Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Loods 12. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Loods 12. Alle posts tonen

donderdag 24 januari 2019

THE FAST SHOW in LOODS 12 (Wetteren)




LOODS 12
Koophandelstraat 12
9320 WETTEREN

start het nieuwe jaar met 

 THE FAST SHOW

U moet inderdaad SNEL zijn.

Na het voorbije openingsweekend kunt U enkel nog op

zaterdag 26 en zondag 27 januari 2019
van 14 tot 18 uur
gaan kijken 
naar werk van


LEYLA AYDOSLU 
WILLEM BOEL
ERIC DEPREZ 
JOHAN GELPER
RIK MOENS  
TIM ONDERBEKE 
MERLYN PARIDAEN  
BENOÎT VANDENBROUCKE 
P.B. VAN ROSSEM 
TAMARA VAN SAN


Rik Moens, Z.T., acryl in voorverpakt canvasframe, 2006
Rik Moens, Z.T., diverse materialen, 2013
Eric Deprez, Atelier, olieverf, metaal op paneel, 2018
Benoît Vandenbroucke, Odradek (Zorgen van de huisvader), 2018


Merlyn Paridaen, Prinzip, wall-primer on double glass, steel structure (prototype)
Willem Boel, De nieuwe molens #4, 2012


Tim Onderbeke, Industrial Image Processing, 2008
Johan Gelper, Constellation by the rule of three, 2018
P.B. Van Rossem, Z.T, 2019



© Art Spotter / Waterschoenen



dinsdag 27 november 2018

Rik MOENS en Willem BOEL bij LOODS 12 (Wetteren)



Het was een hele tijd geleden dat we nog eens in Loods 12 waren, maar met de huidige dubbeltentoonstelling van Rik MOENS en Willem BOEL voelden we ons meteen weer thuis.


Loods 12


Rik MOENS heeft in het verleden al een stevig en veelzijdig oeuvre samengesteld, met verschillende technieken en soms flink uit de kluiten gewassen installaties zoals zijn spiegelconstructie tijdens Kunst en Zwalm (2009). In 2012 vonden we dat werk terug in Blakmeershoeve te Affligem, waar hij met enkele medestanders een schitterende tentoonstelling uitbouwde. (zie Waterschoenen 16 juni 2012). Even later dook hij ook op in de tentoonstelling 'Sans Gêne' in Villa De Olmen (Wieze), een groepsproject van Maria De Grève en Lieve D'Hondt.

Sindsdien werd het een beetje stil, maar nu is Rik MOENS weer helemaal terug.

In september van dit jaar dook hij tijdens KRASJ in zijn geboortestad Ninove op met de installatie 'O EN 1'. Vincent De Roder van Loods 12 (toen zelf als schilder vertegenwoordigd in Krasj) was meteen voor het project gewonnen en zo staat de installatie (in feite het prototype voor wat een veel grotere uitvoering moet worden) nu centraal in de grote ruimte van de galerie.

Rondom hangen een aantal vroegere werken (meestal tussen 2002 en 2010) die getuigen van zijn experimentele drang, materiaalbeheersing, poëtisch vermogen en esthetische kracht.


Rik Moens 
Nul & Eén, 2018, diverse materialen,
130x150x150
Achtergrond links:
Z.T., 2007, frame, canvas, kunststof, nachtvernis,
100x100
Achtergrond rechts:
Z.T., 2016, acryl, canvas, 200x160


In de werkelijkheid duurt het proces van de installatie 'NUL en EEN' zowat 30 minuten. Het hele bewegingsproces is dan ook een oefening in traagheid en stille contemplatie.

Bij de presentatie in Ninove voegde de kunstenaar voor de bezoekers de volgende tekst toe:
"Ik zie mijn werk in een gelaagdheid van meerdere betekenissen, waar er plaats is voor nieuwe of voor mij onzichtbare betekenissen. Graag had ik met jullie deze opportuniteit willen aangrijpen om een stukje collectief onbewuste bloot te leggen... "


Deze 'machine' zorgt voor subtiele beweging zoals Pol Bury dat ooit op zijn manier met sommige kinetische sculpturen liet gebeuren, maar staat diametraal tegenover de krakende en razende 'spektakelmachines' van Jean Tinguely.


*

De ruimte achteraan in Loods 12 is het terrein van Willem BOEL.
Deze presentatie biedt een summiere blik op zijn oeuvre, een kennismaking met zijn artistieke vocabularium en grammatica.

De voorbije 10 jaar heeft hij een indrukwekkende collectie opgebouwd met dikwijls gigantische, bewegende constructies.
Mobiel of stabiel, steeds is er die poëtische 'nutteloosheid' van zijn objecten. Neem nu zijn 'Pare feu #6' uit de gelijknamige serie of 'Coaster #14'.

De sculpturen van Willem BOEL ontstaan niet als voorgeprogrammeerde objecten of vanuit voorbereidende schetsen. De kunstenaar creëert ze vanuit het verzamelde materiaal (al dan niet gerecupereerd metaal, touw, aluminium, verf,...) als een groeiproces.

De 'machines' zoals de grote constructie uit de reeks 'De Nieuwe Molens' hebben geen enkel praktisch nut, hoewel de toeschouwer zich onvermijdelijk een en ander gaat voorstellen. Ze zijn gewoon zichzelf, met hun specifieke esthetische karakter, ontleend aan een industriële oorsprong en hun historische, annex toegevoegde patina's.

Info:


Willem Boel, De Nieuwe Molens, 2018, 108x272xh.189,
steel plate, from, aluminium, paint


Tot 16 december 2018
zaterdag en zondag
14 tot 18 uur

Koophandelstraat 12
9230 WETTEREN



© Art Spotter / Waterschoenen




zondag 17 september 2017

FOUR RED WALL PLUGS - aquarel / watercolor








Gustaaf Vander Biest
'Four red plugs'
(Loods 12 - Wetteren)
aquarel / watercolor


© Art Spotter / Waterschoenen



zondag 21 juni 2015

Hollandse Klaarte in Loods 12 (Wetteren)



Nog voor ik Loods 12 binnenstap, krijg ik op de voorgevel al een portie 'lijnenspel' van Bart LODEWIJKS voorgeschoteld. Ik sta in gedachten meteen in de Gentse Zetternamstraat (Moscouwijk) waar Bart Lodewijks in het kader van het project 'Moscou Bernadette' talrijke huizen van zijn 'streepjescodes' in krijt voorzag. Eén van die gevels en het vervallen spoorhuisje dragen nog steeds zijn lineaire handtekening. Inmiddels heeft hij op verschillende andere plaatsen zijn artistieke dialoog met mensen en buurten verdergezet.
Onlangs was hij nog in Antwerpen te gast met het project 'Boston/Philadelphia' dat hij in de gelijknamige straten uitvoerde. In Loods 12 wacht u overigens het krantje dat naar aanleiding van dit project uitgegeven werd.

Zullen we dan maar naar binnen gaan?
Het is opnieuw Bart LODEWIJKS die u de weg toont met een typisch krijtwerk op de vloer van de galerie. Hij creëert als het ware een zebrapad, een oversteekplaats die u binnenloodst in de wereld van de 'Hollandse Klaarte', de weg van de klare, nuchtere Hollandse kijk... (al wordt het rechtlijnige denken hier ook wel eens via een aantal omleidingen gestuurd).

Alle deelnemers aan deze tentoonstelling zijn Nederlanders, maar sommigen hebben inmiddels ook flink wat Belgische ankerpunten. 


Bart Lodewijks, vloertekening in situ, krijt, 2015
Henri Jacobs, Detail of a Thought - Journal Drawing 710, 14 aug. 2014
(overdrawing white chalk by Bart Lodewijks)


Henri JACOBS presenteert uittreksels uit zijn 'JOURNAL DRAWINGS', een project waarmee hij sinds 11 december 2003 aan de slag is. Hij toont hier zowel vroeg werk (2004) als zeer recent ('Venuses & Monkeys' met prints uit Journal Drawing 761 van 5 maart 2015, 'Oo').

Via bovenstaande LINK (Journal Drawings)  wordt u binnengeleid in de denkwereld en de ontstaansgeschiedenis van dit project.


Charl van Ark, Rheinfall, 2004, olieverf op doek/papier op linnen


Charl VAN ARK is een oude bekende van WATERSCHOENEN. In de voormalige galerie IN SITU introduceerden we hem in januari 2010 samen met Loek Grootjans.

Met zijn installatie op de wanden en de tafel ('Oudt Hollands licht') neemt hij een complete hoek van de grote zaal in.

Bij Charl van Ark staat het werk enerzijds geheel op zich als beeldend element, maar steeds is er de achterliggende oorsprong, de ontstaansgedachte. Neem nu het project 'RHEINFALL'.


Bart Lodewijks, vloertekening in situ met aluminium lat, wit krijt, 2015


De vloertekening van Bart Lodewijks eindigt bij zijn aluminium lat met krijtje. We stelden hem reeds in WATERSCHOENEN voor naar aanleiding van TRACK in Gent (2012).

Meteen rechts in de tweede ruimte toont hij vroege werken op papier.


Jan Van Munster, Een vierkant aan een spijker, krijt, spijker, 1977/2015



Jan VAN MUNSTER bouwt al ruim 50 jaar aan een consistent oeuvre dat mettertijd steeds minimalistischer werd. Het basisbegrip in zijn artistieke visie is ongetwijfeld ENERGIE en de mogelijke spanningen die ze kan opwekken. Hij experimenteert met de tegenstellingen licht en donker, koude en warmte, aantrekken en afstoten, negatief en positief,...
Een technische input is daarbij uiteraard niet onbelangrijk. Ik herinner me bijvoorbeeld zijn 'ijsmachines' waarin het zwart van de constructie streng contrasteert met het wit van de geproduceerde ijslaag. Ook de esthetische waarde is een pertinente factor.

Bij de de losstaande balk 'In Between' zorgt hij voor stabiliteit en een perpetuum mobile door het gebruik van magneten.
Ook voel ik me bijzonder aangetrokken door zijn 'Vierkant aan een spijker', waarin hij het minimalisme doordrijft tot het niveau van een zuivere denkoefening en visuele misleiding.


Arjan Janssen, siberisch krijt & grafiet op papier


Arjan JANSSEN trekt zich terug binnen de grenzen van de drager: doek, papier, muur. Daarbinnen ontplooit hij overzichtelijke, strakke, geometrische  en of rastercomposities die meestal sterke contrasten van zwart, wit en grijs vertonen, maar soms ook in subtiele nuances lijken te verdwijnen. Zelfs binnen die laatste groep blijft de strakheid steeds bewaard.
Het lijkt wel of Janssen zoekt naar ordening, naar houvast, als een Mondriaan, een Lissitzky of Malevich, maar dan zonder kleur.


De 'HOLLANDSE KLAARTE' wordt door de dichter Roland JOORIS gekaderd in de al even KLARE TAAL die hem zo eigen is. Met zijn gedicht 'ATELIER' houdt hij de beeldende kunstenaars ook letterlijk gezelschap in Loods 12.


Roland Joris


De tentoonstelling wordt begeleid door een gelimiteerde uitgave met invulling door de kunstenaars en gedichten van Roland Jooris.



HOLLANDSE KLAARTE

tot 28 juni 2015

in

LOODS 12
Koophandelstraat 12
9230 WETTEREN

zaterdag en zondag van 14 - 18 UUR







Art Spotter voor WATERSCHOENEN







zondag 26 oktober 2014

Jean-Georges Massart, Wim De Pauw & Nicoline Van Stapele in Loods 12 (Wetteren)


 
 Drie kunstenaars zorgen sinds vorige zondag voor een verrassende combinatie van vorm, kleur en inhoud in Loods 12.

De grote ruimte vooraan wordt broederlijk verdeeld in een afwisselende presentatie door twee kunstenaars van verschillende generaties, die elk op hun manier het 'gewone' tot een onverwacht hoger niveau tillen. Allebei werken ze met simpele materialen.

Jean-Georges MASSART (°1953) kennen we met Waterschoenen al langer en dus weten we dat hij met puur natuurlijke middelen een uiterst poëtisch en letterlijk licht sculpturaal oeuvre realiseert, dat zich in lineaire omschrijvingen een plaats in de omgeving verovert. Zijn sculpturen willen de ruimte geenszins domineren, maar ze extra levenskracht geven. Zijn materialen zijn onveranderlijk van natuurlijke (plantaardige) oorsprong: bamboe, wilgenteen, pigmenten, Japanse duizendknoop, vlier,...
Hij verenigt op sublieme wijze natuur en cultuur in deze minimale sculpturen. Hij zet de groeibewegingen van de natuurlijke elementen verder in een vloeiend lijnenspel.

De sierlijke en o zo lichte verschijningsvorm van deze werken contrasteert fel met de meestal kleurrijke wereld van zijn jonge artistieke compagnon in deze tentoonstelling.

 
 
 Jean-Georges Massart & Wim De Pauw @ Loods 12 (zaalzicht rechts)
 
  
 Jean-Georges Massart
Wilgenteen, bamboe - 2014
115 x 53 x 47 cm
 
 
De materiaalkeuze van Wim DE PAUW (°1989) mag dan al veel prozaïscher zijn (hij werkt vooral met afgedankte stukken hout, maar grijpt ook naar klassieke middelen als olieverf en doek), toch is ook zijn methode een afweging van beeldtaal (bij hem zowel vorm als kleur) in een discipline die het midden lijkt te houden tussen schilderkunst, sculptuur en assemblage. Hij verkent vlak en vorm ten opzicht van de ruimte, laat die via subtiele of uitgesproken ingrepen elkaar beïnvloeden (samenwerken of tegenwerken). Meestal kiest hij voor een 'onaffe' verschijningsvorm, zowel in de kleurlagen als in de assemblage, als om aan te geven dat het hier over work in progress gaat.
 
In dat verband is, naast zijn unieke werken, ook zijn multipel It's Morfin' Time het vernoemen waard. Hij presenteert het werk (15 ex.) in een 'handbewerkte' doos. De koper dient zelf - eventueel naar eigen goeddunken - voor de assemblage te zorgen.
 
 
Wim De Pauw, It's Morfin' Time, 15 ex., 2014, Handbewerkte doos,
4 x lakspray op paneel, montagemateriaal en handleiding
 
 
 De achterliggende bronxruimte is het terrein van Nicoline VAN STAPELE. Wie haar werk de afgelopen jaren een beetje gevolgd heeft (en in Waterschoenen was ze dikwijls vertegenwoordigd), zal met enige verbazing naar de presentatie in Loods 12 kijken.
 
Onder de titel 'softpower' trekt ze de lijn van het atelier door naar de tentoonstellingsruimte. Ze werkt ter plekke aan een deel van de collectie. Hier gaat het dus echt om work in progress en wordt meteen ook het ambachtelijk karakter van het kunstproces belicht. Tegelijk zorgt ze voor een symbiose tussen haar strakke, abstracte vormen en een nieuwe, warme en speelse benadering. In tegenstelling tot 'hard power' die koudweg wil implementeren, probeert 'soft power' met warme kracht te overtuigen.
 
Nicoline Van Stapele zoekt blijkbaar geborgenheid en vertrouwen in een wereld van speelse vormen (die wel wat van amuletten of geluksbrengers hebben) en knuffeldieren. Daarbij maakt ze gebruik van allerlei gevonden voorwerpen en knipt en naait ze vilt en textiel.
 
De grote hangende Softpower-sculptuur zorgt met haar uitwendig bamboegeraamte voor extra bescherming. Misschien mag je het zelfs een afweermechanisme noemen (zet ze dan toch haar stekels op?)
 
Met titels als 'Laat u gaan', 'Het komt wel goed' of 'Never again' heeft ze een bladzijde omgeslagen. Het leven is mooi en dat mag iedereen weten. Toch blijft ze waakzaam.
 
 

 Nicoline Van Stapele @ Loods 12
Op de voorgrond deel van Softpower 3&4, object, vilt, mixed media, 2014
 
 
 
 TOT 9 NOVEMBER 2014
 
zaterdag en zondag: 14 - 18 uur
in
LOODS 12
Koophandelstraat 12
9320 WETTEREN
(Wijk Overbeke)
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


vrijdag 13 juni 2014

Rik De Boe & Johan De Wilde in Loods 12 (Wetteren)



Vincent De Roder van Loods 12 nodigde twee heren van stand uit voor een duo-tentoonstelling. Het resultaat is 'IDEAAL' op méér dan één manier.

Niet zonder enig gevoel voor ironie gaven Rik DE BOE (*) en Johan DE WILDE deze titel aan hun initiatief. Maar hun beider zin voor perfectie op het technisch-artistieke vlak (elk met zijn eigen tekenkundige benadering) en hun gevoel voor én ervaring met uitgebalanceerde accrochages zorgt voor een harmonische wandeling langs hun nochtans technisch en inhoudelijk uiteenlopend werk. 

Videocollage, Tijdsbeeld 1964


Terwijl de 'boodschappen' van Johan DE WILDE ontstaan op het snijpunt van minutieus aangebrachte horizontalen en verticalen in grafiet en potlood, kiest Rik DE BOE voor schijnbaar banale onderwerpen als ramen, planten, gevels,.. uitgevoerd in een uitgepuurde techniek van houtskool op papier.
 Harmonie en techniek gaan dus werkelijk hand in hand.

Uitgangspunt van het hele project is '1964', niet toevallig het geboortejaar van deze beide kunstenaars. Samen maken ze een eeuw rond, maar op hun vijftigste bruisen ze nog steeds van jeugdig enthousiasme.


vlnr. Johan De Wilde, History053 & 052, 2014, grafiet en potlood op archiefkarton,
21 x 29,7 cm; Rik De Boe, Basel 's morgens, 2014 & Jaloezieën en gordijnen, 2012,
houtskool op papier, 76,5 x 53,5 cm; Johan De Wilde, History063 & 065, 2014,
grafiet en potlood op archiefkarton, 29,7 x 21 cm
  

In de videopresentatie 'Het aanzien van 1964', met twee net niet synchroon lopende beeldschermen, laten ze een hele reeks feiten en figuren uit dat jaar de revue passeren: de Rolling Stones, De kinderen van de zoutkreek ('wettewa, Olle'), Martin Luther King en de Nobelprijs, Jim Reeves, Sonny Liston vs. Cassius Clay,... allemaal evenwaardig.

In zijn tekeningen schetst Johan De Wilde een eigen versie van de geschiedenis, terwijl Rik De Boe 'a room with a view' presenteert.

Het project 'IDEAAL' vindt een blijvende vorm in de ongewone, maar ontzettend prettige catalogus, opgevat als een boek om de 'prentjes' van de kunstwerken in te plakken bij de historische beelden. Als toemaatje hoort daar de affiche van Wouter Coolens (hun vriend en oud-leraar) bij. Hij serveert ons nog een serie stevige boodschappen ontleend aan krantenartikels, zoals 'Er is niets permanenter dan tijdelijke problemen' of 'Vakmanschap, al zorgde de ontwerper deze keer niet voor een kippenvelmoment'.

Het vakmanschap in deze tentoonstelling heb ik al stevig benadrukt en wat het 'kippenvel' betreft, kan ik u enkel aanraden zelf te gaan kijken.


Catalogus 'Ideaal', Rik De Boe & Johan De Wilde
met poster Wouter Coolens


Bezoek enkel nog mogelijk op

 zaterdag 14 en zondag 15 juni 2014
van 14 tot 18 uur

in

LOODS 12
Koophandelstraat 12
9230 WETTEREN
(Wijk Overbeke)






(*) Rik De Boe is ook samen met Peter Morrens de oprichter en bezieler van de 'Voorkamer' in Lier.


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

vrijdag 18 april 2014

Johan De Wit en Carlo Mistiaen bij Loods 12 (Wetteren)


In Loods 12 huizen momenteel twee volbloed romantici, al proberen ze dat elk op hun manier te verbergen achter een flinke dosis pure vormelijkheid.
Carlo MISTIAEN en Johan DE WIT zijn door Vincent De Roder samengebracht.

Wie via de rode poort in Loods 12 binnenkomt, wordt meteen geconfronteerd met de dubbele aanwezigheid in een toch wel strak geregisseerde, maar warme opstelling.
De blik richt zich onvermijdelijk eerst op de grote werken: het 'Behang' van Carlo Mistiaen aan de overkant, links het 'Grote Drieluik' en rechts de grote 'Sculptuur' van Johan De Wit.

Die eerste blik is natuurlijk slechts het begin van een hernieuwde ontdekkingstocht in de wereld van twee kunstenaars, die allebei een hele tijd afstand genomen hadden van het 'openbare' artistieke leven.

Johan De Wit, Sculptuur, 2014, 132 x 137 x 105 cm
geëxtrudeerd polystyreen


Johan DE WIT stak pas enige tijd geleden opnieuw zijn hoofd boven het artistieke maaiveld. Met zijn Gentse kompaan Honoré d'O verscheen hij in november 2012 bij Kristof De Clercq Gallery. In november 2013 kon u in WATERSCHOENEN kennis maken met zijn bijdrage in 'Objects of Affection' bij Villa De Olmen.

Ook nu weer duikt hij op met sculpturen, video en wat ik gemakkelijkheidshalve foto's zal noemen (maar waar wel wat meer overwegingen, bewerkingen en ingrepen aan te pas komen).
Natuurlijk kunnen we hier ook niet buiten het grote 'Drieluik' van met Tipp-Ex volkomen onleesbaar gemaakte kranten. Het lijkt er op te wijzen dat Johan De Wit de 'waan van de dag' wil uitschakelen. Relativeren is de boodschap.


Johan De Wit, Sculptuur, vlnr 2013/2014, 42 x 172 x 25 cm;
2014, 113 x 62 x 30 cm; 2013/2014, afmetingen variabel;
2014, 68 x 83 x 60 cm; geëxtrudeerd polystyreen; 
Video Z.T., 2013, oplage 5 ex.


Intussen realiseert hij een doordacht, origineel en technisch sterk oeuvre, dat toch telkens vol verrassingen zit. Wanneer je denkt zijn werkmethode begrepen te hebben, komt hij met andere materialen en technieken aanzetten en laveert zonder problemen over en weer tussen het beeld van de gevoelige dromer en de kunstenaar-bouwmeester-'meubelmaker' die zijn objecten met uiterste precisie (maar met totaal onverwachte materialen) assembleert.

Werkte hij voor zijn sculpturen in 'Objects of affection' nog met afgietsels in polyurethaan van echte houten planken en balken, dan assembleert hij zijn huidige 'meubels' met stukken uit isolatieplaten in geëxtrudeerd polystyreen.

Speciaal voor Loods 12 heeft hij overigens een multipel (10 ex.) gemaakt.



Carlo Mistiaen, Sculptuur, 2013, 40 x 47 x 26 cm, keramiek;
Behang, 1997, 208 x 408 cm, canvas, acryl, papier


Ik herinner me Carlo MISTIAEN als een poëtische, secure vakman, die taal en teken combineerde in schitterend papieren 'kantwerk' zoals in 'La bien-aimée de Guido Gezelle' (collectie M HKA).

Het gebruik van teksten, die hij verknipte en plakte laat zich in deze tentoonstelling opmerken in het grote 'Behang' (1997), dat met een groot esthetisch en harmonisch gevoel opgebouwd is. Wie dichterbij gaat kijken, ontdekt een onderliggend gevoel dat de harmonie van het leven onderuit haalt: "There is no sense in ..." 
Tekeningen uit hetzelfde jaar 1997 dienen dan weer (ook letterlijk) als basis voor de zeer recente sculpturale keramiek. Het lijkt wel of de kunstenaar zichzelf grotendeels verlost heeft van de strikte, esthetiserende werkwijze. Hij hanteert lossere groeivormen, soms zelfs getuigend van 'oermassa', maar toch blijft hij oog hebben voor geglazuurde details, die de harmonische en structurerende kracht van het vroegere werk in ere houden.


Carlo Mistiaen, Sculptuur (detail), 2012, 56 x 29 x 32 cm, keramiek



Johan DE WIT & Carlo MISTIAEN

tot 27 april 2014
bij
LOODS 12
Koophandelstraat 12
9230 WETTEREN
Wijk Overbeke

zaterdag - zondag: 14 - 18 uur

www.loods12.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

zaterdag 22 februari 2014

Paul Gees, Dave Meijer en Erlend Van Landeghem bij Loods 12 (Wetteren)

 
Er waren eens twee Belgen en een Nederlander. Het zou het begin van een grap kunnen zijn, ware het niet dat we hier te maken hebben met drie kunstenaars die gedurende enkele weken onderdak vinden in Loods 12 te Wetteren.

Loods 12 is als 'vrijplaats voor actuele kunst' in slechts enkele jaren uitgegroeid tot een begrip voor beoefenaars en liefhebbers van beeldende kunst.
De minimalistische, maar niettemin 'warme', industriële ruimte nodigt uit tot ontmoeting tussen bezoekers en kunstwerken, kunstwerken onderling, kunstenaars en bezoekers,...


Ontwerp installatie  © Paul Gees & Dave Meijer


De Belgische beeldhouwer Paul GEES (°1949) en de Nederlandse schilder Dave MEIJER (°1955) presenteren een gezamenlijk project onder de titel 'Geschraagde horizonten'. Ze zijn inzake samenwerking niet aan hun proefstuk toe. Ze kennen elkaar ook via hun gemeenschappelijke galerie in Goes (NL, Zeeland) waar Dave Meijer overigens woont en werkt.

Voor Dave Meijer moet de ruimte van Loods 12 een heel klein beetje lijken op thuiskomen in zijn atelier, maar dan op veel grotere schaal. Ik begrijp dat zijn atelier in Goes een soort gesloten kubus met lichtkoepel is. Daarin schildert hij, met het vlakke Zeeuwse polderlandschap in het achterhoofd, reeksen van kleine (soms 'gebricoleerde') paneeltjes in een abstract kleuren-, lijnen- en vlakkenspel en realiseert hij hier en daar onverwacht kleurrijke horizonten (zoals in de oranje beschilderde horizontale balkjes).
Dave Meijer reduceert tot op het punt van de evenwichtige essentie.
 
 
 © Paul Gees @ Loods 12
 
 
 Die 'essentiële horizonten' worden door zijn collega Paul GEES met een gelijk(w)aardig gevoel voor evenwicht gecounterd in een grote staande sculptuur en diverse kleinere wandsculpturen.
 
De beeldhouwer Paul GEES is voor de lezers van WATERSCHOENEN uiteraard geen onbekende. Reeds in 2009 schetsten we hier een uitgebreid portret van deze 'evenwichtskunstenaar' en brachten verder regelmatig verslag uit van diverse tentoonstellingen.
 
Hout, steen en metaal zijn de materialen waarmee hij werkt. Evenwicht en spanning vormen de hoofdbegrippen van zijn constructies. Zijn werkmethode focust op precisie en minimalisme.
Zowel in de monumentale als in de kleine sculpturen past hij die principes rigoureus toe.
 
 

 © Dave Meijer @ Loods 12
 
 De geknakte wandsculptuur met de zwarte, weerspiegelende vlakken en de kleine, witte wandsculpturen dialogeren op wonderlijke wijze met het werk van Dave Meijer en met elkaar.
De omtrekken van de deels achterliggende keien, die in de witte platen gegraveerd zijn, zorgen voor een verrassend (warm-organisch) effect in de streng opgebouwde spanning.
 
Het grote, centrale werk gaat zonder schroom de dialoog aan met zowel de omgevende architecturale ruimte als met de seriële presentatie van collega Dave Meijer.
 
Op weg naar de achterliggende ruimte presenteren de beide heren elk een multipel die ze speciaal ten voordele van de werking van Loods 12 gemaakt hebben. 
 
 Paul Gees - 'Schnitt' - 2014 - Hpl-plaat, hout en steen - 7 ex.
 
Dave Meijer - 'Ergens onder dak' - 2014 - acrylverf op paneel - 6 ex.
 
*
 
De Bronxruimte is het terrein van Erlend VAN LANDEGHEM (°1965), van oorsprong schilder, maar doorheen de tijd uitgegroeid tot een multidisciplinair kunstenaar die zowel sculpturen en installaties als tekeningen en schilderijen maakt. Hij behandelt zijn oppervlakken (ook die van de sculpturen) trouwens als een schilder.
 
Hij is een verteller van 'verhalen' die wortelen in traditie en geschiedenis. Zijn wereld is bijzonder gelaagd, zowel wat de feiten als het gebruik van materialen betreft.
 

 © Erlend Van Landeghem @ Loods 12
 
 In de installatie '9.ov.pe' focust hij op een onafwendbare ecologische catastrofe. De grote wandtekening links geeft een perfectionistisch (met grafiet) getekend beeld van het vervuilde water dat bij nacht bezit neemt van het land (zwart op zwart). Slechts 9 personen overleven de ramp. Hun portretten bevinden zich op de achterste muur. Ze zijn zwaar gehavend, getuige de diverse lagen die elkaar overlappen. De mens als vernietiger van zijn eigen leefomgeving wordt door Van Landeghem flink onder handen genomen met allerlei materialen, gaande van gouache over reliëfverf tot silicone...
Ook de sculptuur (polyester) maakt deel uit van het project '9ov.pe'. De andere 'overlevenden' waren onlangs nog te gast in de Parijse galerie Duboys.
 
 
Paul Gees & Dave Meijer
'Geschraagde horizonten'
 
Erlend Van Landeghem
'9.ov.pe'
 
tot 9 maart 2014
in Loods 12
Koophandelstraat 12
9230 WETTEREN
(Wijk Overbeke)
 
zaterdag en zondag: 14 - 18 uur
 
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN