10 TENTOONSTELLINGSTIPS VOOR DECEMBER 2014

 Wanneer u dit leest, heeft Art Spotter zijn Waterschoenen voor enkele weken aan de kant gezet of anders gezegd, ingeruild voor een flinke portie rust.

Natuurlijk laten we u niet verweesd achter, maar wijzen u nog op een aantal tentoonstellingen in Gent, Lovenjoel, Asse, Meigem-Deinze, Strombeek-Grimbergen en Brussel.

Binnenkort hebt u van ons ook nog een preview op de duoshow van Paul GEES en ARPAÏS du bois bij Eva Steynen Deviation(s) in Antwerpen tegoed.

Traditiegetrouw sluiten we het jaar af met enkele fotografische herinneringen en een overzicht van alle artikels.

°°°°°

TIP 1
GENT


Bij Galerie Jan Dhaese is tot 28 december 2014 Jennifer DE PLU aan zet. Onder de titel 'Poverty_And Her Flesh' presenteert ze tekeningen, schilderijen en collages die onttrokken zijn aan een verscheurde wereld van "armoede, conflict, onverdraagzaamheid, maar ook lust, verlangen, schoonheid", zoals Rudi Vranckx het in een begeleidende tekst uitdrukt. Verder omschrijft hij haar werk als kunstenaar als het omgekeerde van zijn taak als journalist (zij drenkt het beeld van de wereld in haar eigen leven), hoewel het doel hetzelfde is: onbehagen oproepen en de kijker met vragen achterlaten.


Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur

www.jandhaese.be

Jennifer De Plu verscheen ook al in 2012 in Waterschoenen naar aanleiding van haar tentoonstelling 'Tricksters' bij Galerie Jan Dhaese.

 © Jennifer De Plu & Galerie Jan Dhaese

 °°°°°

TIP 2

GENT

 bij

 PONT en PLAS

tot 31 januari 2015

Juwelen van

Gésine HACKENBERG

'DAILY DELICIOUS'

Groenten en fruit, vertaald in koperen juwelen

 Gesine Hackenberg, Grape brooch, copper

(Photo: www.gesinehackenberg.com)

 PONT en PLAS

Hooiaard 6 (Hoek Graslei)

9000 GENT

donderdag, vrijdag en bijzondere zondagen: 13.30 - 18 uur

zaterdag: 11.30 - 17 uur

Matinee 7 december: 11 - 18 uur

www.pontENplas.be

°°°°°

TIP 3

GENT

KIOSK presenteert een duotentoonstelling met werk van de Duitse kunstenaar Katinka BOCK (1976) en de Nederlandse kunstenaar Katja MATER (1979).

Beide kunstenaars zoeken de grenzen van hun medium op en spelen met de mogelijkheden en onmogelijkheden eigen aan het materiaal. Het reflectieve proces dat hun werk typeert vangt aan met een observatie van de tentoonstellingscontext en de potentiële dialoog tussen medium en omgeving. Bock en Mater werken toe naar ‘uitkomsten’ die een transformatief potentieel in zich dragen. Katinka Bock richt zich hierbij in de eerste plaats tot de sculpturale vorm, terwijl Katja Maters werk voornamelijk bestaat uit een analoge fotografische of filmische registratie van procesmatige ingrepen.

Katja Mater maakt geometrische, abstracte composities op papier, op objecten of rechtstreeks in een ruimtelijke context. De composities worden geregistreerd aan de hand van een set doordachte spelregels die een houvast bieden in Maters mateloze verkenning van het spanningsveld tussen het tweedimensionale en het driedimensionale.

In KIOSK realiseert Mater de in-situ compositie Fields on a Line met de tentoonstellingsmuren en vloeren als werkoppervlak. De totstandkoming van het geschilderde beeld wordt vastgelegd door een camera die meermaals hetzelfde vaste
traject doorheen de galerie volgt. Verschillende momenten stapelen zich zo op in de tijd en parallelle ruimtes ontvouwen zich voor de lens. De weg die het blikveld van de camera aflegt en de extra tijdslijn die zich hierbij kenbaar maakt, laat zich vertalen op een meervoudig belichte filmstrook. Het resultaat is een 16mm-filminstallatie met de ruimte als residu.

Katinka Bocks sculpturen en installaties bestaan uit natuurlijke materialen zoals klei, hout, zand, water en brons, alsook alledaagse objecten zoals een stoel of limoenen. De materialen worden geselecteerd op basis van hun kleur, karakter en primaire energie.
Hun intrinsieke eigenschappen worden afgetoetst aan de architecturale en historische fundamenten van de ruimte, aan de objecten waarmee ze in relatie staan, en worden vertaald naar sculpturen die vaak radicaal sober zijn.

Voor de tentoonstelling Nebenwege in KIOSK combineert Bock bestaande objecten met een nieuw work-in-progress waarin ze met behulp van veranderlijke materialen als water, zout, stof en een koperen plaat streeft naar een niet volledig te controleren, fluïde resultaat dat zich slechts op het einde van de tentoonstelling volledig prijsgeeft.

KIOSK

Bijlokesite

Louis Pasteurlaan 2

9000 GENT

www.kioskgallery.be 

Nocturnes: open tot 22 uur

4 december 2014 (Gentse Museumnacht)

18 december 2014

21 januari 2015

(Op 18/12 en 21/1 eveneens rondleiding in de tentoonstelling)

Tijdens de eindejaarsperiode (22/12 tot 04/1) open van vrijdag tot zondag

Andere openingsuren: dinsdag tot vrijdag: 14 - 18 uur / zaterdag en zondag: 11 - 18 uur

°°°°°

TIP 4

GENT

Voor Art Burger Palace zal kunstenaar Kasper De Vos Het Paviljoen gedurende de gehele tentoonstellingsperiode als atelier gebruiken en ter plaatse ‘Artburgermenu’s’ klaarmaken. Hij staat er dan ook – in de hoedanigheid van kunstenaar –, net zoals een bakker of beenhouwer, achter zijn toog waar hij zijn sculpturen ‘bereidt’ en het publiek de kans krijgt om deze te bestellen en mee te nemen. De Vos produceert de Artburgers als democratische multiples met referenties naar de popart en beschouwt dit project als een ‘Sociale Sculptuur’ die letterlijk een ontmoetingsplaats vormt waar de bezoeker zowel mentaal als fysiek aan kan deelnemen. 

Op die manier kan het (Gentse) publiek kennismaken met Het Paviljoen, een non-profitruimte voor actuele en experimentele kunst te Gent. Deze autonome organisatie, opgericht door HISK, KASK en het S.M.A.K.wil tijdens het tweede seizoen nog meer inzetten op de vergroting van de - locale en landelijke -  verankering.  

Het Paviljoen is dan ook een ontmoetingsplaats waar (jonge) kunstenaars/ -critici / curatoren/ .. met talent kunnen experimenteren en iedereen met een groot of klein hart voor kunst welkom is. Deze, en de twee volgende projecten van dit seizoen, spelen hier ook verder op in.

HET PAVILJOEN

Louis Pasteurlaan 2
900 GENT

http://www.paviljoen.org

https://www.facebook.com/pages/Het-Paviljoen/261999260601545

°°°°°

TIP 5

LOVENJOEL

Curator Ilse ROOSENS presenteert

'From Where to When' 

met werk van

Jura SCHUST & Marie-Fleur LEFEBVRE

in

THE WHITE HOUSE GALLERY
Groot Park 2
3360 LOVENJOEL

tot 21 december 2014 en van 8 tot 18 januari 2015

Open van donderdag tot zondag: 14 - 18 uur

Jura Shust, Ambivalent World Tree : 1

We laten curator Ilse Roosens zelf aan

 het woord:

"De tentoonstelling laat zich lezen als een aaneenschakeling van tegenstellingen en dualiteiten. Beide kunstenaars roepen maatschappijkritische vragen op en tonen uitersten die ons niet onverschillig laten. De kunstwerken vertonen sporen van transformaties of verwijzen inhoudelijk naar transitiemomenten. Ze benadrukken dat ze zich op een soort van continuüm bevinden, maar maken duidelijk dat een vaste positie onbestaande is. Alles blijkt dus eerder gekristalliseerd te zijn doorheen verschillende domeinen of condities.

Zo heeft Jura SHUST het over overgangsrituelen, het mechanisme van tegenstrijdige machtsposities en parallelle werelden als metafoor voor een alternatieve werkelijkheid.

Marie-Fleur Lefebvre gebruikt dan weer deconstruerende technieken waarmee ze objecten compleet ontrafelt, om zo tot werk te komen dat ook letterlijk verschillende facetten toont.

 Meer info op www.thewhitehousegallery.be

Marie-Fleur Lefebvre, Anonymus # 21

 The White House Gallery

Na een carrière als zelfstandig fotograaf lanceerde Bert Verlinden zijn eerste tentoonstelling in september 2012 in het nog-niet-gerestaureerde White House. In mei 2014 opende The White House Gallery voor hedendaagse kunst officieel met een groepstentoonstelling in het gerestaureerde pand. Zijn echtgenote Elly Kog was inmiddels ook overgestapt van een management-functie in de bankwereld naar de galerie. Ze combineren hun jarenlange interesse in hedendaagse kunst met hun vorige werkervaring voor de realisatie van een eigen galerie in het uniek gelegen historisch pand.

 The White House Gallery wil opkomende en jonge kunstenaars met potentieel ondersteunen in het uitbouwen van hun loopbaan. Zij richt zich zowel op Belgische als buitenlandse kunstenaars met visueel en inhoudelijk sterk werk. Veel aandacht gaat naar de scenografie van de tentoonstellingen, die zowel in het huis als in het park kunnen plaatsvinden. Schilderijen, beeldhouwwerken, foto's, installaties, objecten en video's worden tentoongesteld. In de polyvalente ruimte worden kunst-gerelateerde activiteiten georganiseerd, zoals performances, boekpresentaties, discussies en artist talks. De galerie wil ook deelnemen aan kunstbeurzen in binnen- en buitenland.

(Bron: www.thewhitehousegallery.be)

°°°°°

TIP 6

MEIGEM - DEINZE

Galerie D'Apostrof

 Johan Gelper @ D'Apostrof

°°°°°

TIP 7

ASSE

 'Gegroet Patrick'

een ode aan Patrick MERCKAERT (1956 - 2011)

tot 21 december 2014

in

Galerie DE ZIENER

Stationsstraat 55

1730 ASSE

vrijdag, zaterdag en zondag: 15 - 18 uur

www.patrickmerckaert.be

www.deziener.be

°°°°°

TIP 8

BRUSSEL

 GALERIE KUSSENEERS

Menenstraat 10

1080 BRUSSEL

tot 20 december 2014

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur

Hilde OVERBERGH

100 % synthetic

Caroline VAN DEN EYNDEN

Lord of the Horizons

Samuel VANDERVEKEN

Absurd man does not cling to certainties

BROCHURE DOWNLOADEN 

Hilde Overbergh, ‘100% synthetic’, view of the exhibition
@Kusseneers Gallery, Brussels, 2014

Caroline Van den Eynden ‘Plans for the north II-02-aab’, 2014,

 36 wooden beams 10/10 cm,gold leaf 23 3/4 carat
from 'Lord of the Horizons'
@ Kusseneers Gallery, Brussels, 2014

  

Samuel Vanderveken,

'Absurd man does not cling to certainties'

@ Kusseneers Gallery, Brussels, 2014

www.kusseneers.com

°°°°°

TIP 9

BRUSSEL

MOTinternational

Kleine Zavel 10

1000 BRUSSEL

tot 20 december 2014

 dinsdag tot zaterdag: 10 - 18 uur

'ATLAS'

met

Nel AERTS

Kasper BOSMANS

Julien MEERT

Kasper Bosman, Julien Meert & Nel Aerts @ MOTinternational 

www.motinternational.com

°°°°°

TIP 10

STROMBEEK-GRIMBERGEN

CC STROMBEEK

Gemeenteplein 1

STROMBEEK-GRIMBERGEN

Elisabeth Ida pakt uit met het tweede deel van haar project

Intussen loopt hier ook deel 2 van ARTE POVERA.

We bespraken de beide projecten reeds eerder in Waterschoenen.

°°°°°

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN



NATURE IS US: Raphael Buedts, Tom Jooris en Geert Koekoeckx bij D'Apostrof (Meigem)

Galerie D'Apostrof ligt als een parel te midden van een landelijke omgeving. Kunst en natuur gaan hier hand in hand in deze oase van rust.
"Nature is (all around) us" denk ik, voortbouwend op de titel van de huidige tentoonstelling met werk van Raphaël BUEDTS, Tom JOORIS en Geert KOEKOECKX.

De drie ruimtes van galerie D'Apostrof hebben elk hun eigen karakter: de pianokamer waar je binnenkomt is met haar getemperd licht, de lemen wanden en de ruitjesramen een symbool van warme ontvangst en huiselijkheid; de grote witte zaal fungeert met haar royale bovenlicht en het grote raam op de tuin als een museale ruimte; de zolder boven de pianokamer biedt de bezoeker de kans zich even terug te trekken tussen werken uit de lopende tentoonstelling, herinneringen aan vorige presentaties en een mooie boekencollectie. Bovendien kunnen we het niet laten om ook van hier telkens een blik op de nabije natuur te werpen: NATURE IS (all around) US !

 Nature is (all around) us @ D'Apostrof

De opstelling op de benedenverdieping zorgt voor een mogelijke dialoog tussen de drie kunstenaars, maar biedt toch ook voldoende afstand zodat elk werk zijn eigen verhaal kan uitdragen..

Nu zijn Raphaël Buedts en Tom Jooris absoluut geen onbekenden voor WATERSCHOENEN, terwijl Geert Koekoeckx voor een zeer aangename kennismaking  zorgt.

Met zijn houten sculpturen bevestigt Raphaël BUEDTS onmiddellijk zijn aanwezigheid. Hij krijgt hier volop ademruimte in de grote zaal. Met 'Wolk', 'Vogel', 'Schaduw' en 'Console' etaleert hij ten volle zijn sculpturale woordenschat en werkwijze. Dichter bij de natuur en het natuurlijke kan je met sculpturen moeilijk staan: minimale bewerkingen van stukken boomstam.

Ooit maakte hij 'meubeldingen' die nog dichter bij de natuur aanleunden, zoals zijn 'Meubels voor een vogel' waarmee hij in 1986 op Chambres d'Amis in de tuin van een Gents huis verscheen.

Raphaël Buedts overleed in 2009, enkele maanden voor zijn overzichtstentoonstelling in het SMAK. Een jaar later bezochten we hem in zijn 'natuurlijke habitat' in Kalken (In den Bouw).

We kwamen zijn werk ook nog tegen in diverse groepstentoonstellingen.

Tom Jooris, Blind II, 2013, olie op doek, 50 x 40 cm

Geert Koekoeckx, 'Het topje van de berg', 2013, acryl-spraypaint-vernis

op doek, 30 x 24 cm

 Met enkele tekeningen dialogeert Buedts wonderwel met het werk van Tom JOORIS, die nog steeds zijn zoekende schraalheid op ons loslaat, maar toch ook sommige grote doeken stormenderhand laat inpalmen door intense kleurvlakken, zoals in 'Speed' (in de pianokamer) of 'z.t.' (achteraan in de grote zaal). Hij probeert die kleurinvasie blijkbaar te bezweren met zijn gekende tekens en sporen, maar de toon lijkt gezet. Ik ben benieuwd naar de verdere evolutie...

Tom Jooris dook reeds eerder op in Waterschoenen, o.a. In den Bouw 2011 of in Watou 2012, samen met zijn vader-dichter Roland Jooris.

Raphaël Buedts, Wolk, 2005, hout

Tom Jooris, Z.T./Z.T./Lake Geneva,

2012-2014-2014, tekening op papier

 Geert KOEKOECKX toont in deze tentoonstelling één aspect van zijn artistieke arbeid: het abstracte werk dat een perfecte bestaansreden heeft naast zijn kleurrijke landschaps-, interieur- en situatieschilderijen (Pandemonium). Een bezoek aan zijn website zal u een en ander duidelijk maken.

Tranquility is de overkoepelende titel van het 'abstracte' luik. Ik vermoed dat het een soort vluchtweg is uit de soms beklemmende en helse situaties uit zijn Pandemonium.

Materie overheerst, in diverse soorten (acryl, vernis, olieverf, polyester) en lagen aangebracht en soms weer deels weggeschraapt. Koekoeckx gaat te werk als een archeoloog die het onderliggende blootlegt, maar genoeg duisternis of mysterie overlaat om de fantasie van de toeschouwer te prikkelen.

In een wat ouder werk als Extension I' (2010) laat het landschappelijke en het florale zich sterk voelen, maar toch is er ook steeds die kosmische dreiging van de onderliggende chaos. 'Tranquility' vraagt om een voorzichtige benadering, want voor je het weer slaat de 'stilte voor de storm' misschien om in een wild of hels 'pandemonium'.

 Geert Koekoeckx, 'Extension II', 2011,

olieverf en polyester op doek, 50 x 40 cm

 NATURE IS US

tot 12 oktober 2014

in

D'APOSTROF

Pastoriestraat 59

9800 MEIGEM / DEINZE

vrijdag-zaterdag-zondag: 15 - 18 uur

en na afspraak

www.dapostrof.be

Raphaël Buedts, tekening op papier, 29 x 19,5 cm

Tom Jooris, Speed, 20014, olie op doek, 198 x 160 cm

 © Art Spotter voor WATERSCHOENEN

'LECOMPTEFELIXDENYZ' in BEELD... in Galerie D'Apostrof



(c) Veerle De Saeger




(c) Veerle De Saeger




(c) Veerle De Saeger




(c) Hennie Lenders
en tekstgedeelte (c) Veerle De Saeger voor WATERSCHOENEN



'LECOMPTEFELIXDENYZ' in Galerie D'Apostrof (Meigem)

Nog tot en met 23 februari trekken drie kunstenaars een lijn door het artistieke landschap in Deinze. Galerie D’Apostrof in Meigem stelt er recente werken tentoon van het trio Lecompte Félix Denyz. Dat zijn Wannes Lecompte, Benoît Félix en Franziz Denyz.


Wannes Lecompte (°1979) kwam eerder al uitgebreid aan bod bij D’Apostrof met een monumentale solotentoonstelling in 2013. Nog steeds vormen zijn schilderwerken een mooie leidraad om deze bijzondere plek te ontdekken. Zijn doeken, groot of klein, vormen picturale vensters in de ruimte. Onstuimige borstelstrepen wisselen af met poëtische vides en lyrische lijnen, aardse kleuren met fellere toetsen. Zo ontstaat een spel van licht en schaduw die meteen ook de sfeer van de tentoonstelling bepaald. Fris, jong en ontluikend maar met een duidelijk verhaal.

Een lijn.

Zo ook het werk van Benoît Félix (°1969). Zijn tekeningen en knipsels, vaak gecombineerd tot sculpturen of installaties, voelen deze plek en haar omgeving klaar en duidelijk aan. Papieren lijnen die zoeken naar ruimtelijkheid en spanning, naar binnen en buiten. De aan de muur gespelde ‘tekeningen’ zijn stuk voor stuk installaties die refereren naar elkaar en de ruimte. Trompe-l’oeil. Met een zogenaamde ladder en een groot hoeknet, een papieren tapijt en een schop op de grond tast Benoît Félix zijn territorium af zonder dominant te zijn. Integendeel. De wegen van dit artistieke trio kruisen voortdurend.

Ook het werk van Franziz Denyz (°1964) draagt een vergelijkbare dubbelzinnigheid in zich: een subtiele spanning tussen het tactiele en het materiële. Een onderzoek, zeg maar, naar het ware spanningsveld van sculpturen en objecten en van hun materialen in het bijzonder. Zijn houten tafelconstructies staan zo opgesteld dat ze wel het middelpunt van de tentoonstelling lijken te vormen. Ook hier speelt de lijn en het gebruikte materiaal een belangrijke rol. Tafel, tablet of tableaux?

Drie kunstenaars die flirten met elkaar en met de ruimte. Mooi.



Tentoonstelling Lecompte Félix Denyz met recent werk van Wannes Lecompte, Benoît Félix en Franziz Denyz nog tot en met 23 februari in kunstengalerie D'Apostrof, Pastoriestraat 59, 9800 Deinze (Meigem), vrijdag tot zondag 15 tot 18u en na afspraak, www.dapostrof.be

Mario De Brabandere en Kathleen Huys bij Galerie D'Apostrof (Meigem)

Een bezoek aan Galerie D'Apostrof is altijd een bewuste activiteit. Dit is geen plek voor toevallige passanten. Je moet echt wel de 'reis' naar deze artistieke oase aan de rand van het dorp Meigem (tussen Nevele en Deinze) ondernemen. Maar wanneer je via heel wat kleine wegen uiteindelijk bij d'Apostrof komt, is de beloning groot.

Ann D'Haens heeft hier sinds een jaar of twee een artistieke droom verwezenlijkt die zowel een podium voor actuele beeldende kunst als voor muziek wil zijn. Ik durf gerust van een soort privaat cultureel centrum gewagen.

Afgelopen zomer nam WATERSCHOENEN u hier mee naar de dubbeltentoostelling 'La joie de se perdre', een project in samenwerking met Villa De Olmen (Wieze). Een jaar eerder kon u zien hoe Wannes Lecompte in D'Apostrof het mooie weer maakte.

Nu staan we hier terug voor een dubbeltentoonstelling in het eigen huis met werk van Kathleen HUYS en Mario DE BRABANDERE.

Kathleen Huys, Zicht op groen, 2013, olieverf op doe/hout, 70 x 60 cm

Katheen Huys, Zonder titel reeks maancyclus, 2013, olieverf op doek, 2 x (41 x 31 cm)

Kathleen Huys, In de (v)lucht, 2013, olieverf op doek, 50 x 45 cm

 

Ter plekke kan ik, in gesprek met een andere kunstenaar (Stef De Brabander, zonder -e en geen familie van) volmondig beamen dat de ruimte die de beide kunstenaars hier gebruiken een perfecte keuze is.

De 'warme', eerste kamer van de galerie is de perfecte, harmonische omgeving voor de schilderijen van Kathleen HUYS. De grote, hoge, lichtrijke, witte tentoonstellingszaal is dan weer het ideale terrein voor de 'afgemeten' en toch 'speelse' werken van Mario DE BRABANDERE.

De schilderijen van Kathleen Huys lijken in eerste instantie een weliswaar duistere, maar harmonische wereld te tonen. De ruimte waar ze hangen draagt een onmiskenbaar nostalgisch en warm gevoel, mede dank zij de ramen met de kleine venstertjes en de centrale aanwezigheid van de grote vleugelpiano.

Kathleen Huys, Zonder titel, 2012, olieverf op doek, 35 x 45 cm en 40 x 30 cm
(Achtergrond: Mario De Brabandere)

Als ik de schilderijen dichter benader, stap ik in een wereld van onrust. De oerknal lijkt pas achter de rug. De nevelen moeten nog optrekken. Ik zoek houvast in doeken waar het onderwerp weggeschilderd lijkt in 'poelen' van verf. Ik meen ergens een figuur met gespreide armen en benen te herkennen, een rond venstertje dat mij naar een blauwe hemel laat kijken, ik vermoed een gezicht in een duistere omgeving, maar uiteindelijk zie ik echte of vermeende onderwerpen die louter schilderij geworden zijn.
Kathleen Huys laat ons gelukkig niet aan ons lot over. Op de piano ligt een tekst die heel wat duidelijk maakt over haar uitgangspunten en methode, maar ook over haar eigen twijfels en vragen: veranderingen, verschuivingen, openheid, sporen, textuur, structuur, verf, vlak, vorm,... een open einde.
'Ik wil er nog eens over nadenken...', zegt ze.

Filosofie als beeldende kunst en vice versa.

Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, gouache op papier, 8 x (29,5 x 40 cm)
Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, karton en kleefband, 26 x 32 cm (boven)
Mario De brabandere, Zonder titel, 2013, karton en plastiek, 20 x 20,5x13,5 cm (onder)


Mario DE BRABANDERE is één van de kunstenaars die WATERSCHOENEN al ruim vijf jaar op de voet volgt. Sinds zijn eerste 'optreden' in Galerie De Ziener volgen we zijn stabiel, maar telkens weer verrassend werk.
Zijn compositorisch vermogen als tekenaar of 'beeldhouwer', zijn onvoorstelbare inventiviteit met de meest elementaire of onverwachte materialen en zijn gevoel voor uitgepuurde accrochages, maken zijn tentoonstellingen telkens weer tot een fijnproeversmenu.

Maar laat u vooral niet vangen door de schijnbare eenvoud van zijn beeldtaal, want voor u het weet, neemt hij u subtiel te grazen. Let in de tentoonstelling eens op de twee boven elkaar hangende 'schepjes' die zich rechts vooraan bevinden (ik laat ze u graag zelf ontdekken).

Mario De Brabandere toont zich hier meer dan ooit als een meester van de geometrische driedimensionaliteit binnen het platte vlak, zowel met tekeningen als objecten. Slechts tweemaal laat hij zich verleiden tot minimaal sculpturaal werk met beperkte ingrepen op arme materialen: metaal - rubber en karton - plastiek.

Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, karton, 74,5 x 43,5 cm (l)
Mario De Brabandere, Zonder titel, 2013, olieverf op paneel, 32 x 40 cm (onregelmatig) (r)
(Achtergond: Kathleen Huys)

Nog te bezoeken tot 20 oktober 2013
in

Galerie D'Apostrof
Pastoriestraat 59
9800 MEIGEM

vrijdag, zaterdag, zondag: 15 - 18 uur

www.dapostrof.be

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN



'La joie de se perdre' in Villa De Olmen (Wieze) en d'Apostrof (Meigem)

 'La joie de se perdre' is het derde deel van een tentoonstellingsdrieluik. In 2011 en 2012 nam WATERSCHOENEN U reeds mee naar de vorige edities in Villa De Olmen te Wieze: 'La part des anges' (2011) en 'Mais l'aile ne fait pas l'oiseau' (2012).
Voor die evenementen tekenden Reniere&Depla als curatoren en deelnemende kunstenaars.

'La joie de se perdre' wordt nu 'geregisseerd' door Els WUYTS en speelt in twee galeries met een geheel eigen karakter en op een flinke afstand van elkaar: Villa De Olmen in Wieze en D'Apostrof in Meigem-Deinze.
Tentoonstellingsmaker Els Wuyts heeft haar sporen reeds verdiend met haar eigen 'Salon Blanc' in Oostende en kent als pers- en communicatieverantwoordelijke van het S.M.A.K. 'het klappen van de artistieke en organisatorische zweep'.

Peter De Koninck, ZT (Château imaginaire), 2013, 140 x 100 cm,

Krijt, pierre noire en acryl op papier

Reniere&Depla, Jeune fille confiant son Secret à l'ombre, 2013,

80 x 100 cm, Acryl op doek

Reniere&Depla, Shiny Fallow Deer, 2013, 40 x 50 cm, Acryl op doek 

De tentoonstellingstitel 'La joie de se perdre' deed me in eerste instantie denken aan Venetië, waar het plezier van de echte ontdekking pas begint wanneer je verloren loopt in de straatjes en wijken ver weg van het toerische gewoel, maar ook aan mijn talrijke wandelingen in de hedendaagse kunst. Als 'Artspotter' moet ik voortdurend keuzes maken binnen het onmetelijke aanbod en rekening houden met mijn beperkingen in ruimte en tijd. Gelukkig heb ik mijn 'waterschoenen' om me overeind te houden op de artistieke vijvers. ('Waterschoenen' zijn nu eenmaal schoenen om mee OP het water te lopen) 

Toch leidt het voortdurende proces van (verplichte) keuzes en (ongewilde) afwijzingen wel eens tot een gevoel van gemis, onvervuld verlangen...

Deze gewaarwording neigt ongetwijfeld naar het begrip 'melancholie' dat aan de basis van deze dubbeltentoonstelling ligt. Noem het weemoed, een zachte treurige stemming, leg gerust de link met de Portugese Fado of laat U meeslepen door het mooie Turkse woord 'hüzün', dat precies naar weemoed-melancholie verwijst en dat door Els Wuyts ontleend werd aan het boek 'Istanbul' van Orhan PAMUK, tijdens een verblijf in die stad op de grens tussen oost en west.

In de catalogus van de tentoonstelling laat Els Wuyts overigens door Pamuk zelf de grenzen en betekenissen van de begrippen 'weemoed' en 'melancholie' aftasten.

En ach, ook Willem Elsschot wist het al toen hij in 1910 het gedicht 'Het Huwelijk' schreef. Ja, wel degelijk dat van 'tussen droom en daad', maar 'ook weemoedigheid, die niemand kan verklaren, en die des avonds komt, wanneer men slapen gaat'.

 Anne Wenzel, Heaven # 8, 2007, 160 x 84 x 56 cm, ceramics, coaldust,

perspex, wood, Courtesy: Galerie Tatjana Pieters

Dirk Braeckmann, B.W.-L.O.-96, 1996, 120 x 180 cm, Zwart-wit zilvergelatineprint

op aluminium, Courtesy: Zeno X Gallery

 Het werk van de deelnemende kunstenaars zorgt voor een wonderlijke interactie met de twee verschillende locaties. De accrochage of opstelling in welbepaalde kamers of combinaties van werken binnen een ruimte is in deze uiteraard zeer belangrijk.

Met werken van Anne WENZEL (°1972), Dirk BRAECKMAN (°1958), Griet TECK (°1982), Jasper RIGOLE (°1980), Peter DE KONINCK (°1963), Piki & Liesbet VERSCHUEREN, RENIERE&DEPLA (°1956, °1954), Renato NICOLODI (°1980), Vaast COLSON (°1977) en Yves VELTER (°1967) is curator Els Wuyts aan de slag gegaan.

In tegenstelling tot de vorige twee tentoonstellingen is resoluut gekozen voor een vrij beperkt aantal werken en een sobere accrochage.

De twee locaties liggen op een kleine 50 kilometer van elkaar. Zelf ben ik in Wieze gestart, maar het kan natuurlijk net zo goed andersom.

In Villa De olmen lijkt de tijd stilgezet, terwijl de artistieke activiteiten op regelmatige tijdstippen als een sluier over het verleden gespannen worden. Dat verleden blijft je hier als het ware achtervolgen.

 Piki en Liesbet Verschueren, Kolenwoud, 2012-2013, 2 dvd's, loop 1'30",

Courtesy: s&h de buck en 'Marion De Cannière' galerie

 De hal van Villa De Olmen baadt in een absolute soberheid met slechts twee werken: links vooraan vangt Yves VELTER meteen de aandacht met 'Weesland-zwart' (2012), dat mij een soort 'à la recherche d'une innocence perdue'-gevoel geeft. Het spiegelgezicht kijkt (uiteraard in zichzelf gekeerd) uit op 'Hüzün XV' (2010) van Vaast COLSON, die met een uitgebalanceerde combinatie van inkt, tranen op papier, een turkooizen passe-partout, een houten lijst en kaarsstompjes een indringend beeld van het tentoonstellingsthema weergeeft.

De toon is gezet...

In de kamer aan de tuinzijde voeren Peter DE KONINCK (met 'Château imaginaire' en 'Vue sur un château inachevé') en RENIERE&DEPLA (met o.a. 'Jeune fille confiant son secret à l'ombre') onderlinge gesprekken tussen kille desolaatheid en warme bevreemding.

Met een bijwijlen wat 'onwillige' diaprojector toont Jasper RIGOLE '81 dingen waarvan ik dacht dat ik ze vergeten was en nooit meer zou herinneren', een bovendien door de binnenvallende zon wat 'gehinderd' scenario dat later in D'Apostrof een auditieve, verklarende pendent zal krijgen.

 Griet Teck, Johan, 2012, detail installatie bij DVD, CRT scherm, film, 8'17"

 De garage links is de tijdelijke, gedroomde thuisbasis voor een zwarte keramiek op een bed van kolengruis (een uitgebrand autowrak) van Anne WENZEL en een vroege, schijnbaar uit de losse pols genomen zilvergelatineprint van Dirk BRAECKMAN.

De kelder is het exclusieve terrein voor de dubbele video (in loop, 1'30") over de vier seizoenen in het 'Kolenwoud', waarmee de zussen Piki en Liesbet VERSCHUEREN ons waarnemingsvermogen en onze gevoeligheid tot het uiterste aftasten.

Op de overloop naar de verdieping weet Anne WENZEL nogmaals op de grens tussen licht en duister te balanceren.

In alle kamers is de geladen sfeer sterk aanwezig. Dat is zeker te danken aan de aard en combinatie van de werken met opnieuw een onmiddellijke dialoog tussen Peter DE CONINCK en RENIERE&DEPLA, maar uiteraard ook door de aanwezigheid van Renato NICOLODI met vooral zijn 'Monument aux Morts II' (2011) in de gang.

In de zolderkamer met het bloemetjesbehang brengt Griet TECK met de DVD 'Johan' een bijzonder indringend en persoonlijk portret van haar broer. Neem de tijd... (8'17").

De groene kamer is al jaren mijn lievelingskamer in dit huis. Wat is het schilderij van 'Pélican Blanc' van RENIERE&DEPLA hier toch sterk aanwezig naast die Tomadorekjes. Alweer Yves VELTER zorgt voor de extra dimensie met zowel 'Orphanland' als 'Be-Freak'.

 Jasper Rigole, 81 dingen waarvan ik dacht dat ik ze

vergeten was en nooit meer zou herinneren.

Uit de serie: The Order of Things (ongoing)

2013, Kodak slide carousel, sound

Galerie D'Apostrof in Meigem-Deinze is gevestigd in een tot geheel eigentijdse ruimte omgebouwde stal en schuur van een hoeve. Het contrast met Wieze kan nauwelijks groter zijn. Toch krijgen ook hier de nostalgische en melancholische gevoelens alle kansen.

Wanneer ik tijdens mijn bezoek vergezeld word door een zalige 'achtergrondmuziek' van Georges Brassens, kan het geen toeval zijn dat ik op een bepaald moment het woord 'mélancolie' in de Franse tekst hoor opduiken. Graag bezorg ik U dan ook een link naar het lied 'Les passantes' van Brassens, al was het maar om U in de juiste stemming te brengen. 

Peter De Koninck, Museum Entrance, 2011,

210 x 150 cm, Ed. 1/3, Ets, gedrukt op Zerkal 450 grs.

Gemaroufleerd op paneel

Renato Nicolodi, Observatorium I, 2012, 97 x67 x 72 cm, Ed. 1/7 + 2 AP,

Concrete, Courtesy: Ron Mandos Gallery

Yves Velter, Tranen, 2007, 80 x 60 cm, Acryl, chines inkt, potlood,

pigment, polyester op canvas

 De artistieke honneurs worden waargenomen door het grote schilderij 'Intrusion' (2012) van Yves VELTER. Samen met de imposante, aan Botero of Permeke refererende zwarte figuur dringen we door in de tegelijk pastorale en museale omgeving van D'Apostrof.

Naast het glas-in-loodraam met uitzicht op de achterliggende velden, bieden Piki en Liesbet VERSCHUEREN hun grafisch-fotografische kijk op het 'Kolenwoud' (2013).

De overgang naar de grote galerieruimte is meteen een stap van een 'natuurlijke' (de beige lemen muren) naar een streng geregisseerde, witte, museaal aandoende zaal met perfecte lichtinval en contact met de (zowel aangelegde als vrije) natuurlijke omgeving.

 Yves Velter, Denise, 2003, 40 x 40 cm, Acryl, chinese inkt, potlood, pigment op canvas

Yves Velter, Herzbild, 2010, 11 x 9 x 9 cm, 1/4, Verchroomd mangaanstaal, scharnier

 De opstelling is van een doortastende perfectie.

In de doorgang begroet ons Vaast COLSON met een tweelingbroer van zijn 'Hüzün' uit Wieze. Let ook op de weerspiegeling van 'Ben' (Yves Velter) in het glas van 'Hüzün XIV'.

Het zaaloverzicht houdt onze blik eerst gevangen bij een schaalmodel van 'Splendid Surrender' (2011) door Anne WENZEL. De achterwand met het grote 'Museum Entrance' (2011 van Peter DE KONINCK, geflankeerd door 'Tranen' (2007) van Yves VELTER bevindt zich duidelijk in een driehoeksverhouding met de grote zwarte sokkel waarop 'Observatorium I' (2012) van Renato NICOLODI zich slechts van dichtbij geheel laat ontdekken.

La joie de se perdre: Zaalzicht @ D'Apostrof 

 Links op de vloer wacht U nog een 'aan de tijd onttrokken' cassetterecorder met hoofdtelefoon (Jasper RIGOLE), waarmee U de auditieve aanvulling van de diaprojectie in Wieze kan ontdekken.

Op het einde van de wandeling sluit Yves VELTER de ogen van 'Denise', die zwarte tranen weent. Tegelijk opent hij zijn hart: 'Herzbild' (2010).

 La joie de se perdre

tot 2 juni 2013

in

Villa De Olmen

Nieuwstraat 83

9280 WIEZE

www.villadeolmen.be

en

D'Apostrof

Pastoriestraat 59

9800 MEIGEM-DEINZE

www.dapostrof.be

op beide locaties

zaterdag en zondag: 11 - 18 uur

Meer info over opzet, kunstenaars en activiteiten in de marge...

http://lajoiedeseperdre.weebly.com

© Artspotter voor WATERSCHOENEN