WATERSCHOENEN: keramiek

Posts tonen met het label keramiek. Alle posts tonen

woensdag 27 oktober 2021

4 X SAMEN / 4 X ANDERS in DE PASTORIE (Ressegem)

In het Huis van de Beeldende Kunsten bevinden zich heel wat kamers, met talloze disciplines en ontelbare beoefenaars. Galeriehouders, curatoren, recensenten, kunstenaars en verzamelaars ontmoeten elkaar op tentoonstellingen, beurzen of andere gelegenheden.

Intussen bloeit de kunst ook onverminderd in de periferie, in kleine evenementen, met kunstenaars die misschien niet zo bekend zijn, maar niettemin vanuit het hart en met een onmiskenbare vakkennis hun artistieke droom verwezenlijken.

Zopas had ik de gelegenheid niet minder dan vier dames te ontmoeten die gedurende twee weekends als volleerde tentoonstellingsbouwers de Pastorie van Ressegem omgetoverd hebben tot hun artistieke Tuin van Eden.

Kunst (in verschillende disciplines) is hun gezamenlijke passie en de Academie van Zottegem hun ontmoetingsplek.

Elk van hen kan terugvallen op een rijke beroeps- en levenservaring, waaruit ze ook nu nog ideeën putten voor hun artistieke realisaties.

'4 - vier - quatre - four - quattro - fir -fjouwer - fyra - fjorir - 4'

Met '4' veroveren ze op hun manier de wereld. Iedereen mag komen kijken, welke taal ze ook spreken: Nederlands, Duits, Frans, Engels, Italiaans, Deens, Zweeds, Fries, Ijslands,...

De taal van kunst is universeel !

Aan de kwaliteit van het getoonde zal het in geen geval liggen, want deze dames kunnen naast een stevige technische kennis van hun vakgebied bogen op een schitterende beeldvorming en uitgepuurde afwerking.

De Pastorie van Ressegem is voor mij een beetje thuiskomen. De voorbije jaren kwam ik er al voor initiatieven van 'ARTURE' en 'WALS'. De oorspronkelijke functie van het gebouw is natuurlijk allang verleden tijd, maar de geest van 'De Pastoor uit den Bloeyenden Wijngaerdt' dwaalt hier nog steeds een beetje rond.

De kunstenaars hebben geopteerd voor presentatie in afzonderlijke kamers. Dat blijkt in deze een goede keuze.

Komend weekend kunt u nog gaan kijken en dat zou wel eens een goed idee kunnen zijn...

Wij nemen u alvast mee op een verkennende wandeling doorheen de kamers, zodat u een idee krijgt van wat u mag verwachten.

Maar er is natuurlijk veel meer te zien... !

In de grote woonkamer ontvangt Carine HANTSON ons in haar wereld waarin de mens en het menselijk lichaam centraal staan. Schilderijen, keramiek, porselein... ze beheerst het allemaal met een vanzelfsprekende subtiliteit en technische vaardigheid. Het menselijk lichaam bekijkt ze zowel uitwendig als inwendig. Haar sculpturale 'organen' of lichaamsdelen vormen absoluut geen rariteitenkabinet, maar een gevoelig beeld van een kwetsbare wereld.

Ook historisch besef houdt haar wakker: teksten van Leonardo da Vinci, de plafondschilderingen van Michelangelo, oude medische gereedschappen, ...

In de schilderijen lijken haar figuren te 'zweven' in schijnbaar dromerige omgevingen, maar tegelijk stralen ze ook een zekere alertheid of bewustzijn uit. Neem nu de oogopslag van dit kind op de schouw.

Fabienne DUBOIS nodigt ons eerst uit in de kleine kamer op het gelijkvloers, waar ze zowel haar keramische experimenten met gerecycleerde vazen toont als haar zelf gemaakte exemplaren (in handopbouw of gedraaid). Technische beheersing en durf om 'buiten de lijntjes te kleuren' gaan hand in hand. De ingrepen op oude vazen (uit de kringloopwinkel) zorgen door het bakproces voor schitterende resultaten in de interactie tussen de bestaande onderlagen en de nieuw aangebrachte glazuren.

Op de eerste verdieping ontplooit ze een meer sculpturale activiteit, waarin ze haar keramische vormen ontwikkelt vanuit haar passie voor de natuur. In twee kamers neemt ze ons mee voor een (ook letterlijke) 'walk in the park'.

De grafische wereld van Linda BOARDMAN in de twee kamers aan de overkant doet me meteen bij het binnenkomen bewonderend stilstaan. Hier heerst de strakke, zwarte lijn in een schijnbaar eenvoudige, maar o zo efficiënte presentatie. Slechts hier en daar hangt een werk aan de muur, maar de plankenvloer doet dienst als centraal podium voor de sterk gestileerde houtdrukken. Je gaat als bezoeker ongewild met grote omzichtigheid door de kamer wandelen.

Gestileerde figuren, vormen die symbool staan voor kracht (cirkel) of orde (vierkant), roosters,... zijn slechts enkele elementen die de beeldende wereld van Linda Boardman zo uniek maken.

Ook lang na de grote Frans Masereel blijft deze techniek voor ongekende mogelijkheden zorgen. En dit zijn nog maar de kleine houtsneden van Linda Boardman...

Anne VAN WAYENBERG heeft zich op de zolderverdieping teruggetrokken met haar driedimensionale werken waarvoor ze liever niet het woord sculptuur gebruikt. Misschien mogen we het 'ruimtelijke collages' noemen, vermits ze met verschillende onderdelen en materialen nieuwe gehelen creëert.

Als creatief therapeut was ze een carrière lang actief in de psychiatrische zorgverlening. Ooit studeerde ze keramiek bij Carmen Dionyse, maar ze bleef zich steeds verder vervolmaken.

In haar werk spelen thema's als verlies, dood, verlangen, schoonheid, verval,...

Maar misschien blijft optimisme wel de belangrijkste drijfveer. Op het venstertje van de zolder, met uitzicht op de kerk en het kerkhof heeft ze de eenvoudige boodschap 'JE VEUX VIVRE' geschreven.

Empty, 2021

Het einde van wat over is... is puur, 2020

En nu is het aan u beste lezer... op weg naar...

De Pastorie

Sint-Mauritsplain 9

9551 RESSEGEM (HERZELE)

nog te bezoeken op

zaterdag 30 en zondag 31 oktober 2021

telkens van 14 tot 19 uur

donderdag 23 september 2021

_WALS10_ met Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH in de Pastorie (Ressegem)

De kunstgoden hadden het vorige zaterdag duidelijk op een akkoordje gegooid met hun collega's van het weerfront.

Onder een stralende zon waren talrijke kunstliefhebbers naar de Pastorie in Ressegem gekomen voor de vernissage van

_WALS10_

met alweer drie gedreven kunstenaars in de hoofdrol:

Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH

De voormalige pastorie van Ressegem heeft de voorbije jaren reeds meermaals haar mogelijkheden als tentoonstellingsruimte bewezen en met _WALS10_ heerst hier een opmerkelijk sobere, maar efficiënte mix van kleur, zwart-wit, vorm en beweging in diverse technieken en materialen als fotografie, schilderkunst, sculptuur, installatie, keramiek, porcelein, metaal, hout, bamboe, boomschors,...

Waar mogelijk of noodzakelijk zoeken de kunstenaars elkaars gezelschap op in een aantal kamers, waar nodig trekken ze zich met uitgepuurde accrochages alleen terug.

Robert SOROKO maakt voor een paar sculpturen gebruik van de tuin, waar hij tijdens de vernissage ook de directe confrontatie met het publiek aanging.

Trees De Mits, Z.T., 53 x 40 com, foto op dibond, fotografie

Trees DE MITS pakt hier uit met fotografie en sculptuur in diverse materialen. Soms combineert ze fotografie met een architecturale structuur, zoals in 'Anatomy' (1e verdieping/kamer 2), een thema dat ze in die kamer middels een stevig uitgebalanceerde installatie met verschillende materialen gestalte geeft. In de badkamer krijgen de porseleinen lichaamsdelen eveneens een hoofdrol.

De zoektocht naar de relatie tussen klei en lichaam is tijdens een residentie in Japan tot stand gekomen. Japan is zowat haar tweede vaderland, waar ze samen met haar partner Marnix Hoys meermaals op werkbezoek was. Corona heeft de afgelopen tijd uiteraard flink wat roet in het eten gegooid.

Maar geen nood, met de opgedane herinneringen en vastgelegde beelden kan ze ook in haar fotografie aan de slag. Fotografische beelden worden soms ontdaan van hun achtergrond en bewerkt, waardoor ze een grafisch karakter in twee dimensies krijgen.

Daarnaast is er ook een foto als 'Kanazawa' in de gang, die het werkelijke beeld in een soort gesublimeerde versie weergeeft.

Het werk van Trees De Mits laat zich in een moeiteloze overgave lezen, al trekt het zich soms terug in donkere hoekjes.

Trees De Mits dook bijna 10 jaar geleden (17 juni 2012) voor het eerst op in Waterschoenen. Toen was ROOD de overheersende kleur in haar universum, als symbool voor vuur (na een verblijf in Ijsland), temperament en lichamelijkheid. Ik verwees toen naar het gedicht van Paul Snoek... 'Als ik geen rood meer heb' en wat Snoek voorspelde is vandaag in Ressegem hier en daar waarheid geworden:

Als ik geen rood meer heb

maak ik de bomen groen, de struiken,

het hele landschap wat ik schilder.

Dus ook het onkruid en het gras,...

Trees De Mits, Sensory Black + Anatomy, mixed media

*****

Robert Soroko, Blue Lines,

H 150 x B 50 x L 350 cm,

metaal, hout, verf

sculptuur

De sobere installatie 'Blue Lines' van Robert SOROKO doet me onvermijdelijk denken aan de technologische ingreep die Rik Moens hier twee jaar geleden tijdens WALS_04 op exact dezelfde plek presenteerde.

Maar bij Robert Soroko draait alles rond eenvoud, evenwicht, beheersing en beweging. Die kenmerken zijn ongetwijfeld gelieerd aan zijn voorliefde voor Tai Chi, in oorsprong een Chinese vechtsport maar eveneens een gecontroleerde opeenvolging van bewegingen die rustig, traag en continu worden uitgevoerd.

Met materialen als metaal en hout creëert hij 'figuren' die hij in een bepaalde houding vastgelegd heeft of 'constructies' die door eenvoudige ingrepen van de mens in beweging kunnen gezet worden.

Ik voel me sterk verbonden met 'A Tap 1951' (al heeft dat misschien ook wel met het jaartal te maken), maar ook met de 'Tree Branch Sculpture', waarbij ik het werk van de Catalaanse kunstenaar Riera I Arago in gedachten hou. Die laatste leerde ik ooit kennen bij Galerie Denise Van de Velde in Aalst.

Bij Soroko gaan soberheid en intensiteit hand in hand.

Robert Soroko, A Tap 1951

80 x 35 cm, metaal, kraan

sculptuur

*****

Marc Van Cauwenbergh

No sound, 218, 152,5 x 114,5 cm

olie/linnen

schilderij

Marc VAN CAUWENBERGH schildert met olieverf op linnen in dunne lagen die elkaar overlappen, waardoor onderliggende gegevens naar de achtergrond verdrongen worden of zelfs geheel verdwijnen. Soms verdunt hij de verf in die mate dat de kleuren gesublimeerd, zeg maar vager worden.

Zijn 'Morning Light' (2019) in de voorkamer van de Pastorie is er zo eentje en in 'Somewhat Unusual' (2020) op de eerste verdieping drijft hij die techniek op tot hij het effect van een aquarel bereikt. Ook de twee kleine werken hieronder gaan in die richting. Dat is uiteraard geen achteloze uitvoering, maar een bewuste keuze.

Zijn abstractie wortelt in een waargenomen realiteit. Dat kan gaan van menselijke figuren over lichtimpulsen (zoals 'Morning Light') tot een opkomende storm.

In 2014 mochten we Marc Van Cauwenbergh in Waterschoenen al eens voorstellen bij zijn tentoonstelling in Huize St. Bonaventura.

In 2018 konden u zijn passage bij Galerie Van Caelenberg in Aalst aankondigen.

Marc Van Cauwenbergh

Links: Up, 2020, 30,5 x 25,5 cm, olie/linnen, schilderij

Rechts: Silhouet, 2020, 30,5 x 25,5, olie/linnen, schilderij

Gaan kijken is de boodschap !

Tot 10 oktober 2021

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

_WALS_

Oude Pastorie Ressegem

Sint-Mauritsplain 9

9550 HERZELE

https://www.instagram.com/wals_online/

https://www.facebook.com/wals.herzele/

maandag 21 juni 2021

Ann Raphaëlle VERVOENEN bij PASTOOR (Aalst)

Tot 17 juli 2021 toont Ann Raphaëlle VERVOENEN een aantal werken

in de winkel van 'PASTOOR' op het Keizersplein 3 in AALST.

(Dinsdag t.e.m. zaterdag: 10 tot 18 uur)

Ann Raphaëlle Vervoenen @ Pastoor

Geëngageerde kunst in een stijlvolle omgeving.

PASTOOR

toont een geraffineerde mix van kleding en interieur.

Ann Raphaëlle Vervoenen, Productie, 2019,

installatie in de tuin van Pastoor

Porseleinen gedeukte blikjes als icoon voor onze luxe overconsumptiemaatschappij...

De natuur als inspiratiebron, maar met de druk van de mens op de natuurlijke omgeving.

Zelf omschrijft ze haar artistieke engagement als volgt:

"Mijn thema’s zijn de natuur en daartegenover de milieuvervuiling. De schoonheid van de natuur, zoals we ze moeten koesteren en wat de mensheid teweeg gebracht heeft.

Via schilderkunst, assemblages, mixed media.

Vanuit de keramiek gebruik ik het gedeukte, weggeworpen blikje als icoon, als herkenbaar afval-beeld. Ik stel mij de vraag hoe dit beeldend, zoekend uit te werken."

RAADPLEEG DE LINKS

Anne Raphaëlle VERVOENEN

PASTOOR

zondag 31 maart 2019

Sculpturen van Clemence VAN LUNEN bij Alice Mogabgab (Rivoli Brussel)

Welkom in de keramische plantentuin van Clémence VAN LUNEN (°1959). Met 'Les Succulentes' (de 'succulenten' of vetplanten, met cactussen in de hoofdrol) begeeft ze zich in haar sculpturaal werk niet voor het eerst in de wereld van de planten. Ze presenteerde vroeger reeds series als 'Bouquets', 'Bricks and flowers' of 'Wicked flowers'. Een wandeling door haar website zal een ander verduidelijken.

In tegenstelling tot vorige series past ze voor 'Les Succulentes' een aparte techniek toe. Ze gebruikt holle bakstenen van industriële makelij. De (nog vochtige) bakstenen worden gesneden, verdraaid, gelijmd, gebakken, geëmailleerd, opnieuw gebakken en vervolgens gemonteerd tot ze hun vorm van planten met vlezige delen bereiken: de succulenten.

Welkom in de keramische wereld van

Clémence van LUNEN bij

Alice Mogabgab Gallery

Bij de eerste kennismaking met deze sculpturen zie je onvermijdelijk de plantaardige vorm van cactussen opduiken, maar net zo goed refereren ze aan figuren, waarvan de voorbeelden hierna misschien wel aan geharnaste ridders doen denken of zijn het toch karkassen van gebouwen uit oorlogsgebied... (?)

Talloze andere vergelijkingen zullen zich ongetwijfeld in de hoofden van de kijkers manifesteren.

Gallery Alice Mogabgab heeft sinds begin 2019 een vestiging in de Rivoli Building (lokaal #28), maar is al sinds 1994 actief in Beiroet (Libanon)

Bij deze tentoonstelling hoort ook een boek in vier talen:

Clémence van Lunen: jubilation

Texts by Yves Michaud

French, English, Dutch and Arabic

March, 2019

Publisher : Alice Mogabgab

40 pages

230 x 165 mm

Clémence van LUNEN, Les Succulentes

Clémence van Lunen

'Les Succulentes'

tot 27 april 2019

donderdag tot zaterdag

14 - 18 uur

***OOK OPEN OP ZONDAG 31 MAART***

bij

Alice Mogabgab Gallery

Waterloosesteenweg 690

1180 BRUSSEL

dinsdag 27 juni 2017

VANGARMEN ... keramische sculptuur

Gustaaf Vander Biest

'Vangarmen'

keramische sculptuur

ca. 1980

donderdag 10 november 2016

BROCK'N'ROLL Factory in Centre Keramis (La Louvière)

Vandaag heb ik in La Louvière een bezoek gebracht aan de

'Marché pour créateurs autour de l'image imprimée'

onder de overkoepelende noemer

BROCK'n'ROLL FACTORY

Het was de eerste dag van een driedaagse.
Dus ook vrijdag 11 en zondag 12 november 2016
kunt u er telkens van 10 tot 18 uur terecht.

Centre Keramis ligt schuin tegenover het station van La Louvière Centre op de terreinen van de voormalige porseleinfabriek BOCH.

Centre Kéramis (La Louvière)

Marché des créateurs in de White Box (ingang)

Tussen de tientallen deelnemers ontdekten we onder andere Luc Fierens, 'networked collagist / visual poet' en al 30 jaar adept van Mailart.

Nieuwste uitgave van © Luc Fierens

'Geladen Gedichten'

Marché des créateurs in de White Box (achterkant zaal)

Ook Camille TSERING van 'Pli Pli Collectif' wist ons bijzonder te bekoren.

Noteer ook

GalerieK

Sandrine Péron

Eve Vaucheret

Solo ma non troppo

Adley

TomB

en heel veel anderen...

Er zijn bovendien standen van 'Centre de la Gravure' (waar momenteel verschillende interessante tentoonstellingen lope, - Shakespeare à la folie & Prix de la Gravure 2016 met bovendien een overzicht van de laureaten van de voorbije 25 jaar) en ook 'Centre Daily-Bul',...

Reken daarbij een aantal ateliers en de collecties keramiek van het vroegere BOCH en dit is zeker de omweg naar La Louvière waard.

donderdag 2 oktober 2014

BUITEN DE LIJNEN met Isa D'hondt, Wannes Lecompte, Anne Marie Finné en Johan Tahon bij Galerie budA in Asse

Galerie budA start het nieuwe tentoonstellingsseizoen met een mooie mix rond een uitgangspunt dat tekenend is voor het actuele kunstgebeuren. Want wat is actuele kunst anders dan denken en kleuren BUITEN DE LIJNEN ?
Noem het afwijken van het 'normale', het 'rechtlijnige' of de 'hokjesmentaliteit'. Kunst, in casu actuele beeldende kunst biedt het vermogen om tegen de stroom in te zwemmen en een eigen taal en verhaal te ontwikkelen.

Met vier kunstenaars die elk op hun manier buiten de lijntjes kleuren, biedt galerie budA een gediversifieerd beeld in een sobere presentatie.

Isa D'hondt, Zonder titel, acryl op doek, 50 x 60 cm, 2014

Isa D'HONDT, die ik een paar jaar geleden voor het eerst ontmoette in haar atelier bij Nucleo (Gent), dook reeds vorig jaar op in galerie budA. Toen al richtte ze in haar schilderijen haar aandacht op architectonische denkruimtes, die ze tot de essentie ontleedde.

De bespreking van die tentoonstelling in Waterschoenen zal u ongetwijfeld inzicht bezorgen in haar beeldende wereld.

In het nieuwe werk worden de ruimtelijke objecten nog veel meer geabstraheerd tot lineaire constructies met een ruimtelijke 'illusie'.

Wannes Lecompte, Dat kan ik niet maken,

olie op doek, 135 x 75 cm, 2012

Ook Wannes LECOMPTE is geen onbekende voor Waterschoenen (links in 2012, 2012, 2013, 2014, 2014). In tegenstelling tot de strak geregisseerde wereld van Isa D'hondt communiceert hij via een patroon van 'wild' neergezette kleurvlakken die elkaars grenzen schaamteloos overschrijden en 'twijfelende' lijnen.

Bij hem lijkt er ook geen verwijzing naar een waarneembare werkelijkheid aanwezig. Hij schildert louter schilderijen, meestal met olieverf op doek. Ze heten gewoon 'Zonder titel', maar toch pakt hij soms onverwacht uit zoals met 'Dat kan ik niet maken' (2012) (hangt op de bovenverdieping), waarin hij stukken linnen over elkaar geplakt heeft. Ik laat de betekenis van de titel graag aan uw interpretatie over.

Anne Marie Finné, Red 1-2-3, rood potlood op papier, elk 36 x 27 cm, 2011

Anne Marie FINNÉ maakt tekeningen met carbon of (kleur)potlood. Ze heten 'Red', 'White' of 'Black'. Ze bedekken het hele vlak van de drager of tonen 'zwevende' groeivormen.

Pas wanneer we dichterbij komen, ontdekken we een wereld van fijne lijntjes die samen voor meer of minder densiteit in de kleur en het oppervlak zorgen.

De absolute uitdaging van het beeldend vermogen zit in het gebruik van wit carbon op een wit blad. Ook van de kijker wordt in dat geval extra aandacht gevraagd.

(Ik moet in dit verband ook denken aan de carbontekeningen van Hedwig Brouckaert of de tekeningen van Johan Dewilde )

Johan Tahon, Study of Self (stream), geglazuurde keramiek, 18 x 23 x 37 cm, 2014

& Zonder titel, tekening gemengde techniek op papier, 36,5 x 49 cm, 2013

Als kers op de taart zijn er twee keramische sculpturen en een tekening van gastkunstenaar Johan TAHON, die de tentoonstellingsruimte aan de straatkant voor zich alleen krijgt: een wederzijds eerbetoon...

BUITEN DE LIJNEN

tot 26 oktober 2014

galerie budA

Buda 14/16

1730 ASSE

zaterdag en zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.budart.be

vrijdag 18 april 2014

Johan De Wit en Carlo Mistiaen bij Loods 12 (Wetteren)

In Loods 12 huizen momenteel twee volbloed romantici, al proberen ze dat elk op hun manier te verbergen achter een flinke dosis pure vormelijkheid.
Carlo MISTIAEN en Johan DE WIT zijn door Vincent De Roder samengebracht.

Wie via de rode poort in Loods 12 binnenkomt, wordt meteen geconfronteerd met de dubbele aanwezigheid in een toch wel strak geregisseerde, maar warme opstelling.
De blik richt zich onvermijdelijk eerst op de grote werken: het 'Behang' van Carlo Mistiaen aan de overkant, links het 'Grote Drieluik' en rechts de grote 'Sculptuur' van Johan De Wit.

Die eerste blik is natuurlijk slechts het begin van een hernieuwde ontdekkingstocht in de wereld van twee kunstenaars, die allebei een hele tijd afstand genomen hadden van het 'openbare' artistieke leven.

Johan De Wit, Sculptuur, 2014, 132 x 137 x 105 cm

geëxtrudeerd polystyreen

Johan DE WIT stak pas enige tijd geleden opnieuw zijn hoofd boven het artistieke maaiveld. Met zijn Gentse kompaan Honoré d'O verscheen hij in november 2012 bij Kristof De Clercq Gallery. In november 2013 kon u in WATERSCHOENEN kennis maken met zijn bijdrage in 'Objects of Affection' bij Villa De Olmen.

Ook nu weer duikt hij op met sculpturen, video en wat ik gemakkelijkheidshalve foto's zal noemen (maar waar wel wat meer overwegingen, bewerkingen en ingrepen aan te pas komen).

Natuurlijk kunnen we hier ook niet buiten het grote 'Drieluik' van met Tipp-Ex volkomen onleesbaar gemaakte kranten. Het lijkt er op te wijzen dat Johan De Wit de 'waan van de dag' wil uitschakelen. Relativeren is de boodschap.

Johan De Wit, Sculptuur, vlnr 2013/2014, 42 x 172 x 25 cm;

2014, 113 x 62 x 30 cm; 2013/2014, afmetingen variabel;

2014, 68 x 83 x 60 cm; geëxtrudeerd polystyreen;

Video Z.T., 2013, oplage 5 ex.

Intussen realiseert hij een doordacht, origineel en technisch sterk oeuvre, dat toch telkens vol verrassingen zit. Wanneer je denkt zijn werkmethode begrepen te hebben, komt hij met andere materialen en technieken aanzetten en laveert zonder problemen over en weer tussen het beeld van de gevoelige dromer en de kunstenaar-bouwmeester-'meubelmaker' die zijn objecten met uiterste precisie (maar met totaal onverwachte materialen) assembleert.

Werkte hij voor zijn sculpturen in 'Objects of affection' nog met afgietsels in polyurethaan van echte houten planken en balken, dan assembleert hij zijn huidige 'meubels' met stukken uit isolatieplaten in geëxtrudeerd polystyreen.

Speciaal voor Loods 12 heeft hij overigens een multipel (10 ex.) gemaakt.

Carlo Mistiaen, Sculptuur, 2013, 40 x 47 x 26 cm, keramiek;

Behang, 1997, 208 x 408 cm, canvas, acryl, papier

Ik herinner me Carlo MISTIAEN als een poëtische, secure vakman, die taal en teken combineerde in schitterend papieren 'kantwerk' zoals in 'La bien-aimée de Guido Gezelle' (collectie M HKA).

Het gebruik van teksten, die hij verknipte en plakte laat zich in deze tentoonstelling opmerken in het grote 'Behang' (1997), dat met een groot esthetisch en harmonisch gevoel opgebouwd is. Wie dichterbij gaat kijken, ontdekt een onderliggend gevoel dat de harmonie van het leven onderuit haalt: "There is no sense in ..."

Tekeningen uit hetzelfde jaar 1997 dienen dan weer (ook letterlijk) als basis voor de zeer recente sculpturale keramiek. Het lijkt wel of de kunstenaar zichzelf grotendeels verlost heeft van de strikte, esthetiserende werkwijze. Hij hanteert lossere groeivormen, soms zelfs getuigend van 'oermassa', maar toch blijft hij oog hebben voor geglazuurde details, die de harmonische en structurerende kracht van het vroegere werk in ere houden.

Carlo Mistiaen, Sculptuur (detail), 2012, 56 x 29 x 32 cm, keramiek

Johan DE WIT & Carlo MISTIAEN

tot 27 april 2014

bij

LOODS 12

Koophandelstraat 12

9230 WETTEREN

Wijk Overbeke

zaterdag - zondag: 14 - 18 uur

www.loods12.be

WATERSCHOENEN

Zoeken in deze blog