Bijna twee jaar geleden nam ik U mee naar de tentoonstelling 'Koers' in het Herman Teirlinckhuis te Beersel. Een week geleden stonden we daar terug op uitnodiging van Johnny Maeschalck, curator en sportfanaat. Via zijn activiteiten als advokaat vertegenwoordigde hij professionele sporters met juridische problemen omtrent hun 'whereabouts'. Herinner U Xavier Malisse of Yanina Wickmayer. Ook bokser Sugar Jackson stond op zeker ogenblik met hetzelfde probleem bij Meester Maeschalck op de stoep. Na de vrijspraak werd Johnny Maeschalck door Sugar Jackson uitgenodigd voor een trainingssessie, voor een sparring en voor een kamp.
De nobele kunst van het boksen had meteen een nieuwe, passionele fan.
Dat er uiteindelijk een link zou ontstaan met kunst, die andere passie van Mr. Maeschalck, was te verwachten. De oorzaken zijn divers, maar de directe aanleiding ligt dus bij Sugar Jackson, die overigens op de vernissage aanwezig was (met dank vanwege de curator en talloze aanwezigen).
Een idee was geboren...
Boksen en Kunst
'Verzorgers, Uit !'
Herman Van Ingelgem als levend kunstwerk met blauw oog
Met een aantal 'usual suspects' uit kunstenaarsland, maar ook met verschillende (in België) onbekende, maar daarom internationaal niet minder belangrijke kunstenaars is de tentoonstelling eens te meer uitgegroeid tot een schitterende mix. De meeste werken zijn rechtstreeks door de kunstenaars geleverd en een groot deel van de werken is overigens speciaal voor deze gelegenheid geconcipieerd.
Slechts één van de gecontacteerde kunstenaars is er niet bij met eigen werk, maar verschijnt toch in beeld dankzij Fred BERVOETS met 'Fred en Sam'. Het gaat hier vanzelfsprekend over Sam Dillemans, die 'schilderend boksen' tot een artistieke discipline op zich ontwikkeld heeft. Maar niet getreurd, want er is meer dan genoeg te zien.
Straks nemen we U mee op een geschreven wandeling door de tentoonstelling en brengen enkele werken ook letterlijk in beeld. Natuurlijk hopen we dat U de rest ter plekke gaat ontdekken. Want geloof me... er zijn verschillende pareltjes te vinden.
Wilfried Pas: sculptuur Herman Teirlinck
Het Herman Teirlinckhuis is een wat nostalgische plek, maar als 'oase' een absolute verademing. In de tuin is het overdekte platform een herinnering aan wat ooit het schrijvershuisje van Teirlinck had moeten worden, maar er om een of andere reden nooit gekomen is. Het indrukwekkende uitzicht op de Zennevallei krijgt U er zomaar bovenop.
In de tuin staat sinds vorig jaar het beeld van Herman Teirlinck, gemaakt door Wilfried Pas op vraag van de vroegere Studio Herman Teirlinck in Antwerpen. Jan Decleir schonk het in bruikleen aan het museum, zodat Herman Teirlinck weer thuis kon komen.
Maar natuurlijk zijn we niet meteen daarvoor gekomen. Binnen wacht ons de boksring. De verzorgers worden verzocht de ring te verlaten. Het is tijd voor de confrontatie: boksen als metafoor voor de kunst en voor het leven zelf.
VERZORGERS, UIT !
Laat de kamp beginnen...
Rinus Van De Velde
Verschillende deelnemende kunstenaars waren er ook twee jaar geleden bij. Sommigen hebben dit jaar zelfs geopteerd voor dezelfde plaats op het traject.
We beginnen onze tocht in de living van het voormalige woonhuis.
Meteen rechts worden we begroet door Rinus VAN DE VELDE met het getekende portret van een bokser die duidelijk een flinke kamp achter de rug heeft: een staaltje van zijn intussen welbekende tekenkunst en een absolute primeur, vermits hij hier voor het eerst op doek werkte.
De twee 'broze' boksers op de foto's van Sergey BRATKOV kunnen U op de achterwand onmogelijk ontgaan.
In een vitrinetafel met documenten omtrent Teirlinck ligt het blad met de 'kleurevolutie van een hematoom' door Herman VAN INGELGEM subtiel om aandacht te schreeuwen.
De kunstenaar zelf liep tijdens de vernissage overigens als levend kunstwerk met een schitterend 'blauw oog' rond.
Herman Van Ingelgem
In de hoek vooraan heeft het overzicht van de familie Teirlinck er een flinke neef bijgekregen in de figuur van Sugar Jackson, fotografisch vereeuwigd door Stefan VANFLETEREN. Ik stel deemoedig vast dat mijn eigen schouderpartij - en al de rest - 'iets' minder gespierd voor de dag komt. Maar ik ben dan ook geen (top)sporter.
Stefan Vanfleteren: foto Sugar Jackson
We begeven ons naar de kamers aan de andere kant van de hal.
Het eerste is slechts een tussenhalletje, maar het is meteen raak.
Meteen links heeft Jo DE SMEDT exact dezelfde plaats als twee jaar geleden uitgekozen voor zijn nieuwe bijdrage: 'MIKE', van straatvechter tot wereldkampioen. In zijn bekende tekenstijl, van bruut tot zeer gedetailleerd, symboliseert hij de bokskamp met een verfijnd getekende bloedzuiger in de rechterbenedenhoek.
Zijn buurman is fotograaf en burgemeester van Beersel. De curator is er tot zijn grote vreugde in geslaagd Hugo CASAER te laten tentoonstellen.
In de tegenoverliggende hoek hangt overigens werk van Paul CASAER met een gedecomposeerde boksring 'On the Ropes'.
Ontdek de boksring in het door Gery DE SMET kleurrijk geschilderde meisjesportret.
Nadia Naveau
De volgende kamer biedt wat meer ruimte. Je staat meteen oog in oog met een grote foto, op eerbiedige afstand geflankeerd door twee kleine sculpturen. De drie werken vertonen een ongelooflijke verbondenheid, zowel vormelijk als inzake materiaalgebruik en uiteraard inhoudelijk gezien het overkoepelend onderwerp.
Centraal hangt de indrukwekkende foto 'Garde' (1988) van Thierry FONTAINE, Franse rijzende ster en afkomstig uit Ile de Réunion.
Links heeft Peter ROGIERS een sprekende, gedeformeerde kop in elkaar gebokst.
Rechts vinden we een kleine, maar ijzersterke keramiek van Nadia NAVEAU met twee kampende boksers, een klassieke menselijke vormstudie die zo uit het atelier van Rodin zou kunnen komen.
Werner MANNAERS maakte zijn bijdrage 'Black Painting' tijdens een uit de hand gelopen telefoongesprek met de curator. U moet het maar eens in detail bekijken.
Laat U verleiden door de zachte breekbaarheid in 'Gloves', een reeks van vijf tekeningen door Saori KUNO uit Japan en met een speciale familiale betekenis voor de curator.
U herkent daarnaast. ongetwijfeld de Gentse bokser Jean-Pierre Bauwens jr. en zijn geliefkoosd truitje.
Kris Van Hemelrijck
In de laatste kamer wacht ons meteen een foto van Fred BERVOETS. Pas maar op dat hij U niet op een onverwachte linkse trakteert.
Wij laten ons meteen inpalmen door een zeer teder werk door Kris VAN HEMELRIJCK, die ons met '28 oktober 1949 - pico de vara - São Miguel - Azoren' herinnert aan het tragische einde van het liefdesverhaal tussen Edith Piaf en de bokser Marcel Cerdan, die toen in een vliegtuigongeluk om het leven kwam.
Even glimlachen bij de 'condoom-bokszak' van Wouter FEYAERTS is natuurlijk toegestaan, op slaan uiteraard niet.
Guy Van Bossche
Werk van Luc DONDEYNE en Nick ANDREWS, met tussendoor de boksersontmoeting van Guy VAN BOSSCHE, die niet alleen het oudste werk uit de tentoonstelling levert (1973), maar ons tegelijk in de geest van David Hockney onderdompelt.
Speciaal voor deze tentoonstelling maakte de internationaal vermaarde Australische kunstenares Jenny WATSON, in haar 'naïeve', kinderlijke stijl, op vraag van de curator een 'Zelfportret als bokser' dat ze via Galerie Transit in Beersel liet toekomen.
Fred Bervoets
Sam Dillemans vloert Fred Bervoets in een tekening van Fred BERVOETS.
Even verder lijkt het of Tina GILLEN voor een kruising tussen bokshandschoenen en pinguïns zorgt in haar tekening die ze voor alle veiligheid toch 'Boxing Gloves' (2012) noemt.
Eindigen doen we bij de Malinese fotograaf Malick SIDIBE (°1936), die als eerste Afrikaan bekroond werd met de Gouden Leeuw op de Biënnale van Venetië in 2007. Sidibe is dé fotograaf van het Malinese 'straatleven', vandaar zijn bijnaam: 'Het oog van Bamako'.
De curator is bijzonder fier op de gepresenteerde reeks van 10 foto's, temeer daar ze rechtstreeks van de pelicule gedrukt zijn als ongekunstelde versie.
Malick Sidibe
VERZORGERS, UIT !
tot 14 oktober 2012
Herman Teirlinckhuis
Uwenberg 14
1650 Beersel
donderdag, vrijdag, zaterdag, zondag
van 11 - 12.30 en 14 - 17 uur
.JPG)
.JPG)
