4 X SAMEN / 4 X ANDERS in DE PASTORIE (Ressegem)

In het Huis van de Beeldende Kunsten bevinden zich heel wat kamers, met talloze  disciplines en ontelbare beoefenaars. Galeriehouders, curatoren, recensenten, kunstenaars en verzamelaars ontmoeten elkaar op tentoonstellingen, beurzen of andere gelegenheden.

Intussen bloeit de kunst ook onverminderd in de periferie, in kleine evenementen, met kunstenaars die misschien niet zo bekend zijn, maar niettemin vanuit het hart en met een onmiskenbare vakkennis hun artistieke droom verwezenlijken.

Zopas had ik de gelegenheid niet minder dan vier dames te ontmoeten die gedurende twee weekends als volleerde tentoonstellingsbouwers de Pastorie van Ressegem omgetoverd hebben tot hun artistieke Tuin van Eden.

Kunst (in verschillende disciplines) is hun gezamenlijke passie en de Academie van Zottegem hun ontmoetingsplek.

Elk van hen kan terugvallen op een rijke beroeps- en levenservaring, waaruit ze ook nu nog ideeën putten voor hun artistieke realisaties.

 

'4 - vier - quatre - four - quattro - fir -fjouwer - fyra - fjorir - 4'

Met '4' veroveren ze op hun manier de wereld. Iedereen mag komen kijken, welke taal ze ook spreken: Nederlands, Duits, Frans, Engels, Italiaans, Deens, Zweeds, Fries, Ijslands,...

De taal van kunst is universeel !

Aan de kwaliteit van het getoonde zal het in geen geval liggen, want deze dames kunnen naast een stevige technische kennis van hun vakgebied bogen op een schitterende beeldvorming en uitgepuurde afwerking.

De Pastorie van Ressegem is voor mij een beetje thuiskomen. De voorbije jaren kwam ik er al voor initiatieven van 'ARTURE' en 'WALS'. De oorspronkelijke functie van het gebouw is natuurlijk allang verleden tijd, maar de geest van 'De Pastoor uit den Bloeyenden Wijngaerdt' dwaalt hier nog steeds een beetje rond.

De kunstenaars hebben geopteerd voor presentatie in afzonderlijke kamers. Dat blijkt in deze een goede keuze.

Komend weekend kunt u nog gaan kijken en dat zou wel eens een goed idee kunnen zijn...

Wij nemen u alvast mee op een verkennende wandeling doorheen de kamers, zodat u een idee krijgt van wat u mag verwachten.

Maar er is natuurlijk veel meer te zien... !

In de grote woonkamer ontvangt Carine HANTSON ons in haar wereld waarin de mens en het menselijk lichaam centraal staan. Schilderijen, keramiek, porselein... ze beheerst het allemaal met een vanzelfsprekende subtiliteit en technische vaardigheid. Het menselijk lichaam bekijkt ze zowel uitwendig als inwendig. Haar sculpturale 'organen' of lichaamsdelen vormen absoluut geen rariteitenkabinet, maar een gevoelig beeld van een kwetsbare wereld.

Ook historisch besef houdt haar wakker: teksten van Leonardo da Vinci, de plafondschilderingen van Michelangelo, oude medische gereedschappen, ...

In de schilderijen lijken haar figuren te 'zweven' in schijnbaar dromerige omgevingen, maar tegelijk stralen ze ook een zekere alertheid of bewustzijn uit. Neem nu de oogopslag van dit kind op de schouw.

© Carine Hantson

© Carine Hantson

Fabienne DUBOIS nodigt ons eerst uit in de kleine kamer op het gelijkvloers, waar ze zowel haar keramische experimenten met gerecycleerde vazen toont als haar zelf gemaakte exemplaren (in handopbouw of gedraaid). Technische beheersing en durf om 'buiten de lijntjes te kleuren' gaan hand in hand. De ingrepen op oude vazen (uit de kringloopwinkel) zorgen door het bakproces voor schitterende resultaten in de interactie tussen de bestaande onderlagen en de nieuw aangebrachte glazuren.

Op de eerste verdieping ontplooit ze een meer sculpturale activiteit, waarin ze haar keramische vormen ontwikkelt vanuit haar passie voor de natuur. In twee kamers neemt ze ons mee voor een (ook letterlijke) 'walk in the park'.

© Fabienne Dubois

© Fabienne Dubois

De grafische wereld van Linda BOARDMAN in de twee kamers aan de overkant doet me meteen bij het binnenkomen bewonderend stilstaan. Hier heerst de strakke, zwarte lijn in een schijnbaar eenvoudige, maar o zo efficiënte presentatie. Slechts hier en daar hangt een werk aan de muur, maar de plankenvloer doet dienst als centraal podium voor de sterk gestileerde houtdrukken. Je gaat als bezoeker ongewild met grote omzichtigheid door de kamer wandelen.

Gestileerde figuren, vormen die symbool staan voor kracht (cirkel) of orde (vierkant), roosters,... zijn slechts enkele elementen die de beeldende wereld van Linda Boardman zo uniek maken.

 Ook lang na de grote Frans Masereel blijft deze techniek voor ongekende mogelijkheden zorgen. En dit zijn nog maar de kleine houtsneden van Linda Boardman...

© Linda Boardman

© Linda Boardman

Anne VAN WAYENBERG heeft zich op de zolderverdieping teruggetrokken met haar driedimensionale werken waarvoor ze liever niet het woord sculptuur gebruikt. Misschien mogen we het 'ruimtelijke collages' noemen, vermits ze met verschillende onderdelen en materialen nieuwe gehelen creëert.

Als creatief therapeut was ze een carrière lang actief in de psychiatrische zorgverlening. Ooit studeerde ze keramiek bij Carmen Dionyse, maar ze bleef zich steeds verder vervolmaken.

In haar werk spelen thema's als verlies, dood, verlangen, schoonheid, verval,...

Maar misschien blijft optimisme wel de belangrijkste drijfveer. Op het venstertje van de zolder, met uitzicht op de kerk en het kerkhof heeft ze de eenvoudige boodschap 'JE VEUX VIVRE' geschreven.

© Anne Van Wayenberg

Empty, 2021

© Anne Van Wayenberg

Het einde van wat over is... is puur, 2020

En nu is het aan u beste lezer... op weg naar...

De Pastorie

Sint-Mauritsplain 9

9551 RESSEGEM (HERZELE)

nog te bezoeken op 

zaterdag 30 en zondag 31 oktober 2021

telkens van 14 tot 19 uur

© Art Spotter / Waterschoenen

EEN ZONDAGSE WANDELING met Nikolaas DEMOEN, Koba DE MEUTTER en Dido WOELDERS In de PASTORIE (Ressegem)

 

Vorige ZATERDAG (8 mei) was het al meteen ZONDAG in de De Pastorie van Ressegem. Tot het einde van de maand is het daar overigens nog elk weekend ZONDAG, met dank aan _WAL09_ .

Met mijn 'waterschoenen' ging ik op verkenning langs de verschillende kamers en verdiepingen van het inmiddels overbekende huis. Op het grasveld naast de Pastorie wapperden de lakens vrolijk in de wind.

Ik zou deze tentoonstelling kunnen bespreken aan de hand van diepgravende of hoogdravende teksten, maar toch laat ik u liever gewoon zelf op ontdekking gaan. De Pastorie biedt een verrassend en speels parcours.  Laat de beelden hierna als leidraad dienen voor een wandeling die nog veel meer te bieden heeft.

Voor extra info:

https://nikolaasdemoen.be

https://www.kobademeutter.be

https://www.instagram.com/dido.woelders/

***

https://www.facebook.com/wals.herzele/

Dido Woelders & Nikolaas Demoen

Koba De Meutter

Nikolaas Demoen

Koba De Meutter & Nikolaas Demoen

A room with a view

Nikolaas Demoen

Dido Woelders

Dido Woelders

© Art Spotter / Waterschoenen

WALS-03 in de Pastorie (Ressegem): Vincent DE RODER, Frederic GEURTS & John VAN OERS

Met

_wals03_

is de vereniging 
_wals_ 
aan de derde tentoonstelling toe 
in 
'De Pastorie' 
Mauritsplein
Ressegem
(deelgemeente van Herzele)

'Waterschoenen' nam U eerder reeds mee naar _wals01_ en _wals02_ . 

Door omstandigheden konden we pas afgelopen zondag naar de huidige tentoonstelling.

Zelf rest U enkel nog het weekend van 25 en 26 mei (14 - 18 uur) 
om te gaan kijken. 
De finissage op zondag zorgt vast nog wel voor een extra dimensie.


Ook nu weer zijn drie kunstenaars vertegenwoordigd:


Vincent DE RODER

Frederic GEURTS

John VAN OERS

Frederic Geurts, Hazard, 2019

Vincent DE RODER is in Waterschoenen wellicht al meer vernoemd in zijn hoedanigheid als oprichter van en inspirerende kracht achter LOODS 12 in Wetteren, waar artistieke experimenten niet geschuwd worden. Toch is ook zijn activiteit als abstract schilder sterk onderbouwd. Vorig jaar mochten we hem nog met een uitstekende presentatie verwelkomen in KRASJ 04 (Ninove). 

De doordachte presentatie in samenspraak met de omgeving zorgde daar voor enkele hoogtepunten. Ook in de huidige tentoonstelling krijgen we een paar mooie voorbeelden van deze dialoog.

In zijn schilderijen gaat De Roder tot op het bot, zonder daarbij de compositie, de lijnvoering en kleur uit het oog te verliezen. Op die manier creëert hij een schijnbare eenvoud met een mix van 'artistieke' (olieverf) en 'industriële' (lakverf) middelen.

Evenwicht en gelaagdheid, precisie en kwetsbaarheid, kleur en vorm gaan hand in hand. 

Vincent De Roder, In the north going east, 2019

olieverf/lakverf, 60 x 40 cm

*

John VAN OERS wist in 2014 onze zintuigen op scherp te zetten met een kamerbrede installatie tijdens 'Van Stof tot Asse'. Een jaar later dook hij op in Galerie EL.

Zijn discours speelt zich nog steeds af op het snijpunt van architectuur en sculptuur. De beelden die hij creëert bewegen zich tussen 'down to earth' in gegoten vormen en flinterdunne draadsculpturen. Hij ontmantelt architecturale elementen om ze in een nieuwe orde te groeperen en bouwt minuscule objecten, meestal met architecturale referenties.

Op weg naar de verdieping stuit ik vlak bij het hek op zijn 'Whistle', een (als dusdanig onbruikbaar) fluitje in metaaldraad. Is het een 'bel' om als bezoeker binnen te komen, of is het veeleer een noodsignaal voor het geval je opgesloten geraakt (de draad is alvast lang genoeg) of... ?

Op de hoogste verdieping presenteert hij met 'The Foundry' (zie foto verder) een boeiende installatie van gegoten vormen en op de zolder daarnaast houdt hij met de constant draaiende, minimale installatie 'Zero' onze aandacht gevangen. 

Door het raam in de zijgevel zie je de kerk en de grote toren van Frederic GEURTS. Die toren is een illustratie van hoe hij zijn werk in de openbare ruimte integreert of er mee confronteert: een toren die naar de hemel groeit, in samenspraak met of als uitdager van de kerktoren vlakbij, een toren met bovenaan een wit vierkant, dat kan staan voor absolute leegte of een kans tot eigen invulling? Die Gedanken sind frei..  ! En welke van de twee torens is de meest solide?

John Van Oers, Whistle, 2019

Een eenvoudige, maar bijzonder efficiënte dialoog...

Vincent De Roder, Z.T., 2019

lakverf/olieverf, 70 x 50 cm

Frederic GEURTS en John VAN OERS tonen hier in een kamer op de verdieping hoezeer hun werken verwant zijn. Hun 'F&J Wall' telt talloze kleine werkjes door elkaar. Het is overigens niet hun eerste samenwerking. Vorig jaar toonden ze tijdens KRASJ 04 (Ninove) een groot gezamenlijk project.

Monumentaal in al zijn kleinheid staat dit ontwerp 'White square' voor de grote toren op het grasveld. Ook Frederic Geurts beweegt zich op de grens tussen architectuur en sculptuur, maar bij hem ligt de uiteindelijke focus meer op het echt monumentale in relatie tot de buitenwereld, terwijl John Van Oers zich vooral lijkt te concentreren op het ontmantelen en herschikken van architecturale elementen. Wanneer ik de eerste als poëtisch ingenieur-architect zou omschrijven, lijkt de tweede mij veeleer een al even poëtische archeoloog.

Frederic Geurts, White square, 2019

John Van Oers, The Foundry, 2018-2019

Snel nog naar Ressegem tijdens het weekend van 25 en 26 mei 2019. De gegevens vindt U boven in dit artikel.

© Art Spotter / Waterschoenen

ARTURE #3 in De Pastorie (Ressegem)

Vorig jaar waren we er rond deze tijd ook al bij toen de vereniging ARTURE haar eerste tentoonstelling presenteerde: ARTURE #1

Voor hun tweede activiteit trokken ze in december 2014 naar het Gentse Casa Argentaurum, maar nu zijn ze met ARTURE #3 opnieuw te gast in De Pastorie van Ressegem.

Waar in de eerste tentoonstelling de focus op één centrale kunstenaar lag (weliswaar omgeven door enkele anderen), heeft curator Sven Vanderstichelen nu gekozen voor een groep van acht kunstenaars met gelijkwaardige inbreng. In het woonhuis ligt de nadruk op schilderkunst, al zorgt de zolderruimte voor een verrassende invulling. Tussen kelder en zolder duiken enkele sculpturale ingrepen van Caroline COOLEN op, terwijl haar grote werken voor een sprookjestuin achter het huis zorgen.

Voor we aan het parcours beginnen, geef ik u graag de namen van de deelnemende kunstenaars mee in de volgorde zoals we ze straks zullen ontmoeten. Sommigen doken reeds eerder in WATERSCHOENEN op. We proberen u dan ook een aantal LINKS mee te geven voor nadere kennismaking, eerst naar hun eigen websites voor zover beschikbaar en straks naar vroegere vermeldingen in WATERSCHOENEN.

Zo dadelijk ontmoeten we Vadim VOSTERS, Hervé MARTIJN, Nico VAEREWIJCK, Lieven DECABOOTER, Peter WEIDENBAUM, Erik CHIAFELE, Caroline COOLEN en Mattieu RONSSE.

Vadim Vosters, Interieur 'the interrogation', 2012

Vadim VOSTERS mag het artistiek festijn openen met zijn schilderijen waarin licht en duisternis een strijd leveren die zich meestal in het voordeel van de 'duistere machten' lijkt te beslechten. Hij creëert symbolistische taferelen die zich in decors uit het fin de siècle lijken af te spelen.

Ik keer in gedachten terug naar 'Kortijk Vlaandert', waar hij in 2013 eveneens het tentoonstellingsparcours in het Broelmuseum mocht openen met een bijzonder sterke presentatie, waarbij ik me o.a. zijn 'Flowers for a painting' (2013) meen te herinneren.

Ook zijn 'Interieur - The interrogation' (2012) is een indrukwekkend staaltje van zijn intense métierbeheersing en sfeerschepping.

Maar dit zijn vooral schilderijen die u echt moet gezien hebben om de verschillende lagen in de opbouw duidelijk te maken

Hervé Martijn, The addition, 2015

Wat een verschil met de bevreemdende, sensuele vrouwenfiguren van Hervé MARTIJN in de achterkamer en de gang. Vorig jaar wist hij me ook in Watou te bekoren, al werd ik toen vooral door zijn 'Birds born in a cage think flying is an illness' (2013) ingepalmd.

Ik durf hem gerust in één adem met Borremans vernoemen, zowel qua onderwerpen als virtuositeit in de uitwerking, al is de toets van Martijn wat vrijer.

Nico Vaerewijck, Untitled (Study), 2015

Van een vrije schildertoets gesproken...

Bij Nico VAEREWIJCK bent u aan het juiste adres. De schilderijen die hij hier presenteert zijn gesublimeerde vorm- en kleurstudies die balanceren op de rand tussen het figuratieve en het abstracte. 'Untitled' laat alle kansen aan de kijker om een en ander in te vullen.

Ik vermoed dat realistische weergaven aan de basis liggen, maar dat die in een voortwoekerende zee van verf weggeschilderd worden tot alleen herinnering EN een nieuwe realiteit overblijft.

Licht en schaduw in 'De Pastorie'

Op weg naar de eerste verdieping komen we langs 'Sturm', een stevige maar subtiele wit-gele sculptuur van Caroline COOLEN. Bij het hek op de eerste verdieping wacht haar 'Roman' en een halve verdieping hoger houdt 'Fellmann' op de vensterbank fier de wacht.

Straks mogen we Caroline COOLEN nog in de kelder en de tuin begroeten.

Lieven Decabooter, How to cut your own hair, 2014

Lieven DECABOOTER neemt twee kamers van de eerste verdieping voor zijn rekening. Zijn taferelen vertonen een zekere cartoonwaarde, maar zijn met zoveel bravoure in beeld gebracht dat ze het 'grappige' van de situatie overstijgen. Hij tilt zijn onderwerpen naar een surreëel niveau, met een hoek af... soms ook letterlijk.

Uit de serie 'Ssst' presenteert hij o.a. het schilderij 'How to cut your own hair' (2014)

Peter Weidenbaum, The Lake House, 2013

Peter WEIDENBAUM heeft al enkele keren zijn opwachting gemaakt in WATERSCHOENEN, al was dat vooral in zijn hoedanigheid van beeldhouwer.

In 'Health' (ook met Sven Vanderstichelen als curator), in 'Kortrijk Vlaandert' of 'Fake!' in Aalst.

In Arture #3 kunnen we hem nu eindelijk als schilder voorstellen, al gaat de keuze van de curator hier niet naar het meest recente werk zoals dat in de begeleidende brochure van Arture voorgesteld wordt. We krijgen veeleer een blik op 'abstracte' of boven het reële getilde schilderijen zoals 'The Lake House', 'Hotel Room' of 'The Bridge'. Vergeet ook 'The water' niet.

Erik Chiafele, Sans titre, 2015

De laatste kamer op de eerste verdieping is het terrein van Erik CHIAFELE. Zijn schilderkunst wortelt in verschillende tradities wat het moeilijk maakt hem in een hokje te plaatsen. Laat dat nu precies zijn grote sterkte zijn. Hij schildert moeiteloos die groene zetel (Sans titre, 2015) of dat slaapkamerinterieur met oude kleerkast (Weil der Löwe brült, 2015) naast een vreemd aandoend heiligenbeeld (Bremm I, 2014 of een liggende mannenfiguur met martelaarsallures (Marilla, 2015).

Caroline Coolen, Fellmann, 2013

Nu wacht ons nog de zolder. Breng halfweg de trap nog een groet aan 'Fellmann' van Caroline COOLEN en stort u dan onbevooroordeeld in de wereld van een schilder die zich hier presenteert met een installatie die de hele verdieping in beslag neemt.

'THE destruction of everything holy' is het werk van Matthieu RONSSE.

Matthieu Ronsse, THE destruction of everything holy, 2015

 (detail)

Vergeet vooral de kelder niet met de 'Dogscape' van Caroline COOLEN. Ook de tuin is haar exclusieve domein. Daar staan haar alerte, omkijkende of acrobatische vossen, herten die hun lot aan elkaar verbonden hebben of haar 'Monument voor mijn dierbaren'.

De tuin met sculpturen van Caroline Coolen

ARTURE #3 is vorig weekend geopend 

en enkel nog komend weekend

zaterdag 20 en zondag 21 juni 2015

telkens van 10.30 tot 17 uur

te bezoeken

in

DE PASTORIE

St.-Mauritsplein

RESSEGEM (Herzele)

www.arture.be

Art Spotter voor WATERSCHOENEN