012 verschenen ondermeer de werken van Sofie Muller, Meggy Rustamova, Alex Verhaest, Koen Vanmechelen of Andreas Hetfeld.

 Meggy Rustamova

Michelangelo Pistoletto


In 2013 hield Watou ons in de ban met 'de liefde die we niet begrijpen' in bijdragen van Martina Strusny, telefonerende dichters, Marina Abramovic & Ulay, Jan Van Oost, Chantal Grard, Leonid Tishkov, Memymom, Johan De Wilde, Jonas Vansteenkiste of Koen Vanmechelen.

Ingang Klooster

Douviehoeve


In 2014 konden we ons laven aan 'klein geluk in tijden van overvloed' met kunstenaars als Conny Kuilboer & Ben Kruisdijk, Erwin Olaf, Pascale Martine Tayou, Maurizio Cattelan, Johan De Wit, Felix Gonzales-Torres of Stefaan Van Biesen.

Leonard Cohen en andere dichters

Johan De Wit



Vanaf 4 juli 2015 start dus de nieuwe editie met als thema...

'In de luwte van de tussentijd'

De organisatoren drukken een en ander als volgt uit:

"Samen met kunstenaars, dichters, schrijvers, het publiek en andere doordenkers willen we deze zomer in Watou even stil staan. Met aandacht voor aandacht, zoekend naar de essentie. Daarom is het beeld 'Search in dept, detail from (dis)location' van Meggy RUSTAMOVA ook zo sprekend voor de komende editie van het Kunstenfestival. Op ons campagnebeeld wiegt de kunstenares haar hoofd langzaam in een boeket chrysanten. Zo komt ze letterlijk dichter bij de aarde, waarin de wortels, de kern en basis van alles verscholen ligt."

Vermoedelijk zien we tussen 4 juli en 30 augustus 2015 in Watou weer enkele 'oude' bekenden opduiken naast schitterende nieuwe ontdekkingen, zoals dat in Watou telkens het geval is. Maar dat blijft nog heel even een goed bewaard geheim.

In de tweede week van juli (na een week Venetië en zijn Biënnale) zakken we met WATERSCHOENEN zelf naar Watou af en dan mag u mee op stap in woord en beeld.

Het tentoonstellingsparcours met een tiental locaties zal enkel op maandag en dinsdag gesloten zijn, de andere dagen te bezoeken van 11 tot 19 uur. Zo'n veertig kunstenaars en dertig dichters wachten op uw bezoek. De weekends scheppen ook ruimte voor lezingen, debatten, theatervoorstellingen, muziekoptredens,...


Voor alle verdere informatie:

www.kunstenfestivalwatou.be

www.facebook.com/kunstenfestivalwatou

Groepstentoonstelling 'Initiation' in De Filatuur (Aalst)

Meer nog dan als galerie etaleert DE FILATUUR zich sinds vorig jaar als een quasi museale omgeving voor actuele kunst. Jean-Jacques en Charlotte De Gucht - Mathias hebben deze voormalige textielfabriek inmiddels omgebouwd tot een volwaardige tentoonstellingsruimte.
Aalst had dringend nood aan enig nieuw initiatief in het ooit zo bloeiende galeriewezen. Toen zaten 'S65' en 'Denise Van de Velde' hier trouwens vlakbij. 

Toch lijkt DE FILATUUR zich te beperken tot enkele korte toonmomenten per jaar.

De groepstentoonstelling die donderdagavond onder massale belangstelling geopend werd, is enkel dit weekend (zaterdag 6 en zondag 7 juni 2015, telkens van 10 tot 17 uur) vrij toegankelijk. Na afspraak (info@defilatuur.be) kunt u er ook nog tot woensdag 10 juni terecht.

Snel zijn is dus de boodschap. 

Vandaar dat WATERSCHOENEN u nu meteen dit verslag meegeeft.

Tussen de restanten van een voormalige textielfabriek

Na twee tentoonstellingen in 2014 met Andres EGLITIS (die we u in december 2013 al voorstelden bij de HISK laureaten met 'Portrait of the artist' en die nu tijdens de Biënnale van Venetië zijn thuisland Letland vertegenwoordigt - daarover leest u binnenkort onze verslagen in WATERSCHOENEN) en met Jan DE LAURE, hebben nu dus 5 kunstenaars het pand van DE FILATUUR ingepalmd.

Deze 5 deelnemers zorgen voor een stevige diversiteit inzake artistieke technieken en verschijningsvormen. Drie van hen maakten reeds eerder hun opwachting in WATERSCHOENEN en de andere twee zijn zonder twijfel welkome ontdekkingen.

Sculpturale installaties van Koen De Decker 

en schilderijen van Colin Waeghe

Meteen bij de ingang mag Koen DE DECKER ons begroeten met een zeer grote, maar wellicht vederlichte en ruimte-omschrijvende sculptuur, die deels in de lijn ligt van zijn geometrische sculpturen, maar waarin hij de menselijke gevoeligheid en de natuurlijke elementen letterlijk en figuurlijk de hand rijkt.

In de grote zaal links laat hij zich weer van een andere kant zien en toont hij sculpturale installaties die in situ, op ter plekke gevonden tafels gemaakt zijn en bovendien een doorlopend karakter vertonen. Hij speelt hier duidelijk in op het industriële verleden van deze site en presenteert 'handenarbeid aan de lopende band' met weliswaar moderne materialen in kunststof.

Koen De Decker kennen we bij WATERSCHOENEN van o.a. KRASJ in Ninove (waar hij als curator de eerste editie in 2012 op poten zette), een gigantische muurschildering in Ninove  en een vitrine-tentoonstelling in Sint-Lucas Brussel.

Colin WAEGHE, ook al geen onbekende van WATERSCHOENEN ( zie o.a. Vertigo: Besuch aus Gent en Kortijk Vlaandert), zorgt in deze grote zaal voor een verfrissende, kleurrijke, maar niettemin bevreemdende omgeving met zijn landschappelijke, architecturale en florale schilderijen, die u van op grote afstand hun verhaal vertellen. Maar het is belangrijk om dichtbij te kijken en de schijnbare wanorde van de schildertechniek te ontdekken.

De serie 'Crystal Palace' is het resultaat van een bezoek aan China en de Franse Rivièra. 'Crystal Palace' verwijst naar het afgebrande Engelse paviljoen op de Wereldtentoonstelling van 1851 en naar crystal meth, de cocaïne van de armen.

Vergeet in de achterste zaal de tekeningen van Colin Waeghe niet. Ze zijn een gedetailleerd onderzoek meer dan waard.

P.S.: Daan Rau schreef zopas in het juninummer van 'Openbaar Kunstbezit in Vlaanderen' een mooi artikel omtrent Colin Waeghe en zijn werk.

Schilderijen van Plinio Avila

Hebt u in de grote zaal de drie kleine porseleinen figuurtjes van Jan MARECHAL opgemerkt? Dan wordt u in de achterste zaal verwend met meer verrassende sculptuurtjes, die zich lijken te bewegen op de grens tussen menselijke, dierlijke en puur vormelijke verschijningsvorm, twijfelend tussen pure sculptuur en design. Zijn doorgedreven opleiding in zowel productontwikkeling als keramische technieken is daar ongetwijfeld niet vreemd aan. Zijn figuurtjes vermenigvuldigen zich op vloeren, wanden, vensterbanken en houden onze blik scherp.

Zijn werkmethode wordt als volgt omschreven:

'Voor zijn werk in porselein vertrekt hij van gebruikte, gevonden vormen van hoofdzakelijk verpakkingsmateriaal,  die hij ontmantelt  en vervolgens stelt hij de de losse elementen opnieuw samen tot een sluitend, vaak bevreemdend, surrealistisch geheel. De hercontextualisering van wat ons bekend is, maakt deze vormen zo tegelijk vreemd en vertrouwd. Voorwerpen krijgen een karakter, leiden een eigen leven, dromen en doen…'

Porceleinen sculptuurtjes van Jan Marechal

De drie bovenstaande figuurtjes van Jan Marechal vertonen duidelijk de mix van biomorfe en geometrische vormen.

Nu rest ons nog het werk van fotograaf  Kurt STALLAERT en de schilder Plinio AVILA.

Zij delen de grote, hoge, zwarte achterruimte van De Filatuur. Hier heerst een totaal andere sfeer. Duisternis en vreemde situatieschetsen gaan hand in hand. De foto's van Kurt STALLAERT tonen grotendeels nonnen met baby's in een geest van medeplichtige zorg. Als kijker kunt u bij deze zorgvuldige ensceneringen wellicht wat verhalen bedenken.

We hebben u deze fotograaf vroeger reeds in WATERSCHOENEN voorgesteld naar aanleiding van een tentoonstelling bij galerie budA in Asse, waar hij werk uit zijn serie 'Bodybuilders' voorstelde. Ook daar was de bevreemdende ervaring onmiskenbaar aanwezig, maar in de huidige presentatie heerst toch nog een meer beladen sfeer.

Ook de invalshoek van Plinio AVILA zorgt voor een wel heel aparte ervaring. Hij concentreert zich in zijn schilderijen op de vloeren van museumzalen en de al dan niet in beeld gebrachte werken en bezoekers. Hij creëert de perfecte mix tussen intimiteit en afstandelijkheid in de manier waarop hij de parketvloeren en de omringende details met gevatte toetsen neerzet.

Fotografie en verstilde video van Kurt Stallaert

En dan nu snel naar 

DE FILATUUR

TRAGEL 6

9300 AALST

www.defilatuur.be

Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Denkend aan Venetië: de biënnale van 1974

Denkend aan de BIënnale van 1974, de onbestaande, de meest vergeten en tegelijk de meest onvergetelijke editie. 
De biënnale van Venetië werd in 1974 (1 juni tot 1 september) uiteindelijk een protest tegen de dictatuur van Augusto Pinochet, die op 11 september 1973 via een militaire coup het democratische regime van Salvador Allende in CHILI omver geworpen had. 
De eigenlijke biënnale met bijdragen in de nationale paviljoenen van de Giardini ging niet door, maar werd vervangen door artistieke protestacties in het Dogenpaleis en diverse locaties in de stad.

 La Biennale 1974 - Chili

Giardini

In dat jaar waren Jan BURSSENS, Frans MINNAERT en José VERMEERSCH afgevaardigd om Vlaanderen te vertegenwoordigen in het Belgisch Paviljoen. Twee jaar eerder was de afwisseling tussen de Franstalige Gemeenschap en Vlaanderen een feit geworden. In 1972 waren Pierre ALECHINSKY en Christian DOTREMONT te gast.

Maar in 1974 ging het feest dus niet door. Spijtig voor de heren Burssens (1925-2002), Minnaert (1929-2011) en Vermeersch (1922-1997).

 Jan Burssens (foto Cobra.be)

 Frans Minnaert (foto Cobra.be)

 José Vermeersch (foto Cobra.be)

Art Spotter voor WATERSCHOENEN