Zoeken in deze blog

Posts tonen met het label Huize St. Bonaventura. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Huize St. Bonaventura. Alle posts tonen

vrijdag 27 maart 2015

Camiel Van Breedam in Huize St. Bonaventura (Gent)


Sinds vorige zondag kleurt Huize St. Bonaventura rood. Geen paniek echter, want dat rood heeft alles te maken met de vestimentaire voorkeur die beeldend kunstenaar Camiel VAN BREEDAM (°1936) al tientallen jaren toepast.

In zijn werk duikt ook wel eens een streepje rood op, maar dat is verre van een bepalende factor.

In 2009 waren we er in het Middelheim Openluchtmuseum bij toen hij het Braempaviljoen omtoverde tot een paradijs voor zijn assemblages. In het verslag van toen maakt u kennis met het werk van deze aparte kunstenaar. Maar zijn persoonlijke WEBSITE zet u ongetwijfeld nog een eind verder op weg in zijn artistieke universum. Met deze twee links in het achterhoofd ligt de weg open naar het 'open huis' van Christine Adam in het Gentse Sint-Elizabethbegijnhof.

 
Camiel Van Breedam, T met wortel, 2008,
23 x 21 x 9 cm, gemengde techniek
 
 
Camiel VAN BREEDAM gebruikt afval- en afbraakmateriaal voor zijn minimalistische, maar poëtische assemblages. Wandreliëfs, losstaande objecten, collages, maar ook grote sculpturen en environments bevolken sinds jaar en dag zijn beeldende wereld. Sinds 1956 is hij onafgebroken aan de slag en toch behoudt zijn werk een onvoorstelbare frisheid.
 
Terwijl die andere assemblagekunstenaar Vic Gentils (1919 - 1997) zich toch vooral in grote sculpturen uitleefde, zie ik Camiel VAN BREEDAM het liefst het kleine gebaar koesteren.
 
In de beperkte, intieme ruimte van Huize St. Bonaventura komen de kleine assemblages natuurlijk perfect tot hun recht. Ze voelen er zich meteen thuis.
 

Camiel Van Breedam, Gedeeld, 2007,
33 x 39 x 3 cm, gemengde techniek


CAMIEL VAN BREEDAM

tot 19 april 2015
in
HUIZE ST. BONAVENTURA
Provenierstersstraat 51
9000 gent

ZATERDAG: 15 - 19 uur
ZONDAG: 11 - 19 uur
OP PAASZONDAG 5 APRIL GESLOTEN


http://huizebonaventura.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN
 
 

 

vrijdag 26 september 2014

Marc Van Cauwenbergh bij Huize Bonaventura (Gent)


Christine Adam stelt sinds 2006 haar 'sprookjeshuis' in het Gentse Sint-Elizabethbegijnhof vier keer per jaar open voor kunstenaars die in staat zijn om binnen het bestek van de kleine ruimte een groots artistiek gebaar te stellen.

We zagen er de voorbije jaren een aantal pareltjes. U zal me hopelijk het cliché 'klein maar fijn' toestaan.

Sinds vorige zondag is de New Yorkse Belg Marc VAN CAUWENBERGH (°1954, Ninove) te gast.

Hij studeerde aanvankelijk grafiek in Sint-Lucas en beeldende keramiek in het KASK en ontpopte zich tot een echte Gentenaar. Toch vertrok hij in 1987 naar New York voor een studie schilderkunst in het Pratt Institute. Sindsdien beoefent hij die discipline op doek en papier.
Sinds 20 jaar woont hij onafgebroken in New York, maar toch duikt hij ook regelmatig met tentoonstellingen in België op.

Dat hij nu in Huize Bonaventura verschijnt, is een niet te missen buitenkans.

Hij toont hier bladen die, ondanks de kleine formaten (ca. A4), een enorme monumentaliteit koppelen aan een sterke intimiteit. Door het trefzeker positioneren van gekleurde, doorschijnende, verdunde olieverflagen vindt Marc Van Cauwenbergh de schepping opnieuw uit als een op het eerste gezicht kleurrijke chaos op de grens tussen de grote duisternis van het heelal en een zoektocht naar menselijke aanwezigheid.


Marc Van Cauwenbergh, Untitled # 27 - # 7, 2014 - Untitled # 15, 2013
olieverf op papier, 28,5 x 19 cm 


Zijn biomorfe vormen 'dansen' met en door elkaar, nu eens duister, dan weer kleurrijk, soms sublimerend maar dikwijls bol van lichamelijke, relationele spanning.

Men kan hem invloeden van colorfield painting toedichten of het over lyrische abstractie hebben, maar het is vooral duidelijk dat hij zijn boodschap enkel in vorm en kleur weet te vertalen zonder nood te hebben aan details.

De bladen van Van Cauwenbergh laten meteen een zinderende afdruk op je netvlies achter, maar een verdere exploratie van de gelaagde opbouw laat je verder doordringen in zijn beeldende thematiek. 


Marc Van Cauwenbergh

tot  13 oktober 2014
in
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT

zaterdag: 15 - 19 uur
zaterdag: 11 - 19 uur

www.huizebonaventura.be


© Art Spotter voor WATERSCHOENEN 

zaterdag 28 juni 2014

Ria Bosman in Huize St. Bonaventura (Gent)



Huize St. Bonaventura


Een stukje paradijs op aarde, een tuin van Eden bereik je via bovenstaande deur. Je komt dan in een 'peperkoeken' huisje, evenwel zonder meligheid, maar met een eigen, zinnig karakter.

De kleine tentoonstellingsruimte van Huize St. Bonaventura vormt een perfecte thuis voor de minimale, maar o zo gevoelige schilderijtjes van Ria BOSMAN (°1956): kleine rechthoeken (op die ene, achthoekige 'Redstar - Herinnering' na), monochroom of horizontaal dan wel kruisgewijs in dialogerende kleuren geschilderd.



Ria Bosman, Lieveling, 2013, acrylverf op leder op hout,
36,3 x 25 cm

Het gebruik van acrylverf mag dan al gewoon lijken, de drager is dat allerminst. Ria Bosman schildert op leder (op hout bevestigd) i.p.v. op canvas.

Voor haar is dat een terugkeer naar een basismateriaal dat ze jaren geleden (in repen geknipt) al gebruikte voor haar wandtapijten.

De drager beïnvloedt onmiskenbaar de impact van de verf. In een aantal werken gebruikt ze naast acrylverf ook nog 'shoe cream'. U moet maar eens gaan kijken wat dat teweegbrengt.

Ria Bosman kwam reeds meermaals aan bod in WATERSCHOENEN: 2009, 2010, 2010, 2013.


Ria Bosman, Zachte vulling / De punt / Roze bloemen na Sint-Jacobs /
De lucht was blauw / Tweeluik Z.T. , 2013, diverse afmetingen,
acrylverf op leder op hout

RIA BOSMAN

tot 13 juli 2014

in
HUIZE ST. BONAVENTURA
Provenierstersstraat 51
9000 GENT

zaterdag: 15 - 19 uur
zondag: 11 - 19 uur

www.huizebonaventura.be



© Art Spotter voor WATERSCHOENEN

donderdag 3 oktober 2013

Carl Jacobs bij Huize St. Bonaventura (Gent)

 
Een bezoek aan Huize St. Bonaventura in Gent voelt telkens weer als een beetje thuiskomen. Een schitterend gerestaureerd voormalig begijnenhuisje in het Sint-Elisabethbegijnhof dompelt je meteen onder in een verloren gewaande wereld. Hier lijkt de drukte van het leven en het helse verkeer onbestaande. Het woord 'oase' is dus meer dan ooit op zijn plaats.

Het is een op zijn minst aparte plek, als het ware uit de tijd, maar waar actuele beeldende kunst zich steeds thuis gevoeld heeft in het gezelschap van de vrouw des huizes Christine Adam.

Haar persoonlijke voorkeur voor het kleine, het uitgepuurde, het minimale, het gevoelige,... zorgt sinds 2006 vier keer per jaar voor intieme, huiselijke tentoonstellingen.
Heel wat fijne kunstenaars maakten hier al hun opwachting.
Een blik in het archief op de website zal veel duidelijk maken.
 
 
 
Huize St. Bonaventura 
 
 
 Met de komst van Carl JACOBS (°1957) gaat ze op de ingeslagen weg verder. Ooit kreeg deze schilder in de Gentse Academie les van Karel Dierickx en Jan Burssens (1977-1981) en studeerde hij verder in het toenmalige Nationaal Hoger Instituut (Antwerpen). (Het HISK zit nu in Gent)
 
Speurend in zijn artistieke verleden kan ik me niet van de indruk ontdoen dat het werken zelf bij hem altijd de voorrang heeft gekregen op ambitie. De voorbije 10 jaar leek hij zelfs helemaal uit het tentoonstellingscircuit verdwenen.
 
Dat hij de 'stiel' niet ontgroeid is en bovendien open staat voor nieuwe experimenten, bewijst de huidige tentoonstelling.
 

 © Carl Jacobs, 2013
 
 
 Aan de basis van de huidige werken lag de vraag van een cellist om een affiche te ontwerpen. Bij gebrek aan muzikale affiniteit met het medium vroeg Carl Jacobs de muzikant om een strijkstok, zodat hij zelf 'contact' kon maken met het onderwerp.
Zo ontstond de gedachte om te schilderen met een strijkstok, aanvankelijk in vol, rechtlijnig contact met het doek, later in korte, vibrerende toetsen. Het resultaat van die ingrepen ziet u in deze tentoonstelling.
 
Carl Jacobs ontplooit zich als een picturale cellist, die een eigen partituur schrijft en zelf uitvoert, niet met muzieknoten, maar met olieverf op doek.
 
Hij creëert geen symfonieën, maar opteert voor kamermuziek in zijn bescheiden formaten. Nu eens zijn de composities minimalistisch met uitgepuurde verticale en horizontale lijnen die elkaar al dan niet ontmoeten in velden van monochrome tinten. Dan weer opteert hij voor een aanhoudende bewerking van het oppervlak, waarbij zowel een beperkt kleurenpalet als een voortdurende strijd met onderliggende lagen en reliëf een rol spelen. 
 
Ik durf het vergelijken met de muziek van Wim Mertens, die door de jaren over en weer danst tussen strakke, minimale composities en aparte, 'Mertensiaanse' melodieën, waarvan op zijn minst enkele (zoals Close Cover) inmiddels tot het collectief geheugen behoren.
 

 © Carl Jacobs, 2013
 
 
Na zowat 10 jaar artistieke stilte in het tentoonstellingscircuit komt Carl Jacobs met deze 'bescheiden' voorstelling weer aan de oppervlakte.
Deze picturale kamermuziek is zijn hernieuwde introductie die zich (rekening houdend met sommige van zijn monumentale werken uit het verleden) verder kan ontwikkelen tot symfonische composities, terwijl hij het intieme huisconcert (zoals in de huidige presentatie) ongetwijfeld zal blijven koesteren.
 
 
Carl Jacobs
 
bij
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT
 
tot 13 oktober 2013
zaterdag: 15 - 19 uur
zondag: 11 - 19 uur
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN


woensdag 26 juni 2013

Katleen Deleu in Huize St. Bonaventura (Gent)

 
Ik leerde Katleen DELEU (°1964) exact één jaar geleden kennen tijdens een bezoek aan de tentoonstelling van Wim Nival in 'deKamer'. Zij was het die een kamer van haar woning in het Groot Begijnhof van Sint-Amandsberg beschikbaar stelde.
 
Komend weekend (28-29-30 juni) volgt overigens een tweede initiatief in 'deKamer' onder de enigmatische titel: e.v.P.411.P
 
Ik ben benieuwd en hou U op de hoogte.
 
 
Zelf genoot ze een heel gedegen en ruime artistieke opleiding, al was ze naar eigen zeggen een laatbloeier. Haar opleiding schilderkunst in de Gentse Academie volgde ze dan ook pas tussen 1992 en 1996. Nadien ging ze zich nog verder bekwamen in Fotokunst en Vrije Grafiek.
Om met al deze vaardigheden toch grotendeels onder de radar van de kunstwereld te blijven, is een prestatie op zich. Behoudens deelname aan enkele groepstentoonstellingen en een paar Prijzen voor Tekenkunst, dateert haar vorige solotentoonstelling van 1999.
 
 
Katleen Deleu, Z.T., Tape en olieverf op karton, 2012, 30 x 30 cm
 
Dat we haar nu in Huize St. Bonaventura mogen ontdekken met 'werk van formaat' is dan ook een absolute opsteker.
 
Van haar huis in het Begijnhof van Sint-Amandsberg naar deze kleine tentoonstellingsruimte annex woonhuis in het Gentse Sint-Elisabethbegijnhof is evenmin toeval. Je zou het thuiskomen kunnen noemen.
 
De kleine, witte werken zijn hier als monochrome, rechtlijnige 'iconen' perfect op hun plaats.
Ze fotografisch in beeld brengen is bijzonder moeilijk en doet bovendien ontzettend afbreuk aan hun 'ware gelaat'.
 
Je moet ze 'in 't echt' zien !
 

Een doorkijkje in Huize St. Bonaventura
 
 
De gebruikte middelen zijn eenvoudig, maar de behandeling o zo secuur. Als drager gebruikt ze kleine houten panelen of linnen op karton (die laatste achteraan verstevigd en opgehoogd met een houten frame zodat ze afstand van de muur kunnen nemen).
 
Verder maakt ze enkel nog gebruik van uiterst smalle, witte tape en witte olieverf.
 
Op de houten panelen laten de dunne lagen verf de houtstructuur meespelen in het 'tafereel'. De flinterdunne tape wordt met uiterste precisie in parallelle en/of elkaar snijdende banen aangebracht, terwijl verf en drager met elkaar een spel van contrasterende wittinten opvoeren.
Hier en daar zie je nog eens een efemeer potloodlijntje oplichten.
 

Katleen Deleu @ Huize St. Bonaventura
 
 
Meestal in vierkanten, uitzonderlijk als rechthoek en heel af en toe als paralellogram volgen de kleine pareltjes elkaar op in hun streng geregisseerde, maar o zo gevoelige wereld van witte vlakken en dito strakke lijnen, waarvan er (stoutweg) hier en daar enkele een beetje schuin marcheren.
 
Je zou hier met enig gemak vergelijkingen met grote namen uit de nationale en internationale kunstgeschiedenis kunnen maken, maar het grootste compliment lijkt me de vaststelling dat ze zo ECHT zijn.
 
Ze maken me tegelijk blij en stil !
 
 
Tot 14 juli 2013
in
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT
 
zaterdag: 15 - 19 uur
zondag: 11 - 19 uur
 
 
© Art Spotter voor WATERSCHOENEN 


dinsdag 2 oktober 2012

Ignace De Vos bij Huize St.Bonaventura (Gent)

Het Gentse Sint-Elisabethbegijnhof vormt, ondanks zijn niet-ommuurde ligging, nog steeds een soort dorp in de stad. Al is ook hier sinds jaar en dag koning auto opgerukt en zit je vlak bij de drukke stadsring, toch blijft het geheel van straten en straatjes met al dan niet gerestaureerde huizen een oase van rust.
Dat betekent niet dat de tijd hier verder helemaal stil is blijven staan.

Op het nummer 51 van de beeldige Provenierstersstraat vormt een bekoorlijk tuinpoortje de toegang tot een huis waar hedendaagse beeldende kunst zich 'thuis' voelt: Huize St. Bonaventura
 
 
Huize St. Bonaventura
 
De kleine tentoonstellingsruimte (sinds 2006) krijgt telkens een verlengde in de keuken en de woonkamer van dit voormalige begijnenhuisje.
 
In juni van dit jaar namen we U in 'Waterschoenen' mee naar de tentoonstelling 'Leen Van Moere' en in januari stelden we U 'Poëtische Perforaties van Paul Bourgeois' voor.
Ook andere goede bekenden van 'Waterschoenen' zoals Nicoline Van Stapele, Paul Gees, Mario De Brabandere, Frank Van Hiel en Wim Nival passeerden hier al de revue.
 
Met Ignace DE VOS (°1954) verschijnt alweer een kunstenaar die we vorig jaar, naar aanleiding van zijn tentoonstelling 'Kijken tot het donker wordt', nog uitgebreid in beeld brachten.
In tegenstelling tot die tentoonstelling, waar hij met recent werk uitpakte, werd hier een selectie gemaakt uit werken tussen 1983 en 1990, een soort mini-retrospectieve of veeleer een momentopname van een periode, die laat zien hoe Ignace De Vos evolueert als een materieschilder van de 'wilde' blauw-zwarte vlakafwegingen op papier (1983) over de gevoelig-strakke tweeluiken op linnen (1986-87) of het craquelerende 'Droogbarsten' (1986) naar de kleurrijke, vivante schilderijtjes, waarvan het laatste uit 1990 zich blijkbaar aandient als een ode aan de wolken van Jean Brusselmans.
 

Ignace De Vos, Z.T., 1990, acryl op linnen, 45x 35 cm
 
Vanaf hier ligt de weg open voor het kleurenpalet en de ingekapselde of beweeglijke vormelijkheid van zijn latere werk. 
 
In Huize Bonaventura leidt elke tentoonstelling ook onvermijdelijk naar een confrontatie met de private collectie in het woongedeelte en wordt telkens bewezen dat klein werk (qua afmetingen) ook bijzonder groot(s) kan zijn !

Ignace De Vos, Z.T., 1988, acryl op linnen, 40x30 cm
 
 
 Ignace De Vos
 
tot 14 oktober 2012
in
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT
 
zaterdag: 15-19 uur
zondag: 11-19 uur
 
 


dinsdag 19 juni 2012

Leen Van Moere in Huize St. Bonaventura

"In stilte kan mijn werk kiemen."
(Leen Van Moere, 2009)

Leen Van Moere, Huize St. Bonaventura, 2012
Leen Van Moere (°1960) werkt in stilte. Huize Sint Bonaventura, op het oude Begijnhof in Gent is dan ook ongetwijfeld de ideale plek om haar werk in alle intimiteit te tonen. Een oase van rust, een ietwat verborgen 'galerie' met het hart (voor kunst) op de juiste plaats.
De schilderijen van Leen Van Moere, vaak in acryl op papier op paneel, lijken stil te staan bij de eenvoud van alledaagse dingen. Een paar gordijnen. Het zonlicht dat er door schijnt, of net niet. Licht en tegenlicht. De contouren van een silhouet. Wazigheden. De duisternis die valt. Werken die schemeren tussen zwart en wit. Tussen monumentaliteit en kleinheid. Door hun onbestemdheid (geen enkel werk draagt een titel !) onthaasten en verstillen ze de kijker. Ze verleiden ons om te kijken en te voelen. Aanvoelen en weer loslaten. Schilderijen die ontspannen.
 
Leen Van Moere in Huize St. Bonaventura, 2012

A whiter shade of pale & different shades of black

Het kleurenpalet van Van Moere beperkt zich vaak tot schakeringen van wit en zwart. Een gelatenheid die alles behalve saai is. Integendeel. In haar werk komen verschillende dimensies samen. Eenvoud en rijkdom, soberheid en expressie. Het aardse en het contemplatieve. De kracht van zwarte verf en de puurheid van wit papier versmelten als Yin en Yang. Marleen Van Moere's schilderijen fluisteren ons wijze woorden toe. Want schoonheid zit soms net in die kleine dingen waar we zelden of nooit bij stil blijven staan.

Leen Van Moere in Huize St. Bonaventura, 2012


Zomertentoonstelling met recente schilderijen van Leen Van Moere, Huize Sint Bonaventura, bij Christine Adam, Provenierstersstraat 51, 9000 Gent, nog tot en met 8 juli (op zaterdag tussen 15 en 19u, op zondag tussen 11 en 19u).


Veerle De Saeger voor WATERSCHOENEN



woensdag 11 januari 2012

Poëtische perforaties van Paul Bourgeois in Huize St. Bonaventura te Gent

Nee, U bent niet in een stripalbum van Suske en Wiske terechtgekomen. Maar de alliteratie in bovenstaande titel kon ik bezwaarlijk achterwege laten na het bezoek aan de tentoonstelling van Paul BOURGEOIS (°1941)  in de artistieke oase van Christine Adam.
Huize St. Bonaventura is een plek waar kunst en gastvrijheid centraal staan.

Na een loopbaan in het kunstonderwijs (Sint-Lucas Gent) heeft kunsthistorica Christine Adam vanaf 2006 in  haar vroegere bureau-bibliotheek "een ontmoetingsruimte voor artiesten en kunstminnende mensen gecreëerd die terzelfdertijd tentoonstellingsruimte wil zijn".

Sindsdien nodigt zij er, volgens haar eigen artistieke uitgangspunten en op het ritme van de seizoenen, kunstenaars uit die hier 'groots klein werk' tonen dat balanceert op de grens tussen uitgepuurde figuratie en evenwichtige abstractie.

Zaalzicht Huize St. Bonaventura       (c) Paul Bourgeois

Dat ze in de lente van 2006 gestart is met Dan Van Severen (1927-2009) hoeft ons dan ook niet te verbazen. Jaar na jaar is ze op de ingeslagen weg verdergegaan. Ik citeer slechts enkele kunstenaars die ook in Waterschoenen (sommige meermaals) aan bod kwamen: Nicoline Van Stapele, Paul Gees, Luc Claus, Mario De Brabandere, Etienne Van Doorslaer, Frank Van Hiel, Wim Nival,...

Met de komst van Paul BOURGEOIS leg ik vooral de link naar Mario De Brabandere in de bovenstaande rij en kan ik bovendien niet nalaten te denken aan de kleine assemblages van Camiel Van Breedam.
Toch is Paul Bourgeois onmiskenbaar zichzelf.

De schijnbaar minimale behandeling van 'banale' materialen die hij hier toont, is een artistieke benadering die mij bijzonder nauw aan het hart ligt. Karton, papier, bladlood, zink, linnen, gelakt behangpapier, oude boekjes, afgescheurde affiches,... hebben allemaal al minstens een paar levens achter de rug vooraleer de kunstenaar ze in zijn grotendeels tweedimensionale, minimale assemblages als 'grondstof' gebruikt.


(c) Paul Bourgeois

Hij werkt tegelijk met het oog van een schilder (tenslotte is hij ooit in de afdeling Schilderkunst van het Hoger Instituut Sint-Lucas te Brussel opgeleid), maar weet ook op een perfecte, sculpturale manier de verschillende volumes (of vlakken) tegenover elkaar af te wegen. Bovendien schuilt in hem tegelijk de archeoloog, die op zoek gaat naar 'historische' voorwerpen en materialen om een stuk verleden te vrijwaren en te verklaren met het oog op een nieuwe toekomst.

Maar er is meer in dit werk. Wie nog dichterbij kijkt, ontdekt de 'poëtische perforaties' die telkens terugkeren. Het lijkt wel of Paul Bourgeois in een soort blindenschrift een aantal 'teksten' toevoegt. De minimale perforaties zijn blijkbaar telkens vanaf de achterkant stuk voor stuk met een els of spijker gemaakt. Het ambachtelijke aspect is hier een onmiskenbare troef. De oppervlaktewerking in een opeenvolging van puntjes (of gaatjes) in horizontale lijnen boven elkaar, zorgt voor een levendige, maar sterk gestructureerde bladspiegel.


(c) Paul Bourgeois

In verband met dit werk is het woord 'gelaagdheid' meer dan ooit op zijn plaats. Bovendien laat de kunstenaar onze interpretatie volkomen vrij. Hij zadelt ons welbewust niet op met beperkende titels. Elk werk draagt simpelweg de initialen PB, gevolgd door een nummer.

'Die Gedanken sind frei'

*
De tentoonstelling loopt nog tot 22 januari 2012
in
Huize St. Bonaventura
Provenierstersstraat 51
9000 GENT

zaterdag: 15 - 19 uur
zondag: 11 - 19 uur

(Huize Bonaventura is gelegen in het voormalige begijnhof Sint-Elisabeth in de buurt van het Rabot)


Elk werkjaar wordt afgesloten met de voorstelling van een bibliofiele uitgave.
Op 29 januari (11 - 19 uur) volgt de voorstelling van het zesde boek ..... 'VIER', met citaten en originele creaties van Marc Angeli, Alex Michels, Dave Meijer en Paul Bourgeois, die het voorbije tentoonstellingsseizoen aan bod kwamen. Ook in het weekend van 4 (15 - 19 uur) en 5 februari (11 - 19 uur) is er nog kans om het boek en de beperkte tentoonstelling van de 4 betrokken kunstenaars te bekijken.

De komende lente kondigt nieuwe artistieke geluiden aan...

(c) artspotter voor WATERSCHOENEN