Galerie Fortlaan (Gent) stopt ermee !

 

Times are changing 

 

 

 De tentoonstelling 00:00:01 : A Split Second was de laatste die plaats heeft gehad in Galerie Fortlaan 17 te Gent. Hiermee wordt een mooi hoofdstuk met vele memorabele tentoonstellingen afgesloten. 

WATERSCHOENEN volgde hier de afgelopen jaren verschillende tentoonstellingen van Manor GRUNEWALD (http://waterschoenen.blogspot.be/2010/01/manor-grunewald-bij-galerie-fortlaan-17.html , http://waterschoenen.blogspot.be/2011/12/manor-grunewald-bij-galerie-fortlaan-17.html , http://waterschoenen.blogspot.be/2013/10/manor-grunewald-bij-galerie-fortlaan-17.html ) , Stief DESMET, Jan VERBRUGGEN,...

De galerie opende haar deuren in 1989 en stond 25 jaar lang garant voor een gevarieerd programma van internationale hedendaagse kunst en voor de promotie van een selectie aan professionele kunstenaars. Het programma werd gekenmerkt door een multidisciplinaire aanpak en de aandacht voor opkomend Belgisch talent. 

Na 25 jaar besluit Ischa Tallieu een punt te zetten achter de huidige werkingsvorm van de galerie:

“Galerie Fortlaan 17 heeft als promotiegalerie haar plaats in het hedendaagse kunstenlandschap verdiend en steeds opnieuw bevestigd met spraakmakende tentoonstellingen, projecten, publicaties, deelnames aan internationale kunstbeurzen, performances, debatten en lezingen. Gedreven door passie heb ik het programma van de galerie bestendigd en verder uitgebouwd. Het organiseren van tentoonstellingen op een locatie met vier verdiepingen in Gent in een tijdperk waarin steeds meer galeries centraler gelegen locaties opzoeken en waarbij de focus voornamelijk ligt op kunstbeurzen en online promotie, vraagt echter om een heroriëntering. De huidige galeriewerking loopt nog steeds vlot op inhoudelijk niveau en zakelijk vlak, maar het is tijd om de huidige structuur en organisatie van de promotiegalerie in de actuele context te evalueren. Het is tijd voor een nieuwe uitdaging!”. 

Na deze laatste tentoonstelling wordt er binnen Galerie Fortlaan 17 de komende maanden gefocust op de opvolging en afronding van lopende projecten en contacten. 

Samen met de tentoonstellingsruimte, die voortaan opnieuw als privéwoning zal gebruikt worden, zal ook de naam van de galerie verdwijnen. Dit alles zal vervangen worden door een nieuw concept met een nieuwe naam. De focus zal in de toekomst voornamelijk liggen op promotie, advies, collectiebeheer, project management, research en curatoriële projecten. 

Galerie Fortlaan 17 en Ischa Tallieu willen de kunstenaars bedanken voor de intense samenwerking en wensen het publiek, de verzamelaars en vrienden te bedanken voor hun jarenlange interesse en steun. We houden iedereen op de hoogte van het vervolg. 

© foto's: Art Spotter

00:00:01 - A split second - bij Galerie Fortlaan 17 (Gent)

 De klok tikt in galerie Fortlaan 17 te Gent. Er rest ogenschijnlijk nog één seconde en uiteindelijk lijkt het slechts over een fractie van een seconde te gaan:

'A SPLIT SECOND'

Tijdens die 'split second' is alles mogelijk. Het is een kantelmoment waarin snelle beslissingen genomen worden of we op de rand van onverwachte gebeurtenissen staan. De situatie kan ten goede of ten kwade veranderen. Of misschien blijft alles wel bij het oude.
Een 'turning point' of een 'point of no return'? Wie zal het zeggen...

Meteen bij het binnenkomen in de gang maakt Joey KÖTTING van dit subtiele moment een 'eeuwig durend' filmisch verhaal met zijn video 'Road Movie / Yellow Line'. Een camera vooraan op een auto volgt de streep in het midden van de weg. Je vraagt je onvermijdelijk af of er een kantelmoment komt en zo ja wanneer, die ene 'split second'.

Onwillekeurig gaan mijn gedachten naar een Franse film uit 1970: 'Les choses de la vie'. Michel Piccoli rijdt in een lang filmisch moment met zijn sportwagen naar een ongeluk toe, het moment waarop de film overgaat naar een lange flashback.



In de grote kamer wordt de tijd letterlijk stilgezet in drie staande lichtboxen met foto's van Max PINCKERS. De houten, gebogen boxen werden ontworpen door Gauthier OUSHOORN, die hier bovendien een 'levende', maar streng geritmeerde houten wandsculptuur presenteert. Straks zien we hem boven terug met een geknakte boomstam. De 'split' second krijgt bij Oushoorn wel een heel specifieke dubbele betekenis.

We kennen de beide heren nog van 'The Whitsun Wedding' bij galerie EL in Welle.

Max Pinckers (geboren in België, maar grotendeels opgegroeid in Azië) trok op vraag van Europalia en in het kader van 'Europalia India' (oktober 2013 - januari 2014 in Bozar) gedurende vier maanden naar India op zoek naar het thema liefde en huwelijk in de Indiase cultuur. Dat resulteerde in de fotoserie en een boek 'Will They Sing Like Raindrops or Leave Me Thirsty".

In de lichtboxen die hij voor Europalia maakte komen geen mensen voor, maar omgevingen met suggestieve momentopnamen. 

Op de hoogste verdieping keert hij straks nog eens terug met 'The Messenger' uit dezelfde serie (een verwijzing naar de 'lovebirds' ?).

Beneden, links en rechts van de schouw, ontlokt Pieter Laurens MOL u een g(l)(r)imlach met zijn handgeschreven boodschappen uit 1976, werk waarop de tijd geen vat heeft...

Max Pinckers in collaboration with Gauthier Oushoorn, Will They Sing Like Raindrops

or Leave me Thirsty, 2013, Commissioned by europalia india for the indomania exhibition (2013)

(Josh, No use crying over Spillend Milk, Shiva's Dance - Lambda duratrans print in curved afzelia wood lightbox)

Op de eerste verdieping zorgt Kiki SMITH voor een vroege lente met haar 'Four Brooms' (brons en gouden bloemblaadjes). Haar sculptuur 'Mother' werd bij ons bezoek nog 'verwacht' (een probleem bij de productie in de Verenigde Staten).

Adembenemend, indrukwekkend, dan wel beangstigend ... of hoe je de video 'XY the reconstruction of the crime' van Milica TOMIC ook wil noemen. In een ongemeen sterk ritme van opeenvolgende beelden van mensen die uiteindelijk 'verdwijnen' in de sneeuw, reconstrueert ze de moord op 40 demonstranten door de Servische politie in Kosovo (1989).

In de verduisterde kamer vlakbij staat de installatie 'Tipping Point', waarmee Lawrence MALSTAF aansluit bij wetenschappelijk onderzoek van het Norwegian Polar Institute rond de impact van menselijke activiteit en giftig afval op het Arctische ecosysteem. Je ziet de 'machine' roteren en wentelen, lucht en water constant uit balans brengend, op weg naar een point of (NO) return...

Milica Tomic, Still from video 'XY the reconstruction of the crime', 

1996-97, DVD 13'57", loop

Eva SCHLEGEL verwacht ons flitsend en draaiend op de tweede verdieping: ... it seems you are turning backwards ...

In dit gezelschap toont Manor GRUNEWALD zich doorheen het hele huis als ware hij de rustige vastheid zelve.

U hebt ook nog werk te goed van Jan VERBRUGGEN, Stief DESMET, Gloria FRIEDMAN en Stanislas LAHAUT.

Manor Grunewald, Untitled, 2013, UV print, olie,acryl, pigment, plastiek folie op hout, 180 x 120 cm

Gauthier Oushoorn, Untitled (Soutien), Oak wood pillar sculpted and cracked by Gauthier Oushoorn, 300 cm high - 12 cm diameter

unique edition + 1 A.P.

00:00:01

A SPLIT SECOND

tot 26 april 2017

in

Galerie Fortlaan 17

Fortlaan 17

9000 GENT

woensdag, donderdag, vrijdag: 14 - 18 uur

zaterdag: 12 - 18 uur

Gent Matinee: zondag 23 maart: 11 - 18 uur

Gesloten op 19 april 2014

www.fortlaan17.com

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

Manor Grunewald: Limited Edition bij de Vrienden van het S.M.A.K.

Manor Grunewald

 ... is een 'vaste klant' van Waterschoenen. De voorbije vier jaar dook hij hier regelmatig op, naar aanleiding van tentoonstellingen (2010: Propose a course ..., 2011: I Always wanted to be David Copperfield ..., 2013: Life is a bitch ...) in zijn huisgalerie FORTLAAN 17 en ook als genomineerde van de Provinciale Prijs voor Beeldende Kunsten in het Caermersklooster.

*

Na het bezoek aan het atelier van Manor, hebben de 'Vrienden' aan de kunstenaar gevraagd of hij een exclusieve editie wilde maken voor onze leden. Onlangs werd in het S.M.A.K. die editie voorgesteld. 

 Manor Grunewald, A Gentle Gesture, 2013



 "De Limited Edition ’A Gentle Gesture’ is ontstaan vanuit de ideologie van het nobel gebaar als kunstenaar tegenover een instituut zoals een museum of vice versa. Dit wou ik illustreren aan de hand van een ontleend beeld of ontleende beelden vanuit kunsthistorisch bronmateriaal. Stillevens van bloemen die door klassieke meesters en amateurs zijn geschilderd. Vanuit dit archief kopieer ik een selectie in het zwart wit om visueel en inhoudelijk de afstand te behouden van het originele beeld."

 Manor Grunewald, A gentle gesture, 2013

 "Een boeket bloemen heeft een symbolische waarde voor vriendschap, troost, respect...
Door het beeld los te rukken vanuit zijn origineel en terug te hergebruiken krijg je een gelijkaardige handeling van dit gebaar. Het is een vicieuze cirkel aangezien het werk doorgegeven wordt aan de Vrienden v/h S.M.A.K., zij op hun beurt aan verzamelaars, enz.
Het werk wordt voorzien van een zilveren zeefdruk top coating zoals bij krabbiljetten van kansspelen.""

 Hierdoor wordt het werk monochroom zilver. Ik vind het interessant dat het visueel een balans biedt tussen figuratieve en abstracte beeldtaal. De persoon in kwestie die de editie aankoopt heeft hierdoor de onderliggende laag nog niet gezien en zal zelf instaan voor het vervolledigen van het werk. De keuze een deel weg te krabben om een idee te vormen wat eronder ligt, het monochroom laten of het volledig weg te krabben. Zo krijgt ook iedere editie zijn persoonlijk karakter, afhankelijk van hun kopers en het parcours die het werk verder zal afleggen."

Manor Grunewald.

Manor Grunewald, A gentle gesture, 2013 

 Manor Grunewald | ‘A Gentle Gesture’
silkscreen, acrylics, spraypaint, varnish, rub off ink on wooden panel
30x42,5cm
2013
edition of 20 + 5 artist proofs Prijs: €190.00 (leden) | €230.00 (niet-leden)





Jan Verbruggen met 'I Told You So. The World Is Flat' in Galerie Fortlaan 17 (Gent)

 

 Waterschoenen zijn een zeer nuttig hulpmiddel om de huidige tentoonstelling van Jan VERBRUGGEN (°1980) te bezoeken. De kunstenaar biedt hier een parcours aan langs waterpartijen en moerassen, onverwachte geschilderde en 'sculpturale' omgevingen, een verre van eenduidige wereld waarin de desoriëntatie om elke hoek loert.
 

 

Galerie Fortlaan 17 by night 

 

 

In deze tijden, waarin nomadische bewegingen als het ware via Google Earth in 'real time' kunnen gevolgd worden, is de onzekerheid, die onvermijdelijk gepaard gaat met het 'vluchten' op zoek naar een betere omgeving, er geenszins minder op geworden.

 

Bij Jan Verbruggen gaat het niet expliciet over de hedendaagse migratiestromen, maar toch voel ik in zijn persoonlijke zoektocht naar houvast die universeel menselijke drang naar zekerheid. Het begrip 'nomade' is verre van vreemd in de denk- en beeldenwereld van Verbruggen.

Hoewel zijn persoonlijke nomadische bewegingen zich beperken tot studie- en werkverblijven, kiest hij daarin toch voor plekken die contrasteren met zijn eigen woon- en werkomgeving (Brussel). In de Finse natuur vond hij voor zijn Nomad-project een perfecte tegenpool voor zijn stedelijke habitat.

Toch zorgde het verlaten van zijn 'eigen' wereld blijkbaar voor onzekerheid...

 

"Not to know where we are is frightening and not having a sense of place is highly unpleasant".

 

 

 Jan Verbruggen, Toile désorientée, 2013, acrylics and watercolour

on canvas, 150 x 200 cm @ Galerie Fortlaan 17, Gent

 

 

Enige inleving dringt zich op, ook voor de bezoeker van deze tentoonstelling. Wie ooit in Venetië 'aqua alta' meemaakte en op de smalle loopbruggetjes over de Piazza San Marco liep, wie in de Hoge Venen over de houten paadjes de moerassige grond overstak of wie zoals Jan Verbruggen over de Finse plankenwegjes mocht dwalen, zal zich ook herkennen in de blauwe paden die de kunstenaar hier op de tweede verdieping aanlegde.

 

Wanneer je op de eerste verdieping aankomt, zet hij je ook al meteen op het verkeerde been met zijn 'Tilt Piece' (2013), een verhoogde, oplopende vloer in de gang.

Maar de desoriëntatie begint al vroeger. Laat je niet afschrikken...

 

"The World Is Flat". Lag die gedachte al niet heel wat eeuwen achter ons, toen de zekerheid bestond dat je niet te ver mocht lopen, vermits je op het einde onvermijdelijk van de wereld zou afvallen...?

Begin op het gelijkvloers met de tekst over zwaartekracht en aantrekkingskracht en start uw wandeling in de driehoek kunstenaar - kunstwerk - toeschouwer met de idee "... alles wat materie bevat, draagt het potentieel in zich belangrijk te zijn".

 

 

Jan Verbruggen, NOMAD, The Deconstruction of Place_2012 (detail),

two component material (mineral powder and water based acrylic resin),

steel and polythene @ Galerie Fortlaan 17 (garden), Gent

 

 

 Jan Verbruggen is op de eerste plaats schilder. Daar is zijn opleiding (Master in de Schilderkunst / Sint-Lucas Brussel, 2004) natuurlijk niet vreemd aan. Installatie en ruimtelijk werk zijn gelijkwaardige partners. Toch nemen de schilderijen in het tentoonstellingsparcours zeer veel plaats in.

Schilderijen zijn voor Jan Verbruggen het equivalent van landkaarten, met andere woorden een middel tot oriëntatie. Net zoals landkaarten laten schilderijen zich lezen, laten ze niet alle informatie zomaar los, bieden ze een andere kijk op de realiteit en een ander perspectief.

 

 Jan Verbruggen, Thesauros, acrylic, watercolour, oil, alkyd and

spraypaint on plywood, ariable dimensions, part of 100 pieces

painted both sides + book @ Galerie Fortlaan 17, Gent

 

 

Nu eens kijkt Jan Verbruggen vanuit een architecturaal perspectief, dan weer van bovenaf of hij plukt de 'bouwlagen' uit elkaar. In 'Merry Go Round' past hij die laatste constructiemethode toe, terwijl zijn 'Toile désorientée' in eerste instantie een vlakke toepassing van vogelperspectief lijkt, maar bij nader inzien het centrale thema een gedetailleerde dieptewerking gekregen heeft.

 

De fascinatie van de kunstenaar voor zwembaden is onmiskenbaar groot. Ik moet denken aan de dichter Paul Snoek (1933 - 1981) en zijn gedicht 'Een zwemmer is een ruiter'...

 

"Zwemmen is losbandig slapen in spartelend water,

is liefhebben met elke nog bruikbare porie,

is eindeloos vrij zijn en inwendig zegevieren..."

 

Maar er is meer, zowel bij de dichter als bij de kunstenaar.

 

  

Jan Verbruggen, Earn more air miles_2013, oil and alkyd paint on

canvas, 80 x 60 cm, (detail) & Flat Piece_2013, alkyd on wood,

4 x 29 x 431 cm, (detail) @ Galerie Fortlaan 17, Gent

 

 

Ik moet u nog wijzen op de kleurrijke NOMAD-constructies in de tuin en de 'Thesauros', 100 kleine schilderijtjes die gedeeltelijk tentoongesteld zijn op de eerste verdieping en de basis van het oeuvre uitmaken.

 

 

Jan Verbruggen

 

tot 31 januari 2014

in

Galerie Fortlaan 17

9000 GENT

 

woensdag, donderdag, vrijdag: 14 - 18 uur

zaterdag: 12 - 18 uur

 

Gent Matinee zondag 1 december 2013: 11 - 18 uur

 

GESLOTEN van 22 dec. 2013 t.e.m. 7 jan. 2014

 

www.fortlaan17.com

 

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



Manor Grunewald bij Galerie Fortlaan 17 (Gent)

Manor GRUNEWALD (°1985) houdt van prikkelende titels voor zijn tentoonstellingen. Ze fungeren als trigger, maar zijn dikwijls ook drager van tegenstellingen, die duidelijk maken dat het leven geen eenduidige en eenvoudige opdracht is.

Na zijn laatste soloshow (2011-2012) in Galerie Fortlaan 17 (I Always wanted to be David Copperfield, but I turned out to be a painter) is hij nu opnieuw te gast met een titel die je aanvankelijk op het verkeerde been zet, vermits hij in de bekende zin 'Life is a bitch, and then you die' het woord bitch door beach vervangt.

Meteen lijkt de boodschap een stuk milder dan bij de oorspronkelijke versie, die ontleend werd aan één van de liedteksten uit de 'Driestuiversopera' (1928), een toneelstuk van Bertold Brecht, op muziek gezet door Kurt Weil.

 

A room with a view in Galerie Fortlaan 17

 

 

'Life's a beach, and then you die' is als titel ontstaan uit een misverstand, maar vertaalt wel perfect waar het Manor Grunewald in deze tentoonstelling om te doen is. De tegenstellingen waar we in het begin op wezen, zijn hier dan ook ontegensprekelijk aanwezig.

Levensvreugde en tragiek liggen in elkaars verlengde.

Enerzijds is er de verwijzing naar zijn eigen kinderjaren met vakanties in het buitenverblijf van zijn grootvader bij een meer in Lommel en aan de andere kant de dood van diezelfde grootvader door een bedrijfsongeluk.

 

Manor Grunewald, Life's A Beach And Then You Die - (Eve), 2013

oil, acrylics, spraupaint, laquer, UV print on wood, 70 x 228 cm

 

 

De foto die hij in het archief van zijn moeder vond, met zichzelf als kind bij het Griekse standbeeld (Eve) op het vakantieterrein, werd het uitgangspunt en wezenlijk onderdeel van deze tentoonstelling. Van hieruit reconstrueert Manor Grunewald zijn (per definitie) 'gekleurde' jeugdherinneringen.

 

Graag had hij de sculptuur naar hier gehaald. In de tentoonstelling zal u, middels een brief op een sokkel, duidelijk worden waarom dat niet kon.

 

Zoals vroeger brengt de kunstenaar panelen samen tot dialogerende gehelen. Nieuw is de koppeling tussen fotografische en geschilderde elementen, met als uitgangspunt de uitvergrote foto van de kleine Manor bij het standbeeld.

 

Manor Grunewald, Life's A Beach And Then You Die - (Shuffle), 2013

oil, acrylics, laquer, spraypaint, UV print on wood, 180 x 480 cm

 

 

De sterk uitvergrote, op hout geprinte fotografische herinneringen zijn al stevig vervaagd, net zoals de beelden zelf. Manor Grunewald confronteert ze met geschilderde elementen die niet bepaald verhelderend werken, maar eveneens een soort ruis bevatten waarin verleden en heden langs elkaar schuifelen, herinnering en realiteit voor een eigen plek vechten.

Soms voegt hij rasters toe. Ik zie ze als een poging om enige structuur te brengen in de wirwar van reële en vermeende herinneringen.

 

'Life is a beach...', hoe zalig de mooie herinneringen, maar 'life' is ook  'a bitch', hard en ongenadig... en eindigen doet het altijd op dezelfde manier...

 

Als het even kan, kies ik in de tussentijd toch maar voor het strand.

 

 

Manor Grunewald, Life's a beach and then you die, picture disc,

editie 2012, 250 exemplaren, gesigneerd en genummerd

 

De vinylplaat 'Life's A Beach And Then You Die' maakt als editie op 250 exemplaren wezenlijk deel uit van het tentoonstellingsproject.

 

 

Manor Grunewald

tot 31 oktober 2013

bij

 

Galerie Fortlaan 17

Fortlaan 17

9000 GENT

 

woensdag, donderdag, vrijdag: 14 - 18 uur

zaterdag: 12 - 18 uur

 

www.fortlaan17.com

 

www.manorgrunewald.com

 

 

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

 

 

 



Manor Grunewald bij Galerie Fortlaan 17 te Gent

Onder de enigmatische titel 'I always wanted to be David Copperfield, but I turned out to be a painter' stelt Manor GRUNEWALD (°1985) tot 28 januari 2012 tentoon in zijn 'huisgalerie' FORTLAAN 17. Twee jaar geleden was hij hier in dezelfde periode te gast met zijn soloshow 'Propose a course for action, a solution to an issue, or questions for further study'. Blijkbaar houdt hij van confronterende titels, zowel voor de toeschouwer als voor zichzelf.

(c) Manor Grunewald & Galerie Fortlaan 17, 2011

Amper 26 is hij, maar hij heeft reeds een enorme artistieke weg afgelegd. Als voormalig graffitikunstenaar heeft hij de de 'stiel' op straat geleerd, maar in een niet aflatend werkproces heeft hij zijn schilderkunstig onderzoek technisch en beeldmatig in het atelier verdergezet.

Het verzamelen van beeldmateriaal vormt nog steeds de basis en vertaalt zich allereerst in zijn collages en mixed media op papier. In elk van zijn schilderijen baant hij zich vervolgens een weg door diverse lagen informatie via dun aangebrachte picturale middelen als olieverf, spuitlak, acryl, potlood, marker, duimspijkers,... (technieken die hij overigens vrolijk door en naast elkaar gebruikt).

Manor Grunewald: Echo's de L'histoire, L'homme au miroir magique, 2011 (detail)

Sommige doeken geven vanop afstand meteen een duidelijk verhaal prijs, maar blijken bij nader inzien onderliggende beelden te bevatten. What you (first) see, is not always what you get. Andere schilderijen lijken dan weer slechts vage oppervlakken tot je ze in detail gaat bekijken. Neem nu het grote tweeluik 'Echos de L'histoire de l'homme, L'homme au miroir magique' (2011 met het zwart op zwart 'verborgen' klassieke beeld van de moeder met Christusfiguur.

Manor Grunewald: Casablanca, 2011

Maar Grunewald gaat soms ook ronduit voor de minimale ingreep met maximaal effect, zoals in 'Casablanca' (2011), dat je meteen bij de voordeur begroet.

Manor Grunewald: Studio Floor, 2011

Even minimaal, maar tegelijk met een 'fetish-karakter' en een persoonlijke (kunst)historische achtergrond wordt het waar hij zijn 'Studio Floor' (2011) presenteert. Een stuk plankenvloer van 3 bij 2,5 meter uit zijn (voormalig) atelier ligt hier als een statement, als verwijzing naar het podium voor de kunstenaar die, net zoals de goochelaar David Copperfield, zijn kunsten wil vertonen. In tegenstelling tot de glitter en glamour van David Copperfield, houdt Manor Grunewald het bij de verfspatten op een oude plankenvloer. Bovendien gaat het hem niet om die ene grote, spectaculaire goocheltruc, maar om het constante doorwerken aan een oeuvre, waarbij hij niettemin ruimte laat voor het experiment. Neem nu zijn schilderij 'A few deliveries from a new source', waarin hij twee verschillende dragers (hout en linnen) met een uiteenlopende bewerking samenvoegt in één werk.

Manor Grunewald: A few deleveries from a new source, 2011

Waar hij tot voor kort graag installaties met zijn schilderijen maakte, verschijnen ze nu stuk voor stuk in de schijnwerpers. Het ene schilderij verbergt niet langer het andere. Voor Grunewald was het een manier om de aandacht van de toeschouwer aan te scherpen, maar zijn werken kunnen met gemak de directe confrontatie aan.

Op de tweede verdieping van de galerie duikt met 'That elegant touch' een sculptuur op die ik beschouw als de driedimensionale vertaling van zijn picturale werk. Het doet me denken aan een 'goochelkast' waarmee de David Copperfields van deze wereld hun bevallige assistentes (of ander schoon volk) naar believen laten verdwijnen of verschijnen. Grunewald is nu zowel David Copperfield als kunstenaar geworden. Maar de grootste truc van goochelaars bestaat er toch in de aandacht af te leiden zodat we enkel het hoogtepunt te zien krijgen: Manor Grunewald turned out to be a painter... !

Inmiddels is zijn werk te zien van Gent over Amsterdam tot New York en San Francisco.

Tot 28 januari 2012 kunt U deze tentoonstelling nog ontdekken bij

Galerie Fortlaan 17

9000 GENT

woensdag, donderdag, vrijdag: 14 - 18 uur

zaterdag: 12 - 18 uur

Gesloten van 24 december 2011 tot 3 januari 2012

www.fortlaan17.com

www.manorgrunewald.com

 

'Once upon...' van Stief Desmet in Galerie Fortlaan 17 te Gent

Met de tentoonstelling 'Once upon...' duikt Stief Desmet (°1973) opnieuw in een soort sprookjeswereld, hoewel hij Bambi en Sneeuwwitje achter zich gelaten heeft. Dat sprookjes (per definitie) steeds een kwaadaardig kantje hebben, weten we allemaal. Ook voor Stief Desmet is dat geen nieuw gegeven.

In deze tentoonstelling begint het 'sprookje' meteen vooraan in de galerie met de installatie 'Once upon'.

 (c) Stief Desmet & Galerie Fortlaan 17

Afgelopen zomer zagen we nog werk van hem (beelden en schilderijen) in de FAKE! tentoonstelling in Aalst. Zijn 'Monument for a fake Eagle' staat nu in de tuin van de galerie.

Stief Desmet werkt als het ware naar de natuur, plukt elementen uit de natuur in een mix met andere beelden en teksten en creëert zo een eigenzinnige sprookjeswereld met enerzijds de lokkende kracht van het natuurlijke, het mooie, het lieflijke en vertederende. Maar achter het hoekje schuilt steeds het gevaar, het onberekenbare. En dat geldt niet alleen voor sprookjes, maar ook in de realiteit van elke dag.

 (c) Stief Desmet & Galerie Fortlaan (Monument for Audubon - detail)

Zowel in zijn beelden als in zijn schilderijen komt die dualiteit tot uiting. In zijn huidige schilderijen zie ik hem meer als een tekenaar evolueren, een samensteller van 'unheimliche' beelden. En soms komt het gevaar letterlijk uit de lucht vallen zoals in zijn grote schilderij 'Death from above'.

Zelf heb ik het meest genoten van zijn 'Monuments for Audubon'. (John James Audubon)

Maar misschien valt U wel voor zijn 'Baselitz poodle'... 

De ligging van Galerie Fortlaan 17 tegenover het Citadelpark benadrukt een gelijkaardige dualiteit als in het werk van Stief Desmet: het aangenaam-natuurlijke met als keerzijde de 'duistere' reputatie van het nachtelijke park. Maar dat is uiteraard geheel toevallig.

Toen wij gingen kijken lag er een flink sneeuwtapijt...

Nog tot 29 januari 2011

in Galerie Fortlaan 17

Fortlaan 17

9000 GENT

woensdag-donderdag-vrijdag: 14 - 18 uur

zaterdag: 12 - 18 uur

Gesloten van 24 december 2010 tot 4 januari 2011

www.fortlaan17.com

Manor Grunewald bij Galerie Fortlaan 17 in Gent

Galerie Fortlaan 17

Manor Grunewald (°1985) is een kind van zijn tijd. Als beeldend kunstenaar kiest hij zijn beeldtaal uit de onuitputtelijke populaire media, met een voorliefde voor magazines uit de jaren '40 en '50, stripverhalen, oude reclameboodschappen,...

Met die elementen gaat hij aan de slag in een spel van uitvergroten, copiëren, knippen, samenvoegen, projecteren, uitwerken op meestal grote doeken, waarbij de elementen nu eens scherp contrasterend (en dus duidelijk) tegenover of boven elkaar staan, of zacht in elkaar te lijken vervloeien (wat ook voor de toeschouwer tot een hogere kijk-inspanning leidt).

Schilderij Manor Grunewald

Soms maakt de kunstenaar het ons extra moeilijk door een hele reeks werken als 'installatie' samen te presenteren, zodat ze geheel of gedeeltelijk achter elkaar verstopt geraken. Je wil als toeschouwer doordringen in die beschutte wereld, er sommige beelden tussenuit halen, zoals bijvoorbeeld het schilderij dat de kunstenaar op de uitnodiging vasthoudt.

Uitnodiging tentoonstelling met foto door Bruno Roels

Met de titel van de tentoonstelling en het gelijknamige boek 'Propose a course of action, a solution to an issue or questions for further study' laat de kunstenaar overigens alle deuren open, zowel voor zichzelf als voor de toeschouwers.

De foto's voor de uitnodiging en het boek werden verzorgd door Bruno Roels.


Detail schilderij Manor Grunewald

Het werk van Manor Grunewald ligt bijzonder sterk in de lijn van een kunstenaar die we al enige tijd volgen: Jo De Smedt. Terwijl Manor Grunewald zijn 'materiaal' vooral schilderkunstig benadert, speelt bij Jo De Smedt toch in hoge mate zijn tekenkundige en grafische (hij maakt zijn sterk afgelijnde figuren met grafiet) achtergrond een voorname rol.

In 2008 won Manor Grunewald de tweejaarlijkse 'Gaverprijs'. Jo De Smedt is nu één van de 10 finalisten voor de 'Gaverprijs 2010' die komende zondag in het CC De Schakel in Waregem uitgereikt wordt.

De tentoonstelling loopt nog tot 30 januari 2010
woe, do, vr: 14 - 18 uur
za: 12 - 18 uur
in Galerie Fortlaan 17
langs het Citadelpark in Gent