_WALS10_ met Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH in de Pastorie (Ressegem)

De kunstgoden hadden het vorige zaterdag duidelijk op een akkoordje gegooid met hun collega's van het weerfront.

Onder een stralende zon waren talrijke kunstliefhebbers naar de Pastorie in Ressegem gekomen voor de vernissage van 

_WALS10_

met alweer drie gedreven kunstenaars in de hoofdrol:

Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH

De voormalige pastorie van Ressegem heeft de voorbije jaren reeds meermaals haar mogelijkheden als tentoonstellingsruimte bewezen en met _WALS10_ heerst hier een opmerkelijk sobere, maar efficiënte mix van kleur, zwart-wit, vorm en beweging in diverse technieken en materialen als fotografie, schilderkunst, sculptuur, installatie, keramiek, porcelein, metaal, hout, bamboe, boomschors,...

Waar mogelijk of noodzakelijk zoeken de kunstenaars elkaars gezelschap op in een aantal kamers, waar nodig trekken ze zich met uitgepuurde accrochages alleen terug.

Robert SOROKO maakt voor een paar sculpturen gebruik van de tuin, waar hij tijdens de vernissage ook de directe confrontatie met het publiek aanging.

Trees De Mits, Z.T., 53 x 40 com, foto op dibond, fotografie

Trees DE MITS pakt hier uit met fotografie en sculptuur in diverse materialen. Soms combineert ze fotografie met een architecturale structuur, zoals in 'Anatomy' (1e verdieping/kamer 2), een thema dat ze in die kamer middels een stevig uitgebalanceerde installatie met verschillende materialen gestalte geeft. In de badkamer krijgen de porseleinen lichaamsdelen eveneens een hoofdrol.

De zoektocht naar de relatie tussen klei en lichaam is tijdens een residentie in Japan tot stand gekomen. Japan is zowat haar tweede vaderland, waar ze samen met haar partner Marnix Hoys meermaals op werkbezoek was. Corona heeft de afgelopen tijd uiteraard flink wat roet in het eten gegooid.

Maar geen nood, met de opgedane herinneringen en vastgelegde beelden kan ze ook in haar fotografie aan de slag. Fotografische beelden worden soms ontdaan van hun achtergrond en bewerkt, waardoor ze een grafisch karakter in twee dimensies krijgen.

Daarnaast is er ook een foto als  'Kanazawa' in de gang, die het werkelijke beeld in een soort gesublimeerde versie weergeeft.

Het werk van Trees De Mits laat zich in een moeiteloze overgave lezen, al trekt het zich soms terug in donkere hoekjes.

Trees De Mits dook bijna 10 jaar geleden (17 juni 2012) voor het eerst op in Waterschoenen. Toen was ROOD de overheersende kleur in haar universum, als symbool voor vuur (na een verblijf in Ijsland), temperament en lichamelijkheid. Ik verwees toen naar het gedicht van Paul Snoek... 'Als ik geen rood meer heb' en wat Snoek voorspelde is vandaag in Ressegem hier en daar waarheid geworden:

Als ik geen rood meer heb

maak ik de bomen groen, de struiken,

het hele landschap wat ik schilder.

Dus ook het onkruid en het gras,...

Trees De Mits, Sensory Black + Anatomy, mixed media

*****

Robert Soroko, Blue Lines, 

H 150 x B 50 x L 350 cm,

metaal, hout, verf

sculptuur

De sobere installatie 'Blue Lines' van Robert SOROKO doet me onvermijdelijk denken aan de technologische ingreep die Rik Moens hier twee jaar geleden tijdens WALS_04 op exact dezelfde plek presenteerde.

Maar bij Robert Soroko draait alles rond eenvoud, evenwicht, beheersing en beweging. Die kenmerken zijn ongetwijfeld gelieerd aan zijn voorliefde voor Tai Chi, in oorsprong een Chinese vechtsport maar eveneens een gecontroleerde opeenvolging van bewegingen die rustig, traag en continu worden uitgevoerd.

Met materialen als metaal en hout creëert hij 'figuren' die hij in een bepaalde houding vastgelegd heeft of 'constructies' die door eenvoudige ingrepen van de mens in beweging kunnen gezet worden.

Ik voel me sterk verbonden met 'A Tap 1951' (al heeft dat misschien ook wel met het jaartal te maken), maar ook met de 'Tree Branch Sculpture', waarbij ik het werk van de Catalaanse kunstenaar Riera I Arago in gedachten hou. Die laatste leerde ik ooit kennen bij Galerie Denise Van de Velde in Aalst.

Bij Soroko gaan soberheid en intensiteit hand in hand.

Robert Soroko, A Tap 1951

80 x 35 cm, metaal, kraan

sculptuur

*****

Marc Van Cauwenbergh

No sound, 218, 152,5 x 114,5 cm

olie/linnen

schilderij

Marc VAN CAUWENBERGH schildert met olieverf op linnen in dunne lagen die elkaar overlappen, waardoor onderliggende gegevens naar de achtergrond verdrongen worden of zelfs geheel verdwijnen. Soms verdunt hij de verf in die mate dat de kleuren gesublimeerd, zeg maar vager worden.

Zijn 'Morning Light' (2019) in de voorkamer van de Pastorie is er zo eentje en in 'Somewhat Unusual' (2020) op de eerste verdieping drijft hij die techniek op tot hij het effect van een aquarel bereikt. Ook de twee kleine werken hieronder gaan in die richting. Dat is uiteraard geen achteloze uitvoering, maar een bewuste keuze.

Zijn abstractie wortelt in een waargenomen realiteit. Dat kan gaan van menselijke figuren over lichtimpulsen (zoals 'Morning Light') tot een opkomende storm.

In 2014 mochten we Marc Van Cauwenbergh in Waterschoenen al eens voorstellen bij zijn tentoonstelling in Huize St. Bonaventura.

In 2018 konden u zijn passage bij Galerie Van Caelenberg in Aalst aankondigen.

Marc Van Cauwenbergh

Links: Up, 2020, 30,5 x 25,5 cm, olie/linnen, schilderij

Rechts: Silhouet, 2020, 30,5 x 25,5, olie/linnen, schilderij

Gaan kijken is de boodschap !

Tot 10 oktober 2021

zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

_WALS_

Oude Pastorie Ressegem

Sint-Mauritsplain 9

9550 HERZELE

https://www.instagram.com/wals_online/

https://www.facebook.com/wals.herzele/

© Art Spotter / Waterschoenen

 

EEN ZONDAGSE WANDELING met Nikolaas DEMOEN, Koba DE MEUTTER en Dido WOELDERS In de PASTORIE (Ressegem)

 

Vorige ZATERDAG (8 mei) was het al meteen ZONDAG in de De Pastorie van Ressegem. Tot het einde van de maand is het daar overigens nog elk weekend ZONDAG, met dank aan _WAL09_ .

Met mijn 'waterschoenen' ging ik op verkenning langs de verschillende kamers en verdiepingen van het inmiddels overbekende huis. Op het grasveld naast de Pastorie wapperden de lakens vrolijk in de wind.

Ik zou deze tentoonstelling kunnen bespreken aan de hand van diepgravende of hoogdravende teksten, maar toch laat ik u liever gewoon zelf op ontdekking gaan. De Pastorie biedt een verrassend en speels parcours.  Laat de beelden hierna als leidraad dienen voor een wandeling die nog veel meer te bieden heeft.

Voor extra info:

https://nikolaasdemoen.be

https://www.kobademeutter.be

https://www.instagram.com/dido.woelders/

***

https://www.facebook.com/wals.herzele/

Dido Woelders & Nikolaas Demoen

Koba De Meutter

Nikolaas Demoen

Koba De Meutter & Nikolaas Demoen

A room with a view

Nikolaas Demoen

Dido Woelders

Dido Woelders

© Art Spotter / Waterschoenen

_WALS 08_ in de Pastorie (Ressegem/Herzele): Marc DE BLIECK, Philip VAN ISACKER & Serge HAELTERMAN

_wals_ is een initiatief van Yves Vanpevenaege, Paul Lagring en Evi Bert onder de vleugels van de gemeente Herzele.

Op hun Facebookpagina omschrijven de initiatiefnemers van _wals_ hun uitgangspunten als volgt:

"_wals_ ontwikkelt een tentoonstellingsprogramma rond hedendaagse kunst voor de Pastorie in Ressegem / Herzele waarbij context, plaats,

inhoud en dialoog onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn."

Spijtig genoeg moesten ook zij de afgelopen maanden lijdzaam toezien hoe de activiteiten noodgedwongen stilvielen. 

Maar op 6 maart konden ze dan eindelijk weer de resultaten van hun werk laten zien, al ging dat begrijpelijk gepaard met de nodige inspanningen en restricties.

"Het was geen sinecure om _wals08_ te kunnen organiseren in deze moeilijke tijden. Maar we zijn er dan toch in geslaagd om de tentoonstelling te kunnen laten doorgaan in een coronaveilige omgeving.

Er worden max. 15 mensen toegelaten in de pastorie. Daarnaast zorgde de technische dienst van de gemeente Herzele voor een grote open tent om de mensen op te vangen die niet in de pastorie kunnen. Het mondmasker is te allen tijde verplicht, zowel binnen als buiten.

3 kunstenaars werden uitgenodigd om deze editie gestalte te geven.

Marc De Blieck is kunstenaar-fotograaf en bevraagt de fotografie op een zeer eigenzinnige manier. Hij stelt steeds opnieuw de vraag: wat is fotografie eigenlijk?

Philip Van Isacker, beeldhouwer, evolueerde van conceptueel minimalistisch werk naar een meer figuratief verstilde stijl. Hij maakte destijds deel uit van Chambres d’Amis en nam in 1990 deel aan de Biënnale van Venetië.

Tot slot tonen we Serge Haelterman, die aan de hand van zijn beelden een eigen wereldbeeld concipieert. Zijn werk presenteert zich als een werkplek waar ideeën samenkomen en overvloeien naar iets anders, steeds opnieuw."

Serge Haelterman

L'adoration - système I + II + III

"Les Séries Didactiques" (2016)

gips, piepschuim, ijzerdraad, 18k goud

Drie kunstenaars met uiteenlopende oeuvres in verschillende disciplines en uitvoeringsvormen zorgen voor een tentoonstelling waarin zowel minimalisme, poëtische, fotografische natuur als duistere en gouden ruimtelijke experimenten een plek krijgen.

Tussen de strakke, minimalistische duo-tafels (1991) van Philip Van Isacker in de grote kamer beneden en het beeldend laboratorium van Serge Haelterman op de zolder ligt een wereld van ontdekking en dialoog, ondersteund door de rustige, esthetische natuurfotografie van Marc De Blieck.

Philip Van Isacker

"Completion (twee tafels)"

(1991), Staal, 70 x 80 x 70 cm (2x)

In de installatie met de twee tafels (1991) speelt Philip Van Isacker reeds volop met  het thema 'completion/incompletion' of zoals het ook elders in ronde koperen platen (1992) terugkeert 'Empty completion/completed emptiness'. 

Van Isacker weet hier met een beperkt aantal werken een stevige confrontatie met de bezoeker en de rest van de collectie aan te gaan.

Hij overkoepelt met de aanwezige werken een periode van 30 jaar. 

Zijn torso 'Studie voor een jongleur' (1992) lijkt het resultaat van de twijfel, de 'angst' om te vervolledigen, het balanceren tussen 'completion' en 'incompletion'.

Zijn meest recente werken zoals de 'Studie voor een publieke zuil' (2021) met bijhorende ontwerptekening en de drie potloodtekeningen 'De onvoorspelbaarheid van het determinisme' (2020) zijn hier wel prominent, maar o zo zacht aanwezig.

Philip Van Isacker is kunsthistoricus, theoreticus en beoefenaar van de beeldhouwkunst, die alle aspecten van deze edele discipline zelf in de realiteit aftast.

Hij is ook de auteur van het hierna vermelde boek over beeldhouwkunst.

Philip Van Isacker

De sculptura

beschouwingen over beeldhouwkunst

Luca School of Arts, Gent, 2016

***

Marc De Blieck

Reading Piece #1_LP_01, 2021

Carbon Piezography© on Mitsumata

150 x 120 cm, Edition of 3 + 1 A.P.

De voorbije 10 jaar mocht ik het werk van Marc De Blieck een aantal keren aan bod laten komen in 'Waterschoenen' (2011 Gasthuys Aalst/De Saedeleer revisited , 2012 Villa De Olmen/Sans gêne , 2013 Wetteren/Loods 12 , 2014 Netwerk Aalst , 2016 Aalst-Dendermonde-Wieze/Die van Aalst , 2018 Galerie EL Welle).

We zagen hem ondermeer verschijnen met 'lukraak samengebrachte, anonieme' artefacten uit internationale museumcollecties, architecturale onderwerpen zoals de bevlogen bouwsels van Facteur Cheval en 'geconsacreerde Amerikaanse of Spaanse landschappen.

In de huidige presentatie concentreert hij zich op de natuur.

Ik laat Annie Gentils (van de gelijknamige Antwerpse galerie die Marc De Blieck vertegenwoordigt) een en ander verklaren:

Reading Piece #1 - Marc De Blieck

Tussen 2015 en 2018 maakte Marc De Blieck een reeks foto’s in of nabij het UNESCO Wereld Erfgoed Bergpark Wilhelmshöhe in “Documenta-Stadt Kassel. De foto’s zijn vergezeld van de alfabetische lijst met Latijnse namen van alle bomen uit het park. De opgedeelde lijst wordt naast de foto’s gepresenteerd.

Zowel de foto’s als de teksten zijn afgedrukt met lichtbestendige Carbon Piezography© inkt op uiterst dun Mitsumata papier. De afdrukken zijn alle gevouwen, een procedé dat Marc De Blieck op het grootste deel van zijn fotografisch oeuvre toepast. Het laat toe de kunstwerken zowel gevouwen in een doos als ingelijst te bewaren en geeft de materialiteit van de drager zijn eigen rol naast die van de afbeelding en de teksten.

Tot 25 april 2021 loopt zijn tentoonstelling 'TRACES' nog bij Annie Gentils Gallery, Peter Benoitstraat 40, 2018 Antwerpen.

***

Serge Haelterman

L'examen de l'inconnu - sytème I - cern -

tu ne me chercherais pas si tu ne m'avais pas trouvé

"Les séries didactiques"

hout, ijzerdraad, piepschuim, houtskool, gips

43 x 43 x 27 cm

Op de zolderverdieping heeft Serge Haelterman zijn artistiek-filosofisch laboratorium opgebouwd. Je lijkt er als bezoeker terecht te komen in een soort sprookjeswereld op de grens van licht en duisternis.

Serge Haelterman studeerde in 1999 af als industrieel designer, startte in 2000 (tot 2003)samen met Steve Brouns het merk JZUZ voor meubelontwerp. Sinds 2004 is hij freelance art director voor design bureau Creneau International.

Sinds enkele jaren legt hij zich ook toe op werk dat meer in de richting van de 'vrije kunsten' opschuift, maar dat zijn beweegreden vindt in de fundamentele vragen van het leven.

Het project dat hij nu bij _WALS_ toont onder de titel 'Système de classification - Les séries didactiques (2014-2020)' is ontstaan vanuit de zoektocht naar het "ultieme antwoord' op de grote levensvragen, al is hij zich meteen bewust van het feit dat een en ander nooit zal gevonden worden. De kunstenaar wordt een 'alchemist', zoekend naar antwoorden die niet beantwoord kunnen worden, misschien wel zoekend naar de juiste vragen, eerder dan de antwoorden.

De werken uit 'Les séries didactiques' zijn didactisch van aard. Ze dienen om dingen uit te leggen en komen voort uit een idee. Niets is toeval. In feite zijn deze werken de eerste fase in de zoektocht naar de essentie.

In een prachtig uitgegeven folder (vrij beschikbaar bij de tentoonstelling) omschrijft de kunstenaar de begrippen en methodes eigen aan zijn onderzoek en toont hij alle werken.

Met onderstaande bloemlezing uit die teksten wordt de presentatie wellicht al wat beter toegankelijk.

"Tijdens mijn nog steeds lopende zoektocht hebben zich aan mij vijf grootheden, kleinheden, begrippen - of hoe je ze ook wil noemen - geopenbaard.

Système I

L'inconnu

Het onbekende, dat wat we nooit zullen weten, dat waar we zo naar op zoek zijn, maar nooit zullen vinden. Dit eerste begrip visualiseer ik aan de hand van een punt ... hier voorgesteld door een bolvorm. In mijn classificatiesysteem wordt de bol atijd bekleed met verpulverd zwart koolstof.

Système II

La matière

De materie die ontstaan is uit het grote onbekende. De materie, alles wat ons omringt, datgene waaruit we zelf zijn opgebouwd. Materie, tot in de verte, tot in de diepte.

Wij zijn materie die zichzelf kan zien en bovendien heeft onze materie de mogelijkheid om zichzelf te manipuleren met de bewuste intentie om te manipuleren. Materie neemt continu andere vormen aan.

Het tweede begrip wordt in mijn classificatiesysteen voorgesteld door een zwart glimmend vel (hoogglans gelakt zijdepapier). Dit vel staat symbool voor de materie, voor alles wat tastbaar, vatbaar en ook manipuleerbaar is.

Système III

Logos

Het derde begrip is het immateriële aspect: de wetende, bewuste materie. Het is ons vermogen om te denken, om te abstraheren, analyseren en definiëren. Het derde begrip is wat de oude Grieken 'logos' noemden.

We construeren manieren van denken. Onze gereedschappen zijn de taal en de wiskunde.

Deze logos, deze gedachten geef ik weer met gips. Gips heeft een droge (poeder)vorm, kan vloeibaar worden en terug stollen als een solide vorm.

Système I+II+III=IV

La Sainte Trinité

Dit drieluik van begrippen in mijn classifcatiesysteem vertoont een gelijkenis met de Heilige Drievuldigheid uit de katholieke leer.: Vader = het onbekende, Zoon = de materie, Heilige Geest = het bewustzijn en de logos.

Dit vierde systeem staat voor de universele liefde. Die kan zich pas onthullen als taal en betekenis verdwijnen, als mens-zijn als concept verdwijnt. En daarbij ook ieder oordeel, iedere ethiek of moraal.

Deze universele liefde wordt gesymboliseerd door het goud, dat zich vertoont in een gouden sfeer of bol.

Système V

Après nous, le déluge

De natuur heeft de mens voortgebracht. De mens is natuur, maar dan wel natuur die zichzelf kan aanschouwen en naar haar hand zetten. De mens is natuur die de natuur wil overstijgen.

Technologie is ons middel om de natuur naar onze hand te zetten of ze zelfs aan ons te onderwerpen.

We bevinden ons door de technologische ontwikkelingen aan de bakermat van een nieuw systeem.

(Zal de mens standhouden of geëlimineerd worden...?)

Het matte, witte vlies is symbool voor materie die zichzelf volledig heeft overstegen. Het systeem heeft alles wat aards is losgelaten."

TENTOONSTELLING

_WALS08_

Marc De Blieck

Serge Haelterman

Philip Van Isacker

tot 28.03.2021

zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur

Afspraak via info@wals.online

De algemene coronamaatregelen zijn van toepassing

Maximum 15 personen in de pastorie

Maximum 30 minuten aanwezigheid

Oude Pastorie Ressegem

Sint-Mauritsplain 9

9550 HERZELE

© Art Spotter / Waterschoenen

 

WALS_04 in Ressegem met Mohammed ALANI, Rik MOENS en Servi VAN GRINSVEN

Exact één jaar en één dag geleden namen we u mee naar 'De Oude Pastorie' in Ressegem voor de eerste tentoonstelling van _wals_.

Vorige zaterdag waren we terug op post voor de vierde editie van dit tentoonstellingsproject waarin telkens 3 kunstenaars aan bod komen.

_WALS.01_ (3 oktober 2018), _WALS.02_ (28 februari 2019) en _WALS.03_ (24 mei 2019) kwamen reeds uitgebreid aan bod in deze blog. 

In de vierde editie komen Mohammed ALANI, Rik MOENS en Servi VAN GRINSVEN in beeld, drie kunstenaars met een geheel eigen benadering van het begrip 'kunst', met uiteenlopende oeuvres die elk op hun manier voor verrassingen en bijwijlen voor intense dialogen zorgen. De werken variëren van klein en speels tot reusachtig en technisch, van kleurrijk tot duister, van schijnbaar toevallig tot architectonisch doordacht, in twee of drie dimensies en met zelfs een vleugje oosterse geluiden op de bovenste verdieping...

*

In de tuin tussen de Pastorie en de kerk heeft Rik MOENS zijn gigantische 'Paravent' opgesteld, een spiegelconstructie die in 2009 voor het eerst verscheen in een zandgroeve tijdens 'Kunst & Zwalm'.

Later zagen we het werk terug in de Blakmeershoeve (Affligem).

Er was heel wat hijs- en paswerk nodig om het immense werk op zijn plaats te krijgen.

De spiegelparavent (in gepolijst aluminium) draagt als duidelijke inscriptie:

'It's just as I always dreamed it would be. 

But it's so much more than I ever hoped for. 

R.M.'

Rik Moens, De paravent, spiegels

variabele afmetingen

(Uitzicht door het zolderraam)

Maar ook binnen schuwt Rik MOENS het grote gebaar niet. Zijn installatie "0 en 1" neemt de rechtervleugel van de benedenverdieping in beslag.

Vorig jaar konden we in Loods 12 (Wetteren) al kennis maken met het prototype van deze technisch-poëtische installatie. (Zie waterschoenen 27 november 2018)

De definitieve versie is dubbel zo groot en de kunstenaar stelt zich voor dat het bewegingsproces eeuwig mag doorgaan.

Rik Moens, 0 en 1, installatie, 2019

100 x 400 cm

We zouden haast vergeten dat Rik MOENS zich eveneens als schilder manifesteert, een discipline waarin hij ook geenszins het experiment schuwt. Volg zijn spoor doorheen de verschillende kamers en verdiepingen.

Rik Moens, z.t., acryl op doek, 

26 x 31 cm

*

De speelse, meestal kleine en kleurrijke objecten en installaties van Mohammed ALANI dansen als het ware door de kamers van de tentoonstellingsruimte.

Mohammed Alani, z.t., mixed media

11 x 3 x 6 cm

De werken duiken op, ontlokken je een glimlach of laten je in verwondering of lichte verwarring achter. De schijnbaar kinderlijke objecten, dikwijls ontleend aan speelgoed, laten je niet onberoerd, stemmen tot nadenken met hun onverwachte 'twist'.

In andere installaties gaat hij de architecturale toer op met zijn stoelsculpturen of roept hij in een gesloten ijzeren box, gemonteerd op een 'westers' winkelkarretje de oosterse geluiden van zijn geboorteland op.

Mohammed ALANI, geboren in Bagdad (Irak) woont en werkt sinds 1997 in Brussel.

Servi van Grinsven, z.t., acryl op doek

188 x 150,5 cm

Mohammed Alani, z.t., mixed media

105 x 50 x 65 cm

Servi VAN GRINSVEN is een schilder 'pur sang' voor wie het schilderproces telkens weer een beredeneerd spel van vorm en kleur, licht en duisternis, ruimtelijkheid in het platte vlak van het doek en een diepgewortelde empathie met het medium en het onderwerp inhoudt.

Hij onderzoekt vormen uit architectuur en design, weegt vlakken en lijnen af, introduceert soms technieken uit fotografie (noteer bijvoorbeeld de grote vaas met ontdubbelde omtreklijnen - zie foto hierboven -, verwijzend naar de  fotogrammen van bvb. Man Ray).

De combinatie met de stoelsculptuur van Mohammed Alani doet me ook denken aan de 'stoelschilderijen', zoals hij er hier in een andere kamer eentje presenteert (een soort Escheriaanse stoel), maar bovendien aan het schilderij van een witte, liggende stoel tegen een veelkleurige achtergrond die we in 2013 in Villa De Olmen te zien kregen.

Servi van Grinsven, 2013

Servi van Grinsven, z.t., acryl op doek

100 x 120 cm

Mohammed Alani, z.t., mixed media

45 x 45 x 100 cm

De dialoog tussen de bevreemdende zolderkamer van Servi van Grinsven en de oosterse klanken van Mohammed Alani in het decor van een gelijkaardige zolderkamer...

Servi van Grinsven, z.t., acryl op doek

2 x (30 x 45 cm)

Twee manieren om van een architecturaal gegeven een schilderij te maken.

Met deze basisvormen staan we meteen weer bij het beginpunt van de tentoonstelling: de spiegels van Rik Moens.

Tot daar enkele prikkels om u de weg naar Ressegem tonen...

Tot 20 oktober 2019

zaterdag en zondag

telkens van 14 tot 18 uur

www.wals.online

Oude Pastorie Ressegem

Sint-Mauritsplein 9

9550 HERZELE - RESSEGEM

© Art Spotter / Waterschoenen

WALS-03 in de Pastorie (Ressegem): Vincent DE RODER, Frederic GEURTS & John VAN OERS

Met

_wals03_

is de vereniging 
_wals_ 
aan de derde tentoonstelling toe 
in 
'De Pastorie' 
Mauritsplein
Ressegem
(deelgemeente van Herzele)

'Waterschoenen' nam U eerder reeds mee naar _wals01_ en _wals02_ . 

Door omstandigheden konden we pas afgelopen zondag naar de huidige tentoonstelling.

Zelf rest U enkel nog het weekend van 25 en 26 mei (14 - 18 uur) 
om te gaan kijken. 
De finissage op zondag zorgt vast nog wel voor een extra dimensie.


Ook nu weer zijn drie kunstenaars vertegenwoordigd:


Vincent DE RODER

Frederic GEURTS

John VAN OERS

Frederic Geurts, Hazard, 2019

Vincent DE RODER is in Waterschoenen wellicht al meer vernoemd in zijn hoedanigheid als oprichter van en inspirerende kracht achter LOODS 12 in Wetteren, waar artistieke experimenten niet geschuwd worden. Toch is ook zijn activiteit als abstract schilder sterk onderbouwd. Vorig jaar mochten we hem nog met een uitstekende presentatie verwelkomen in KRASJ 04 (Ninove). 

De doordachte presentatie in samenspraak met de omgeving zorgde daar voor enkele hoogtepunten. Ook in de huidige tentoonstelling krijgen we een paar mooie voorbeelden van deze dialoog.

In zijn schilderijen gaat De Roder tot op het bot, zonder daarbij de compositie, de lijnvoering en kleur uit het oog te verliezen. Op die manier creëert hij een schijnbare eenvoud met een mix van 'artistieke' (olieverf) en 'industriële' (lakverf) middelen.

Evenwicht en gelaagdheid, precisie en kwetsbaarheid, kleur en vorm gaan hand in hand. 

Vincent De Roder, In the north going east, 2019

olieverf/lakverf, 60 x 40 cm

*

John VAN OERS wist in 2014 onze zintuigen op scherp te zetten met een kamerbrede installatie tijdens 'Van Stof tot Asse'. Een jaar later dook hij op in Galerie EL.

Zijn discours speelt zich nog steeds af op het snijpunt van architectuur en sculptuur. De beelden die hij creëert bewegen zich tussen 'down to earth' in gegoten vormen en flinterdunne draadsculpturen. Hij ontmantelt architecturale elementen om ze in een nieuwe orde te groeperen en bouwt minuscule objecten, meestal met architecturale referenties.

Op weg naar de verdieping stuit ik vlak bij het hek op zijn 'Whistle', een (als dusdanig onbruikbaar) fluitje in metaaldraad. Is het een 'bel' om als bezoeker binnen te komen, of is het veeleer een noodsignaal voor het geval je opgesloten geraakt (de draad is alvast lang genoeg) of... ?

Op de hoogste verdieping presenteert hij met 'The Foundry' (zie foto verder) een boeiende installatie van gegoten vormen en op de zolder daarnaast houdt hij met de constant draaiende, minimale installatie 'Zero' onze aandacht gevangen. 

Door het raam in de zijgevel zie je de kerk en de grote toren van Frederic GEURTS. Die toren is een illustratie van hoe hij zijn werk in de openbare ruimte integreert of er mee confronteert: een toren die naar de hemel groeit, in samenspraak met of als uitdager van de kerktoren vlakbij, een toren met bovenaan een wit vierkant, dat kan staan voor absolute leegte of een kans tot eigen invulling? Die Gedanken sind frei..  ! En welke van de twee torens is de meest solide?

John Van Oers, Whistle, 2019

Een eenvoudige, maar bijzonder efficiënte dialoog...

Vincent De Roder, Z.T., 2019

lakverf/olieverf, 70 x 50 cm

Frederic GEURTS en John VAN OERS tonen hier in een kamer op de verdieping hoezeer hun werken verwant zijn. Hun 'F&J Wall' telt talloze kleine werkjes door elkaar. Het is overigens niet hun eerste samenwerking. Vorig jaar toonden ze tijdens KRASJ 04 (Ninove) een groot gezamenlijk project.

Monumentaal in al zijn kleinheid staat dit ontwerp 'White square' voor de grote toren op het grasveld. Ook Frederic Geurts beweegt zich op de grens tussen architectuur en sculptuur, maar bij hem ligt de uiteindelijke focus meer op het echt monumentale in relatie tot de buitenwereld, terwijl John Van Oers zich vooral lijkt te concentreren op het ontmantelen en herschikken van architecturale elementen. Wanneer ik de eerste als poëtisch ingenieur-architect zou omschrijven, lijkt de tweede mij veeleer een al even poëtische archeoloog.

Frederic Geurts, White square, 2019

John Van Oers, The Foundry, 2018-2019

Snel nog naar Ressegem tijdens het weekend van 25 en 26 mei 2019. De gegevens vindt U boven in dit artikel.

© Art Spotter / Waterschoenen