4 X SAMEN / 4 X ANDERS in DE PASTORIE (Ressegem)

In het Huis van de Beeldende Kunsten bevinden zich heel wat kamers, met talloze  disciplines en ontelbare beoefenaars. Galeriehouders, curatoren, recensenten, kunstenaars en verzamelaars ontmoeten elkaar op tentoonstellingen, beurzen of andere gelegenheden.

Intussen bloeit de kunst ook onverminderd in de periferie, in kleine evenementen, met kunstenaars die misschien niet zo bekend zijn, maar niettemin vanuit het hart en met een onmiskenbare vakkennis hun artistieke droom verwezenlijken.

Zopas had ik de gelegenheid niet minder dan vier dames te ontmoeten die gedurende twee weekends als volleerde tentoonstellingsbouwers de Pastorie van Ressegem omgetoverd hebben tot hun artistieke Tuin van Eden.

Kunst (in verschillende disciplines) is hun gezamenlijke passie en de Academie van Zottegem hun ontmoetingsplek.

Elk van hen kan terugvallen op een rijke beroeps- en levenservaring, waaruit ze ook nu nog ideeën putten voor hun artistieke realisaties.

 

'4 - vier - quatre - four - quattro - fir -fjouwer - fyra - fjorir - 4'

Met '4' veroveren ze op hun manier de wereld. Iedereen mag komen kijken, welke taal ze ook spreken: Nederlands, Duits, Frans, Engels, Italiaans, Deens, Zweeds, Fries, Ijslands,...

De taal van kunst is universeel !

Aan de kwaliteit van het getoonde zal het in geen geval liggen, want deze dames kunnen naast een stevige technische kennis van hun vakgebied bogen op een schitterende beeldvorming en uitgepuurde afwerking.

De Pastorie van Ressegem is voor mij een beetje thuiskomen. De voorbije jaren kwam ik er al voor initiatieven van 'ARTURE' en 'WALS'. De oorspronkelijke functie van het gebouw is natuurlijk allang verleden tijd, maar de geest van 'De Pastoor uit den Bloeyenden Wijngaerdt' dwaalt hier nog steeds een beetje rond.

De kunstenaars hebben geopteerd voor presentatie in afzonderlijke kamers. Dat blijkt in deze een goede keuze.

Komend weekend kunt u nog gaan kijken en dat zou wel eens een goed idee kunnen zijn...

Wij nemen u alvast mee op een verkennende wandeling doorheen de kamers, zodat u een idee krijgt van wat u mag verwachten.

Maar er is natuurlijk veel meer te zien... !

In de grote woonkamer ontvangt Carine HANTSON ons in haar wereld waarin de mens en het menselijk lichaam centraal staan. Schilderijen, keramiek, porselein... ze beheerst het allemaal met een vanzelfsprekende subtiliteit en technische vaardigheid. Het menselijk lichaam bekijkt ze zowel uitwendig als inwendig. Haar sculpturale 'organen' of lichaamsdelen vormen absoluut geen rariteitenkabinet, maar een gevoelig beeld van een kwetsbare wereld.

Ook historisch besef houdt haar wakker: teksten van Leonardo da Vinci, de plafondschilderingen van Michelangelo, oude medische gereedschappen, ...

In de schilderijen lijken haar figuren te 'zweven' in schijnbaar dromerige omgevingen, maar tegelijk stralen ze ook een zekere alertheid of bewustzijn uit. Neem nu de oogopslag van dit kind op de schouw.

© Carine Hantson

© Carine Hantson

Fabienne DUBOIS nodigt ons eerst uit in de kleine kamer op het gelijkvloers, waar ze zowel haar keramische experimenten met gerecycleerde vazen toont als haar zelf gemaakte exemplaren (in handopbouw of gedraaid). Technische beheersing en durf om 'buiten de lijntjes te kleuren' gaan hand in hand. De ingrepen op oude vazen (uit de kringloopwinkel) zorgen door het bakproces voor schitterende resultaten in de interactie tussen de bestaande onderlagen en de nieuw aangebrachte glazuren.

Op de eerste verdieping ontplooit ze een meer sculpturale activiteit, waarin ze haar keramische vormen ontwikkelt vanuit haar passie voor de natuur. In twee kamers neemt ze ons mee voor een (ook letterlijke) 'walk in the park'.

© Fabienne Dubois

© Fabienne Dubois

De grafische wereld van Linda BOARDMAN in de twee kamers aan de overkant doet me meteen bij het binnenkomen bewonderend stilstaan. Hier heerst de strakke, zwarte lijn in een schijnbaar eenvoudige, maar o zo efficiënte presentatie. Slechts hier en daar hangt een werk aan de muur, maar de plankenvloer doet dienst als centraal podium voor de sterk gestileerde houtdrukken. Je gaat als bezoeker ongewild met grote omzichtigheid door de kamer wandelen.

Gestileerde figuren, vormen die symbool staan voor kracht (cirkel) of orde (vierkant), roosters,... zijn slechts enkele elementen die de beeldende wereld van Linda Boardman zo uniek maken.

 Ook lang na de grote Frans Masereel blijft deze techniek voor ongekende mogelijkheden zorgen. En dit zijn nog maar de kleine houtsneden van Linda Boardman...

© Linda Boardman

© Linda Boardman

Anne VAN WAYENBERG heeft zich op de zolderverdieping teruggetrokken met haar driedimensionale werken waarvoor ze liever niet het woord sculptuur gebruikt. Misschien mogen we het 'ruimtelijke collages' noemen, vermits ze met verschillende onderdelen en materialen nieuwe gehelen creëert.

Als creatief therapeut was ze een carrière lang actief in de psychiatrische zorgverlening. Ooit studeerde ze keramiek bij Carmen Dionyse, maar ze bleef zich steeds verder vervolmaken.

In haar werk spelen thema's als verlies, dood, verlangen, schoonheid, verval,...

Maar misschien blijft optimisme wel de belangrijkste drijfveer. Op het venstertje van de zolder, met uitzicht op de kerk en het kerkhof heeft ze de eenvoudige boodschap 'JE VEUX VIVRE' geschreven.

© Anne Van Wayenberg

Empty, 2021

© Anne Van Wayenberg

Het einde van wat over is... is puur, 2020

En nu is het aan u beste lezer... op weg naar...

De Pastorie

Sint-Mauritsplain 9

9551 RESSEGEM (HERZELE)

nog te bezoeken op 

zaterdag 30 en zondag 31 oktober 2021

telkens van 14 tot 19 uur

© Art Spotter / Waterschoenen

PROGRESS & PLEASURE in DISKUS Aalst met Elisia POELMAN, Luna VERLEYSEN, Maaike VAN DEN ABBEELE & Zacharia TESTELMANS

 

Sinds vorig weekend is

in DISKUS Aalst

PROGRESS & PLEASURE

aan zet met werk van

Elisia POELMAN, Luna VERLEYSEN,

Maaike VAN DEN ABBEELE

& Zacharia TESTELMANS

Diskus, Diepstraat 48, 9300 AALST

https://www.instagram.com/diskusaalst/

https://www.facebook.com/diskusaalst

Zacharia Testelmans, ICONS, 2021

Zacharia TESTELMANS of Zachteziel schildert zijn personages dikwijls in de 'dark side' en gaat de expliciete uitbeelding niet uit de weg. Zijn figuren leunen sterk aan bij de stripwereld. Daar is zijn opleiding 'Animatie' in het RITCS uiteraard niet vreemd aan.

Zijn 'Icons' houden je dan ook meteen in de ban. In zijn benadering van 'L'origine du monde' is hij hoegenaamd niet éénzijdig. De dialoog met Botticelli en zijn geboorte van Venus speelt zich duidelijk aan de duistere kant van het spectrum af.

Straf werk voor (niet al te) zachte zielen...

Zacharia Testelmans, REED ROLLING, 2021

***

Luna Verleysen, 

Basically A Salad, 2021  /  I Peel You, 2021

Voor Luna VERLEYSEN is schilderen een feest, nu eens 'wild' en 'ongeremd' (wat zich niet alleen in het onderwerp, maar ook in de technische uitvoering laat zien, met name in de 'onrustige' penseelstreken), maar soms gaat ze ook heel ingetogen te werk.

Ze manifesteert zich als partygirl in het centrum van het Aalsterse carnaval, maar trekt zich ook wel eens terug in een gevonden, romantisch schilderijtje, waar ze mits een subtiele toevoeging een eigentijds beeld van maakt (Zalando.be, 2021).

Even later gaat ze alweer een andere richting uit met 'I Peel You' of 'Chiquita'.

Ze creëert objecten of installaties zoals 'Geen discotheek' of stuurt haar figuren even verder all the way in 'De drie biggetjes'.

Boven de trap hangt het grote schilderij dat ook al in KUNSTOEVERS een centrale rol speelde.

Luna Verleysen, Zalando.be, 2021

***

Elisia Poelman, The Landscape Series, 

2021

(Detail)

Ook voor Elisia POELMAN is schilderen een feest in wervelende kleuren.  Elk schilderij is letterlijk en figuurlijk 'a walk in the park', een zoektocht naar kleur en vorm in een natuurlijke wereld van bloemen en planten.

Haar presentatie met 10 X 10 schilderijtjes (The Landscape Series, 2021) is een feest voor het oog, een puzzel vol zoekplaatjes, al heeft ze hier ook nog andere parels met een landschappelijk karakter.

Ik hou mijn 'Waterschoenen' bij de hand om mij straks op het woelige, kleurrijke oppervlak van 'De Marke' (2019) te begeven.

Ze weet een aloud thema als de natuur nieuw leven in te blazen, met respect voor het onderwerp en de kunstgeschiedenis.

Claude Monet zal blij zijn...

In de samenwerking met BARMÈS & Elisia Poelman wordt haar liefde voor kunst en mode samengebracht.

Elisia Poelman, De Marke, 2019

***

Maaike Van Den Abeele

MA_JAPAN collectie: no boyfriend, mondanai, 

2016

Onlangs zag ik Maaike VAN DEN ABBEELE opduiken als resident in NETWERK Aalst binnen 'Gardens of Netwerk' en in haar traject 'leerling-meesterschap' inzake borduren (MA_NUIDO of de weg van het borduren). Het liggend werk 'Rust' in de grote zaal van Diskus is daar een onderdeel van.

Ook de laatste ruimte in het tentoonstellingsparcours (Nachtrust, 2021) is van haar hand.

Als afgestudeerde van het KASK heeft deze dame vooral 'passion for fashion'. In de kleding die ze hier presenteert zijn de Japanse invloeden onmiskenbaar aanwezig: MA_JAPAN collectie.

Maaike Van Den Abeele, Nachtrust, 2021

***

Tot 10 oktober

ZATERDAG & ZONDAG: 13 - 18 uur

Diepestraat 48

9300 AALST

© Art Spotter / Waterschoenen

Fleur DE ROECK en Celina VLEUGELS bij Tatjana Pieters Gallery (Gent)

 

Sinds vorig weekend is de galerie van TATJANA PIETERS omgetoverd tot het artistieke speelveld van Fleur DE ROECK (°1992) en Celina VLEUGELS (°1996).

Met een kleurrijke mix van grote en kleine schilderijen, inkttekeningen, fantasierijke objecten en minuscule polaroids neemt Fleur DE ROECK onder de titel 'ENTRE CHIEN ET LOUP' het grootste deel van de ruimte in beslag.

Rechts achteraan houdt Celina VLEUGELS zich met haar textielwerken en tekeningen ( 'THE TEMPLE OF MEMORY' ) een beetje verscholen, maar laat zich geenszins in de hoek drummen.

We beginnen bij Fleur DE ROECK.

Fleur De Roeck

Entre chien et loup, 2021

inkt, acrylverf en spuitbus op doek (linnen)

190 x 170 cm

Objecten op de voorgrond: 

Porte-Soleil, De afgebroken en weer opgevangen cactus, 6 - 2021

Het schilderij dat zijn naam aan de tentoonstelling geeft, hangt helemaal achteraan.

Doorheen de presentatie dompelt Fleur De Roeck ons onder in "een voorstelling over de schemerzone tussen maan en zon waar bewust en onbewust, realiteit en dromen, veiligheid en gevaar, wolf en hond elkaar ontmoeten". Dat doet ze in een samenspel van stevige lijnen, sprankelende kleuren en wervelende vormen, ontsproten aan ongebreidelde fantasie en onderbouwd met historische verwijzingen.

Ze kent haar klassiekers... Hekate (Oudgriekse godin verbonden met de nacht, de geesten, de magie,...), Metanoia (Grieks voor bekering, bewustwording, herbronning, bezinning,...), le loup garou (de weerwolf),... en ze weet hoe ze een sprookjesparcours kan samenstellen.

ENTRE CHIEN ET LOUP is een eeuwenoude uitdrukking, die reeds in de Oudheid bestond en in de 13de eeuw in het Frans opdook: "quand l'homme ne peut distinguer le chien du loup".

Entre chien et loup of Tussen hond en wolf slaat dus op het moment van de dag ('s avonds of 's morgens) waar het te donker wordt of nog is om het verschil tussen een hond en een wolf te kunnen zien. De hond staat dan als 'compagnon de route van de mens' symbool voor de dag, terwijl de wolf gelijk staat met de nacht, het gevaar, de angst en de boze dromen.

Vorige zondag werden we hier vanuit de zon dadelijk geconfronteerd met het gigantische schilderij van de 'Ouroboros' (de slang die in zijn eigen staart bijt en zo een eeuwige cirkel vormt - ook al een eeuwenoud symbool). Hier heeft de kunstenaar het kleurgebruik nog flink in toom gehouden en zich geconcentreerd op de lijn, waardoor de dialoog met de kleine inkttekeningen aan de overkant een stuk klaarder kan verlopen.

Van een oorspronkelijke opleiding in grafisch ontwerp en vrije grafiek is ze in geen tijd uitgegroeid tot een allround kunstenaar, die talrijke disciplines beheerst en tegelijk niet bang is om elementen van beroemde voorgangers tot de hare te maken in een eigen, meestal kleurrijke setting. Ik denk bijvoorbeeld aan Alechinsky (ook al een graficus) of Miro wanneer ik sommige speelse figuurtjes zie opduiken. Maar uit dat samenspel bouwt ze telkens een nieuwe, eigen versie van de wereld.

Fleur De Roeck, Ouroboros, 2017

inkt, acrylverf en lakverf op doek

200 x 260 cm

Objecten op de voorgrond:

Screen & Donnez-lui un masque et il dira la vérité - 2021

Tussen de grote schilderijen verschijnen ook kleine werken op gebogen hout, zoals dit 'New landscape 1', naast de bewerkte reeksen polaroids.

Fleur De Roeck

New Landscape 1, 2021

acrylverf en inkt op hout, 31 x 32 cm

De installatie 'Metanoia' is een kleurrijke tent, schuiloord, bezinningsplek,... waar ik mij met het nodige genoegen zou kunnen terugtrekken.

In zijn gedicht/tekst 'Voor Fleur De Roeck' drukt Vincent Van Meenen het ondermeer als volgt uit:

... In een hut lagen mijn verlangens en mijn dromen

op tafel ik sneed ze open met een mes

dacht zo mijn ziel te vinden

begraven onder wandelende stenen

mijn ziel is misschien een geruststellende hond

als ik slaap en waak en slaap als een wolf

met geen andere wegen dan ontsnappingswegen

de valputten waar ik uit wakker schrik...

(Volledige tekst beschikbaar in de galerie)

Fleur De Roeck

(l) De wonderlamp, 2020, acrylverf, inkt, spuitbus en houtskool

op doek, 200 x 260 cm

(r) Metanoia, 2021, mixed media, variabele afmetingen

Achter de wand met het schilderij 'De wonderlamp' houdt Celina Vleugels zich schuil. We nemen u mee op ontdekkingstocht.

Welkom in haar 'verborgen tuin', waar ze haar 'Temple of memories' ontplooit.

Celina VLEUGELS studeerde in 2019 af als Master in de Schilderkunst en specialiseerde zich sindsdien in textielontwerp.

Naast een serie kleine tekeningen toont ze hier 10 textielwerken waarin verschillende technieken samensmelten. Het grootste is ongetwijfeld onderstaand 'Blue rain, frozen in time'. Maar ook de andere, kleinere nemen u mee in het nostalgische bad van haar (jeugd)herinneringen. Ze vertelt beeldende verhalen over thuisgevoel, afscheid nemen, ontsnappen, zon en zee, jeugd, familie,... in kleuren die enige nostalgie geenszins ontkennen en in titels als 'What is the foundation of feeling at home?', 'Between sun and sea', 'When I am alone at night' of 'Longing for Mother's cocooning'.

Zelf omschrijft ze het als volgt: 

"Herinneringen die opkomen en gevoed worden door zintuiglijke prikkelingen komen in mijn verbeelding tot uiting. Beelden die zich vertalen in tactiele en textiele verwerkingen. Momentopnames waarin het verleden wordt vermengd met een verlangen naar het terugkeren naar vroeger. Waarin de zoektocht naar veiligheid zich kenbaar maakt, waar tegelijk een leegte ontstaat door het niet vinden van deze geborgenheid."

(Volledige tekst beschikbaar in de galerie)

Celina Vleugels

Blue rain, frozen in time, 2021

acrylverf, handborduurwerk, droge vilt en stof op verhuisdekens

356 x 350 cm

De toon van het werk balanceert op het slappe koord tussen zwaarmoedigheid en optimisme. 

De textieltechniek wordt beïnvloed door de schilderkunstige achtergrond van de kunstenaar. Maar natuurlijk is de omgang met en de verwerking van de basismaterialen totaal anders.

Celina Vleugels

We can't move on like this, 2021

natte vilttechniek, handborduurwerk en stoffen patches

49,5 x 32 cm

Verhuisdekens als basis, vilt (in zowel nat * als droog * proces), naaien, borduren,... leiden uiteindelijk tot een eindresultaat van zachte, maar inhoudelijk dikwijls scherpe momentopnames.

* Nat vilten is een creatieve techniek waarbij je losse plukken wol met elkaar verbindt met behulp van water.

* Bij deze techniek wordt een droog stukje wol doorprikt met een naald met weerhaakjes.

Celina Vleugels

Temple of childhood memories, 2021

natte vilttechniek, handborduurwerk en stoffen patches

46 x 34 cm

In de tekeningen ontdek je verwijzingen naar bepaalde textielwerken (zoals bovenstaande 'Temple of childhood memories') en de teksten dompelen je feilloos onder in de thematiek van de tentoonstelling.

Gaan kijken is de boodschap !

Tot 17 oktober 2021

in

Galerie TATJANA PIETERS

Nieuwevaart 124

9000 GENT

woensdag tot zondag

14 - 18 uur

of na afspraak:

info@tatjanapieters.com

+32 9 324 45 29

www.tatjanapieters.com

© Art Spotter / Waterschoenen

Ann Raphaëlle VERVOENEN bij PASTOOR (Aalst)

Tot 17 juli 2021 toont Ann Raphaëlle VERVOENEN een aantal werken 

in de winkel van 'PASTOOR' op het Keizersplein 3 in AALST.

(Dinsdag t.e.m. zaterdag: 10 tot 18 uur)

Ann Raphaëlle Vervoenen @ Pastoor

Geëngageerde kunst in een stijlvolle omgeving.

PASTOOR

toont een geraffineerde mix van kleding en interieur.

Ann Raphaëlle Vervoenen, Productie, 2019, 

installatie in de tuin van Pastoor

Porseleinen gedeukte blikjes als icoon voor onze luxe overconsumptiemaatschappij...

De natuur als inspiratiebron, maar met de druk van de mens op de natuurlijke omgeving.

Zelf omschrijft ze haar artistieke engagement als volgt:

"Mijn thema’s zijn de natuur en daartegenover de milieuvervuiling. De schoonheid van de natuur, zoals we ze moeten koesteren en wat de mensheid teweeg gebracht heeft. 

Via schilderkunst, assemblages, mixed media.

Vanuit de keramiek gebruik ik het gedeukte, weggeworpen blikje als icoon, als herkenbaar afval-beeld. Ik stel mij de vraag hoe dit beeldend, zoekend uit te werken."

© Ann Raphaëlle Vervoenen

 RAADPLEEG DE LINKS

Anne Raphaëlle VERVOENEN

PASTOOR

© Art Spotter / Waterschoenen

 

EEN ZONDAGSE WANDELING met Nikolaas DEMOEN, Koba DE MEUTTER en Dido WOELDERS In de PASTORIE (Ressegem)

 

Vorige ZATERDAG (8 mei) was het al meteen ZONDAG in de De Pastorie van Ressegem. Tot het einde van de maand is het daar overigens nog elk weekend ZONDAG, met dank aan _WAL09_ .

Met mijn 'waterschoenen' ging ik op verkenning langs de verschillende kamers en verdiepingen van het inmiddels overbekende huis. Op het grasveld naast de Pastorie wapperden de lakens vrolijk in de wind.

Ik zou deze tentoonstelling kunnen bespreken aan de hand van diepgravende of hoogdravende teksten, maar toch laat ik u liever gewoon zelf op ontdekking gaan. De Pastorie biedt een verrassend en speels parcours.  Laat de beelden hierna als leidraad dienen voor een wandeling die nog veel meer te bieden heeft.

Voor extra info:

https://nikolaasdemoen.be

https://www.kobademeutter.be

https://www.instagram.com/dido.woelders/

***

https://www.facebook.com/wals.herzele/

Dido Woelders & Nikolaas Demoen

Koba De Meutter

Nikolaas Demoen

Koba De Meutter & Nikolaas Demoen

A room with a view

Nikolaas Demoen

Dido Woelders

Dido Woelders

© Art Spotter / Waterschoenen

DISKUS AALST: SHIFT & DRIFT met Nathalie Vanheule, Joëlle Dubois en Alice Vanderschoot

 

In Aalst was 'DISKUS' tot de sluiting bekend als bouwmarkt. Een kunstverzamelaar nam de gebouwen over en transformeerde ze met de nodige zorg en inzet tot een stockage- en presentatieruimte voor zijn eigen collectie en een tentoonstellingsruimte voor andere kunstinitiatieven. De wedergeboorte van 'DISKUS' is een feit en 'DISKUS AALST' is nu al een begrip in kunstkringen.

In februari mocht Maria Degrève reeds de dans openen met... Elle danse...Danse-t-elle...Dentelle... (in Waterschoenen kwam ze sinds 2010 meermaals aan bod als kunstenaar en curator)

Vanaf 13 maart kwamen Joëlle DUBOIS, Nathalie VANHEULE & Alice VANDERSCHOOT in beeld met hun tentoonstellingsproject 'SHIFT & DRIFT'.

Liliane Vertessen ©

heet u welkom bij DISKUS

'Shift & Drift is een initiatief van Nathalie Vanheule - Joëlle Dubois - Alice Vanderschoot', staat in kleine letters onderaan op de begeleidende tekst in de tentoonstelling. Wat een gelukkig toeval nu ik zopas in het nieuwste nummer van HART (212) het 'Woord vooraf' van Sam Steverlynck lees. Hij heeft 'altijd al een zwak gehad voor tentoonstellingen samengesteld door kunstenaars omdat ze nu eenmaal op een andere manier naar kunst kijken dan curatoren of critici'.

De presentatie bij DISKUS is alvast voortreffelijk geënsceneerd met ruimte voor onverwachte confrontaties.

(DISKUS ontvangt deze tentoonstelling en schonk bijzondere mogelijkheden.

Bruthausgallery steunde de omkaderende mogelijkheden.)

3 vrouwen

3 kunstenaars

3 beeldende benaderingen

Veel technieken

1 centraal thema 

waarin ze elk hun eigen weg bewandelen,

maar mede dankzij de installatie van de werken toch de kans krijgen 

om signalen met de anderen uit te wisselen.

'Shift & Drift is een groepstentoonstelling over de constructie van realiteit en de menselijke behoefte aan verbinding en creatie'

Het voorbije jaar hebben we met zijn allen kunnen vaststellen hoe de realiteit verschuift in verschillende richtingen.  Vrijheid wordt op de proef gesteld. Mensen reageren op totaal uiteenlopende manieren op gelijklopende feiten. Het grote gelijk bestaat niet meer. Zekerheden worden van verschillende kanten en met tegenstrijdige argumenten ondergraven. Logisch wordt onlogisch en vice versa.

Op zich is dat niet nieuw, ja zelfs inherent aan het maatschappelijk bestel. De wereld is al sinds mensenheugenis op drift. Zolang we dat op afstand kunnen houden, lijkt er geen vuiltje aan de lucht.

De kunstenaars willen ons in deze tentoonstelling een serie 'tools' aanreiken om een nieuw evenwicht te bereiken: "Het herbouwen van de gekende wereld, zachtaardig en vriendelijk, tegendraads en evenwichtig, aandachtig en in ieder geval hoognodig'.

Laat ons dus met een geconcentreerde blik op stap gaan, op zoek naar diversiteit en overeenkomst, afstandelijkheid en emotie, stille bezinning en luidruchtig spektakel, de klare lijn en de vage kleurvlekken, ...

Nathalie Vanheule, Arms & echoes, 2021,

mixed media

De grote, hoge zaal rechts van de ingang is hoofdzakelijk het speelveld van Nathalie VANHEULE, al krijgt ze hier ook op één wand het gezelschap van 24 vrouwen, getekend door Joëlle DUBOIS.

De installatie 'Arms & Echoes' omvat badmintonnetten die als een soort doolhof de hele zaal verdelen. Deze installatie diende als speelveld voor een performance tijdens de opening. Beelden van deze interventie zijn ter plekke te zien, maar kan je ook deels terugvinden op de instagrampagina van Nathalie Vanheule. Vijf mensen, mannen en vouwen spelen een spel met vreemdsoortige 'badmintonarmen' en handboeien als in een twijfelende sfeer om met elkaar in contact te komen. Door in een ongekende structuur te belanden, worden mensen onzeker.

De beeldende wereld van Nathalie Vanheule is bijzonder ruim en gevarieerd, met performances, installaties en videowerk, maar ook met heel aparte, levensgrote  schilderijen waarin ze op een canvas van schuurpapier bodyprints maakt met make-up en bodylotion, wat leidt tot abstracte composities die om gedetailleerde ontdekking vragen.

In de kelder pakt ze ook nog uit met de indrukwekkende video installatie 'Burning eyes', waarin as een hoofdrol krijgt, net zoals in de tekst 'NO FEAR', die u geenszins kan missen boven de trap. Ze realiseerde dit werk samen met Alice De Waele, hun blote armen en handen gedrenkt in assen en bodylotion.

Nathalie Vanheule

Ce que tu touches, ce que tu aimes,

2020, schuurpapier, make-up, bodyprint,

219 x 148 cm

In de kleinere ruimtes aan de overkant van de hal houden de drie dames elkaar gezelschap in diversiteit en dialoog, waar (zoals we reeds eerder stelden) ook stille bezinning en luidruchtig spektakel een plaats krijgen.

Hier is het licht gedempt en op de achtergrond klinkt af en toe een licht gedruis.

Maar we worden allereerst getroffen door een zachtblauwe, flink uit de kluiten gewassen wafel (Glazing the abyss, 2021, acrylhars & pigment, 130 x 120 cm) van Alice VANDERSCHOOT.

Als beeldhouwer haalt ze haar onderwerpen uit de alledaagse omgeving, de reclamewereld, de voedingsindustrie, maar heeft ook oog voor design (zie 'The table/The cloth, 2021) en kunstgeschiedenis. Bekende vormen stopt ze in een nieuw, (soms 'girly') kleurtje, of ze bouwt net zo goed strak geregisseerde constructies. Maar telkens passen haar sculpturen in een onderliggend verhaal, waarin ze bestaande structuren lijkt om te keren en zekerheden onderuit haalt.

Denk maar aan 'The trophy's hunter' (2021), waarin de jager onverwacht de prooi wordt en zijn karkas als jachttrofee aan de muur hangt.

Alice Vanderschoot

The trophy's hunter, 2021

Acrylhars, emailverf & rubber, 110 x 30 cm

Met onderstaande sculptuur gaat Alice Vanderschoot kleurrijk in dialoog 

met het schilderij 'Dawn' van Joëlle Dubois.

Alice Vanderschoot

The table, the cloth, 2021

Schuurpapier, olieverf, 100 x 70 cm

Waren in de inktekeningen van Joëlle DUBOIS haar vrouwen nog 'eenzaam' opgesloten binnen de grenzen van het blad, dan krijgen ze in haar schilderijen een complete omgeving cadeau, al worden ze daar blijkbaar niet vrolijk van. In de tekeningen lijken ze zich in hun onschuldige naaktheid veilig te voelen. In de kleurrijke kamers slaat de verwarring blijkbaar ongenadig toe. "Wat ging ik ook alweer zeggen?", vraagt de vrouw in 'Dusk' zich af.

In 'Under the blue moon' even verder in de zelfde kamer is het blauw al even ongenadig. Bij het beeld van die dame in het bad denk ik onwillekeurig aan Kiki Smith en die gedachte wordt blijkbaar bevestigd door het stapeltje boeken in de rechter benedenhoek. Ook Fernando Botero en 'angry young lady' Sarah Lucas mogen meespelen. Joëlle Dubois kent haar klassiekers.

Joëlle Dubois heeft haar eigen beeldtaal, die onder de stripachtige of cartooneske bovenlaag veel dieper graaft in de menselijke psyche en relationele (on)mogelijkheden. Vanuit een vrouwelijk perspectief zet ze haar personages letterlijk in hun blootje, waardoor ze tegelijk kwestbaarder worden en een eerlijker benadering mogelijk maken.

Maar ze heeft nog heel wat andere pijlen op haar boog.

Daarstraks hadden we het reeds over 'stille bezinning en luidruchtig spektakel'.

Voor dat laatste nodigt ze ons uit achter het gordijn onder de trap. Het flitsende, kleurrijke licht laat al een en ander vermoeden, maar eens binnen komt met de installatie 'The male gaze' (de mannelijke blik) een overrompelende wereld tot leven: "de catharsis van de vrouwelijke seksualiteit en tegelijk de seksualisering van het vrouwelijk lichaam".

Als onafhankelijke en geëmancipeerde vrouw en kunstenaar bekijkt ze dit zelf als een stille toeschouwer...

 Voor echte stilte en bezinning nodigt ze ons uit op de verdieping waar haar installatie met drie hangende figuren 'Trinity' (2021) indruk maakt.

Inspiratie voor dit werk vond ze 'in meditatie en het naar buiten treden van de begrenzingen van het eigen lichaam'.

Joëlle Dubois, Dusk, 2020

Acrylverf op paneel, 125 x 90 cm

Joëlle Dubois, Trinity, 2021

Slaapzakken, pruiken, touw & houthaksel

(één deel van installatie)

Een zoals steeds is er meer in deze tentoonstelling. Dat laten we u graag zelf ontdekken...

'SHIFT & DRIFT'

tot 25 april 2021

in

DISKUS

Diepestraat 46

9300 AALST

OPEN: zaterdag & zondag: 13 - 18 uur

PAASVAKANTIE : 4 april tot 18 april

open van donderdag tot zondag: 13 tot 18 uur

Gratis toegang

RESERVEREN VIA:

https://calendly.com/shiftanddrift/shift-drift-expo?month=2021-04&fbclid=IwAR0Z-G1EmAAZrdljyJpRVlP1ZQi0sY4AeVTfM1c-moAonFEWYwJbfBOv_7U

https://www.facebook.com/diskusaalst/

https://www.instagram.com/diskusaalst/

© Art Spotter / Waterschoenen