Zoeken in deze blog

woensdag 2 juli 2014

David Bade & IBB en Wilfredo Prieto in het S.M.A.K.



 Op het einde van de tentoonstelling 'Coming People' worden we meteen doorverwezen naar de wereld van David BADE & Instituto Buena Bista (IBB). De tekst rechts van de toegang schetst in het kort wie en wat we mogen verwachten. Een eerste blik in de zaal leert ons al meteen dat we een totaal andere wereld binnenstappen: een wereld van kleurrijke, vormelijke en speelse overvloed.

Ik citeer:

"De Nederlandse kunstenaar David Bade (°1970, Curaçao) maakt bevrijdende tekeningen en absurde sculpturen die hij recycleert uit 'waardeloze' materialen. Hij mixt hierbij beelden uit de hedendaagse cultuur, de kunstgeschiedenis en de visuele taal van zijn geboorteland Curaçao, waar invloeden uit de Westerse cultuur samengaan met de traditie van het kleurrijke Caraïbische carnaval en het volksgeloof. Dit associatief omgaan met beeld en materiaal vormt ook de drijfveer voan de vele gemeenschapsprojecten en workshops die hij in de openbare ruimte organiseert".


David Bade & IBB, zaalzicht @ S.M.A.K.


De tentoonstelling laat zich openbreken met een toverspreuk als titel.
'Zwaan kleef aan' gaat terug op een sprookje van Ludwig Bechstein: 'Schwan kleb an'. Net als in het sprookje verzamelt David Bade een heleboel mensen rond zich, waarmee hij samen bouwt aan een 'Gesamtkunstwerk'. De sociale betrokkenheid is voor hem een vanzelfsprekend gegeven. Iedere bijdrage aan de totale presentatie is gelijkwaardig.

Net als zijn tijdgenoten en collega-kunstenaars Erik van Lieshout, Honoré d'O en Jason Rhoades heeft hij de grenzen tussen de traditionele artistieke disciplines als beeldhouwkunst, assemblage, schilderkunst,... opengebroken. Maar het samenwerkingsverband koppelt hij aan sociale betrokkenheid en een opvoedende taak naar de jeugd van moederland Curaçao.


David Bade & IBB, detail tent @ S.M.A.K.
 

In 2006 stichtte hij, samen met Tirzo Martha en Nancy Hoffmann, op het eiland Curaçao het Instituto Buena Bista (IBB).

"Met IBB willen de stichters een platform voor hedendaagse kunst oprichten dat tegelijkertijd de bewustwording en de verrijking van het eigen culturele erfgoed stimuleert en de nieuwe culturele ontwikkelingen in de wereld op het eiland introduceert".

De organisatie biedt op de allereerste plaats een oriëntatiecursus beeldende kunst voor getalenteerde jongeren tussen 15 en 25 jaar, zodat een aantal van hen kan doorstromen naar vervolgopleidingen in de vrije of toegepaste kunsten in het buitenland. Daartoe onderhoudt het IBB verschillende internationale contacten en nodigt buitenlandse kunstenaars uit voor gastcolleges in Curaçao.

Momenteel volgen 34 studenten een opleiding in Nederland, maar het IBB ziet hen nadien graag naar hun moederland terugkeren om er, met de verworven vakkennis en creativiteit mee te bouwen aan de nieuwe maatschappij.  Een aantal van hen waren er bij voor de opbouw van de tentoonstelling in het S.M.A.K.



 David Bade & IBB, Haus der Emotionen, schilderij @ S.M.A.K.


De tentoonstelling is opgebouwd rond de centrale 'Klaagmuur' ('Wailing Wall'), die David Bade in 1996 voor 'De Rode Poort' maakte en dat tot de collectie van het museum behoort.
Proberen te beschrijven wat hier in de huidige presentatie allemaal aan 'vastgekleefd' werd, is onbegonnen werk en zou voor de bezoeker het plezier van het ontdekken wegnemen.

Ik kan u alleen maar aanraden om u zonder vooroordelen te laten meedrijven in deze zee van vorm, kleur en schitterende ideeën.

In de tweede helft van augustus krijgt 'Zwaan kleef aan' nog een Gentse aanvulling met de bouw van een nieuwe klaagmuur onder de stadshal. Diverse groepen Gentenaars zullen hieraan meewerken en nadien wordt het resultaat stoetsgewijs naar het museum overgebracht.

*

We verlaten David Bade & IBB via de betonnen 'ICH/DU'-sculptuur van Bernd Lohaus en staan meteen in een totaal andere wereld, alhoewel het begrip 'overvloed' ook hier een rol (achter de schermen) speelt.

Welkom in de wereld van een barokke minimalist...



 Wilfredo Prieto, Much ado about nothing (detail), 2003
(uitvoering nu @ S.M.A.K.)


De uiterlijke verschijningsvorm van de gepresenteerde werken mag dan al meestal bijzonder minimaal zijn, de onderliggende betekenissen zijn er daarom niet minder om.

Het zal wel geen toeval zijn dat Wilfredo PRIETO (°1978, Cuba) vanuit zijn Cubaanse achtergrond in zijn werk focust op sociaal-economische thema's en daarbij zowel zijn land als het hyper-kapitalistische systeem betrekt. Dat klinkt als programma misschien bijzonder zwaar op de hand, maar Wilfredo Prieto gaat dat te lijf met een ontzettend gevoel voor 'ondraaglijke' lichtheid en humor.

Het eerste werk waarmee we geconfronteerd worden, is het minimale eindpunt van een gigantische 'machine'. We zien een minuscule bloempot met daarboven een lichtbron en een waterkraan, die af en toe een druppeltje produceert, maar via een lange buis dwars door het museum gevoed wordt door een tankwagen en een enorme generator die buiten voor het S.M.A.K. staan.
Als symbool voor overconsumptie en energieverspilling kan het tellen. Prieto focust op de gigantische tegenstelling tussen de ingezette middelen (input) en het uiteindelijke resultaat (output). Het begrip 'overvloed' is hier van een totaal andere aard dan bij David Bade.



Wilfredo Prieto, Matryoska, 2001
(Uitvoering nu @ S.M.A.K.)


Wat volgt is een overzicht van 15 jaar werk met presentaties van 'bijna niets', quasi readymades of minuscule pointes die onze alertheid testen.
Zin in een verjaardagstaart? Die van Prieto 'voor een arme' zal u niet ontgaan.

We zagen een groepje medewerkers bezig met de realisatie van 'The more that is added, the less you can see', vervaardigd uit 300 kg doorschijnende huishoudfolie. In een dagenlange 'performance' ontstond uiteindelijk de enorme ondoorschijnende bal die u hierboven ziet.
Ook hier... input versus output...


Wilfredo Prieto, The more that is added, the less you can see, 2011
(Uitvoering nu @ S.M.A.K.)


In de grote middenzaal werd een subtiele verbouwing doorgevoerd. De hoeken werden afgerond zodat een soort amfitheater of stadion ontstond.

Hier realiseerde Wilfredo Prieto zijn meest intense minimalistische ingreep: 'EXPENSIVE LINE, CHEAP LINE'.

Ik laat u deze 'ruimtevullende installatie' graag zelf ontdekken. Begrippen als dualiteit, luxe, eenvoud,... zullen nooit meer hetzelfde zijn.

In het S.M.A.K. tot 21 september 2014

dinsdag t.e.m. zondag: 10 - 18 uur



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

maandag 30 juni 2014

Coming People in het S.M.A.K. (Gent)


In april van dit jaar konden we hier in WATERSCHOENEN de oproep van S.M.A.K. en de Vrienden van het S.M.A.K. meegeven voor afgestudeerden van het Hoger Kunstonderwijs in België om zich kandidaat te stellen voor de vernieuwde versie van 'COMING PEOPLE' en in ons artikel van 7 juni kreeg u een compleet overzicht van de gewijzigde editie, die intussen sedert vorige week in het S.M.A.K. gestart is.

'Coming People 2014' zit mee in een geheel van drie tentoonstellingen die de hele zomer lang de eerste verdieping van het museum tot een verrassend gevarieerd circuit omtoveren, met Wilfredo Prieto in de middenzaal en de overkant en David Bade & IBB aan de voorkant.
Over die laatste twee tentoonstellingen leest u hier binnenkort een verslag.

Maar eerst is het dus tijd voor een nieuwe generatie kunstenaars.

Naar aanleiding van de editie 'Coming People 2009', die toen nog in de achterzaal op de benedenverdieping doorging, schreef ik:

"Benieuwd hoe al deze jonge oeuvres evolueren in een nabije en verdere toekomst... of en zo ja, wanneer ze het museum via de 'grote poort' binnenstappen".

Die vraag stelt zich natuurlijk ook vandaag, hoewel voor bepaalde geselecteerden al heel wat deuren wijd open staan. Maar daarover straks meer...



 Jóhanna Kristbjörg Siggurdardóttir, OrangePurpleBlue (Neo) 
Constructiv-Emotionalism, 2013-2014





Ingevolge de oproep tot deelname boden 150 afgestudeerden van de voorbije twee jaar hun portfolio aan. Na een eerste preselectie door de curatoren van het S.M.A.K. weerhield de jury, bestaande uit Hilde Teerlinck (directeur FRAC, Nord-Pas De Calais), Lorenzo Benedetti (directeur van De Appel, Amsterdam) en Martin Germann (senior curator van S.M.A.K. Gent), uiteindelijk 13 kunstenaars voor de huidige tentoonstelling.

Van de 13 geselecteerden komen er, ondanks de openstelling van het initiatief naar alle Belgische kunsthogescholen, toch nog 7 uit het Gentse LUCA en KASK. Dat pleit ongetwijfeld voor de kwaliteit van die laatste twee, maar biedt zeker ook een kans tot nog grotere respons vanuit de andere Belgische opleidingen. Bij de eerstvolgende editie over twee jaar zal een en ander zich wellicht nog duidelijker affirmeren.

Maar nu zijn er dus ook al vertegenwoordigers van Sint-Lucas Hogeschool en Koninklijke Hogeschool (Antwerpen), Media Arts and Design Faculty (Hasselt), La Cambre Arts Visuels (Brussel) en Ecole Supérieure des Arts (Luik).

Meteen bij het binnenkomen in de grote zaal worden we door Johanna Kristbjörg Siggurdardottir (°1982) (ex KASK en nu HISK) vergast op een indrukwekkende installatie in een mix van diverse media: schilderijen, sculptuur, video, textiel ...
Sterk geritmeerde vorm- en kleurelementen zorgen voor een totaalbeeld in deze compositie met kunsthistorische allures.

De meeste deelnemers aan 'Coming People' zijn geboren tussen 1987 en 1990, de echt aanstormende generatie dus.
Maar ook Lut Vanautgaerden (°1960) behoort tot de pas afgestudeerden (Media, Arts and Design Faculty - Hasselt). Ook zij mixt beelden, maar houdt het bij een fotografische illusie van drie dimensies als geïntegreerd 'decor' voor haar schilderijen.


Achterwand Bert Huyghe, 2014-2013
 Rechts vooraan Thomas Gilissen, Untitled, 2013


Max Pinckers (°1988) heeft als fotograaf op zeer korte tijd een dusdanige reputatie opgebouwd, dat hij zowat overal tegelijk opduikt, van galeries (zie o.a. EL in Welle) tot BOZAR, terwijl hij hier dus bij de 'Coming People' hoort.
In het midden van de zaal staat een groot fotopaneel (gebogen lichtbak in samenwerking met Gauthier Oushoorn) uit de serie 'Will They Sing Like Raindrops or Leave Me Thirsty'. In maart 2014 was hij daarmee nog te gast in de inmiddels gesloten galerie Fortlaan.

Bert Huyghe (°1989) verrast maar boeit met zijn schijnbaar 'achteloze' schilderijen op diverse dragers, al lijken ze soms zichzelf geschilderd te hebben vanuit een punk-attitude.
Peil bij de balie van het museum ook eens naar zijn alternatieve muzikale kant ...

Thomas Gilissen (°1987) maakt de centrale ruimte tot zijn persoonlijke podium met zijn sculpturen als 'Walking chair' (2014), die me (hoe vreemd het ook mag klinken) aan Giacometti doet denken.

Vanaf de zijwanden kijken de zwart-witte pictogrammen van Jura Shust (°1983) en de kleurrijke schilderijen over tijd en ruimte van Magda Amariorarei (°1988) toe. In de tegenoverliggende hoek heeft Karolien Chromiak (°1989) zich met haar subtiele foto- en geluidsinstallatie 'Residu' gevestigd. De rooktekeningen van Kasper Bosmans (°1990) (een regelmatige 'klant' in Waterschoenen) kennen we nog van een recente tentoonstelling bij Tatjana Pieters.


Nadia Guerroui, Layers, 2012


Nadia Guerroui (°1988) combineert een weergaloze eenvoud en poëzie in haar 'Layers' van een simpel stukje tulle en zwarte inkt. Meer moet dat niet zijn!

De stelselmatige tekencombinatie van Lisette De Greeuw (°1990) brengt me in de sfeer van Zero.

De constructies van Leyla Aydoslu (°1987) houden me staande in een denkpatroon dat ik niet meteen kan ontrafelen. Maar misschien is dat wel hun sterkte. 

In de videokamer van Margarita Maximova (°1990) sta ik op de grens tussen land, lucht en water. Plots verschijnt die suggestieve ondertiteling: "then again, their moving wasn't effortless"...

Het bezoek was alvast de moeite waard.


Leyla Aydoslu, Mould II, 2013 & Construction XXXII, 2014
Lisette De Greeu, Untitled (detail), 2012 - present


Op 13 september 2014 wordt de tentoonstelling afgerond met de uitreiking van de 'Prijs van de Vrienden van het S.M.A.K.' voor één van de geslecteerden.
Benieuwd wie met de 5000 Euro naar huis mag...

Tot daar een uiteraard summier overzicht.

Zelf gaan ontdekken is de boodschap.

S.M.A.K.
Citadelpark
9000 GENT

dinsdag tot zondag: 10 - 18 uur


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN





zaterdag 28 juni 2014

Ria Bosman in Huize St. Bonaventura (Gent)



Huize St. Bonaventura


Een stukje paradijs op aarde, een tuin van Eden bereik je via bovenstaande deur. Je komt dan in een 'peperkoeken' huisje, evenwel zonder meligheid, maar met een eigen, zinnig karakter.

De kleine tentoonstellingsruimte van Huize St. Bonaventura vormt een perfecte thuis voor de minimale, maar o zo gevoelige schilderijtjes van Ria BOSMAN (°1956): kleine rechthoeken (op die ene, achthoekige 'Redstar - Herinnering' na), monochroom of horizontaal dan wel kruisgewijs in dialogerende kleuren geschilderd.



Ria Bosman, Lieveling, 2013, acrylverf op leder op hout,
36,3 x 25 cm

Het gebruik van acrylverf mag dan al gewoon lijken, de drager is dat allerminst. Ria Bosman schildert op leder (op hout bevestigd) i.p.v. op canvas.

Voor haar is dat een terugkeer naar een basismateriaal dat ze jaren geleden (in repen geknipt) al gebruikte voor haar wandtapijten.

De drager beïnvloedt onmiskenbaar de impact van de verf. In een aantal werken gebruikt ze naast acrylverf ook nog 'shoe cream'. U moet maar eens gaan kijken wat dat teweegbrengt.

Ria Bosman kwam reeds meermaals aan bod in WATERSCHOENEN: 2009, 2010, 2010, 2013.


Ria Bosman, Zachte vulling / De punt / Roze bloemen na Sint-Jacobs /
De lucht was blauw / Tweeluik Z.T. , 2013, diverse afmetingen,
acrylverf op leder op hout

RIA BOSMAN

tot 13 juli 2014

in
HUIZE ST. BONAVENTURA
Provenierstersstraat 51
9000 GENT

zaterdag: 15 - 19 uur
zondag: 11 - 19 uur

www.huizebonaventura.be



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

vrijdag 27 juni 2014

404 Error: Picture not found in Entrepot Fictief (Gent)



 Het afstudeerproject Fotografie van de Gentse Sint-Lucas Academie pakt jaar na jaar uit met onverwachte titels. Sinds 2011 volgen we deze eindejaarstentoonstellingen (2012 - 2013) op WATERSCHOENEN.

Voor deze nieuwe editie konden ze de benedenruimte van Entrepot Fictief niet benutten, maar de accrochage op de verdiepingen bevat opnieuw prettige ontdekkingen.



 © Farida Lemeatrag

De eerste ontmoeting zorgt al meteen voor een gedeeltelijke déjà-vu, want Farida LEMEATRAG heeft er voor gekozen om haar project rond 'Transgenders' dat ze reeds vorig jaar presenteerde, zowel inhoudelijk als technisch verder uit te werken. Ze had er zelfs een extra academiejaar voor over.


© Lobke Malfait

Lobke MALFAIT onderzoekt in scherpzinnige portretten en situatieschetsen de menselijke relaties en sociale codes in een geglobaliseerde wereld, die een eind van ons westers bed ligt: Afrika, Cuba,...


 © Annick Vernimmen


Annick VERNIMMEN neemt ons mee op fotografisch onderzoek in architecturale omgevingen.


 © Reginald Deroose


Reginald DEROOSE registreert in schijnbare snapshots bewegingen in het straatbeeld en het sociale leven in China.


© Damiano Oldoni
 

Damiano OLDONI volgt het pad van de Italianen in België, van de verlaten koolmijnen rond Waterschei, langs Italiaanse restaurants en pizzeria's op zoek naar de kleine en grote verhalen over de Italiaanse identiteit: een project van 3 jaar zoekt in zwart-wit naar een genuanceerd antwoord.


 © Eveline Bouttens


Eveline BOUTTENS toont fotografie van de weerspiegeling, van het vergankelijke, van het ongrijpbare: visuele realiteit die in vale kleuren of grijze overbelichting ten onder gaat, maar precies daardoor een eigen identiteit verwerft.


© Anthony De Meyere
 

Anthony DE MEYERE ontmantelt banale landschappen of zoomt vanuit vreemde hoeken in op onverwachte elementen.


Nog te bezoeken op
27 en 30 juni 2014: 14 - 18 uur
28 en 29 jun 2014i: 11 - 19 uur

in
ENTREPOT FICTIEF
Jacob Van Caeneghemstraat 16
9000 GENT



bundelt ook werk van afstudeerprojecten uit andere scholen

© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


donderdag 26 juni 2014

Els Ceulemans bij Galerie Jan Dhaese (Gent)


Het binnenkomen in de tentoonstelling van Els CEULEMANS (°1966) ontlokte mij meteen een glimlach. Maar vrij snel kwam ik tot het besef dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn is in de situatieschetsen die ze presenteert.

Rozen hebben doornen, de maan kan bijzonder koel zijn en de situaties hebben niet alleen dubbele bodems of foute kantjes, maar ook nog eens verborgen betekenissen voor en achter de schermen.
De opeenvolgende taferelen zijn ontleend aan bestaand beeldmateriaal, maar in gemodificeerde settings herleid tot een soort surrealistische, als sprookjes uitziende beeldende 'verhalen', waarin 'human comedy' en 'human tragedy' elkaars grenzen met de nodige zin voor humor, maar ook genadeloos aftasten.


Els Ceulemans, Airport stories n° 1, schilderij, 125 x 155 cm


Els Ceulemans schildert met zichtbaar plezier of met andere woorden 'avontuurlijk'. Ze zadelt ons niet op met afgelikte plaatjes, maar durft het 'onaffe' introduceren. Daarmee benadrukt ze tegelijk de druk en de onbeslistheid in het leven van haar acteurs.
Het menselijk leven is niet steeds een pretje, vandaar dat mensen nood hebben aan ontspanning en ontsnapping (in gedachten of echt). De titels van haar schilderijen laten wat dat betreft aan duidelijkheid niets te wensen over: Escapism (in tal van versies) / Let's play, ignore and survive / Let's play funny games.

Bij het binnenkomen sta je meteen voor dat tafereel van een mens met een grote pluchen beer op de schouder (Escapism n° 3). Het landschap is onherbergzaam, maar de wandeling gaat schijnbaar overstoord verder...


Els Ceulemans, Escapism n° 3, schilderij, 80 x 100 cm


Het leven zoals het is, maar dan toch stevig op de spits gedreven zoals in een roman: fictie met een realistische basis.

Bespeur ik bij Els Ceulemans een gezonde afkeer voor (winter)vakanties in de Oostenrijkse bergen? Of zijn het de tirolerhoedjes die haar wantrouwen inboezemen? Zoeken hier en daar wat jeugdtrauma's een uitweg?
Psychologen zullen zich ongetwijfeld verdiepen in de thematiek en de dikwijls stripachtige figuren die deze (letterlijk en figuurlijk) verknipte taferelen bevolken.

Onschuld wordt voortdurend bedreigd, maar...
 wat niet weet... niet deert en... overleven is de boodschap.

Elk werk is een zoekprentje op groot formaat.


ELS CEULEMANS

Let's play, ignore and survive

tot 27 juli 2014
in
Galerie Jan Dhaese
Ajuinlei 15B
9000 GENT

donderdag tot zaterdag: 14 - 18 uur
zondag: 11 - 14 uur

www.jandhaese.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN