Zoeken in deze blog

donderdag 10 oktober 2013

WATERSCHOENEN viert zijn ZESDE verjaardag !

Precies 6 jaar geleden startte deze blog met de volgende aankondiging:

Mijn WATERSCHOENEN staan klaar...

Even geduld !
Achter de schermen wordt diep nagedacht...
U bent gewaarschuwd !
(Zeg achteraf niet dat we het U niet gezegd hebben)


Sindsdien heeft 'WATERSCHOENEN' zich met honderden besprekingen stapje per stapje een plek veroverd in de wereld van de actuele beeldende kunsten. Met gemiddeld 10.000 raadplegingen per maand lijkt het zinvol om op de ingeslagen weg verder te gaan.
(Zeg dus eens te meer niet dat we u niet gewaarschuwd hebben...)


 
© Art Spotter
 

woensdag 9 oktober 2013

Bert Danckaert bij Roberto Polo Gallery

Culturele verschillen zijn een dankbaar thema in de wereld van de fotografie. Het blootleggen van de contrasten tussen andere leefwerelden en onze westerse maatschappij, het werkt altijd.

Fotograaf Bert Danckaert doet daar niet aan mee. Al vele jaren trekt hij de wereld rond om net de gelijkenissen op te zoeken, in zijn geval tussen onze stedelijke leefomgevingen. Beijing, Havana, Cape Town, Parijs, Madrid, de lijst is lang. Mocht je er de locatie in de titel evenwel niet bij krijgen, je zou ook geloven dat het om een uithoek van een Vlaamse gemeente gaat.


Simple Present #500 (Berlin), 2010

Mensen krijg je niet te zien, enkel details van gebouwen of structuren. In zeldzame gevallen zie je een opschrift op een sticker of een aanplakbord dat iets verraadt over het werelddeel waar je je mogelijk bevindt, maar meer tips krijg je niet.

Simple Present #91 (Beijing), 2007

Kurkdroog op het eerste gezicht, maar kijk je aandachtig genoeg, dan word je beloond met details die een glimlach op je gezicht brengen. Danckaert ziet waar de meeste mensen niet kijken.

Zijn herhaalde fascinatie voor deze op het eerste gezicht zinloze details creëert een structuur die je in de hele reeks ziet terugkomen. Nu eens gaat het om een element van verval in een gebouw of om een menselijke poging om het verval tegen te werken, waardoor het eigenlijke verval alleen maar meer opvalt, dan weer staat hij stil bij een onbedoelde schoonheid.

Simple Present #591 (Guangzhou), 2011

Danckaert zoekt de zin en de logica achter deze details en verstopt ze in strak geregisserde omgevingen. "Make Sense!", heette zijn boek uit 2006, dat met dezelfde thema's flirt. Die titel geldt nog steeds als onderliggend concept in de huidige reeks "Simple Present", die nog tot 9 november te bekijken is in Roberto Polo Gallery in Brussel. 

Simple Present #298 (New York), 2009

Het gelijknamige boek, uitgegeven door de galerij in samenwerking met de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Antwerpen is ook daar te koop.


Alle beelden © Bert Danckaert, met dank aan Roberto Polo Gallery


TOT 3 NOVEMBER 2013
in
Roberto Polo Gallery
Rue Lebeau 8-10
1000 Brussel

dinsdag tot vrijdag: 14 - 18 uur
zaterdag en zondag: 11 tot 18 uur

 


© Olivier Vander Biest voor Waterschoenen

Nikolaas Demoen en Toon Van Borm bij Galerie EL (Welle)


Nikolaas Demoen: 'Siennois'

 
 Toen Nikolaas DEMOEN van een vriend het boek 'Les Primitifs Siennois' kreeg, was hij een gelukkig man. (Enzo Carli, Les Primitifs Siennois, Les Editeurs Braun & Cie, Paris, 1957).

Nog gelukkiger werd hij toen hij het boek met schitterend gedrukte prenten naar het werk van middeleeuwse kunstenaars uit Sienna, met namen als Duccio di Buoninsegna en Simone Martini op kop, uit elkaar haalde om de bladen als basis te laten dienen voor een artistieke confrontatie met zijn eigen beeldrijke visie van een hedendaagse realiteit.

We verdenken hem geenszins van vernielzucht. De vriend in kwestie (die overigens niet van enig gebrek aan kunsthistorisch inzicht kan verdacht worden) kon het hem dan ook absoluut niet kwalijk nemen, vermits de picturale toevoegingen van Nikolaas Demoen tot een nieuwe visie met meerwaarde geleid hebben.

In de confrontatie tussen het 'goddelijke' wereldbeeld van het 'trecento' (14e eeuw) en het hedendaagse mensbeeld maakt Demoen gebruik van zijn bekende collagetechniek met foto's uit tijdschriften, gekoppeld aan getekende projecties waarmee hij onvermijdelijk verbanden legt tussen het 'up to heaven' denkpatroon van de middeleeuwen en de 'down to earth' levensvisie van onze tijd.
 
 
Nikolaas Demoen, Siennois (detail), collage, 2013 
 
 Hij confronteert, maar spreekt geen oordeel uit, laat tijdsbeelden bijwijlen elkaar omarmen, maar ook afstand bewaren. Zijn benadering is veeleer wetenschappelijk te noemen. De 'kunstenaar-socioloog-psycholoog' houdt zich na gedane arbeid ergens op de achtergrond schuil. Hij is 'verdwenen'. Alleen zijn schoenen zijn tussen de sokkels overgebleven (Vanished artist).
 
De presentatie op deze lage sokkels zorgt voor een perfecte kijkafstand, zodat de ogen kunnen ronddwalen.
 
De grote, rode lijntekeningen met toegevoegde 'Demoen-collages' zijn in mijn ogen een remedie tegen al te rechtlijnig denken.
 
In een vorige bespreking van deze kunstenaar ('Interlude' in Loods 12) krijgt u nog verwijzingen naar eerdere besprekingen van zijn werk in deze blog.
 

 Nikolaas Demoen, Like a repertoire, tekening en collage, 2013
 
 
Toon Van Borm: 'My work consists of two parts'
 
 
Centraal en vertikaal in de tentoonstellingsruimte worden we begroet door de gigantische tekening 'The Song' (2010) van Toon Van Borm die van vloer tot plafond reikt.
Een groot drieluik hangt vlakbij. De tentoonstellingstitel ontleent Van Borm letterlijk aan de tekening links vooraan, maar ik durf die titel ook overdrachtelijk interpreteren.
 
Enerzijds ken ik Toon Van Borm als een 'monnik' die in zijn scriptorium met zwierige precisie en met een eindeloos geduld (weliswaar) onleesbare teksten voortbrengt. Anderzijds is er de kunstenaar die gelezen, begrepen wil worden: een evenwichtsoefening waarmee hij het zichzelf en de toeschouwer niet noodzakelijk gemakkelijk maakt. Maar 'gemakkelijk' kan in de beeldende kunst toch niet meteen als noodzaak beschouwd worden.
 
Toon Van Borm is inmiddels kind aan huis bij Galerie EL en in WATERSCHOENEN. Ik verwijs u dan ook graag naar enkele vorige passages hier: 4 juni 2013, 16 september 2010, 1 oktober 2009.
 

 Toon Van Borm, The song, tekening op rol, 2010
 
 
Nikolaas Demoen & Toon Van Borm 
 tot 27 oktober 2013
in
 
Galerie EL
Drieselken 40
9473 WELLE
 
vrijdag, zaterdag, zondag: 14 18 uur
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


dinsdag 8 oktober 2013

Een boeiende selectie tekeningen bij Galerie De Buck (Gent)

 
 Naar aanleiding van 'The Big Draw' vorig weekend, stelde Galerie DE BUCK een onverwachte selectie tekeningen van een aantal huiskunstenaars voor.

De tentoonstelling is ook deze week nog te bezoeken en is zeker een aanrader.

Vooraan hangen onder andere twee gigantische bladen tegenover elkaar. Sven VERHAEGHE toont een landschap waarin de geest van Goya ronddwaalt, maar gelukkig de gruwel ontbreekt. Aan de overkant probeert een man zich te verstoppen achter een eenzame boom in een 'duister' werk van Andreas LYBERATOS.

Deze twee werken fungeren ongetwijfeld als attractiepolen die je al vanaf de straatkant kan zien, maar ze etaleren ook elk op zich een intrigerend verhaal.
 

 Andreas Lyberatos, 300 x 300 cm @ Galerie De Buck, Gent
 
 
Maaike Leyn en Karl Mechnig @ Galerie De Buck, Gent
 
 Verder wacht u een uitgebalanceerde opeenvolging van 'pure' tekeningen. Uiteraard herkennen we meteen de werken van Maaike LEYN en Karl MECHNIG, die we reeds eerder uitvoerig in deze blog belicht hebben. Ze weten ons elk op hun manier telkens weer te boeien.
 
Jean DE GROOTE imponeert onder andere met zijn zwarte, wilde 'Monte o mare'.
 
Ik wijs U ook nog even op de vederlichte 'Dreamer' van Stefaan VAN BIESEN.
 
Maar ook de andere kunstenaars verdienen hier volop uw intense aandacht:
 
Robinne Clignett, Philip Henderickx, Liesbet Verschueren, Tim Peeters, Jimi Dams,Haleh Redjaian, Luc Vandevelde en Ann Decaestecker.
 
 
Erwin Keustermans @ Galerie De Buck, Gent
 
 
  Een totaal nieuwe en geheel aparte verschijning in deze omgeving is Erwin KEUSTERMANS, met een glimp uit een oeuvre dat getuigt van een bijzondere verfijning.
Zijn potloodtekeningen schetsen met een uitzonderlijke zin voor detail en afwerking een 'onbestaande' wereld die nu eens geënt lijkt op biologische groeiprocessen en een andere keer gekoppeld via mathematisch gestuurde ontwikkelingen.
 

De 'florale' vloer bij Galerie De Buck, een kunstwerk op zich
 
 
Galerie S&H De Buck
Zuidstationsstraat 25
9000 GENT
TOT 12 OKTOBER 2013 
woensdag t.e.m. zaterdag: 15 - 18 uur 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


maandag 7 oktober 2013

Manor Grunewald bij Galerie Fortlaan 17 (Gent)


Manor GRUNEWALD (°1985) houdt van prikkelende titels voor zijn tentoonstellingen. Ze fungeren als trigger, maar zijn dikwijls ook drager van tegenstellingen, die duidelijk maken dat het leven geen eenduidige en eenvoudige opdracht is.

Na zijn laatste soloshow (2011-2012) in Galerie Fortlaan 17 (I Always wanted to be David Copperfield, but I turned out to be a painter) is hij nu opnieuw te gast met een titel die je aanvankelijk op het verkeerde been zet, vermits hij in de bekende zin 'Life is a bitch, and then you die' het woord bitch door beach vervangt.

Meteen lijkt de boodschap een stuk milder dan bij de oorspronkelijke versie, die ontleend werd aan één van de liedteksten uit de 'Driestuiversopera' (1928), een toneelstuk van Bertold Brecht, op muziek gezet door Kurt Weil.

 
A room with a view in Galerie Fortlaan 17
 
 
'Life's a beach, and then you die' is als titel ontstaan uit een misverstand, maar vertaalt wel perfect waar het Manor Grunewald in deze tentoonstelling om te doen is. De tegenstellingen waar we in het begin op wezen, zijn hier dan ook ontegensprekelijk aanwezig.
Levensvreugde en tragiek liggen in elkaars verlengde.
Enerzijds is er de verwijzing naar zijn eigen kinderjaren met vakanties in het buitenverblijf van zijn grootvader bij een meer in Lommel en aan de andere kant de dood van diezelfde grootvader door een bedrijfsongeluk.
 

Manor Grunewald, Life's A Beach And Then You Die - (Eve), 2013
oil, acrylics, spraupaint, laquer, UV print on wood, 70 x 228 cm
 
 
De foto die hij in het archief van zijn moeder vond, met zichzelf als kind bij het Griekse standbeeld (Eve) op het vakantieterrein, werd het uitgangspunt en wezenlijk onderdeel van deze tentoonstelling. Van hieruit reconstrueert Manor Grunewald zijn (per definitie) 'gekleurde' jeugdherinneringen.
 
Graag had hij de sculptuur naar hier gehaald. In de tentoonstelling zal u, middels een brief op een sokkel, duidelijk worden waarom dat niet kon.
 
Zoals vroeger brengt de kunstenaar panelen samen tot dialogerende gehelen. Nieuw is de koppeling tussen fotografische en geschilderde elementen, met als uitgangspunt de uitvergrote foto van de kleine Manor bij het standbeeld.
 

Manor Grunewald, Life's A Beach And Then You Die - (Shuffle), 2013
oil, acrylics, laquer, spraypaint, UV print on wood, 180 x 480 cm
 
 
De sterk uitvergrote, op hout geprinte fotografische herinneringen zijn al stevig vervaagd, net zoals de beelden zelf. Manor Grunewald confronteert ze met geschilderde elementen die niet bepaald verhelderend werken, maar eveneens een soort ruis bevatten waarin verleden en heden langs elkaar schuifelen, herinnering en realiteit voor een eigen plek vechten.
Soms voegt hij rasters toe. Ik zie ze als een poging om enige structuur te brengen in de wirwar van reële en vermeende herinneringen.
 
'Life is a beach...', hoe zalig de mooie herinneringen, maar 'life' is ook  'a bitch', hard en ongenadig... en eindigen doet het altijd op dezelfde manier...
 
Als het even kan, kies ik in de tussentijd toch maar voor het strand.
 
 
Manor Grunewald, Life's a beach and then you die, picture disc,
editie 2012, 250 exemplaren, gesigneerd en genummerd
 
De vinylplaat 'Life's A Beach And Then You Die' maakt als editie op 250 exemplaren wezenlijk deel uit van het tentoonstellingsproject.
 
 
Manor Grunewald
tot 31 oktober 2013
bij
 
Galerie Fortlaan 17
Fortlaan 17
9000 GENT
 
woensdag, donderdag, vrijdag: 14 - 18 uur
zaterdag: 12 - 18 uur
 
 
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN