Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Ressegem. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ressegem. Alle posts tonen

vrijdag 14 oktober 2022

TIPS van WATERSCHOENEN

 

T I P S

van

Waterschoenen

*

www.pijpketel.be

9620 Zottegem

tot 30 oktober 2022

© Ilse Verschaeve

© Isa D'hondt



Ressegem (Herzele)

tot 30 oktober 2022





(Welle)

Frank Depoorter
16/10 - 6/11/2022




(Antwerpen)

15/10 - 20/11/2022

 © Neo Matloga

© Paula Rego

(Amsterdam)

22/10 - 20/11/2022

© Natacha Mankowski


(Leuven)

Albast
met o.a. Sofie MULLER

14/10/2022 - 26/3/2023


© Sofie Muller


LUBLIN
(Polen)


met o.a. Sofie MULLER

                                     Sofie Muller


Art Spotter / Waterschoenen

woensdag 27 oktober 2021

4 X SAMEN / 4 X ANDERS in DE PASTORIE (Ressegem)


In het Huis van de Beeldende Kunsten bevinden zich heel wat kamers, met talloze  disciplines en ontelbare beoefenaars. Galeriehouders, curatoren, recensenten, kunstenaars en verzamelaars ontmoeten elkaar op tentoonstellingen, beurzen of andere gelegenheden.

Intussen bloeit de kunst ook onverminderd in de periferie, in kleine evenementen, met kunstenaars die misschien niet zo bekend zijn, maar niettemin vanuit het hart en met een onmiskenbare vakkennis hun artistieke droom verwezenlijken.

Zopas had ik de gelegenheid niet minder dan vier dames te ontmoeten die gedurende twee weekends als volleerde tentoonstellingsbouwers de Pastorie van Ressegem omgetoverd hebben tot hun artistieke Tuin van Eden.

Kunst (in verschillende disciplines) is hun gezamenlijke passie en de Academie van Zottegem hun ontmoetingsplek.

Elk van hen kan terugvallen op een rijke beroeps- en levenservaring, waaruit ze ook nu nog ideeën putten voor hun artistieke realisaties.



 
'4 - vier - quatre - four - quattro - fir -fjouwer - fyra - fjorir - 4'

Met '4' veroveren ze op hun manier de wereld. Iedereen mag komen kijken, welke taal ze ook spreken: Nederlands, Duits, Frans, Engels, Italiaans, Deens, Zweeds, Fries, Ijslands,...

De taal van kunst is universeel !

Aan de kwaliteit van het getoonde zal het in geen geval liggen, want deze dames kunnen naast een stevige technische kennis van hun vakgebied bogen op een schitterende beeldvorming en uitgepuurde afwerking.

De Pastorie van Ressegem is voor mij een beetje thuiskomen. De voorbije jaren kwam ik er al voor initiatieven van 'ARTURE' en 'WALS'. De oorspronkelijke functie van het gebouw is natuurlijk allang verleden tijd, maar de geest van 'De Pastoor uit den Bloeyenden Wijngaerdt' dwaalt hier nog steeds een beetje rond.

De kunstenaars hebben geopteerd voor presentatie in afzonderlijke kamers. Dat blijkt in deze een goede keuze.

Komend weekend kunt u nog gaan kijken en dat zou wel eens een goed idee kunnen zijn...

Wij nemen u alvast mee op een verkennende wandeling doorheen de kamers, zodat u een idee krijgt van wat u mag verwachten.
Maar er is natuurlijk veel meer te zien... !


In de grote woonkamer ontvangt Carine HANTSON ons in haar wereld waarin de mens en het menselijk lichaam centraal staan. Schilderijen, keramiek, porselein... ze beheerst het allemaal met een vanzelfsprekende subtiliteit en technische vaardigheid. Het menselijk lichaam bekijkt ze zowel uitwendig als inwendig. Haar sculpturale 'organen' of lichaamsdelen vormen absoluut geen rariteitenkabinet, maar een gevoelig beeld van een kwetsbare wereld.

Ook historisch besef houdt haar wakker: teksten van Leonardo da Vinci, de plafondschilderingen van Michelangelo, oude medische gereedschappen, ...

In de schilderijen lijken haar figuren te 'zweven' in schijnbaar dromerige omgevingen, maar tegelijk stralen ze ook een zekere alertheid of bewustzijn uit. Neem nu de oogopslag van dit kind op de schouw.


© Carine Hantson


© Carine Hantson


Fabienne DUBOIS nodigt ons eerst uit in de kleine kamer op het gelijkvloers, waar ze zowel haar keramische experimenten met gerecycleerde vazen toont als haar zelf gemaakte exemplaren (in handopbouw of gedraaid). Technische beheersing en durf om 'buiten de lijntjes te kleuren' gaan hand in hand. De ingrepen op oude vazen (uit de kringloopwinkel) zorgen door het bakproces voor schitterende resultaten in de interactie tussen de bestaande onderlagen en de nieuw aangebrachte glazuren.

Op de eerste verdieping ontplooit ze een meer sculpturale activiteit, waarin ze haar keramische vormen ontwikkelt vanuit haar passie voor de natuur. In twee kamers neemt ze ons mee voor een (ook letterlijke) 'walk in the park'.


© Fabienne Dubois


© Fabienne Dubois


De grafische wereld van Linda BOARDMAN in de twee kamers aan de overkant doet me meteen bij het binnenkomen bewonderend stilstaan. Hier heerst de strakke, zwarte lijn in een schijnbaar eenvoudige, maar o zo efficiënte presentatie. Slechts hier en daar hangt een werk aan de muur, maar de plankenvloer doet dienst als centraal podium voor de sterk gestileerde houtdrukken. Je gaat als bezoeker ongewild met grote omzichtigheid door de kamer wandelen.
Gestileerde figuren, vormen die symbool staan voor kracht (cirkel) of orde (vierkant), roosters,... zijn slechts enkele elementen die de beeldende wereld van Linda Boardman zo uniek maken.

 Ook lang na de grote Frans Masereel blijft deze techniek voor ongekende mogelijkheden zorgen. En dit zijn nog maar de kleine houtsneden van Linda Boardman...


© Linda Boardman


© Linda Boardman


Anne VAN WAYENBERG heeft zich op de zolderverdieping teruggetrokken met haar driedimensionale werken waarvoor ze liever niet het woord sculptuur gebruikt. Misschien mogen we het 'ruimtelijke collages' noemen, vermits ze met verschillende onderdelen en materialen nieuwe gehelen creëert.
Als creatief therapeut was ze een carrière lang actief in de psychiatrische zorgverlening. Ooit studeerde ze keramiek bij Carmen Dionyse, maar ze bleef zich steeds verder vervolmaken.
In haar werk spelen thema's als verlies, dood, verlangen, schoonheid, verval,...
Maar misschien blijft optimisme wel de belangrijkste drijfveer. Op het venstertje van de zolder, met uitzicht op de kerk en het kerkhof heeft ze de eenvoudige boodschap 'JE VEUX VIVRE' geschreven.


© Anne Van Wayenberg
Empty, 2021


© Anne Van Wayenberg
Het einde van wat over is... is puur, 2020


En nu is het aan u beste lezer... op weg naar...

De Pastorie
Sint-Mauritsplain 9
9551 RESSEGEM (HERZELE)

nog te bezoeken op 
zaterdag 30 en zondag 31 oktober 2021
telkens van 14 tot 19 uur


© Art Spotter / Waterschoenen




donderdag 23 september 2021

_WALS10_ met Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH in de Pastorie (Ressegem)


De kunstgoden hadden het vorige zaterdag duidelijk op een akkoordje gegooid met hun collega's van het weerfront.

Onder een stralende zon waren talrijke kunstliefhebbers naar de Pastorie in Ressegem gekomen voor de vernissage van 

_WALS10_

met alweer drie gedreven kunstenaars in de hoofdrol:

Trees DE MITS, Robert SOROKO en Marc VAN CAUWENBERGH

De voormalige pastorie van Ressegem heeft de voorbije jaren reeds meermaals haar mogelijkheden als tentoonstellingsruimte bewezen en met _WALS10_ heerst hier een opmerkelijk sobere, maar efficiënte mix van kleur, zwart-wit, vorm en beweging in diverse technieken en materialen als fotografie, schilderkunst, sculptuur, installatie, keramiek, porcelein, metaal, hout, bamboe, boomschors,...

Waar mogelijk of noodzakelijk zoeken de kunstenaars elkaars gezelschap op in een aantal kamers, waar nodig trekken ze zich met uitgepuurde accrochages alleen terug.
Robert SOROKO maakt voor een paar sculpturen gebruik van de tuin, waar hij tijdens de vernissage ook de directe confrontatie met het publiek aanging.



Trees De Mits, Z.T., 53 x 40 com, foto op dibond, fotografie


Trees DE MITS pakt hier uit met fotografie en sculptuur in diverse materialen. Soms combineert ze fotografie met een architecturale structuur, zoals in 'Anatomy' (1e verdieping/kamer 2), een thema dat ze in die kamer middels een stevig uitgebalanceerde installatie met verschillende materialen gestalte geeft. In de badkamer krijgen de porseleinen lichaamsdelen eveneens een hoofdrol.

De zoektocht naar de relatie tussen klei en lichaam is tijdens een residentie in Japan tot stand gekomen. Japan is zowat haar tweede vaderland, waar ze samen met haar partner Marnix Hoys meermaals op werkbezoek was. Corona heeft de afgelopen tijd uiteraard flink wat roet in het eten gegooid.

Maar geen nood, met de opgedane herinneringen en vastgelegde beelden kan ze ook in haar fotografie aan de slag. Fotografische beelden worden soms ontdaan van hun achtergrond en bewerkt, waardoor ze een grafisch karakter in twee dimensies krijgen.
Daarnaast is er ook een foto als  'Kanazawa' in de gang, die het werkelijke beeld in een soort gesublimeerde versie weergeeft.

Het werk van Trees De Mits laat zich in een moeiteloze overgave lezen, al trekt het zich soms terug in donkere hoekjes.

Trees De Mits dook bijna 10 jaar geleden (17 juni 2012) voor het eerst op in Waterschoenen. Toen was ROOD de overheersende kleur in haar universum, als symbool voor vuur (na een verblijf in Ijsland), temperament en lichamelijkheid. Ik verwees toen naar het gedicht van Paul Snoek... 'Als ik geen rood meer heb' en wat Snoek voorspelde is vandaag in Ressegem hier en daar waarheid geworden:

Als ik geen rood meer heb
maak ik de bomen groen, de struiken,
het hele landschap wat ik schilder.
Dus ook het onkruid en het gras,...




Trees De Mits, Sensory Black + Anatomy, mixed media


*****


Robert Soroko, Blue Lines, 
H 150 x B 50 x L 350 cm,
metaal, hout, verf
sculptuur

De sobere installatie 'Blue Lines' van Robert SOROKO doet me onvermijdelijk denken aan de technologische ingreep die Rik Moens hier twee jaar geleden tijdens WALS_04 op exact dezelfde plek presenteerde.

Maar bij Robert Soroko draait alles rond eenvoud, evenwicht, beheersing en beweging. Die kenmerken zijn ongetwijfeld gelieerd aan zijn voorliefde voor Tai Chi, in oorsprong een Chinese vechtsport maar eveneens een gecontroleerde opeenvolging van bewegingen die rustig, traag en continu worden uitgevoerd.

Met materialen als metaal en hout creëert hij 'figuren' die hij in een bepaalde houding vastgelegd heeft of 'constructies' die door eenvoudige ingrepen van de mens in beweging kunnen gezet worden.

Ik voel me sterk verbonden met 'A Tap 1951' (al heeft dat misschien ook wel met het jaartal te maken), maar ook met de 'Tree Branch Sculpture', waarbij ik het werk van de Catalaanse kunstenaar Riera I Arago in gedachten hou. Die laatste leerde ik ooit kennen bij Galerie Denise Van de Velde in Aalst.

Bij Soroko gaan soberheid en intensiteit hand in hand.




Robert Soroko, A Tap 1951
80 x 35 cm, metaal, kraan
sculptuur


*****


Marc Van Cauwenbergh
No sound, 218, 152,5 x 114,5 cm
olie/linnen
schilderij


Marc VAN CAUWENBERGH schildert met olieverf op linnen in dunne lagen die elkaar overlappen, waardoor onderliggende gegevens naar de achtergrond verdrongen worden of zelfs geheel verdwijnen. Soms verdunt hij de verf in die mate dat de kleuren gesublimeerd, zeg maar vager worden.
Zijn 'Morning Light' (2019) in de voorkamer van de Pastorie is er zo eentje en in 'Somewhat Unusual' (2020) op de eerste verdieping drijft hij die techniek op tot hij het effect van een aquarel bereikt. Ook de twee kleine werken hieronder gaan in die richting. Dat is uiteraard geen achteloze uitvoering, maar een bewuste keuze.

Zijn abstractie wortelt in een waargenomen realiteit. Dat kan gaan van menselijke figuren over lichtimpulsen (zoals 'Morning Light') tot een opkomende storm.

In 2014 mochten we Marc Van Cauwenbergh in Waterschoenen al eens voorstellen bij zijn tentoonstelling in Huize St. Bonaventura.
In 2018 konden u zijn passage bij Galerie Van Caelenberg in Aalst aankondigen.


Marc Van Cauwenbergh
Links: Up, 2020, 30,5 x 25,5 cm, olie/linnen, schilderij
Rechts: Silhouet, 2020, 30,5 x 25,5, olie/linnen, schilderij


Gaan kijken is de boodschap !

Tot 10 oktober 2021
zaterdag en zondag: 14 - 18 uur

_WALS_
Oude Pastorie Ressegem
Sint-Mauritsplain 9
9550 HERZELE





© Art Spotter / Waterschoenen

 

woensdag 12 mei 2021

EEN ZONDAGSE WANDELING met Nikolaas DEMOEN, Koba DE MEUTTER en Dido WOELDERS In de PASTORIE (Ressegem)

 



Vorige ZATERDAG (8 mei) was het al meteen ZONDAG in de De Pastorie van Ressegem. Tot het einde van de maand is het daar overigens nog elk weekend ZONDAG, met dank aan _WAL09_ .

Met mijn 'waterschoenen' ging ik op verkenning langs de verschillende kamers en verdiepingen van het inmiddels overbekende huis. Op het grasveld naast de Pastorie wapperden de lakens vrolijk in de wind.

Ik zou deze tentoonstelling kunnen bespreken aan de hand van diepgravende of hoogdravende teksten, maar toch laat ik u liever gewoon zelf op ontdekking gaan. De Pastorie biedt een verrassend en speels parcours.  Laat de beelden hierna als leidraad dienen voor een wandeling die nog veel meer te bieden heeft.

Voor extra info:




***




Dido Woelders & Nikolaas Demoen



Koba De Meutter



Nikolaas Demoen



Koba De Meutter & Nikolaas Demoen



A room with a view



Nikolaas Demoen



Dido Woelders



Dido Woelders




© Art Spotter / Waterschoenen




dinsdag 16 maart 2021

_WALS 08_ in de Pastorie (Ressegem/Herzele): Marc DE BLIECK, Philip VAN ISACKER & Serge HAELTERMAN


_wals_ is een initiatief van Yves Vanpevenaege, Paul Lagring en Evi Bert onder de vleugels van de gemeente Herzele.

Op hun Facebookpagina omschrijven de initiatiefnemers van _wals_ hun uitgangspunten als volgt:

"_wals_ ontwikkelt een tentoonstellingsprogramma rond hedendaagse kunst voor de Pastorie in Ressegem / Herzele waarbij context, plaats,
inhoud en dialoog onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn."

Spijtig genoeg moesten ook zij de afgelopen maanden lijdzaam toezien hoe de activiteiten noodgedwongen stilvielen. 

Maar op 6 maart konden ze dan eindelijk weer de resultaten van hun werk laten zien, al ging dat begrijpelijk gepaard met de nodige inspanningen en restricties.


"Het was geen sinecure om _wals08_ te kunnen organiseren in deze moeilijke tijden. Maar we zijn er dan toch in geslaagd om de tentoonstelling te kunnen laten doorgaan in een coronaveilige omgeving.

Er worden max. 15 mensen toegelaten in de pastorie. Daarnaast zorgde de technische dienst van de gemeente Herzele voor een grote open tent om de mensen op te vangen die niet in de pastorie kunnen. Het mondmasker is te allen tijde verplicht, zowel binnen als buiten.

3 kunstenaars werden uitgenodigd om deze editie gestalte te geven.

Marc De Blieck is kunstenaar-fotograaf en bevraagt de fotografie op een zeer eigenzinnige manier. Hij stelt steeds opnieuw de vraag: wat is fotografie eigenlijk?

Philip Van Isacker, beeldhouwer, evolueerde van conceptueel minimalistisch werk naar een meer figuratief verstilde stijl. Hij maakte destijds deel uit van Chambres d’Amis en nam in 1990 deel aan de Biënnale van Venetië.

Tot slot tonen we Serge Haelterman, die aan de hand van zijn beelden een eigen wereldbeeld concipieert. Zijn werk presenteert zich als een werkplek waar ideeën samenkomen en overvloeien naar iets anders, steeds opnieuw."


Serge Haelterman
L'adoration - système I + II + III
"Les Séries Didactiques" (2016)
gips, piepschuim, ijzerdraad, 18k goud


Drie kunstenaars met uiteenlopende oeuvres in verschillende disciplines en uitvoeringsvormen zorgen voor een tentoonstelling waarin zowel minimalisme, poëtische, fotografische natuur als duistere en gouden ruimtelijke experimenten een plek krijgen.

Tussen de strakke, minimalistische duo-tafels (1991) van Philip Van Isacker in de grote kamer beneden en het beeldend laboratorium van Serge Haelterman op de zolder ligt een wereld van ontdekking en dialoog, ondersteund door de rustige, esthetische natuurfotografie van Marc De Blieck.


Philip Van Isacker
"Completion (twee tafels)"
(1991), Staal, 70 x 80 x 70 cm (2x)


In de installatie met de twee tafels (1991) speelt Philip Van Isacker reeds volop met  het thema 'completion/incompletion' of zoals het ook elders in ronde koperen platen (1992) terugkeert 'Empty completion/completed emptiness'. 

Van Isacker weet hier met een beperkt aantal werken een stevige confrontatie met de bezoeker en de rest van de collectie aan te gaan.
Hij overkoepelt met de aanwezige werken een periode van 30 jaar. 
Zijn torso 'Studie voor een jongleur' (1992) lijkt het resultaat van de twijfel, de 'angst' om te vervolledigen, het balanceren tussen 'completion' en 'incompletion'.

Zijn meest recente werken zoals de 'Studie voor een publieke zuil' (2021) met bijhorende ontwerptekening en de drie potloodtekeningen 'De onvoorspelbaarheid van het determinisme' (2020) zijn hier wel prominent, maar o zo zacht aanwezig.

Philip Van Isacker is kunsthistoricus, theoreticus en beoefenaar van de beeldhouwkunst, die alle aspecten van deze edele discipline zelf in de realiteit aftast.

Hij is ook de auteur van het hierna vermelde boek over beeldhouwkunst.


Philip Van Isacker


De sculptura

beschouwingen over beeldhouwkunst

Luca School of Arts, Gent, 2016

***


Marc De Blieck
Reading Piece #1_LP_01, 2021
Carbon Piezography© on Mitsumata
150 x 120 cm, Edition of 3 + 1 A.P.


De voorbije 10 jaar mocht ik het werk van Marc De Blieck een aantal keren aan bod laten komen in 'Waterschoenen' (2011 Gasthuys Aalst/De Saedeleer revisited , 2012 Villa De Olmen/Sans gêne , 2013 Wetteren/Loods 12 , 2014 Netwerk Aalst , 2016 Aalst-Dendermonde-Wieze/Die van Aalst , 2018 Galerie EL Welle).
We zagen hem ondermeer verschijnen met 'lukraak samengebrachte, anonieme' artefacten uit internationale museumcollecties, architecturale onderwerpen zoals de bevlogen bouwsels van Facteur Cheval en 'geconsacreerde Amerikaanse of Spaanse landschappen.
In de huidige presentatie concentreert hij zich op de natuur.

Ik laat Annie Gentils (van de gelijknamige Antwerpse galerie die Marc De Blieck vertegenwoordigt) een en ander verklaren:

Reading Piece #1 - Marc De Blieck

Tussen 2015 en 2018 maakte Marc De Blieck een reeks foto’s in of nabij het UNESCO Wereld Erfgoed Bergpark Wilhelmshöhe in “Documenta-Stadt Kassel. De foto’s zijn vergezeld van de alfabetische lijst met Latijnse namen van alle bomen uit het park. De opgedeelde lijst wordt naast de foto’s gepresenteerd.
Zowel de foto’s als de teksten zijn afgedrukt met lichtbestendige Carbon Piezography© inkt op uiterst dun Mitsumata papier. De afdrukken zijn alle gevouwen, een procedé dat Marc De Blieck op het grootste deel van zijn fotografisch oeuvre toepast. Het laat toe de kunstwerken zowel gevouwen in een doos als ingelijst te bewaren en geeft de materialiteit van de drager zijn eigen rol naast die van de afbeelding en de teksten.




Tot 25 april 2021 loopt zijn tentoonstelling 'TRACES' nog bij Annie Gentils Gallery, Peter Benoitstraat 40, 2018 Antwerpen.


***


Serge Haelterman
L'examen de l'inconnu - sytème I - cern -
tu ne me chercherais pas si tu ne m'avais pas trouvé
"Les séries didactiques"
hout, ijzerdraad, piepschuim, houtskool, gips
43 x 43 x 27 cm


Op de zolderverdieping heeft Serge Haelterman zijn artistiek-filosofisch laboratorium opgebouwd. Je lijkt er als bezoeker terecht te komen in een soort sprookjeswereld op de grens van licht en duisternis.

Serge Haelterman studeerde in 1999 af als industrieel designer, startte in 2000 (tot 2003)samen met Steve Brouns het merk JZUZ voor meubelontwerp. Sinds 2004 is hij freelance art director voor design bureau Creneau International.

Sinds enkele jaren legt hij zich ook toe op werk dat meer in de richting van de 'vrije kunsten' opschuift, maar dat zijn beweegreden vindt in de fundamentele vragen van het leven.

Het project dat hij nu bij _WALS_ toont onder de titel 'Système de classification - Les séries didactiques (2014-2020)' is ontstaan vanuit de zoektocht naar het "ultieme antwoord' op de grote levensvragen, al is hij zich meteen bewust van het feit dat een en ander nooit zal gevonden worden. De kunstenaar wordt een 'alchemist', zoekend naar antwoorden die niet beantwoord kunnen worden, misschien wel zoekend naar de juiste vragen, eerder dan de antwoorden.

De werken uit 'Les séries didactiques' zijn didactisch van aard. Ze dienen om dingen uit te leggen en komen voort uit een idee. Niets is toeval. In feite zijn deze werken de eerste fase in de zoektocht naar de essentie.

In een prachtig uitgegeven folder (vrij beschikbaar bij de tentoonstelling) omschrijft de kunstenaar de begrippen en methodes eigen aan zijn onderzoek en toont hij alle werken.

Met onderstaande bloemlezing uit die teksten wordt de presentatie wellicht al wat beter toegankelijk.

"Tijdens mijn nog steeds lopende zoektocht hebben zich aan mij vijf grootheden, kleinheden, begrippen - of hoe je ze ook wil noemen - geopenbaard.

Système I
L'inconnu
Het onbekende, dat wat we nooit zullen weten, dat waar we zo naar op zoek zijn, maar nooit zullen vinden. Dit eerste begrip visualiseer ik aan de hand van een punt ... hier voorgesteld door een bolvorm. In mijn classificatiesysteem wordt de bol atijd bekleed met verpulverd zwart koolstof.

Système II
La matière
De materie die ontstaan is uit het grote onbekende. De materie, alles wat ons omringt, datgene waaruit we zelf zijn opgebouwd. Materie, tot in de verte, tot in de diepte.
Wij zijn materie die zichzelf kan zien en bovendien heeft onze materie de mogelijkheid om zichzelf te manipuleren met de bewuste intentie om te manipuleren. Materie neemt continu andere vormen aan.
Het tweede begrip wordt in mijn classificatiesysteen voorgesteld door een zwart glimmend vel (hoogglans gelakt zijdepapier). Dit vel staat symbool voor de materie, voor alles wat tastbaar, vatbaar en ook manipuleerbaar is.

Système III
Logos
Het derde begrip is het immateriële aspect: de wetende, bewuste materie. Het is ons vermogen om te denken, om te abstraheren, analyseren en definiëren. Het derde begrip is wat de oude Grieken 'logos' noemden.
We construeren manieren van denken. Onze gereedschappen zijn de taal en de wiskunde.
Deze logos, deze gedachten geef ik weer met gips. Gips heeft een droge (poeder)vorm, kan vloeibaar worden en terug stollen als een solide vorm.

Système I+II+III=IV
La Sainte Trinité
Dit drieluik van begrippen in mijn classifcatiesysteem vertoont een gelijkenis met de Heilige Drievuldigheid uit de katholieke leer.: Vader = het onbekende, Zoon = de materie, Heilige Geest = het bewustzijn en de logos.
Dit vierde systeem staat voor de universele liefde. Die kan zich pas onthullen als taal en betekenis verdwijnen, als mens-zijn als concept verdwijnt. En daarbij ook ieder oordeel, iedere ethiek of moraal.
Deze universele liefde wordt gesymboliseerd door het goud, dat zich vertoont in een gouden sfeer of bol.

Système V
Après nous, le déluge
De natuur heeft de mens voortgebracht. De mens is natuur, maar dan wel natuur die zichzelf kan aanschouwen en naar haar hand zetten. De mens is natuur die de natuur wil overstijgen.
Technologie is ons middel om de natuur naar onze hand te zetten of ze zelfs aan ons te onderwerpen.
We bevinden ons door de technologische ontwikkelingen aan de bakermat van een nieuw systeem.
(Zal de mens standhouden of geëlimineerd worden...?)
Het matte, witte vlies is symbool voor materie die zichzelf volledig heeft overstegen. Het systeem heeft alles wat aards is losgelaten."


TENTOONSTELLING
_WALS08_

Marc De Blieck
Serge Haelterman
Philip Van Isacker

tot 28.03.2021
zaterdag en zondag van 14 tot 18 uur

Afspraak via info@wals.online
De algemene coronamaatregelen zijn van toepassing
Maximum 15 personen in de pastorie
Maximum 30 minuten aanwezigheid

Oude Pastorie Ressegem
Sint-Mauritsplain 9
9550 HERZELE



© Art Spotter / Waterschoenen